ദേവീ മാഹാത്മ്യം ദുര്ഗാ സപ്തശതി ചതുര്ഥോഽധ്യായഃ

ദേവീ മാഹാത്മ്യം ദുര്ഗാ സപ്തശതി ചതുര്ഥോഽധ്യായഃ

ശ്ലോക 1

ശക്രാദിസ്തുതിര്നാമ ചതുര്ധോഽധ്യായഃ ॥

ധ്യാനം

കാലാഭ്രാഭാം കടാക്ഷൈര് അരി കുല ഭയദാം മൌലി ബദ്ധേന്ദു രേഖാം

ശങ്ഖ-ചക്രം കൃപാണം ത്രിശിഖമപി കരൈ-രുദ്വഹന്തീം ത്രിനേറ്ത്രമ് ।

സിംഹ സ്കന്ദാധിരൂഢാം ത്രിഭുവന-മഖിലം തേജസാ പൂരയന്തീം

ധ്യായേ-ദ്ദുര്ഗാം ജയാഖ്യാം ത്രിദശ-പരിവൃതാം സേവിതാം സിദ്ധി കാമൈഃ ॥

ഋഷിരുവാച

ശ്ലോക 2

ശക്രാദയഃ സുരഗണാ നിഹതേഽതിവീര്യേ

തസ്മിന്ദുരാത്മനി സുരാരിബലേ ച ദേവ്യാ ।

താം തുഷ്ടുവുഃ പ്രണതിനമ്രശിരോധരാംസാ

വാഗ്ഭിഃ പ്രഹര്ഷപുലകോദ്ഗമചാരുദേഹാഃ

॥1॥

ശ്ലോക 3

ദേവ്യാ യയാ തതമിദം ജഗദാത്മശക്ത്യാ

നിഃശേഷദേവഗണശക്തിസമൂഹമൂര്ത്യാ ।

താമമ്ബികാമഖിലദേവമഹര്ഷിപൂജ്യാം

ഭക്ത്യാ നതാഃ സ്മ വിദധാതുശുഭാനി സാ നഃ

॥ 2 ॥

ശ്ലോക 4

യസ്യാഃ പ്രഭാവമതുലം ഭഗവാനനന്തോ

ബ്രഹ്മാ ഹരശ്ച നഹി വക്തുമലം ബലം ച ।

സാ ചണ്ഡികാഽഖില ജഗത്പരിപാലനായ

നാശായ ചാശുഭഭയസ്യ മതിം കരോതു

॥3॥

ശ്ലോക 5

യാ ശ്രീഃ സ്വയം സുകൃതിനാം ഭവനേഷ്വലക്ഷ്മീഃ

പാപാത്മനാം കൃതധിയാം ഹൃദയേഷു ബുദ്ധിഃ ।

ശ്രദ്ഥാ സതാം കുലജനപ്രഭവസ്യ ലജ്ജാ

താം ത്വാം നതാഃ സ്മ പരിപാലയ ദേവി വിശ്വമ്

॥4॥

ശ്ലോക 6

കിം വര്ണയാമ തവരൂപ മചിന്ത്യമേതത്

കിഞ്ചാതിവീര്യമസുരക്ഷയകാരി ഭൂരി ।

കിം ചാഹവേഷു ചരിതാനി തവാത്ഭുതാനി

സര്വേഷു ദേവ്യസുരദേവഗണാദികേഷു ।

॥5॥

ശ്ലോക 7

ഹേതുഃ സമസ്തജഗതാം ത്രിഗുണാപി ദോഷൈഃ

ന ജ്ഞായസേ ഹരിഹരാദിഭിരവ്യപാരാ ।

സര്വാശ്രയാഖിലമിദം ജഗദംശഭൂതം

അവ്യാകൃതാ ഹി പരമാ പ്രകൃതിസ്ത്വമാദ്യാ

॥6॥

ശ്ലോക 8

യസ്യാഃ സമസ്തസുരതാ സമുദീരണേന

തൃപ്തിം പ്രയാതി സകലേഷു മഖേഷു ദേവി ।

സ്വാഹാസി വൈ പിതൃ ഗണസ്യ ച തൃപ്തി ഹേതു

രുച്ചാര്യസേ ത്വമത ഏവ ജനൈഃ സ്വധാച

॥6॥

ശ്ലോക 9

യാ മുക്തിഹേതുരവിചിന്ത്യ മഹാവ്രതാ ത്വം

അഭ്യസ്യസേ സുനിയതേന്ദ്രിയതത്വസാരൈഃ ।

മോക്ഷാര്ഥിഭിര്മുനിഭിരസ്തസമസ്തദോഷൈ

ര്വിദ്യാഽസി സാ ഭഗവതീ പരമാ ഹി ദേവി

॥8॥

ശ്ലോക 10

ശബ്ദാത്മികാ സുവിമലര്ഗ്യജുഷാം നിധാനം

മുദ്ഗീഥരമ്യപദപാഠവതാം ച സാമ്നാമ് ।

ദേവീ ത്രയീ ഭഗവതീ ഭവഭാവനായ

വാര്താസി സര്വ ജഗതാം പരമാര്തിഹന്ത്രീ

॥9॥

ശ്ലോക 11

മേധാസി ദേവി വിദിതാഖിലശാസ്ത്രസാരാ

ദുര്ഗാഽസി ദുര്ഗഭവസാഗരസനൌരസങ്ഗാ ।

ശ്രീഃ കൈട ഭാരിഹൃദയൈകകൃതാധിവാസാ

ഗൌരീ ത്വമേവ ശശിമൌലികൃത പ്രതിഷ്ഠാ

॥10॥

ശ്ലോക 12

ഈഷത്സഹാസമമലം പരിപൂര്ണ ചന്ദ്ര

ബിമ്ബാനുകാരി കനകോത്തമകാന്തികാന്തമ് ।

അത്യദ്ഭുതം പ്രഹൃതമാത്തരുഷാ തഥാപി

വക്ത്രം വിലോക്യ സഹസാ മഹിഷാസുരേണ

॥11॥

ശ്ലോക 13

ദൃഷ്ട്വാതു ദേവി കുപിതം ഭ്രുകുടീകരാല

മുദ്യച്ഛശാങ്കസദൃശച്ഛവി യന്ന സദ്യഃ ।

പ്രാണാന് മുമോച മഹിഷസ്തദതീവ ചിത്രം

കൈര്ജീവ്യതേ ഹി കുപിതാന്തകദര്ശനേന ।

॥12॥

ശ്ലോക 14

ദേവിപ്രസീദ പരമാ ഭവതീ ഭവായ

സദ്യോ വിനാശയസി കോപവതീ കുലാനി ।

വിജ്ഞാതമേതദധുനൈവ യദസ്തമേതത്

ന്നീതം ബലം സുവിപുലം മഹിഷാസുരസ്യ

॥13॥

ശ്ലോക 15

തേ സമ്മതാ ജനപദേഷു ധനാനി തേഷാം

തേഷാം യശാംസി ന ച സീദതി ധര്മവര്ഗഃ ।

ധന്യാസ്ത​ഏവ നിഭൃതാത്മജഭൃത്യദാരാ

യേഷാം സദാഭ്യുദയദാ ഭവതീ പ്രസന്നാ

॥14॥

ശ്ലോക 16

ധര്മ്യാണി ദേവി സകലാനി സദൈവ കര്മാനി

ണ്യത്യാദൃതഃ പ്രതിദിനം സുകൃതീ കരോതി ।

സ്വര്ഗം പ്രയാതി ച തതോ ഭവതീ പ്രസാദാ

ല്ലോകത്രയേഽപി ഫലദാ നനു ദേവി തേന

॥15॥

ശ്ലോക 17

ദുര്ഗേ സ്മൃതാ ഹരസി ഭീതി മശേശ ജന്തോഃ

സ്വസ്ഥൈഃ സ്മൃതാ മതിമതീവ ശുഭാം ദദാസി ।

ദാരിദ്ര്യദുഃഖഭയഹാരിണി കാ ത്വദന്യാ

സര്വോപകാരകരണായ സദാര്ദ്രചിത്താ

॥16॥

ശ്ലോക 18

ഏഭിര്ഹതൈര്ജഗദുപൈതി സുഖം തഥൈതേ

കുര്വന്തു നാമ നരകായ ചിരായ പാപമ് ।

സങ്ഗ്രാമമൃത്യുമധിഗമ്യ ദിവമ്പ്രയാന്തു

മത്വേതി നൂനമഹിതാന്വിനിഹംസി ദേവി

॥17॥

ശ്ലോക 19

ദൃഷ്ട്വൈവ കിം ന ഭവതീ പ്രകരോതി ഭസ്മ

സര്വാസുരാനരിഷു യത്പ്രഹിണോഷി ശസ്ത്രമ് ।

ലോകാന്പ്രയാന്തു രിപവോഽപി ഹി ശസ്ത്രപൂതാ

ഇത്ഥം മതിര്ഭവതി തേഷ്വഹി തേഽഷുസാധ്വീ

॥18॥

ശ്ലോക 20

ഖഡ്ഗ പ്രഭാനികരവിസ്ഫുരണൈസ്തധോഗ്രൈഃ

ശൂലാഗ്രകാന്തിനിവഹേന ദൃശോഽസുരാണാമ് ।

യന്നാഗതാ വിലയമംശുമദിന്ദുഖണ്ഡ

യോഗ്യാനനം തവ വിലോക യതാം തദേതത്

॥19॥

ശ്ലോക 21

ദുര്വൃത്ത വൃത്ത ശമനം തവ ദേവി ശീലം

രൂപം തഥൈതദവിചിന്ത്യമതുല്യമന്യൈഃ ।

വീര്യം ച ഹന്തൃ ഹൃതദേവപരാക്രമാണാം

വൈരിഷ്വപി പ്രകടിതൈവ ദയാ ത്വയേത്ഥമ്

॥20॥

ശ്ലോക 22

കേനോപമാ ഭവതു തേഽസ്യ പരാക്രമസ്യ

രൂപം ച ശതൃഭയ കാര്യതിഹാരി കുത്ര ।

ചിത്തേകൃപാ സമരനിഷ്ടുരതാ ച ദൃഷ്ടാ

ത്വയ്യേവ ദേവി വരദേ ഭുവനത്രയേഽപി

॥21॥

ശ്ലോക 23

ത്രൈലോക്യമേതദഖിലം രിപുനാശനേന

ത്രാതം ത്വയാ സമരമൂര്ധനി തേഽപി ഹത്വാ ।

നീതാ ദിവം രിപുഗണാ ഭയമപ്യപാസ്തം

അസ്മാകമുന്മദസുരാരിഭവം നമസ്തേ

॥22॥

ശ്ലോക 24

ശൂലേന പാഹി നോ ദേവി പാഹി ഖഡ്ഗേന ചാമ്ഭികേ ।

ഘണ്ടാസ്വനേന നഃ പാഹി ചാപജ്യാനിസ്വനേന ച

॥23॥

ശ്ലോക 25

പ്രാച്യാം രക്ഷ പ്രതീച്യാം ച ചണ്ഡികേ രക്ഷ ദക്ഷിണേ ।

ഭ്രാമണേനാത്മശൂലസ്യ ഉത്തരസ്യാം തഥേശ്വരീ

॥24॥

ശ്ലോക 26

സൌമ്യാനി യാനി രൂപാണി ത്രൈലോക്യേ വിചരന്തിതേ ।

യാനി ചാത്യന്ത ഘോരാണി തൈരക്ഷാസ്മാംസ്തഥാഭുവമ്

॥25॥

ശ്ലോക 27

ഖഡ്ഗശൂലഗദാദീനി യാനി ചാസ്ത്രാണി തേഽമ്ബികേ ।

കരപല്ലവസങ്ഗീനി തൈരസ്മാന്രക്ഷ സര്വതഃ

॥26॥

ശ്ലോക 28

ഋഷിരുവാച

॥27॥

ശ്ലോക 29

ഏവം സ്തുതാ സുരൈര്ദിവ്യൈഃ കുസുമൈര്നന്ദനോദ്ഭവൈഃ ।

അര്ചിതാ ജഗതാം ധാത്രീ തഥാ ഗന്ധാനു ലേപനൈഃ

॥28॥

ശ്ലോക 30

ഭക്ത്യാ സമസ്തൈസ്രി ശൈര്ദിവ്യൈര്ധൂപൈഃ സുധൂപിതാ ।

പ്രാഹ പ്രസാദസുമുഖീ സമസ്താന് പ്രണതാന് സുരാന്।

॥29॥

ശ്ലോക 31

ദേവ്യുവാച

॥30॥

ശ്ലോക 32

വ്രിയതാം ത്രിദശാഃ സര്വേ യദസ്മത്തോഽഭിവാഞ്ഛിതമ്

॥31॥

ശ്ലോക 33

ദേവാ ഊചു

॥32॥

ശ്ലോക 34

ഭഗവത്യാ കൃതം സര്വം ന കിഞ്ചിദവശിഷ്യതേ ।

യദയം നിഹതഃ ശത്രു രസ്മാകം മഹിഷാസുരഃ

॥33॥

ശ്ലോക 35

യദിചാപി വരോ ദേയ സ്ത്വയാഽസ്മാകം മഹേശ്വരി ।

സംസ്മൃതാ സംസ്മൃതാ ത്വം നോ ഹിം സേഥാഃപരമാപദഃ

॥34॥

ശ്ലോക 36

യശ്ച മര്ത്യഃ സ്തവൈരേഭിസ്ത്വാം സ്തോഷ്യത്യമലാനനേ ।

തസ്യ വിത്തര്ദ്ധിവിഭവൈര്ധനദാരാദി സമ്പദാമ്

॥35॥

ശ്ലോക 37

വൃദ്ദയേഽ സ്മത്പ്രസന്നാ ത്വം ഭവേഥാഃ സര്വദാമ്ഭികേ

॥36॥

ശ്ലോക 38

ഋഷിരുവാച

॥37॥

ശ്ലോക 39

ഇതി പ്രസാദിതാ ദേവൈര്ജഗതോഽര്ഥേ തഥാത്മനഃ ।

തഥേത്യുക്ത്വാ ഭദ്രകാലീ ബഭൂവാന്തര്ഹിതാ നൃപ

॥38॥

ശ്ലോക 40

ഇത്യേതത്കഥിതം ഭൂപ സമ്ഭൂതാ സാ യഥാപുരാ ।

ദേവീ ദേവശരീരേഭ്യോ ജഗത്പ്രയഹിതൈഷിണീ

॥39॥

ശ്ലോക 41

പുനശ്ച ഗൌരീ ദേഹാത്സാ സമുദ്ഭൂതാ യഥാഭവത് ।

വധായ ദുഷ്ട ദൈത്യാനാം തഥാ ശുമ്ഭനിശുമ്ഭയോഃ

॥40॥

ശ്ലോക 42

രക്ഷണായ ച ലോകാനാം ദേവാനാമുപകാരിണീ ।

തച്ഛൃ ണുഷ്വ മയാഖ്യാതം യഥാവത്കഥയാമിതേ

ഹ്രീം ഓം

॥41॥

ശ്ലോക 43

॥ ജയ ജയ ശ്രീ മാര്കണ്ഡേയ പുരാണേ സാവര്നികേ മന്വന്തരേ ദേവി മഹത്മ്യേ ശക്രാദിസ്തുതിര്നാമ ചതുര്ധോഽധ്യായഃ സമാപ്തമ് ॥

ആഹുതി

ഹ്രീം ജയന്തീ സാങ്ഗായൈ സായുധായൈ സശക്തികായൈ സപരിവാരായൈ സവാഹനായൈ ശ്രീ മഹാലക്ഷ്മ്യൈ ലക്ഷ്മീ ബീജാദിഷ്ടായൈ മഹാഹുതിം സമര്പയാമി നമഃ സ്വാഹാ ॥