Vedic Tithi

Stotram - Sacred Scripture in gujarati

Sri Rama Charita Manasa

શ્રી રામ ચરિત માનસ - સુન્દરકાણ્ડ

Sri Rama Charita Manasa

Stotram
Rama
65 Verses
110%

શ્રી રામ ચરિત માનસ - સુન્દરકાણ્ડ

શ્રીજાનકીવલ્લભો વિજયતે

શ્રીરામચરિતમાનસ

પઞ્ચમ સોપાન (સુન્દરકાણ્ડ)

શાન્તં શાશ્વતમપ્રમેયમનઘં નિર્વાણશાન્તિપ્રદં

બ્રહ્માશમ્ભુફણીન્દ્રસેવ્યમનિશં વેદાન્તવેદ્યં વિભુમ્ ।

રામાખ્યં જગદીશ્વરં સુરગુરું માયામનુષ્યં હરિં

વન્દેઽહં કરુણાકરં રઘુવરં ભૂપાલચૂડ़આમણિમ્ ॥ 1 ॥

નાન્યા સ્પૃહા રઘુપતે હૃદયેઽસ્મદીયે

સત્યં વદામિ ચ ભવાનખિલાન્તરાત્મા।

ભક્તિં પ્રયચ્છ રઘુપુઙ્ગવ નિર્ભરાં મે

કામાદિદોષરહિતં કુરુ માનસં ચ ॥ 2 ॥

અતુલિતબલધામં હેમશૈલાભદેહં

દનુજવનકૃશાનું જ્ઞાનિનામગ્રગણ્યમ્।

સકલગુણનિધાનં વાનરાણામધીશં

રઘુપતિપ્રિયભક્તં વાતજાતં નમામિ ॥ 3 ॥

જામવન્ત કે બચન સુહાએ। સુનિ હનુમન્ત હૃદય અતિ ભાએ ॥

તબ લગિ મોહિ પરિખેહુ તુમ્હ ભાઈ। સહિ દુખ કન્દ મૂલ ફલ ખાઈ ॥

જબ લગિ આવૌં સીતહિ દેખી। હોઇહિ કાજુ મોહિ હરષ બિસેષી ॥

યહ કહિ નાઇ સબન્હિ કહુઁ માથા। ચલેઉ હરષિ હિયઁ ધરિ રઘુનાથા ॥

સિન્ધુ તીર એક ભૂધર સુન્દર। કૌતુક કૂદિ ચઢ़એઉ તા ઊપર ॥

બાર બાર રઘુબીર સઁભારી। તરકેઉ પવનતનય બલ ભારી ॥

જેહિં ગિરિ ચરન દેઇ હનુમન્તા। ચલેઉ સો ગા પાતાલ તુરન્તા ॥

જિમિ અમોઘ રઘુપતિ કર બાના। એહી ભાઁતિ ચલેઉ હનુમાના ॥

જલનિધિ રઘુપતિ દૂત બિચારી। તૈં મૈનાક હોહિ શ્રમહારી ॥

દો. હનૂમાન તેહિ પરસા કર પુનિ કીન્હ પ્રનામ।

રામ કાજુ કીન્હેં બિનુ મોહિ કહાઁ બિશ્રામ ॥ 1 ॥

જાત પવનસુત દેવન્હ દેખા। જાનૈં કહુઁ બલ બુદ્ધિ બિસેષા ॥

સુરસા નામ અહિન્હ કૈ માતા। પઠિન્હિ આઇ કહી તેહિં બાતા ॥

આજુ સુરન્હ મોહિ દીન્હ અહારા। સુનત બચન કહ પવનકુમારા ॥

રામ કાજુ કરિ ફિરિ મૈં આવૌં। સીતા કિ સુધિ પ્રભુહિ સુનાવૌમ્ ॥

તબ તવ બદન પૈઠિહુઁ આઈ। સત્ય કહુઁ મોહિ જાન દે માઈ ॥

કબનેહુઁ જતન દેઇ નહિં જાના। ગ્રસસિ ન મોહિ કહેઉ હનુમાના ॥

જોજન ભરિ તેહિં બદનુ પસારા। કપિ તનુ કીન્હ દુગુન બિસ્તારા ॥

સોરહ જોજન મુખ તેહિં ઠયૂ। તુરત પવનસુત બત્તિસ ભયૂ ॥

જસ જસ સુરસા બદનુ બઢ़આવા। તાસુ દૂન કપિ રૂપ દેખાવા ॥

સત જોજન તેહિં આનન કીન્હા। અતિ લઘુ રૂપ પવનસુત લીન્હા ॥

બદન પિઠિ પુનિ બાહેર આવા। માગા બિદા તાહિ સિરુ નાવા ॥

મોહિ સુરન્હ જેહિ લાગિ પઠાવા। બુધિ બલ મરમુ તોર મૈ પાવા ॥

દો. રામ કાજુ સબુ કરિહહુ તુમ્હ બલ બુદ્ધિ નિધાન।

આસિષ દેહ ગી સો હરષિ ચલેઉ હનુમાન ॥ 2 ॥

નિસિચરિ એક સિન્ધુ મહુઁ રહી। કરિ માયા નભુ કે ખગ ગહી ॥

જીવ જન્તુ જે ગગન ઉડ़આહીં। જલ બિલોકિ તિન્હ કૈ પરિછાહીમ્ ॥

ગહિ છાહઁ સક સો ન ઉડ़આઈ। એહિ બિધિ સદા ગગનચર ખાઈ ॥

સોઇ છલ હનૂમાન કહઁ કીન્હા। તાસુ કપટુ કપિ તુરતહિં ચીન્હા ॥

તાહિ મારિ મારુતસુત બીરા। બારિધિ પાર ગયુ મતિધીરા ॥

તહાઁ જાઇ દેખી બન સોભા। ગુઞ્જત ચઞ્ચરીક મધુ લોભા ॥

નાના તરુ ફલ ફૂલ સુહાએ। ખગ મૃગ બૃન્દ દેખિ મન ભાએ ॥

સૈલ બિસાલ દેખિ એક આગેં। તા પર ધાઇ ચઢેઉ ભય ત્યાગેમ્ ॥

ઉમા ન કછુ કપિ કૈ અધિકાઈ। પ્રભુ પ્રતાપ જો કાલહિ ખાઈ ॥

ગિરિ પર ચઢિ લઙ્કા તેહિં દેખી। કહિ ન જાઇ અતિ દુર્ગ બિસેષી ॥

અતિ ઉતઙ્ગ જલનિધિ ચહુ પાસા। કનક કોટ કર પરમ પ્રકાસા ॥

છં=કનક કોટ બિચિત્ર મનિ કૃત સુન્દરાયતના ઘના।

ચુહટ્ટ હટ્ટ સુબટ્ટ બીથીં ચારુ પુર બહુ બિધિ બના ॥

ગજ બાજિ ખચ્ચર નિકર પદચર રથ બરૂથિન્હ કો ગનૈ ॥

બહુરૂપ નિસિચર જૂથ અતિબલ સેન બરનત નહિં બનૈ ॥ 1 ॥

બન બાગ ઉપબન બાટિકા સર કૂપ બાપીં સોહહીં।

નર નાગ સુર ગન્ધર્બ કન્યા રૂપ મુનિ મન મોહહીમ્ ॥

કહુઁ માલ દેહ બિસાલ સૈલ સમાન અતિબલ ગર્જહીં।

નાના અખારેન્હ ભિરહિં બહુ બિધિ એક એકન્હ તર્જહીમ્ ॥ 2 ॥

કરિ જતન ભટ કોટિન્હ બિકટ તન નગર ચહુઁ દિસિ રચ્છહીં।

કહુઁ મહિષ માનષુ ધેનુ ખર અજ ખલ નિસાચર ભચ્છહીમ્ ॥

એહિ લાગિ તુલસીદાસ ઇન્હ કી કથા કછુ એક હૈ કહી।

રઘુબીર સર તીરથ સરીરન્હિ ત્યાગિ ગતિ પૈહહિં સહી ॥ 3 ॥

દો. પુર રખવારે દેખિ બહુ કપિ મન કીન્હ બિચાર।

અતિ લઘુ રૂપ ધરૌં નિસિ નગર કરૌં પિસાર ॥ 3 ॥

મસક સમાન રૂપ કપિ ધરી। લઙ્કહિ ચલેઉ સુમિરિ નરહરી ॥

નામ લઙ્કિની એક નિસિચરી। સો કહ ચલેસિ મોહિ નિન્દરી ॥

જાનેહિ નહીં મરમુ સઠ મોરા। મોર અહાર જહાઁ લગિ ચોરા ॥

મુઠિકા એક મહા કપિ હની। રુધિર બમત ધરનીં ઢનમની ॥

પુનિ સમ્ભારિ ઉઠિ સો લઙ્કા। જોરિ પાનિ કર બિનય સંસકા ॥

જબ રાવનહિ બ્રહ્મ બર દીન્હા। ચલત બિરઞ્ચિ કહા મોહિ ચીન્હા ॥

બિકલ હોસિ તૈં કપિ કેં મારે। તબ જાનેસુ નિસિચર સઙ્ઘારે ॥

તાત મોર અતિ પુન્ય બહૂતા। દેખેઉઁ નયન રામ કર દૂતા ॥

દો. તાત સ્વર્ગ અપબર્ગ સુખ ધરિઅ તુલા એક અઙ્ગ।

તૂલ ન તાહિ સકલ મિલિ જો સુખ લવ સતસઙ્ગ ॥ 4 ॥

પ્રબિસિ નગર કીજે સબ કાજા। હૃદયઁ રાખિ કૌસલપુર રાજા ॥

ગરલ સુધા રિપુ કરહિં મિતાઈ। ગોપદ સિન્ધુ અનલ સિતલાઈ ॥

ગરુડ़ સુમેરુ રેનૂ સમ તાહી। રામ કૃપા કરિ ચિતવા જાહી ॥

અતિ લઘુ રૂપ ધરેઉ હનુમાના। પૈઠા નગર સુમિરિ ભગવાના ॥

મન્દિર મન્દિર પ્રતિ કરિ સોધા। દેખે જહઁ તહઁ અગનિત જોધા ॥

ગયુ દસાનન મન્દિર માહીં। અતિ બિચિત્ર કહિ જાત સો નાહીમ્ ॥

સયન કિએ દેખા કપિ તેહી। મન્દિર મહુઁ ન દીખિ બૈદેહી ॥

ભવન એક પુનિ દીખ સુહાવા। હરિ મન્દિર તહઁ ભિન્ન બનાવા ॥

દો. રામાયુધ અઙ્કિત ગૃહ સોભા બરનિ ન જાઇ।

નવ તુલસિકા બૃન્દ તહઁ દેખિ હરષિ કપિરાઇ ॥ 5 ॥

લઙ્કા નિસિચર નિકર નિવાસા। ઇહાઁ કહાઁ સજ્જન કર બાસા ॥

મન મહુઁ તરક કરૈ કપિ લાગા। તેહીં સમય બિભીષનુ જાગા ॥

રામ રામ તેહિં સુમિરન કીન્હા। હૃદયઁ હરષ કપિ સજ્જન ચીન્હા ॥

એહિ સન હઠિ કરિહુઁ પહિચાની। સાધુ તે હોઇ ન કારજ હાની ॥

બિપ્ર રુપ ધરિ બચન સુનાએ। સુનત બિભીષણ ઉઠિ તહઁ આએ ॥

કરિ પ્રનામ પૂઁછી કુસલાઈ। બિપ્ર કહહુ નિજ કથા બુઝાઈ ॥

કી તુમ્હ હરિ દાસન્હ મહઁ કોઈ। મોરેં હૃદય પ્રીતિ અતિ હોઈ ॥

કી તુમ્હ રામુ દીન અનુરાગી। આયહુ મોહિ કરન બડ़ભાગી ॥

દો. તબ હનુમન્ત કહી સબ રામ કથા નિજ નામ।

સુનત જુગલ તન પુલક મન મગન સુમિરિ ગુન ગ્રામ ॥ 6 ॥

સુનહુ પવનસુત રહનિ હમારી। જિમિ દસનન્હિ મહુઁ જીભ બિચારી ॥

તાત કબહુઁ મોહિ જાનિ અનાથા। કરિહહિં કૃપા ભાનુકુલ નાથા ॥

તામસ તનુ કછુ સાધન નાહીં। પ્રીતિ ન પદ સરોજ મન માહીમ્ ॥

અબ મોહિ ભા ભરોસ હનુમન્તા। બિનુ હરિકૃપા મિલહિં નહિં સન્તા ॥

જૌ રઘુબીર અનુગ્રહ કીન્હા। તૌ તુમ્હ મોહિ દરસુ હઠિ દીન્હા ॥

સુનહુ બિભીષન પ્રભુ કૈ રીતી। કરહિં સદા સેવક પર પ્રીતી ॥

કહહુ કવન મૈં પરમ કુલીના। કપિ ચઞ્ચલ સબહીં બિધિ હીના ॥

પ્રાત લેઇ જો નામ હમારા। તેહિ દિન તાહિ ન મિલૈ અહારા ॥

દો. અસ મૈં અધમ સખા સુનુ મોહૂ પર રઘુબીર।

કીન્હી કૃપા સુમિરિ ગુન ભરે બિલોચન નીર ॥ 7 ॥

જાનતહૂઁ અસ સ્વામિ બિસારી। ફિરહિં તે કાહે ન હોહિં દુખારી ॥

એહિ બિધિ કહત રામ ગુન ગ્રામા। પાવા અનિર્બાચ્ય બિશ્રામા ॥

પુનિ સબ કથા બિભીષન કહી। જેહિ બિધિ જનકસુતા તહઁ રહી ॥

તબ હનુમન્ત કહા સુનુ ભ્રાતા। દેખી ચહુઁ જાનકી માતા ॥

જુગુતિ બિભીષન સકલ સુનાઈ। ચલેઉ પવનસુત બિદા કરાઈ ॥

કરિ સોઇ રૂપ ગયુ પુનિ તહવાઁ। બન અસોક સીતા રહ જહવાઁ ॥

દેખિ મનહિ મહુઁ કીન્હ પ્રનામા। બૈઠેહિં બીતિ જાત નિસિ જામા ॥

કૃસ તન સીસ જટા એક બેની। જપતિ હૃદયઁ રઘુપતિ ગુન શ્રેની ॥

દો. નિજ પદ નયન દિએઁ મન રામ પદ કમલ લીન।

પરમ દુખી ભા પવનસુત દેખિ જાનકી દીન ॥ 8 ॥

તરુ પલ્લવ મહુઁ રહા લુકાઈ। કરિ બિચાર કરૌં કા ભાઈ ॥

તેહિ અવસર રાવનુ તહઁ આવા। સઙ્ગ નારિ બહુ કિએઁ બનાવા ॥

બહુ બિધિ ખલ સીતહિ સમુઝાવા। સામ દાન ભય ભેદ દેખાવા ॥

કહ રાવનુ સુનુ સુમુખિ સયાની। મન્દોદરી આદિ સબ રાની ॥

તવ અનુચરીં કરુઁ પન મોરા। એક બાર બિલોકુ મમ ઓરા ॥

તૃન ધરિ ઓટ કહતિ બૈદેહી। સુમિરિ અવધપતિ પરમ સનેહી ॥

સુનુ દસમુખ ખદ્યોત પ્રકાસા। કબહુઁ કિ નલિની કરિ બિકાસા ॥

અસ મન સમુઝુ કહતિ જાનકી। ખલ સુધિ નહિં રઘુબીર બાન કી ॥

સઠ સૂને હરિ આનેહિ મોહિ। અધમ નિલજ્જ લાજ નહિં તોહી ॥

દો. આપુહિ સુનિ ખદ્યોત સમ રામહિ ભાનુ સમાન।

પરુષ બચન સુનિ કાઢ़ઇ અસિ બોલા અતિ ખિસિઆન ॥ 9 ॥

સીતા તૈં મમ કૃત અપમાના। કટિહુઁ તવ સિર કઠિન કૃપાના ॥

નાહિં ત સપદિ માનુ મમ બાની। સુમુખિ હોતિ ન ત જીવન હાની ॥

સ્યામ સરોજ દામ સમ સુન્દર। પ્રભુ ભુજ કરિ કર સમ દસકન્ધર ॥

સો ભુજ કણ્ઠ કિ તવ અસિ ઘોરા। સુનુ સઠ અસ પ્રવાન પન મોરા ॥

ચન્દ્રહાસ હરુ મમ પરિતાપં। રઘુપતિ બિરહ અનલ સઞ્જાતમ્ ॥

સીતલ નિસિત બહસિ બર ધારા। કહ સીતા હરુ મમ દુખ ભારા ॥

સુનત બચન પુનિ મારન ધાવા। મયતનયાઁ કહિ નીતિ બુઝાવા ॥

કહેસિ સકલ નિસિચરિન્હ બોલાઈ। સીતહિ બહુ બિધિ ત્રાસહુ જાઈ ॥

માસ દિવસ મહુઁ કહા ન માના। તૌ મૈં મારબિ કાઢ़ઇ કૃપાના ॥

દો. ભવન ગયુ દસકન્ધર ઇહાઁ પિસાચિનિ બૃન્દ।

સીતહિ ત્રાસ દેખાવહિ ધરહિં રૂપ બહુ મન્દ ॥ 10 ॥

ત્રિજટા નામ રાચ્છસી એકા। રામ ચરન રતિ નિપુન બિબેકા ॥

સબન્હૌ બોલિ સુનાએસિ સપના। સીતહિ સેઇ કરહુ હિત અપના ॥

સપનેં બાનર લઙ્કા જારી। જાતુધાન સેના સબ મારી ॥

ખર આરૂઢ़ નગન દસસીસા। મુણ્ડિત સિર ખણ્ડિત ભુજ બીસા ॥

એહિ બિધિ સો દચ્છિન દિસિ જાઈ। લઙ્કા મનહુઁ બિભીષન પાઈ ॥

નગર ફિરી રઘુબીર દોહાઈ। તબ પ્રભુ સીતા બોલિ પઠાઈ ॥

યહ સપના મેં કહુઁ પુકારી। હોઇહિ સત્ય ગેઁ દિન ચારી ॥

તાસુ બચન સુનિ તે સબ ડરીં। જનકસુતા કે ચરનન્હિ પરીમ્ ॥

દો. જહઁ તહઁ ગીં સકલ તબ સીતા કર મન સોચ।

માસ દિવસ બીતેં મોહિ મારિહિ નિસિચર પોચ ॥ 11 ॥

ત્રિજટા સન બોલી કર જોરી। માતુ બિપતિ સઙ્ગિનિ તૈં મોરી ॥

તજૌં દેહ કરુ બેગિ ઉપાઈ। દુસહુ બિરહુ અબ નહિં સહિ જાઈ ॥

આનિ કાઠ રચુ ચિતા બનાઈ। માતુ અનલ પુનિ દેહિ લગાઈ ॥

સત્ય કરહિ મમ પ્રીતિ સયાની। સુનૈ કો શ્રવન સૂલ સમ બાની ॥

સુનત બચન પદ ગહિ સમુઝાએસિ। પ્રભુ પ્રતાપ બલ સુજસુ સુનાએસિ ॥

નિસિ ન અનલ મિલ સુનુ સુકુમારી। અસ કહિ સો નિજ ભવન સિધારી ॥

કહ સીતા બિધિ ભા પ્રતિકૂલા। મિલહિ ન પાવક મિટિહિ ન સૂલા ॥

દેખિઅત પ્રગટ ગગન અઙ્ગારા। અવનિ ન આવત એકુ તારા ॥

પાવકમય સસિ સ્ત્રવત ન આગી। માનહુઁ મોહિ જાનિ હતભાગી ॥

સુનહિ બિનય મમ બિટપ અસોકા। સત્ય નામ કરુ હરુ મમ સોકા ॥

નૂતન કિસલય અનલ સમાના। દેહિ અગિનિ જનિ કરહિ નિદાના ॥

દેખિ પરમ બિરહાકુલ સીતા। સો છન કપિહિ કલપ સમ બીતા ॥

સો. કપિ કરિ હૃદયઁ બિચાર દીન્હિ મુદ્રિકા ડારી તબ।

જનુ અસોક અઙ્ગાર દીન્હિ હરષિ ઉઠિ કર ગહેઉ ॥ 12 ॥

તબ દેખી મુદ્રિકા મનોહર। રામ નામ અઙ્કિત અતિ સુન્દર ॥

ચકિત ચિતવ મુદરી પહિચાની। હરષ બિષાદ હૃદયઁ અકુલાની ॥

જીતિ કો સકિ અજય રઘુરાઈ। માયા તેં અસિ રચિ નહિં જાઈ ॥

સીતા મન બિચાર કર નાના। મધુર બચન બોલેઉ હનુમાના ॥

રામચન્દ્ર ગુન બરનૈં લાગા। સુનતહિં સીતા કર દુખ ભાગા ॥

લાગીં સુનૈં શ્રવન મન લાઈ। આદિહુ તેં સબ કથા સુનાઈ ॥

શ્રવનામૃત જેહિં કથા સુહાઈ। કહિ સો પ્રગટ હોતિ કિન ભાઈ ॥

તબ હનુમન્ત નિકટ ચલિ ગયૂ। ફિરિ બૈણ્ઠીં મન બિસમય ભયૂ ॥

રામ દૂત મૈં માતુ જાનકી। સત્ય સપથ કરુનાનિધાન કી ॥

યહ મુદ્રિકા માતુ મૈં આની। દીન્હિ રામ તુમ્હ કહઁ સહિદાની ॥

નર બાનરહિ સઙ્ગ કહુ કૈસેં। કહિ કથા ભિ સઙ્ગતિ જૈસેમ્ ॥

દો. કપિ કે બચન સપ્રેમ સુનિ ઉપજા મન બિસ્વાસ ॥

જાના મન ક્રમ બચન યહ કૃપાસિન્ધુ કર દાસ ॥ 13 ॥

હરિજન જાનિ પ્રીતિ અતિ ગાઢ़ઈ। સજલ નયન પુલકાવલિ બાઢ़ઈ ॥

બૂડ़ત બિરહ જલધિ હનુમાના। ભયુ તાત મોં કહુઁ જલજાના ॥

અબ કહુ કુસલ જાઉઁ બલિહારી। અનુજ સહિત સુખ ભવન ખરારી ॥

કોમલચિત કૃપાલ રઘુરાઈ। કપિ કેહિ હેતુ ધરી નિઠુરાઈ ॥

સહજ બાનિ સેવક સુખ દાયક। કબહુઁક સુરતિ કરત રઘુનાયક ॥

કબહુઁ નયન મમ સીતલ તાતા। હોઇહહિ નિરખિ સ્યામ મૃદુ ગાતા ॥

બચનુ ન આવ નયન ભરે બારી। અહહ નાથ હૌં નિપટ બિસારી ॥

દેખિ પરમ બિરહાકુલ સીતા। બોલા કપિ મૃદુ બચન બિનીતા ॥

માતુ કુસલ પ્રભુ અનુજ સમેતા। તવ દુખ દુખી સુકૃપા નિકેતા ॥

જનિ જનની માનહુ જિયઁ ઊના। તુમ્હ તે પ્રેમુ રામ કેં દૂના ॥

દો. રઘુપતિ કર સન્દેસુ અબ સુનુ જનની ધરિ ધીર।

અસ કહિ કપિ ગદ ગદ ભયુ ભરે બિલોચન નીર ॥ 14 ॥

કહેઉ રામ બિયોગ તવ સીતા। મો કહુઁ સકલ ભે બિપરીતા ॥

નવ તરુ કિસલય મનહુઁ કૃસાનૂ। કાલનિસા સમ નિસિ સસિ ભાનૂ ॥

કુબલય બિપિન કુન્ત બન સરિસા। બારિદ તપત તેલ જનુ બરિસા ॥

જે હિત રહે કરત તેઇ પીરા। ઉરગ સ્વાસ સમ ત્રિબિધ સમીરા ॥

કહેહૂ તેં કછુ દુખ ઘટિ હોઈ। કાહિ કહૌં યહ જાન ન કોઈ ॥

તત્ત્વ પ્રેમ કર મમ અરુ તોરા। જાનત પ્રિયા એકુ મનુ મોરા ॥

સો મનુ સદા રહત તોહિ પાહીં। જાનુ પ્રીતિ રસુ એતેનહિ માહીમ્ ॥

પ્રભુ સન્દેસુ સુનત બૈદેહી। મગન પ્રેમ તન સુધિ નહિં તેહી ॥

કહ કપિ હૃદયઁ ધીર ધરુ માતા। સુમિરુ રામ સેવક સુખદાતા ॥

ઉર આનહુ રઘુપતિ પ્રભુતાઈ। સુનિ મમ બચન તજહુ કદરાઈ ॥

દો. નિસિચર નિકર પતઙ્ગ સમ રઘુપતિ બાન કૃસાનુ।

જનની હૃદયઁ ધીર ધરુ જરે નિસાચર જાનુ ॥ 15 ॥

જૌં રઘુબીર હોતિ સુધિ પાઈ। કરતે નહિં બિલમ્બુ રઘુરાઈ ॥

રામબાન રબિ ઉએઁ જાનકી। તમ બરૂથ કહઁ જાતુધાન કી ॥

અબહિં માતુ મૈં જાઉઁ લવાઈ। પ્રભુ આયસુ નહિં રામ દોહાઈ ॥

કછુક દિવસ જનની ધરુ ધીરા। કપિન્હ સહિત ઐહહિં રઘુબીરા ॥

નિસિચર મારિ તોહિ લૈ જૈહહિં। તિહુઁ પુર નારદાદિ જસુ ગૈહહિમ્ ॥

હૈં સુત કપિ સબ તુમ્હહિ સમાના। જાતુધાન અતિ ભટ બલવાના ॥

મોરેં હૃદય પરમ સન્દેહા। સુનિ કપિ પ્રગટ કીન્હ નિજ દેહા ॥

કનક ભૂધરાકાર સરીરા। સમર ભયઙ્કર અતિબલ બીરા ॥

સીતા મન ભરોસ તબ ભયૂ। પુનિ લઘુ રૂપ પવનસુત લયૂ ॥

દો. સુનુ માતા સાખામૃગ નહિં બલ બુદ્ધિ બિસાલ।

પ્રભુ પ્રતાપ તેં ગરુડ़હિ ખાઇ પરમ લઘુ બ્યાલ ॥ 16 ॥

મન સન્તોષ સુનત કપિ બાની। ભગતિ પ્રતાપ તેજ બલ સાની ॥

આસિષ દીન્હિ રામપ્રિય જાના। હોહુ તાત બલ સીલ નિધાના ॥

અજર અમર ગુનનિધિ સુત હોહૂ। કરહુઁ બહુત રઘુનાયક છોહૂ ॥

કરહુઁ કૃપા પ્રભુ અસ સુનિ કાના। નિર્ભર પ્રેમ મગન હનુમાના ॥

બાર બાર નાએસિ પદ સીસા। બોલા બચન જોરિ કર કીસા ॥

અબ કૃતકૃત્ય ભયુઁ મૈં માતા। આસિષ તવ અમોઘ બિખ્યાતા ॥

સુનહુ માતુ મોહિ અતિસય ભૂખા। લાગિ દેખિ સુન્દર ફલ રૂખા ॥

સુનુ સુત કરહિં બિપિન રખવારી। પરમ સુભટ રજનીચર ભારી ॥

તિન્હ કર ભય માતા મોહિ નાહીં। જૌં તુમ્હ સુખ માનહુ મન માહીમ્ ॥

દો. દેખિ બુદ્ધિ બલ નિપુન કપિ કહેઉ જાનકીં જાહુ।

રઘુપતિ ચરન હૃદયઁ ધરિ તાત મધુર ફલ ખાહુ ॥ 17 ॥

ચલેઉ નાઇ સિરુ પૈઠેઉ બાગા। ફલ ખાએસિ તરુ તોરૈં લાગા ॥

રહે તહાઁ બહુ ભટ રખવારે। કછુ મારેસિ કછુ જાઇ પુકારે ॥

નાથ એક આવા કપિ ભારી। તેહિં અસોક બાટિકા ઉજારી ॥

ખાએસિ ફલ અરુ બિટપ ઉપારે। રચ્છક મર્દિ મર્દિ મહિ ડારે ॥

સુનિ રાવન પઠે ભટ નાના। તિન્હહિ દેખિ ગર્જેઉ હનુમાના ॥

સબ રજનીચર કપિ સઙ્ઘારે। ગે પુકારત કછુ અધમારે ॥

પુનિ પઠયુ તેહિં અચ્છકુમારા। ચલા સઙ્ગ લૈ સુભટ અપારા ॥

આવત દેખિ બિટપ ગહિ તર્જા। તાહિ નિપાતિ મહાધુનિ ગર્જા ॥

દો. કછુ મારેસિ કછુ મર્દેસિ કછુ મિલેસિ ધરિ ધૂરિ।

કછુ પુનિ જાઇ પુકારે પ્રભુ મર્કટ બલ ભૂરિ ॥ 18 ॥

સુનિ સુત બધ લઙ્કેસ રિસાના। પઠેસિ મેઘનાદ બલવાના ॥

મારસિ જનિ સુત બાન્ધેસુ તાહી। દેખિઅ કપિહિ કહાઁ કર આહી ॥

ચલા ઇન્દ્રજિત અતુલિત જોધા। બન્ધુ નિધન સુનિ ઉપજા ક્રોધા ॥

કપિ દેખા દારુન ભટ આવા। કટકટાઇ ગર્જા અરુ ધાવા ॥

અતિ બિસાલ તરુ એક ઉપારા। બિરથ કીન્હ લઙ્કેસ કુમારા ॥

રહે મહાભટ તાકે સઙ્ગા। ગહિ ગહિ કપિ મર્દિ નિજ અઙ્ગા ॥

તિન્હહિ નિપાતિ તાહિ સન બાજા। ભિરે જુગલ માનહુઁ ગજરાજા।

મુઠિકા મારિ ચઢ़આ તરુ જાઈ। તાહિ એક છન મુરુછા આઈ ॥

ઉઠિ બહોરિ કીન્હિસિ બહુ માયા। જીતિ ન જાઇ પ્રભઞ્જન જાયા ॥

દો. બ્રહ્મ અસ્ત્ર તેહિં સાઁધા કપિ મન કીન્હ બિચાર।

જૌં ન બ્રહ્મસર માનુઁ મહિમા મિટિ અપાર ॥ 19 ॥

બ્રહ્મબાન કપિ કહુઁ તેહિ મારા। પરતિહુઁ બાર કટકુ સઙ્ઘારા ॥

તેહિ દેખા કપિ મુરુછિત ભયૂ। નાગપાસ બાઁધેસિ લૈ ગયૂ ॥

જાસુ નામ જપિ સુનહુ ભવાની। ભવ બન્ધન કાટહિં નર ગ્યાની ॥

તાસુ દૂત કિ બન્ધ તરુ આવા। પ્રભુ કારજ લગિ કપિહિં બઁધાવા ॥

કપિ બન્ધન સુનિ નિસિચર ધાએ। કૌતુક લાગિ સભાઁ સબ આએ ॥

દસમુખ સભા દીખિ કપિ જાઈ। કહિ ન જાઇ કછુ અતિ પ્રભુતાઈ ॥

કર જોરેં સુર દિસિપ બિનીતા। ભૃકુટિ બિલોકત સકલ સભીતા ॥

દેખિ પ્રતાપ ન કપિ મન સઙ્કા। જિમિ અહિગન મહુઁ ગરુડ़ અસઙ્કા ॥

દો. કપિહિ બિલોકિ દસાનન બિહસા કહિ દુર્બાદ।

સુત બધ સુરતિ કીન્હિ પુનિ ઉપજા હૃદયઁ બિષાદ ॥ 20 ॥

કહ લઙ્કેસ કવન તૈં કીસા। કેહિં કે બલ ઘાલેહિ બન ખીસા ॥

કી ધૌં શ્રવન સુનેહિ નહિં મોહી। દેખુઁ અતિ અસઙ્ક સઠ તોહી ॥

મારે નિસિચર કેહિં અપરાધા। કહુ સઠ તોહિ ન પ્રાન કિ બાધા ॥

સુન રાવન બ્રહ્માણ્ડ નિકાયા। પાઇ જાસુ બલ બિરચિત માયા ॥

જાકેં બલ બિરઞ્ચિ હરિ ઈસા। પાલત સૃજત હરત દસસીસા।

જા બલ સીસ ધરત સહસાનન। અણ્ડકોસ સમેત ગિરિ કાનન ॥

ધરિ જો બિબિધ દેહ સુરત્રાતા। તુમ્હ તે સઠન્હ સિખાવનુ દાતા।

હર કોદણ્ડ કઠિન જેહિ ભઞ્જા। તેહિ સમેત નૃપ દલ મદ ગઞ્જા ॥

ખર દૂષન ત્રિસિરા અરુ બાલી। બધે સકલ અતુલિત બલસાલી ॥

દો. જાકે બલ લવલેસ તેં જિતેહુ ચરાચર ઝારિ।

તાસુ દૂત મૈં જા કરિ હરિ આનેહુ પ્રિય નારિ ॥ 21 ॥

જાનુઁ મૈં તુમ્હારિ પ્રભુતાઈ। સહસબાહુ સન પરી લરાઈ ॥

સમર બાલિ સન કરિ જસુ પાવા। સુનિ કપિ બચન બિહસિ બિહરાવા ॥

ખાયુઁ ફલ પ્રભુ લાગી ભૂઁખા। કપિ સુભાવ તેં તોરેઉઁ રૂખા ॥

સબ કેં દેહ પરમ પ્રિય સ્વામી। મારહિં મોહિ કુમારગ ગામી ॥

જિન્હ મોહિ મારા તે મૈં મારે। તેહિ પર બાઁધેઉ તનયઁ તુમ્હારે ॥

મોહિ ન કછુ બાઁધે કિ લાજા। કીન્હ ચહુઁ નિજ પ્રભુ કર કાજા ॥

બિનતી કરુઁ જોરિ કર રાવન। સુનહુ માન તજિ મોર સિખાવન ॥

દેખહુ તુમ્હ નિજ કુલહિ બિચારી। ભ્રમ તજિ ભજહુ ભગત ભય હારી ॥

જાકેં ડર અતિ કાલ ડેરાઈ। જો સુર અસુર ચરાચર ખાઈ ॥

તાસોં બયરુ કબહુઁ નહિં કીજૈ। મોરે કહેં જાનકી દીજૈ ॥

દો. પ્રનતપાલ રઘુનાયક કરુના સિન્ધુ ખરારિ।

ગેઁ સરન પ્રભુ રાખિહૈં તવ અપરાધ બિસારિ ॥ 22 ॥

રામ ચરન પઙ્કજ ઉર ધરહૂ। લઙ્કા અચલ રાજ તુમ્હ કરહૂ ॥

રિષિ પુલિસ્ત જસુ બિમલ મંયકા। તેહિ સસિ મહુઁ જનિ હોહુ કલઙ્કા ॥

રામ નામ બિનુ ગિરા ન સોહા। દેખુ બિચારિ ત્યાગિ મદ મોહા ॥

બસન હીન નહિં સોહ સુરારી। સબ ભૂષણ ભૂષિત બર નારી ॥

રામ બિમુખ સમ્પતિ પ્રભુતાઈ। જાઇ રહી પાઈ બિનુ પાઈ ॥

સજલ મૂલ જિન્હ સરિતન્હ નાહીં। બરષિ ગે પુનિ તબહિં સુખાહીમ્ ॥

સુનુ દસકણ્ઠ કહુઁ પન રોપી। બિમુખ રામ ત્રાતા નહિં કોપી ॥

સઙ્કર સહસ બિષ્નુ અજ તોહી। સકહિં ન રાખિ રામ કર દ્રોહી ॥

દો. મોહમૂલ બહુ સૂલ પ્રદ ત્યાગહુ તમ અભિમાન।

ભજહુ રામ રઘુનાયક કૃપા સિન્ધુ ભગવાન ॥ 23 ॥

જદપિ કહિ કપિ અતિ હિત બાની। ભગતિ બિબેક બિરતિ નય સાની ॥

બોલા બિહસિ મહા અભિમાની। મિલા હમહિ કપિ ગુર બડ़ ગ્યાની ॥

મૃત્યુ નિકટ આઈ ખલ તોહી। લાગેસિ અધમ સિખાવન મોહી ॥

ઉલટા હોઇહિ કહ હનુમાના। મતિભ્રમ તોર પ્રગટ મૈં જાના ॥

સુનિ કપિ બચન બહુત ખિસિઆના। બેગિ ન હરહુઁ મૂઢ़ કર પ્રાના ॥

સુનત નિસાચર મારન ધાએ। સચિવન્હ સહિત બિભીષનુ આએ।

નાઇ સીસ કરિ બિનય બહૂતા। નીતિ બિરોધ ન મારિઅ દૂતા ॥

આન દણ્ડ કછુ કરિઅ ગોસાઁઈ। સબહીં કહા મન્ત્ર ભલ ભાઈ ॥

સુનત બિહસિ બોલા દસકન્ધર। અઙ્ગ ભઙ્ગ કરિ પઠિઅ બન્દર ॥

દો. કપિ કેં મમતા પૂઁછ પર સબહિ કહુઁ સમુઝાઇ।

તેલ બોરિ પટ બાઁધિ પુનિ પાવક દેહુ લગાઇ ॥ 24 ॥

પૂઁછહીન બાનર તહઁ જાઇહિ। તબ સઠ નિજ નાથહિ લિ આઇહિ ॥

જિન્હ કૈ કીન્હસિ બહુત બડ़આઈ। દેખેઉઁûમૈં તિન્હ કૈ પ્રભુતાઈ ॥

બચન સુનત કપિ મન મુસુકાના। ભિ સહાય સારદ મૈં જાના ॥

જાતુધાન સુનિ રાવન બચના। લાગે રચૈં મૂઢ़ સોઇ રચના ॥

રહા ન નગર બસન ઘૃત તેલા। બાઢ़ઈ પૂઁછ કીન્હ કપિ ખેલા ॥

કૌતુક કહઁ આએ પુરબાસી। મારહિં ચરન કરહિં બહુ હાઁસી ॥

બાજહિં ઢોલ દેહિં સબ તારી। નગર ફેરિ પુનિ પૂઁછ પ્રજારી ॥

પાવક જરત દેખિ હનુમન્તા। ભયુ પરમ લઘુ રુપ તુરન્તા ॥

નિબુકિ ચઢ़એઉ કપિ કનક અટારીં। ભી સભીત નિસાચર નારીમ્ ॥

દો. હરિ પ્રેરિત તેહિ અવસર ચલે મરુત ઉનચાસ।

અટ્ટહાસ કરિ ગર્જ़આ કપિ બઢ़ઇ લાગ અકાસ ॥ 25 ॥

દેહ બિસાલ પરમ હરુઆઈ। મન્દિર તેં મન્દિર ચઢ़ ધાઈ ॥

જરિ નગર ભા લોગ બિહાલા। ઝપટ લપટ બહુ કોટિ કરાલા ॥

તાત માતુ હા સુનિઅ પુકારા। એહિ અવસર કો હમહિ ઉબારા ॥

હમ જો કહા યહ કપિ નહિં હોઈ। બાનર રૂપ ધરેં સુર કોઈ ॥

સાધુ અવગ્યા કર ફલુ ઐસા। જરિ નગર અનાથ કર જૈસા ॥

જારા નગરુ નિમિષ એક માહીં। એક બિભીષન કર ગૃહ નાહીમ્ ॥

તા કર દૂત અનલ જેહિં સિરિજા। જરા ન સો તેહિ કારન ગિરિજા ॥

ઉલટિ પલટિ લઙ્કા સબ જારી। કૂદિ પરા પુનિ સિન્ધુ મઝારી ॥

દો. પૂઁછ બુઝાઇ ખોઇ શ્રમ ધરિ લઘુ રૂપ બહોરિ।

જનકસુતા કે આગેં ઠાઢ़ ભયુ કર જોરિ ॥ 26 ॥

માતુ મોહિ દીજે કછુ ચીન્હા। જૈસેં રઘુનાયક મોહિ દીન્હા ॥

ચૂડ़આમનિ ઉતારિ તબ દયૂ। હરષ સમેત પવનસુત લયૂ ॥

કહેહુ તાત અસ મોર પ્રનામા। સબ પ્રકાર પ્રભુ પૂરનકામા ॥

દીન દયાલ બિરિદુ સમ્ભારી। હરહુ નાથ મમ સઙ્કટ ભારી ॥

તાત સક્રસુત કથા સુનાએહુ। બાન પ્રતાપ પ્રભુહિ સમુઝાએહુ ॥

માસ દિવસ મહુઁ નાથુ ન આવા। તૌ પુનિ મોહિ જિઅત નહિં પાવા ॥

કહુ કપિ કેહિ બિધિ રાખૌં પ્રાના। તુમ્હહૂ તાત કહત અબ જાના ॥

તોહિ દેખિ સીતલિ ભિ છાતી। પુનિ મો કહુઁ સોઇ દિનુ સો રાતી ॥

દો. જનકસુતહિ સમુઝાઇ કરિ બહુ બિધિ ધીરજુ દીન્હ।

ચરન કમલ સિરુ નાઇ કપિ ગવનુ રામ પહિં કીન્હ ॥ 27 ॥

ચલત મહાધુનિ ગર્જેસિ ભારી। ગર્ભ સ્ત્રવહિં સુનિ નિસિચર નારી ॥

નાઘિ સિન્ધુ એહિ પારહિ આવા। સબદ કિલકિલા કપિન્હ સુનાવા ॥

હરષે સબ બિલોકિ હનુમાના। નૂતન જન્મ કપિન્હ તબ જાના ॥

મુખ પ્રસન્ન તન તેજ બિરાજા। કીન્હેસિ રામચન્દ્ર કર કાજા ॥

મિલે સકલ અતિ ભે સુખારી। તલફત મીન પાવ જિમિ બારી ॥

ચલે હરષિ રઘુનાયક પાસા। પૂઁછત કહત નવલ ઇતિહાસા ॥

તબ મધુબન ભીતર સબ આએ। અઙ્ગદ સમ્મત મધુ ફલ ખાએ ॥

રખવારે જબ બરજન લાગે। મુષ્ટિ પ્રહાર હનત સબ ભાગે ॥

દો. જાઇ પુકારે તે સબ બન ઉજાર જુબરાજ।

સુનિ સુગ્રીવ હરષ કપિ કરિ આએ પ્રભુ કાજ ॥ 28 ॥

જૌં ન હોતિ સીતા સુધિ પાઈ। મધુબન કે ફલ સકહિં કિ ખાઈ ॥

એહિ બિધિ મન બિચાર કર રાજા। આઇ ગે કપિ સહિત સમાજા ॥

આઇ સબન્હિ નાવા પદ સીસા। મિલેઉ સબન્હિ અતિ પ્રેમ કપીસા ॥

પૂઁછી કુસલ કુસલ પદ દેખી। રામ કૃપાઁ ભા કાજુ બિસેષી ॥

નાથ કાજુ કીન્હેઉ હનુમાના। રાખે સકલ કપિન્હ કે પ્રાના ॥

સુનિ સુગ્રીવ બહુરિ તેહિ મિલેઊ। કપિન્હ સહિત રઘુપતિ પહિં ચલેઊ।

રામ કપિન્હ જબ આવત દેખા। કિએઁ કાજુ મન હરષ બિસેષા ॥

ફટિક સિલા બૈઠે દ્વૌ ભાઈ। પરે સકલ કપિ ચરનન્હિ જાઈ ॥

દો. પ્રીતિ સહિત સબ ભેટે રઘુપતિ કરુના પુઞ્જ।

પૂઁછી કુસલ નાથ અબ કુસલ દેખિ પદ કઞ્જ ॥ 29 ॥

જામવન્ત કહ સુનુ રઘુરાયા। જા પર નાથ કરહુ તુમ્હ દાયા ॥

તાહિ સદા સુભ કુસલ નિરન્તર। સુર નર મુનિ પ્રસન્ન તા ઊપર ॥

સોઇ બિજી બિની ગુન સાગર। તાસુ સુજસુ ત્રેલોક ઉજાગર ॥

પ્રભુ કીં કૃપા ભયુ સબુ કાજૂ। જન્મ હમાર સુફલ ભા આજૂ ॥

નાથ પવનસુત કીન્હિ જો કરની। સહસહુઁ મુખ ન જાઇ સો બરની ॥

પવનતનય કે ચરિત સુહાએ। જામવન્ત રઘુપતિહિ સુનાએ ॥

સુનત કૃપાનિધિ મન અતિ ભાએ। પુનિ હનુમાન હરષિ હિયઁ લાએ ॥

કહહુ તાત કેહિ ભાઁતિ જાનકી। રહતિ કરતિ રચ્છા સ્વપ્રાન કી ॥

દો. નામ પાહરુ દિવસ નિસિ ધ્યાન તુમ્હાર કપાટ।

લોચન નિજ પદ જન્ત્રિત જાહિં પ્રાન કેહિં બાટ ॥ 30 ॥

ચલત મોહિ ચૂડ़આમનિ દીન્હી। રઘુપતિ હૃદયઁ લાઇ સોઇ લીન્હી ॥

નાથ જુગલ લોચન ભરિ બારી। બચન કહે કછુ જનકકુમારી ॥

અનુજ સમેત ગહેહુ પ્રભુ ચરના। દીન બન્ધુ પ્રનતારતિ હરના ॥

મન ક્રમ બચન ચરન અનુરાગી। કેહિ અપરાધ નાથ હૌં ત્યાગી ॥

અવગુન એક મોર મૈં માના। બિછુરત પ્રાન ન કીન્હ પયાના ॥

નાથ સો નયનન્હિ કો અપરાધા। નિસરત પ્રાન કરિહિં હઠિ બાધા ॥

બિરહ અગિનિ તનુ તૂલ સમીરા। સ્વાસ જરિ છન માહિં સરીરા ॥

નયન સ્ત્રવહિ જલુ નિજ હિત લાગી। જરૈં ન પાવ દેહ બિરહાગી।

સીતા કે અતિ બિપતિ બિસાલા। બિનહિં કહેં ભલિ દીનદયાલા ॥

દો. નિમિષ નિમિષ કરુનાનિધિ જાહિં કલપ સમ બીતિ।

બેગિ ચલિય પ્રભુ આનિઅ ભુજ બલ ખલ દલ જીતિ ॥ 31 ॥

સુનિ સીતા દુખ પ્રભુ સુખ અયના। ભરિ આએ જલ રાજિવ નયના ॥

બચન કાઁય મન મમ ગતિ જાહી। સપનેહુઁ બૂઝિઅ બિપતિ કિ તાહી ॥

કહ હનુમન્ત બિપતિ પ્રભુ સોઈ। જબ તવ સુમિરન ભજન ન હોઈ ॥

કેતિક બાત પ્રભુ જાતુધાન કી। રિપુહિ જીતિ આનિબી જાનકી ॥

સુનુ કપિ તોહિ સમાન ઉપકારી। નહિં કૌ સુર નર મુનિ તનુધારી ॥

પ્રતિ ઉપકાર કરૌં કા તોરા। સનમુખ હોઇ ન સકત મન મોરા ॥

સુનુ સુત ઉરિન મૈં નાહીં। દેખેઉઁ કરિ બિચાર મન માહીમ્ ॥

પુનિ પુનિ કપિહિ ચિતવ સુરત્રાતા। લોચન નીર પુલક અતિ ગાતા ॥

દો. સુનિ પ્રભુ બચન બિલોકિ મુખ ગાત હરષિ હનુમન્ત।

ચરન પરેઉ પ્રેમાકુલ ત્રાહિ ત્રાહિ ભગવન્ત ॥ 32 ॥

બાર બાર પ્રભુ ચહિ ઉઠાવા। પ્રેમ મગન તેહિ ઉઠબ ન ભાવા ॥

પ્રભુ કર પઙ્કજ કપિ કેં સીસા। સુમિરિ સો દસા મગન ગૌરીસા ॥

સાવધાન મન કરિ પુનિ સઙ્કર। લાગે કહન કથા અતિ સુન્દર ॥

કપિ ઉઠાઇ પ્રભુ હૃદયઁ લગાવા। કર ગહિ પરમ નિકટ બૈઠાવા ॥

કહુ કપિ રાવન પાલિત લઙ્કા। કેહિ બિધિ દહેઉ દુર્ગ અતિ બઙ્કા ॥

પ્રભુ પ્રસન્ન જાના હનુમાના। બોલા બચન બિગત અભિમાના ॥

સાખામૃગ કે બડ़ઇ મનુસાઈ। સાખા તેં સાખા પર જાઈ ॥

નાઘિ સિન્ધુ હાટકપુર જારા। નિસિચર ગન બિધિ બિપિન ઉજારા।

સો સબ તવ પ્રતાપ રઘુરાઈ। નાથ ન કછૂ મોરિ પ્રભુતાઈ ॥

દો. તા કહુઁ પ્રભુ કછુ અગમ નહિં જા પર તુમ્હ અનુકુલ।

તબ પ્રભાવઁ બડ़વાનલહિં જારિ સકિ ખલુ તૂલ ॥ 33 ॥

નાથ ભગતિ અતિ સુખદાયની। દેહુ કૃપા કરિ અનપાયની ॥

સુનિ પ્રભુ પરમ સરલ કપિ બાની। એવમસ્તુ તબ કહેઉ ભવાની ॥

ઉમા રામ સુભાઉ જેહિં જાના। તાહિ ભજનુ તજિ ભાવ ન આના ॥

યહ સંવાદ જાસુ ઉર આવા। રઘુપતિ ચરન ભગતિ સોઇ પાવા ॥

સુનિ પ્રભુ બચન કહહિં કપિબૃન્દા। જય જય જય કૃપાલ સુખકન્દા ॥

તબ રઘુપતિ કપિપતિહિ બોલાવા। કહા ચલૈં કર કરહુ બનાવા ॥

અબ બિલમ્બુ કેહિ કારન કીજે। તુરત કપિન્હ કહુઁ આયસુ દીજે ॥

કૌતુક દેખિ સુમન બહુ બરષી। નભ તેં ભવન ચલે સુર હરષી ॥

દો. કપિપતિ બેગિ બોલાએ આએ જૂથપ જૂથ।

નાના બરન અતુલ બલ બાનર ભાલુ બરૂથ ॥ 34 ॥

પ્રભુ પદ પઙ્કજ નાવહિં સીસા। ગરજહિં ભાલુ મહાબલ કીસા ॥

દેખી રામ સકલ કપિ સેના। ચિતિ કૃપા કરિ રાજિવ નૈના ॥

રામ કૃપા બલ પાઇ કપિન્દા। ભે પચ્છજુત મનહુઁ ગિરિન્દા ॥

હરષિ રામ તબ કીન્હ પયાના। સગુન ભે સુન્દર સુભ નાના ॥

જાસુ સકલ મઙ્ગલમય કીતી। તાસુ પયાન સગુન યહ નીતી ॥

પ્રભુ પયાન જાના બૈદેહીં। ફરકિ બામ અઁગ જનુ કહિ દેહીમ્ ॥

જોઇ જોઇ સગુન જાનકિહિ હોઈ। અસગુન ભયુ રાવનહિ સોઈ ॥

ચલા કટકુ કો બરનૈં પારા। ગર્જહિ બાનર ભાલુ અપારા ॥

નખ આયુધ ગિરિ પાદપધારી। ચલે ગગન મહિ ઇચ્છાચારી ॥

કેહરિનાદ ભાલુ કપિ કરહીં। ડગમગાહિં દિગ્ગજ ચિક્કરહીમ્ ॥

છં. ચિક્કરહિં દિગ્ગજ ડોલ મહિ ગિરિ લોલ સાગર ખરભરે।

મન હરષ સભ ગન્ધર્બ સુર મુનિ નાગ કિન્નર દુખ ટરે ॥

કટકટહિં મર્કટ બિકટ ભટ બહુ કોટિ કોટિન્હ ધાવહીં।

જય રામ પ્રબલ પ્રતાપ કોસલનાથ ગુન ગન ગાવહીમ્ ॥ 1 ॥

સહિ સક ન ભાર ઉદાર અહિપતિ બાર બારહિં મોહી।

ગહ દસન પુનિ પુનિ કમઠ પૃષ્ટ કઠોર સો કિમિ સોહી ॥

રઘુબીર રુચિર પ્રયાન પ્રસ્થિતિ જાનિ પરમ સુહાવની।

જનુ કમઠ ખર્પર સર્પરાજ સો લિખત અબિચલ પાવની ॥ 2 ॥

દો. એહિ બિધિ જાઇ કૃપાનિધિ ઉતરે સાગર તીર।

જહઁ તહઁ લાગે ખાન ફલ ભાલુ બિપુલ કપિ બીર ॥ 35 ॥

ઉહાઁ નિસાચર રહહિં સસઙ્કા। જબ તે જારિ ગયુ કપિ લઙ્કા ॥

નિજ નિજ ગૃહઁ સબ કરહિં બિચારા। નહિં નિસિચર કુલ કેર ઉબારા ॥

જાસુ દૂત બલ બરનિ ન જાઈ। તેહિ આએઁ પુર કવન ભલાઈ ॥

દૂતન્હિ સન સુનિ પુરજન બાની। મન્દોદરી અધિક અકુલાની ॥

રહસિ જોરિ કર પતિ પગ લાગી। બોલી બચન નીતિ રસ પાગી ॥

કન્ત કરષ હરિ સન પરિહરહૂ। મોર કહા અતિ હિત હિયઁ ધરહુ ॥

સમુઝત જાસુ દૂત કિ કરની। સ્ત્રવહીં ગર્ભ રજનીચર ધરની ॥

તાસુ નારિ નિજ સચિવ બોલાઈ। પઠવહુ કન્ત જો ચહહુ ભલાઈ ॥

તબ કુલ કમલ બિપિન દુખદાઈ। સીતા સીત નિસા સમ આઈ ॥

સુનહુ નાથ સીતા બિનુ દીન્હેં। હિત ન તુમ્હાર સમ્ભુ અજ કીન્હેમ્ ॥

દો. -રામ બાન અહિ ગન સરિસ નિકર નિસાચર ભેક।

જબ લગિ ગ્રસત ન તબ લગિ જતનુ કરહુ તજિ ટેક ॥ 36 ॥

શ્રવન સુની સઠ તા કરિ બાની। બિહસા જગત બિદિત અભિમાની ॥

સભય સુભાઉ નારિ કર સાચા। મઙ્ગલ મહુઁ ભય મન અતિ કાચા ॥

જૌં આવિ મર્કટ કટકાઈ। જિઅહિં બિચારે નિસિચર ખાઈ ॥

કમ્પહિં લોકપ જાકી ત્રાસા। તાસુ નારિ સભીત બડ़ઇ હાસા ॥

અસ કહિ બિહસિ તાહિ ઉર લાઈ। ચલેઉ સભાઁ મમતા અધિકાઈ ॥

મન્દોદરી હૃદયઁ કર ચિન્તા। ભયુ કન્ત પર બિધિ બિપરીતા ॥

બૈઠેઉ સભાઁ ખબરિ અસિ પાઈ। સિન્ધુ પાર સેના સબ આઈ ॥

બૂઝેસિ સચિવ ઉચિત મત કહહૂ। તે સબ હઁસે મષ્ટ કરિ રહહૂ ॥

જિતેહુ સુરાસુર તબ શ્રમ નાહીં। નર બાનર કેહિ લેખે માહી ॥

દો. સચિવ બૈદ ગુર તીનિ જૌં પ્રિય બોલહિં ભય આસ।

રાજ ધર્મ તન તીનિ કર હોઇ બેગિહીં નાસ ॥ 37 ॥

સોઇ રાવન કહુઁ બનિ સહાઈ। અસ્તુતિ કરહિં સુનાઇ સુનાઈ ॥

અવસર જાનિ બિભીષનુ આવા। ભ્રાતા ચરન સીસુ તેહિં નાવા ॥

પુનિ સિરુ નાઇ બૈઠ નિજ આસન। બોલા બચન પાઇ અનુસાસન ॥

જૌ કૃપાલ પૂઁછિહુ મોહિ બાતા। મતિ અનુરુપ કહુઁ હિત તાતા ॥

જો આપન ચાહૈ કલ્યાના। સુજસુ સુમતિ સુભ ગતિ સુખ નાના ॥

સો પરનારિ લિલાર ગોસાઈં। તજુ ચુથિ કે ચન્દ કિ નાઈ ॥

ચૌદહ ભુવન એક પતિ હોઈ। ભૂતદ્રોહ તિષ્ટિ નહિં સોઈ ॥

ગુન સાગર નાગર નર જોઊ। અલપ લોભ ભલ કહિ ન કોઊ ॥

દો. કામ ક્રોધ મદ લોભ સબ નાથ નરક કે પન્થ।

સબ પરિહરિ રઘુબીરહિ ભજહુ ભજહિં જેહિ સન્ત ॥ 38 ॥

તાત રામ નહિં નર ભૂપાલા। ભુવનેસ્વર કાલહુ કર કાલા ॥

બ્રહ્મ અનામય અજ ભગવન્તા। બ્યાપક અજિત અનાદિ અનન્તા ॥

ગો દ્વિજ ધેનુ દેવ હિતકારી। કૃપાસિન્ધુ માનુષ તનુધારી ॥

જન રઞ્જન ભઞ્જન ખલ બ્રાતા। બેદ ધર્મ રચ્છક સુનુ ભ્રાતા ॥

તાહિ બયરુ તજિ નાઇઅ માથા। પ્રનતારતિ ભઞ્જન રઘુનાથા ॥

દેહુ નાથ પ્રભુ કહુઁ બૈદેહી। ભજહુ રામ બિનુ હેતુ સનેહી ॥

સરન ગેઁ પ્રભુ તાહુ ન ત્યાગા। બિસ્વ દ્રોહ કૃત અઘ જેહિ લાગા ॥

જાસુ નામ ત્રય તાપ નસાવન। સોઇ પ્રભુ પ્રગટ સમુઝુ જિયઁ રાવન ॥

દો. બાર બાર પદ લાગુઁ બિનય કરુઁ દસસીસ।

પરિહરિ માન મોહ મદ ભજહુ કોસલાધીસ ॥ 39(ક) ॥

મુનિ પુલસ્તિ નિજ સિષ્ય સન કહિ પઠી યહ બાત।

તુરત સો મૈં પ્રભુ સન કહી પાઇ સુઅવસરુ તાત ॥ 39(ખ) ॥

માલ્યવન્ત અતિ સચિવ સયાના। તાસુ બચન સુનિ અતિ સુખ માના ॥

તાત અનુજ તવ નીતિ બિભૂષન। સો ઉર ધરહુ જો કહત બિભીષન ॥

રિપુ ઉતકરષ કહત સઠ દોઊ। દૂરિ ન કરહુ ઇહાઁ હિ કોઊ ॥

માલ્યવન્ત ગૃહ ગયુ બહોરી। કહિ બિભીષનુ પુનિ કર જોરી ॥

સુમતિ કુમતિ સબ કેં ઉર રહહીં। નાથ પુરાન નિગમ અસ કહહીમ્ ॥

જહાઁ સુમતિ તહઁ સમ્પતિ નાના। જહાઁ કુમતિ તહઁ બિપતિ નિદાના ॥

તવ ઉર કુમતિ બસી બિપરીતા। હિત અનહિત માનહુ રિપુ પ્રીતા ॥

કાલરાતિ નિસિચર કુલ કેરી। તેહિ સીતા પર પ્રીતિ ઘનેરી ॥

દો. તાત ચરન ગહિ માગુઁ રાખહુ મોર દુલાર।

સીત દેહુ રામ કહુઁ અહિત ન હોઇ તુમ્હાર ॥ 40 ॥

બુધ પુરાન શ્રુતિ સમ્મત બાની। કહી બિભીષન નીતિ બખાની ॥

સુનત દસાનન ઉઠા રિસાઈ। ખલ તોહિ નિકટ મુત્યુ અબ આઈ ॥

જિઅસિ સદા સઠ મોર જિઆવા। રિપુ કર પચ્છ મૂઢ़ તોહિ ભાવા ॥

કહસિ ન ખલ અસ કો જગ માહીં। ભુજ બલ જાહિ જિતા મૈં નાહી ॥

મમ પુર બસિ તપસિન્હ પર પ્રીતી। સઠ મિલુ જાઇ તિન્હહિ કહુ નીતી ॥

અસ કહિ કીન્હેસિ ચરન પ્રહારા। અનુજ ગહે પદ બારહિં બારા ॥

ઉમા સન્ત કિ ઇહિ બડ़આઈ। મન્દ કરત જો કરિ ભલાઈ ॥

તુમ્હ પિતુ સરિસ ભલેહિં મોહિ મારા। રામુ ભજેં હિત નાથ તુમ્હારા ॥

સચિવ સઙ્ગ લૈ નભ પથ ગયૂ। સબહિ સુનાઇ કહત અસ ભયૂ ॥

દો0=રામુ સત્યસઙ્કલ્પ પ્રભુ સભા કાલબસ તોરિ।

મૈ રઘુબીર સરન અબ જાઉઁ દેહુ જનિ ખોરિ ॥ 41 ॥

અસ કહિ ચલા બિભીષનુ જબહીં। આયૂહીન ભે સબ તબહીમ્ ॥

સાધુ અવગ્યા તુરત ભવાની। કર કલ્યાન અખિલ કૈ હાની ॥

રાવન જબહિં બિભીષન ત્યાગા। ભયુ બિભવ બિનુ તબહિં અભાગા ॥

ચલેઉ હરષિ રઘુનાયક પાહીં। કરત મનોરથ બહુ મન માહીમ્ ॥

દેખિહુઁ જાઇ ચરન જલજાતા। અરુન મૃદુલ સેવક સુખદાતા ॥

જે પદ પરસિ તરી રિષિનારી। દણ્ડક કાનન પાવનકારી ॥

જે પદ જનકસુતાઁ ઉર લાએ। કપટ કુરઙ્ગ સઙ્ગ ધર ધાએ ॥

હર ઉર સર સરોજ પદ જેઈ। અહોભાગ્ય મૈ દેખિહુઁ તેઈ ॥

દો0= જિન્હ પાયન્હ કે પાદુકન્હિ ભરતુ રહે મન લાઇ।

તે પદ આજુ બિલોકિહુઁ ઇન્હ નયનન્હિ અબ જાઇ ॥ 42 ॥

એહિ બિધિ કરત સપ્રેમ બિચારા। આયુ સપદિ સિન્ધુ એહિં પારા ॥

કપિન્હ બિભીષનુ આવત દેખા। જાના કૌ રિપુ દૂત બિસેષા ॥

તાહિ રાખિ કપીસ પહિં આએ। સમાચાર સબ તાહિ સુનાએ ॥

કહ સુગ્રીવ સુનહુ રઘુરાઈ। આવા મિલન દસાનન ભાઈ ॥

કહ પ્રભુ સખા બૂઝિઐ કાહા। કહિ કપીસ સુનહુ નરનાહા ॥

જાનિ ન જાઇ નિસાચર માયા। કામરૂપ કેહિ કારન આયા ॥

ભેદ હમાર લેન સઠ આવા। રાખિઅ બાઁધિ મોહિ અસ ભાવા ॥

સખા નીતિ તુમ્હ નીકિ બિચારી। મમ પન સરનાગત ભયહારી ॥

સુનિ પ્રભુ બચન હરષ હનુમાના। સરનાગત બચ્છલ ભગવાના ॥

દો0=સરનાગત કહુઁ જે તજહિં નિજ અનહિત અનુમાનિ।

તે નર પાવઁર પાપમય તિન્હહિ બિલોકત હાનિ ॥ 43 ॥

કોટિ બિપ્ર બધ લાગહિં જાહૂ। આએઁ સરન તજુઁ નહિં તાહૂ ॥

સનમુખ હોઇ જીવ મોહિ જબહીં। જન્મ કોટિ અઘ નાસહિં તબહીમ્ ॥

પાપવન્ત કર સહજ સુભ્AU। ભજનુ મોર તેહિ ભાવ ન ક્AU ॥

જૌં પૈ દુષ્ટહૃદય સોઇ હોઈ। મોરેં સનમુખ આવ કિ સોઈ ॥

નિર્મલ મન જન સો મોહિ પાવા। મોહિ કપટ છલ છિદ્ર ન ભાવા ॥

ભેદ લેન પઠવા દસસીસા। તબહુઁ ન કછુ ભય હાનિ કપીસા ॥

જગ મહુઁ સખા નિસાચર જેતે। લછિમનુ હનિ નિમિષ મહુઁ તેતે ॥

જૌં સભીત આવા સરનાઈ। રખિહુઁ તાહિ પ્રાન કી નાઈ ॥

દો0=ઉભય ભાઁતિ તેહિ આનહુ હઁસિ કહ કૃપાનિકેત।

જય કૃપાલ કહિ ચલે અઙ્ગદ હનૂ સમેત ॥ 44 ॥

સાદર તેહિ આગેં કરિ બાનર। ચલે જહાઁ રઘુપતિ કરુનાકર ॥

દૂરિહિ તે દેખે દ્વૌ ભ્રાતા। નયનાનન્દ દાન કે દાતા ॥

બહુરિ રામ છબિધામ બિલોકી। રહેઉ ઠટુકિ એકટક પલ રોકી ॥

ભુજ પ્રલમ્બ કઞ્જારુન લોચન। સ્યામલ ગાત પ્રનત ભય મોચન ॥

સિઙ્ઘ કન્ધ આયત ઉર સોહા। આનન અમિત મદન મન મોહા ॥

નયન નીર પુલકિત અતિ ગાતા। મન ધરિ ધીર કહી મૃદુ બાતા ॥

નાથ દસાનન કર મૈં ભ્રાતા। નિસિચર બંસ જનમ સુરત્રાતા ॥

સહજ પાપપ્રિય તામસ દેહા। જથા ઉલૂકહિ તમ પર નેહા ॥

દો. શ્રવન સુજસુ સુનિ આયુઁ પ્રભુ ભઞ્જન ભવ ભીર।

ત્રાહિ ત્રાહિ આરતિ હરન સરન સુખદ રઘુબીર ॥ 45 ॥

અસ કહિ કરત દણ્ડવત દેખા। તુરત ઉઠે પ્રભુ હરષ બિસેષા ॥

દીન બચન સુનિ પ્રભુ મન ભાવા। ભુજ બિસાલ ગહિ હૃદયઁ લગાવા ॥

અનુજ સહિત મિલિ ઢિગ બૈઠારી। બોલે બચન ભગત ભયહારી ॥

કહુ લઙ્કેસ સહિત પરિવારા। કુસલ કુઠાહર બાસ તુમ્હારા ॥

ખલ મણ્ડલીં બસહુ દિનુ રાતી। સખા ધરમ નિબહિ કેહિ ભાઁતી ॥

મૈં જાનુઁ તુમ્હારિ સબ રીતી। અતિ નય નિપુન ન ભાવ અનીતી ॥

બરુ ભલ બાસ નરક કર તાતા। દુષ્ટ સઙ્ગ જનિ દેઇ બિધાતા ॥

અબ પદ દેખિ કુસલ રઘુરાયા। જૌં તુમ્હ કીન્હ જાનિ જન દાયા ॥

દો. તબ લગિ કુસલ ન જીવ કહુઁ સપનેહુઁ મન બિશ્રામ।

જબ લગિ ભજત ન રામ કહુઁ સોક ધામ તજિ કામ ॥ 46 ॥

તબ લગિ હૃદયઁ બસત ખલ નાના। લોભ મોહ મચ્છર મદ માના ॥

જબ લગિ ઉર ન બસત રઘુનાથા। ધરેં ચાપ સાયક કટિ ભાથા ॥

મમતા તરુન તમી અઁધિઆરી। રાગ દ્વેષ ઉલૂક સુખકારી ॥

તબ લગિ બસતિ જીવ મન માહીં। જબ લગિ પ્રભુ પ્રતાપ રબિ નાહીમ્ ॥

અબ મૈં કુસલ મિટે ભય ભારે। દેખિ રામ પદ કમલ તુમ્હારે ॥

તુમ્હ કૃપાલ જા પર અનુકૂલા। તાહિ ન બ્યાપ ત્રિબિધ ભવ સૂલા ॥

મૈં નિસિચર અતિ અધમ સુભ્AU। સુભ આચરનુ કીન્હ નહિં ક્AU ॥

જાસુ રૂપ મુનિ ધ્યાન ન આવા। તેહિં પ્રભુ હરષિ હૃદયઁ મોહિ લાવા ॥

દો. -અહોભાગ્ય મમ અમિત અતિ રામ કૃપા સુખ પુઞ્જ।

દેખેઉઁ નયન બિરઞ્ચિ સિબ સેબ્ય જુગલ પદ કઞ્જ ॥ 47 ॥

સુનહુ સખા નિજ કહુઁ સુભ્AU। જાન ભુસુણ્ડિ સમ્ભુ ગિરિજ્AU ॥

જૌં નર હોઇ ચરાચર દ્રોહી। આવે સભય સરન તકિ મોહી ॥

તજિ મદ મોહ કપટ છલ નાના। કરુઁ સદ્ય તેહિ સાધુ સમાના ॥

જનની જનક બન્ધુ સુત દારા। તનુ ધનુ ભવન સુહ્રદ પરિવારા ॥

સબ કૈ મમતા તાગ બટોરી। મમ પદ મનહિ બાઁધ બરિ ડોરી ॥

સમદરસી ઇચ્છા કછુ નાહીં। હરષ સોક ભય નહિં મન માહીમ્ ॥

અસ સજ્જન મમ ઉર બસ કૈસેં। લોભી હૃદયઁ બસિ ધનુ જૈસેમ્ ॥

તુમ્હ સારિખે સન્ત પ્રિય મોરેં। ધરુઁ દેહ નહિં આન નિહોરેમ્ ॥

દો. સગુન ઉપાસક પરહિત નિરત નીતિ દૃઢ़ નેમ।

તે નર પ્રાન સમાન મમ જિન્હ કેં દ્વિજ પદ પ્રેમ ॥ 48 ॥

સુનુ લઙ્કેસ સકલ ગુન તોરેં। તાતેં તુમ્હ અતિસય પ્રિય મોરેમ્ ॥

રામ બચન સુનિ બાનર જૂથા। સકલ કહહિં જય કૃપા બરૂથા ॥

સુનત બિભીષનુ પ્રભુ કૈ બાની। નહિં અઘાત શ્રવનામૃત જાની ॥

પદ અમ્બુજ ગહિ બારહિં બારા। હૃદયઁ સમાત ન પ્રેમુ અપારા ॥

સુનહુ દેવ સચરાચર સ્વામી। પ્રનતપાલ ઉર અન્તરજામી ॥

ઉર કછુ પ્રથમ બાસના રહી। પ્રભુ પદ પ્રીતિ સરિત સો બહી ॥

અબ કૃપાલ નિજ ભગતિ પાવની। દેહુ સદા સિવ મન ભાવની ॥

એવમસ્તુ કહિ પ્રભુ રનધીરા। માગા તુરત સિન્ધુ કર નીરા ॥

જદપિ સખા તવ ઇચ્છા નાહીં। મોર દરસુ અમોઘ જગ માહીમ્ ॥

અસ કહિ રામ તિલક તેહિ સારા। સુમન બૃષ્ટિ નભ ભી અપારા ॥

દો. રાવન ક્રોધ અનલ નિજ સ્વાસ સમીર પ્રચણ્ડ।

જરત બિભીષનુ રાખેઉ દીન્હેહુ રાજુ અખણ્ડ ॥ 49(ક) ॥

જો સમ્પતિ સિવ રાવનહિ દીન્હિ દિએઁ દસ માથ।

સોઇ સમ્પદા બિભીષનહિ સકુચિ દીન્હ રઘુનાથ ॥ 49(ખ) ॥

અસ પ્રભુ છાડ़ઇ ભજહિં જે આના। તે નર પસુ બિનુ પૂઁછ બિષાના ॥

નિજ જન જાનિ તાહિ અપનાવા। પ્રભુ સુભાવ કપિ કુલ મન ભાવા ॥

પુનિ સર્બગ્ય સર્બ ઉર બાસી। સર્બરૂપ સબ રહિત ઉદાસી ॥

બોલે બચન નીતિ પ્રતિપાલક। કારન મનુજ દનુજ કુલ ઘાલક ॥

સુનુ કપીસ લઙ્કાપતિ બીરા। કેહિ બિધિ તરિઅ જલધિ ગમ્ભીરા ॥

સઙ્કુલ મકર ઉરગ ઝષ જાતી। અતિ અગાધ દુસ્તર સબ ભાઁતી ॥

કહ લઙ્કેસ સુનહુ રઘુનાયક। કોટિ સિન્ધુ સોષક તવ સાયક ॥

જદ્યપિ તદપિ નીતિ અસિ ગાઈ। બિનય કરિઅ સાગર સન જાઈ ॥

દો. પ્રભુ તુમ્હાર કુલગુર જલધિ કહિહિ ઉપાય બિચારિ।

બિનુ પ્રયાસ સાગર તરિહિ સકલ ભાલુ કપિ ધારિ ॥ 50 ॥

સખા કહી તુમ્હ નીકિ ઉપાઈ। કરિઅ દૈવ જૌં હોઇ સહાઈ ॥

મન્ત્ર ન યહ લછિમન મન ભાવા। રામ બચન સુનિ અતિ દુખ પાવા ॥

નાથ દૈવ કર કવન ભરોસા। સોષિઅ સિન્ધુ કરિઅ મન રોસા ॥

કાદર મન કહુઁ એક અધારા। દૈવ દૈવ આલસી પુકારા ॥

સુનત બિહસિ બોલે રઘુબીરા। ઐસેહિં કરબ ધરહુ મન ધીરા ॥

અસ કહિ પ્રભુ અનુજહિ સમુઝાઈ। સિન્ધુ સમીપ ગે રઘુરાઈ ॥

પ્રથમ પ્રનામ કીન્હ સિરુ નાઈ। બૈઠે પુનિ તટ દર્ભ ડસાઈ ॥

જબહિં બિભીષન પ્રભુ પહિં આએ। પાછેં રાવન દૂત પઠાએ ॥

દો. સકલ ચરિત તિન્હ દેખે ધરેં કપટ કપિ દેહ।

પ્રભુ ગુન હૃદયઁ સરાહહિં સરનાગત પર નેહ ॥ 51 ॥

પ્રગટ બખાનહિં રામ સુભ્AU। અતિ સપ્રેમ ગા બિસરિ દુર્AU ॥

રિપુ કે દૂત કપિન્હ તબ જાને। સકલ બાઁધિ કપીસ પહિં આને ॥

કહ સુગ્રીવ સુનહુ સબ બાનર। અઙ્ગ ભઙ્ગ કરિ પઠવહુ નિસિચર ॥

સુનિ સુગ્રીવ બચન કપિ ધાએ। બાઁધિ કટક ચહુ પાસ ફિરાએ ॥

બહુ પ્રકાર મારન કપિ લાગે। દીન પુકારત તદપિ ન ત્યાગે ॥

જો હમાર હર નાસા કાના। તેહિ કોસલાધીસ કૈ આના ॥

સુનિ લછિમન સબ નિકટ બોલાએ। દયા લાગિ હઁસિ તુરત છોડાએ ॥

રાવન કર દીજહુ યહ પાતી। લછિમન બચન બાચુ કુલઘાતી ॥

દો. કહેહુ મુખાગર મૂઢ़ સન મમ સન્દેસુ ઉદાર।

સીતા દેઇ મિલેહુ ન ત આવા કાલ તુમ્હાર ॥ 52 ॥

તુરત નાઇ લછિમન પદ માથા। ચલે દૂત બરનત ગુન ગાથા ॥

કહત રામ જસુ લઙ્કાઁ આએ। રાવન ચરન સીસ તિન્હ નાએ ॥

બિહસિ દસાનન પૂઁછી બાતા। કહસિ ન સુક આપનિ કુસલાતા ॥

પુનિ કહુ ખબરિ બિભીષન કેરી। જાહિ મૃત્યુ આઈ અતિ નેરી ॥

કરત રાજ લઙ્કા સઠ ત્યાગી। હોઇહિ જબ કર કીટ અભાગી ॥

પુનિ કહુ ભાલુ કીસ કટકાઈ। કઠિન કાલ પ્રેરિત ચલિ આઈ ॥

જિન્હ કે જીવન કર રખવારા। ભયુ મૃદુલ ચિત સિન્ધુ બિચારા ॥

કહુ તપસિન્હ કૈ બાત બહોરી। જિન્હ કે હૃદયઁ ત્રાસ અતિ મોરી ॥

દો. -કી ભિ ભેણ્ટ કિ ફિરિ ગે શ્રવન સુજસુ સુનિ મોર।

કહસિ ન રિપુ દલ તેજ બલ બહુત ચકિત ચિત તોર ॥ 53 ॥

નાથ કૃપા કરિ પૂઁછેહુ જૈસેં। માનહુ કહા ક્રોધ તજિ તૈસેમ્ ॥

મિલા જાઇ જબ અનુજ તુમ્હારા। જાતહિં રામ તિલક તેહિ સારા ॥

રાવન દૂત હમહિ સુનિ કાના। કપિન્હ બાઁધિ દીન્હે દુખ નાના ॥

શ્રવન નાસિકા કાટૈ લાગે। રામ સપથ દીન્હે હમ ત્યાગે ॥

પૂઁછિહુ નાથ રામ કટકાઈ। બદન કોટિ સત બરનિ ન જાઈ ॥

નાના બરન ભાલુ કપિ ધારી। બિકટાનન બિસાલ ભયકારી ॥

જેહિં પુર દહેઉ હતેઉ સુત તોરા। સકલ કપિન્હ મહઁ તેહિ બલુ થોરા ॥

અમિત નામ ભટ કઠિન કરાલા। અમિત નાગ બલ બિપુલ બિસાલા ॥

દો. દ્વિબિદ મયન્દ નીલ નલ અઙ્ગદ ગદ બિકટાસિ।

દધિમુખ કેહરિ નિસઠ સઠ જામવન્ત બલરાસિ ॥ 54 ॥

એ કપિ સબ સુગ્રીવ સમાના। ઇન્હ સમ કોટિન્હ ગનિ કો નાના ॥

રામ કૃપાઁ અતુલિત બલ તિન્હહીં। તૃન સમાન ત્રેલોકહિ ગનહીમ્ ॥

અસ મૈં સુના શ્રવન દસકન્ધર। પદુમ અઠારહ જૂથપ બન્દર ॥

નાથ કટક મહઁ સો કપિ નાહીં। જો ન તુમ્હહિ જીતૈ રન માહીમ્ ॥

પરમ ક્રોધ મીજહિં સબ હાથા। આયસુ પૈ ન દેહિં રઘુનાથા ॥

સોષહિં સિન્ધુ સહિત ઝષ બ્યાલા। પૂરહીં ન ત ભરિ કુધર બિસાલા ॥

મર્દિ ગર્દ મિલવહિં દસસીસા। ઐસેઇ બચન કહહિં સબ કીસા ॥

ગર્જહિં તર્જહિં સહજ અસઙ્કા। માનહુ ગ્રસન ચહત હહિં લઙ્કા ॥

દો. -સહજ સૂર કપિ ભાલુ સબ પુનિ સિર પર પ્રભુ રામ।

રાવન કાલ કોટિ કહુ જીતિ સકહિં સઙ્ગ્રામ ॥ 55 ॥

રામ તેજ બલ બુધિ બિપુલાઈ। તબ ભ્રાતહિ પૂઁછેઉ નય નાગર ॥

તાસુ બચન સુનિ સાગર પાહીં। માગત પન્થ કૃપા મન માહીમ્ ॥

સુનત બચન બિહસા દસસીસા। જૌં અસિ મતિ સહાય કૃત કીસા ॥

સહજ ભીરુ કર બચન દૃઢ़આઈ। સાગર સન ઠાની મચલાઈ ॥

મૂઢ़ મૃષા કા કરસિ બડ़આઈ। રિપુ બલ બુદ્ધિ થાહ મૈં પાઈ ॥

સચિવ સભીત બિભીષન જાકેં। બિજય બિભૂતિ કહાઁ જગ તાકેમ્ ॥

સુનિ ખલ બચન દૂત રિસ બાઢ़ઈ। સમય બિચારિ પત્રિકા કાઢ़ઈ ॥

રામાનુજ દીન્હી યહ પાતી। નાથ બચાઇ જુડ़આવહુ છાતી ॥

બિહસિ બામ કર લીન્હી રાવન। સચિવ બોલિ સઠ લાગ બચાવન ॥

દો. -બાતન્હ મનહિ રિઝાઇ સઠ જનિ ઘાલસિ કુલ ખીસ।

રામ બિરોધ ન ઉબરસિ સરન બિષ્નુ અજ ઈસ ॥ 56(ક) ॥

કી તજિ માન અનુજ ઇવ પ્રભુ પદ પઙ્કજ ભૃઙ્ગ।

હોહિ કિ રામ સરાનલ ખલ કુલ સહિત પતઙ્ગ ॥ 56(ખ) ॥

સુનત સભય મન મુખ મુસુકાઈ। કહત દસાનન સબહિ સુનાઈ ॥

ભૂમિ પરા કર ગહત અકાસા। લઘુ તાપસ કર બાગ બિલાસા ॥

કહ સુક નાથ સત્ય સબ બાની। સમુઝહુ છાડ़ઇ પ્રકૃતિ અભિમાની ॥

સુનહુ બચન મમ પરિહરિ ક્રોધા। નાથ રામ સન તજહુ બિરોધા ॥

અતિ કોમલ રઘુબીર સુભ્AU। જદ્યપિ અખિલ લોક કર ર્AU ॥

મિલત કૃપા તુમ્હ પર પ્રભુ કરિહી। ઉર અપરાધ ન એકુ ધરિહી ॥

જનકસુતા રઘુનાથહિ દીજે। એતના કહા મોર પ્રભુ કીજે।

જબ તેહિં કહા દેન બૈદેહી। ચરન પ્રહાર કીન્હ સઠ તેહી ॥

નાઇ ચરન સિરુ ચલા સો તહાઁ। કૃપાસિન્ધુ રઘુનાયક જહાઁ ॥

કરિ પ્રનામુ નિજ કથા સુનાઈ। રામ કૃપાઁ આપનિ ગતિ પાઈ ॥

રિષિ અગસ્તિ કીં સાપ ભવાની। રાછસ ભયુ રહા મુનિ ગ્યાની ॥

બન્દિ રામ પદ બારહિં બારા। મુનિ નિજ આશ્રમ કહુઁ પગુ ધારા ॥

દો. બિનય ન માનત જલધિ જડ़ ગે તીન દિન બીતિ।

બોલે રામ સકોપ તબ ભય બિનુ હોઇ ન પ્રીતિ ॥ 57 ॥

લછિમન બાન સરાસન આનૂ। સોષૌં બારિધિ બિસિખ કૃસાનૂ ॥

સઠ સન બિનય કુટિલ સન પ્રીતી। સહજ કૃપન સન સુન્દર નીતી ॥

મમતા રત સન ગ્યાન કહાની। અતિ લોભી સન બિરતિ બખાની ॥

ક્રોધિહિ સમ કામિહિ હરિ કથા। ઊસર બીજ બેઁ ફલ જથા ॥

અસ કહિ રઘુપતિ ચાપ ચઢ़આવા। યહ મત લછિમન કે મન ભાવા ॥

સઙ્ઘાનેઉ પ્રભુ બિસિખ કરાલા। ઉઠી ઉદધિ ઉર અન્તર જ્વાલા ॥

મકર ઉરગ ઝષ ગન અકુલાને। જરત જન્તુ જલનિધિ જબ જાને ॥

કનક થાર ભરિ મનિ ગન નાના। બિપ્ર રૂપ આયુ તજિ માના ॥

દો. કાટેહિં પિ કદરી ફરિ કોટિ જતન કૌ સીઞ્ચ।

બિનય ન માન ખગેસ સુનુ ડાટેહિં પિ નવ નીચ ॥ 58 ॥

સભય સિન્ધુ ગહિ પદ પ્રભુ કેરે। છમહુ નાથ સબ અવગુન મેરે ॥

ગગન સમીર અનલ જલ ધરની। ઇન્હ કિ નાથ સહજ જડ़ કરની ॥

તવ પ્રેરિત માયાઁ ઉપજાએ। સૃષ્ટિ હેતુ સબ ગ્રન્થનિ ગાએ ॥

પ્રભુ આયસુ જેહિ કહઁ જસ અહી। સો તેહિ ભાઁતિ રહે સુખ લહી ॥

પ્રભુ ભલ કીન્હી મોહિ સિખ દીન્હી। મરજાદા પુનિ તુમ્હરી કીન્હી ॥

ઢોલ ગવાઁર સૂદ્ર પસુ નારી। સકલ તાડ़ના કે અધિકારી ॥

પ્રભુ પ્રતાપ મૈં જાબ સુખાઈ। ઉતરિહિ કટકુ ન મોરિ બડ़આઈ ॥

પ્રભુ અગ્યા અપેલ શ્રુતિ ગાઈ। કરૌં સો બેગિ જૌ તુમ્હહિ સોહાઈ ॥

દો. સુનત બિનીત બચન અતિ કહ કૃપાલ મુસુકાઇ।

જેહિ બિધિ ઉતરૈ કપિ કટકુ તાત સો કહહુ ઉપાઇ ॥ 59 ॥

નાથ નીલ નલ કપિ દ્વૌ ભાઈ। લરિકાઈ રિષિ આસિષ પાઈ ॥

તિન્હ કે પરસ કિએઁ ગિરિ ભારે। તરિહહિં જલધિ પ્રતાપ તુમ્હારે ॥

મૈં પુનિ ઉર ધરિ પ્રભુતાઈ। કરિહુઁ બલ અનુમાન સહાઈ ॥

એહિ બિધિ નાથ પયોધિ બઁધાઇઅ। જેહિં યહ સુજસુ લોક તિહુઁ ગાઇઅ ॥

એહિ સર મમ ઉત્તર તટ બાસી। હતહુ નાથ ખલ નર અઘ રાસી ॥

સુનિ કૃપાલ સાગર મન પીરા। તુરતહિં હરી રામ રનધીરા ॥

દેખિ રામ બલ પૌરુષ ભારી। હરષિ પયોનિધિ ભયુ સુખારી ॥

સકલ ચરિત કહિ પ્રભુહિ સુનાવા। ચરન બન્દિ પાથોધિ સિધાવા ॥

છં. નિજ ભવન ગવનેઉ સિન્ધુ શ્રીરઘુપતિહિ યહ મત ભાયૂ।

યહ ચરિત કલિ મલહર જથામતિ દાસ તુલસી ગાયૂ ॥

સુખ ભવન સંસય સમન દવન બિષાદ રઘુપતિ ગુન ગના ॥

તજિ સકલ આસ ભરોસ ગાવહિ સુનહિ સન્તત સઠ મના ॥

દો. સકલ સુમઙ્ગલ દાયક રઘુનાયક ગુન ગાન।

સાદર સુનહિં તે તરહિં ભવ સિન્ધુ બિના જલજાન ॥ 60 ॥

માસપારાયણ, ચૌબીસવાઁ વિશ્રામ

ઇતિ શ્રીમદ્રામચરિતમાનસે સકલકલિકલુષવિધ્વંસને

પઞ્ચમઃ સોપાનઃ સમાપ્તઃ ।

(સુન્દરકાણ્ડ સમાપ્ત)

About This Stotram

Sri Rama Charita Manasa

Sanskrit Title: श्री राम चरित मानस - सुन्दरकाण्ड
IAST Transliteration:

Overview

The Sundara Kanda is considered the heart of the Ramcharitmanas and is highly revered for its devotional content and narrative power. It celebrates the unwavering devotion and selfless service of Hanuman to Lord Rama. Reciting or listening to the Sundara Kanda is believed to invoke divine grace, bring about auspiciousness, and lead to spiritual liberation. The canto is particularly known for its depiction of courage, faith, and the triumph of good over evil, embodied by Hanuman's heroic feats. It is a source of immense inspiration and solace for devotees.

Details

Attribute Information
Deity Rama
Author Tulsidas
Type Kanda
Category Epic Poem
Number of Verses 65
Origin The provided text is an excerpt from the 'Sundara Kanda' (the fifth canto) of the 'Shri Ramcharitmanas'. The 'Shri Ramcharitmanas' is a renowned epic poem in the Awadhi language, composed by the poet-saint Tulsidas. It is a retelling of the Ramayana, focusing on the life and deeds of Lord Rama. The Sundara Kanda specifically narrates the events of Hanuman's journey to Lanka, his search for Sita, and his exploits there. The initial verses provided are the invocation and the beginning of the Sundara Kanda, setting the spiritual and devotional tone.

Benefits of Recitation

  1. Fulfillment of desires
  2. Removal of obstacles
  3. Attainment of peace and happiness
  4. Protection from negative forces
  5. Spiritual growth and devotion

Best Time to Recite

Can be recited at any time, but particularly auspicious during Hanuman Jayanti, Rama Navami, and Tuesdays (associated with Hanuman). Many devotees recite it daily for spiritual progress and well-being.

Historical Context

The Shri Ramcharitmanas was composed by Goswami Tulsidas in the 16th century CE, during the Mughal era in India. Tulsidas, a prominent saint and poet, was a devotee of Lord Rama and aimed to make the story of Rama accessible to the common people through his vernacular epic. The Sundara Kanda, as part of this larger work, reflects the Bhakti movement's emphasis on devotion and the glorification of divine figures. The composition is deeply rooted in the Hindu tradition and draws heavily from the original Sanskrit Ramayana by Valmiki, while offering a unique devotional perspective.

Alternate Names

  • Sundara Kanda
  • Hanuman's Journey

Related Stotrams

  • Hanuman Chalisa
  • Shri Ram Stotram
  • Aditya Hridaya Stotram

Last Updated: 2025-12-01

શ્રી રામ ચરિત માનસ - સુન્દરકાણ્ડ | Lyrics in Gujarati | Vedic Tithi