മുകുന്ദമാലാ സ്തോത്രമ്

മുകുന്ദമാലാ സ്തോത്രമ്

ശ്ലോക 1

ഘുഷ്യതേ യസ്യ നഗരേ രങ്ഗയാത്രാ ദിനേ ദിനേ ।

തമഹം ശിരസാ വന്ദേ രാജാനം കുലശേഖരമ് ॥

ശ്രീവല്ലഭേതി വരദേതി ദയാപരേതി

ഭക്തപ്രിയേതി ഭവലുണ്ഠനകോവിദേതി ।

നാഥേതി നാഗശയനേതി ജഗന്നിവാസേ-

-ത്യാലാപനം പ്രതിപദം കുരു മേ മുകുന്ദ

ശ്ലോക 2

ജയതു ജയതു ദേവോ ദേവകീനന്ദനോഽയം

ജയതു ജയതു കൃഷ്ണോ വൃഷ്ണിവംശപ്രദീപഃ ।

ജയതു ജയതു മേഘശ്യാമലഃ കോമലാങ്ഗോ

ജയതു ജയതു പൃഥ്വീഭാരനാശോ മുകുന്ദഃ

॥ 1 ॥

ശ്ലോക 3

മുകുന്ദ മൂര്ധ്നാ പ്രണിപത്യ യാചേ

ഭവന്തമേകാന്തമിയന്തമര്ഥമ് ।

അവിസ്മൃതിസ്ത്വച്ചരണാരവിന്ദേ

ഭവേ ഭവേ മേഽസ്തു ഭവത്പ്രസാദാത്

॥ 2 ॥

ശ്ലോക 4

നാഹം വന്ദേ തവ ചരണയോര്ദ്വന്ദ്വമദ്വന്ദ്വഹേതോഃ

കുമ്ഭീപാകം ഗുരുമപി ഹരേ നാരകം നാപനേതുമ് ।

രമ്യാരാമാമൃദുതനുലതാ നന്ദനേ നാപി രന്തും

ഭാവേ ഭാവേ ഹൃദയഭവനേ ഭാവയേയം ഭവന്തമ്

॥ 3 ॥

ശ്ലോക 5

നാസ്ഥാ ധര്മേ ന വസുനിചയേ നൈവ കാമോപഭോഗേ

യദ്യദ്ഭവ്യം ഭവതു ഭഗവന് പൂര്വകര്മാനുരൂപമ് ।

ഏതത്പ്രാര്ഥ്യം മമ ബഹുമതം ജന്മജന്മാന്തരേഽപി

ത്വത്പാദാമ്ഭോരുഹയുഗഗതാ നിശ്ചലാ ഭക്തിരസ്തു

॥ 4 ॥

ശ്ലോക 6

ദിവി വാ ഭുവി വാ മമാസ്തു വാസോ

നരകേ വാ നരകാന്തക പ്രകാമമ് ।

അവധീരിത ശാരദാരവിന്ദൌ

ചരണൌ തേ മരണേഽപി ചിന്തയാമി

॥ 5 ॥

ശ്ലോക 7

കൃഷ്ണ ത്വദീയ പദപങ്കജപഞ്ജരാന്ത-

-മദ്യൈവ മേ വിശതു മാനസരാജഹംസഃ ।

പ്രാണപ്രയാണസമയേ കഫവാതപിത്തൈഃ

കണ്ഠാവരോധനവിധൌ സ്മരണം കുതസ്തേ

॥ 6 ॥

ശ്ലോക 8

ചിന്തയാമി ഹരിമേവ സന്തതം

മന്ദമന്ദ ഹസിതാനനാമ്ബുജം

നന്ദഗോപതനയം പരാത്പരം

നാരദാദിമുനിബൃന്ദവന്ദിതമ്

॥ 7 ॥

ശ്ലോക 9

കരചരണസരോജേ കാന്തിമന്നേത്രമീനേ

ശ്രമമുഷി ഭുജവീചിവ്യാകുലേഽഗാധമാര്ഗേ ।

ഹരിസരസി വിഗാഹ്യാപീയ തേജോജലൌഘം

ഭവമരുപരിഖിന്നഃ ഖേദമദ്യ ത്യജാമി

॥ 8 ॥

ശ്ലോക 10

സരസിജനയനേ സശങ്ഖചക്രേ

മുരഭിദി മാ വിരമ സ്വചിത്ത രന്തുമ് ।

സുഖതരമപരം ന ജാതു ജാനേ

ഹരിചരണസ്മരണാമൃതേന തുല്യമ്

॥ 9 ॥

ശ്ലോക 11

മാ ഭീര്മന്ദമനോ വിചിന്ത്യ ബഹുധാ യാമീശ്ചിരം യാതനാഃ

നാമീ നഃ പ്രഭവന്തി പാപരിപവഃ സ്വാമീ നനു ശ്രീധരഃ ।

ആലസ്യം വ്യപനീയ ഭക്തിസുലഭം ധ്യായസ്വ നാരായണം

ലോകസ്യ വ്യസനാപനോദനകരോ ദാസസ്യ കിം ന ക്ഷമഃ

॥ 10 ॥

ശ്ലോക 12

ഭവജലധിഗതാനാം ദ്വന്ദ്വവാതാഹതാനാം

സുതദുഹിതൃകലത്രത്രാണഭാരാര്ദിതാനാമ് ।

വിഷമവിഷയതോയേ മജ്ജതാമപ്ലവാനാം

ഭവതു ശരണമേകോ വിഷ്ണുപോതോ നരാണാമ്

॥ 11 ॥

ശ്ലോക 13

ഭവജലധിമഗാധം ദുസ്തരം നിസ്തരേയം

കഥമഹമിതി ചേതോ മാ സ്മ ഗാഃ കാതരത്വമ് ।

സരസിജദൃശി ദേവേ താവകീ ഭക്തിരേകാ

നരകഭിദി നിഷണ്ണാ താരയിഷ്യത്യവശ്യമ്

॥ 12 ॥

ശ്ലോക 14

തൃഷ്ണാതോയേ മദനപവനോദ്ധൂത മോഹോര്മിമാലേ

ദാരാവര്തേ തനയസഹജഗ്രാഹസങ്ഘാകുലേ ച ।

സംസാരാഖ്യേ മഹതി ജലധൌ മജ്ജതാം നസ്ത്രിധാമന്

പാദാമ്ഭോജേ വരദ ഭവതോ ഭക്തിനാവം പ്രയച്ഛ

॥ 13 ॥

ശ്ലോക 15

മാദ്രാക്ഷം ക്ഷീണപുണ്യാന് ക്ഷണമപി ഭവതോ ഭക്തിഹീനാന്പദാബ്ജേ

മാശ്രൌഷം ശ്രാവ്യബന്ധം തവ ചരിതമപാസ്യാന്യദാഖ്യാനജാതമ് ।

മാസ്മാര്ഷം മാധവ ത്വാമപി ഭുവനപതേ ചേതസാപഹ്നുവാനാ-

-ന്മാഭൂവം ത്വത്സപര്യാവ്യതികരരഹിതോ ജന്മജന്മാന്തരേഽപി

॥ 14 ॥

ശ്ലോക 16

ജിഹ്വേ കീര്തയ കേശവം മുരരിപും ചേതോ ഭജ ശ്രീധരം

പാണിദ്വന്ദ്വ സമര്ചയാച്യുതകഥാഃ ശ്രോത്രദ്വയ ത്വം ശൃണു ।

കൃഷ്ണം ലോകയ ലോചനദ്വയ ഹരേര്ഗച്ഛാങ്ഘ്രിയുഗ്മാലയം

ജിഘ്ര ഘ്രാണ മുകുന്ദപാദതുലസീം മൂര്ധന്നമാധോക്ഷജമ്

॥ 15 ॥

ശ്ലോക 17

ഹേ ലോകാഃ ശൃണുത പ്രസൂതിമരണവ്യാധേശ്ചികിത്സാമിമാം

യോഗജ്ഞാഃ സമുദാഹരന്തി മുനയോ യാം യാജ്ഞവല്ക്യാദയഃ ।

അന്തര്ജ്യോതിരമേയമേകമമൃതം കൃഷ്ണാഖ്യമാപീയതാം

തത്പീതം പരമൌഷധം വിതനുതേ നിര്വാണമാത്യന്തികമ് ॥ 17 ।

ഹേ മര്ത്യാഃ പരമം ഹിതം ശൃണുത വോ വക്ഷ്യാമി സങ്ക്ഷേപതഃ

സംസാരാര്ണവമാപദൂര്മിബഹുലം സമ്യക്പ്രവിശ്യ സ്ഥിതാഃ ।

നാനാജ്ഞാനമപാസ്യ ചേതസി നമോ നാരായണായേത്യമും

മന്ത്രം സപ്രണവം പ്രണാമസഹിതം പ്രാവര്തയധ്വം മുഹുഃ

॥ 16 ॥

ശ്ലോക 18

പൃഥ്വീരേണുരണുഃ പയാംസി കണികാഃ ഫല്ഗുഃ സ്ഫുലിങ്ഗോഽലഘു-

-സ്തേജോ നിഃശ്വസനം മരുത്തനുതരം രന്ധ്രം സുസൂക്ഷ്മം നഭഃ ।

ക്ഷുദ്രാ രുദ്രപിതാമഹപ്രഭൃതയഃ കീടാഃ സമസ്താഃ സുരാഃ

ദൃഷ്ടേ യത്ര സ താവകോ വിജയതേ ഭൂമാവധൂതാവധിഃ

॥ 18 ॥

ശ്ലോക 19

ബദ്ധേനാഞ്ജലിനാ നതേന ശിരസാ ഗാത്രൈഃ സരോമോദ്ഗമൈഃ

കണ്ഠേന സ്വരഗദ്ഗദേന നയനേനോദ്ഗീര്ണബാഷ്പാമ്ബുനാ ।

നിത്യം ത്വച്ചരണാരവിന്ദയുഗല ധ്യാനാമൃതാസ്വാദിനാ-

-മസ്മാകം സരസീരുഹാക്ഷ സതതം സമ്പദ്യതാം ജീവിതമ്

॥ 19 ॥

ശ്ലോക 20

ഹേ ഗോപാലക ഹേ കൃപാജലനിധേ ഹേ സിന്ധുകന്യാപതേ

ഹേ കംസാന്തക ഹേ ഗജേന്ദ്രകരുണാപാരീണ ഹേ മാധവ ।

ഹേ രാമാനുജ ഹേ ജഗത്ത്രയഗുരോ ഹേ പുണ്ഡരീകാക്ഷ മാം

ഹേ ഗോപീജനനാഥ പാലയ പരം ജാനാമി ന ത്വാം വിനാ

॥ 20 ॥

ശ്ലോക 21

ഭക്താപായഭുജങ്ഗഗാരുഡമണിസ്ത്രൈലോക്യരക്ഷാമണിഃ

ഗോപീലോചനചാതകാമ്ബുദമണിഃ സൌന്ദര്യമുദ്രാമണിഃ ।

യഃ കാന്താമണി രുക്മിണീ ഘനകുചദ്വന്ദ്വൈകഭൂഷാമണിഃ

ശ്രേയോ ദേവശിഖാമണിര്ദിശതു നോ ഗോപാലചൂഡാമണിഃ

॥ 21 ॥

ശ്ലോക 22

ശത്രുച്ഛേദൈകമന്ത്രം സകലമുപനിഷദ്വാക്യസമ്പൂജ്യമന്ത്രം

സംസാരോത്താരമന്ത്രം സമുപചിതതമഃ സങ്ഘനിര്യാണമന്ത്രമ് ।

സര്വൈശ്വര്യൈകമന്ത്രം വ്യസനഭുജഗസന്ദഷ്ടസന്ത്രാണമന്ത്രം

ജിഹ്വേ ശ്രീകൃഷ്ണമന്ത്രം ജപ ജപ സതതം ജന്മസാഫല്യമന്ത്രമ്

॥ 22 ॥

ശ്ലോക 23

വ്യാമോഹ പ്രശമൌഷധം മുനിമനോവൃത്തി പ്രവൃത്ത്യൌഷധം

ദൈത്യേന്ദ്രാര്തികരൌഷധം ത്രിഭുവനീ സഞ്ജീവനൈകൌഷധമ് ।

ഭക്താത്യന്തഹിതൌഷധം ഭവഭയപ്രധ്വംസനൈകൌഷധം

ശ്രേയഃപ്രാപ്തികരൌഷധം പിബ മനഃ ശ്രീകൃഷ്ണദിവ്യൌഷധമ്

॥ 23 ॥

ശ്ലോക 24

ആമ്നായാഭ്യസനാന്യരണ്യരുദിതം വേദവ്രതാന്യന്വഹം

മേദശ്ഛേദഫലാനി പൂര്തവിധയഃ സര്വേ ഹുതം ഭസ്മനി ।

തീര്ഥാനാമവഗാഹനാനി ച ഗജസ്നാനം വിനാ യത്പദ-

-ദ്വന്ദ്വാമ്ഭോരുഹസംസ്മൃതിര്വിജയതേ ദേവഃ സ നാരായണഃ

॥ 24 ॥

ശ്ലോക 25

ശ്രീമന്നാമ പ്രോച്യ നാരായണാഖ്യം

കേ ന പ്രാപുര്വാഞ്ഛിതം പാപിനോഽപി ।

ഹാ നഃ പൂര്വം വാക്പ്രവൃത്താ ന തസ്മിന്

തേന പ്രാപ്തം ഗര്ഭവാസാദിദുഃഖമ്

॥ 25 ॥

ശ്ലോക 26

മജ്ജന്മനഃ ഫലമിദം മധുകൈടഭാരേ

മത്പ്രാര്ഥനീയ മദനുഗ്രഹ ഏഷ ഏവ ।

ത്വദ്ഭൃത്യഭൃത്യ പരിചാരക ഭൃത്യഭൃത്യ

ഭൃത്യസ്യ ഭൃത്യ ഇതി മാം സ്മര ലോകനാഥ

॥ 26 ॥

ശ്ലോക 27

നാഥേ നഃ പുരുഷോത്തമേ ത്രിജഗതാമേകാധിപേ ചേതസാ

സേവ്യേ സ്വസ്യ പദസ്യ ദാതരി സുരേ നാരായണേ തിഷ്ഠതി ।

യം കഞ്ചിത്പുരുഷാധമം കതിപയഗ്രാമേശമല്പാര്ഥദം

സേവായൈ മൃഗയാമഹേ നരമഹോ മൂകാ വരാകാ വയമ്

॥ 27 ॥

ശ്ലോക 28

മദന പരിഹര സ്ഥിതിം മദീയേ

മനസി മുകുന്ദപദാരവിന്ദധാമ്നി ।

ഹരനയനകൃശാനുനാ കൃശോഽസി

സ്മരസി ന ചക്രപരാക്രമം മുരാരേഃ

॥ 28 ॥

ശ്ലോക 29

തത്ത്വം ബ്രുവാണാനി പരം പരസ്മാ-

-ന്മധു ക്ഷരന്തീവ സതാം ഫലാനി ।

പ്രാവര്തയ പ്രാഞ്ജലിരസ്മി ജിഹ്വേ

നാമാനി നാരായണ ഗോചരാണി

॥ 29 ॥

ശ്ലോക 30

ഇദം ശരീരം പരിണാമപേശലം

പതത്യവശ്യം ശ്ലഥസന്ധിജര്ജരമ് ।

കിമൌഷധൈഃ ക്ലിശ്യസി മൂഢ ദുര്മതേ

നിരാമയം കൃഷ്ണരസായനം പിബ

॥ 30 ॥

ശ്ലോക 31

ദാരാ വാരാകരവരസുതാ തേ തനൂജോ വിരിഞ്ചിഃ

സ്തോതാ വേദസ്തവ സുരഗണോ ഭൃത്യവര്ഗഃ പ്രസാദഃ ।

മുക്തിര്മായാ ജഗദവികലം താവകീ ദേവകീ തേ

മാതാ മിത്രം ബലരിപുസുതസ്ത്വയ്യതോഽന്യന്ന ജാനേ

॥ 31 ॥

ശ്ലോക 32

കൃഷ്ണോ രക്ഷതു നോ ജഗത്ത്രയഗുരുഃ കൃഷ്ണം നമസ്യാമ്യഹം

കൃഷ്ണേനാമരശത്രവോ വിനിഹതാഃ കൃഷ്ണായ തസ്മൈ നമഃ ।

കൃഷ്ണാദേവ സമുത്ഥിതം ജഗദിദം കൃഷ്ണസ്യ ദാസോഽസ്മ്യഹം

കൃഷ്ണേ തിഷ്ഠതി സര്വമേതദഖിലം ഹേ കൃഷ്ണ രക്ഷസ്വ മാമ്

॥ 32 ॥

ശ്ലോക 33

തത്ത്വം പ്രസീദ ഭഗവന് കുരു മയ്യനാഥേ

വിഷ്ണോ കൃപാം പരമകാരുണികഃ കില ത്വമ് ।

സംസാരസാഗരനിമഗ്നമനന്തദീന-

-മുദ്ധര്തുമര്ഹസി ഹരേ പുരുഷോത്തമോഽസി

॥ 33 ॥

ശ്ലോക 34

നമാമി നാരായണപാദപങ്കജം

കരോമി നാരായണപൂജനം സദാ ।

വദാമി നാരായണനാമ നിര്മലം

സ്മരാമി നാരായണതത്ത്വമവ്യയമ്

॥ 34 ॥

ശ്ലോക 35

ശ്രീനാഥ നാരായണ വാസുദേവ

ശ്രീകൃഷ്ണ ഭക്തപ്രിയ ചക്രപാണേ ।

ശ്രീപദ്മനാഭാച്യുത കൈടഭാരേ

ശ്രീരാമ പദ്മാക്ഷ ഹരേ മുരാരേ

॥ 35 ॥

ശ്ലോക 36

അനന്ത വൈകുണ്ഠ മുകുന്ദ കൃഷ്ണ

ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ।

വക്തും സമര്ഥോഽപി ന വക്തി കശ്ചി-

-ദഹോ ജനാനാം വ്യസനാഭിമുഖ്യമ്

॥ 36 ॥

ശ്ലോക 37

ധ്യായന്തി യേ വിഷ്ണുമനന്തമവ്യയം

ഹൃത്പദ്മമധ്യേ സതതം വ്യവസ്ഥിതമ് ।

സമാഹിതാനാം സതതാഭയപ്രദം

തേ യാന്തി സിദ്ധിം പരമാം ച വൈഷ്ണവീമ്

॥ 37 ॥

ശ്ലോക 38

ക്ഷീരസാഗരതരങ്ഗശീകരാ-

-ഽഽസാരതാരകിതചാരുമൂര്തയേ ।

ഭോഗിഭോഗശയനീയശായിനേ

മാധവായ മധുവിദ്വിഷേ നമഃ

॥ 38 ॥

ശ്ലോക 39

യസ്യ പ്രിയൌ ശ്രുതിധരൌ കവിലോകവീരൌ

മിത്രേ ദ്വിജന്മവരപദ്മശരാവഭൂതാമ് ।

തേനാമ്ബുജാക്ഷചരണാമ്ബുജഷട്പദേന

രാജ്ഞാ കൃതാ കൃതിരിയം കുലശേഖരേണ

॥ 39 ॥

ശ്ലോക 40

ഇതി കുലശേഖര പ്രണീതം മുകുന്ദമാലാ ।