ગઙ્ગા સ્તોત્રમ્

ગઙ્ગા સ્તોત્રમ્

શ્લોક 1

દેવિ! સુરેશ્વરિ! ભગવતિ! ગઙ્ગે ત્રિભુવનતારિણિ તરલતરઙ્ગે ।

શઙ્કરમૌલિવિહારિણિ વિમલે મમ મતિરાસ્તાં તવ પદકમલે

શ્લોક 2

ભાગીરથિસુખદાયિનિ માતસ્તવ જલમહિમા નિગમે ખ્યાતઃ ।

નાહં જાને તવ મહિમાનં પાહિ કૃપામયિ મામજ્ઞાનમ્

॥ 1 ॥

શ્લોક 3

હરિપદપાદ્યતરઙ્ગિણિ ગઙ્ગે હિમવિધુમુક્તાધવલતરઙ્ગે ।

દૂરીકુરુ મમ દુષ્કૃતિભારં કુરુ કૃપયા ભવસાગરપારમ્

॥ 2 ॥

શ્લોક 4

તવ જલમમલં યેન નિપીતં પરમપદં ખલુ તેન ગૃહીતમ્ ।

માતર્ગઙ્ગે ત્વયિ યો ભક્તઃ કિલ તં દ્રષ્ટું ન યમઃ શક્તઃ

॥ 3 ॥

શ્લોક 5

પતિતોદ્ધારિણિ જાહ્નવિ ગઙ્ગે ખણ્ડિત ગિરિવરમણ્ડિત ભઙ્ગે ।

ભીષ્મજનનિ હે મુનિવરકન્યે પતિતનિવારિણિ ત્રિભુવન ધન્યે

॥ 4 ॥

શ્લોક 6

કલ્પલતામિવ ફલદાં લોકે પ્રણમતિ યસ્ત્વાં ન પતતિ શોકે ।

પારાવારવિહારિણિ ગઙ્ગે વિમુખયુવતિ કૃતતરલાપાઙ્ગે

॥ 5 ॥

શ્લોક 7

તવ ચેન્માતઃ સ્રોતઃ સ્નાતઃ પુનરપિ જઠરે સોપિ ન જાતઃ ।

નરકનિવારિણિ જાહ્નવિ ગઙ્ગે કલુષવિનાશિનિ મહિમોત્તુઙ્ગે

॥ 6 ॥

શ્લોક 8

પુનરસદઙ્ગે પુણ્યતરઙ્ગે જય જય જાહ્નવિ કરુણાપાઙ્ગે ।

ઇન્દ્રમુકુટમણિરાજિતચરણે સુખદે શુભદે ભૃત્યશરણ્યે

॥ 7 ॥

શ્લોક 9

રોગં શોકં તાપં પાપં હર મે ભગવતિ કુમતિકલાપમ્ ।

ત્રિભુવનસારે વસુધાહારે ત્વમસિ ગતિર્મમ ખલુ સંસારે

॥ 8 ॥

શ્લોક 10

અલકાનન્દે પરમાનન્દે કુરુ કરુણામયિ કાતરવન્દ્યે ।

તવ તટનિકટે યસ્ય નિવાસઃ ખલુ વૈકુણ્ઠે તસ્ય નિવાસઃ

॥ 9 ॥

શ્લોક 11

વરમિહ નીરે કમઠો મીનઃ કિં વા તીરે શરટઃ ક્ષીણઃ ।

અથવાશ્વપચો મલિનો દીનસ્તવ ન હિ દૂરે નૃપતિકુલીનઃ

॥ 10 ॥

શ્લોક 12

ભો ભુવનેશ્વરિ પુણ્યે ધન્યે દેવિ દ્રવમયિ મુનિવરકન્યે ।

ગઙ્ગાસ્તવમિમમમલં નિત્યં પઠતિ નરો યઃ સ જયતિ સત્યમ્

॥ 11 ॥

શ્લોક 13

યેષાં હૃદયે ગઙ્ગા ભક્તિસ્તેષાં ભવતિ સદા સુખમુક્તિઃ ।

મધુરાકન્તા પઞ્ઝટિકાભિઃ પરમાનન્દકલિતલલિતાભિઃ

॥ 12 ॥

શ્લોક 14

ગઙ્ગાસ્તોત્રમિદં ભવસારં વાઞ્છિતફલદં વિમલં સારમ્ ।

શઙ્કરસેવક શઙ્કર રચિતં પઠતિ સુખીઃ તવ ઇતિ ચ સમાપ્તઃ

॥ 13 ॥

શ્લોક 15