ശ്രീ വേങ്കടേശ്വര പ്രപത്തി

ശ്രീ വേങ്കടേശ്വര പ്രപത്തി

ശ്ലോക 1

ഈശാനാം ജഗതോഽസ്യ വേങ്കടപതേ ര്വിഷ്ണോഃ പരാം പ്രേയസീം

തദ്വക്ഷഃസ്ഥല നിത്യവാസരസികാം തത്-ക്ഷാന്തി സംവര്ധിനീമ് ।

പദ്മാലങ്കൃത പാണിപല്ലവയുഗാം പദ്മാസനസ്ഥാം ശ്രിയം

വാത്സല്യാദി ഗുണോജ്ജ്വലാം ഭഗവതീം വന്ദേ ജഗന്മാതരമ് ॥

ശ്രീമന് കൃപാജലനിധേ കൃതസര്വലോക

സര്വജ്ഞ ശക്ത നതവത്സല സര്വശേഷിന് ।

സ്വാമിന് സുശീല സുല ഭാശ്രിത പാരിജാത

ശ്രീവേങ്കടേശചരണൌ ശരണം പ്രപദ്യേ

ശ്ലോക 2

ആനൂപുരാര്ചിത സുജാത സുഗന്ധി പുഷ്പ

സൌരഭ്യ സൌരഭകരൌ സമസന്നിവേശൌ ।

സൌമ്യൌ സദാനുഭനേഽപി നവാനുഭാവ്യൌ

ശ്രീവേങ്കടേശ ചരണൌ ശരണം പ്രപദ്യേ

॥ 2 ॥

ശ്ലോക 3

സദ്യോവികാസി സമുദിത്ത്വര സാന്ദ്രരാഗ

സൌരഭ്യനിര്ഭര സരോരുഹ സാമ്യവാര്താമ് ।

സമ്യക്ഷു സാഹസപദേഷു വിലേഖയന്തൌ

ശ്രീവേങ്കടേശ ചരണൌ ശരണം പ്രപദ്യേ

॥ 3 ॥

ശ്ലോക 4

രേഖാമയ ധ്വജ സുധാകലശാതപത്ര

വജ്രാങ്കുശാമ്ബുരുഹ കല്പക ശങ്ഖചക്രൈഃ ।

ഭവ്യൈരലങ്കൃതതലൌ പരതത്ത്വ ചിഹ്നൈഃ

ശ്രീവേങ്കടേശ ചരണൌ ശരണം പ്രപദ്യേ

॥ 4 ॥

ശ്ലോക 5

താമ്രോദരദ്യുതി പരാജിത പദ്മരാഗൌ

ബാഹ്യൈര്-മഹോഭി രഭിഭൂത മഹേന്ദ്രനീലൌ ।

ഉദ്യ ന്നഖാംശുഭി രുദസ്ത ശശാങ്ക ഭാസൌ

ശ്രീവേങ്കടേശ ചരണൌ ശരണം പ്രപദ്യേ

॥ 5 ॥

ശ്ലോക 6

സ പ്രേമഭീതി കമലാകര പല്ലവാഭ്യാം

സംവാഹനേഽപി സപദി ക്ലമ മാധധാനൌ ।

കാന്താ നവാങ്മാനസ ഗോചര സൌകുമാര്യൌ

ശ്രീവേങ്കടേശ ചരണൌ ശരണം പ്രപദ്യേ

॥ 6 ॥

ശ്ലോക 7

ലക്ഷ്മീ മഹീ തദനുരൂപ നിജാനുഭാവ

നീലാദി ദിവ്യ മഹിഷീ കരപല്ലവാനാമ് ।

ആരുണ്യ സങ്ക്രമണതഃ കില സാന്ദ്രരാഗൌ

ശ്രീവേങ്കടേശ ചരണൌ ശരണം പ്രപദ്യേ

॥ 7 ॥

ശ്ലോക 8

നിത്യാനമദ്വിധി ശിവാദി കിരീടകോടി

പ്രത്യുപ്ത ദീപ്ത നവരത്നമഹഃ പ്രരോഹൈഃ ।

നീരാജനാവിധി മുദാര മുപാദധാനൌ

ശ്രീവേങ്കടേശ ചരണൌ ശരണം പ്രപദ്യേ

॥ 8 ॥

ശ്ലോക 9

"വിഷ്ണോഃ പദേ പരമ" ഇത്യുദിത പ്രശംസൌ

യൌ "മധ്വ ഉത്സ" ഇതി ഭോഗ്യ തയാഽപ്യുപാത്തൌ ।

ഭൂയസ്തഥേതി തവ പാണിതല പ്രദിഷ്ടൌ

ശ്രീവേങ്കടേശ ചരണൌ ശരണം പ്രപദ്യേ

॥ 9 ॥

ശ്ലോക 10

പാര്ഥായ തത്-സദൃശ സാരധിനാ ത്വയൈവ

യൌ ദര്ശിതൌ സ്വചരണൌ ശരണം വ്രജേതി ।

ഭൂയോഽപി മഹ്യ മിഹ തൌ കരദര്ശിതൌ തേ

ശ്രീവേങ്കടേശ ചരണൌ ശരണം പ്രപദ്യേ

॥ 10 ॥

ശ്ലോക 11

മന്മൂര്ഥ്നി കാലിയഫനേ വികടാടവീഷു

ശ്രീവേങ്കടാദ്രി ശിഖരേ ശിരസി ശ്രുതീനാമ് ।

ചിത്തേഽപ്യനന്യ മനസാം സമമാഹിതൌ തേ

ശ്രീവേങ്കടേശ ചരണൌ ശരണം പ്രപദ്യേ

॥ 11 ॥

ശ്ലോക 12

അമ്ലാന ഹൃഷ്യ ദവനീതല കീര്ണപുഷ്പൌ

ശ്രീവേങ്കടാദ്രി ശിഖരാഭരണായ-മാനൌ ।

ആനന്ദിതാഖില മനോ നയനൌ തവൈ തൌ

ശ്രീവേങ്കടേശ ചരണൌ ശരണം പ്രപദ്യേ

॥ 12 ॥

ശ്ലോക 13

പ്രായഃ പ്രപന്ന ജനതാ പ്രഥമാവഗാഹ്യൌ

മാതുഃ സ്തനാവിവ ശിശോ രമൃതായമാണൌ ।

പ്രാപ്തൌ പരസ്പര തുലാ മതുലാന്തരൌ തേ

ശ്രീവേങ്കടേശ ചരണൌ ശരണം പ്രപദ്യേ

॥ 13 ॥

ശ്ലോക 14

സത്ത്വോത്തരൈഃ സതത സേവ്യപദാമ്ബുജേന

സംസാര താരക ദയാര്ദ്ര ദൃഗഞ്ചലേന ।

സൌമ്യോപയന്തൃ മുനിനാ മമ ദര്ശിതൌ തേ

ശ്രീവേങ്കടേശ ചരണൌ ശരണം പ്രപദ്യേ

॥ 14 ॥

ശ്ലോക 15

ശ്രീശ ശ്രിയാ ഘടികയാ ത്വദുപായ ഭാവേ

പ്രാപ്യേത്വയി സ്വയമുപേയ തയാ സ്ഫുരന്ത്യാ ।

നിത്യാശ്രിതായ നിരവദ്യ ഗുണായ തുഭ്യം

സ്യാം കിങ്കരോ വൃഷഗിരീശ ന ജാതു മഹ്യമ്

॥ 15 ॥

ശ്ലോക 16

ഇതി ശ്രീവേങ്കടേശ പ്രപത്തിഃ