ചൌരാഷ്ടകമ് (ശ്രീ ചൌരാഗ്രഗണ്യ പുരുഷാഷ്ടകമ്)

ചൌരാഷ്ടകമ് (ശ്രീ ചൌരാഗ്രഗണ്യ പുരുഷാഷ്ടകമ്)

ശ്ലോക 1

വ്രജേ പ്രസിദ്ധം നവനീതചൌരം

ഗോപാങ്ഗനാനാം ച ദുകൂലചൌരമ് ।

അനേകജന്മാര്ജിതപാപചൌരം

ചൌരാഗ്രഗണ്യം പുരുഷം നമാമി

ശ്ലോക 2

ശ്രീരാധികായാ ഹൃദയസ്യ ചൌരം

നവാമ്ബുദശ്യാമലകാന്തിചൌരമ് ।

പദാശ്രിതാനാം ച സമസ്തചൌരം

ചൌരാഗ്രഗണ്യം പുരുഷം നമാമി

॥ 1॥

ശ്ലോക 3

അകിഞ്ചനീകൃത്യ പദാശ്രിതം യഃ

കരോതി ഭിക്ഷും പഥി ഗേഹഹീനമ് ।

കേനാപ്യഹോ ഭീഷണചൌര ഈദൃഗ്-

ദൃഷ്ടഃശ്രുതോ വാ ന ജഗത്ത്രയേഽപി

॥ 2॥

ശ്ലോക 4

യദീയ നാമാപി ഹരത്യശേഷം

ഗിരിപ്രസാരാന് അപി പാപരാശീന് ।

ആശ്ചര്യരൂപോ നനു ചൌര ഈദൃഗ്

ദൃഷ്ടഃ ശ്രുതോ വാ ന മയാ കദാപി

॥ 3॥

ശ്ലോക 5

ധനം ച മാനം ച തഥേന്ദ്രിയാണി

പ്രാണാംശ്ച ഹൃത്വാ മമ സര്വമേവ ।

പലായസേ കുത്ര ധൃതോഽദ്യ ചൌര

ത്വം ഭക്തിദാമ്നാസി മയാ നിരുദ്ധഃ

॥ 4॥

ശ്ലോക 6

ഛിനത്സി ഘോരം യമപാശബന്ധം

ഭിനത്സി ഭീമം ഭവപാശബന്ധമ് ।

ഛിനത്സി സര്വസ്യ സമസ്തബന്ധം

നൈവാത്മനോ ഭക്തകൃതം തു ബന്ധമ്

॥ 5॥

ശ്ലോക 7

മന്മാനസേ താമസരാശിഘോരേ

കാരാഗൃഹേ ദുഃഖമയേ നിബദ്ധഃ ।

ലഭസ്വ ഹേ ചൌര! ഹരേ! ചിരായ

സ്വചൌര്യദോഷോചിതമേവ ദണ്ഡമ്

॥ 6॥

ശ്ലോക 8

കാരാഗൃഹേ വസ സദാ ഹൃദയേ മദീയേ

മദ്ഭക്തിപാശദൃഢബന്ധനനിശ്ചലഃ സന് ।

ത്വാം കൃഷ്ണ ഹേ! പ്രലയകോടിശതാന്തരേഽപി

സര്വസ്വചൌര! ഹൃദയാന് ന ഹി മോചയാമി

॥ 7॥

ശ്ലോക 9

ഇതി ശ്രീബില്വമങ്ഗലഠാകൂരവിരചിതം ചൌരാഷ്ടകം സമ്പൂര്ണമ് ।

ചൌരഗ്രഗണ്യ പുരുഷാഷ്ടകമ് ।