Stotram - Sacred Scripture in malayalam

Srimad Bhagawad Gita Chapter 14

ശ്രീമദ്ഭഗവദ്ഗീതാ മൂലമ് - ചതുര്ദശോഽധ്യായഃ

Srimad Bhagawad Gita Chapter 14

Stotram
Unknown
27 Verses
110%

ശ്രീമദ്ഭഗവദ്ഗീതാ മൂലമ് - ചതുര്ദശോഽധ്യായഃ

ശ്ലോക 1

ഓം ശ്രീ പരമാത്മനേ നമഃ

അഥ ചതുര്ദശോഽധ്യായഃ ।

ഗുണത്രയവിഭാഗയോഗഃ

ശ്രീഭഗവാനുവാച

പരം ഭൂയഃ പ്രവക്ഷ്യാമി ജ്ഞാനാനാം ജ്ഞാനമുത്തമമ് ।

യജ്ജ്ഞാത്വാ മുനയഃ സര്വേ പരാം സിദ്ധിമിതോ ഗതാഃ

ശ്ലോക 2

ഇദം ജ്ഞാനമുപാശ്രിത്യ മമ സാധര്മ്യമാഗതാഃ ।

സര്ഗേഽപി നോപജായന്തേ പ്രലയേ ന വ്യഥന്തി ച

॥ 1 ॥

ശ്ലോക 3

മമ യോനിര്മഹദ്ബ്രഹ്മ തസ്മിന്ഗര്ഭം ദധാമ്യഹമ് ।

സമ്ഭവഃ സര്വഭൂതാനാം തതോ ഭവതി ഭാരത

॥ 2 ॥

ശ്ലോക 4

സര്വയോനിഷു കൌന്തേയ മൂര്തയഃ സമ്ഭവന്തി യാഃ ।

താസാം ബ്രഹ്മ മഹദ്യോനിരഹം ബീജപ്രദഃ പിതാ

॥ 3 ॥

ശ്ലോക 5

സത്ത്വം രജസ്തമ ഇതി ഗുണാഃ പ്രകൃതിസമ്ഭവാഃ ।

നിബധ്നന്തി മഹാബാഹോ ദേഹേ ദേഹിനമവ്യയമ്

॥ 4 ॥

ശ്ലോക 6

തത്ര സത്ത്വം നിര്മലത്വാത്പ്രകാശകമനാമയമ് ।

സുഖസങ്ഗേന ബധ്നാതി ജ്ഞാനസങ്ഗേന ചാനഘ

॥ 5 ॥

ശ്ലോക 7

രജോ രാഗാത്മകം വിദ്ധി തൃഷ്ണാസങ്ഗസമുദ്ഭവമ് ।

തന്നിബധ്നാതി കൌന്തേയ കര്മസങ്ഗേന ദേഹിനമ്

॥ 6 ॥

ശ്ലോക 8

തമസ്ത്വജ്ഞാനജം വിദ്ധി മോഹനം സര്വദേഹിനാമ് ।

പ്രമാദാലസ്യനിദ്രാഭിസ്തന്നിബധ്നാതി ഭാരത

॥ 7 ॥

ശ്ലോക 9

സത്ത്വം സുഖേ സഞ്ജയതി രജഃ കര്മണി ഭാരത ।

ജ്ഞാനമാവൃത്യ തു തമഃ പ്രമാദേ സഞ്ജയത്യുത

॥ 8 ॥

ശ്ലോക 10

രജസ്തമശ്ചാഭിഭൂയ സത്ത്വം ഭവതി ഭാരത ।

രജഃ സത്ത്വം തമശ്ചൈവ തമഃ സത്ത്വം രജസ്തഥാ

॥ 9 ॥

ശ്ലോക 11

സര്വദ്വാരേഷു ദേഹേഽസ്മിന്പ്രകാശ ഉപജായതേ ।

ജ്ഞാനം യദാ തദാ വിദ്യാദ്വിവൃദ്ധം സത്ത്വമിത്യുത

॥ 10 ॥

ശ്ലോക 12

ലോഭഃ പ്രവൃത്തിരാരമ്ഭഃ കര്മണാമശമഃ സ്പൃഹാ ।

രജസ്യേതാനി ജായന്തേ വിവൃദ്ധേ ഭരതര്ഷഭ

॥ 11 ॥

ശ്ലോക 13

അപ്രകാശോഽപ്രവൃത്തിശ്ച പ്രമാദോ മോഹ ഏവ ച ।

തമസ്യേതാനി ജായന്തേ വിവൃദ്ധേ കുരുനന്ദന

॥ 12 ॥

ശ്ലോക 14

യദാ സത്ത്വേ പ്രവൃദ്ധേ തു പ്രലയം യാതി ദേഹഭൃത് ।

തദോത്തമവിദാം ലോകാനമലാന്പ്രതിപദ്യതേ

॥ 13 ॥

ശ്ലോക 15

രജസി പ്രലയം ഗത്വാ കര്മസങ്ഗിഷു ജായതേ ।

തഥാ പ്രലീനസ്തമസി മൂഢയോനിഷു ജായതേ

॥ 14 ॥

ശ്ലോക 16

കര്മണഃ സുകൃതസ്യാഹുഃ സാത്ത്വികം നിര്മലം ഫലമ് ।

രജസസ്തു ഫലം ദുഃഖമജ്ഞാനം തമസഃ ഫലമ്

॥ 15 ॥

ശ്ലോക 17

സത്ത്വാത്സഞ്ജായതേ ജ്ഞാനം രജസോ ലോഭ ഏവ ച ।

പ്രമാദമോഹൌ തമസോ ഭവതോഽജ്ഞാനമേവ ച

॥ 16 ॥

ശ്ലോക 18

ഊര്ധ്വം ഗച്ഛന്തി സത്ത്വസ്ഥാ മധ്യേ തിഷ്ഠന്തി രാജസാഃ ।

ജഘന്യഗുണവൃത്തിസ്ഥാ അധോ ഗച്ഛന്തി താമസാഃ

॥ 17 ॥

ശ്ലോക 19

നാന്യം ഗുണേഭ്യഃ കര്താരം യദാ ദ്രഷ്ടാനുപശ്യതി ।

ഗുണേഭ്യശ്ച പരം വേത്തി മദ്ഭാവം സോഽധിഗച്ഛതി

॥ 18 ॥

ശ്ലോക 20

ഗുണാനേതാനതീത്യ ത്രീന്ദേഹീ ദേഹസമുദ്ഭവാന് ।

ജന്മമൃത്യുജരാദുഃഖൈര്വിമുക്തോഽമൃതമശ്നുതേ

॥ 19 ॥

ശ്ലോക 21

അര്ജുന ഉവാച

കൈര്ലിങ്ഗൈസ്ത്രീന്ഗുണാനേതാനതീതോ ഭവതി പ്രഭോ ।

കിമാചാരഃ കഥം ചൈതാംസ്ത്രീന്ഗുണാനതിവര്തതേ

॥ 20 ॥

ശ്ലോക 22

ശ്രീഭഗവാനുവാച

പ്രകാശം ച പ്രവൃത്തിം ച മോഹമേവ ച പാണ്ഡവ ।

ത ദ്വേഷ്ടി സമ്പ്രവൃത്താനി ന നിവൃത്താനി കാങ്ക്ഷതി

॥ 21 ॥

ശ്ലോക 23

ഉദാസീനവദാസീനോ ഗുണൈര്യോ ന വിചാല്യതേ ।

ഗുണാ വര്തന്ത ഇത്യേവ യോഽവതിഷ്ഠതി നേങ്ഗതേ

॥ 22 ॥

ശ്ലോക 24

സമദുഃഖസുഖഃ സ്വസ്ഥഃ സമലോഷ്ടാശ്മകാഞ്ചനഃ ।

തുല്യപ്രിയാപ്രിയോ ധീരസ്തുല്യനിന്ദാത്മസംസ്തുതിഃ

॥ 23 ॥

ശ്ലോക 25

മാനാപമാനയോസ്തുല്യസ്തുല്യോ മിത്രാരിപക്ഷയോഃ ।

സര്വാരമ്ഭപരിത്യാഗീ ഗുണാതീതഃ സ ഉച്യതേ

॥ 24 ॥

ശ്ലോക 26

മാം ച യോഽവ്യഭിചാരേണ ഭക്തിയോഗേന സേവതേ ।

സ ഗുണാന്സമതീത്യൈതാന്ബ്രഹ്മഭൂയായ കല്പതേ

॥ 25 ॥

ശ്ലോക 27

ബ്രഹ്മണോ ഹി പ്രതിഷ്ഠാഹമമൃതസ്യാവ്യയസ്യ ച ।

ശാശ്വതസ്യ ച ധര്മസ്യ സുഖസ്യൈകാന്തികസ്യ ച

॥ 26 ॥

ശ്ലോക 28

ഓം തത്സദിതി ശ്രീമദ്ഭഗവദ്ഗീതാസൂപനിഷത്സു ബ്രഹ്മവിദ്യായാം യോഗശാസ്ത്രേ

ശ്രീകൃഷ്ണാര്ജുനസംവാദേ ഗുണത്രയവിഭാഗയോഗോ നാമ ചതുര്ദശോഽധ്യായഃ ॥14 ।