ശ്രീ ദുര്ഗാ സപ്ത ശ്ലോകീ

ശ്രീ ദുര്ഗാ സപ്ത ശ്ലോകീ

ശ്ലോക 1

ശിവ ഉവാച ।

ദേവീ ത്വം ഭക്തസുലഭേ സര്വകാര്യവിധായിനി ।

കലൌ ഹി കാര്യസിദ്ധ്യര്ഥമുപായം ബ്രൂഹി യത്നതഃ ॥

ദേവ്യുവാച ।

ശൃണു ദേവ പ്രവക്ഷ്യാമി കലൌ സര്വേഷ്ടസാധനമ് ।

മയാ തവൈവ സ്നേഹേനാപ്യമ്ബാസ്തുതിഃ പ്രകാശ്യതേ ॥

അസ്യ ശ്രീ ദുര്ഗാ സപ്തശ്ലോകീ സ്തോത്രമന്ത്രസ്യ നാരായണ ഋഷിഃ, അനുഷ്ടുപ് ഛന്ദഃ, ശ്രീ മഹാകാലീ മഹാലക്ഷ്മീ മഹാസരസ്വത്യോ ദേവതാഃ, ശ്രീ ദുര്ഗാ പ്രീത്യര്ഥം സപ്തശ്ലോകീ ദുര്ഗാപാഠേ വിനിയോഗഃ ।

ജ്ഞാനിനാമപി ചേതാംസി ദേവീ ഭഗവതീ ഹി സാ ।

ബലാദാകൃഷ്യ മോഹായ മഹാമായാ പ്രയച്ഛതി

ശ്ലോക 2

ദുര്ഗേ സ്മൃതാ ഹരസി ഭീതിമശേഷജന്തോഃ

സ്വസ്ഥൈഃ സ്മൃതാ മതിമതീവ ശുഭാം ദദാസി ।

ദാരിദ്ര്യദുഃഖ ഭയഹാരിണി കാ ത്വദന്യാ

സര്വോപകാരകരണായ സദാര്ദ്ര ചിത്താ

॥ 1 ॥

ശ്ലോക 3

സര്വമങ്ഗലമാങ്ഗല്യേ ശിവേ സര്വാര്ഥസാധികേ ।

ശരണ്യേ ത്ര്യമ്ബകേ ഗൌരീ നാരായണി നമോഽസ്തു തേ

॥ 2 ॥

ശ്ലോക 4

ശരണാഗതദീനാര്തപരിത്രാണപരായണേ ।

സര്വസ്യാര്തിഹരേ ദേവി നാരായണി നമോഽസ്തു തേ

॥ 3 ॥

ശ്ലോക 5

സര്വസ്വരൂപേ സര്വേശേ സര്വശക്തിസമന്വിതേ ।

ഭയേഭ്യസ്ത്രാഹി നോ ദേവി ദുര്ഗേ ദേവി നമോഽസ്തു തേ

॥ 4 ॥

ശ്ലോക 6

രോഗാനശേഷാനപഹംസി തുഷ്ടാ-

രുഷ്ടാ തു കാമാന് സകലാനഭീഷ്ടാന് ।

ത്വാമാശ്രിതാനാം ന വിപന്നരാണാം

ത്വാമാശ്രിതാ ഹ്യാശ്രയതാം പ്രയാന്തി

॥ 5 ॥

ശ്ലോക 7

സര്വബാധാപ്രശമനം ത്രൈലോക്യസ്യാഖിലേശ്വരി ।

ഏവമേവ ത്വയാ കാര്യമസ്മദ്വൈരി വിനാശനമ്

॥ 6 ॥

ശ്ലോക 8

ഇതി ശ്രീ ദുര്ഗാ സപ്തശ്ലോകീ ।