Mooka Pancha Sathi 5
മൂക പഞ്ച ശതി 5 - മന്ദസ്മിത ശതകമ്
Mooka Pancha Sathi 5
മൂക പഞ്ച ശതി 5 - മന്ദസ്മിത ശതകമ്
ബധ്നീമോ വയമഞ്ജലിം പ്രതിദിനം ബന്ധച്ഛിദേ ദേഹിനാം
കന്ദര്പാഗമതന്ത്രമൂലഗുരവേ കല്യാണകേലീഭുവേ ।
കാമാക്ഷ്യാ ഘനസാരപുഞ്ജരജസേ കാമദ്രുഹശ്ചക്ഷുഷാം
മന്ദാരസ്തബകപ്രഭാമദമുഷേ മന്ദസ്മിതജ്യോതിഷേ ॥1॥
സധ്രീചേ നവമല്ലികാസുമനസാം നാസാഗ്രമുക്താമണേ-
രാചാര്യായ മൃണാലകാണ്ഡമഹസാം നൈസര്ഗികായ ദ്വിഷേ ।
സ്വര്ധുന്യാ സഹ യുധ്വേന ഹിമരുചേരര്ധാസനാധ്യാസിനേ
കാമാക്ഷ്യാഃ സ്മിതമഞ്ജരീധവലിമാദ്വൈതായ തസ്മൈ നമഃ ॥2॥
കര്പൂരദ്യുതിചാതുരീമതിതരാമല്പീയസീം കുര്വതീ
ദൌര്ഭാഗ്യോദയമേവ സംവിദധതീ ദൌഷാകരീണാം ത്വിഷാമ് ।
ക്ഷുല്ലാനേവ മനോജ്ഞമല്ലിനികരാന്ഫുല്ലാനപി വ്യഞ്ജതീ
കാമാക്ഷ്യാ മൃദുലസ്മിതാംശുലഹരീ കാമപ്രസൂരസ്തു മേ ॥3॥
യാ പീനസ്തനമണ്ഡലോപരി ലസത്കര്പൂരലേപായതേ
യാ നീലേക്ഷണരാത്രികാന്തിതതിഷു ജ്യോത്സ്നാപ്രരോഹായതേ ।
യാ സൌന്ദര്യധുനീതരങ്ഗതതിഷു വ്യാലോലഹംസായതേ
കാമാക്ഷ്യാഃ ശിശിരീകരോതു ഹൃദയം സാ മേ സ്മിതപ്രാചുരീ ॥4॥
യേഷാം ഗച്ഛതി പൂര്വപക്ഷസരണിം കൌമുദ്വതഃ ശ്വേതിമാ
യേഷാം സന്തതമാരുരുക്ഷതി തുലാകക്ഷ്യാം ശരച്ചന്ദ്രമാഃ ।
യേഷാമിച്ഛതി കമ്ബുരപ്യസുലഭാമന്തേവസത്പ്രക്രിയാം
കാമാക്ഷ്യാ മമതാം ഹരന്തു മമ തേ ഹാസത്വിഷാമങ്കുരാഃ ॥5॥
ആശാസീമസു സന്തതം വിദധതീ നൈശാകരീം വ്യാക്രിയാം
കാശാനാമഭിമാനഭങ്ഗകലനാകൌശല്യമാബിഭ്രതീ ।
ഈശാനേന വിലോകിതാ സകുതുകം കാമാക്ഷി തേ കല്മഷ-
ക്ലേശാപായകരീ ചകാസ്തി ലഹരീ മന്ദസ്മിതജ്യോതിഷാമ് ॥6॥
ആരൂഢസ്യ സമുന്നതസ്തനതടീസാമ്രാജ്യസിംഹാസനം
കന്ദര്പസ്യ വിഭോര്ജഗത്ത്രയപ്രാകട്യമുദ്രാനിധേഃ ।
യസ്യാശ്ചാമരചാതുരീം കലയതേ രശ്മിച്ഛടാ ചഞ്ചലാ
സാ മന്ദസ്മിതമഞ്ജരീ ഭവതു നഃ കാമായ കാമാക്ഷി തേ ॥7॥
ശമ്ഭോര്യാ പരിരമ്ഭസമ്ഭ്രമവിധൌ നൈര്മല്യസീമാനിധിഃ
ഗൈര്വാണീവ തരങ്ഗിണീ കൃതമൃദുസ്യന്ദാം കലിന്ദാത്മജാമ് ।
കല്മാഷീകുരുതേ കലങ്കസുഷമാം കണ്ഠസ്ഥലീചുമ്ബിനീം
കാമാക്ഷ്യാഃ സ്മിതകന്ദലീ ഭവതു നഃ കല്യാണസന്ദോഹിനീ ॥8॥
ജേതും ഹാരലതാമിവ സ്തനതടീം സഞ്ജഗ്മുഷീ സന്തതം
ഗന്തും നിര്മലതാമിവ ദ്വിഗുണിതാം മഗ്നാ കൃപാസ്ത്രോതസി ।
ലബ്ധും വിസ്മയനീയതാമിവ ഹരം രാഗാകുലം കുര്വതീ
മഞ്ജുസ്തേ സ്മിതമഞ്ജരീ ഭവഭയം മഥ്നാതു കാമാക്ഷി മേ ॥9॥
ശ്വേതാപി പ്രകടം നിശാകരരുചാം മാലിന്യമാതന്വതീ
ശീതാപി സ്മരപാവകം പശുപതേഃ സന്ധുക്ഷയന്തീ സദാ ।
സ്വാഭാവ്യാദധരാശ്രിതാപി നമതാമുച്ചൈര്ദിശന്തീ ഗതിം
കാമാക്ഷി സ്ഫുടമന്തരാ സ്ഫുരതു നസ്ത്വന്മന്ദഹാസപ്രഭാ ॥10॥
വക്ത്രശ്രീസരസീജലേ തരലിതഭ്രൂവല്ലികല്ലോലിതേ
കാലിമ്നാ ദധതീ കടാക്ഷജനുഷാ മാധുവ്രതീം വ്യാപൃതിമ് ।
നിര്നിദ്രാമലപുണ്ഡരീകകുഹനാപാണ്ഡിത്യമാബിഭ്രതീ
കാമാക്ഷ്യാഃ സ്മിതചാതുരീ മമ മനഃ കാതര്യമുന്മൂലയേത് ॥11॥
നിത്യം ബാധിതബന്ധുജീവമധരം മൈത്രീജുഷം പല്ലവൈഃ
ശുദ്ധസ്യ ദ്വിജമണ്ഡലസ്യ ച തിരസ്കര്താരമപ്യാശ്രിതാ ।
യാ വൈമല്യവതീ സദൈവ നമതാം ചേതഃ പുനീതേതരാം
കാമാക്ഷ്യാ ഹൃദയം പ്രസാദയതു മേ സാ മന്ദഹാസപ്രഭാ ॥12॥
ദ്രുഹ്യന്തീ തമസേ മുഹുഃ കുമുദിനീസാഹായ്യമാബിഭ്രതീ
യാന്തീ ചന്ദ്രകിശോരശേഖരവപുഃസൌധാങ്ഗണേ പ്രേങ്ഖണമ് ।
ജ്ഞാനാമ്ഭോനിധിവീചികാം സുമനസാം കൂലങ്കഷാം കുര്വതീ
കാമാക്ഷ്യാഃ സ്മിതകൌമുദീ ഹരതു മേ സംസാരതാപോദയമ് ॥13॥
കാശ്മീരദ്രവധാതുകര്ദമരുചാ കല്മാഷതാം ബിഭ്രതീ
ഹംസൌധൈരിവ കുര്വതീ പരിചിതിം ഹാരീകൃതൈര്മൌക്തികൈഃ ।
വക്ഷോജന്മതുഷാരശൈലകടകേ സഞ്ചാരമാതന്വതീ
കാമാക്ഷ്യാ മൃദുലസ്മിതദ്യുതിമയീ ഭാഗീരഥീ ഭാസതേ ॥14॥
കമ്ബോര്വംശപരമ്പരാ ഇവ കൃപാസന്താനവല്ലീഭുവഃ
സമ്ഫുല്ലസ്തബകാ ഇവ പ്രസൃമരാ മൂര്താഃ പ്രസാദാ ഇവ ।
വാക്പീയൂഷകണാ ഇവ ത്രിപഥഗാപര്യായഭേദാ ഇവ
ഭ്രാജന്തേ തവ മന്ദഹാസകിരണാഃ കാഞ്ചീപുരീനായികേ ॥15॥
വക്ഷോജേ ഘനസാരപത്രരചനാഭങ്ഗീസപത്നായിതാ
കണ്ഠേ മൌക്തികഹാരയഷ്ടികിരണവ്യാപാരമുദ്രായിതാ ।
ഓഷ്ഠശ്രീനികുരുമ്ബപല്ലവപുടേ പ്രേങ്ഖത്പ്രസൂനായിതാ
കാമാക്ഷി സ്ഫുരതാം മദീയഹൃദയേ ത്വന്മന്ദഹാസപ്രഭാ ॥16॥
യേഷാം ബിന്ദുരിവോപരി പ്രചലിതോ നാസാഗ്രമുക്താമണിഃ
യേഷാം ദീന ഇവാധികണ്ഠമയതേ ഹാരഃ കരാലമ്ബനമ് ।
യേഷാം ബന്ധുരിവോഷ്ഠയോരരുണിമാ ധത്തേ സ്വയം രഞ്ജനം
കാമാക്ഷ്യാഃ പ്രഭവന്തു തേ മമ ശിവോല്ലാസായ ഹാസാങ്കുരാഃ ॥17॥
യാ ജാഡ്യാമ്ബുനിധിം ക്ഷിണോതി ഭജതാം വൈരായതേ കൈരവൈഃ
നിത്യം യാം നിയമേന യാ ച യതതേ കര്തും ത്രിണേത്രോത്സവമ് ।
ബിമ്ബം ചാന്ദ്രമസം ച വഞ്ചയതി യാ ഗര്വേണ സാ താദൃശീ
കാമാക്ഷി സ്മിതമഞ്ജരീ തവ കഥം ജ്യോത്സ്നേത്യസൌ കീര്ത്യതേ ॥18॥
ആരുഢാ രഭസാത്പുരഃ പുരരിപോരാശ്ലേഷണോപക്രമേ
യാ തേ മാതരുപൈതി ദിവ്യതടിനീശങ്കാകരീ തത്ക്ഷണമ് ।
ഓഷ്ഠൌ വേപയതി ഭ്രുവൌ കുടിലയത്യാനമ്രയത്യാനനം
താം വന്ദേ മൃദുഹാസപൂരസുഷമാമേകാമ്രനാഥപ്രിയേ ॥19॥
വക്ത്രേന്ദോസ്തവ ചന്ദ്രികാ സ്മിതതതിര്വല്ഗു സ്ഫുരന്തീ സതാം
സ്യാച്ചേദ്യുക്തിമിദം ചകോരമനസാം കാമാക്ഷി കൌതൂഹലമ് ।
ഏതച്ചിത്രമഹര്നിശം യദധികാമേഷാ രുചിം ഗാഹതേ
ബിമ്ബോഷ്ഠദ്യുമണിപ്രഭാസ്വപി ച യദ്ബിബ്ബോകമാലമ്ബതേ ॥20॥
സാദൃശ്യം കലശാമ്ബുധേര്വഹതി യത്കാമാക്ഷി മന്ദസ്മിതം
ശോഭാമോഷ്ഠരുചാമ്ബ വിദ്രുമഭവാമേതാദ്ഭിദാം ബ്രൂമഹേ ।
ഏകസ്മാദുദിതം പുരാ കില പപൌ ശര്വഃ പുരാണഃ പുമാന്
ഏതന്മധ്യസമുദ്ഭവം രസയതേ മാധുര്യരൂപം രസമ് ॥21॥
ഉത്തുങ്ഗസ്തനകുമ്ഭശൈലകടകേ വിസ്താരികസ്തൂരികാ-
പത്രശ്രീജുഷി ചഞ്ചലാഃ സ്മിതരുചഃ കാമാക്ഷി തേ കോമലാഃ ।
സന്ധ്യാദീധിതിരഞ്ജിതാ ഇവ മുഹുഃ സാന്ദ്രാധരജ്യോതിഷാ
വ്യാലോലാമലശാരദാഭ്രശകലവ്യാപാരമാതന്വതേ ॥22॥
ക്ഷീരം ദൂരത ഏവ തിഷ്ഠതു കഥം വൈമല്യമാത്രാദിദം
മാതസ്തേ സഹപാഠവീഥിമയതാം മന്ദസ്മിതൈര്മഞ്ജുലൈഃ ।
കിം ചേയം തു ഭിദാസ്തി ദോഹനവശാദേകം തു സഞ്ജായതേ
കാമാക്ഷി സ്വയമര്ഥിതം പ്രണമതാമന്യത്തു ദോദുഹ്യതേ ॥23॥
കര്പൂരൈരമൃതൈര്ജഗജ്ജനനി തേ കാമാക്ഷി ചന്ദ്രാതപൈഃ
മുക്താഹാരഗുണൈര്മൃണാലവലയൈര്മുഗ്ധസ്മിതശ്രീരിയമ് ।
ശ്രീകാഞ്ചീപുരനായികേ സമതയാ സംസ്തൂയതേ സജ്ജനൈഃ
തത്താദൃങ്മമ താപശാന്തിവിധയേ കിം ദേവി മന്ദായതേ ॥24॥
മധ്യേഗര്ഭിതമഞ്ജുവാക്യലഹരീമാധ്വീഝരീശീതലാ
മന്ദാരസ്തബകായതേ ജനനി തേ മന്ദസ്മിതാംശുച്ഛടാ ।
യസ്യാ വര്ധയിതും മുഹുര്വികസനം കാമാക്ഷി കാമദ്രുഹോ
വല്ഗുര്വീക്ഷണവിഭ്രമവ്യതികരോ വാസന്തമാസായതേ ॥25॥
ബിമ്ബോഷ്ഠദ്യുതിപുഞ്ജരഞ്ജിതരുചിസ്ത്വന്മന്ദഹാസച്ഛടാ ।
കല്യാണം ഗിരിസാര്വഭൌമതനയേ കല്ലോലയത്വാശു മേ ।
ഫുല്ലന്മല്ലിപിനദ്ധഹല്ലകമയീ മാലേവ യാ പേശലാ
ശ്രീകാഞ്ചീശ്വരി മാരമര്ദിതുരുരോമധ്യേ മുഹുര്ലമ്ബതേ ॥26॥
ബിഭ്രാണാ ശരദഭ്രവിഭ്രമദശാം വിദ്യോതമാനാപ്യസോ
കാമാക്ഷി സ്മിതമഞ്ജരീ കിരതി തേ കാരുണ്യധാരാരസമ് ।
ആശ്ചര്യം ശിശിരീകരോതി ജഗതീശ്ചാലോക്യ ചൈനാമഹോ
കാമം ഖേലതി നീലകണ്ഠഹൃദയം കൌതൂഹലാന്ദോലിതമ് ॥27॥
പ്രേങ്ഖത്പ്രൌഢകടാക്ഷകുഞ്ജകുഹരേഷ്വത്യച്ഛഗുച്ഛായിതം
വക്ത്രേന്ദുച്ഛവിസിന്ധുവീചിനിചയേ ഫേനപ്രതാനായിതമ് ।
നൈരന്തര്യവിജൃമ്ഭിതസ്തനതടേ നൈചോലപട്ടായിതം
കാലുഷ്യം കബലീകരോതു മമ തേ കാമാക്ഷി മന്ദസ്മിതമ് ॥28॥
പീയൂഷം തവ മന്ഥരസ്മിതമിതി വ്യര്ഥൈവ സാപപ്രഥാ
കാമാക്ഷി ധ്രുവമീദൃശം യദി ഭവേദേതത്കഥം വാ ശിവേ ।
മന്ദാരസ്യ കഥാലവം ന സഹതേ മഥ്നാതി മന്ദാകിനീ-
മിന്ദും നിന്ദതി കീര്തിതേഽപി കലശീപാഥോധിമീര്ഷ്യായതേ ॥29॥
വിശ്വേഷാം നയനോത്സവം വിതനുതാം വിദ്യോതതാം ചന്ദ്രമാ
വിഖ്യാതോ മദനാന്തകേന മുകുടീമധ്യേ ച സമ്മാന്യതാമ് ।
ആഃ കിം ജാതമനേന ഹാസസുഷമാമാലോക്യ കാമാക്ഷി തേ
കാലങ്കീമവലമ്ബതേ ഖലു ദശാം കല്മാഷഹീനോഽപ്യസൌ ॥30॥
ചേതഃ ശീതലയന്തു നഃ പശുപതേരാനന്ദജീവാതവോ
നമ്രാണാം നയനാധ്വസീമസു ശരച്ചന്ദ്രാതപോപക്രമാഃ ।
സംസാരാഖ്യസരോരുഹാകരഖലീകാരേ തുഷാരോത്കരാഃ
കാമാക്ഷി സ്മരകീര്തിബീജനികരാസ്ത്വന്മന്ദഹാസാങ്കുരാഃ ॥31॥
കര്മൌഘാഖ്യതമഃകചാകചികരാന്കാമാക്ഷി സഞ്ചിന്തയേ
ത്വന്മന്ദസ്മിതരോചിഷാം ത്രിഭുവനക്ഷേമങ്കരാനങ്കുരാന് ।
യേ വക്ത്രം ശിശിരശ്രിയോ വികസിതം ചന്ദ്രാതപാമ്ഭോരുഹ-
ദ്വേഷോദ്ധേഷോണചാതുരീമിവ തിരസ്കര്തും പരിഷ്കുര്വതേ ॥32॥
കുര്യുര്നഃ കുലശൈലരാജതനയേ കൂലങ്കഷം മങ്ഗലം
കുന്ദസ്പര്ധനചുഞ്ചവസ്തവ ശിവേ മന്ദസ്മിതപ്രക്രമാഃ ।
യേ കാമാക്ഷി സമസ്തസാക്ഷിനയനം സന്തോഷയന്തീശ്വരം
കര്പൂരപ്രകരാ ഇവ പ്രസൃമരാഃ പുംസാമസാധാരണാഃ ॥33॥
കമ്രേണ സ്നപയസ്വ കര്മകുഹനാചോരേണ മാരാഗമ-
വ്യാഖ്യാശിക്ഷണദീക്ഷിതേന വിദുഷാമക്ഷീണലക്ഷ്മീപുഷാ ।
കാമാക്ഷി സ്മിതകന്ദലേന കലുഷസ്ഫോടക്രിയാചുഞ്ചുനാ
കാരുണ്യാമൃതവീചികാവിഹരണപ്രാചുര്യധുര്യേണ മാമ് ॥34॥
ത്വന്മന്ദസ്മിതകന്ദലസ്യ നിയതം കാമാക്ഷി ശങ്കാമഹേ
ബിമ്ബഃ കശ്ചന നൂതനഃ പ്രചലിതോ നൈശാകരഃ ശീകരഃ ।
കിഞ്ച ക്ഷീരപയോനിധിഃ പ്രതിനിധിഃ സ്വര്വാഹിനീവീചികാ-
ബിബ്വോകോഽപി വിഡമ്ബ ഏവ കുഹനാ മല്ലീമതല്ലീരുചഃ ॥35॥
ദുഷ്കര്മാര്കനിസര്ഗകര്കശമഹസ്സമ്പര്കതപതം മില-
ത്പങ്കം ശങ്കരവല്ലഭേ മമ മനഃ കാഞ്ചീപുരാലങ്ക്രിയേ ।
അമ്ബ ത്വന്മൃദുലസ്മിതാമൃതരസേ മങ്ക്ത്വാ വിധൂയ വ്യഥാ-
മാനന്ദോദയസൌധശൃങ്ഗപദവീമാരോഢുമാകാങ്ക്ഷതി ॥36॥
നമ്രാണാം നഗരാജശേഖരസുതേ നാകാലയാനാം പുരഃ
കാമാക്ഷി ത്വരയാ വിപത്പ്രശമേന കാരുണ്യധാരാഃ കിരന് ।
ആഗച്ഛന്തമനുഗ്രഹം പ്രകടയന്നാനന്ദബീജാനി തേ
നാസീരേ മൃദുഹാസ ഏവ തനുതേ നാഥേ സുധാശീതലഃ ॥37॥
കാമാക്ഷി പ്രഥമാനവിഭ്രമനിധിഃ കന്ദര്പദര്പപ്രസൂഃ
മുഗ്ധസ്തേ മൃദുഹാസ ഏവ ഗിരിജേ മുഷ്ണാതു മേ കില്ബിഷമ് ।
യം ദ്രഷ്ടും വിഹിതേ കരഗ്രഹ ഉമേ ശമ്ഭുസ്ത്രപാമീലിതം
സ്വൈരം കാരയതി സ്മ താണ്ഡവവിനോദാനന്ദിനാ തണ്ഡുനാ ॥38॥
ക്ഷുണ്ണം കേനചിദേവ ധീരമനസാ കുത്രാപി നാനാജനൈഃ
കര്മഗ്രന്ഥിനിയന്ത്രിതൈരസുഗമം കാമാക്ഷി സാമാന്യതഃ ।
മുഗ്ധൈര്ദ്രുഷ്ടുമശക്യമേവ മനസാ മൂഢസയ മേ മൌക്തികം
മാര്ഗം ദര്ശയതു പ്രദീപ ഇവ തേ മന്ദസ്മിതശ്രീരിയമ് ॥39॥
ജ്യോത്സ്നാകാന്തിഭിരേവ നിര്മലതരം നൈശാകരം മണ്ഡലം
ഹംസൈരേവ ശരദ്വിലാസസമയേ വ്യാകോചമമ്ഭോരുഹമ് ।
സ്വച്ഛൈരേവ വികസ്വരൈരുഡുഗുണൈഃ കാമാക്ഷി ബിമ്ബം ദിവഃ
പുണ്യൈരേവ മൃദുസ്മിതൈസ്തവ മുഖം പുഷ്ണാതി ശോഭാഭരമ് ॥40॥
മാനഗ്രന്ഥിവിധുന്തുദേന രഭസാദാസ്വാദ്യമാനേ നവ-
പ്രേമാഡമ്ബരപൂര്ണിമാഹിമകരേ കാമാക്ഷി തേ തത്ക്ഷണമ് ।
ആലോക്യ സ്മിതചന്ദ്രികാം പുനരിമാമുന്മീലനം ജഗ്മുഷീം
ചേതഃ ശീലയതേ ചകോരചരിതം ചന്ദ്രാര്ധചൂഡാമണേഃ ॥41॥
കാമാക്ഷി സ്മിതമഞ്ജരീം തവ ഭജേ യസ്യാസ്ത്വിഷാമങ്കുരാ-
നാപീനസ്തനപാനലാലസതയാ നിശ്ശങ്കമങ്കേശയഃ ।
ഊര്ധ്വം വീക്ഷ്യ വികര്ഷതി പ്രസൃമരാനുദ്ദാമയാ ശുണ്ഡയാ
സൂനുസുതേ ബിസശങ്കയാശു കുഹനാദന്താവലഗ്രാമണീഃ ॥42॥
ഗാഢാശ്ലേഷവിമര്ദസമ്ഭ്രമവശാദുദ്ദാമമുക്താഗുണ-
പ്രാലമ്ബേ കുചകുമ്ഭയോര്വിഗലിതേ ദക്ഷദ്വിഷോ വക്ഷസി ।
യാ സഖ്യേന പിനഹ്യതി പ്രചുരയാ ഭാസാ തദീയാം ദശാം
സാ മേ ഖേലതു കാമകോടി ഹൃദയേ സാന്ദ്രസ്മിതാംശുച്ഛടാ ॥43॥
മന്ദാരേ തവ മന്ഥരസ്മിതരുചാം മാത്സര്യമാലോക്യതേ
കാമാക്ഷി സ്മരശാസനേ ച നിയതോ രാഗോദയോ ലക്ഷ്യതേ ।
ചാന്ദ്രീഷു ദ്യുതിമഞ്ജരീഷു ച മഹാന്ദ്വേഷാങ്കുരോ ദൃശ്യതേ
ശുദ്ധാനാം കഥമീദൃശീ ഗിരിസുതേഽതിശുദ്ധാ ദശാ കഥ്യതാമ് ॥44॥
പീയൂഷം ഖലു പീയതേ സുരജനൈര്ദുഗ്ധാമ്ബുധിര്മഥ്യതേ
മാഹേശൈശ്ച ജടാകലാപനിഗഡൈര്മന്ദാകിനീ നഹ്യതേ ।
ശീതാംശുഃ പരിഭൂയതേ ച തമസാ തസ്മാദനേതാദൃശീ
കാമാക്ഷി സ്മിതമഞ്ജരീ തവ വചോവൈദഗ്ധ്യമുല്ലങ്ഘതേ ॥45॥
ആശങ്കേ തവ മന്ദഹാസലഹരീമന്യാദൃശീം ചന്ദ്രികാ-
മേകാമ്രേശകുടുമ്ബിനി പ്രതിപദം യസ്യാഃ പ്രഭാസങ്ഗമേ ।
വക്ഷോജാമ്ബുരുഹേ ന തേ രചയതഃ കാഞ്ചിദ്ദശാം കൌങ്മലീ-
മാസ്യാമ്ഭോരുഹമമ്ബ കിഞ്ച ശനകൈരാലമ്ബതേ ഫുല്ലതാമ് ॥46॥
ആസ്തീര്ണാധരകാന്തിപല്ലവചയേ പാതം മുഹുര്ജഗ്മുഷീ
മാരദ്രോഹിണി കന്ദലത്സ്മരശരജ്വാലാവലീര്വ്യഞ്ജതീ ।
നിന്ദന്തീ ഘനസാരഹാരവലയജ്യോത്സ്നാമൃണാലാനി തേ
കാമാക്ഷി സ്മിതചാതുരീ വിരഹിണീരീതിം ജഗാഹേതരാമ് ॥47॥
സൂര്യാലോകവിധൌ വികാസമധികം യാന്തീ ഹരന്തീ തമ-
സ്സന്ദോഹം നമതാം നിജസ്മരണതോ ദോഷാകരദ്വേഷിണീ ।
നിര്യാന്തീ വദനാരവിന്ദകുഹരാന്നിര്ധൂതജാഡ്യാ നൃണാം
ശ്രീകാമാക്ഷി തവ സ്മിതദ്യുതിമയീ ചിത്രീയതേ ചന്ദ്രികാ ॥48॥
കുണ്ഠീകുര്യുരമീ കുബോധഘടനാമസ്മന്മനോമാഥിനീം
ശ്രീകാമാക്ഷി ശിവങ്കരാസ്തവ ശിവേ ശ്രീമന്ദഹാസാങ്കുരാഃ ।
യേ തന്വന്തി നിരന്തരം തരുണിമസ്തമ്ബേരമഗ്രാമണീ-
കുമ്ഭദ്വന്ദ്വവിഡമ്ബിനി സ്തനതടേ മുക്താകുഥാഡമ്ബരമ് ॥49॥
പ്രേങ്ഖന്തഃ ശരദമ്ബുദാ ഇവ ശനൈഃ പ്രേമാനിലൈഃ പ്രേരിതാ
മജ്ജന്തോ മന്ദനാരികണ്ഠസുഷമാസിന്ധൌ മുഹുര്മന്ഥരമ് ।
ശ്രീകാമാക്ഷി തവ സ്മിതാംശുനികരാഃ ശ്യാമായമാനശ്രിയോ
നീലാമ്ഭോധരനൈപുണീം തത ഇതോ നിര്നിദ്രയന്ത്യഞ്ജസാ ॥50॥
വ്യാപാരം ചതുരാനനൈകവിഹൃതൌ വ്യാകുര്വതീ കുര്വതീ
രുദ്രാക്ഷഗ്രഹണം മഹേശി സതതം വാഗൂര്മികല്ലോലിതാ ।
ഉത്ഫുല്ലം ധവലാരവിന്ദമധരീകൃത്യ സ്ഫുരന്തീ സദാ
ശ്രീകാമാക്ഷി സരസ്വതീ വിജയതേ ത്വന്മന്ദഹാസപ്രഭാ ॥51॥
കര്പൂരദ്യുതിതസ്കരേണ മഹസാ കല്മാഷയത്യാനനം
ശ്രീകാഞ്ചീപുരനായികേ പതിരിവ ശ്രീമന്ദഹാസോഽപി തേ ।
ആലിങ്ഗത്യതിപീവരാം സ്തനതടീം ബിമ്ബാധരം ചുമ്ബതി
പ്രൌഢം രാഗഭരം വ്യനക്തി മനസോ ധൈര്യം ധുനീതേതരാമ് ॥52॥
വൈശദ്യേന ച വിശ്വതാപഹരണക്രീഡാപടീയസ്തയാ
പാണ്ഡിത്യേന പചേലിമേന ജഗതാം നേത്രോത്സവോത്പാദേന ।
കാമാക്ഷി സ്മിതകന്ദലൈസ്തവ തുലാമാരോഢുമുദ്യോഗിനീ
ജ്യോത്സ്നാസൌ ജലരാശിപോഷണതയാ ദൂഷ്യാം പ്രപന്നാ ദശാമ് ॥53॥
ലാവണ്യാമ്ബുജിനീമൃണാലവലയൈഃ ശൃങ്ഗാരഗന്ധദ്വിപ-
ഗ്രാമണ്യഃ ശ്രുതിചാമരൈസ്തരുണിമസ്വാരാജ്യതേജോങ്കുരൈഃ ।
ആനന്ദാമൃതസിന്ധുവീചിപൃഷതൈരാസ്യാബ്ജഹംസൈസ്തവ
ശ്രീകാമാക്ഷി മഥാന മന്ദഹസിതൈര്മത്കം മനഃകല്മഷമ് ॥54॥
ഉത്തുങ്ഗസ്തനമണ്ഡലീപരിചലന്മാണിക്യഹാരച്ഛടാ-
ചഞ്ചച്ഛോണിമപുഞ്ജമധ്യസരണിം മാതഃ പരിഷ്കുര്വതീ ।
യാ വൈദഗ്ധ്യമുപൈതി ശങ്കരജടാകാന്താരവാടീപത-
ത്സ്വര്വാപീപയസഃ സ്മിതദ്യുതിരസൌ കാമാക്ഷി തേ മഞ്ജുലാ ॥55॥
സന്നാമൈകജുഷാ ജനേന സുലഭം സംസൂചയന്തീ ശനൈ-
രുത്തുങ്ഗസ്യ ചിരാദനുഗ്രഹതരോരുത്പത്സ്യമാനം ഫലമ് ।
പ്രാഥമ്യേന വികസ്വരാ കുസുമവത്പ്രാഗല്ഭ്യമഭ്യേയുഷീ
കാമാക്ഷി സ്മിതചാതുരീ തവ മമ ക്ഷേമങ്കരീ കല്പതാമ് ॥56॥
ധാനുഷ്കാഗ്രസരസ്യ ലോലകുടിലഭ്രൂലേഖയാ ബിഭ്രതോ
ലീലാലോകശിലീമുഖം നവവയസ്സാമ്രാജ്യലക്ഷ്മീപുഷഃ ।
ജേതും മന്മഥമര്ദിനം ജനനി തേ കാമാക്ഷി ഹാസഃ സ്വയം
വല്ഗുര്വിഭ്രമഭൂഭൃതോ വിതനുതേ സേനാപതിപ്രക്രിയാമ് ॥57॥
യന്നാകമ്പത കാലകൂടകബലീകാരേ ചുചുമ്ബേ ന യദ്-
ഗ്ലാന്യാ ചക്ഷുഷി രൂഷിതാനലശിഖേ രുദ്രസ്യ തത്താദൃശമ് ।
ചേതോ യത്പ്രസഭം സ്മരജ്വരശിഖിജ്വാലേന ലേലിഹ്യതേ
തത്കാമാക്ഷി തവ സ്മിതാംശുകലികാഹേലാഭവം പ്രാഭവമ് ॥58॥
സമ്ഭിന്നേവ സുപര്വലോകതടിനീ വീചീചയൈര്യാമുനൈഃ
സമ്മിശ്രേവ ശശാങ്കദീപ്തിലഹരീ നീലൈര്മഹാനീരദൈഃ ।
കാമാക്ഷി സ്ഫുരിതാ തവ സ്മിതരുചിഃ കാലാഞ്ജനസ്പര്ധിനാ
കാലിമ്നാ കചരോചിഷാം വ്യതികരേ കാഞ്ചിദ്ദശാമശ്നുതേ ॥59॥
ജാനീമോ ജഗദീശ്വരപ്രണയിനി ത്വന്മന്ദഹാസപ്രഭാം
ശ്രീകാമാക്ഷി സരോജിനീമഭിനവാമേഷാ യതഃ സര്വദാ ।
ആസ്യേന്ദോരവലോകേന പശുപതേരഭ്യേതി സമ്ഫുല്ലതാം
തന്ദ്രാലുസ്തദഭാവ ഏവ തനുതേ തദ്വൈപരീത്യക്രമമ് ॥60॥
യാന്തീ ലോഹിതിമാനമഭ്രതടിനീ ധാതുച്ഛടാകര്ദമൈഃ
ഭാന്തീ ബാലഗഭസ്തിമാലികിരണൈര്മേഘാവലീ ശാരദീ ।
ബിമ്ബോഷ്ഠദ്യുതിപുഞ്ജചുമ്ബനകലാശോണായമാനേന തേ
കാമാക്ഷി സ്മിതരോചിഷാ സമദശാമാരോഢുമാകാങ്ക്ഷതേ ॥61॥
ശ്രീകാമാക്ഷി മുഖേന്ദുഭൂഷണമിദം മന്ദസ്മിതം താവകം
നേത്രാനന്ദകരം തഥാ ഹിമകരോ ഗച്ഛേദ്യഥാ തിഗ്മതാമ് ।
ശീതം ദേവി തഥാ യഥാ ഹിമജലം സന്താപമുദ്രാസ്പദം
ശ്വേതം കിഞ്ച തഥാ യഥാ മലിനതാം ധത്തേ ച മുക്താമണിഃ ॥62॥
ത്വന്മന്ദസ്മിതമഞ്ജരീം പ്രസൃമരാം കാമാക്ഷി ചന്ദ്രാതപം
സന്തഃ സന്തതമാമനന്ത്യമലതാ തല്ലക്ഷണം ലക്ഷ്യതേ ।
അസ്മാകം ന ധുനോതി താപകമധികം ധൂനോതി നാഭ്യന്തരം
ധ്വാന്തം തത്ഖലു ദുഃഖിനോ വയമിദം കേനോതി നോ വിദ്മഹേ ॥63॥
നമ്രസ്യ പ്രണയപ്രരൂഢകലഹച്ഛേദായ പാദാബ്ജയോഃ
മന്ദം ചന്ദ്രകിശോരശേഖരമണേഃ കാമാക്ഷി രാഗേണ തേ ।
ബന്ധൂകപ്രസവശ്രിയം ജിതവതോ ബംഹീയസീം താദൃശീം
ബിമ്ബോഷ്ഠസ്യ രുചിം നിരസ്യ ഹസിതജ്യോത്സ്നാ വയസ്യായതേ ॥64॥
മുക്താനാം പരിമോചനം വിദധതസ്തത്പ്രീതിനിഷ്പാദിനീ
ഭൂയോ ദൂരത ഏവ ധൂതമരുതസ്തത്പാലനം തന്വതീ ।
ഉദ്ഭൂതസ്യ ജലാന്തരാദവിരതം തദ്ദൂരതാം ജഗ്മുഷീ
കാമാക്ഷി സ്മിതമഞ്ജരീ തവ കഥം കമ്ബോസ്തുലാമശ്നുതേ ॥65॥
ശ്രീകാമാക്ഷി തവ സ്മിതദ്യുതിഝരീവൈദഗ്ധ്യലീലായിതം
പശ്യന്തോഽപി നിരന്തരം സുവിമലമ്മന്യാ ജഗന്മണ്ഡലേ ।
ലോകം ഹാസയിതും കിമര്ഥമനിശം പ്രാകാശ്യമാതന്വതേ
മന്ദാക്ഷം വിരഹയ്യ മങ്ഗലതരം മന്ദാരചന്ദ്രാദയഃ ॥66॥
ക്ഷീരാബ്ധേരപി ശൈലരാജതനയേ ത്വന്മന്ദഹാസസ്യ ച
ശ്രീകാമാക്ഷി വലക്ഷിമോദയനിധേഃ കിഞ്ചിദ്ഭിദാം ബ്രൂമഹേ ।
ഏകസ്മൈ പുരുഷായ ദേവി സ ദദൌ ലക്ഷ്മീം കദാചിത്പുരാ
സര്വേഭ്യോഽപി ദദാത്യസൌ തു സതതം ലക്ഷ്മീം ച വാഗീശ്വരീമ് ॥67॥
ശ്രീകാഞ്ചീപുരരത്നദീപകലികേ താന്യേവ മേനാത്മജേ
ചാകോരാണി കുലാനി ദേവി സുതരാം ധന്യാനി മന്യാമഹേ ।
കമ്പാതീരകുടുമ്ബചങ്ക്രമകലാചുഞ്ചൂനി ചഞ്ചൂപുടൈഃ
നിത്യം യാനി തവ സ്മിതേന്ദുമഹസാമാസ്വാദമാതന്വതേ ॥68॥
ശൈത്യപ്രക്രമമാശ്രിതോഽപി നമതാം ജാഡ്യപ്രഥാം ധൂനയന്
നൈര്മല്യം പരമം ഗതോഽപി ഗിരിശം രാഗാകുലം ചാരയന് ।
ലീലാലാപപുരസ്സരോഽപി സതതം വാചംയമാന്പ്രീണയന്
കാമാക്ഷി സ്മിതരോചിഷാം തവ സമുല്ലാസഃ കഥം വര്ണ്യതേ ॥69॥
ശ്രോണീചഞ്ചലമേഖലാമുഖരിതം ലീലാഗതം മന്ഥരം
ഭ്രൂവല്ലീചലനം കടാക്ഷവലനം മന്ദാക്ഷവീക്ഷാചണമ് ।
യദ്വൈദഗ്ധ്യമുഖേന മന്മഥരിപും സമ്മോഹയന്ത്യഞ്ജസാ
ശ്രീകാമാക്ഷി തവ സ്മിതായ സതതം തസ്മൈ നമ്സകുര്മഹേ ॥70॥
ശ്രീകാമാക്ഷി മനോജ്ഞമന്ദഹസിതജ്യോതിഷ്പ്രരോഹേ തവ
സ്ഫീതശ്വേതിമസാര്വഭൌമസരണിപ്രാഗല്ഭ്യമഭ്യേയുഷി ।
ചന്ദ്രോഽയം യുവരാജതാം കലയതേ ചേടീധുരം ചന്ദ്രികാ
ശുദ്ധാ സാ ച സുധാഝരീ സഹചരീസാധര്മ്യമാലമ്ബതേ ॥71॥
ജ്യോത്സ്നാ കിം തനുതേ ഫലം തനുമതാമൌഷ്ണ്യപ്രശാന്തിം വിനാ
ത്വന്മന്ദസ്മിതരോചിഷാ തനുമതാം കാമാക്ഷി രോചിഷ്ണുനാ ।
സന്താപോ വിനിവാര്യതേ നവവയഃപ്രാചുര്യമങ്കൂര്യതേ
സൌന്ദര്യം പരിപൂര്യതേ ജഗതി സാ കീര്തിശ്ച സഞ്ചാര്യതേ ॥72॥
വൈമല്യം കുമുദശ്രിയാം ഹിമരുചഃ കാന്ത്യൈവ സന്ധുക്ഷ്യതേ
ജ്യോത്സ്നാരോചിരപി പ്രദോഷസമയം പ്രാപ്യൈവ സമ്പദ്യതേ ।
സ്വച്ഛത്വം നവമൌക്തികസ്യ പരമം സംസ്കാരതോ ദൃശ്യതേ
കാമാക്ഷ്യാഃ സ്മിതദീധിതേര്വിശദിമാ നൈസര്ഗികോ ഭാസതേ ॥73॥
പ്രാകാശ്യം പരമേശ്വരപ്രണയിനി ത്വന്മന്ദഹാസശ്രിയഃ
ശ്രീകാമാക്ഷി മമ ക്ഷിണോതു മമതാവൈചക്ഷണീമക്ഷയാമ് ।
യദ്ഭീത്യേവ നിലീയതേ ഹിമകരോ മേഘോദരേ ശുക്തികാ-
ഗര്ഭേ മൌക്തികമണ്ഡലീ ച സരസീമധ്യേ മൃണാലീ ച സാ ॥74॥
ഹേരമ്ബേ ച ഗുഹേ ഹര്ഷഭരിതം വാത്സല്യമങ്കൂരയത്
മാരദ്രോഹിണി പൂരുഷേ സഹഭുവം പ്രേമാങ്കുരം വ്യഞ്ജയത് ।
ആനമ്രേഷു ജനേഷു പൂര്ണകരുണാവൈദഗ്ധ്യമുത്താലയത്
കാമാക്ഷി സ്മിതമഞ്ജസാ തവ കഥങ്കാരം മയാ കഥ്യതേ ॥75॥
സങ്ക്രുദ്ധദ്വിജരാജകോഽപ്യവിരതം കുര്വന്ദ്വിജൈഃ സങ്ഗമം
വാണീപദ്ധതിദൂരഗോഽപി സതതം തത്സാഹചര്യം വഹന് ।
അശ്രാന്തം പശുദുര്ലഭോഽപി കലയന്പത്യൌ പശൂനാം രതിം
ശ്രീകാമാക്ഷി തവ സ്മിതാമൃതരസസ്യന്ദോ മയി സ്പന്ദതാമ് ॥76॥
ശ്രീകാമാക്ഷി മഹേശ്വരേ നിരുപമപ്രേമാങ്കുരപ്രക്രമമം
നിത്യം യഃ പ്രകടീകരോതി സഹജാമുന്നിദ്രയന്മാധുരീമ് ।
തത്താദൃക്തവ മന്ദഹാസമഹിമാ മാതഃ കഥം മാനിതാം
തന്മൂര്ധ്നാ സുരനിമ്നഗാം ച കലികാമിന്ദോശ്ച താം നിന്ദതി ॥77॥
യേ മാധുര്യവിഹാരമണ്ടപഭുവോ യേ ശൈത്യമുദ്രാകരാ
യേ വൈശദ്യദശാവിശേഷസുഭഗാസ്തേ മന്ദഹാസാങ്കുരാഃ ।
കാമാക്ഷ്യാഃ സഹജം ഗുണത്രയമിദം പര്യായതഃ കുര്വതാം
വാണീഗുമ്ഫനഡമ്ബരേ ച ഹൃദയേ കീര്തിപ്രരോഹേ ച മേ ॥78॥
കാമാക്ഷ്യാ മൃദുലസ്മിതാംശുനികരാ ദക്ഷാന്തകേ വീക്ഷണേ
മന്ദാക്ഷഗ്രഹിലാ ഹിമദ്യുതിമയൂഖാക്ഷേപദീക്ഷാങ്കുരാഃ ।
ദാക്ഷ്യം പക്ഷ്മലയന്തു മാക്ഷികഗുഡദ്രാക്ഷാഭവം വാക്ഷു മേ
സൂക്ഷ്മം മോക്ഷപഥം നിരീക്ഷിതുമപി പ്രക്ഷാലയേയുര്മനഃ ॥79॥
ജാത്യാ ശീതശീതലാനി മധുരാണ്യേതാനി പൂതാനി തേ
ഗാങ്ഗാനീവ പയാംസി ദേവി പടലാന്യല്പസ്മിതജ്യോതിഷാമ് ।
ഏനഃപങ്കപരമ്പരാമലിനിതാമേകാമ്രനാഥപ്രിയേ
പ്രജ്ഞാനാത്സുതരാം മദീയധിഷണാം പ്രക്ഷാലയന്തു ക്ഷണാത് ॥80॥
അശ്രാന്തം പരതന്ത്രിതഃ പശുപതിസ്ത്വന്മന്ദഹാസാങ്കുരൈഃ
ശ്രീകാമാക്ഷി തദീയവര്ണസമതാസങ്ഗേന ശങ്കാമഹേ ।
ഇന്ദും നാകധുനീം ച ശേഖരയതേ മാലാം ച ധത്തേ നവൈഃ
വൈകുണ്ഠൈരവകുണ്ഠനം ച കുരുതേ ധൂലീചയൈര്ഭാസ്മനൈഃ ॥81॥
ശ്രീകാഞ്ചീപുരദേവതേ മൃദുവചസ്സൌരഭ്യമുദ്രാസ്പദം
പ്രൌഢപ്രേമലതാനവീനകുസുമം മന്ദസ്മിതം താവകമ് ।
മന്ദം കന്ദലതി പ്രിയസ്യ വദനാലോകേ സമാഭാഷണേ
ശ്ലക്ഷ്ണേ കുങ്മലതി പ്രരൂഢപുലകേ ചാശ്ലോഷണേ ഫുല്ലതി ॥82॥
കിം ത്രൈസ്രോതസമമ്ബികേ പരിണതം സ്രോതശ്ചതുര്ഥം നവം
പീയൂഷസ്യ സമസ്തതാപഹരണം കിംവാ ദ്വിതീയം വപുഃ ।
കിംസ്വിത്ത്വന്നികടം ഗതം മധുരിമാഭ്യാസായ ഗവ്യം പയഃ
ശ്രീകാഞ്ചീപുരനായകപ്രിയതമേ മന്ദസ്മിതം താവകമ് ॥83॥
ഭൂഷാ വക്ത്രസരോരുഹസ്യ സഹജാ വാചാം സഖീ ശാശ്വതീ
നീവീ വിഭ്രമസന്തതേഃ പശുപതേഃ സൌധീ ദൃശാം പാരണാ ।
ജീവാതുര്മദനശ്രിയഃ ശശിരുചേരുച്ചാടനീ ദേവതാ
ശ്രീകാമാക്ഷി ഗിരാമഭൂമിമയതേ ഹാസപ്രഭാമഞ്ജരീ ॥84॥
സൂതിഃ ശ്വേതിമകന്ദലസ്യ വസതിഃ ശൃങ്ഗാരസാരശ്രിയഃ
പൂര്തിഃ സൂക്തിഝരീരസസ്യ ലഹരീ കാരുണ്യപാഥോനിധേഃ ।
വാടീ കാചന കൌസുമീ മധുരിമസ്വാരാജ്യലക്ഷ്മ്യാസ്തവ
ശ്രീകാമാക്ഷി മമാസ്തു മങ്ഗലകരീ ഹാസപ്രഭാചാതുരീ ॥85॥
ജന്തൂനാം ജനിദുഃഖമൃത്യുലഹരീസന്താപനം കൃന്തതഃ
പ്രൌഢാനുഗ്രഹപൂര്ണശീതലരുചോ നിത്യോദയം ബിഭ്രതഃ ।
ശ്രീകാമാക്ഷി വിസൃത്വരാ ഇവ കരാ ഹാസാങ്കുരാസ്തേ ഹഠാ-
ദാലോകേന നിഹന്യുരന്ധതമസസ്തോമസ്യ മേ സന്തതിമ് ॥86॥
ഉത്തുങ്ഗസ്തനമണ്ഡലസ്യ വിലസല്ലാവണ്യലീലാനടീ-
രങ്ഗസ്യ സ്ഫുടമൂര്ധ്വസീമനി മുഹുഃ പ്രാകാശ്യമഭ്യേയുഷീ ।
ശ്രീകാമാക്ഷി തവ സ്മിതദ്യുതിതതിര്ബിമ്ബോഷ്ഠകാന്ത്യങ്കുരൈഃ
ചിത്രാം വിദ്രുമമുദ്രിതാം വിതനുതേ മൌക്തീം വിതാനശ്രിയമ് ॥87॥
സ്വാഭാവ്യാത്തവ വക്ത്രമേവ ലലിതം സന്തോഷസമ്പാദനം
ശമ്ഭോഃ കിം പുനരഞ്ചിതസ്മിതരുചഃ പാണ്ഡിത്യപാത്രീകൃതമ് ।
അമ്ഭോജം സ്വത ഏവ സര്വജഗതാം ചക്ഷുഃപ്രിയമ്ഭാവുകം
കാമാക്ഷി സ്ഫുരിതേ ശരദ്വികസിതേ കീദൃഗ്വിധം ഭ്രാജതേ ॥88॥
പുമ്ഭിര്നിര്മലമാനസൌര്വിദധതേ മൈത്രീം ദൃഢം നിര്മലാം
ലബ്ധ്വാ കര്മലയം ച നിര്മലതരാം കീര്തിം ലഭന്തേതരാമ് ।
സൂക്തിം പക്ഷ്മലയന്തി നിര്മലതമാം യത്താവകാഃ സേവകാഃ
തത്കാമാക്ഷി തവ സ്മിതസ്യ കലയാ നൈര്മല്യസീമാനിധേഃ ॥89॥
ആകര്ഷന്നയനാനി നാകിസദസാം ശൈത്യേന സംസ്തമ്ഭയ-
ന്നിന്ദും കിഞ്ച വിമോഹയന്പശുപതിം വിശ്വാര്തിമുച്ചാടയന് ।
ഹിംസത്സംസൃതിഡമ്ബരം തവ ശിവേ ഹാസാഹ്വയോ മാന്ത്രികഃ
ശ്രീകാമാക്ഷി മദീയമാനസതമോവിദ്വേഷണേ ചേഷ്ടതാമ് ॥90॥
ക്ഷേപീയഃ ക്ഷപയന്തു കല്മഷഭയാന്യസ്മാകമല്പസ്മിത-
ജ്യോതിര്മണ്ഡലചങ്ക്രമാസ്തവ ശിവേ കാമാക്ഷി രോചിഷ്ണവഃ ।
പീഡാകര്മഠകര്മഘര്മസമയവ്യാപാരതാപാനല-
ശ്രീപാതാ നവഹര്ഷവര്ഷണസുധാസ്രോതസ്വിനീശീകരാഃ ॥91॥
ശ്രീകാമാക്ഷി തവ സ്മിതൈന്ദവമഹഃപൂരേ പരിമ്ഫൂര്ജതി
പ്രൌഢാം വാരിധിചാതുരീം കലയതേ ഭക്താത്മനാം പ്രാതിഭമ് ।
ദൌര്ഗത്യപ്രസരാസ്തമഃപടലികാസാധര്മ്യമാബിഭ്രതേ
സര്വം കൈരവസാഹചര്യപദവീരീതിം വിധത്തേ പരമ് ॥92॥
മന്ദാരാദിഷു മന്മഥാരിമഹിഷി പ്രാകാശ്യരീതിം നിജാം
കാദാചിത്കതയാ വിശങ്ക്യ ബഹുശോ വൈശദ്യമുദ്രാഗുണഃ ।
സാതത്യേന തവ സ്മിതേ വിതനുതേ സ്വൈരാസനാവാസനാമ് ॥93॥
ഇന്ധാനേ ഭവവീതിഹോത്രനിവഹേ കര്മൌഘചണ്ഡാനില-
പ്രൌഢിമ്നാ ബഹുലീകൃതേ നിപതിതം സന്താപചിന്താകുലമ് ।
മാതര്മാം പരിഷിഞ്ച കിഞ്ചിദമലൈഃ പീയൂഷവര്ഷൈരിവ
ശ്രീകാമാക്ഷി തവ സ്മിതദ്യുതികണൈഃ ശൈശിര്യലീലാകരൈഃ ॥94॥
ഭാഷായാ രസനാഗ്രഖേലനജുഷഃ ശൃങ്ഗാരമുദ്രാസഖീ-
ലീലാജാതരതേഃ സുഖേന നിയമസ്നാനായ മേനാത്മജേ ।
ശ്രീകാമാക്ഷി സുധാമയീവ ശിശിരാ സ്രോതസ്വിനീ താവകീ
ഗാഢാനന്ദതരങ്ഗിതാ വിജയതേ ഹാസപ്രഭാചാതുരീ ॥95॥
സന്താപം വിരലീകരോതു സകലം കാമാക്ഷി മച്ചേതനാ
മജ്ജന്തീ മധുരസ്മിതാമരധുനീകല്ലോലജാലേഷു തേ ।
നൈരന്തര്യമുപേത്യ മന്മഥമരുല്ലോലേഷു യേഷു സ്ഫുടം
പ്രേമേന്ദുഃ പ്രതിബിമ്ബിതോ വിതനുതേ കൌതൂഹലം ധൂര്ജടേഃ ॥96॥
ചേതഃക്ഷീരപയോധിമന്ഥരചലദ്രാഗാഖ്യമന്ഥാചല-
ക്ഷോഭവ്യാപൃതിസമ്ഭവാം ജനനി തേ മന്ദസ്മിതശ്രീസുധാമ് ।
സ്വാദംസ്വാദമുദീതകൌതുകരസാ നേത്രത്രയീ ശാങ്കരീ
ശ്രീകാമാക്ഷി നിരന്തരം പരിണമത്യാനന്ദവീചീമയീ ॥97॥
ആലോകേ തവ പഞ്ചസായകരിപോരുദ്ദാമകൌതൂഹല-
പ്രേങ്ഖന്മാരുതഘട്ടനപ്രചലിതാദാനന്ദദുഗ്ധാമ്ബുധേഃ ।
കാചിദ്വീചിരുദഞ്ചതി പ്രതിനവാ സംവിത്പ്രരോഹാത്മികാ
താം കാമാക്ഷി കവീശ്വരാഃ സ്മിതമിതി വ്യാകുര്വതേ സര്വദാ ॥98॥
സൂക്തിഃ ശീലയതേ കിമദ്രിതനയേ മന്ദസ്മിതാത്തേ മുഹുഃ
മാധുര്യാഗമസമ്പ്രദായമഥവാ സൂക്തേര്നു മന്ദസ്മിതമ് ।
ഇത്ഥം കാമപി ഗാഹതേ മമ മനഃ സന്ദേഹമാര്ഗഭ്രമിം
ശ്രീകാമാക്ഷി ന പാരമാര്ഥ്യസരണിസ്ഫൂര്തൌ നിധത്തേ പദമ് ॥99॥
ക്രീഡാലോലകൃപാസരോരുഹമുഖീസൌധാങ്ഗണേഭ്യഃ കവി-
ശ്രേണീവാക്പരിപാടികാമൃതഝരീസൂതീഗൃഹേഭ്യഃ ശിവേ ।
നിര്വാണാങ്കുരസാര്വഭൌമപദവീസിംഹാസനേഭ്യസ്തവ
ശ്രീകാമാക്ഷി മനോജ്ഞമന്ദഹസിതജ്യോതിഷ്കണേഭ്യോ നമഃ ॥100॥
ആര്യാമേവ വിഭാവയന്മനസി യഃ പാദാരവിന്ദം പുരഃ
പശ്യന്നാരഭതേ സ്തുതിം സ നിയതം ലബ്ധ്വാ കടാക്ഷച്ഛവിമ് ।
കാമാക്ഷ്യാ മൃദുലസ്മിതാംശുലഹരീജ്യോത്സ്നാവയസ്യാന്വിതാമ്
ആരോഹത്യപവര്ഗസൌധവലഭീമാനന്ദവീചീമയീമ് ॥101॥
॥ ഇതി മന്ദസ്മിതശതകം സമ്പൂര്ണമ് ॥
॥ ഇതി ശ്രീ മൂകപഞ്ചശതീ സമ്പൂര്ണാ ॥
॥ഔം തത് സത് ॥
About This Stotram
Overview
Mooka Pancha Sathi 5 — Mandasmita Satakam is the fifth and final section of the Mooka Pancha Sathi, a five-hundred-verse Sanskrit collection dedicated to Goddess Kamakshi. This section contains 101 verses meditating on the gentle smile (mandasmita) of the Goddess as an expression of her benevolent and compassionate nature. The collection is attributed to Adi Shankaracharya and belongs to the Shakta Advaita tradition of South India.
What are the benefits of chanting Mooka Pancha Sathi 5?
- Invokes the Goddess's compassion and benevolent grace
- Supports devotional meditation on the deity's serene form
- Cultivates peace and inner well-being through Shakta practice
- Completes the full devotional cycle of the Mooka Pancha Sathi
When is the best time to recite this?
Morning and evening recitation are standard. Navaratri and occasions dedicated to Goddess Kamakshi at the Kanchipuram temple are especially auspicious. The Mandasmita Satakam is also recited as part of sequential recitation of the complete Mooka Pancha Sathi.
What is the historical and traditional background?
The Mooka Pancha Sathi is attributed to Adi Shankaracharya, who is traditionally placed in the 8th century CE. The legend underlying the collection's name — "five hundred verses of the mute" — describes a mute devotee at Kanchipuram who was inspired by the Goddess to compose these hymns. Shankaracharya is said to have heard the compositions and attributed them to the Goddess's grace. As the concluding section, the Mandasmita Satakam focuses on the Goddess's gentle smile as a symbol of her grace and accessibility to devotees, consistent with the theological emphasis on Kamakshi (she whose eyes are full of desire/love) as a compassionate deity.
Available scripts
This text is available in 14 scripts: devanagari, tamil, telugu, kannada, malayalam, gujarati, bengali, iast, gurmukhi, oriya, assamese, sinhala, itrans, hk. Use the script selector above to switch between them.
Related Texts
- Mooka Pancha Sathi 1 — Arya Satakam — the opening section of the same collection, establishing the invocative context for the full five-hundred-verse work
- Soundarya Lahari — another text attributed to Adi Shankaracharya in the same Shakta Advaita tradition, praising the Goddess's form