శ్రీమద్భగవద్గీతా మూలమ్ - తృతీయోఽధ్యాయః

శ్రీమద్భగవద్గీతా మూలమ్ - తృతీయోఽధ్యాయః

శ్లోక 1

ఓం శ్రీ పరమాత్మనే నమః

అథ తృతీయోఽధ్యాయః ।

కర్మయోగః

అర్జున ఉవాచ

జ్యాయసీ చేత్కర్మణస్తే మతా బుద్ధిర్జనార్దన ।

తత్కిం కర్మణి ఘోరే మాం నియోజయసి కేశవ

శ్లోక 2

వ్యామిశ్రేణేవ వాక్యేన బుద్ధిం మోహయసీవ మే ।

తదేకం వద నిశ్చిత్య యేన శ్రేయోఽహమాప్నుయామ్

॥ 1 ॥

శ్లోక 3

శ్రీభగవానువాచ

లోకేఽస్మిన్ద్వివిధా నిష్ఠా పురా ప్రోక్తా మయానఘ ।

జ్ఞానయోగేన సాఙ్ఖ్యానాం కర్మయోగేన యోగినామ్

॥ 2 ॥

శ్లోక 4

న కర్మణామనారమ్భాన్నైష్కర్మ్యం పురుషోఽశ్నుతే ।

న చ సన్న్యసనాదేవ సిద్ధిం సమధిగచ్ఛతి

॥ 3 ॥

శ్లోక 5

న హి కశ్చిత్క్షణమపి జాతు తిష్ఠత్యకర్మకృత్ ।

కార్యతే హ్యవశః కర్మ సర్వః ప్రకృతిజైర్గుణైః

॥ 4 ॥

శ్లోక 6

కర్మేన్ద్రియాణి సంయమ్య య ఆస్తే మనసా స్మరన్ ।

ఇన్ద్రియార్థాన్విమూఢాత్మా మిథ్యాచారః స ఉచ్యతే

॥ 5 ॥

శ్లోక 7

యస్త్విన్ద్రియాణి మనసా నియమ్యారభతేఽర్జున ।

కర్మేన్ద్రియైః కర్మయోగమసక్తః స విశిష్యతే

॥ 6 ॥

శ్లోక 8

నియతం కురు కర్మ త్వం కర్మ జ్యాయో హ్యకర్మణః ।

శరీరయాత్రాపి చ తే న ప్రసిద్ధ్యేదకర్మణః

॥ 7 ॥

శ్లోక 9

యజ్ఞార్థాత్కర్మణోఽన్యత్ర లోకోఽయం కర్మబన్ధనః ।

తదర్థం కర్మ కౌన్తేయ ముక్తసఙ్గః సమాచర

॥ 8 ॥

శ్లోక 10

సహయజ్ఞాః ప్రజాః సృష్ట్వా పురోవాచ ప్రజాపతిః ।

అనేన ప్రసవిష్యధ్వమేష వోఽస్త్విష్టకామధుక్

॥ 9 ॥

శ్లోక 11

దేవాన్భావయతానేన తే దేవా భావయన్తు వః ।

పరస్పరం భావయన్తః శ్రేయః పరమవాప్స్యథ

॥ 10 ॥

శ్లోక 12

ఇష్టాన్భోగాన్హి వో దేవా దాస్యన్తే యజ్ఞభావితాః ।

తైర్దత్తానప్రదాయైభ్యో యో భుఙ్క్తే స్తేన ఏవ సః

॥ 11 ॥

శ్లోక 13

యజ్ఞశిష్టాశినః సన్తో ముచ్యన్తే సర్వకిల్బిషైః ।

భుఞ్జతే తే త్వఘం పాపా యే పచన్త్యాత్మకారణాత్

॥ 12 ॥

శ్లోక 14

అన్నాద్భవన్తి భూతాని పర్జన్యాదన్నసమ్భవః ।

యజ్ఞాద్భవతి పర్జన్యో యజ్ఞః కర్మసముద్భవః

॥ 13 ॥

శ్లోక 15

కర్మ బ్రహ్మోద్భవం విద్ధి బ్రహ్మాక్షరసముద్భవమ్ ।

తస్మాత్సర్వగతం బ్రహ్మ నిత్యం యజ్ఞే ప్రతిష్ఠితమ్

॥ 14 ॥

శ్లోక 16

ఏవం ప్రవర్తితం చక్రం నానువర్తయతీహ యః ।

అఘాయురిన్ద్రియారామో మోఘం పార్థ స జీవతి

॥ 15 ॥

శ్లోక 17

యస్త్వాత్మరతిరేవ స్యాదాత్మతృప్తశ్చ మానవః ।

ఆత్మన్యేవ చ సన్తుష్టస్తస్య కార్యం న విద్యతే

॥ 16 ॥

శ్లోక 18

నైవ తస్య కృతేనార్థో నాకృతేనేహ కశ్చన ।

న చాస్య సర్వభూతేషు కశ్చిదర్థవ్యపాశ్రయః

॥ 17 ॥

శ్లోక 19

తస్మాదసక్తః సతతం కార్యం కర్మ సమాచర ।

అసక్తో హ్యాచరన్కర్మ పరమాప్నోతి పూరుషః

॥ 18 ॥

శ్లోక 20

కర్మణైవ హి సంసిద్ధిమాస్థితా జనకాదయః ।

లోకసఙ్గ్రహమేవాపి సమ్పశ్యన్కర్తుమర్హసి

॥ 19 ॥

శ్లోక 21

యద్యదాచరతి శ్రేష్ఠస్తత్తదేవేతరో జనః ।

స యత్ప్రమాణం కురుతే లోకస్తదనువర్తతే

॥ 20 ॥

శ్లోక 22

న మే పార్థాస్తి కర్తవ్యం త్రిషు లోకేషు కిఞ్చన ।

నానవాప్తమవాప్తవ్యం వర్త ఏవ చ కర్మణి

॥ 21 ॥

శ్లోక 23

యది హ్యహం న వర్తేయం జాతు కర్మణ్యతన్ద్రితః ।

మమ వర్త్మానువర్తన్తే మనుష్యాః పార్థ సర్వశః

॥ 22 ॥

శ్లోక 24

ఉత్సీదేయురిమే లోకా న కుర్యాం కర్మ చేదహమ్ ।

సఙ్కరస్య చ కర్తా స్యాముపహన్యామిమాః ప్రజాః

॥ 23 ॥

శ్లోక 25

సక్తాః కర్మణ్యవిద్వాంసో యథా కుర్వన్తి భారత ।

కుర్యాద్విద్వాంస్తథాసక్తశ్చికీర్షుర్లోకసఙ్గ్రహమ్

॥ 24 ॥

శ్లోక 26

న బుద్ధిభేదం జనయేదజ్ఞానాం కర్మసఙ్గినామ్ ।

జోషయేత్సర్వకర్మాణి విద్వాన్యుక్తః సమాచరన్

॥ 25 ॥

శ్లోక 27

ప్రకృతేః క్రియమాణాని గుణైః కర్మాణి సర్వశః ।

అహఙ్కారవిమూఢాత్మా కర్తాహమితి మన్యతే

॥ 26 ॥

శ్లోక 28

తత్త్వవిత్తు మహాబాహో గుణకర్మవిభాగయోః ।

గుణా గుణేషు వర్తన్త ఇతి మత్వా న సజ్జతే

॥ 27 ॥

శ్లోక 29

ప్రకృతేర్గుణసమ్మూఢాః సజ్జన్తే గుణకర్మసు ।

తానకృత్స్నవిదో మన్దాన్కృత్స్నవిన్న విచాలయేత్

॥ 28 ॥

శ్లోక 30

మయి సర్వాణి కర్మాణి సన్న్యస్యాధ్యాత్మచేతసా ।

నిరాశీర్నిర్మమో భూత్వా యుధ్యస్వ విగతజ్వరః

॥ 29 ॥

శ్లోక 31

యే మే మతమిదం నిత్యమనుతిష్ఠన్తి మానవాః ।

శ్రద్ధావన్తోఽనసూయన్తో ముచ్యన్తే తేఽపి కర్మభిః

॥ 30 ॥

శ్లోక 32

యే త్వేతదభ్యసూయన్తో నానుతిష్ఠన్తి మే మతమ్ ।

సర్వజ్ఞానవిమూఢాంస్తాన్విద్ధి నష్టానచేతసః

॥ 31 ॥

శ్లోక 33

సదృశం చేష్టతే స్వస్యాః ప్రకృతేర్జ్ఞానవానపి ।

ప్రకృతిం యాన్తి భూతాని నిగ్రహః కిం కరిష్యతి

॥ 32 ॥

శ్లోక 34

ఇన్ద్రియస్యేన్ద్రియస్యార్థే రాగద్వేషౌ వ్యవస్థితౌ ।

తయోర్న వశమాగచ్ఛేత్తౌ హ్యస్య పరిపన్థినౌ

॥ 33 ॥

శ్లోక 35

శ్రేయాన్స్వధర్మో విగుణః పరధర్మాత్స్వనుష్ఠితాత్ ।

స్వధర్మే నిధనం శ్రేయః పరధర్మో భయావహః

॥ 34 ॥

శ్లోక 36

అర్జున ఉవాచ

అథ కేన ప్రయుక్తోఽయం పాపం చరతి పూరుషః ।

అనిచ్ఛన్నపి వార్ష్ణేయ బలాదివ నియోజితః

॥ 35 ॥

శ్లోక 37

శ్రీభగవానువాచ

కామ ఏష క్రోధ ఏష రజోగుణసముద్భవః ।

మహాశనో మహాపాప్మా విద్ధ్యేనమిహ వైరిణమ్

॥ 36 ॥

శ్లోక 38

ధూమేనావ్రియతే వహ్నిర్యథాదర్శో మలేన చ ।

యథోల్బేనావృతో గర్భస్తథా తేనేదమావృతమ్

॥ 37 ॥

శ్లోక 39

ఆవృతం జ్ఞానమేతేన జ్ఞానినో నిత్యవైరిణా ।

కామరూపేణ కౌన్తేయ దుష్పూరేణానలేన చ

॥ 38 ॥

శ్లోక 40

ఇన్ద్రియాణి మనో బుద్ధిరస్యాధిష్ఠానముచ్యతే ।

ఏతైర్విమోహయత్యేష జ్ఞానమావృత్య దేహినమ్

॥ 39 ॥

శ్లోక 41

తస్మాత్త్వమిన్ద్రియాణ్యాదౌ నియమ్య భరతర్షభ ।

పాప్మానం ప్రజహి హ్యేనం జ్ఞానవిజ్ఞాననాశనమ్

॥ 40 ॥

శ్లోక 42

ఇన్ద్రియాణి పరాణ్యాహురిన్ద్రియేభ్యః పరం మనః ।

మనసస్తు పరా బుద్ధిర్యో బుద్ధేః పరతస్తు సః

॥ 41 ॥

శ్లోక 43

ఏవం బుద్ధేః పరం బుద్ధ్వా సంస్తభ్యాత్మానమాత్మనా ।

జహి శత్రుం మహాబాహో కామరూపం దురాసదమ్

॥ 42 ॥

శ్లోక 44

ఓం తత్సదితి శ్రీమద్భగవద్గీతాసూపనిషత్సు బ్రహ్మవిద్యాయాం యోగశాస్త్రే

శ్రీకృష్ణార్జునసంవాదే కర్మయోగో నామ తృతీయోఽధ్యాయః

॥ 43 ॥

శ్లోక 45