ಋಣ ವಿಮೋಚನ ಅಙ್ಗಾರಕ (ಮಙ್ಗಲ) ಸ್ತೋತ್ರಮ್

ಋಣ ವಿಮೋಚನ ಅಙ್ಗಾರಕ (ಮಙ್ಗಲ) ಸ್ತೋತ್ರಮ್

ಶ್ಲೋಕ 1

ಸ್ಕನ್ದ ಉವಾಚ ।

ಋಣಗ್ರಸ್ತನರಾಣಾಂ ತು ಋಣಮುಕ್ತಿಃ ಕಥಂ ಭವೇತ್ ।

ಬ್ರಹ್ಮೋವಾಚ ।

ವಕ್ಷ್ಯೇಽಹಂ ಸರ್ವಲೋಕಾನಾಂ ಹಿತಾರ್ಥಂ ಹಿತಕಾಮದಮ್ ॥

ಅಸ್ಯ ಶ್ರೀ ಅಙ್ಗಾರಕ ಸ್ತೋತ್ರ ಮಹಾಮನ್ತ್ರಸ್ಯ ಗೌತಮ ಋಷಿಃ, ಅನುಷ್ಟುಪ್ ಛನ್ದಃ, ಅಙ್ಗಾರಕೋ ದೇವತಾ ಮಮ ಋಣ ವಿಮೋಚನಾರ್ಥೇ ಜಪೇ ವಿನಿಯೋಗಃ ।

ಧ್ಯಾನಮ್ –

ಧರಣೀ ಗರ್ಭ ಸಮ್ಭೂತಂ ವಿದ್ಯುತ್ಕಾನ್ತಿ ಸಮಪ್ರಭಮ್ ।

ಕುಮಾರಂ ಶಕ್ತಿಹಸ್ತಂ ತಂ ಕುಜಂ ಪ್ರಣಮಾಮ್ಯಹಮ್

ಶ್ಲೋಕ 2

ರಕ್ತಮಾಲ್ಯಾಮ್ಬರಧರಃ ಶೂಲಶಕ್ತಿಗದಾಧರಃ ।

ಚತುರ್ಭುಜೋ ಮೇಷಗತೋ ವರದಶ್ಚ ಧರಾಸುತಃ

॥ 1 ॥

ಶ್ಲೋಕ 3

ಅಥ ಸ್ತೋತ್ರಮ್ –

ಮಙ್ಗಲೋ ಭೂಮಿಪುತ್ರಶ್ಚ ಋಣಹರ್ತಾ ಧನಪ್ರದಃ ।

ಸ್ಥಿರಾಸನೋ ಮಹಾಕಾಯಃ ಸರ್ವಕರ್ಮಾವಬೋಧಕಃ

॥ 2 ॥

ಶ್ಲೋಕ 4

ಲೋಹಿತೋ ಲೋಹಿತಾಙ್ಗಶ್ಚ ಸಾಮಗಾಯೀ ಕೃಪಾಕರಃ ।

ಧರ್ಮರಾಜಃ ಕುಜೋ ಭೌಮೋ ಭೂಮಿಜೋ ಭೂಮಿನನ್ದನಃ

॥ 3 ॥

ಶ್ಲೋಕ 5

ಅಙ್ಗಾರಕೋ ಯಮಶ್ಚೈವ ಸರ್ವರೋಗಾಪಹಾರಕಃ ।

ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತಾಽಪಹರ್ತಾ ಚ ಸರ್ವಕಾಮಫಲಪ್ರದಃ

॥ 4 ॥

ಶ್ಲೋಕ 6

ಭೂತಿದೋ ಗ್ರಹಪೂಜ್ಯಶ್ಚ ವಕ್ತ್ರೋ ರಕ್ತವಪುಃ ಪ್ರಭುಃ ।

ಏತಾನಿ ಕುಜನಾಮಾನಿ ಯೋ ನಿತ್ಯಂ ಪ್ರಯತಃ ಪಠೇತ್ ।

ಋಣಂ ನ ಜಾಯತೇ ತಸ್ಯ ಧನಂ ಪ್ರಾಪ್ನೋತ್ಯಸಂಶಯಮ್

॥ 5 ॥

ಶ್ಲೋಕ 7

ರಕ್ತಪುಷ್ಪೈಶ್ಚ ಗನ್ಧೈಶ್ಚ ದೀಪಧೂಪಾದಿಭಿಸ್ತಥಾ ।

ಮಙ್ಗಲಂ ಪೂಜಯಿತ್ವಾ ತು ಮಙ್ಗಲೇಽಹನಿ ಸರ್ವದಾ

॥ 6 ॥

ಶ್ಲೋಕ 8

ಋಣರೇಖಾಃ ಪ್ರಕರ್ತವ್ಯಾಃ ದಗ್ಧಾಙ್ಗಾರೈಸ್ತದಗ್ರತಃ ।

ಸಪ್ತವಿಂಶತಿನಾಮಾನಿ ಪಠಿತ್ವಾ ತು ತದನ್ತಿಕೇ

॥ 7 ॥

ಶ್ಲೋಕ 9

ತಾಶ್ಚ ಪ್ರಮಾರ್ಜಯೇತ್ಪಶ್ಚಾದ್ವಾಮಪಾದೇನ ಸಂಸ್ಪೃಶನ್ ।

ಏವಂ ಕೃತ್ವಾ ನ ಸನ್ದೇಹೋ ಋಣಹೀನೋ ಧನೀ ಭವೇತ್

॥ 8 ॥

ಶ್ಲೋಕ 10

ಭೂಮಿಜಸ್ಯ ಪ್ರಸಾದೇನ ಗ್ರಹಪೀಡಾ ವಿನಶ್ಯತಿ ।

ಯೇನಾರ್ಜಿತಾ ಜಗತ್ಕೀರ್ತಿರ್ಭೂಮಿಪುತ್ರೇಣ ಶಾಶ್ವತೀ

॥ 9 ॥

ಶ್ಲೋಕ 11

ಶತ್ರವಶ್ಚ ಹತಾ ಯೇನ ಭೌಮೇನ ಮಹಿತಾತ್ಮನಾ ।

ಸ ಪ್ರೀಯತಾಂ ತು ಭೌಮೋಽದ್ಯ ತುಷ್ಟೋ ಭೂಯಾತ್ ಸದಾ ಮಮ

॥ 10 ॥

ಶ್ಲೋಕ 12

ಮೂಲಮನ್ತ್ರಃ –

ಅಙ್ಗಾರಕ ಮಹೀಪುತ್ರ ಭಗವನ್ ಭಕ್ತವತ್ಸಲ ।

ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ಮಮಾಶೇಷ ಋಣಮಾಶು ವಿಮೋಚಯ

॥ 11 ॥

ಶ್ಲೋಕ 13

ಅರ್ಘ್ಯಮ್ –

ಭೂಮಿಪುತ್ರ ಮಹಾತೇಜಃ ಸ್ವೇದೋದ್ಭವ ಪಿನಾಕಿನಃ ।

ಋಣಾರ್ತಸ್ತ್ವಾಂ ಪ್ರಪನ್ನೋಽಸ್ಮಿ ಗೃಹಾಣಾರ್ಘ್ಯಂ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ

॥ 12 ॥

ಶ್ಲೋಕ 14

ಇತಿ ಋಣ ವಿಮೋಚನ ಅಙ್ಗಾರಕ ಸ್ತೋತ್ರಮ್ ॥