Vedic Tithi

Stotram - Sacred Scripture in malayalam

Sri Subrahmanya Sahasra Nama Stotram

ശ്രീ സുബ്രഹ്മണ്യ സഹസ്ര നാമ സ്തോത്രമ്

Sri Subrahmanya Sahasra Nama Stotram

Stotram
Unknown
150 Verses
110%

ശ്രീ സുബ്രഹ്മണ്യ സഹസ്ര നാമ സ്തോത്രമ്

ഋഷയ ഊചുഃ ।

സര്വശാസ്ത്രാര്ഥതത്ത്വജ്ഞ സര്വലോകോപകാരക ।

വയം ചാതിഥയഃ പ്രാപ്താ ആതിഥേയോഽസി സുവ്രത ॥ 1 ॥

ജ്ഞാനദാനേന സംസാരസാഗരാത്താരയസ്വ നഃ ।

കലൌ കലുഷചിത്താ യേ നരാഃ പാപരതാഃ സദാ ॥ 2 ॥

കേന സ്തോത്രേണ മുച്യന്തേ സര്വപാതകബന്ധനാത് ।

ഇഷ്ടസിദ്ധികരം പുണ്യം ദുഃഖദാരിദ്ര്യനാശനമ് ॥ 3 ॥

സര്വരോഗഹരം സ്തോത്രം സൂത നോ വക്തുമര്ഹസി ।

ശ്രീസൂത ഉവാച ।

ശൃണുധ്വം ഋഷയഃ സര്വേ നൈമിശാരണ്യവാസിനഃ ॥ 4 ॥

തത്ത്വജ്ഞാനതപോനിഷ്ഠാഃ സര്വശാസ്ത്രവിശാരദാഃ ।

സ്വയമ്ഭുവാ പുരാ പ്രോക്തം നാരദായ മഹാത്മനേ ॥ 5 ॥

തദഹം സമ്പ്രവക്ഷ്യാമി ശ്രോതും കൌതൂഹലം യദി ।

ഋഷയ ഊചുഃ ।

കിമാഹ ഭഗവാന്ബ്രഹ്മാ നാരദായ മഹാത്മനേ ॥ 6 ॥

സൂതപുത്ര മഹാഭാഗ വക്തുമര്ഹസി സാമ്പ്രതമ് ।

ശ്രീസൂത ഉവാച ।

ദിവ്യസിംഹാസനാസീനം സര്വദേവൈരഭിഷ്ടുതമ് ॥ 7 ॥

സാഷ്ടാങ്ഗം പ്രണിപത്യൈനം ബ്രഹ്മാണം ഭുവനേശ്വരമ് ।

നാരദഃ പരിപപ്രച്ഛ കൃതാഞ്ജലിരുപസ്ഥിതഃ ॥ 8 ॥

നാരദ ഉവാച ।

ലോകനാഥ സുരശ്രേഷ്ഠ സര്വജ്ഞ കരുണാകര ।

ഷണ്മുഖസ്യ പരം സ്തോത്രം പാവനം പാപനാശനമ് ॥ 9 ॥

ഹേ ധാതഃ പുത്രവാത്സല്യാത്തദ്വദ പ്രണതായ മേ ।

ഉപദിശ്യ തു മാമേവം രക്ഷ രക്ഷ കൃപാനിധേ ॥ 10 ॥

ബ്രഹ്മോവാച ।

ശൃണു വക്ഷ്യാമി ദേവര്ഷേ സ്തവരാജമിദം പരമ് ।

മാതൃകാമാലികായുക്തം ജ്ഞാനമോക്ഷസുഖപ്രദമ് ॥ 11 ॥

സഹസ്രാണി ച നാമാനി ഷണ്മുഖസ്യ മഹാത്മനഃ ।

യാനി നാമാനി ദിവ്യാനി ദുഃഖരോഗഹരാണി ച ॥ 12 ॥

താനി നാമാനി വക്ഷ്യാമി കൃപയാ ത്വയി നാരദ ।

ജപമാത്രേണ സിദ്ധ്യന്തി മനസാ ചിന്തിതാന്യപി ॥ 13 ॥

ഇഹാമുത്ര പരം ഭോഗം ലഭതേ നാത്ര സംശയഃ ।

ഇദം സ്തോത്രം പരം പുണ്യം കോടിയജ്ഞഫലപ്രദമ് ।

സന്ദേഹോ നാത്ര കര്തവ്യഃ ശൃണു മേ നിശ്ചിതം വചഃ ॥ 14 ॥

ഓം അസ്യ ശ്രീസുബ്രഹ്മണ്യസഹസ്രനാമസ്തോത്ര മഹാമന്ത്രസ്യ ബ്രഹ്മാ ഋഷിഃ അനുഷ്ടുപ്ഛന്ദഃ സുബ്രഹ്മണ്യോ ദേവതാ ശരജന്മാക്ഷയ ഇതി ബീജം ശക്തിധരോഽക്ഷയ കാര്തികേയ ഇതി ശക്തിഃ ക്രൌഞ്ചധര ഇതി കീലകം ശിഖിവാഹന ഇതി കവചം ഷണ്മുഖായ ഇതി ധ്യാനം ശ്രീസുബ്രഹ്മണ്യ പ്രസാദസിദ്ധ്യര്ഥേ ജപേ വിനിയോഗഃ ।

കരന്യാസഃ –

ഓം ശം ഓങ്കാരസ്വരൂപായ ഓജോധരായ ഓജസ്വിനേ സുഹൃദയായ ഹൃഷ്ടചിത്താത്മനേ ഭാസ്വരരൂപായ അങ്ഗുഷ്ഠാഭ്യാം നമഃ ।

ഓം രം ഷട്കോണമധ്യനിലയായ ഷട്കിരീടധരായ ശ്രീമതേ ഷഡാധാരായ തര്ജനീഭ്യാം നമഃ ।

ഓം വം ഷണ്മുഖായ ശരജന്മനേ ശുഭലക്ഷണായ ശിഖിവാഹനായ മധ്യമാഭ്യാം നമഃ ।

ഓം ണം കൃശാനുസമ്ഭവായ കവചിനേ കുക്കുടധ്വജായ അനാമികാഭ്യാം നമഃ ।

ഓം ഭം കന്ദര്പകോടിദീപ്യമാനായ ദ്വിഷഡ്ബാഹവേ ദ്വാദശാക്ഷായ കനിഷ്ഠികാഭ്യാം നമഃ ।

ഓം വം ഖേടധരായ ഖഡ്ഗിനേ ശക്തിഹസ്തായ കരതലകരപൃഷ്ഠാഭ്യാം നമഃ ।

ഹൃദയാദിന്യാസഃ –

ഓം ശം ഓങ്കാരസ്വരൂപായ ഓജോധരായ ഓജസ്വിനേ സുഹൃദയായ ഹൃഷ്ടചിത്താത്മനേ ഭാസ്വരരൂപായ ഹൃദയായ നമഃ ।

ഓം രം ഷട്കോണമധ്യനിലയായ ഷട്കിരീടധരായ ശ്രീമതേ ഷഡാധാരായ ശിരസേ സ്വാഹാ ।

ഓം വം ഷണ്മുഖായ ശരജന്മനേ ശുഭലക്ഷണായ ശിഖിവാഹനായ ശിഖായൈ വഷട് ।

ഓം ണം കൃശാനുസമ്ഭവായ കവചിനേ കുക്കുടധ്വജായ കവചായ ഹുമ് ।

ഓം ഭം കന്ദര്പകോടിദീപ്യമാനായ ദ്വിഷഡ്ബാഹവേ ദ്വാദശാക്ഷായ നേത്രത്രയായ വൌഷട് ।

ഓം വം ഖേടധരായ ഖഡ്ഗിനേ ശക്തിഹസ്തായ അസ്ത്രായ ഫട് ।

ഭൂര്ഭുവസ്സുവരോമിതി ദിഗ്ബന്ധഃ ।

ധ്യാനമ് ।

ധ്യായേത്ഷണ്മുഖമിന്ദുകോടിസദൃശം രത്നപ്രഭാശോഭിതം

ബാലാര്കദ്യുതിഷട്കിരീടവിലസത്കേയൂരഹാരാന്വിതമ് ।

കര്ണാലമ്ബിതകുണ്ഡലപ്രവിലസദ്ഗണ്ഡസ്ഥലാശോഭിതം

കാഞ്ചീകങ്കണകിങ്കിണീരവയുതം ശൃങ്ഗാരസാരോദയമ് ॥ 1 ॥

ധ്യായേദീപ്സിതസിദ്ധിദം ശിവസുതം ശ്രീദ്വാദശാക്ഷം ഗുഹം

ഖേടം കുക്കുടമങ്കുശം ച വരദം പാശം ധനുശ്ചക്രകമ് ।

വജ്രം ശക്തിമസിം ച ശൂലമഭയം ദോര്ഭിര്ധൃതം ഷണ്മുഖം

ദേവം ചിത്രമയൂരവാഹനഗതം ചിത്രാമ്ബരാലങ്കൃതമ് ॥ 2 ॥

സ്തോത്രമ് ।

അചിന്ത്യശക്തിരനഘസ്ത്വക്ഷോഭ്യസ്ത്വപരാജിതഃ ।

അനാഥവത്സലോഽമോഘസ്ത്വശോകോഽപ്യജരോഽഭയഃ ॥ 1 ॥

അത്യുദാരോ ഹ്യഘഹരസ്ത്വഗ്രഗണ്യോഽദ്രിജാസുതഃ ।

അനന്തമഹിമാഽപാരോഽനന്തസൌഖ്യപ്രദോഽവ്യയഃ ॥ 2 ॥

അനന്തമോക്ഷദോഽനാദിരപ്രമേയോഽക്ഷരോഽച്യുതഃ ।

അകല്മഷോഽഭിരാമോഽഗ്രധുര്യശ്ചാമിതവിക്രമഃ ॥ 3 ॥

അനാഥനാഥോ ഹ്യമലോ ഹ്യപ്രമത്തോഽമരപ്രഭുഃ ।

അരിന്ദമോഽഖിലാധാരസ്ത്വണിമാദിഗുണോഽഗ്രണീഃ ॥ 4 ॥

അചഞ്ചലോഽമരസ്തുത്യോ ഹ്യകലങ്കോഽമിതാശനഃ ।

അഗ്നിഭൂരനവദ്യാങ്ഗോ ഹ്യദ്ഭുതോഽഭീഷ്ടദായകഃ ॥ 5 ॥

അതീന്ദ്രിയോഽപ്രമേയാത്മാ ഹ്യദൃശ്യോഽവ്യക്തലക്ഷണഃ ।

ആപദ്വിനാശകസ്ത്വാര്യ ആഢ്യ ആഗമസംസ്തുതഃ ॥ 6 ॥

ആര്തസംരക്ഷണസ്ത്വാദ്യ ആനന്ദസ്ത്വാര്യസേവിതഃ ।

ആശ്രിതേഷ്ടാര്ഥവരദ ആനന്ദ്യാര്തഫലപ്രദഃ ॥ 7 ॥

ആശ്ചര്യരൂപ ആനന്ദ ആപന്നാര്തിവിനാശനഃ ।

ഇഭവക്ത്രാനുജസ്ത്വിഷ്ട ഇഭാസുരഹരാത്മജഃ ॥ 8 ॥

ഇതിഹാസശ്രുതിസ്തുത്യ ഇന്ദ്രഭോഗഫലപ്രദഃ ।

ഇഷ്ടാപൂര്തഫലപ്രാപ്തിരിഷ്ടേഷ്ടവരദായകഃ ॥ 9 ॥

ഇഹാമുത്രേഷ്ടഫലദ ഇഷ്ടദസ്ത്വിന്ദ്രവന്ദിതഃ ।

ഈഡനീയസ്ത്വീശപുത്ര ഈപ്സിതാര്ഥപ്രദായകഃ ॥ 10 ॥

ഈതിഭീതിഹരശ്ചേഡ്യ ഈഷണാത്രയവര്ജിതഃ ।

ഉദാരകീര്തിരുദ്യോഗീ ചോത്കൃഷ്ടോരുപരാക്രമഃ ॥ 11 ॥

ഉത്കൃഷ്ടശക്തിരുത്സാഹ ഉദാരശ്ചോത്സവപ്രിയഃ ।

ഉജ്ജൃമ്ഭ ഉദ്ഭവശ്ചോഗ്ര ഉദഗ്രശ്ചോഗ്രലോചനഃ ॥ 12 ॥

ഉന്മത്ത ഉഗ്രശമന ഉദ്വേഗഘ്നോരഗേശ്വരഃ ।

ഉരുപ്രഭാവശ്ചോദീര്ണ ഉമാപുത്ര ഉദാരധീഃ ॥ 13 ॥

ഊര്ധ്വരേതഃസുതസ്തൂര്ധ്വഗതിദസ്തൂര്ജപാലകഃ ।

ഊര്ജിതസ്തൂര്ധ്വഗസ്തൂര്ധ്വ ഊര്ധ്വലോകൈകനായകഃ ॥ 14 ॥

ഊര്ജാവാനൂര്ജിതോദാര ഊര്ജിതോര്ജിതശാസനഃ ।

ഋഷിദേവഗണസ്തുത്യ ഋണത്രയവിമോചനഃ ॥ 15 ॥

ഋജുരൂപോ ഹ്യൃജുകര ഋജുമാര്ഗപ്രദര്ശനഃ ।

ഋതമ്ഭരോ ഹ്യൃജുപ്രീത ഋഷഭസ്ത്വൃദ്ധിദസ്ത്വൃതഃ ॥ 16 ॥

ലുലിതോദ്ധാരകോ ലൂതഭവപാശപ്രഭഞ്ജനഃ ।

ഏണാങ്കധരസത്പുത്ര ഏക ഏനോവിനാശനഃ ॥ 17 ॥

ഐശ്വര്യദശ്ചൈന്ദ്രഭോഗീ ചൈതിഹ്യശ്ചൈന്ദ്രവന്ദിതഃ ।

ഓജസ്വീ ചൌഷധിസ്ഥാനമോജോദശ്ചൌദനപ്രദഃ ॥ 18 ॥

ഔദാര്യശീല ഔമേയ ഔഗ്ര ഔന്നത്യദായകഃ ।

ഔദാര്യ ഔഷധകര ഔഷധം ചൌഷധാകരഃ ॥ 19 ॥

അംശുമാനംശുമാലീഡ്യ അമ്ബികാതനയോഽന്നദഃ ।

അന്ധകാരിസുതോഽന്ധത്വഹാരീ ചാമ്ബുജലോചനഃ ॥ 20 ॥

അസ്തമായോഽമരാധീശോ ഹ്യസ്പഷ്ടോഽസ്തോകപുണ്യദഃ ।

അസ്താമിത്രോഽസ്തരൂപശ്ചാസ്ഖലത്സുഗതിദായകഃ ॥ 21 ॥

കാര്തികേയഃ കാമരൂപഃ കുമാരഃ ക്രൌഞ്ചദാരണഃ ।

കാമദഃ കാരണം കാമ്യഃ കമനീയഃ കൃപാകരഃ ॥ 22 ॥

കാഞ്ചനാഭഃ കാന്തിയുക്തഃ കാമീ കാമപ്രദഃ കവിഃ ।

കീര്തികൃത്കുക്കുടധരഃ കൂടസ്ഥഃ കുവലേക്ഷണഃ ॥ 23 ॥

കുങ്കുമാങ്ഗഃ ക്ലമഹരഃ കുശലഃ കുക്കുടധ്വജഃ ।

കുശാനുസമ്ഭവഃ ക്രൂരഃ ക്രൂരഘ്നഃ കലിതാപഹൃത് ॥ 24 ॥

കാമരൂപഃ കല്പതരുഃ കാന്തഃ കാമിതദായകഃ ।

കല്യാണകൃത്ക്ലേശനാശഃ കൃപാലുഃ കരുണാകരഃ ॥ 25 ॥

കലുഷഘ്നഃ ക്രിയാശക്തിഃ കഠോരഃ കവചീ കൃതീ ।

കോമലാങ്ഗഃ കുശപ്രീതഃ കുത്സിതഘ്നഃ കലാധരഃ ॥ 26 ॥

ഖ്യാതഃ ഖേടധരഃ ഖഡ്ഗീ ഖട്വാങ്ഗീ ഖലനിഗ്രഹഃ ।

ഖ്യാതിപ്രദഃ ഖേചരേശഃ ഖ്യാതേഹഃ ഖേചരസ്തുതഃ ॥ 27 ॥

ഖരതാപഹരഃ സ്വസ്ഥഃ ഖേചരഃ ഖേചരാശ്രയഃ ।

ഖണ്ഡേന്ദുമൌലിതനയഃ ഖേലഃ ഖേചരപാലകഃ ॥ 28 ॥

ഖസ്ഥലഃ ഖണ്ഡിതാര്കശ്ച ഖേചരീജനപൂജിതഃ ।

ഗാങ്ഗേയോ ഗിരിജാപുത്രോ ഗണനാഥാനുജോ ഗുഹഃ ॥ 29 ॥

ഗോപ്താ ഗീര്വാണസംസേവ്യോ ഗുണാതീതോ ഗുഹാശ്രയഃ ।

ഗതിപ്രദോ ഗുണനിധിഃ ഗമ്ഭീരോ ഗിരിജാത്മജഃ ॥ 30 ॥

ഗൂഢരൂപോ ഗദഹരോ ഗുണാധീശോ ഗുണാഗ്രണീഃ ।

ഗോധരോ ഗഹനോ ഗുപ്തോ ഗര്വഘ്നോ ഗുണവര്ധനഃ ॥ 31 ॥

ഗുഹ്യോ ഗുണജ്ഞോ ഗീതിജ്ഞോ ഗതാതങ്കോ ഗുണാശ്രയഃ ।

ഗദ്യപദ്യപ്രിയോ ഗുണ്യോ ഗോസ്തുതോ ഗഗനേചരഃ ॥ 32 ॥

ഗണനീയചരിത്രശ്ച ഗതക്ലേശോ ഗുണാര്ണവഃ ।

ഘൂര്ണിതാക്ഷോ ഘൃണിനിധിഃ ഘനഗമ്ഭീരഘോഷണഃ ॥ 33 ॥

ഘണ്ടാനാദപ്രിയോ ഘോഷോ ഘോരാഘൌഘവിനാശനഃ ।

ഘനാനന്ദോ ഘര്മഹന്താ ഘൃണാവാന് ഘൃഷ്ടിപാതകഃ ॥ 34 ॥

ഘൃണീ ഘൃണാകരോ ഘോരോ ഘോരദൈത്യപ്രഹാരകഃ ।

ഘടിതൈശ്വര്യസന്ദോഹോ ഘനാര്ഥോ ഘനസങ്ക്രമഃ ॥ 35 ॥

ചിത്രകൃച്ചിത്രവര്ണശ്ച ചഞ്ചലശ്ചപലദ്യുതിഃ ।

ചിന്മയശ്ചിത്സ്വരൂപശ്ച ചിരാനന്ദശ്ചിരന്തനഃ ॥ 36 ॥

ചിത്രകേലിശ്ചിത്രതരശ്ചിന്തനീയശ്ചമത്കൃതിഃ ।

ചോരഘ്നശ്ചതുരശ്ചാരുശ്ചാമീകരവിഭൂഷണഃ ॥ 37 ॥

ചന്ദ്രാര്കകോടിസദൃശശ്ചന്ദ്രമൌലിതനൂഭവഃ ।

ഛാദിതാങ്ഗശ്ഛദ്മഹന്താ ഛേദിതാഖിലപാതകഃ ॥ 38 ॥

ഛേദീകൃതതമഃക്ലേശശ്ഛത്രീകൃതമഹായശാഃ ।

ഛാദിതാശേഷസന്താപശ്ഛുരിതാമൃതസാഗരഃ ॥ 39 ॥

ഛന്നത്രൈഗുണ്യരൂപശ്ച ഛാതേഹശ്ഛിന്നസംശയഃ ।

ഛന്ദോമയശ്ഛന്ദഗാമീ ഛിന്നപാശശ്ഛവിശ്ഛദഃ ॥ 40 ॥

ജഗദ്ധിതോ ജഗത്പൂജ്യോ ജഗജ്ജ്യേഷ്ഠോ ജഗന്മയഃ ।

ജനകോ ജാഹ്നവീസൂനുര്ജിതാമിത്രോ ജഗദ്ഗുരുഃ ॥ 41 ॥

ജയീ ജിതേന്ദ്രിയോ ജൈത്രോ ജരാമരണവര്ജിതഃ ।

ജ്യോതിര്മയോ ജഗന്നാഥോ ജഗജ്ജീവോ ജനാശ്രയഃ ॥ 42 ॥

ജഗത്സേവ്യോ ജഗത്കര്താ ജഗത്സാക്ഷീ ജഗത്പ്രിയഃ ।

ജമ്ഭാരിവന്ദ്യോ ജയദോ ജഗജ്ജനമനോഹരഃ ॥ 43 ॥

ജഗദാനന്ദജനകോ ജനജാഡ്യാപഹാരകഃ ।

ജപാകുസുമസങ്കാശോ ജനലോചനശോഭനഃ ॥ 44 ॥

ജനേശ്വരോ ജിതക്രോധോ ജനജന്മനിബര്ഹണഃ ।

ജയദോ ജന്തുതാപഘ്നോ ജിതദൈത്യമഹാവ്രജഃ ॥ 45 ॥

ജിതമായോ ജിതക്രോധോ ജിതസങ്ഗോ ജനപ്രിയഃ ।

ഝഞ്ഝാനിലമഹാവേഗോ ഝരിതാശേഷപാതകഃ ॥ 46 ॥

ഝര്ഝരീകൃതദൈത്യൌഘോ ഝല്ലരീവാദ്യസമ്പ്രിയഃ ।

ജ്ഞാനമൂര്തിര്ജ്ഞാനഗമ്യോ ജ്ഞാനീ ജ്ഞാനമഹാനിധിഃ ॥ 47 ॥

ടങ്കാരനൃത്തവിഭവഃ ടങ്കവജ്രധ്വജാങ്കിതഃ ।

ടങ്കിതാഖിലലോകശ്ച ടങ്കിതൈനസ്തമോരവിഃ ॥ 48 ॥

ഡമ്ബരപ്രഭവോ ഡമ്ഭോ ഡമ്ബോ ഡമരുകപ്രിയഃ । [ഡമഡ്ഡ]

ഡമരോത്കടസന്നാദോ ഡിമ്ഭരൂപസ്വരൂപകഃ ॥ 49 ॥

ഢക്കാനാദപ്രീതികരോ ഢാലിതാസുരസങ്കുലഃ ।

ഢൌകിതാമരസന്ദോഹോ ഢുണ്ഢിവിഘ്നേശ്വരാനുജഃ ॥ 50 ॥

തത്ത്വജ്ഞസ്തത്വഗസ്തീവ്രസ്തപോരൂപസ്തപോമയഃ ।

ത്രയീമയസ്ത്രികാലജ്ഞസ്ത്രിമൂര്തിസ്ത്രിഗുണാത്മകഃ ॥ 51 ॥

ത്രിദശേശസ്താരകാരിസ്താപഘ്നസ്താപസപ്രിയഃ ।

തുഷ്ടിദസ്തുഷ്ടികൃത്തീക്ഷ്ണസ്തപോരൂപസ്ത്രികാലവിത് ॥ 52 ॥

സ്തോതാ സ്തവ്യഃ സ്തവപ്രീതഃ സ്തുതിഃ സ്തോത്രം സ്തുതിപ്രിയഃ ।

സ്ഥിതഃ സ്ഥായീ സ്ഥാപകശ്ച സ്ഥൂലസൂക്ഷ്മപ്രദര്ശകഃ ॥ 53 ॥

സ്ഥവിഷ്ഠഃ സ്ഥവിരഃ സ്ഥൂലഃ സ്ഥാനദഃ സ്ഥൈര്യദഃ സ്ഥിരഃ ।

ദാന്തോ ദയാപരോ ദാതാ ദുരിതഘ്നോ ദുരാസദഃ ॥ 54 ॥

ദര്ശനീയോ ദയാസാരോ ദേവദേവോ ദയാനിധിഃ ।

ദുരാധര്ഷോ ദുര്വിഗാഹ്യോ ദക്ഷോ ദര്പണശോഭിതഃ ॥ 55 ॥

ദുര്ധരോ ദാനശീലശ്ച ദ്വാദശാക്ഷോ ദ്വിഷഡ്ഭുജഃ ।

ദ്വിഷട്കര്ണോ ദ്വിഷഡ്ബാഹുര്ദീനസന്താപനാശനഃ ॥ 56 ॥

ദന്ദശൂകേശ്വരോ ദേവോ ദിവ്യോ ദിവ്യാകൃതിര്ദമഃ ।

ദീര്ഘവൃത്തോ ദീര്ഘബാഹുര്ദീര്ഘദൃഷ്ടിര്ദിവസ്പതിഃ ॥ 57 ॥

ദണ്ഡോ ദമയിതാ ദര്പോ ദേവസിംഹോ ദൃഢവ്രതഃ ।

ദുര്ലഭോ ദുര്ഗമോ ദീപ്തോ ദുഷ്പ്രേക്ഷ്യോ ദിവ്യമണ്ഡനഃ ॥ 58 ॥

ദുരോദരഘ്നോ ദുഃഖഘ്നോ ദുരാരിഘ്നോ ദിശാം പതിഃ ।

ദുര്ജയോ ദേവസേനേശോ ദുര്ജ്ഞേയോ ദുരതിക്രമഃ ॥ 59 ॥

ദമ്ഭോ ദൃപ്തശ്ച ദേവര്ഷിര്ദൈവജ്ഞോ ദൈവചിന്തകഃ ।

ധുരന്ധരോ ധര്മപരോ ധനദോ ധൃതിവര്ധനഃ ॥ 60 ॥

ധര്മേശോ ധര്മശാസ്ത്രജ്ഞോ ധന്വീ ധര്മപരായണഃ ।

ധനാധ്യക്ഷോ ധനപതിര്ധൃതിമാന്ധൂതകില്ബിഷഃ ॥ 61 ॥

ധര്മഹേതുര്ധര്മശൂരോ ധര്മകൃദ്ധര്മവിദ്ധ്രുവഃ ।

ധാതാ ധീമാന്ധര്മചാരീ ധന്യോ ധുര്യോ ധൃതവ്രതഃ ॥ 62 ॥

നിത്യോത്സവോ നിത്യതൃപ്തോ നിര്ലേപോ നിശ്ചലാത്മകഃ ।

നിരവദ്യോ നിരാധാരോ നിഷ്കലങ്കോ നിരഞ്ജനഃ ॥ 63 ॥

നിര്മമോ നിരഹങ്കാരോ നിര്മോഹോ നിരുപദ്രവഃ ।

നിത്യാനന്ദോ നിരാതങ്കോ നിഷ്പ്രപഞ്ചോ നിരാമയഃ ॥ 64 ॥

നിരവദ്യോ നിരീഹശ്ച നിര്ദര്ശോ നിര്മലാത്മകഃ ।

നിത്യാനന്ദോ നിര്ജരേശോ നിഃസങ്ഗോ നിഗമസ്തുതഃ ॥ 65 ॥

നിഷ്കണ്ടകോ നിരാലമ്ബോ നിഷ്പ്രത്യൂഹോ നിരുദ്ഭവഃ ।

നിത്യോ നിയതകല്യാണോ നിര്വികല്പോ നിരാശ്രയഃ ॥ 66 ॥

നേതാ നിധിര്നൈകരൂപോ നിരാകാരോ നദീസുതഃ ।

പുലിന്ദകന്യാരമണഃ പുരുജിത്പരമപ്രിയഃ ॥ 67 ॥

പ്രത്യക്ഷമൂര്തിഃ പ്രത്യക്ഷഃ പരേശഃ പൂര്ണപുണ്യദഃ ।

പുണ്യാകരഃ പുണ്യരൂപഃ പുണ്യഃ പുണ്യപരായണഃ ॥ 68 ॥

പുണ്യോദയഃ പരം ജ്യോതിഃ പുണ്യകൃത്പുണ്യവര്ധനഃ ।

പരാനന്ദഃ പരതരഃ പുണ്യകീര്തിഃ പുരാതനഃ ॥ 69 ॥

പ്രസന്നരൂപഃ പ്രാണേശഃ പന്നഗഃ പാപനാശനഃ ।

പ്രണതാര്തിഹരഃ പൂര്ണഃ പാര്വതീനന്ദനഃ പ്രഭുഃ ॥ 70 ॥

പൂതാത്മാ പുരുഷഃ പ്രാണഃ പ്രഭവഃ പുരുഷോത്തമഃ ।

പ്രസന്നഃ പരമസ്പഷ്ടഃ പരഃ പരിബൃഢഃ പരഃ ॥ 71 ॥

പരമാത്മാ പരബ്രഹ്മ പരാര്ഥഃ പ്രിയദര്ശനഃ ।

പവിത്രഃ പുഷ്ടിദഃ പൂര്തിഃ പിങ്ഗലഃ പുഷ്ടിവര്ധനഃ ॥ 72 ॥

പാപഹാരീ പാശധരഃ പ്രമത്താസുരശിക്ഷകഃ ।

പാവനഃ പാവകഃ പൂജ്യഃ പൂര്ണാനന്ദഃ പരാത്പരഃ ॥ 73 ॥

പുഷ്കലഃ പ്രവരഃ പൂര്വഃ പിതൃഭക്തഃ പുരോഗമഃ ।

പ്രാണദഃ പ്രാണിജനകഃ പ്രദിഷ്ടഃ പാവകോദ്ഭവഃ ॥ 74 ॥

പരബ്രഹ്മസ്വരൂപശ്ച പരമൈശ്വര്യകാരണമ് ।

പരര്ധിദഃ പുഷ്ടികരഃ പ്രകാശാത്മാ പ്രതാപവാന് ॥ 75 ॥

പ്രജ്ഞാപരഃ പ്രകൃഷ്ടാര്ഥഃ പൃഥുഃ പൃഥുപരാക്രമഃ ।

ഫണീശ്വരഃ ഫണിവരഃ ഫണാമണിവിഭൂഷണഃ ॥ 76 ॥

ഫലദഃ ഫലഹസ്തശ്ച ഫുല്ലാമ്ബുജവിലോചനഃ ।

ഫഡുച്ചാടിതപാപൌഘഃ ഫണിലോകവിഭൂഷണഃ ॥ 77 ॥

ബാഹുലേയോ ബൃഹദ്രൂപോ ബലിഷ്ഠോ ബലവാന് ബലീ ।

ബ്രഹ്മേശവിഷ്ണുരൂപശ്ച ബുദ്ധോ ബുദ്ധിമതാം വരഃ ॥ 78 ॥

ബാലരൂപോ ബ്രഹ്മഗര്ഭോ ബ്രഹ്മചാരീ ബുധപ്രിയഃ ।

ബഹുശ്രുതോ ബഹുമതോ ബ്രഹ്മണ്യോ ബ്രാഹ്മണപ്രിയഃ ॥ 79 ॥

ബലപ്രമഥനോ ബ്രഹ്മാ ബഹുരൂപോ ബഹുപ്രദഃ ।

ബൃഹദ്ഭാനുതനൂദ്ഭൂതോ ബൃഹത്സേനോ ബിലേശയഃ ॥ 80 ॥

ബഹുബാഹുര്ബലശ്രീമാന് ബഹുദൈത്യവിനാശകഃ ।

ബിലദ്വാരാന്തരാലസ്ഥോ ബൃഹച്ഛക്തിധനുര്ധരഃ ॥ 81 ॥

ബാലാര്കദ്യുതിമാന് ബാലോ ബൃഹദ്വക്ഷാ ബൃഹദ്ധനുഃ ।

ഭവ്യോ ഭോഗീശ്വരോ ഭാവ്യോ ഭവനാശോ ഭവപ്രിയഃ ॥ 82 ॥

ഭക്തിഗമ്യോ ഭയഹരോ ഭാവജ്ഞോ ഭക്തസുപ്രിയഃ ।

ഭുക്തിമുക്തിപ്രദോ ഭോഗീ ഭഗവാന് ഭാഗ്യവര്ധനഃ ॥ 83 ॥

ഭ്രാജിഷ്ണുര്ഭാവനോ ഭര്താ ഭീമോ ഭീമപരാക്രമഃ ।

ഭൂതിദോ ഭൂതികൃദ്ഭോക്താ ഭൂതാത്മാ ഭുവനേശ്വരഃ ॥ 84 ॥

ഭാവകോ ഭീകരോ ഭീഷ്മോ ഭാവകേഷ്ടോ ഭവോദ്ഭവഃ ।

ഭവതാപപ്രശമനോ ഭോഗവാന് ഭൂതഭാവനഃ ॥ 85 ॥

ഭോജ്യപ്രദോ ഭ്രാന്തിനാശോ ഭാനുമാന് ഭുവനാശ്രയഃ ।

ഭൂരിഭോഗപ്രദോ ഭദ്രോ ഭജനീയോ ഭിഷഗ്വരഃ ॥ 86 ॥

മഹാസേനോ മഹോദാരോ മഹാശക്തിര്മഹാദ്യുതിഃ ।

മഹാബുദ്ധിര്മഹാവീര്യോ മഹോത്സാഹോ മഹാബലഃ ॥ 87 ॥

മഹാഭോഗീ മഹാമായീ മേധാവീ മേഖലീ മഹാന് ।

മുനിസ്തുതോ മഹാമാന്യോ മഹാനന്ദോ മഹായശാഃ ॥ 88 ॥

മഹോര്ജിതോ മാനനിധിര്മനോരഥഫലപ്രദഃ ।

മഹോദയോ മഹാപുണ്യോ മഹാബലപരാക്രമഃ ॥ 89 ॥

മാനദോ മതിദോ മാലീ മുക്താമാലാവിഭൂഷണഃ ।

മനോഹരോ മഹാമുഖ്യോ മഹര്ധിര്മൂര്തിമാന്മുനിഃ ॥ 90 ॥

മഹോത്തമോ മഹോപായോ മോക്ഷദോ മങ്ഗലപ്രദഃ ।

മുദാകരോ മുക്തിദാതാ മഹാഭോഗോ മഹോരഗഃ ॥ 91 ॥

യശസ്കരോ യോഗയോനിര്യോഗിഷ്ഠോ യമിനാം വരഃ ।

യശസ്വീ യോഗപുരുഷോ യോഗ്യോ യോഗനിധിര്യമീ ॥ 92 ॥

യതിസേവ്യോ യോഗയുക്തോ യോഗവിദ്യോഗസിദ്ധിദഃ ।

യന്ത്രോ യന്ത്രീ ച യന്ത്രജ്ഞോ യന്ത്രവാന്യന്ത്രവാഹകഃ ॥ 93 ॥

യാതനാരഹിതോ യോഗീ യോഗീശോ യോഗിനാം വരഃ ।

രമണീയോ രമ്യരൂപോ രസജ്ഞോ രസഭാവനഃ ॥ 94 ॥

രഞ്ജനോ രഞ്ജിതോ രാഗീ രുചിരോ രുദ്രസമ്ഭവഃ ।

രണപ്രിയോ രണോദാരോ രാഗദ്വേഷവിനാശനഃ ॥ 95 ॥

രത്നാര്ചീ രുചിരോ രമ്യോ രൂപലാവണ്യവിഗ്രഹഃ ।

രത്നാങ്ഗദധരോ രത്നഭൂഷണോ രമണീയകഃ ॥ 96 ॥

രുചികൃദ്രോചമാനശ്ച രഞ്ജിതോ രോഗനാശനഃ ।

രാജീവാക്ഷോ രാജരാജോ രക്തമാല്യാനുലേപനഃ ॥ 97 ॥

രാജദ്വേദാഗമസ്തുത്യോ രജഃസത്ത്വഗുണാന്വിതഃ ।

രജനീശകലാരമ്യോ രത്നകുണ്ഡലമണ്ഡിതഃ ॥ 98 ॥

രത്നസന്മൌലിശോഭാഢ്യോ രണന്മഞ്ജീരഭൂഷണഃ ।

ലോകൈകനാഥോ ലോകേശോ ലലിതോ ലോകനായകഃ ॥ 99 ॥

ലോകരക്ഷോ ലോകശിക്ഷോ ലോകലോചനരഞ്ജിതഃ ।

ലോകബന്ധുര്ലോകധാതാ ലോകത്രയമഹാഹിതഃ ॥ 100 ॥

ലോകചൂഡാമണിര്ലോകവന്ദ്യോ ലാവണ്യവിഗ്രഹഃ ।

ലോകാധ്യക്ഷസ്തു ലീലാവാന്ലോകോത്തരഗുണാന്വിതഃ ॥ 101 ॥

വരിഷ്ഠോ വരദോ വൈദ്യോ വിശിഷ്ടോ വിക്രമോ വിഭുഃ ।

വിബുധാഗ്രചരോ വശ്യോ വികല്പപരിവര്ജിതഃ ॥ 102 ॥

വിപാശോ വിഗതാതങ്കോ വിചിത്രാങ്ഗോ വിരോചനഃ ।

വിദ്യാധരോ വിശുദ്ധാത്മാ വേദാങ്ഗോ വിബുധപ്രിയഃ ॥ 103 ॥

വചസ്കരോ വ്യാപകശ്ച വിജ്ഞാനീ വിനയാന്വിതഃ ।

വിദ്വത്തമോ വിരോധിഘ്നോ വീരോ വിഗതരാഗവാന് ॥ 104 ॥

വീതഭാവോ വിനീതാത്മാ വേദഗര്ഭോ വസുപ്രദഃ ।

വിശ്വദീപ്തിര്വിശാലാക്ഷോ വിജിതാത്മാ വിഭാവനഃ ॥ 105 ॥

വേദവേദ്യോ വിധേയാത്മാ വീതദോഷശ്ച വേദവിത് ।

വിശ്വകര്മാ വീതഭയോ വാഗീശോ വാസവാര്ചിതഃ ॥ 106 ॥

വീരധ്വംസോ വിശ്വമൂര്തിര്വിശ്വരൂപോ വരാസനഃ ।

വിശാഖോ വിമലോ വാഗ്മീ വിദ്വാന്വേദധരോ വടുഃ ॥ 107 ॥

വീരചൂഡാമണിര്വീരോ വിദ്യേശോ വിബുധാശ്രയഃ ।

വിജയീ വിനയീ വേത്താ വരീയാന്വിരജാ വസുഃ ॥ 108 ॥

വീരഘ്നോ വിജ്വരോ വേദ്യോ വേഗവാന്വീര്യവാന്വശീ ।

വരശീലോ വരഗുണോ വിശോകോ വജ്രധാരകഃ ॥ 109 ॥

ശരജന്മാ ശക്തിധരഃ ശത്രുഘ്നഃ ശിഖിവാഹനഃ ।

ശ്രീമാന് ശിഷ്ടഃ ശുചിഃ ശുദ്ധഃ ശാശ്വതഃ ശ്രുതിസാഗരഃ ॥ 110 ॥

ശരണ്യഃ ശുഭദഃ ശര്മ ശിഷ്ടേഷ്ടഃ ശുഭലക്ഷണഃ ।

ശാന്തഃ ശൂലധരഃ ശ്രേഷ്ഠഃ ശുദ്ധാത്മാ ശങ്കരഃ ശിവഃ ॥ 111 ॥

ശിതികണ്ഠാത്മജഃ ശൂരഃ ശാന്തിദഃ ശോകനാശനഃ ।

ഷാണ്മാതുരഃ ഷണ്മുഖശ്ച ഷഡ്ഗുണൈശ്വര്യസംയുതഃ ॥ 112 ॥

ഷട്ചക്രസ്ഥഃ ഷഡൂര്മിഘ്നഃ ഷഡങ്ഗശ്രുതിപാരഗഃ ।

ഷഡ്ഭാവരഹിതഃ ഷട്കഃ ഷട്ഛാസ്ത്രസ്മൃതിപാരഗഃ ॥ 113 ॥

ഷഡ്വര്ഗദാതാ ഷഡ്ഗ്രീവഃ ഷഡരിഘ്നഃ ഷഡാശ്രയഃ ।

ഷട്കിരീടധരഃ ശ്രീമാന് ഷഡാധാരശ്ച ഷട്ക്രമഃ ॥ 114 ॥

ഷട്കോണമധ്യനിലയഃ ഷണ്ഡത്വപരിഹാരകഃ ।

സേനാനീഃ സുഭഗഃ സ്കന്ദഃ സുരാനന്ദഃ സതാം ഗതിഃ ॥ 115 ॥

സുബ്രഹ്മണ്യഃ സുരാധ്യക്ഷഃ സര്വജ്ഞഃ സര്വദഃ സുഖീ ।

സുലഭഃ സിദ്ധിദഃ സൌമ്യഃ സിദ്ധേശഃ സിദ്ധിസാധനഃ ॥ 116 ॥

സിദ്ധാര്ഥഃ സിദ്ധസങ്കല്പഃ സിദ്ധസാധുഃ സുരേശ്വരഃ ।

സുഭുജഃ സര്വദൃക്സാക്ഷീ സുപ്രസാദഃ സനാതനഃ ॥ 117 ॥

സുധാപതിഃ സ്വയഞ്ജ്യോതിഃ സ്വയമ്ഭൂഃ സര്വതോമുഖഃ ।

സമര്ഥഃ സത്കൃതിഃ സൂക്ഷ്മഃ സുഘോഷഃ സുഖദഃ സുഹൃത് ॥ 118 ॥

സുപ്രസന്നഃ സുരശ്രേഷ്ഠഃ സുശീലഃ സത്യസാധകഃ ।

സമ്ഭാവ്യഃ സുമനാഃ സേവ്യഃ സകലാഗമപാരഗഃ ॥ 119 ॥

സുവ്യക്തഃ സച്ചിദാനന്ദഃ സുവീരഃ സുജനാശ്രയഃ ।

സര്വലക്ഷണസമ്പന്നഃ സത്യധര്മപരായണഃ ॥ 120 ॥

സര്വദേവമയഃ സത്യഃ സദാ മൃഷ്ടാന്നദായകഃ ।

സുധാപീ സുമതിഃ സത്യഃ സര്വവിഘ്നവിനാശനഃ ॥ 121 ॥

സര്വദുഃഖപ്രശമനഃ സുകുമാരഃ സുലോചനഃ ।

സുഗ്രീവഃ സുധൃതിഃ സാരഃ സുരാരാധ്യഃ സുവിക്രമഃ ॥ 122 ॥

സുരാരിഘ്നഃ സ്വര്ണവര്ണഃ സര്പരാജഃ സദാ ശുചിഃ ।

സപ്താര്ചിര്ഭൂഃ സുരവരഃ സര്വായുധവിശാരദഃ ॥ 123 ॥

ഹസ്തിചര്മാമ്ബരസുതോ ഹസ്തിവാഹനസേവിതഃ ।

ഹസ്തചിത്രായുധധരോ ഹൃതാഘോ ഹസിതാനനഃ ॥ 124 ॥

ഹേമഭൂഷോ ഹരിദ്വര്ണോ ഹൃഷ്ടിദോ ഹൃഷ്ടിവര്ധനഃ ।

ഹേമാദ്രിഭിദ്ധംസരൂപോ ഹുങ്കാരഹതകില്ബിഷഃ ॥ 125 ॥

ഹിമാദ്രിജാതാതനുജോ ഹരികേശോ ഹിരണ്മയഃ ।

ഹൃദ്യോ ഹൃഷ്ടോ ഹരിസഖോ ഹംസോ ഹംസഗതിര്ഹവിഃ ॥ 126 ॥

ഹിരണ്യവര്ണോ ഹിതകൃദ്ധര്ഷദോ ഹേമഭൂഷണഃ ।

ഹരപ്രിയോ ഹിതകരോ ഹതപാപോ ഹരോദ്ഭവഃ ॥ 127 ॥

ക്ഷേമദഃ ക്ഷേമകൃത്ക്ഷേമ്യഃ ക്ഷേത്രജ്ഞഃ ക്ഷാമവര്ജിതഃ ।

ക്ഷേത്രപാലഃ ക്ഷമാധാരഃ ക്ഷേമക്ഷേത്രഃ ക്ഷമാകരഃ ॥ 128 ॥

ക്ഷുദ്രഘ്നഃ ക്ഷാന്തിദഃ ക്ഷേമഃ ക്ഷിതിഭൂഷഃ ക്ഷമാശ്രയഃ ।

ക്ഷാലിതാഘഃ ക്ഷിതിധരഃ ക്ഷീണസംരക്ഷണക്ഷമഃ ॥ 129 ॥

ക്ഷണഭങ്ഗുരസന്നദ്ധഘനശോഭികപര്ദകഃ ।

ക്ഷിതിഭൃന്നാഥതനയാമുഖപങ്കജഭാസ്കരഃ ॥ 130 ॥

ക്ഷതാഹിതഃ ക്ഷരഃ ക്ഷന്താ ക്ഷതദോഷഃ ക്ഷമാനിധിഃ ।

ക്ഷപിതാഖിലസന്താപഃ ക്ഷപാനാഥസമാനനഃ ॥ 131 ॥

ഉത്തര ന്യാസഃ ।

കരന്യാസഃ –

ഓം ശം ഓങ്കാരസ്വരൂപായ ഓജോധരായ ഓജസ്വിനേ സുഹൃദയായ ഹൃഷ്ടചിത്താത്മനേ ഭാസ്വരരൂപായ അങ്ഗുഷ്ഠാഭ്യാം നമഃ ।

ഓം രം ഷട്കോണമധ്യനിലയായ ഷട്കിരീടധരായ ശ്രീമതേ ഷഡാധാരായ തര്ജനീഭ്യാം നമഃ ।

ഓം വം ഷണ്മുഖായ ശരജന്മനേ ശുഭലക്ഷണായ ശിഖിവാഹനായ മധ്യമാഭ്യാം നമഃ ।

ഓം ണം കൃശാനുസമ്ഭവായ കവചിനേ കുക്കുടധ്വജായ അനാമികാഭ്യാം നമഃ ।

ഓം ഭം കന്ദര്പകോടിദീപ്യമാനായ ദ്വിഷഡ്ബാഹവേ ദ്വാദശാക്ഷായ കനിഷ്ഠികാഭ്യാം നമഃ ।

ഓം വം ഖേടധരായ ഖഡ്ഗിനേ ശക്തിഹസ്തായ കരതലകരപൃഷ്ഠാഭ്യാം നമഃ ।

ഹൃദയാദിന്യാസഃ –

ഓം ശം ഓങ്കാരസ്വരൂപായ ഓജോധരായ ഓജസ്വിനേ സുഹൃദയായ ഹൃഷ്ടചിത്താത്മനേ ഭാസ്വരരൂപായ ഹൃദയായ നമഃ ।

ഓം രം ഷട്കോണമധ്യനിലയായ ഷട്കിരീടധരായ ശ്രീമതേ ഷഡാധാരായ ശിരസേ സ്വാഹാ ।

ഓം വം ഷണ്മുഖായ ശരജന്മനേ ശുഭലക്ഷണായ ശിഖിവാഹനായ ശിഖായൈ വഷട് ।

ഓം ണം കൃശാനുസമ്ഭവായ കവചിനേ കുക്കുടധ്വജായ കവചായ ഹുമ് ।

ഓം ഭം കന്ദര്പകോടിദീപ്യമാനായ ദ്വിഷഡ്ബാഹവേ ദ്വാദശാക്ഷായ നേത്രത്രയായ വൌഷട് ।

ഓം വം ഖേടധരായ ഖഡ്ഗിനേ ശക്തിഹസ്തായ അസ്ത്രായ ഫട് ।

ഭൂര്ഭുവസ്സുവരോമിതി ദിഗ്വിമോകഃ ।

ഫലശ്രുതി ।

ഇതി നാമ്നാം സഹസ്രാണി ഷണ്മുഖസ്യ ച നാരദ ।

യഃ പഠേച്ഛൃണുയാദ്വാപി ഭക്തിയുക്തേന ചേതസാ ॥ 1 ॥

സ സദ്യോ മുച്യതേ പാപൈര്മനോവാക്കായസമ്ഭവൈഃ ।

ആയുര്വൃദ്ധികരം പുംസാം സ്ഥൈര്യവീര്യവിവര്ധനമ് ॥ 2 ॥

വാക്യേനൈകേന വക്ഷ്യാമി വാഞ്ഛിതാര്ഥം പ്രയച്ഛതി ।

തസ്മാത്സര്വാത്മനാ ബ്രഹ്മന്നിയമേന ജപേത്സുധീഃ ॥ 3 ॥

ഇതി സ്കന്ദപുരാണേ ഈശ്വരപ്രോക്തേ ബ്രഹ്മനാരദസംവാദേ ശ്രീ സുബ്രഹ്മണ്യ സഹസ്രനാമ സ്തോത്രമ് ।

About This Stotram

Overview

Sri Subrahmanya Sahasra Nama Stotram is a Sanskrit stotram enumerating 1,000 names of Lord Subrahmanya (Kartikeya, Skanda, Murugan) in 150 verses. The text is presented in a Puranic dialogue format in which sages ask for a hymn capable of liberating beings in the Kali Yuga. It belongs to the Shaiva Puranic tradition and is closely associated with the Skanda Purana.

What are the benefits of chanting Sri Subrahmanya Sahasra Nama Stotram?

  • Recitation is said to liberate from sins and grant spiritual merit.
  • Devotees chant it for attainment of desired goals (Ishta Siddhi).
  • It is used on Skanda Shashti and Krittika Purnima for special observances.
  • Regular chanting is associated with knowledge, wisdom, and spiritual protection.

When is the best time to recite this?

Sri Subrahmanya Sahasra Nama Stotram is recited on Skanda Shashti, Krittika Purnima, and other festivals dedicated to Lord Subrahmanya. Morning and evening worship are suitable times. Daily recitation is recommended by the text for continuous spiritual benefit.

Historical and traditional background

Sahasra Nama Stotrams became a significant genre in Puranic and post-Puranic Hindu literature, with the Skanda Purana being the primary source for Subrahmanya's glorification. The dialogue structure — sages questioning and receiving divine wisdom — is a standard Puranic narrative convention. This stotram belongs to the South Indian Shaiva tradition and has been recited in Subrahmanya temples, particularly in Tamil Nadu and Karnataka. The specific compiler is not recorded.

Available scripts

This text is available in 14 scripts: Devanagari, Tamil, Telugu, Kannada, Malayalam, Gujarati, Bengali, IAST, Gurmukhi, Oriya, Assamese, Sinhala, ITRANS, HK. Use the script selector to read it in your preferred script.

Related Texts

  • Sri Subrahmanya Sahasra Namavali — the namavali form of the thousand names, used for direct chanting with "Om ... Namaha."
  • Sri Subrahmanya Kavacha Stotram — a protective kavacham for Subrahmanya recited in the same tradition.
ശ്രീ സുബ്രഹ്മണ്യ സഹസ്ര നാമ സ്തോത്രമ് | Lyrics in Malayalam | Vedic Tithi