ദേവ്യപരാധ ക്ഷമാപണ സ്തോത്രമ്

ദേവ്യപരാധ ക്ഷമാപണ സ്തോത്രമ്

ശ്ലോക 1

ന മന്ത്രം നോ യന്ത്രം തദപി ച ന ജാനേ സ്തുതിമഹോ

ന ചാഹ്വാനം ധ്യാനം തദപി ച ന ജാനേ സ്തുതികഥാഃ ।

ന ജാനേ മുദ്രാസ്തേ തദപി ച ന ജാനേ വിലപനം

പരം ജാനേ മാതസ്ത്വദനുസരണം ക്ലേശഹരണമ്

ശ്ലോക 2

വിധേരജ്ഞാനേന ദ്രവിണവിരഹേണാലസതയാ

വിധേയാശക്യത്വാത്തവ ചരണയോര്യാ ച്യുതിരഭൂത് ।

തദേതത് ക്ഷന്തവ്യം ജനനി സകലോദ്ധാരിണി ശിവേ

കുപുത്രോ ജായേത ക്വചിദപി കുമാതാ ന ഭവതി

॥ 1 ॥

ശ്ലോക 3

പൃഥിവ്യാം പുത്രാസ്തേ ജനനി ബഹവഃ സന്തി സരലാഃ

പരം തേഷാം മധ്യേ വിരലതരലോഽഹം തവ സുതഃ ।

മദീയോഽയം ത്യാഗഃ സമുചിതമിദം നോ തവ ശിവേ

കുപുത്രോ ജായേത ക്വചിദപി കുമാതാ ന ഭവതി

॥ 2 ॥

ശ്ലോക 4

ജഗന്മാതര്മാതസ്തവ ചരണസേവാ ന രചിതാ

ന വാ ദത്തം ദേവി ദ്രവിണമപി ഭൂയസ്തവ മയാ ।

തഥാപി ത്വം സ്നേഹം മയി നിരുപമം യത്പ്രകുരുഷേ

കുപുത്രോ ജായേത ക്വചിദപി കുമാതാ ന ഭവതി

॥ 3 ॥

ശ്ലോക 5

പരിത്യക്താ ദേവാന്വിവിധവിധിസേവാകുലതയാ

മയാ പഞ്ചാശീതേരധികമപനീതേ തു വയസി ।

ഇദാനീം ചേന്മാതസ്തവ യദി കൃപാ നാപി ഭവിതാ

നിരാലമ്ബോ ലമ്ബോദരജനനി കം യാമി ശരണമ്

॥ 4 ॥

ശ്ലോക 6

ശ്വപാകോ ജല്പാകോ ഭവതി മധുപാകോപമഗിരാ

നിരാതങ്കോ രങ്കോ വിഹരതി ചിരം കോടികനകൈഃ ।

തവാപര്ണേ കര്ണേ വിശതി മനുവര്ണേ ഫലമിദം

ജനഃ കോ ജാനീതേ ജനനി ജപനീയം ജപവിധൌ

॥ 5 ॥

ശ്ലോക 7

ചിതാഭസ്മാലേപോ ഗരലമശനം ദിക്പടധരോ

ജടാധാരീ കണ്ഠേ ഭുജഗപതിഹാരീ പശുപതിഃ ।

കപാലീ ഭൂതേശോ ഭജതി ജഗദീശൈകപദവീം

ഭവാനീ ത്വത്പാണിഗ്രഹണപരിപാടീ ഫലമിദമ്

॥ 6 ॥

ശ്ലോക 8

ന മോക്ഷസ്യാകാങ്ക്ഷാ ന ച വിഭവവാഞ്ഛാപി ച ന മേ

ന വിജ്ഞാനാപേക്ഷാ ശശിമുഖി സുഖേച്ഛാപി ന പുനഃ ।

അതസ്ത്വാം സംയാചേ ജനനി ജനനം യാതു മമ വൈ

മൃഡാനീ രുദ്രാണീ ശിവ ശിവ ഭവാനീതി ജപതഃ

॥ 7 ॥

ശ്ലോക 9

നാരാധിതാസി വിധിനാ വിവിധോപചാരൈഃ

കിം രൂക്ഷചിന്തനപരൈര്ന കൃതം വചോഭിഃ ।

ശ്യാമേ ത്വമേവ യദി കിഞ്ചന മയ്യനാഥേ

ധത്സേ കൃപാമുചിതമമ്ബ പരം തവൈവ

॥ 8 ॥

ശ്ലോക 10

ആപത്സു മഗ്നഃ സ്മരണം ത്വദീയം

കരോമി ദുര്ഗേ കരുണാര്ണവേ ശിവേ ।

നൈതച്ഛഠത്വം മമ ഭാവയേഥാഃ

ക്ഷുധാതൃഷാര്താഃ ജനനീം സ്മരന്തി

॥ 9 ॥

ശ്ലോക 11

ജഗദമ്ബ വിചിത്രമത്ര കിം

പരിപൂര്ണാ കരുണാസ്തി ചേന്മയി ।

അപരാധപരമ്പരാവൃതം

ന ഹി മാതാ സമുപേക്ഷതേ സുതമ്

॥ 10 ॥

ശ്ലോക 12

മത്സമഃ പാതകീ നാസ്തി പാപഘ്നീ ത്വത്സമാ ന ഹി ।

ഏവം ജ്ഞാത്വാ മഹാദേവീ യഥാ യോഗ്യം തഥാ കുരു

॥ 11 ॥

ശ്ലോക 13

ഇതി ശ്രീമച്ഛങ്കരാചാര്യ വിരചിതം ദേവ്യപരാധക്ഷമാപണ സ്തോത്രമ് ।