Subrahmanya Bhujanga Stotram
Subrahmanya Bhujanga Stotram
Subrahmanya Bhujanga Stotram
subrahmaṇya bhujaṅga stotram
sadā bālarūpā'pi vighnādrihantrī
mahādantivaktrā'pi pañcāsyamānyā |
vidhīndrādimṛgyā gaṇeśābhidhā me
vidhattāṃ śriyaṃ kā'pi kalyāṇamūrtiḥ || 1 ||
na jānāmi śabdaṃ na jānāmi cārthaṃ
na jānāmi padyaṃ na jānāmi gadyam |
cidekā ṣaḍāsyā hṛdi dyotate me
mukhānniḥsarante giraścāpi citram || 2 ||
mayūrādhirūḍhaṃ mahāvākyagūḍhaṃ
manohāridehaṃ mahaccittageham |
mahīdevadevaṃ mahāvedabhāvaṃ
mahādevabālaṃ bhaje lokapālam || 3 ||
yadā sannidhānaṃ gatā mānavā me
bhavāmbhodhipāraṃ gatāste tadaiva |
iti vyañjayansindhutīre ya āste
tamīḍe pavitraṃ parāśaktiputram || 4 ||
yathābdhestaraṅgā layaṃ yānti tuṅgā-
stathaivāpadaḥ sannidhau sevatāṃ me |
itīvormipaṅktīrnṛṇāṃ darśayantaṃ
sadā bhāvaye hṛtsaroje guhaṃ tam || 5 ||
girau mannivāse narā ye'dhirūḍhā-
stadā parvate rājate te'dhirūḍhāḥ |
itīva bruvangandhaśailādhirūḍhaḥ
sa devo mude me sadā ṣaṇmukho'stu || 6 ||
mahāmbhodhitīre mahāpāpacore
munīndrānukūle sugandhākhyaśaile |
guhāyāṃ vasantaṃ svabhāsā lasantaṃ
janārtiṃ harantaṃ śrayāmo guhaṃ tam || 7 ||
lasatsvarṇagehe nṛṇāṃ kāmadohe
sumastomasañchannamāṇikyamañce |
samudyatsahasrārkatulyaprakāśaṃ
sadā bhāvaye kārtikeyaṃ sureśam || 8 ||
raṇaddhaṃsake mañjule'tyantaśoṇe
manohārilāvaṇyapīyūṣapūrṇe |
manaḥṣaṭpado me bhavakleśataptaḥ
sadā modatāṃ skanda te pādapadme || 9 ||
suvarṇābhadivyāmbarairbhāsamānāṃ
kvaṇatkiṅkiṇīmekhalāśobhamānām |
lasaddhemapaṭṭena vidyotamānāṃ
kaṭiṃ bhāvaye skanda te dīpyamānām || 10 ||
pulindeśakanyāghanābhogatuṅga-
stanāliṅganāsaktakāśmīrarāgam |
namasyāmyahaṃ tārakāre tavoraḥ
svabhaktāvane sarvadā sānurāgam || 11 ||
vidhau klṛptadaṇḍānsvalīlādhṛtāṇḍā-
nnirastebhaśuṇḍāndviṣatkāladaṇḍān |
hatendrāriṣaṇḍānjagatrāṇaśauṇḍā-
nsadā te pracaṇḍānśraye bāhudaṇḍān || 12 ||
sadā śāradāḥ ṣaṇmṛgāṅkā yadi syuḥ
samudyanta eva sthitāścetsamantāt |
sadā pūrṇabimbāḥ kalaṅkaiśca hīnā-
stadā tvanmukhānāṃ bruve skanda sāmyam || 13 ||
sphuranmandahāsaiḥ sahaṃsāni cañca-
tkaṭākṣāvalībhṛṅgasaṅghojjvalāni |
sudhāsyandibimbādharāṇīśasūno
tavālokaye ṣaṇmukhāmbhoruhāṇi || 14 ||
viśāleṣu karṇāntadīrgheṣvajasraṃ
dayāsyandiṣu dvādaśasvīkṣaṇeṣu |
mayīṣatkaṭākṣaḥ sakṛtpātitaśce-
dbhavette dayāśīla kā nāma hāniḥ || 15 ||
sutāṅgodbhavo me'si jīveti ṣaḍdhā
japanmantramīśo mudā jighrate yān |
jagadbhārabhṛdbhyo jagannātha tebhyaḥ
kirīṭojjvalebhyo namo mastakebhyaḥ || 16 ||
sphuradratnakeyūrahārābhirāma-
ścalatkuṇḍalaśrīlasadgaṇḍabhāgaḥ |
kaṭau pītavāsāḥ kare cāruśaktiḥ
purastānmamāstāṃ purārestanūjaḥ || 17 ||
ihāyāhi vatseti hastānprasāryā-
hvayatyādarācchaṅkare māturaṅkāt |
samutpatya tātaṃ śrayantaṃ kumāraṃ
harāśliṣṭagātraṃ bhaje bālamūrtim || 18 ||
kumāreśasūno guha skanda senā-
pate śaktipāṇe mayūrādhirūḍha |
pulindātmajākānta bhaktārtihārin
prabho tārakāre sadā rakṣa māṃ tvam || 19 ||
praśāntendriye naṣṭasañjñe viceṣṭe
kaphodgārivaktre bhayotkampigātre |
prayāṇonmukhe mayyanāthe tadānīṃ
drutaṃ me dayālo bhavāgre guha tvam || 20 ||
kṛtāntasya dūteṣu caṇḍeṣu kopā-
ddahacchinddhi bhinddhīti māṃ tarjayatsu |
mayūraṃ samāruhya mā bhairiti tvaṃ
puraḥ śaktipāṇirmamāyāhi śīghram || 21 ||
praṇamyāsakṛtpādayoste patitvā
prasādya prabho prārthaye'nekavāram |
na vaktuṃ kṣamo'haṃ tadānīṃ kṛpābdhe
na kāryāntakāle manāgapyupekṣā || 22 ||
sahasrāṇḍabhoktā tvayā śūranāmā
hatastārakaḥ siṃhavaktraśca daityaḥ |
mamāntarhṛdisthaṃ manaḥkleśamekaṃ
na haṃsi prabho kiṃ karomi kva yāmi || 23 ||
ahaṃ sarvadā duḥkhabhārāvasanno
bhavāndīnabandhustvadanyaṃ na yāce |
bhavadbhaktirodhaṃ sadā klṛptabādhaṃ
mamādhiṃ drutaṃ nāśayomāsuta tvam || 24 ||
apasmārakuṣṭakṣayārśaḥ prameha-
jvaronmādagulmādirogā mahāntaḥ |
piśācāśca sarve bhavatpatrabhūtiṃ
vilokya kṣaṇāttārakāre dravante || 25 ||
dṛśi skandamūrtiḥ śrutau skandakīrti-
rmukhe me pavitraṃ sadā taccaritram |
kare tasya kṛtyaṃ vapustasya bhṛtyaṃ
guhe santu līnā mamāśeṣabhāvāḥ || 26 ||
munīnāmutāho nṛṇāṃ bhaktibhājā-
mabhīṣṭapradāḥ santi sarvatra devāḥ |
nṛṇāmantyajānāmapi svārthadāne
guhāddevamanyaṃ na jāne na jāne || 27 ||
kalatraṃ sutā bandhuvargaḥ paśurvā
naro vātha nārī gṛhe ye madīyāḥ |
yajanto namantaḥ stuvanto bhavantaṃ
smarantaśca te santu sarve kumāra || 28 ||
mṛgāḥ pakṣiṇo daṃśakā ye ca duṣṭā-
stathā vyādhayo bādhakā ye madaṅge |
bhavacchaktitīkṣṇāgrabhinnāḥ sudūre
vinaśyantu te cūrṇitakrauñcaśaila || 29 ||
janitrī pitā ca svaputrāparādhaṃ
sahete na kiṃ devasenādhinātha |
ahaṃ cātibālo bhavān lokatātaḥ
kṣamasvāparādhaṃ samastaṃ maheśa || 30 ||
namaḥ kekine śaktaye cāpi tubhyaṃ
namaśchāga tubhyaṃ namaḥ kukkuṭāya |
namaḥ sindhave sindhudeśāya tubhyaṃ
punaḥ skandamūrte namaste namo'stu || 31 ||
jayānandabhūmaṃ jayāpāradhāmaṃ
jayāmoghakīrte jayānandamūrte |
jayānandasindho jayāśeṣabandho
jaya tvaṃ sadā muktidāneśasūno || 32 ||
bhujaṅgākhyavṛttena klṛptaṃ stavaṃ yaḥ
paṭhedbhaktiyukto guhaṃ sampraṇamya |
sa putrānkalatraṃ dhanaṃ dīrghamāyu-
rlabhetskandasāyujyamante naraḥ saḥ || 33 ||
About This Stotram
Subrahmanya Bhujanga Stotram
Sanskrit Title: सुब्रह्मण्य भुजङ्ग स्तोत्रम्
IAST Transliteration:
Overview
The Subrahmanya Bhujanga Stotram is highly significant for its devotional content and its powerful invocation of Lord Subrahmanya. The 'Bhujanga' style, with its rhythmic flow, is believed to mesmerize the devotee, drawing them into a state of deep contemplation and surrender. Lord Subrahmanya is revered as the commander-in-chief of the divine armies, the god of war, wisdom, and knowledge. Reciting this stotram is believed to invoke his blessings for overcoming challenges, gaining intellectual prowess, and achieving victory in all endeavors. The stotram often highlights Subrahmanya's divine attributes, his divine parentage (son of Shiva and Parvati), and his role in vanquishing evil forces, making it a potent tool for spiritual purification and empowerment.
Details
| Attribute | Information |
|---|---|
| Deity | Subrahmanya |
| Author | Adi Shankaracharya |
| Type | Stotram |
| Category | Stotram |
| Number of Verses | 33 |
| Origin | The Subrahmanya Bhujanga Stotram is a devotional hymn dedicated to Lord Subrahmanya (also known as Kartikeya, Murugan, Skanda). While its exact scriptural origin is not definitively established within major Puranas or Upanishads, it is widely attributed to the tradition of devotional literature composed by great saints and acharyas. The term 'Bhujanga' in the title refers to a specific meter or style of poetic composition, often characterized by its flowing, serpentine rhythm, evoking a sense of continuous devotion. The stotram is believed to have been composed during a period of significant devotional fervor towards Lord Subrahmanya, likely within the last millennium, as part of the rich tradition of Sanskrit stotra literature. |
Benefits of Recitation
- Removal of obstacles and difficulties
- Attainment of spiritual knowledge and wisdom
- Protection from negative energies and enemies
- Fulfillment of desires and aspirations
- Cultivation of courage and strength
Best Time to Recite
Mornings, evenings, during Skanda Shasti festival, or whenever one seeks courage and removal of obstacles.
Historical Context
The Subrahmanya Bhujanga Stotram is generally attributed to the renowned philosopher and saint Adi Shankaracharya. While Adi Shankaracharya is primarily known for his Advaita Vedanta philosophy and his extensive commentaries, he also composed numerous devotional hymns (stotrams) dedicated to various deities. The exact date of its composition is uncertain, but it is placed within the period of Adi Shankaracharya's life (estimated 8th century CE). This stotram exemplifies the Bhakti movement's emphasis on personal devotion and the accessibility of divine grace through hymns and prayers. The 'Bhujanga' meter, often associated with Adi Shankaracharya's compositions, is characterized by its musicality and its ability to convey deep emotion.
Alternate Names
- Subrahmanya Ashtaka Bhujanga Stotram
Related Stotrams
- Skanda Shasti Kavacham
- Subrahmanya Ashtakam
Last Updated: 2025-12-01
