ദേവീ മാഹാത്മ്യം ദുര്ഗാ സപ്തശതി ദ്വാദശോഽധ്യായഃ

ദേവീ മാഹാത്മ്യം ദുര്ഗാ സപ്തശതി ദ്വാദശോഽധ്യായഃ

ശ്ലോക 1

ഫലശ്രുതിര്നാമ ദ്വാദശോഽധ്യായഃ ॥

ധ്യാനം

വിധ്യുദ്ധാമ സമപ്രഭാം മൃഗപതി സ്കന്ധ സ്ഥിതാം ഭീഷണാം।

കന്യാഭിഃ കരവാല ഖേട വിലസദ്ദസ്താഭി രാസേവിതാം

ഹസ്തൈശ്ചക്ര ഗധാസി ഖേട വിശിഖാം ഗുണം തര്ജനീം

വിഭ്രാണ മനലാത്മികാം ശിശിധരാം ദുര്ഗാം ത്രിനേത്രാം ഭജേ

ദേവ്യുവാച

ശ്ലോക 2

ഏഭിഃ സ്തവൈശ്ച മാ നിത്യം സ്തോഷ്യതേ യഃ സമാഹിതഃ।

തസ്യാഹം സകലാം ബാധാം നാശയിഷ്യാമ്യ സംശയമ്

॥1॥

ശ്ലോക 3

മധുകൈടഭനാശം ച മഹിഷാസുരഘാതനമ്।

കീര്തിയിഷ്യന്തി യേ ത ദ്വദ്വധം ശുമ്ഭനിശുമ്ഭയോഃ

॥2॥

ശ്ലോക 4

അഷ്ടമ്യാം ച ചതുര്ധശ്യാം നവമ്യാം ചൈകചേതസഃ।

ശ്രോഷ്യന്തി ചൈവ യേ ഭക്ത്യാ മമ മാഹാത്മ്യമുത്തമമ്

॥3॥

ശ്ലോക 5

ന തേഷാം ദുഷ്കൃതം കിഞ്ചിദ് ദുഷ്കൃതോത്ഥാ ന ചാപദഃ।

ഭവിഷ്യതി ന ദാരിദ്ര്യം ന ചൈ വേഷ്ടവിയോജനമ്

॥4॥

ശ്ലോക 6

ശത്രുഭ്യോ ന ഭയം തസ്യ ദസ്യുതോ വാ ന രാജതഃ।

ന ശസ്ത്രാനലതോ യൌഘാത് കദാചിത് സമ്ഭവിഷ്യതി

॥5॥

ശ്ലോക 7

തസ്മാന്മമൈതന്മാഹത്മ്യം പഠിതവ്യം സമാഹിതൈഃ।

ശ്രോതവ്യം ച സദാ ഭക്ത്യാ പരം സ്വസ്ത്യയനം ഹി തത്

॥6॥

ശ്ലോക 8

ഉപ സര്ഗാന ശേഷാംസ്തു മഹാമാരീ സമുദ്ഭവാന്।

തഥാ ത്രിവിധ മുത്പാതം മാഹാത്മ്യം ശമയേന്മമ

॥7॥

ശ്ലോക 9

യത്രൈത ത്പഠ്യതേ സമ്യങ്നിത്യമായതനേ മമ।

സദാ ന തദ്വിമോക്ഷ്യാമി സാന്നിധ്യം തത്ര മേസ്ഥിതമ്

॥8॥

ശ്ലോക 10

ബലി പ്രദാനേ പൂജായാമഗ്നി കാര്യേ മഹോത്സവേ।

സര്വം മമൈതന്മാഹാത്മ്യം ഉച്ചാര്യം ശ്രാവ്യമേവച

॥9॥

ശ്ലോക 11

ജാനതാജാനതാ വാപി ബലി പൂജാം തഥാ കൃതാമ്।

പ്രതീക്ഷിഷ്യാമ്യഹം പ്രീത്യാ വഹ്നി ഹോമം തഥാ കൃതമ്

॥10॥

ശ്ലോക 12

ശരത്കാലേ മഹാപൂജാ ക്രിയതേ യാച വാര്ഷികീ।

തസ്യാം മമൈതന്മാഹാത്മ്യം ശ്രുത്വാ ഭക്തിസമന്വിതഃ

॥11॥

ശ്ലോക 13

സര്വബാധാവിനിര്മുക്തോ ധനധാന്യസമന്വിതഃ।

മനുഷ്യോ മത്പ്രസാദേന ഭവിഷ്യതി ന സംശയഃ

॥12॥

ശ്ലോക 14

ശ്രുത്വാ മമൈതന്മാഹാത്മ്യം തഥാ ചോത്പത്തയഃ ശുഭാഃ।

പരാക്രമം ച യുദ്ധേഷു ജായതേ നിര്ഭയഃ പുമാന്

॥13॥

ശ്ലോക 15

രിപവഃ സങ്ക്ഷയം യാന്തി കല്യാണാം ചോപപധ്യതേ।

നന്ദതേ ച കുലം പുംസാം മഹാത്മ്യം മമശൃണ്വതാമ്

॥14॥

ശ്ലോക 16

ശാന്തികര്മാണി സര്വത്ര തഥാ ദുഃസ്വപ്നദര്ശനേ।

ഗ്രഹപീഡാസു ചോഗ്രാസു മഹാത്മ്യം ശൃണുയാന്മമ

॥15॥

ശ്ലോക 17

ഉപസര്ഗാഃ ശമം യാന്തി ഗ്രഹപീഡാശ്ച ദാരുണാഃ

ദുഃസ്വപ്നം ച നൃഭിര്ദൃഷ്ടം സുസ്വപ്നമുപജായതേ

॥16॥

ശ്ലോക 18

ബാലഗ്രഹാഭിഭൂതാനം ബാലാനാം ശാന്തികാരകമ്।

സങ്ഘാതഭേദേ ച നൃണാം മൈത്രീകരണമുത്തമമ്

॥17॥

ശ്ലോക 19

ദുര്വൃത്താനാമശേഷാണാം ബലഹാനികരം പരമ്।

രക്ഷോഭൂതപിശാചാനാം പഠനാദേവ നാശനമ്

॥18॥

ശ്ലോക 20

സര്വം മമൈതന്മാഹാത്മ്യം മമ സന്നിധികാരകമ്।

പശുപുഷ്പാര്ഘ്യധൂപൈശ്ച ഗന്ധദീപൈസ്തഥോത്തമൈഃ

॥19॥

ശ്ലോക 21

വിപ്രാണാം ഭോജനൈര്ഹോമൈഃ പ്രൊക്ഷണീയൈരഹര്നിശമ്।

അന്യൈശ്ച വിവിധൈര്ഭോഗൈഃ പ്രദാനൈര്വത്സരേണ യാ

॥20॥

ശ്ലോക 22

പ്രീതിര്മേ ക്രിയതേ സാസ്മിന് സകൃദുച്ചരിതേ ശ്രുതേ।

ശ്രുതം ഹരതി പാപാനി തഥാരോഗ്യം പ്രയച്ഛതി

॥21॥

ശ്ലോക 23

രക്ഷാം കരോതി ഭൂതേഭ്യോ ജന്മനാം കീര്തിനം മമ।

യുദ്ദേഷു ചരിതം യന്മേ ദുഷ്ട ദൈത്യ നിബര്ഹണമ്

॥22॥

ശ്ലോക 24

തസ്മിഞ്ഛൃതേ വൈരികൃതം ഭയം പുംസാം ന ജായതേ।

യുഷ്മാഭിഃ സ്തുതയോ യാശ്ച യാശ്ച ബ്രഹ്മര്ഷിഭിഃ കൃതാഃ

॥23॥

ശ്ലോക 25

ബ്രഹ്മണാ ച കൃതാസ്താസ്തു പ്രയച്ഛന്തു ശുഭാം മതിമ്।

അരണ്യേ പ്രാന്തരേ വാപി ദാവാഗ്നി പരിവാരിതഃ

॥24॥

ശ്ലോക 26

ദസ്യുഭിര്വാ വൃതഃ ശൂന്യേ ഗൃഹീതോ വാപി ശതൃഭിഃ।

സിംഹവ്യാഘ്രാനുയാതോ വാ വനേവാ വന ഹസ്തിഭിഃ

॥25॥

ശ്ലോക 27

രാജ്ഞാ ക്രുദ്ദേന ചാജ്ഞപ്തോ വധ്യോ ബന്ദ ഗതോഽപിവാ।

ആഘൂര്ണിതോ വാ വാതേന സ്ഥിതഃ പോതേ മഹാര്ണവേ

॥26॥

ശ്ലോക 28

പതത്സു ചാപി ശസ്ത്രേഷു സങ്ഗ്രാമേ ഭൃശദാരുണേ।

സര്വാബാധാശു ഘോരാസു വേദനാഭ്യര്ദിതോഽപിവാ

॥27॥

ശ്ലോക 29

സ്മരന് മമൈതച്ചരിതം നരോ മുച്യേത സങ്കടാത്।

മമ പ്രഭാവാത്സിംഹാദ്യാ ദസ്യവോ വൈരിണ സ്തഥാ

॥28॥

ശ്ലോക 30

ദൂരാദേവ പലായന്തേ സ്മരതശ്ചരിതം മമ

॥29॥

ശ്ലോക 31

ഋഷിരുവാച

॥30॥

ശ്ലോക 32

ഇത്യുക്ത്വാ സാ ഭഗവതീ ചണ്ഡികാ ചണ്ഡവിക്രമാ।

പശ്യതാം സര്വ ദേവാനാം തത്രൈവാന്തരധീയത

॥31॥

ശ്ലോക 33

തേഽപി ദേവാ നിരാതങ്കാഃ സ്വാധികാരാന്യഥാ പുരാ।

യജ്ഞഭാഗഭുജഃ സര്വേ ചക്രുര്വി നിഹതാരയഃ

॥32॥

ശ്ലോക 34

ദൈത്യാശ്ച ദേവ്യാ നിഹതേ ശുമ്ഭേ ദേവരിപഽഉ യുധി

ജഗദ്വിധ്വംസകേ തസ്മിന് മഹോഗ്രേഽതുല വിക്രമേ

॥33॥

ശ്ലോക 35

നിശുമ്ഭേ ച മഹാവീര്യേ ശേഷാഃ പാതാലമായയുഃ

॥34॥

ശ്ലോക 36

ഏവം ഭഗവതീ ദേവീ സാ നിത്യാപി പുനഃ പുനഃ।

സമ്ഭൂയ കുരുതേ ഭൂപ ജഗതഃ പരിപാലനമ്

॥35॥

ശ്ലോക 37

തയൈതന്മോഹ്യതേ വിശ്വം സൈവ വിശ്വം പ്രസൂയതേ।

സായാചിതാ ച വിജ്ഞാനം തുഷ്ടാ ഋദ്ധിം പ്രയച്ഛതി

॥36॥

ശ്ലോക 38

വ്യാപ്തം തയൈതത്സകലം ബ്രഹ്മാണ്ഡം മനുജേശ്വര।

മഹാദേവ്യാ മഹാകാലീ മഹാമാരീ സ്വരൂപയാ

॥37॥

ശ്ലോക 39

സൈവ കാലേ മഹാമാരീ സൈവ സൃഷ്തിര്ഭവത്യജാ।

സ്ഥിതിം കരോതി ഭൂതാനാം സൈവ കാലേ സനാതനീ

॥38॥

ശ്ലോക 40

ഭവകാലേ നൃണാം സൈവ ലക്ഷ്മീര്വൃദ്ധിപ്രദാ ഗൃഹേ।

സൈവാഭാവേ തഥാ ലക്ഷ്മീ ര്വിനാശായോപജായതേ

॥39॥

ശ്ലോക 41

സ്തുതാ സമ്പൂജിതാ പുഷ്പൈര്ഗന്ധധൂപാദിഭിസ്തഥാ।

ദദാതി വിത്തം പുത്രാംശ്ച മതിം ധര്മേ ഗതിം ശുഭാം

॥40॥

ശ്ലോക 42

॥ ഇതി ശ്രീ മാര്കണ്ഡേയ പുരാണേ സാവര്നികേ മന്വന്തരേ ദേവീ മഹത്മ്യേ ഫലശ്രുതിര്നാമ ദ്വാദശോഽധ്യായ സമാപ്തമ് ॥

ആഹുതി

ഓം ക്ലീം ജയന്തീ സാങ്ഗായൈ സശക്തികായൈ സപരിവാരായൈ സവാഹനായൈ വരപ്രധായൈ വൈഷ്ണവീ ദേവ്യൈ അഹാഹുതിം സമര്പയാമി നമഃ സ്വാഹാ ॥