Vedic Tithi
VedicTithi

Stotram - Sacred Scripture in malayalam

Mooka Pancha Sathi 2

മൂക പഞ്ച ശതി 2 - പാദാരവിന്ദ ശതകമ്

Mooka Pancha Sathi 2

Stotram
Unknown
103 Verses
110%

മൂക പഞ്ച ശതി 2 - പാദാരവിന്ദ ശതകമ്

മഹിമ്നഃ പന്ഥാനം മദനപരിപന്ഥിപ്രണയിനി

പ്രഭുര്നിര്ണേതും തേ ഭവതി യതമാനോഽപി കതമഃ ।

തഥാപി ശ്രീകാഞ്ചീവിഹൃതിരസികേ കോഽപി മനസോ

വിപാകസ്ത്വത്പാദസ്തുതിവിധിഷു ജല്പാകയതി മാമ് ॥1॥

ഗലഗ്രാഹീ പൌരന്ദരപുരവനീപല്ലവരുചാം

ധൃതപാഥമ്യാനാമരുണമഹസാമാദിമഗുരുഃ ।

സമിന്ധേ ബന്ധൂകസ്തബകസഹയുധ്വാ ദിശി ദിശി

പ്രസര്പന്കാമാക്ഷ്യാശ്ചരണകിരണാനാമരുണിമാ ॥2॥

മരാലീനാം യാനാഭ്യസനകലനാമൂലഗുരവേ

ദരിദ്രാണാം ത്രാണവ്യതികരസുരോദ്യാനതരവേ ।

തമസ്കാണ്ഡപ്രൌഢിപ്രകടനതിരസ്കാരപടവേ

ജനോഽയം കാമാക്ഷ്യാശ്ചരണനലിനായ സ്പൃഹയതേ ॥3॥

വഹന്തീ സൈന്ദൂരീം സരണിമവനമ്രാമരപുറീ-

പുരന്ധ്രീസീമന്തേ കവികമലബാലാര്കസുഷമാ ।

ത്രയീസീമന്തിന്യാഃ സ്തനതടനിചോലാരുണപടീ

വിഭാന്തീ കാമാക്ഷ്യാഃ പദനലിനകാന്തിര്വിജയതേ ॥4॥

പ്രണമ്രീഭൂതസ്യ പ്രണയകലഹത്രസ്തമനസഃ

സ്മരാരാതേശ്ചൂഡാവിയതി ഗൃഹമേധീ ഹിമകരഃ ।

യയോഃ സാന്ധ്യാം കാന്തിം വഹതി സുഷമാഭിശ്ചരണയോഃ

തയോര്മേ കാമാക്ഷ്യാ ഹൃദയമപതന്ദ്രം വിഹരതാമ് ॥5॥

യയോഃ പീഠായന്തേ വിബുധമുകുടീനാം പടലികാ

യയോഃ സൌധായന്തേ സ്വയമുദയഭാജോ ഭണിതയഃ ।

യയോഃ ദാസായന്തേ സരസിജഭവാദ്യാശ്ചരണയോഃ

തയോര്മേ കാമാക്ഷ്യാ ദിനമനു വരീവര്തു ഹൃദയമ് ॥6॥

നയന്തീ സങ്കോചം സരസിജരുചം ദിക്പരിസരേ

സൃജന്തീ ലൌഹിത്യം നഖകിരണചന്ദ്രാര്ധഖചിതാ ।

കവീന്ദ്രാണാം ഹൃത്കൈരവവികസനോദ്യോഗജനനീ

സ്ഫുരന്തീ കാമാക്ഷ്യാഃ ചരണരുചിസന്ധ്യാ വിജയതേ ॥7॥

വിരാവൈര്മാഞ്ജീരൈഃ കിമപി കഥയന്തീവ മധുരം

പുരസ്താദാനമ്രേ പുരവിജയിനി സ്മേരവദനേ ।

വയസ്യേവ പ്രൌഢാ ശിഥിലയതി യാ പ്രേമകലഹ-

പ്രരോഹം കാമാക്ഷ്യാഃ ചരണയുഗലീ സാ വിജയതേ ॥8॥

സുപര്വസ്ത്രീലോലാലകപരിചിതം ഷട്പദകുലൈഃ

സ്ഫുരല്ലാക്ഷാരാഗം തരുണതരണിജ്യോതിരരുണൈഃ ।

ഭൃതം കാന്ത്യമ്ഭോഭിഃ വിസൃമരമരന്ദൈഃ സരസിജൈഃ

വിധത്തേ കാമാക്ഷ്യാഃ ചരണയുഗലം ബന്ധുപദവീമ് ॥9॥

രജഃസംസര്ഗേഽപി സ്ഥിതമരജസാമേവ ഹൃദയേ

പരം രക്തത്വേന സ്ഥിതമപി വിരക്തൈകശരണമ് ।

അലഭ്യം മന്ദാനാം ദധദപി സദാ മന്ദഗതിതാം

വിധത്തേ കാമാക്ഷ്യാഃ ചരണയുഗമാശ്ചര്യലഹരീമ് ॥10॥

ജടാലാ മഞ്ജീരസ്ഫുരദരുണരത്നാംശുനികരൈഃ

നിഷിദന്തീ മധ്യേ നഖരുചിഝരീഗാങ്ഗപയസാമ് ।

ജഗത്ത്രാണം കര്തും ജനനി മമ കാമാക്ഷി നിയതം

തപശ്ചര്യാം ധത്തേ തവ ചരണപാഥോജയുഗലീ ॥11॥

തുലാകോടിദ്വന്ദ്വക്കണിതഭണിതാഭീതിവചസോഃ

വിനമ്രം കാമാക്ഷീ വിസൃമരമഹഃപാടലിതയോഃ ।

ക്ഷണം വിന്യാസേന ക്ഷപിതതമസോര്മേ ലലിതയോഃ

പുനീയാന്മൂര്ധാനം പുരഹരപുരന്ധ്രീ ചരണയോഃ ॥12॥

ഭവാനി ദ്രുഹ്യേതാം ഭവനിബിഡിതേഭ്യോ മമ മുഹു-

സ്തമോവ്യാമോഹേഭ്യസ്തവ ജനനി കാമാക്ഷി ചരണൌ ।

യയോര്ലാക്ഷാബിന്ദുസ്ഫുരണധരണാദ്ധ്വര്ജടിജടാ-

കുടീരാ ശോണാങ്കം വഹതി വപുരേണാങ്കകലികാ ॥13॥

പവിത്രീകുര്യുര്നുഃ പദതലഭുവഃ പാടലരുചഃ

പരാഗാസ്തേ പാപപ്രശമനധുരീണാഃ പരശിവേ ।

കണം ലബ്ധും യേഷാം നിജശിരസി കാമാക്ഷി വിവശാ

വലന്തോ വ്യാതന്വന്ത്യഹമഹമികാം മാധവമുഖാഃ ॥14॥

ബലാകാമാലാഭിര്നഖരുചിമയീഭിഃ പരിവൃതേ

വിനമ്രസ്വര്നാരീവികചകചകാലാമ്ബുദകുലേ ।

സ്ഫുരന്തഃ കാമാക്ഷി സ്ഫുടദലിതബന്ധൂകസുഹൃദ-

സ്തടില്ലേഖായന്തേ തവ ചരണപാഥോജകിരണാഃ ॥15॥

സരാഗഃ സദ്വേഷഃ പ്രസൃമരസരോജേ പ്രതിദിനം

നിസര്ഗാദാക്രാമന്വിബുധജനമൂര്ധാനമധികമ് ।

കഥങ്കാരം മാതഃ കഥയ പദപദ്മസ്തവ സതാം

നതാനാം കാമാക്ഷി പ്രകടയതി കൈവല്യസരണിമ് ॥16॥

ജപാലക്ഷ്മീശോണോ ജനിതപരമജ്ഞാനനലിനീ-

വികാസവ്യാസങ്ഗോ വിഫലിതജഗജ്ജാഡ്യഗരിമാ ।

മനഃപൂര്വാദ്രിം മേ തിലകയതു കാമാക്ഷി തരസാ

തമസ്കാണ്ഡദ്രോഹീ തവ ചരണപാഥോജരമണഃ ॥17॥

നമസ്കുര്മഃ പ്രേങ്ഖന്മണികടകനീലോത്പലമഹഃ-

പയോധൌ രിങ്ഖദ്ഭിര്നഖകിരണഫേനൈര്ധവലിതേ ।

സ്ഫുടം കുര്വാണായ പ്രബലചലദൌര്വാനലശിഖാ-

വിതര്കം കാമാക്ഷ്യാഃ സതതമരുണിമ്നേ ചരണയോഃ ॥18॥

ശിവേ പാശായേതാമലഘുനി തമഃകൂപകുഹരേ

ദിനാധീശായേതാം മമ ഹൃദയപാഥോജവിപിനേ ।

നഭോമാസായേതാം സരസകവിതാരീതിസരിതി

ത്വദീയൌ കാമാക്ഷി പ്രസൃതകിരണൌ ദേവി ചരണൌ ॥19॥

നിഷക്തം ശ്രുത്യന്തേ നയനമിവ സദ്വൃത്തരുചിരൈഃ

സമൈര്ജുഷ്ടം ശുദ്ധൈരധരമിവ രമ്യൈര്ദ്വിജഗണൈഃ ।

ശിവേ വക്ഷോജന്മദ്വിതയമിവ മുക്താശ്രിതമുമേ

ത്വദീയം കാമാക്ഷി പ്രണതശരണം നൌമി ചരണമ് ॥20॥

നമസ്യാസംസജ്ജന്നമുചിപരിപന്ഥിപ്രണയിനീ-

നിസര്ഗപ്രേങ്ഖോലത്കുരലകുലകാലാഹിശബലേ ।

നഖച്ഛായാദുഗ്ധോദധിപയസി തേ വൈദ്രുമരുചാം

പ്രചാരം കാമാക്ഷി പ്രചുരയതി പാദാബ്ജസുഷമാ ॥21॥

കദാ ദൂരീകര്തും കടുദുരിതകാകോലജനിതം

മഹാന്തം സന്താപം മദനപരിപന്ഥിപ്രിയതമേ ।

ക്ഷണാത്തേ കാമാക്ഷി ത്രിഭുവനപരീതാപഹരണേ

പടീയാംസം ലപ്സ്യേ പദകമലസേവാമൃതരസമ് ॥22॥

യയോഃ സാന്ധ്യം രോചിഃ സതതമരുണിമ്നേ സ്പൃഹയതേ

യയോശ്ചാന്ദ്രീ കാന്തിഃ പരിപതതി ദൃഷ്ട്വാ നഖരുചിമ് ।

യയോഃ പാകോദ്രേകം പിപഠിഷതി ഭക്ത്യാ കിസലയം

മ്രദിമ്നഃ കാമാക്ഷ്യാ മനസി ചരണൌ തൌ തനുമഹേ ॥23॥

ജഗന്നേദം നേദം പരമിതി പരിത്യജ്യ യതിഭിഃ

കുശാഗ്രീയസ്വാന്തൈഃ കുശലധിഷണൈഃ ശാസ്ത്രസരണൌ ।

ഗവേഷ്യം കാമാക്ഷി ധ്രുവമകൃതകാനാം ഗിരിസുതേ

ഗിരാമൈദമ്പര്യം തവ ചരണപദ്മം വിജയതേ ॥24॥

കൃതസ്നാനം ശാസ്ത്രാമൃതസരസി കാമാക്ഷി നിതരാം

ദധാനം വൈശദ്യം കലിതരസമാനന്ദസുധയാ ।

അലങ്കാരം ഭൂമേര്മുനിജനമനശ്ചിന്മയമഹാ-

പയോധേരന്തസ്സ്ഥം തവ ചരണരത്നം മൃഗയതേ ॥25॥

മനോഗേഹേ മോഹോദ്ഭവതിമിരപൂര്ണേ മമ മുഹുഃ

ദരിദ്രാണീകുര്വന്ദിനകരസഹസ്രാണി കിരണൈഃ ।

വിധത്താം കാമാക്ഷി പ്രസൃമരതമോവഞ്ചനചണഃ

ക്ഷണാര്ധം സാന്നിധ്യം ചരണമണിദീപോ ജനനി തേ ॥26॥

കവീനാം ചേതോവന്നഖരരുചിസമ്പര്കി വിബുധ-

സ്രവന്തീസ്രോതോവത്പടുമുഖരിതം ഹംസകരവൈഃ ।

ദിനാരമ്ഭശ്രീവന്നിയതമരുണച്ഛായസുഭഗം

മദന്തഃ കാമാക്ഷ്യാഃ സ്ഫുരതു പദപങ്കേരുഹയുഗമ് ॥27॥

സദാ കിം സമ്പര്കാത്പ്രകൃതികഠിനൈര്നാകിമുകുടൈഃ

തടൈര്നീഹാരാദ്രേരധികമണുനാ യോഗിമനസാ ।

വിഭിന്തേ സമ്മോഹം ശിശിരയതി ഭക്താനപി ദൃശാമ്

അദൃശ്യം കാമാക്ഷി പ്രകടയതി തേ പാദയുഗലമ് ॥28॥

പവിത്രാഭ്യാമമ്ബ പ്രകൃതിമൃദുലാഭ്യാം തവ ശിവേ

പദാഭ്യാം കാമാക്ഷി പ്രസഭമഭിഭൂതൈഃ സചകിതൈഃ ।

പ്രവാലൈരമ്ഭോജൈരപി ച വനവാസവ്രതദശാഃ

സദൈവാരഭ്യന്തേ പരിചരിതനാനാദ്വിജഗണൈഃ ॥29॥

ചിരാദ്ദൃശ്യാ ഹംസൈഃ കഥമപി സദാ ഹംസസുലഭം

നിരസ്യന്തീ ജാഡ്യം നിയതജഡമധ്യൈകശരണമ് ।

അദോഷവ്യാസങ്ഗാ സതതമപി ദോഷാപ്തിമലിനം

പയോജം കാമാക്ഷ്യാഃ പരിഹസതി പാദാബ്ജയുഗലീ ॥30॥

സുരാണാമാനന്ദപ്രബലനതയാ മണ്ഡനതയാ

നഖേന്ദുജ്യോത്സ്നാഭിര്വിസൃമരതമഃഖണ്ഡനതയാ ।

പയോജശ്രീദ്വേഷവ്രതരതതയാ ത്വച്ചരണയോഃ

വിലാസഃ കാമാക്ഷി പ്രകടയതി നൈശാകരദശാമ് ॥31॥

സിതിമ്നാ കാന്തീനാം നഖരജനുഷാം പാദനലിന-

ച്ഛവീനാം ശോണിമ്നാ തവ ജനനി കാമാക്ഷി നമനേ ।

ലഭന്തേ മന്ദാരഗ്രഥിതനവബന്ധൂകകുസുമ-

സ്രജാം സാമീചീന്യം സുരപുരപുരന്ധ്രീകചഭരാഃ ॥32॥

സ്ഫുരന്മധ്യേ ശുദ്ധേ നഖകിരണദുഗ്ധാബ്ധിപയസാം

വഹന്നബ്ജം ചക്രം ദരമപി ച ലേഖാത്മകതയാ ।

ശ്രിതോ മാത്സ്യം രൂപം ശ്രിയമപി ദധാനോ നിരുപമാം

ത്രിധാമാ കാമാക്ഷ്യാഃ പദനലിനനാമാ വിജയതേ ॥33॥

നഖശ്രീസന്നദ്ധസ്തബകനിചിതഃ സ്വൈശ്ച കിരണൈഃ

പിശങ്ഗൈഃ കാമാക്ഷി പ്രകടിതലസത്പല്ലവരുചിഃ ।

സതാം ഗമ്യഃ ശങ്കേ സകലഫലദാതാ സുരതരുഃ

ത്വദീയഃ പാദോഽയം തുഹിനഗിരിരാജന്യതനയേ ॥34॥

വഷട്കുര്വന്മാഞ്ജീരകലകലൈഃ കര്മലഹരീ-

ഹവീംഷി പ്രൌദ്ദണ്ഡം ജ്വലതി പരമജ്ഞാനദഹനേ ।

മഹീയാന്കാമാക്ഷി സ്ഫുടമഹസി ജോഹോതി സുധിയാം

മനോവേദ്യാം മാതസ്തവ ചരണയജ്വാ ഗിരിസുതേ ॥35॥

മഹാമന്ത്രം കിഞ്ചിന്മണികടകനാദൈര്മൃദു ജപന്

ക്ഷിപന്ദിക്ഷു സ്വച്ഛം നഖരുചിമയം ഭാസ്മനരജഃ ।

നതാനാം കാമാക്ഷി പ്രകൃതിപടുരച്ചാട്യ മമതാ-

പിശാചീം പാദോഽയം പ്രകടയതി തേ മാന്ത്രികദശാമ് ॥36॥

ഉദീതേ ബോധേന്ദൌ തമസി നിതരാം ജഗ്മുഷി ദശാം

ദരിദ്രാം കാമാക്ഷി പ്രകടമനുരാഗം വിദധതീ ।

സിതേനാച്ഛാദ്യാങ്ഗം നഖരുചിപടേനാങ്ഘ്രിയുഗലീ-

പുരന്ധ്രീ തേ മാതഃ സ്വയമഭിസരത്യേവ ഹൃദയമ് ॥37॥

ദിനാരമ്ഭഃ സമ്പന്നലിനവിപിനാനാമഭിനവോ

വികാസോ വാസന്തഃ സുകവിപികലോകസ്യ നിയതഃ ।

പ്രദോഷഃ കാമാക്ഷി പ്രകടപരമജ്ഞാനശശിന-

ശ്ചകാസ്തി ത്വത്പാദസ്മരണമഹിമാ ശൈലതനയേ ॥38॥

ധൃതച്ഛായം നിത്യം സരസിരുഹമൈത്രീപരിചിതം

നിധാനം ദീപ്തീനാം നിഖിലജഗതാം ബോധജനകമ് ।

മുമുക്ഷൂണാം മാര്ഗപ്രഥനപടു കാമാക്ഷി പദവീം

പദം തേ പാതങ്ഗീം പരികലയതേ പര്വതസുതേ ॥39॥

ശനൈസ്തീര്ത്വാ മോഹാമ്ബുധിമഥ സമാരോഢുമനസഃ

ക്രമാത്കൈവല്യാഖ്യാം സുകൃതിസുലഭാം സൌധവലഭീമ് ।

ലഭന്തേ നിഃശ്രേണീമിവ ഝടിതി കാമാക്ഷി ചരണം

പുരശ്ചര്യാഭിസ്തേ പുരമഥനസീമന്തിനി ജനാഃ ॥40॥

പ്രചണ്ഡാര്തിക്ഷോഭപ്രമഥനകൃതേ പ്രാതിഭസരി-

ത്പ്രവാഹപ്രോദ്ദണ്ഡീകരണജലദായ പ്രണമതാമ് ।

പ്രദീപായ പ്രൌഢേ ഭവതമസി കാമാക്ഷി ചരണ-

പ്രസാദൌന്മുഖ്യായ സ്പൃഹയതി ജനോഽയം ജനനി തേ ॥41॥

മരുദ്ഭിഃ സംസേവ്യാ സതതമപി ചാഞ്ചല്യരഹിതാ

സദാരുണ്യം യാന്തീ പരിണതിദരിദ്രാണസുഷമാ ।

ഗുണോത്കര്ഷാന്മാഞ്ജീരകകലകലൈസ്തര്ജനപടുഃ

പ്രവാലം കാമാക്ഷ്യാഃ പരിഹസതി പാദാബ്ജയുഗലീ ॥42॥

ജഗദ്രക്ഷാദക്ഷാ ജലജരുചിശിക്ഷാപടുതരാ

സമൈര്നമ്യാ രമ്യാ സതതമഭിഗമ്യാ ബുധജനൈഃ ।

ദ്വയീ ലീലാലോലാ ശ്രുതിഷു സുരപാലാദിമുകുടീ-

തടീസീമാധാമാ തവ ജനനി കാമാക്ഷി പദയോഃ ॥43॥

ഗിരാം ദൂരൌ ചോരൌ ജഡിമതിമിരാണാം കൃതജഗ-

ത്പരിത്രാണൌ ശോണൌ മുനിഹൃദയലീലൈകനിപുണൌ ।

നഖൈഃ സ്മേരൌ സാരൌ നിഗമവചസാം ഖണ്ഡിതഭവ-

ഗ്രഹോന്മാദൌ പാദൌ തവ ജനനി കാമാക്ഷി കലയേ ॥44॥

അവിശ്രാന്തം പങ്കം യദപി കലയന്യാവകമയം

നിരസ്യന്കാമാക്ഷി പ്രണമനജുഷാം പങ്കമഖിലമ് ।

തുലാകോടിദ്വന്ദം ദധദപി ച ഗച്ഛന്നതുലതാം

ഗിരാം മാര്ഗം പാദോ ഗിരിവരസുതേ ലങ്ഘയതി തേ ॥45॥

പ്രവാലം സവ്രീലം വിപിനവിവരേ വേപയതി യാ

സ്ഫുരല്ലീലം ബാലാതപമധികബാലം വദതി യാ ।

രുചിം സാന്ധ്യാം വന്ധ്യാം വിരചയതി യാ വര്ധയതു സാ

ശിവം മേ കാമാക്ഷ്യാഃ പദനലിനപാടല്യലഹരീ ॥46॥

കിരഞ്ജ്യോത്സ്നാരീതിം നഖമുഖരുചാ ഹംസമനസാം

വിതന്വാനഃ പ്രീതിം വികചതരുണാമ്ഭോരുഹരുചിഃ ।

പ്രകാശഃ ശ്രീപാദസ്തവ ജനനി കാമാക്ഷി തനുതേ

ശരത്കാലപ്രൌഢിം ശശിശകലചൂഡപ്രിയതമേ ॥47॥

നഖാങ്കൂരസ്മേരദ്യുതിവിമലഗങ്ഗാമ്ഭസി സുഖം

കൃതസ്നാനം ജ്ഞാനാമൃതമമലമാസ്വാദ്യ നിയതമ് ।

ഉദഞ്ചന്മഞ്ജീരസ്ഫുരണമണിദീപേ മമ മനോ

മനോജ്ഞേ കാമാക്ഷ്യാശ്ചരണമണിഹര്മ്യേ വിഹരതാമ് ॥48॥

ഭവാമ്ഭോധൌ നൌകാം ജഡിമവിപിനേ പാവകശിഖാ-

മമര്ത്യേന്ദ്രാദീനാമധിമുകുടമുത്തംസകലികാമ് ।

ജഗത്താപേ ജ്യോത്സ്നാമകൃതകവചഃപഞ്ജരപുടേ

ശുകസ്ത്രീം കാമാക്ഷ്യാ മനസി കലയേ പാദയുഗലീമ് ॥49॥

പരത്മപ്രാകാശ്യപ്രതിഫലനചുഞ്ചുഃ പ്രണമതാം

മനോജ്ഞസ്ത്വത്പാദോ മണിമുകുരമുദ്രാം കലയതേ ।

യദീയാം കാമാക്ഷി പ്രകൃതിമസൃണാഃ ശോധകദശാം

വിധാതും ചേഷ്ഠന്തേ ബലരിപുവധൂടീകചഭരാഃ ॥50॥

അവിശ്രാന്തം തിഷ്ഠന്നകൃതകവചഃകന്ദരപുടീ-

കുടീരാന്തഃ പ്രൌഢം നഖരുചിസടാലീം പ്രകടയന് ।

പ്രചണ്ഡം ഖണ്ഡത്വം നയതു മമ കാമാക്ഷി തരസാ

തമോവേതണ്ഡേന്ദ്രം തവ ചരണകണ്ഠീരവപതിഃ ॥51॥

പുരസ്താത്കാമാക്ഷി പ്രചുരരസമാഖണ്ഡലപുരീ-

പുരന്ധ്രീണാം ലാസ്യം തവ ലലിതമാലോക്യ ശനകൈഃ ।

നഖശ്രീഭിഃ സ്മേരാ ബഹു വിതനുതേ നൂപുരരവൈ-

ശ്ചമത്കൃത്യാ ശങ്കേ ചരണയുഗലീ ചാടുരചനാഃ ॥52॥

സരോജം നിന്ദന്തീ നഖകിരണകര്പൂരശിശിരാ

നിഷിക്താ മാരാരേര്മുകുടശശിരേഖാഹിമജലൈഃ ।

സ്ഫുരന്തീ കാമാക്ഷി സ്ഫുടരുചിമയേ പല്ലവചയേ

തവാധത്തേ മൈത്രീം പഥികസുദൃശാ പാദയുഗലീ ॥53॥

നതാനാം സമ്പത്തേരനവരതമാകര്ഷണജപഃ

പ്രരോഹത്സംസാരപ്രസരഗരിമസ്തമ്ഭനജപഃ ।

ത്വദീയഃ കാമാക്ഷി സ്മരഹരമനോമോഹനജപഃ

പടീയാന്നഃ പായാത്പദനലിനമഞ്ജീരനിനദഃ ॥54॥

വിതന്വീഥാ നാഥേ മമ ശിരസി കാമാക്ഷി കൃപയാ

പദാമ്ഭോജന്യാസം പശുപരിബൃഢപ്രാണദയിതേ ।

പിബന്തോ യന്മുദ്രാം പ്രകടമുപകമ്പാപരിസരം

ദൃശാ നാനന്ദ്യന്തേ നലിനഭവനാരായണമുഖാഃ ॥55॥

പ്രണാമോദ്യദ്ബൃന്ദാരമുകുടമന്ദാരകലികാ-

വിലോലല്ലോലമ്ബപ്രകരമയധൂമപ്രചുരിമാ ।

പ്രദീപ്തഃ പാദാബ്ജദ്യുതിവിതതിപാടല്യലഹരീ-

കൃശാനുഃ കാമാക്ഷ്യാ മമ ദഹതു സംസാരവിപിനമ് ॥56॥

വലക്ഷശ്രീരൃക്ഷാധിപശിശുസദൃക്ഷൈസ്തവ നഖൈഃ

ജിഘൃക്ഷുര്ദക്ഷത്വം സരസിരുഹഭിക്ഷുത്വകരണേ ।

ക്ഷണാന്മേ കാമാക്ഷി ക്ഷപിതഭവസങ്ക്ഷോഭഗരിമാ

വചോവൈചക്ഷന്യം ചരണയുഗലീ പക്ഷ്മലയതാത് ॥57॥

സമന്താത്കാമാക്ഷി ക്ഷതതിമിരസന്താനസുഭഗാന്

അനന്താഭിര്ഭാഭിര്ദിനമനു ദിഗന്താന്വിരചയന് ।

അഹന്തായാ ഹന്താ മമ ജഡിമദന്താവലഹരിഃ

വിഭിന്താം സന്താപം തവ ചരണചിന്താമണിരസൌ ॥58॥

ദധാനോ ഭാസ്വത്താമമൃതനിലയോ ലോഹിതവപുഃ

വിനമ്രാണാം സൌമ്യോ ഗുരുരപി കവിത്വം ച കലയന് ।

ഗതൌ മന്ദോ ഗങ്ഗാധരമഹിഷി കാമാക്ഷി ഭജതാം

തമഃകേതുര്മാതസ്തവ ചരണപദ്മോ വിജയതേ ॥59॥

നയന്തീം ദാസത്വം നലിനഭവമുഖ്യാനസുലഭ-

പ്രദാനാദ്ദീനാനാമമരതരുദൌര്ഭാഗ്യജനനീമ് ।

ജഗജ്ജന്മക്ഷേമക്ഷയവിധിഷു കാമാക്ഷി പദയോ-

ര്ധുരീണാമീഷ്ടേ കരസ്തവ ഭണിതുമാഹോപുരുഷികാമ് ॥60॥

ജനോഽയം സന്തപ്തോ ജനനി ഭവചണ്ഡാംശുകിരണൈഃ

അലബ്ധവൈകം ശീതം കണമപി പരജ്ഞാനപയസഃ ।

തമോമാര്ഗേ പാന്ഥസ്തവ ഝടിതി കാമാക്ഷി ശിശിരാം

പദാമ്ഭോജച്ഛായാം പരമശിവജായേ മൃഗയതേ ॥61॥

ജയത്യമ്ബ ശ്രീമന്നഖകിരണചീനാംശുകമയം

വിതാനം ബിഭ്രാണേ സുരമുകുടസങ്ഘട്ടമസൃണേ ।

നിജാരുണ്യക്ഷൌമാസ്തരണവതി കാമാക്ഷി സുലഭാ

ബുധൈഃ സംവിന്നാരീ തവ ചരണമാണിക്യഭവനേ ॥62॥

പ്രതീമഃ കാമാക്ഷി സ്ഫുരിതതരുണാദിത്യകിരണ-

ശ്രിയോ മൂലദ്രവ്യം തവ ചരണമദ്രീന്ദ്രതനയേ ।

സുരേന്ദ്രാശാമാപൂരയതി യദസൌ ധ്വാന്തമഖിലം

ധുനീതേ ദിഗ്ഭാഗാനപി ച മഹസാ പാടലയതേ ॥63॥

മഹാഭാഷ്യവ്യാഖ്യാപടുശയനമാരോപയതി വാ

സ്മരവ്യാപാരേര്ഷ്യാപിശുനനിടിലം കാരയതി വാ ।

ദ്വിരേഫാണാമധ്യാസയതി സതതം വാധിവസതിം

പ്രണമ്രാന്കാമാക്ഷ്യാഃ പദനലിനമാഹാത്മ്യഗരിമാ ॥64॥

വിവേകാമ്ഭസ്സ്രോതസ്സ്നപനപരിപാടീശിശിരിതേ

സമീഭൂതേ ശാസ്ത്രസ്മരണഹലസങ്കര്ഷണവശാത് ।

സതാം ചേതഃക്ഷേത്രേ വപതി തവ കാമാക്ഷി ചരണോ

മഹാസംവിത്സസ്യപ്രകരവരബീജം ഗിരിസുതേ ॥65॥

ദധാനോ മന്ദാരസ്തബകപരിപാടീം നഖരുചാ

വഹന്ദീപ്താം ശോണാങ്ഗുലിപടലചാമ്പേയകലികാമ് ।

അശോകോല്ലാസം നഃ പ്രചുരയതു കാമാക്ഷി ചരണോ

വികാസീ വാസന്തഃ സമയ ഇവ തേ ശര്വദയിതേ ॥66॥

നഖാംശുപ്രാചുര്യപ്രസൃമരമരാലാലിധവലഃ

സ്ഫുരന്മഞ്ജീരോദ്യന്മരകതമഹശ്ശൈവലയുതഃ ।

ഭവത്യാഃ കാമാക്ഷി സ്ഫുടചരണപാടല്യകപടോ

നദഃ ശോണാഭിഖ്യോ നഗപതിതനൂജേ വിജയതേ ॥67॥

ധുനാനം പങ്കൌഘം പരമസുലഭം കണ്ടകകുലൈഃ

വികാസവ്യാസങ്ഗം വിദധദപരാധീനമനിശമ് ।

നഖേന്ദുജ്യോത്സ്നാഭിര്വിശദരുചി കാമാക്ഷി നിതരാമ്

അസാമാന്യം മന്യേ സരസിജമിദം തേ പദയുഗമ് ॥68॥

കരീന്ദ്രായ ദ്രുഹ്യത്യലസഗതിലീലാസു വിമലൈഃ

പയോജൈര്മാത്സര്യം പ്രകടയതി കാമം കലയതേ ।

പദാമ്ഭോജദ്വന്ദ്വം തവ തദപി കാമാക്ഷി ഹൃദയം

മുനീനാം ശാന്താനാം കഥമനിശമസ്മൈ സ്പൃഹയതേ ॥69॥

നിരസ്താ ശോണിമ്നാ ചരണകിരണാനാം തവ ശിവേ

സമിന്ധാനാ സന്ധ്യാരുചിരചലരാജന്യതനയേ ।

അസാമര്ഥ്യാദേനം പരിഭവിതുമേതത്സമരുചാം

സരോജാനാം ജാനേ മുകുലയതി ശോഭാം പ്രതിദിനമ് ॥70॥

ഉപാദിക്ഷദ്ദാക്ഷ്യം തവ ചരണനാമാ ഗുരുരസൌ

മരാലാനാം ശങ്കേ മസൃണഗതിലാലിത്യസരണൌ ।

അതസ്തേ നിസ്തന്ദ്രം നിയതമമുനാ സഖ്യപദവീം

പ്രപന്നം പാഥോജം പ്രതി ദധതി കാമാക്ഷി കുതുകമ് ॥71॥

ദധാനൈഃ സംസര്ഗം പ്രകൃതിമലിനൈഃ ഷട്പദകുലൈഃ

ദ്വിജാധീശശ്ലാഘാവിധിഷു വിദധദ്ഭിര്മുകുലതാമ് ।

രജോമിശ്രൈഃ പദ്മൈര്നിയതമപി കാമാക്ഷി പദയോഃ

വിരോധസ്തേ യുക്തോ വിഷമശരവൈരിപ്രിയതമേ ॥72॥

കവിത്വശ്രീമിശ്രീകരണനിപുണൌ രക്ഷണചണൌ

വിപന്നാനാം ശ്രീമന്നലിനമസൃണൌ ശോണകിരണൌ ।

മുനീന്ദ്രാണാമന്തഃകരണശരണൌ മന്ദസരണൌ

മനോജ്ഞൌ കാമാക്ഷ്യാ ദുരിതഹരണൌ നൌമി ചരണൌ ॥73॥

പരസ്മാത്സര്വസ്മാദപി ച പരയോര്മുക്തികരയോഃ

നഖശ്രീഭിര്ജ്യോത്സ്നാകലിതതുലയോസ്താമ്രതലയോഃ ।

നിലീയേ കാമാക്ഷ്യാ നിഗമനുതയോര്നാകിനതയോഃ

നിരസ്തപ്രോന്മീലന്നലിനമദയോരേവ പദയോഃ ॥74॥

സ്വഭാവാദന്യോന്യം കിസലയമപീദം തവ പദം

മ്രദിമ്നാ ശോണിമ്നാ ഭഗവതി ദധാതേ സദൃശതാമ് ।

വനേ പൂര്വസ്യേച്ഛാ സതതമവനേ കിം തു ജഗതാം

പരസ്യേത്ഥം ഭേദഃ സ്ഫുരതി ഹൃദി കാമാക്ഷി സുധിയാമ് ॥75॥

കഥം വാചാലോഽപി പ്രകടമണിമഞ്ജീരനിനദൈഃ

സദൈവാനന്ദാര്ദ്രാന്വിരചയതി വാചംയമജനാന് ।

പ്രകൃത്യാ തേ ശോണച്ഛവിരപി ച കാമാക്ഷി ചരണോ

മനീഷാനൈര്മല്യം കഥമിവ നൃണാം മാംസലയതേ ॥76॥

ചലത്തൃഷ്ണാവീചീപരിചലനപര്യാകുലതയാ

മുഹുര്ഭ്രാന്തസ്താന്തഃ പരമശിവവാമാക്ഷി പരവാന് ।

തിതീര്ഷുഃ കാമാക്ഷി പ്രചുരതരകര്മാമ്ബുധിമമും

കദാഹം ലപ്സ്യേ തേ ചരണമണിസേതും ഗിരിസുതേ ॥77॥

വിശുഷ്യന്ത്യാം പ്രജ്ഞാസരിതി ദുരിതഗ്രീഷ്മസമയ-

പ്രഭാവേണ ക്ഷീണേ സതി മമ മനഃകേകിനി ശുചാ ।

ത്വദീയഃ കാമാക്ഷി സ്ഫുരിതചരണാമ്ഭോദമഹിമാ

നഭോമാസാടോപം നഗപതിസുതേ കിം ന കുരുതേ ॥78॥

വിനമ്രാണാം ചേതോഭവനവലഭീസീമ്നി ചരണ-

പ്രദീപേ പ്രാകാശ്യം ദധതി തവ നിര്ധൂതതമസി ।

അസീമാ കാമാക്ഷി സ്വയമലഘുദുഷ്കര്മലഹരീ

വിഘൂര്ണന്തീ ശാന്തിം ശലഭപരിപാടീവ ഭജതേ ॥79॥

വിരാജന്തീ ശുക്തിര്നഖകിരണമുക്താമണിതതേഃ

വിപത്പാഥോരാശൌ തരിരപി നരാണാം പ്രണമതാമ് ।

ത്വദീയഃ കാമാക്ഷി ധ്രുവമലഘുവഹ്നിര്ഭവവനേ

മുനീനാം ജ്ഞാനാഗ്നേരരണിരയമങ്ഘിര്വിജയതേ ॥80॥

സമസ്തൈഃ സംസേവ്യഃ സതതമപി കാമാക്ഷി വിബുധൈഃ

സ്തുതോ ഗന്ധര്വസ്ത്രീസുലലിതവിപഞ്ചീകലരവൈഃ ।

ഭവത്യാ ഭിന്ദാനോ ഭവഗിരികുലം ജൃമ്ഭിതതമോ-

ബലദ്രോഹീ മാതശ്ചരണപുരുഹൂതോ വിജയതേ ॥81॥

വസന്തം ഭക്താനാമപി മനസി നിത്യം പരിലസദ്-

ഘനച്ഛായാപൂര്ണം ശുചിമപി നൃണാം താപശമനമ് ।

നഖേന്ദുജ്യോത്സ്നാഭിഃ ശിശിരമപി പദ്മോദയകരം

നമാമഃ കാമാക്ഷ്യാശ്ചരണമധികാശ്ചര്യകരണമ് ॥82॥

കവീന്ദ്രാണാം നാനാഭണിതിഗുണചിത്രീകൃതവചഃ-

പ്രപഞ്ചവ്യാപാരപ്രകടനകലാകൌശലനിധിഃ ।

അധഃകുര്വന്നബ്ജം സനകഭൃഗുമുഖ്യൈര്മുനിജനൈഃ

നമസ്യഃ കാമാക്ഷ്യാശ്ചരണപരമേഷ്ഠീ വിജയതേ ॥83॥

ഭവത്യാഃ കാമാക്ഷി സ്ഫുരിതപദപങ്കേരുഹഭുവാം

പരാഗാണാം പൂരൈഃ പരിഹൃതകലങ്കവ്യതികരൈഃ ।

നതാനാമാമൃഷ്ടേ ഹൃദയമുകുരേ നിര്മലരുചി

പ്രസന്നേ നിശ്ശേഷം പ്രതിഫലതി വിശ്വം ഗിരിസുതേ ॥84॥

തവ ത്രസ്തം പാദാത്കിസലയമരണ്യാന്തരമഗാത്

പരം രേഖാരൂപം കമലമമുമേവാശ്രിതമഭൂത് ।

ജിതാനാം കാമാക്ഷി ദ്വിതയമപി യുക്തം പരിഭവേ

വിദേശേ വാസോ വാ ശരണഗമനം വാ നിജരിപോഃ ॥85॥

ഗൃഹീത്വാ യാഥാര്ഥ്യം നിഗമവചസാം ദേശികകൃപാ-

കടാക്ഷര്കജ്യോതിശ്ശമിതമമതാബന്ധതമസഃ ।

യതന്തേ കാമാക്ഷി പ്രതിദിവസമന്തര്ദ്രഢയിതും

ത്വദീയം പാദാബ്ജം സുകൃതപരിപാകേന സുജനാഃ ॥86॥

ജഡാനാമപ്യമ്ബ സ്മരണസമയേ തവച്ചരണയോഃ

ഭ്രമന്മന്ഥക്ഷ്മാഭൃദ്ധുമുഘുമിതസിന്ധുപ്രതിഭടാഃ ।

പ്രസന്നാഃ കാമാക്ഷി പ്രസഭമധരസ്പന്ദനകരാ

ഭവന്തി സ്വച്ഛന്ദം പ്രകൃതിപരിപക്കാ ഭണിതയഃ ॥87॥

വഹന്നപ്യശ്രാന്തം മധുരനിനദം ഹംസകമസൌ

തമേവാധഃ കര്തും കിമിവ യതതേ കേലിഗമനേ ।

ഭവസ്യൈവാനന്ദം വിദധദപി കാമാക്ഷി ചരണോ

ഭവത്യാസ്തദ്ദ്രോഹം ഭഗവതി കിമേവം വിതനുതേ ॥88॥

യദത്യന്തം താമ്യത്യലസഗതിവാര്താസ്വപി ശിവേ

തദേതത്കാമാക്ഷി പ്രകൃതിമൃദുലം തേ പദയുഗമ് ।

കിരീടൈഃ സങ്ഘട്ടം കഥമിവ സുരൌഘസ്യ സഹതേ

മുനീന്ദ്രാണാമാസ്തേ മനസി ച കഥം സൂചിനിശിതേ ॥89॥

മനോരങ്ഗേ മത്കേ വിബുധജനസമ്മോദജനനീ

സരാഗവ്യാസങ്ഗം സരസമൃദുസഞ്ചാരസുഭഗാ ।

മനോജ്ഞാ കാമാക്ഷി പ്രകടയതു ലാസ്യപ്രകരണം

രണന്മഞ്ജീരാ തേ ചരണയുഗലീനര്തകവധൂഃ ॥90॥

പരിഷ്കുര്വന്മാതഃ പശുപതികപര്ദം ചരണരാട്

പരാചാം ഹൃത്പദ്മം പരമഭണിതീനാം ച മകുടമ് ।

ഭവാഖ്യേ പാഥോധൌ പരിഹരതു കാമാക്ഷി മമതാ-

പരാധീനത്വം മേ പരിമുഷിതപാഥോജമഹിമാ ॥91॥

പ്രസൂനൈഃ സമ്പര്കാദമരതരുണീകുന്തലഭവൈഃ

അഭീഷ്ടാനാം ദാനാദനിശമപി കാമാക്ഷി നമതാമ് ।

സ്വസങ്ഗാത്കങ്കേലിപ്രസവജനകത്വേന ച ശിവേ

ത്രിധാ ധത്തേ വാര്താം സുരഭിരിതി പാദോ ഗിരിസുതേ ॥92॥

മഹാമോഹസ്തേനവ്യതികരഭയാത്പാലയതി യോ

വിനിക്ഷിപ്തം സ്വസ്മിന്നിജജനമനോരത്നമനിശമ് ।

സ രാഗസ്യോദ്രേകാത്സതതമപി കാമാക്ഷി തരസാ

കിമേവം പാദോഽസൌ കിസലയരുചിം ചോരയതി തേ ॥93॥

സദാ സ്വാദുങ്കാരം വിഷയലഹരീശാലികണികാം

സമാസ്വാദ്യ ശ്രാന്തം ഹൃദയശുകപോതം ജനനി മേ ।

കൃപാജാലേ ഫാലേക്ഷണമഹിഷി കാമാക്ഷി രഭസാത്

ഗൃഹീത്വാ രുന്ധീഥാരസ്തവ പദയുഗീപഞ്ജരപുടേ ॥94॥

ധുനാനം കാമാക്ഷി സ്മരണലവമാത്രേണ ജഡിമ-

ജ്വരപ്രൌഢിം ഗൂഢസ്ഥിതി നിഗമനൈകുഞ്ജകുഹരേ ।

അലഭ്യം സര്വേഷാം കതിചന ലഭന്തേ സുകൃതിനഃ

ചിരാദന്വിഷ്യന്തസ്തവ ചരണസിദ്ധൌഷധമിദമ് ॥95॥

രണന്മഞ്ജീരാഭ്യാം ലലിതഗമനാഭ്യാം സുകൃതിനാം

മനോവാസ്തവ്യാഭ്യാം മഥിതതിമിരാഭ്യാം നഖരുചാ ।

നിധേയാഭ്യാം പത്യാ നിജശിരസി കാമാക്ഷി സതതം

നമസ്തേ പാദാഭ്യാം നലിനമൃദുലാഭ്യാം ഗിരിസുതേ ॥96॥

സുരാഗേ രാകേന്ദുപ്രതിനിധിമുഖേ പര്വതസുതേ

ചിരാല്ലഭ്യേ ഭക്ത്യാ ശമധനജനാനാം പരിഷദാ ।

മനോഭൃങ്ഗോ മത്കഃ പദകമലയുഗ്മേ ജനനി തേ

പ്രകാമം കാമാക്ഷി ത്രിപുരഹരവാമാക്ഷി രമതാമ് ॥97॥

ശിവേ സംവിദ്രൂപേ ശശിശകലചൂഡപ്രിയതമേ

ശനൈര്ഗത്യാഗത്യാ ജിതസുരവരേഭേ ഗിരിസുതേ ।

യതന്തേ സന്തസ്തേ ചരണനലിനാലാനയുഗലേ

സദാ ബദ്ധം ചിത്തപ്രമദകരിയൂഥം ദൃഢതരമ് ॥98॥

യശഃ സൂതേ മാതര്മധുരകവിതാം പക്ഷ്മലയതേ

ശ്രിയം ദത്തേ ചിത്തേ കമപി പരിപാകം പ്രഥയതേ ।

സതാം പാശഗ്രന്ഥിം ശിഥിലയതി കിം കിം ന കുരുതേ

പ്രപന്നേ കാമാക്ഷ്യാഃ പ്രണതിപരിപാടീ ചരണയോഃ ॥99॥

മനീഷാം മാഹേന്ദ്രീം കകുഭമിവ തേ കാമപി ദശാം

പ്രധത്തേ കാമാക്ഷ്യാശ്ചരണതരുണാദിത്യകിരണഃ ।

യദീയേ സമ്പര്കേ ധൃതരസമരന്ദാ കവയതാം

പരീപാകം ധത്തേ പരിമലവതീ സൂക്തിനലിനീ ॥100॥

പുരാ മാരാരാതിഃ പുരമജയദമ്ബ സ്തവശതൈഃ

പ്രസന്നായാം സത്യാം ത്വയി തുഹിനശൈലേന്ദ്രതനയേ ।

അതസ്തേ കാമാക്ഷി സ്ഫുരതു തരസാ കാലസമയേ

സമായാതേ മാതര്മമ മനസി പാദാബ്ജയുഗലമ് ॥101॥

പദദ്വന്ദ്വം മന്ദം ഗതിഷു നിവസന്തം ഹൃദി സതാം

ഗിരാമന്തേ ഭ്രാന്തം കൃതകരഹിതാനാം പരിബൃഢേ ।

ജനാനാമാനന്ദം ജനനി ജനയന്തം പ്രണമതാം

ത്വദീയം കാമാക്ഷി പ്രതിദിനമഹം നൌമി വിമലമ് ॥102॥

ഇദം യഃ കാമാക്ഷ്യാശ്ചരണനലിനസ്തോത്രശതകം

ജപേന്നിത്യം ഭക്ത്യാ നിഖിലജഗദാഹ്ലാദജനകമ് ।

സ വിശ്വേഷാം വന്ദ്യഃ സകലകവിലോകൈകതിലകഃ

ചിരം ഭുക്ത്വാ ഭോഗാന്പരിണമതി ചിദ്രൂപകലയാ ॥103॥

॥ ഇതി പാദാരവിന്ദശതകം സമ്പൂര്ണമ് ॥

About This Stotram

Overview

Mooka Pancha Sathi 2 — Padaravinda Satakam is the second section of the Mooka Pancha Sathi, a five-hundred-verse Sanskrit collection dedicated to Goddess Kamakshi of Kanchipuram. This section contains 103 verses centered on the lotus feet (padaravinda) of the Goddess, framing devotion as surrender at her feet. The collection is traditionally attributed to Adi Shankaracharya and belongs to the Advaita Vedanta and South Indian Shakta traditions.

What are the benefits of chanting Mooka Pancha Sathi 2?

  • Deepens the practice of surrender and refuge at the Goddess's feet
  • Cultivates devotion within the Shakta Advaita tradition
  • Invokes the grace of Goddess Kamakshi
  • Supports the removal of obstacles through focused meditation on the deity

When is the best time to recite this?

Morning and evening recitation are standard. Navaratri and occasions dedicated to Goddess Kamakshi at the Kanchipuram temple are especially auspicious.

What is the historical and traditional background?

The Mooka Pancha Sathi is attributed to Adi Shankaracharya, the 8th–9th century CE philosopher and founder of Advaita Vedanta, though this attribution has been debated among scholars. The collection reflects the integration of Advaita philosophical concepts with Shakta devotional practice characteristic of Shankaracharya's broader works. Kanchipuram is one of the seven sacred cities (sapta puri) in the Hindu tradition, and its Kamakshi temple has been a center of goddess worship for many centuries. The Padaravinda Satakam's focus on the feet of the Goddess is consistent with the devotional emphasis on surrender (prapatti) in South Indian Vaishnavism and Shaivism.

Available scripts

This text is available in 14 scripts: devanagari, tamil, telugu, kannada, malayalam, gujarati, bengali, iast, gurmukhi, oriya, assamese, sinhala, itrans, hk. Use the script selector above to switch between them.

Related Texts

  • Mooka Pancha Sathi 1 — Arya Satakam — the first section of the same collection, serving as the opening invocation to Goddess Kamakshi
  • Soundarya Lahari — another work attributed to Adi Shankaracharya praising the Goddess's form in the same Shakta Advaita framework
മൂക പഞ്ച ശതി 2 - പാദാരവിന്ദ ശതകമ് | Lyrics in Malayalam | Vedic Tithi