ಶ್ರೀ ದುರ್ಗಾ ಚನ್ದ್ರಕಲಾ ಸ್ತುತಿ

ಶ್ರೀ ದುರ್ಗಾ ಚನ್ದ್ರಕಲಾ ಸ್ತುತಿ

ಶ್ಲೋಕ 1

ಧ್ಯಾನಮ್

ಉಮಾಕಾನ್ತೇ ರಮಾಕಾನ್ತೇ ಏಷಾಮಾಸೀ-ನ್ಮತಿಸ್ಸಮಾ ।

ನಮಾಮಿ ದೀಕ್ಷಿತೇನ್ದ್ರಾಂ ಸ್ತಾನ್ ನಯಷಟ್ಕ-ವಿಶಾರದಾಮ್ ॥

ವೇಧೋಹರೀಶ್ವರಸ್ತುತ್ಯಾಂ ವಿಹರ್ತ್ರೀಂ ವಿನ್ಧ್ಯಭೂಧರೇ ।

ಹರಪ್ರಾಣೇಶ್ವರೀಂ ವನ್ದೇ ಹನ್ತ್ರೀಂ ವಿಬುಧವಿದ್ವಿಷಾಮ್

ಶ್ಲೋಕ 2

ಅಭ್ಯರ್ಥನೇನ ಸರಸೀರುಹಸಮ್ಭವಸ್ಯ

ತ್ಯಕ್ತ್ವೋದಿತಾ ಭಗವದಕ್ಷಿಪಿಧಾನಲೀಲಾಮ್ ।

ವಿಶ್ವೇಶ್ವರೀ ವಿಪದಪಾಕರಣೇ ಪುರಸ್ತಾತ್

ಮಾತಾ ಮಮಾಸ್ತು ಮಧುಕೈಟಭಯೋರ್ನಿಹನ್ತ್ರೀ

॥ 1 ॥

ಶ್ಲೋಕ 3

ಪ್ರಾಙ್ನಿರ್ಜರೇಷು ನಿಹತೈರ್ನಿಜಶಕ್ತಿಲೇಶೈಃ

ಏಕೀಭವದ್ಭಿರುದಿತಾಽಖಿಲಲೋಕಗುಪ್ತ್ಯೈ ।

ಸಮ್ಪನ್ನಶಸ್ತ್ರನಿಕರಾ ಚ ತದಾಯುಧಸ್ಥೈಃ

ಮಾತಾ ಮಮಾಸ್ತು ಮಹಿಷಾನ್ತಕರೀ ಪುರಸ್ತಾತ್

॥ 2 ॥

ಶ್ಲೋಕ 4

ಪ್ರಾಲೇಯಶೈಲತನಯಾ ತನುಕಾನ್ತಿಸಮ್ಪತ್

ಕೋಶೋದಿತಾ ಕುವಲಯಚ್ಛವಿಚಾರುದೇಹಾ ।

ನಾರಾಯಣೀ ನಮದಭೀಪ್ಸಿತಕಲ್ಪವಲ್ಲೀ

ಸುಪ್ರೀತಿಮಾವಹತು ಶುಮ್ಭನಿಶುಮ್ಭಹನ್ತ್ರೀ

॥ 3 ॥

ಶ್ಲೋಕ 5

ವಿಶ್ವೇಶ್ವರೀತಿ ಮಹಿಷಾನ್ತಕರೀತಿ ಯಸ್ಯಾಃ

ನಾರಾಯಣೀತ್ಯಪಿ ಚ ನಾಮಭಿರಙ್ಕಿತಾನಿ ।

ಸೂಕ್ತಾನಿ ಪಙ್ಕಜಭುವಾ ಚ ಸುರರ್ಷಿಭಿಶ್ಚ

ದೃಷ್ಟಾನಿ ಪಾವಕಮುಖೈಶ್ಚ ಶಿವಾಂ ಭಜೇ ತಾಮ್

॥ 4 ॥

ಶ್ಲೋಕ 6

ಉತ್ಪತ್ತಿದೈತ್ಯಹನನಸ್ತವನಾತ್ಮಕಾನಿ

ಸಂರಕ್ಷಕಾಣ್ಯಖಿಲಭೂತಹಿತಾಯ ಯಸ್ಯಾಃ ।

ಸೂಕ್ತಾನ್ಯಶೇಷನಿಗಮಾನ್ತವಿದಃ ಪಠನ್ತಿ

ತಾಂ ವಿಶ್ವಮಾತರಮಜಸ್ರಮಭಿಷ್ಟವೀಮಿ

॥ 5 ॥

ಶ್ಲೋಕ 7

ಯೇ ವೈಪ್ರಚಿತ್ತಪುನರುತ್ಥಿತಶುಮ್ಭಮುಖ್ಯೈಃ

ದುರ್ಭಿಕ್ಷಘೋರಸಮಯೇನ ಚ ಕಾರಿತಾಸು ।

ಆವಿಷ್ಕೃತಾಸ್ತ್ರಿಜಗದಾರ್ತಿಷು ರೂಪಭೇದಾಃ

ತೈರಮ್ಬಿಕಾ ಸಮಭಿರಕ್ಷತು ಮಾಂ ವಿಪದ್ಭ್ಯಃ

॥ 6 ॥

ಶ್ಲೋಕ 8

ಸೂಕ್ತಂ ಯದೀಯಮರವಿನ್ದಭವಾದಿ ದೃಷ್ಟಂ

ಆವರ್ತ್ಯ ದೇವ್ಯನುಪದಂ ಸುರಥಃ ಸಮಾಧಿಃ ।

ದ್ವಾವಪ್ಯವಾಪತುರಭೀಷ್ಟಮನನ್ಯಲಭ್ಯಂ

ತಾಮಾದಿದೇವತರುಣೀಂ ಪ್ರಣಮಾಮಿ ಮೂರ್ಧ್ನಾ

॥ 7 ॥

ಶ್ಲೋಕ 9

ಮಾಹಿಷ್ಮತೀತನುಭವಂ ಚ ರುರುಂ ಚ ಹನ್ತುಂ

ಆವಿಷ್ಕೃತೈರ್ನಿಜರಸಾದವತಾರಭೇದೈಃ ।

ಅಷ್ಟಾದಶಾಹತನವಾಹತಕೋಟಿಸಙ್ಖ್ಯೈಃ

ಅಮ್ಬಾ ಸದಾ ಸಮಭಿರಕ್ಷತು ಮಾಂ ವಿಪದ್ಭ್ಯಃ

॥ 8 ॥

ಶ್ಲೋಕ 10

ಏತಚ್ಚರಿತ್ರಮಖಿಲಂ ಲಿಖಿತಂ ಹಿ ಯಸ್ಯಾಃ

ಸಮ್ಪೂಜಿತಂ ಸದನ ಏವ ನಿವೇಶಿತಂ ವಾ ।

ದುರ್ಗಂ ಚ ತಾರಯತಿ ದುಸ್ತರಮಪ್ಯಶೇಷಂ

ಶ್ರೇಯಃ ಪ್ರಯಚ್ಛತಿ ಚ ಸರ್ವಮುಮಾಂ ಭಜೇ ತಾಮ್

॥ 9 ॥

ಶ್ಲೋಕ 11

ಯತ್ಪೂಜನಸ್ತುತಿನಮಸ್ಕೃತಿಭಿರ್ಭವನ್ತಿ

ಪ್ರೀತಾಃ ಪಿತಾಮಹರಮೇಶಹರಾಸ್ತ್ರಯೋಽಪಿ ।

ತೇಷಾಮಪಿ ಸ್ವಕಗುಣೈರ್ದದತೀ ವಪೂಂಷಿ

ತಾಮೀಶ್ವರಸ್ಯ ತರುಣೀಂ ಶರಣಂ ಪ್ರಪದ್ಯೇ

॥ 10 ॥

ಶ್ಲೋಕ 12

ಕಾನ್ತಾರಮಧ್ಯದೃಢಲಗ್ನತಯಾಽವಸನ್ನಾಃ

ಮಗ್ನಾಶ್ಚ ವಾರಿಧಿಜಲೇ ರಿಪುಭಿಶ್ಚ ರುದ್ಧಾಃ ।

ಯಸ್ಯಾಃ ಪ್ರಪದ್ಯ ಚರಣೌ ವಿಪದಸ್ತರನ್ತಿ

ಸಾ ಮೇ ಸದಾಽಸ್ತು ಹೃದಿ ಸರ್ವಜಗತ್ಸವಿತ್ರೀ

॥ 11 ॥

ಶ್ಲೋಕ 13

ಬನ್ಧೇ ವಧೇ ಮಹತಿ ಮೃತ್ಯುಭಯೇ ಪ್ರಸಕ್ತೇ

ವಿತ್ತಕ್ಷಯೇ ಚ ವಿವಿಧೇ ಯ ಮಹೋಪತಾಪೇ ।

ಯತ್ಪಾದಪೂಜನಮಿಹ ಪ್ರತಿಕಾರಮಾಹುಃ

ಸಾ ಮೇ ಸಮಸ್ತಜನನೀ ಶರಣಂ ಭವಾನೀ

॥ 12 ॥

ಶ್ಲೋಕ 14

ಬಾಣಾಸುರಪ್ರಹಿತಪನ್ನಗಬನ್ಧಮೋಕ್ಷಃ

ತದ್ಬಾಹುದರ್ಪದಲನಾದುಷಯಾ ಚ ಯೋಗಃ ।

ಪ್ರಾದ್ಯುಮ್ನಿನಾ ದ್ರುತಮಲಭ್ಯತ ಯತ್ಪ್ರಸಾದಾತ್

ಸಾ ಮೇ ಶಿವಾ ಸಕಲಮಪ್ಯಶುಭಂ ಕ್ಷಿಣೋತು

॥ 13 ॥

ಶ್ಲೋಕ 15

ಪಾಪಃ ಪುಲಸ್ತ್ಯತನಯಃ ಪುನರುತ್ಥಿತೋ ಮಾಂ

ಅದ್ಯಾಪಿ ಹರ್ತುಮಯಮಾಗತ ಇತ್ಯುದೀತಮ್ ।

ಯತ್ಸೇವನೇನ ಭಯಮಿನ್ದಿರಯಾಽವಧೂತಂ

ತಾಮಾದಿದೇವತರುಣೀಂ ಶರಣಂ ಗತೋಽಸ್ಮಿ

॥ 14 ॥

ಶ್ಲೋಕ 16

ಯದ್ಧ್ಯಾನಜಂ ಸುಖಮವಾಪ್ಯಮನನ್ತಪುಣ್ಯೈಃ

ಸಾಕ್ಷಾತ್ತಮಚ್ಯುತ ಪರಿಗ್ರಹಮಾಶ್ವವಾಪುಃ ।

ಗೋಪಾಙ್ಗನಾಃ ಕಿಲ ಯದರ್ಚನಪುಣ್ಯಮಾತ್ರಾಃ

ಸಾ ಮೇ ಸದಾ ಭಗವತೀ ಭವತು ಪ್ರಸನ್ನಾ

॥ 15 ॥

ಶ್ಲೋಕ 17

ರಾತ್ರಿಂ ಪ್ರಪದ್ಯ ಇತಿ ಮನ್ತ್ರವಿದಃ ಪ್ರಪನ್ನಾನ್

ಉದ್ಬೋಧ್ಯ ಮೃತ್ಯುವಧಿಮನ್ಯಫಲೈಃ ಪ್ರಲೋಭ್ಯ ।

ಬುದ್ಧ್ವಾ ಚ ತದ್ವಿಮುಖತಾಂ ಪ್ರತನಂ ನಯನ್ತೀಂ

ಆಕಾಶಮಾದಿಜನನೀಂ ಜಗತಾಂ ಭಜೇ ತಾಮ್

॥ 16 ॥

ಶ್ಲೋಕ 18

ದೇಶಕಾಲೇಷು ದುಷ್ಟೇಷು ದುರ್ಗಾಚನ್ದ್ರಕಲಾಸ್ತುತಿಃ ।

ಸನ್ಧ್ಯಯೋರನುಸನ್ಧೇಯಾ ಸರ್ವಾಪದ್ವಿನಿವೃತ್ತಯೇ

॥ 17 ॥

ಶ್ಲೋಕ 19

ಇತಿ ಶ್ರೀಮದಪಯ್ಯದೀಕ್ಷಿತವಿರಚಿತಾ ದುರ್ಗಾಚನ್ದ್ರಕಲಾಸ್ತುತಿಃ ॥