Subrahmanya Bhujanga Stotram
Subrahmanya Bhujanga Stotram
ସୁବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯ ଭୁଜଙ୍ଗ ସ୍ତୋତ୍ରମ୍
ସଦା ବାଲରୂପାଽପି ଵିଘ୍ନାଦ୍ରିହନ୍ତ୍ରୀ
ମହାଦନ୍ତିଵକ୍ତ୍ରାଽପି ପଞ୍ଚାସ୍ଯମାନ୍ଯା ।
ଵିଧୀନ୍ଦ୍ରାଦିମୃଗ୍ଯା ଗଣେଶାଭିଧା ମେ
ଵିଧତ୍ତାଂ ଶ୍ରିଯଂ କାଽପି କଲ୍ଯାଣମୂର୍ତିଃ ॥ 1 ॥
ନ ଜାନାମି ଶବ୍ଦଂ ନ ଜାନାମି ଚାର୍ଥଂ
ନ ଜାନାମି ପଦ୍ଯଂ ନ ଜାନାମି ଗଦ୍ଯମ୍ ।
ଚିଦେକା ଷଡାସ୍ଯା ହୃଦି ଦ୍ଯୋତତେ ମେ
ମୁଖାନ୍ନିଃସରନ୍ତେ ଗିରଶ୍ଚାପି ଚିତ୍ରମ୍ ॥ 2 ॥
ମଯୂରାଧିରୂଢଂ ମହାଵାକ୍ଯଗୂଢଂ
ମନୋହାରିଦେହଂ ମହଚ୍ଚିତ୍ତଗେହମ୍ ।
ମହୀଦେଵଦେଵଂ ମହାଵେଦଭାଵଂ
ମହାଦେଵବାଲଂ ଭଜେ ଲୋକପାଲମ୍ ॥ 3 ॥
ଯଦା ସନ୍ନିଧାନଂ ଗତା ମାନଵା ମେ
ଭଵାମ୍ଭୋଧିପାରଂ ଗତାସ୍ତେ ତଦୈଵ ।
ଇତି ଵ୍ଯଞ୍ଜଯନ୍ସିନ୍ଧୁତୀରେ ଯ ଆସ୍ତେ
ତମୀଡେ ପଵିତ୍ରଂ ପରାଶକ୍ତିପୁତ୍ରମ୍ ॥ 4 ॥
ଯଥାବ୍ଧେସ୍ତରଙ୍ଗା ଲଯଂ ଯାନ୍ତି ତୁଙ୍ଗା-
ସ୍ତଥୈଵାପଦଃ ସନ୍ନିଧୌ ସେଵତାଂ ମେ ।
ଇତୀଵୋର୍ମିପଙ୍କ୍ତୀର୍ନୃଣାଂ ଦର୍ଶଯନ୍ତଂ
ସଦା ଭାଵଯେ ହୃତ୍ସରୋଜେ ଗୁହଂ ତମ୍ ॥ 5 ॥
ଗିରୌ ମନ୍ନିଵାସେ ନରା ଯେଽଧିରୂଢା-
ସ୍ତଦା ପର୍ଵତେ ରାଜତେ ତେଽଧିରୂଢାଃ ।
ଇତୀଵ ବ୍ରୁଵନ୍ଗନ୍ଧଶୈଲାଧିରୂଢଃ
ସ ଦେଵୋ ମୁଦେ ମେ ସଦା ଷଣ୍ମୁଖୋଽସ୍ତୁ ॥ 6 ॥
ମହାମ୍ଭୋଧିତୀରେ ମହାପାପଚୋରେ
ମୁନୀନ୍ଦ୍ରାନୁକୂଲେ ସୁଗନ୍ଧାଖ୍ଯଶୈଲେ ।
ଗୁହାଯାଂ ଵସନ୍ତଂ ସ୍ଵଭାସା ଲସନ୍ତଂ
ଜନାର୍ତିଂ ହରନ୍ତଂ ଶ୍ରଯାମୋ ଗୁହଂ ତମ୍ ॥ 7 ॥
ଲସତ୍ସ୍ଵର୍ଣଗେହେ ନୃଣାଂ କାମଦୋହେ
ସୁମସ୍ତୋମସଞ୍ଛନ୍ନମାଣିକ୍ଯମଞ୍ଚେ ।
ସମୁଦ୍ଯତ୍ସହସ୍ରାର୍କତୁଲ୍ଯପ୍ରକାଶଂ
ସଦା ଭାଵଯେ କାର୍ତିକେଯଂ ସୁରେଶମ୍ ॥ 8 ॥
ରଣଦ୍ଧଂସକେ ମଞ୍ଜୁଲେଽତ୍ଯନ୍ତଶୋଣେ
ମନୋହାରିଲାଵଣ୍ଯପୀଯୂଷପୂର୍ଣେ ।
ମନଃଷଟ୍ପଦୋ ମେ ଭଵକ୍ଲେଶତପ୍ତଃ
ସଦା ମୋଦତାଂ ସ୍କନ୍ଦ ତେ ପାଦପଦ୍ମେ ॥ 9 ॥
ସୁଵର୍ଣାଭଦିଵ୍ଯାମ୍ବରୈର୍ଭାସମାନାଂ
କ୍ଵଣତ୍କିଙ୍କିଣୀମେଖଲାଶୋଭମାନାମ୍ ।
ଲସଦ୍ଧେମପଟ୍ଟେନ ଵିଦ୍ଯୋତମାନାଂ
କଟିଂ ଭାଵଯେ ସ୍କନ୍ଦ ତେ ଦୀପ୍ଯମାନାମ୍ ॥ 10 ॥
ପୁଲିନ୍ଦେଶକନ୍ଯାଘନାଭୋଗତୁଙ୍ଗ-
ସ୍ତନାଲିଙ୍ଗନାସକ୍ତକାଶ୍ମୀରରାଗମ୍ ।
ନମସ୍ଯାମ୍ଯହଂ ତାରକାରେ ତଵୋରଃ
ସ୍ଵଭକ୍ତାଵନେ ସର୍ଵଦା ସାନୁରାଗମ୍ ॥ 11 ॥
ଵିଧୌ କ୍ଲୃପ୍ତଦଣ୍ଡାନ୍ସ୍ଵଲୀଲାଧୃତାଣ୍ଡା-
ନ୍ନିରସ୍ତେଭଶୁଣ୍ଡାନ୍ଦ୍ଵିଷତ୍କାଲଦଣ୍ଡାନ୍ ।
ହତେନ୍ଦ୍ରାରିଷଣ୍ଡାନ୍ଜଗତ୍ରାଣଶୌଣ୍ଡା-
ନ୍ସଦା ତେ ପ୍ରଚଣ୍ଡାନ୍ଶ୍ରଯେ ବାହୁଦଣ୍ଡାନ୍ ॥ 12 ॥
ସଦା ଶାରଦାଃ ଷଣ୍ମୃଗାଙ୍କା ଯଦି ସ୍ଯୁଃ
ସମୁଦ୍ଯନ୍ତ ଏଵ ସ୍ଥିତାଶ୍ଚେତ୍ସମନ୍ତାତ୍ ।
ସଦା ପୂର୍ଣବିମ୍ବାଃ କଲଙ୍କୈଶ୍ଚ ହୀନା-
ସ୍ତଦା ତ୍ଵନ୍ମୁଖାନାଂ ବ୍ରୁଵେ ସ୍କନ୍ଦ ସାମ୍ଯମ୍ ॥ 13 ॥
ସ୍ଫୁରନ୍ମନ୍ଦହାସୈଃ ସହଂସାନି ଚଞ୍ଚ-
ତ୍କଟାକ୍ଷାଵଲୀଭୃଙ୍ଗସଙ୍ଘୋଜ୍ଜ୍ଵଲାନି ।
ସୁଧାସ୍ଯନ୍ଦିବିମ୍ବାଧରାଣୀଶସୂନୋ
ତଵାଲୋକଯେ ଷଣ୍ମୁଖାମ୍ଭୋରୁହାଣି ॥ 14 ॥
ଵିଶାଲେଷୁ କର୍ଣାନ୍ତଦୀର୍ଘେଷ୍ଵଜସ୍ରଂ
ଦଯାସ୍ଯନ୍ଦିଷୁ ଦ୍ଵାଦଶସ୍ଵୀକ୍ଷଣେଷୁ ।
ମଯୀଷତ୍କଟାକ୍ଷଃ ସକୃତ୍ପାତିତଶ୍ଚେ-
ଦ୍ଭଵେତ୍ତେ ଦଯାଶୀଲ କା ନାମ ହାନିଃ ॥ 15 ॥
ସୁତାଙ୍ଗୋଦ୍ଭଵୋ ମେଽସି ଜୀଵେତି ଷଡ୍ଧା
ଜପନ୍ମନ୍ତ୍ରମୀଶୋ ମୁଦା ଜିଘ୍ରତେ ଯାନ୍ ।
ଜଗଦ୍ଭାରଭୃଦ୍ଭ୍ଯୋ ଜଗନ୍ନାଥ ତେଭ୍ଯଃ
କିରୀଟୋଜ୍ଜ୍ଵଲେଭ୍ଯୋ ନମୋ ମସ୍ତକେଭ୍ଯଃ ॥ 16 ॥
ସ୍ଫୁରଦ୍ରତ୍ନକେଯୂରହାରାଭିରାମ-
ଶ୍ଚଲତ୍କୁଣ୍ଡଲଶ୍ରୀଲସଦ୍ଗଣ୍ଡଭାଗଃ ।
କଟୌ ପୀତଵାସାଃ କରେ ଚାରୁଶକ୍ତିଃ
ପୁରସ୍ତାନ୍ମମାସ୍ତାଂ ପୁରାରେସ୍ତନୂଜଃ ॥ 17 ॥
ଇହାଯାହି ଵତ୍ସେତି ହସ୍ତାନ୍ପ୍ରସାର୍ଯା-
ହ୍ଵଯତ୍ଯାଦରାଚ୍ଛଙ୍କରେ ମାତୁରଙ୍କାତ୍ ।
ସମୁତ୍ପତ୍ଯ ତାତଂ ଶ୍ରଯନ୍ତଂ କୁମାରଂ
ହରାଶ୍ଲିଷ୍ଟଗାତ୍ରଂ ଭଜେ ବାଲମୂର୍ତିମ୍ ॥ 18 ॥
କୁମାରେଶସୂନୋ ଗୁହ ସ୍କନ୍ଦ ସେନା-
ପତେ ଶକ୍ତିପାଣେ ମଯୂରାଧିରୂଢ ।
ପୁଲିନ୍ଦାତ୍ମଜାକାନ୍ତ ଭକ୍ତାର୍ତିହାରିନ୍
ପ୍ରଭୋ ତାରକାରେ ସଦା ରକ୍ଷ ମାଂ ତ୍ଵମ୍ ॥ 19 ॥
ପ୍ରଶାନ୍ତେନ୍ଦ୍ରିଯେ ନଷ୍ଟସଞ୍ଜ୍ଞେ ଵିଚେଷ୍ଟେ
କଫୋଦ୍ଗାରିଵକ୍ତ୍ରେ ଭଯୋତ୍କମ୍ପିଗାତ୍ରେ ।
ପ୍ରଯାଣୋନ୍ମୁଖେ ମଯ୍ଯନାଥେ ତଦାନୀଂ
ଦ୍ରୁତଂ ମେ ଦଯାଲୋ ଭଵାଗ୍ରେ ଗୁହ ତ୍ଵମ୍ ॥ 20 ॥
କୃତାନ୍ତସ୍ଯ ଦୂତେଷୁ ଚଣ୍ଡେଷୁ କୋପା-
ଦ୍ଦହଚ୍ଛିନ୍ଦ୍ଧି ଭିନ୍ଦ୍ଧୀତି ମାଂ ତର୍ଜଯତ୍ସୁ ।
ମଯୂରଂ ସମାରୁହ୍ଯ ମା ଭୈରିତି ତ୍ଵଂ
ପୁରଃ ଶକ୍ତିପାଣିର୍ମମାଯାହି ଶୀଘ୍ରମ୍ ॥ 21 ॥
ପ୍ରଣମ୍ଯାସକୃତ୍ପାଦଯୋସ୍ତେ ପତିତ୍ଵା
ପ୍ରସାଦ୍ଯ ପ୍ରଭୋ ପ୍ରାର୍ଥଯେଽନେକଵାରମ୍ ।
ନ ଵକ୍ତୁଂ କ୍ଷମୋଽହଂ ତଦାନୀଂ କୃପାବ୍ଧେ
ନ କାର୍ଯାନ୍ତକାଲେ ମନାଗପ୍ଯୁପେକ୍ଷା ॥ 22 ॥
ସହସ୍ରାଣ୍ଡଭୋକ୍ତା ତ୍ଵଯା ଶୂରନାମା
ହତସ୍ତାରକଃ ସିଂହଵକ୍ତ୍ରଶ୍ଚ ଦୈତ୍ଯଃ ।
ମମାନ୍ତର୍ହୃଦିସ୍ଥଂ ମନଃକ୍ଲେଶମେକଂ
ନ ହଂସି ପ୍ରଭୋ କିଂ କରୋମି କ୍ଵ ଯାମି ॥ 23 ॥
ଅହଂ ସର୍ଵଦା ଦୁଃଖଭାରାଵସନ୍ନୋ
ଭଵାନ୍ଦୀନବନ୍ଧୁସ୍ତ୍ଵଦନ୍ଯଂ ନ ଯାଚେ ।
ଭଵଦ୍ଭକ୍ତିରୋଧଂ ସଦା କ୍ଲୃପ୍ତବାଧଂ
ମମାଧିଂ ଦ୍ରୁତଂ ନାଶଯୋମାସୁତ ତ୍ଵମ୍ ॥ 24 ॥
ଅପସ୍ମାରକୁଷ୍ଟକ୍ଷଯାର୍ଶଃ ପ୍ରମେହ-
ଜ୍ଵରୋନ୍ମାଦଗୁଲ୍ମାଦିରୋଗା ମହାନ୍ତଃ ।
ପିଶାଚାଶ୍ଚ ସର୍ଵେ ଭଵତ୍ପତ୍ରଭୂତିଂ
ଵିଲୋକ୍ଯ କ୍ଷଣାତ୍ତାରକାରେ ଦ୍ରଵନ୍ତେ ॥ 25 ॥
ଦୃଶି ସ୍କନ୍ଦମୂର୍ତିଃ ଶ୍ରୁତୌ ସ୍କନ୍ଦକୀର୍ତି-
ର୍ମୁଖେ ମେ ପଵିତ୍ରଂ ସଦା ତଚ୍ଚରିତ୍ରମ୍ ।
କରେ ତସ୍ଯ କୃତ୍ଯଂ ଵପୁସ୍ତସ୍ଯ ଭୃତ୍ଯଂ
ଗୁହେ ସନ୍ତୁ ଲୀନା ମମାଶେଷଭାଵାଃ ॥ 26 ॥
ମୁନୀନାମୁତାହୋ ନୃଣାଂ ଭକ୍ତିଭାଜା-
ମଭୀଷ୍ଟପ୍ରଦାଃ ସନ୍ତି ସର୍ଵତ୍ର ଦେଵାଃ ।
ନୃଣାମନ୍ତ୍ଯଜାନାମପି ସ୍ଵାର୍ଥଦାନେ
ଗୁହାଦ୍ଦେଵମନ୍ଯଂ ନ ଜାନେ ନ ଜାନେ ॥ 27 ॥
କଲତ୍ରଂ ସୁତା ବନ୍ଧୁଵର୍ଗଃ ପଶୁର୍ଵା
ନରୋ ଵାଥ ନାରୀ ଗୃହେ ଯେ ମଦୀଯାଃ ।
ଯଜନ୍ତୋ ନମନ୍ତଃ ସ୍ତୁଵନ୍ତୋ ଭଵନ୍ତଂ
ସ୍ମରନ୍ତଶ୍ଚ ତେ ସନ୍ତୁ ସର୍ଵେ କୁମାର ॥ 28 ॥
ମୃଗାଃ ପକ୍ଷିଣୋ ଦଂଶକା ଯେ ଚ ଦୁଷ୍ଟା-
ସ୍ତଥା ଵ୍ଯାଧଯୋ ବାଧକା ଯେ ମଦଙ୍ଗେ ।
ଭଵଚ୍ଛକ୍ତିତୀକ୍ଷ୍ଣାଗ୍ରଭିନ୍ନାଃ ସୁଦୂରେ
ଵିନଶ୍ଯନ୍ତୁ ତେ ଚୂର୍ଣିତକ୍ରୌଞ୍ଚଶୈଲ ॥ 29 ॥
ଜନିତ୍ରୀ ପିତା ଚ ସ୍ଵପୁତ୍ରାପରାଧଂ
ସହେତେ ନ କିଂ ଦେଵସେନାଧିନାଥ ।
ଅହଂ ଚାତିବାଲୋ ଭଵାନ୍ ଲୋକତାତଃ
କ୍ଷମସ୍ଵାପରାଧଂ ସମସ୍ତଂ ମହେଶ ॥ 30 ॥
ନମଃ କେକିନେ ଶକ୍ତଯେ ଚାପି ତୁଭ୍ଯଂ
ନମଶ୍ଛାଗ ତୁଭ୍ଯଂ ନମଃ କୁକ୍କୁଟାଯ ।
ନମଃ ସିନ୍ଧଵେ ସିନ୍ଧୁଦେଶାଯ ତୁଭ୍ଯଂ
ପୁନଃ ସ୍କନ୍ଦମୂର୍ତେ ନମସ୍ତେ ନମୋଽସ୍ତୁ ॥ 31 ॥
ଜଯାନନ୍ଦଭୂମଂ ଜଯାପାରଧାମଂ
ଜଯାମୋଘକୀର୍ତେ ଜଯାନନ୍ଦମୂର୍ତେ ।
ଜଯାନନ୍ଦସିନ୍ଧୋ ଜଯାଶେଷବନ୍ଧୋ
ଜଯ ତ୍ଵଂ ସଦା ମୁକ୍ତିଦାନେଶସୂନୋ ॥ 32 ॥
ଭୁଜଙ୍ଗାଖ୍ଯଵୃତ୍ତେନ କ୍ଲୃପ୍ତଂ ସ୍ତଵଂ ଯଃ
ପଠେଦ୍ଭକ୍ତିଯୁକ୍ତୋ ଗୁହଂ ସମ୍ପ୍ରଣମ୍ଯ ।
ସ ପୁତ୍ରାନ୍କଲତ୍ରଂ ଧନଂ ଦୀର୍ଘମାଯୁ-
ର୍ଲଭେତ୍ସ୍କନ୍ଦସାଯୁଜ୍ଯମନ୍ତେ ନରଃ ସଃ ॥ 33 ॥
About This Stotram
Subrahmanya Bhujanga Stotram
Sanskrit Title: सुब्रह्मण्य भुजङ्ग स्तोत्रम्
IAST Transliteration:
Overview
The Subrahmanya Bhujanga Stotram is highly significant for its devotional content and its powerful invocation of Lord Subrahmanya. The 'Bhujanga' style, with its rhythmic flow, is believed to mesmerize the devotee, drawing them into a state of deep contemplation and surrender. Lord Subrahmanya is revered as the commander-in-chief of the divine armies, the god of war, wisdom, and knowledge. Reciting this stotram is believed to invoke his blessings for overcoming challenges, gaining intellectual prowess, and achieving victory in all endeavors. The stotram often highlights Subrahmanya's divine attributes, his divine parentage (son of Shiva and Parvati), and his role in vanquishing evil forces, making it a potent tool for spiritual purification and empowerment.
Details
| Attribute | Information |
|---|---|
| Deity | Subrahmanya |
| Author | Adi Shankaracharya |
| Type | Stotram |
| Category | Stotram |
| Number of Verses | 33 |
| Origin | The Subrahmanya Bhujanga Stotram is a devotional hymn dedicated to Lord Subrahmanya (also known as Kartikeya, Murugan, Skanda). While its exact scriptural origin is not definitively established within major Puranas or Upanishads, it is widely attributed to the tradition of devotional literature composed by great saints and acharyas. The term 'Bhujanga' in the title refers to a specific meter or style of poetic composition, often characterized by its flowing, serpentine rhythm, evoking a sense of continuous devotion. The stotram is believed to have been composed during a period of significant devotional fervor towards Lord Subrahmanya, likely within the last millennium, as part of the rich tradition of Sanskrit stotra literature. |
Benefits of Recitation
- Removal of obstacles and difficulties
- Attainment of spiritual knowledge and wisdom
- Protection from negative energies and enemies
- Fulfillment of desires and aspirations
- Cultivation of courage and strength
Best Time to Recite
Mornings, evenings, during Skanda Shasti festival, or whenever one seeks courage and removal of obstacles.
Historical Context
The Subrahmanya Bhujanga Stotram is generally attributed to the renowned philosopher and saint Adi Shankaracharya. While Adi Shankaracharya is primarily known for his Advaita Vedanta philosophy and his extensive commentaries, he also composed numerous devotional hymns (stotrams) dedicated to various deities. The exact date of its composition is uncertain, but it is placed within the period of Adi Shankaracharya's life (estimated 8th century CE). This stotram exemplifies the Bhakti movement's emphasis on personal devotion and the accessibility of divine grace through hymns and prayers. The 'Bhujanga' meter, often associated with Adi Shankaracharya's compositions, is characterized by its musicality and its ability to convey deep emotion.
Alternate Names
- Subrahmanya Ashtaka Bhujanga Stotram
Related Stotrams
- Skanda Shasti Kavacham
- Subrahmanya Ashtakam
Last Updated: 2025-12-01