పితృ స్తోత్రం (గరుడ పురాణమ్)

పితృ స్తోత్రం (గరుడ పురాణమ్)

శ్లోక 1

రుచిరువాచ ।

నమస్యేఽహం పితౄన్ భక్త్యా యే వసన్త్యధిదేవతాః ।

దేవైరపి హి తర్ప్యన్తే యే శ్రాద్ధేషు స్వధోత్తరైః

శ్లోక 2

నమస్యేఽహం పితౄన్ స్వర్గే యే తర్ప్యన్తే మహర్షిభిః ।

శ్రాద్ధైర్మనోమయైర్భక్త్యా భుక్తిముక్తిమభీప్సుభిః

॥ 1 ॥

శ్లోక 3

నమస్యేఽహం పితౄన్ స్వర్గే సిద్ధాః సన్తర్పయన్తి యాన్ ।

శ్రాద్ధేషు దివ్యైః సకలైరుపహారైరనుత్తమైః

॥ 2 ॥

శ్లోక 4

నమస్యేఽహం పితౄన్ భక్త్యా యేఽర్చ్యన్తే గుహ్యకైర్దివి ।

తన్మయత్వేన వాఞ్ఛద్భిరృద్ధిర్యాత్యన్తికీం పరామ్

॥ 3 ॥

శ్లోక 5

నమస్యేఽహం పితౄన్ మర్త్యైరర్చ్యన్తే భువి యే సదా ।

శ్రాద్ధేషు శ్రద్ధయాభీష్టలోకపుష్టిప్రదాయినః

॥ 4 ॥

శ్లోక 6

నమస్యేఽహం పితౄన్ విప్రైరర్చ్యన్తే భువి యే సదా ।

వాఞ్ఛితాభీష్టలాభాయ ప్రాజాపత్యప్రదాయినః

॥ 5 ॥

శ్లోక 7

నమస్యేఽహం పితౄన్ యే వై తర్ప్యన్తేఽరణ్యవాసిభిః ।

వన్యైః శ్రాద్ధైర్యతాహారైస్తపోనిర్ధూతకల్మషైః

॥ 6 ॥

శ్లోక 8

నమస్యేఽహం పితౄన్ విప్రైర్నైష్ఠికైర్ధర్మచారిభిః ।

యే సంయతాత్మభిర్నిత్యం సన్తర్ప్యన్తే సమాధిభిః

॥ 7 ॥

శ్లోక 9

నమస్యేఽహం పితౄన్ శ్రాద్ధై రాజన్యాస్తర్పయన్తి యాన్ ।

కవ్యైరశేషైర్విధివల్లోకద్వయఫలప్రదాన్

॥ 8 ॥

శ్లోక 10

నమస్యేఽహం పితౄన్ వైశ్యైరర్చ్యన్తే భువి యే సదా ।

స్వకర్మాభిరతైర్నిత్యం పుష్పధూపాన్నవారిభిః

॥ 9 ॥

శ్లోక 11

నమస్యేఽహం పితౄన్ శ్రాద్ధే శూద్రైరపి చ భక్తితః ।

సన్తర్ప్యన్తే జగత్కృత్స్నం నామ్నా ఖ్యాతాః సుకాలినః

॥ 10 ॥

శ్లోక 12

నమస్యేఽహం పితౄన్ శ్రాద్ధే పాతాలే యే మహాసురైః ।

సన్తర్ప్యన్తే సుధాహారాస్త్యక్తదమ్భమదైః సదా

॥ 11 ॥

శ్లోక 13

నమస్యేఽహం పితౄన్ శ్రాద్ధైరర్చ్యన్తే యే రసాతలే ।

భోగైరశేషైర్విధివన్నాగైః కామానభీప్సుభిః

॥ 12 ॥

శ్లోక 14

నమస్యేఽహం పితౄన్ శ్రాద్ధైః సర్పైః సన్తర్పితాన్సదా ।

తత్రైవ విధివన్మన్త్రభోగసమ్పత్సమన్వితైః

॥ 13 ॥

శ్లోక 15

పితౄన్నమస్యే నివసన్తి సాక్షా-

-ద్యే దేవలోకేఽథ మహీతలే వా ।

తథాఽన్తరిక్షే చ సురారిపూజ్యా-

-స్తే మే ప్రతీచ్ఛన్తు మనోపనీతమ్

॥ 14 ॥

శ్లోక 16

పితౄన్నమస్యే పరమార్థభూతా

యే వై విమానే నివసన్త్యమూర్తాః ।

యజన్తి యానస్తమలైర్మనోభి-

-ర్యోగీశ్వరాః క్లేశవిముక్తిహేతూన్

॥ 15 ॥

శ్లోక 17

పితౄన్నమస్యే దివి యే చ మూర్తాః

స్వధాభుజః కామ్యఫలాభిసన్ధౌ ।

ప్రదానశక్తాః సకలేప్సితానాం

విముక్తిదా యేఽనభిసంహితేషు

॥ 16 ॥

శ్లోక 18

తృప్యన్తు తేఽస్మిన్పితరః సమస్తా

ఇచ్ఛావతాం యే ప్రదిశన్తి కామాన్ ।

సురత్వమిన్ద్రత్వమితోఽధికం వా

గజాశ్వరత్నాని మహాగృహాణి

॥ 17 ॥

శ్లోక 19

సోమస్య యే రశ్మిషు యేఽర్కబిమ్బే

శుక్లే విమానే చ సదా వసన్తి ।

తృప్యన్తు తేఽస్మిన్పితరోఽన్నతోయై-

-ర్గన్ధాదినా పుష్టిమితో వ్రజన్తు

॥ 18 ॥

శ్లోక 20

యేషాం హుతేఽగ్నౌ హవిషా చ తృప్తి-

-ర్యే భుఞ్జతే విప్రశరీరసంస్థాః ।

యే పిణ్డదానేన ముదం ప్రయాన్తి

తృప్యన్తు తేఽస్మిన్పితరోఽన్నతోయైః

॥ 19 ॥

శ్లోక 21

యే ఖడ్గమాంసేన సురైరభీష్టైః

కృష్ణైస్తిలైర్దివ్య మనోహరైశ్చ ।

కాలేన శాకేన మహర్షివర్యైః

సమ్ప్రీణితాస్తే ముదమత్ర యాన్తు

॥ 20 ॥

శ్లోక 22

కవ్యాన్యశేషాణి చ యాన్యభీష్టా-

-న్యతీవ తేషాం మమ పూజితానామ్ ।

తేషాఞ్చ సాన్నిధ్యమిహాస్తు పుష్ప-

-గన్ధామ్బుభోజ్యేషు మయా కృతేషు

॥ 21 ॥

శ్లోక 23

దినే దినే యే ప్రతిగృహ్ణతేఽర్చాం

మాసాన్తపూజ్యా భువి యేఽష్టకాసు ।

యే వత్సరాన్తేఽభ్యుదయే చ పూజ్యాః

ప్రయాన్తు తే మే పితరోఽత్ర తుష్టిమ్

॥ 22 ॥

శ్లోక 24

పూజ్యా ద్విజానాం కుముదేన్దుభాసో

యే క్షత్రియాణాం జ్వలనార్కవర్ణాః ।

తథా విశాం యే కనకావదాతా

నీలీప్రభాః శూద్రజనస్య యే చ

॥ 23 ॥

శ్లోక 25

తేఽస్మిన్సమస్తా మమ పుష్పగన్ధ-

-ధూపామ్బుభోజ్యాదినివేదనేన ।

తథాఽగ్నిహోమేన చ యాన్తి తృప్తిం

సదా పితృభ్యః ప్రణతోఽస్మి తేభ్యః

॥ 24 ॥

శ్లోక 26

యే దేవపూర్వాణ్యభితృప్తిహేతో-

-రశ్నన్తి కవ్యాని శుభాహృతాని ।

తృప్తాశ్చ యే భూతిసృజో భవన్తి

తృప్యన్తు తేఽస్మిన్ప్రణతోఽస్మి తేభ్యః

॥ 25 ॥

శ్లోక 27

రక్షాంసి భూతాన్యసురాంస్తథోగ్రా-

-న్నిర్నాశయన్తు త్వశివం ప్రజానామ్ ।

ఆద్యాః సురాణామమరేశపూజ్యా-

-స్తృప్యన్తు తేఽస్మిన్ప్రణతోఽస్మితేభ్యః

॥ 26 ॥

శ్లోక 28

అగ్నిస్వాత్తా బర్హిషద ఆజ్యపాః సోమపాస్తథా ।

వ్రజన్తు తృప్తిం శ్రాద్ధేఽస్మిన్పితరస్తర్పితా మయా

॥ 27 ॥

శ్లోక 29

అగ్నిస్వాత్తాః పితృగణాః ప్రాచీం రక్షన్తు మే దిశమ్ ।

తథా బర్హిషదః పాన్తు యామ్యాం మే పితరః సదా ।

ప్రతీచీమాజ్యపాస్తద్వదుదీచీమపి సోమపాః

॥ 28 ॥

శ్లోక 30

రక్షోభూతపిశాచేభ్యస్తథైవాసురదోషతః ।

సర్వతః పితరో రక్షాం కుర్వన్తు మమ నిత్యశః

॥ 29 ॥

శ్లోక 31

విశ్వో విశ్వభుగారాధ్యో ధర్మో ధన్యః శుభాననః ।

భూతిదో భూతికృద్భూతిః పితౄణాం యే గణా నవ

॥ 30 ॥

శ్లోక 32

కల్యాణః కల్యదః కర్తా కల్యః కల్యతరాశ్రయః ।

కల్యతాహేతురనఘః షడిమే తే గణాః స్మృతాః

॥ 31 ॥

శ్లోక 33

వరో వరేణ్యో వరదస్తుష్టిదః పుష్టిదస్తథా ।

విశ్వపాతా తథా ధాతా సప్తైతే చ గణాః స్మృతాః

॥ 32 ॥

శ్లోక 34

మహాన్మహాత్మా మహితో మహిమావాన్మహాబలః ।

గణాః పఞ్చ తథైవైతే పితౄణాం పాపనాశనాః

॥ 33 ॥

శ్లోక 35

సుఖదో ధనదశ్చాన్యో ధర్మదోఽన్యశ్చ భూతిదః ।

పితౄణాం కథ్యతే చైవ తథా గణచతుష్టయమ్

॥ 34 ॥

శ్లోక 36

ఏకత్రింశత్పితృగణా యైర్వ్యాప్తమఖిలం జగత్ ।

త ఏవాత్ర పితృగణాస్తుష్యన్తు చ మదాహితమ్

॥ 35 ॥

శ్లోక 37

ఇతి శ్రీ గరుడపురాణే ఊననవతితమోఽధ్యాయే రుచికృత పితృ స్తోత్రమ్ ।