Narasimha Deva Main Sumarom Tohi

Narasimha Deva Main Sumarom Tohi

ಶ್ಲೋಕ 1

॥ ದೋಹಾ ॥

ಮಾಸ ವೈಶಾಖ ಕೃತಿಕಾ ಯುತ,

ಹರಣ ಮಹೀ ಕೋ ಭಾರ।

ಶುಕ್ಲ ಚತುರ್ದಶೀ ಸೋಮ ದಿನ,

ಲಿಯೋ ನರಸಿಂಹ ಅವತಾರ॥

ಧನ್ಯ ತುಮ್ಹಾರೋ ಸಿಂಹ ತನು,

ಧನ್ಯ ತುಮ್ಹಾರೋ ನಾಮ।

ತುಮರೇ ಸುಮರನ ಸೇ ಪ್ರಭು,

ಪೂರನ ಹೋ ಸಬ ಕಾಮ॥

॥ ಚೌಪಾಈ ॥

ನರಸಿಂಹ ದೇವ ಮೈಂ ಸುಮರೋಂ ತೋಹಿ।

ಧನ ಬಲ ವಿದ್ಯಾ ದಾನ ದೇ ಮೋಹಿ॥

ಜಯ ಜಯ ನರಸಿಂಹ ಕೃಪಾಲಾ।

ಕರೋ ಸದಾ ಭಕ್ತನ ಪ್ರತಿಪಾಲಾ॥

ವಿಷ್ಣು ಕೇ ಅವತಾರ ದಯಾಲಾ।

ಮಹಾಕಾಲ ಕಾಲನ ಕೋ ಕಾಲಾ॥

ನಾಮ ಅನೇಕ ತುಮ್ಹಾರೋ ಬಖಾನೋ।

ಅಲ್ಪ ಬುದ್ಧಿ ಮೈಂ ನಾ ಕಛು ಜಾನೋಂ॥

ಹಿರಣಾಕುಶ ನೃಪ ಅತಿ ಅಭಿಮಾನೀ।

ತೇಹಿ ಕೇ ಭಾರ ಮಹೀ ಅಕುಲಾನೀ॥

ಹಿರಣಾಕುಶ ಕಯಾಧೂ ಕೇ ಜಾಯೇ।

ನಾಮ ಭಕ್ತ ಪ್ರಹಲಾದ ಕಹಾಯೇ॥

ಭಕ್ತ ಬನಾ ಬಿಷ್ಣು ಕೋ ದಾಸಾ।

ಪಿತಾ ಕಿಯೋ ಮಾರನ ಪರಸಾಯಾ॥

ಅಸ್ತ್ರ-ಶಸ್ತ್ರ ಮಾರೇ ಭುಜ ದಣ್ಡಾ।

ಅಗ್ನಿದಾಹ ಕಿಯೋ ಪ್ರಚಣ್ಡಾ॥

ಭಕ್ತ ಹೇತು ತುಮ ಲಿಯೋ ಅವತಾರಾ।

ದುಷ್ಟ-ದಲನ ಹರಣ ಮಹಿಭಾರಾ॥

ತುಮ ಭಕ್ತನ ಕೇ ಭಕ್ತ ತುಮ್ಹಾರೇ।

ಪ್ರಹ್ಲಾದ ಕೇ ಪ್ರಾಣ ಪಿಯಾರೇ॥

ಪ್ರಗಟ ಭಯೇ ಫಾಡ಼ಕರ ತುಮ ಖಮ್ಭಾ।

ದೇಖ ದುಷ್ಟ-ದಲ ಭಯೇ ಅಚಮ್ಭಾ॥

ಖಡ್ಗ ಜಿಹ್ವ ತನು ಸುನ್ದರ ಸಾಜಾ।

ಊರ್ಧ್ವ ಕೇಶ ಮಹಾದಷ್ಟ್ರ ವಿರಾಜಾ॥

ತಪ್ತ ಸ್ವರ್ಣ ಸಮ ಬದನ ತುಮ್ಹಾರಾ।

ಕೋ ವರನೇ ತುಮ್ಹರೋಂ ವಿಸ್ತಾರಾ॥

ರೂಪ ಚತುರ್ಭುಜ ಬದನ ವಿಶಾಲಾ।

ನಖ ಜಿಹ್ವಾ ಹೈ ಅತಿ ವಿಕರಾಲಾ॥

ಸ್ವರ್ಣ ಮುಕುಟ ಬದನ ಅತಿ ಭಾರೀ।

ಕಾನನ ಕುಣ್ಡಲ ಕೀ ಛವಿ ನ್ಯಾರೀ॥

ಭಕ್ತ ಪ್ರಹಲಾದ ಕೋ ತುಮನೇ ಉಬಾರಾ।

ಹಿರಣಾ ಕುಶ ಖಲ ಕ್ಷಣ ಮಹ ಮಾರಾ॥

ಬ್ರಹ್ಮಾ, ಬಿಷ್ಣು ತುಮ್ಹೇ ನಿತ ಧ್ಯಾವೇ।

ಇನ್ದ್ರ ಮಹೇಶ ಸದಾ ಮನ ಲಾವೇ॥

ವೇದ ಪುರಾಣ ತುಮ್ಹರೋ ಯಶ ಗಾವೇ।

ಶೇಷ ಶಾರದಾ ಪಾರನ ಪಾವೇ॥

ಜೋ ನರ ಧರೋ ತುಮ್ಹರೋ ಧ್ಯಾನಾ।

ತಾಕೋ ಹೋಯ ಸದಾ ಕಲ್ಯಾನಾ॥

ತ್ರಾಹಿ-ತ್ರಾಹಿ ಪ್ರಭು ದುಃಖ ನಿವಾರೋ।

ಭವ ಬನ್ಧನ ಪ್ರಭು ಆಪ ಹೀ ಟಾರೋ॥

ನಿತ್ಯ ಜಪೇ ಜೋ ನಾಮ ತಿಹಾರಾ।

ದುಃಖ ವ್ಯಾಧಿ ಹೋ ನಿಸ್ತಾರಾ॥

ಸನ್ತಾನ-ಹೀನ ಜೋ ಜಾಪ ಕರಾಯೇ।

ಮನ ಇಚ್ಛಿತ ಸೋ ನರ ಸುತ ಪಾವೇ॥

ಬನ್ಧ್ಯಾ ನಾರೀ ಸುಸನ್ತಾನ ಕೋ ಪಾವೇ।

ನರ ದರಿದ್ರ ಧನೀ ಹೋಈ ಜಾವೇ॥

ಜೋ ನರಸಿಂಹ ಕಾ ಜಾಪ ಕರಾವೇ।

ತಾಹಿ ವಿಪತ್ತಿ ಸಪನೇಂ ನಹೀ ಆವೇ॥

ಜೋ ಕಾಮನಾ ಕರೇ ಮನ ಮಾಹೀ।

ಸಬ ನಿಶ್ಚಯ ಸೋ ಸಿದ್ಧ ಹುಯೀ ಜಾಹೀ॥

ಜೀವನ ಮೈಂ ಜೋ ಕಛು ಸಙ್ಕಟ ಹೋಯೀ।

ನಿಶ್ಚಯ ನರಸಿಂಹ ಸುಮರೇ ಸೋಯೀ॥

ರೋಗ ಗ್ರಸಿತ ಜೋ ಧ್ಯಾವೇ ಕೋಈ।

ತಾಕಿ ಕಾಯಾ ಕಞ್ಚನ ಹೋಈ॥

ಡಾಕಿನೀ-ಶಾಕಿನೀ ಪ್ರೇತ ಬೇತಾಲಾ।

ಗ್ರಹ-ವ್ಯಾಧಿ ಅರು ಯಮ ವಿಕರಾಲಾ॥

ಪ್ರೇತ ಪಿಶಾಚ ಸಬೇ ಭಯ ಖಾಯೇ।

ಯಮ ಕೇ ದೂತ ನಿಕಟ ನಹೀಂ ಆವೇ॥

ಸುಮರ ನಾಮ ವ್ಯಾಧಿ ಸಬ ಭಾಗೇ।

ರೋಗ-ಶೋಕ ಕಬಹೂಁ ನಹೀ ಲಾಗೇ॥

ಜಾಕೋ ನಜರ ದೋಷ ಹೋ ಭಾಈ।

ಸೋ ನರಸಿಂಹ ಚಾಲೀಸಾ ಗಾಈ॥

ಹಟೇ ನಜರ ಹೋವೇ ಕಲ್ಯಾನಾ।

ಬಚನ ಸತ್ಯ ಸಾಖೀ ಭಗವಾನಾ॥

ಜೋ ನರ ಧ್ಯಾನ ತುಮ್ಹಾರೋ ಲಾವೇ।

ಸೋ ನರ ಮನ ವಾಞ್ಛಿತ ಫಲ ಪಾವೇ॥

ಬನವಾಯೇ ಜೋ ಮನ್ದಿರ ಜ್ಞಾನೀ।

ಹೋ ಜಾವೇ ವಹ ನರ ಜಗ ಮಾನೀ॥

ನಿತ-ಪ್ರತಿ ಪಾಠ ಕರೇ ಇಕ ಬಾರಾ।

ಸೋ ನರ ರಹೇ ತುಮ್ಹಾರಾ ಪ್ಯಾರಾ॥

ನರಸಿಂಹ ಚಾಲೀಸಾ ಜೋ ಜನ ಗಾವೇ।

ದುಃಖ ದರಿದ್ರ ತಾಕೇ ನಿಕಟ ನ ಆವೇ॥

ಚಾಲೀಸಾ ಜೋ ನರ ಪढ़ೇ-ಪढ़ಾವೇ।

ಸೋ ನರ ಜಗ ಮೇಂ ಸಬ ಕುಛ ಪಾವೇ॥

ಯಹ ಶ್ರೀ ನರಸಿಂಹ ಚಾಲೀಸಾ।

ಪढ़ೇ ರಙ್ಕ ಹೋವೇ ಅವನೀಸಾ॥

ಜೋ ಧ್ಯಾವೇ ಸೋ ನರ ಸುಖ ಪಾವೇ।

ತೋಹೀ ವಿಮುಖ ಬಹು ದುಃಖ ಉಠಾವೇ॥

ಶಿವ ಸ್ವರೂಪ ಹೈ ಶರಣ ತುಮ್ಹಾರೀ।

ಹರೋ ನಾಥ ಸಬ ವಿಪತ್ತಿ ಹಮಾರೀ॥

॥ ದೋಹಾ ॥

ಚಾರೋಂ ಯುಗ ಗಾಯೇಂ ತೇರೀ,

ಮಹಿಮಾ ಅಪರಮ್ಪಾರ।

ನಿಜ ಭಕ್ತನು ಕೇ ಪ್ರಾಣ ಹಿತ,

ಲಿಯೋ ಜಗತ ಅವತಾರ॥

ನರಸಿಂಹ ಚಾಲೀಸಾ ಜೋ ಪढ़ೇ,

ಪ್ರೇಮ ಮಗನ ಶತ ಬಾರ।

ಉಸ ಘರ ಆನನ್ದ ರಹೇ,

ವೈಭವ ಬढ़ೇ ಅಪಾರ॥