Mukunda Mala Stotram
മുകുന്ദമാലാ സ്തോത്രമ്
Mukunda Mala Stotram
മുകുന്ദമാലാ സ്തോത്രമ്
ഘുഷ്യതേ യസ്യ നഗരേ രങ്ഗയാത്രാ ദിനേ ദിനേ ।
തമഹം ശിരസാ വന്ദേ രാജാനം കുലശേഖരമ് ॥
ശ്രീവല്ലഭേതി വരദേതി ദയാപരേതി
ഭക്തപ്രിയേതി ഭവലുണ്ഠനകോവിദേതി ।
നാഥേതി നാഗശയനേതി ജഗന്നിവാസേ-
-ത്യാലാപനം പ്രതിപദം കുരു മേ മുകുന്ദ ॥ 1 ॥
ജയതു ജയതു ദേവോ ദേവകീനന്ദനോഽയം
ജയതു ജയതു കൃഷ്ണോ വൃഷ്ണിവംശപ്രദീപഃ ।
ജയതു ജയതു മേഘശ്യാമലഃ കോമലാങ്ഗോ
ജയതു ജയതു പൃഥ്വീഭാരനാശോ മുകുന്ദഃ ॥ 2 ॥
മുകുന്ദ മൂര്ധ്നാ പ്രണിപത്യ യാചേ
ഭവന്തമേകാന്തമിയന്തമര്ഥമ് ।
അവിസ്മൃതിസ്ത്വച്ചരണാരവിന്ദേ
ഭവേ ഭവേ മേഽസ്തു ഭവത്പ്രസാദാത് ॥ 3 ॥
നാഹം വന്ദേ തവ ചരണയോര്ദ്വന്ദ്വമദ്വന്ദ്വഹേതോഃ
കുമ്ഭീപാകം ഗുരുമപി ഹരേ നാരകം നാപനേതുമ് ।
രമ്യാരാമാമൃദുതനുലതാ നന്ദനേ നാപി രന്തും
ഭാവേ ഭാവേ ഹൃദയഭവനേ ഭാവയേയം ഭവന്തമ് ॥ 4 ॥
നാസ്ഥാ ധര്മേ ന വസുനിചയേ നൈവ കാമോപഭോഗേ
യദ്യദ്ഭവ്യം ഭവതു ഭഗവന് പൂര്വകര്മാനുരൂപമ് ।
ഏതത്പ്രാര്ഥ്യം മമ ബഹുമതം ജന്മജന്മാന്തരേഽപി
ത്വത്പാദാമ്ഭോരുഹയുഗഗതാ നിശ്ചലാ ഭക്തിരസ്തു ॥ 5 ॥
ദിവി വാ ഭുവി വാ മമാസ്തു വാസോ
നരകേ വാ നരകാന്തക പ്രകാമമ് ।
അവധീരിത ശാരദാരവിന്ദൌ
ചരണൌ തേ മരണേഽപി ചിന്തയാമി ॥ 6 ॥
കൃഷ്ണ ത്വദീയ പദപങ്കജപഞ്ജരാന്ത-
-മദ്യൈവ മേ വിശതു മാനസരാജഹംസഃ ।
പ്രാണപ്രയാണസമയേ കഫവാതപിത്തൈഃ
കണ്ഠാവരോധനവിധൌ സ്മരണം കുതസ്തേ ॥ 7 ॥
ചിന്തയാമി ഹരിമേവ സന്തതം
മന്ദമന്ദ ഹസിതാനനാമ്ബുജം
നന്ദഗോപതനയം പരാത്പരം
നാരദാദിമുനിബൃന്ദവന്ദിതമ് ॥ 8 ॥
കരചരണസരോജേ കാന്തിമന്നേത്രമീനേ
ശ്രമമുഷി ഭുജവീചിവ്യാകുലേഽഗാധമാര്ഗേ ।
ഹരിസരസി വിഗാഹ്യാപീയ തേജോജലൌഘം
ഭവമരുപരിഖിന്നഃ ഖേദമദ്യ ത്യജാമി ॥ 9 ॥
സരസിജനയനേ സശങ്ഖചക്രേ
മുരഭിദി മാ വിരമ സ്വചിത്ത രന്തുമ് ।
സുഖതരമപരം ന ജാതു ജാനേ
ഹരിചരണസ്മരണാമൃതേന തുല്യമ് ॥ 10 ॥
മാ ഭീര്മന്ദമനോ വിചിന്ത്യ ബഹുധാ യാമീശ്ചിരം യാതനാഃ
നാമീ നഃ പ്രഭവന്തി പാപരിപവഃ സ്വാമീ നനു ശ്രീധരഃ ।
ആലസ്യം വ്യപനീയ ഭക്തിസുലഭം ധ്യായസ്വ നാരായണം
ലോകസ്യ വ്യസനാപനോദനകരോ ദാസസ്യ കിം ന ക്ഷമഃ ॥ 11 ॥
ഭവജലധിഗതാനാം ദ്വന്ദ്വവാതാഹതാനാം
സുതദുഹിതൃകലത്രത്രാണഭാരാര്ദിതാനാമ് ।
വിഷമവിഷയതോയേ മജ്ജതാമപ്ലവാനാം
ഭവതു ശരണമേകോ വിഷ്ണുപോതോ നരാണാമ് ॥ 12 ॥
ഭവജലധിമഗാധം ദുസ്തരം നിസ്തരേയം
കഥമഹമിതി ചേതോ മാ സ്മ ഗാഃ കാതരത്വമ് ।
സരസിജദൃശി ദേവേ താവകീ ഭക്തിരേകാ
നരകഭിദി നിഷണ്ണാ താരയിഷ്യത്യവശ്യമ് ॥ 13 ॥
തൃഷ്ണാതോയേ മദനപവനോദ്ധൂത മോഹോര്മിമാലേ
ദാരാവര്തേ തനയസഹജഗ്രാഹസങ്ഘാകുലേ ച ।
സംസാരാഖ്യേ മഹതി ജലധൌ മജ്ജതാം നസ്ത്രിധാമന്
പാദാമ്ഭോജേ വരദ ഭവതോ ഭക്തിനാവം പ്രയച്ഛ ॥ 14 ॥
മാദ്രാക്ഷം ക്ഷീണപുണ്യാന് ക്ഷണമപി ഭവതോ ഭക്തിഹീനാന്പദാബ്ജേ
മാശ്രൌഷം ശ്രാവ്യബന്ധം തവ ചരിതമപാസ്യാന്യദാഖ്യാനജാതമ് ।
മാസ്മാര്ഷം മാധവ ത്വാമപി ഭുവനപതേ ചേതസാപഹ്നുവാനാ-
-ന്മാഭൂവം ത്വത്സപര്യാവ്യതികരരഹിതോ ജന്മജന്മാന്തരേഽപി ॥ 15 ॥
ജിഹ്വേ കീര്തയ കേശവം മുരരിപും ചേതോ ഭജ ശ്രീധരം
പാണിദ്വന്ദ്വ സമര്ചയാച്യുതകഥാഃ ശ്രോത്രദ്വയ ത്വം ശൃണു ।
കൃഷ്ണം ലോകയ ലോചനദ്വയ ഹരേര്ഗച്ഛാങ്ഘ്രിയുഗ്മാലയം
ജിഘ്ര ഘ്രാണ മുകുന്ദപാദതുലസീം മൂര്ധന്നമാധോക്ഷജമ് ॥ 16 ॥
ഹേ ലോകാഃ ശൃണുത പ്രസൂതിമരണവ്യാധേശ്ചികിത്സാമിമാം
യോഗജ്ഞാഃ സമുദാഹരന്തി മുനയോ യാം യാജ്ഞവല്ക്യാദയഃ ।
അന്തര്ജ്യോതിരമേയമേകമമൃതം കൃഷ്ണാഖ്യമാപീയതാം
തത്പീതം പരമൌഷധം വിതനുതേ നിര്വാണമാത്യന്തികമ് ॥ 17 ।
ഹേ മര്ത്യാഃ പരമം ഹിതം ശൃണുത വോ വക്ഷ്യാമി സങ്ക്ഷേപതഃ
സംസാരാര്ണവമാപദൂര്മിബഹുലം സമ്യക്പ്രവിശ്യ സ്ഥിതാഃ ।
നാനാജ്ഞാനമപാസ്യ ചേതസി നമോ നാരായണായേത്യമും
മന്ത്രം സപ്രണവം പ്രണാമസഹിതം പ്രാവര്തയധ്വം മുഹുഃ ॥ 18 ॥
പൃഥ്വീരേണുരണുഃ പയാംസി കണികാഃ ഫല്ഗുഃ സ്ഫുലിങ്ഗോഽലഘു-
-സ്തേജോ നിഃശ്വസനം മരുത്തനുതരം രന്ധ്രം സുസൂക്ഷ്മം നഭഃ ।
ക്ഷുദ്രാ രുദ്രപിതാമഹപ്രഭൃതയഃ കീടാഃ സമസ്താഃ സുരാഃ
ദൃഷ്ടേ യത്ര സ താവകോ വിജയതേ ഭൂമാവധൂതാവധിഃ ॥ 19 ॥
ബദ്ധേനാഞ്ജലിനാ നതേന ശിരസാ ഗാത്രൈഃ സരോമോദ്ഗമൈഃ
കണ്ഠേന സ്വരഗദ്ഗദേന നയനേനോദ്ഗീര്ണബാഷ്പാമ്ബുനാ ।
നിത്യം ത്വച്ചരണാരവിന്ദയുഗല ധ്യാനാമൃതാസ്വാദിനാ-
-മസ്മാകം സരസീരുഹാക്ഷ സതതം സമ്പദ്യതാം ജീവിതമ് ॥ 20 ॥
ഹേ ഗോപാലക ഹേ കൃപാജലനിധേ ഹേ സിന്ധുകന്യാപതേ
ഹേ കംസാന്തക ഹേ ഗജേന്ദ്രകരുണാപാരീണ ഹേ മാധവ ।
ഹേ രാമാനുജ ഹേ ജഗത്ത്രയഗുരോ ഹേ പുണ്ഡരീകാക്ഷ മാം
ഹേ ഗോപീജനനാഥ പാലയ പരം ജാനാമി ന ത്വാം വിനാ ॥ 21 ॥
ഭക്താപായഭുജങ്ഗഗാരുഡമണിസ്ത്രൈലോക്യരക്ഷാമണിഃ
ഗോപീലോചനചാതകാമ്ബുദമണിഃ സൌന്ദര്യമുദ്രാമണിഃ ।
യഃ കാന്താമണി രുക്മിണീ ഘനകുചദ്വന്ദ്വൈകഭൂഷാമണിഃ
ശ്രേയോ ദേവശിഖാമണിര്ദിശതു നോ ഗോപാലചൂഡാമണിഃ ॥ 22 ॥
ശത്രുച്ഛേദൈകമന്ത്രം സകലമുപനിഷദ്വാക്യസമ്പൂജ്യമന്ത്രം
സംസാരോത്താരമന്ത്രം സമുപചിതതമഃ സങ്ഘനിര്യാണമന്ത്രമ് ।
സര്വൈശ്വര്യൈകമന്ത്രം വ്യസനഭുജഗസന്ദഷ്ടസന്ത്രാണമന്ത്രം
ജിഹ്വേ ശ്രീകൃഷ്ണമന്ത്രം ജപ ജപ സതതം ജന്മസാഫല്യമന്ത്രമ് ॥ 23 ॥
വ്യാമോഹ പ്രശമൌഷധം മുനിമനോവൃത്തി പ്രവൃത്ത്യൌഷധം
ദൈത്യേന്ദ്രാര്തികരൌഷധം ത്രിഭുവനീ സഞ്ജീവനൈകൌഷധമ് ।
ഭക്താത്യന്തഹിതൌഷധം ഭവഭയപ്രധ്വംസനൈകൌഷധം
ശ്രേയഃപ്രാപ്തികരൌഷധം പിബ മനഃ ശ്രീകൃഷ്ണദിവ്യൌഷധമ് ॥ 24 ॥
ആമ്നായാഭ്യസനാന്യരണ്യരുദിതം വേദവ്രതാന്യന്വഹം
മേദശ്ഛേദഫലാനി പൂര്തവിധയഃ സര്വേ ഹുതം ഭസ്മനി ।
തീര്ഥാനാമവഗാഹനാനി ച ഗജസ്നാനം വിനാ യത്പദ-
-ദ്വന്ദ്വാമ്ഭോരുഹസംസ്മൃതിര്വിജയതേ ദേവഃ സ നാരായണഃ ॥ 25 ॥
ശ്രീമന്നാമ പ്രോച്യ നാരായണാഖ്യം
കേ ന പ്രാപുര്വാഞ്ഛിതം പാപിനോഽപി ।
ഹാ നഃ പൂര്വം വാക്പ്രവൃത്താ ന തസ്മിന്
തേന പ്രാപ്തം ഗര്ഭവാസാദിദുഃഖമ് ॥ 26 ॥
മജ്ജന്മനഃ ഫലമിദം മധുകൈടഭാരേ
മത്പ്രാര്ഥനീയ മദനുഗ്രഹ ഏഷ ഏവ ।
ത്വദ്ഭൃത്യഭൃത്യ പരിചാരക ഭൃത്യഭൃത്യ
ഭൃത്യസ്യ ഭൃത്യ ഇതി മാം സ്മര ലോകനാഥ ॥ 27 ॥
നാഥേ നഃ പുരുഷോത്തമേ ത്രിജഗതാമേകാധിപേ ചേതസാ
സേവ്യേ സ്വസ്യ പദസ്യ ദാതരി സുരേ നാരായണേ തിഷ്ഠതി ।
യം കഞ്ചിത്പുരുഷാധമം കതിപയഗ്രാമേശമല്പാര്ഥദം
സേവായൈ മൃഗയാമഹേ നരമഹോ മൂകാ വരാകാ വയമ് ॥ 28 ॥
മദന പരിഹര സ്ഥിതിം മദീയേ
മനസി മുകുന്ദപദാരവിന്ദധാമ്നി ।
ഹരനയനകൃശാനുനാ കൃശോഽസി
സ്മരസി ന ചക്രപരാക്രമം മുരാരേഃ ॥ 29 ॥
തത്ത്വം ബ്രുവാണാനി പരം പരസ്മാ-
-ന്മധു ക്ഷരന്തീവ സതാം ഫലാനി ।
പ്രാവര്തയ പ്രാഞ്ജലിരസ്മി ജിഹ്വേ
നാമാനി നാരായണ ഗോചരാണി ॥ 30 ॥
ഇദം ശരീരം പരിണാമപേശലം
പതത്യവശ്യം ശ്ലഥസന്ധിജര്ജരമ് ।
കിമൌഷധൈഃ ക്ലിശ്യസി മൂഢ ദുര്മതേ
നിരാമയം കൃഷ്ണരസായനം പിബ ॥ 31 ॥
ദാരാ വാരാകരവരസുതാ തേ തനൂജോ വിരിഞ്ചിഃ
സ്തോതാ വേദസ്തവ സുരഗണോ ഭൃത്യവര്ഗഃ പ്രസാദഃ ।
മുക്തിര്മായാ ജഗദവികലം താവകീ ദേവകീ തേ
മാതാ മിത്രം ബലരിപുസുതസ്ത്വയ്യതോഽന്യന്ന ജാനേ ॥ 32 ॥
കൃഷ്ണോ രക്ഷതു നോ ജഗത്ത്രയഗുരുഃ കൃഷ്ണം നമസ്യാമ്യഹം
കൃഷ്ണേനാമരശത്രവോ വിനിഹതാഃ കൃഷ്ണായ തസ്മൈ നമഃ ।
കൃഷ്ണാദേവ സമുത്ഥിതം ജഗദിദം കൃഷ്ണസ്യ ദാസോഽസ്മ്യഹം
കൃഷ്ണേ തിഷ്ഠതി സര്വമേതദഖിലം ഹേ കൃഷ്ണ രക്ഷസ്വ മാമ് ॥ 33 ॥
തത്ത്വം പ്രസീദ ഭഗവന് കുരു മയ്യനാഥേ
വിഷ്ണോ കൃപാം പരമകാരുണികഃ കില ത്വമ് ।
സംസാരസാഗരനിമഗ്നമനന്തദീന-
-മുദ്ധര്തുമര്ഹസി ഹരേ പുരുഷോത്തമോഽസി ॥ 34 ॥
നമാമി നാരായണപാദപങ്കജം
കരോമി നാരായണപൂജനം സദാ ।
വദാമി നാരായണനാമ നിര്മലം
സ്മരാമി നാരായണതത്ത്വമവ്യയമ് ॥ 35 ॥
ശ്രീനാഥ നാരായണ വാസുദേവ
ശ്രീകൃഷ്ണ ഭക്തപ്രിയ ചക്രപാണേ ।
ശ്രീപദ്മനാഭാച്യുത കൈടഭാരേ
ശ്രീരാമ പദ്മാക്ഷ ഹരേ മുരാരേ ॥ 36 ॥
അനന്ത വൈകുണ്ഠ മുകുന്ദ കൃഷ്ണ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ।
വക്തും സമര്ഥോഽപി ന വക്തി കശ്ചി-
-ദഹോ ജനാനാം വ്യസനാഭിമുഖ്യമ് ॥ 37 ॥
ധ്യായന്തി യേ വിഷ്ണുമനന്തമവ്യയം
ഹൃത്പദ്മമധ്യേ സതതം വ്യവസ്ഥിതമ് ।
സമാഹിതാനാം സതതാഭയപ്രദം
തേ യാന്തി സിദ്ധിം പരമാം ച വൈഷ്ണവീമ് ॥ 38 ॥
ക്ഷീരസാഗരതരങ്ഗശീകരാ-
-ഽഽസാരതാരകിതചാരുമൂര്തയേ ।
ഭോഗിഭോഗശയനീയശായിനേ
മാധവായ മധുവിദ്വിഷേ നമഃ ॥ 39 ॥
യസ്യ പ്രിയൌ ശ്രുതിധരൌ കവിലോകവീരൌ
മിത്രേ ദ്വിജന്മവരപദ്മശരാവഭൂതാമ് ।
തേനാമ്ബുജാക്ഷചരണാമ്ബുജഷട്പദേന
രാജ്ഞാ കൃതാ കൃതിരിയം കുലശേഖരേണ ॥ 40 ॥
ഇതി കുലശേഖര പ്രണീതം മുകുന്ദമാലാ ।
About This Stotram
Overview
The Mukunda Mala Stotram is a 39-verse Sanskrit devotional hymn honoring Lord Vishnu in his form as Mukunda, the bestower of liberation. It is attributed to Kulasekhara Alwar, one of the twelve Alwar poet-saints of the Vaishnava tradition and a king of the Chera dynasty. The stotram emphasizes selfless surrender to Vishnu's lotus feet and the impermanence of worldly pleasures, and it holds an established place in Vaishnava bhakti literature.
What are the benefits of chanting Mukunda Mala Stotram?
- Fosters intense devotion (bhakti) to Lord Vishnu
- Purification from sin and worldly attachments
- Attainment of liberation (moksha) through surrender
- Provides consolation and peace of mind
When is the best time to recite this?
Daily morning and evening recitation is the standard practice. Vaikuntha Ekadashi, Rama Navami, and Krishna Janmashtami are especially auspicious occasions for this stotram.
What is the historical and traditional background?
Kulasekhara Alwar was one of the twelve Alvars — Tamil Vaishnava poet-saints active between roughly the 6th and 9th centuries CE — and is traditionally identified as a king of the Chera (Kerala) region. The Alwars were foundational figures in the Bhakti movement who composed devotional hymns in Tamil (collectively the Nalayira Divya Prabandham) as well as Sanskrit. The Mukunda Mala Stotram is Kulasekhara's principal Sanskrit composition, and its philosophical content reflects the Vaishnava synthesis of Puranic narrative with Vedantic themes. The text has been continuously recited across Vaishnava communities throughout South and North India.
Available scripts
This text is available in 14 scripts: devanagari, tamil, telugu, kannada, malayalam, gujarati, bengali, iast, gurmukhi, oriya, assamese, sinhala, itrans, hk. Use the script selector above to switch between them.
Related Texts
- Vishnu Sahasranama — the thousand names of Vishnu from the Mahabharata, the primary Vaishnava namavali tradition with which this stotram is closely associated
- Narayana Suktam — a Vedic hymn to Narayana, the same deity as Mukunda, from the Krishna Yajurveda tradition