దుర్గా కవచమ్ (బ్రహ్మాణ్డ పురాణమ్)

దుర్గా కవచమ్ (బ్రహ్మాణ్డ పురాణమ్)

శ్లోక 1

నారాయణ ఉవాచ ।

ఓం దుర్గేతి చతుర్థ్యన్తః స్వాహాన్తో మే శిరోఽవతు ।

మన్త్రః షడక్షరోఽయం చ భక్తానాం కల్పపాదపః

శ్లోక 2

విచారో నాస్తి వేదేషు గ్రహణేఽస్య మనోర్మునే ।

మన్త్రగ్రహణమాత్రేణ విష్ణుతుల్యో భవేన్నరః

॥ 1 ॥

శ్లోక 3

మమ వక్త్రం సదా పాతు ఓం దుర్గాయై నమోఽన్తతః ।

ఓం దుర్గే రక్షయతి చ కణ్ఠం పాతు సదా మమ

॥ 2 ॥

శ్లోక 4

ఓం హ్రీం శ్రీమితి మన్త్రోఽయం స్కన్ధం పాతు నిరన్తరమ్ ।

హ్రీం శ్రీం క్లీమితి పృష్ఠం చ పాతు మే సర్వతః సదా

॥ 3 ॥

శ్లోక 5

హ్రీం మే వక్షఃస్థలం పాతు హస్తం శ్రీమితి సన్తతమ్ ।

శ్రీం హ్రీం క్లీం పాతు సర్వాఙ్గం స్వప్నే జాగరణే తథా

॥ 4 ॥

శ్లోక 6

ప్రాచ్యాం మాం ప్రకృతిః పాతుః పాతు వహ్నౌ చ చణ్డికా ।

దక్షిణే భద్రకాలీ చ నైరృత్యాం చ మహేశ్వరీ

॥ 5 ॥

శ్లోక 7

వారుణ్యాం పాతు వారాహీ వాయవ్యాం సర్వమఙ్గలా ।

ఉత్తరే వైష్ణవీ పాతు తథైశాన్యాం శివప్రియా

॥ 6 ॥

శ్లోక 8

జలే స్థలే చాన్తరిక్షే పాతు మాం జగదమ్బికా ।

ఇతి తే కథితం వత్స కవచం చ సుదుర్లభమ్

॥ 7 ॥

శ్లోక 9

యస్మై కస్మై న దాతవ్యం ప్రవక్తవ్యం న కస్యచిత్ ।

గురుమభ్యర్చ్య విధివద్వస్త్రాలఙ్కారచన్దనైః ।

కవచం ధారయేద్యస్తు సోఽపి విష్ణుర్న సంశయః

॥ 8 ॥

శ్లోక 10

ఇతి శ్రీబ్రహ్మవైవర్తే మహాపురాణే ప్రకృతిఖణ్డే నారదనారాయణసంవాదే దుర్గోపాఖ్యానే సప్తషష్టితమోఽధ్యాయే బ్రహ్మాణ్డమోహనం నామ శ్రీ దుర్గా కవచమ్ ।