Sri Dattatreya Vajra Kavacham
ശ്രി ദത്താത്രേയ വജ്ര കവചമ്
Sri Dattatreya Vajra Kavacham
ശ്രി ദത്താത്രേയ വജ്ര കവചമ്
ഋഷയ ഊചുഃ ।
കഥം സങ്കല്പസിദ്ധിഃ സ്യാദ്വേദവ്യാസ കലൌയുഗേ ।
ധര്മാര്ഥകാമമോക്ഷാണാം സാധനം കിമുദാഹൃതമ് ॥ 1 ॥
വ്യാസ ഉവാച ।
ശൃണ്വന്തു ഋഷയസ്സര്വേ ശീഘ്രം സങ്കല്പസാധനമ് ।
സകൃദുച്ചാരമാത്രേണ ഭോഗമോക്ഷപ്രദായകമ് ॥ 2 ॥
ഗൌരീശൃങ്ഗേ ഹിമവതഃ കല്പവൃക്ഷോപശോഭിതമ് ।
ദീപ്തേ ദിവ്യമഹാരത്ന ഹേമമണ്ഡപമധ്യഗമ് ॥ 3 ॥
രത്നസിംഹാസനാസീനം പ്രസന്നം പരമേശ്വരമ് ।
മന്ദസ്മിതമുഖാമ്ഭോജം ശങ്കരം പ്രാഹ പാര്വതീ ॥ 4 ॥
ശ്രീദേവീ ഉവാച ।
ദേവദേവ മഹാദേവ ലോകശങ്കര ശങ്കര ।
മന്ത്രജാലാനി സര്വാണി യന്ത്രജാലാനി കൃത്സ്നശഃ ॥ 5 ॥
തന്ത്രജാലാന്യനേകാനി മയാ ത്വത്തഃ ശ്രുതാനി വൈ ।
ഇദാനീം ദ്രഷ്ടുമിച്ഛാമി വിശേഷേണ മഹീതലമ് ॥ 6 ॥
ഇത്യുദീരിതമാകര്ണ്യ പാര്വത്യാ പരമേശ്വരഃ ।
കരേണാമൃജ്യ സന്തോഷാത് പാര്വതീം പ്രത്യഭാഷത ॥ 7 ॥
മയേദാനീം ത്വയാ സാര്ധം വൃഷമാരുഹ്യ ഗമ്യതേ ।
ഇത്യുക്ത്വാ വൃഷമാരുഹ്യ പാര്വത്യാ സഹ ശങ്കരഃ ॥ 8 ॥
യയൌ ഭൂമണ്ഡലം ദ്രഷ്ടും ഗൌര്യാശ്ചിത്രാണി ദര്ശയന് ।
ക്വചിത് വിന്ധ്യാചലപ്രാന്തേ മഹാരണ്യേ സുദുര്ഗമേ ॥ 9 ॥
തത്ര വ്യാഹര്തുമായാന്തം ഭില്ലം പരശുധാരിണമ് ।
വധ്യമാനം മഹാവ്യാഘ്രം നഖദംഷ്ട്രാഭിരാവൃതമ് ॥ 10 ॥
അതീവ ചിത്രചാരിത്ര്യം വജ്രകായസമായുതമ് ।
അപ്രയത്നമനായാസമഖിന്നം സുഖമാസ്ഥിതമ് ॥ 11 ॥
പലായന്തം മൃഗം പശ്ചാദ്വ്യാഘ്രോ ഭീത്യാ പലായതഃ ।
ഏതദാശ്ചര്യമാലോക്യ പാര്വതീ പ്രാഹ ശങ്കരമ് ॥ 12 ॥
ശ്രീ പാര്വത്യുവാച ।
കിമാശ്ചര്യം കിമാശ്ചര്യമഗ്രേ ശമ്ഭോ നിരീക്ഷ്യതാമ് ।
ഇത്യുക്തഃ സ തതഃ ശമ്ഭുര്ദൃഷ്ട്വാ പ്രാഹ പുരാണവിത് ॥ 13 ॥
ശ്രീ ശങ്കര ഉവാച ।
ഗൌരി വക്ഷ്യാമി തേ ചിത്രമവാങ്മാനസഗോചരമ് ।
അദൃഷ്ടപൂര്വമസ്മാഭിര്നാസ്തി കിഞ്ചിന്ന കുത്രചിത് ॥ 14 ॥
മയാ സമ്യക് സമാസേന വക്ഷ്യതേ ശൃണു പാര്വതി ।
അയം ദൂരശ്രവാ നാമ ഭില്ലഃ പരമധാര്മികഃ ॥ 15 ॥
സമിത്കുശപ്രസൂനാനി കന്ദമൂലഫലാദികമ് ।
പ്രത്യഹം വിപിനം ഗത്വാ സമാദായ പ്രയാസതഃ ॥ 16 ॥
പ്രിയേ പൂര്വം മുനീന്ദ്രേഭ്യഃ പ്രയച്ഛതി ന വാഞ്ഛതി ।
തേഽപി തസ്മിന്നപി ദയാം കുര്വതേ സര്വമൌനിനഃ ॥ 17 ॥
ദലാദനോ മഹായോഗീ വസന്നേവ നിജാശ്രമേ ।
കദാചിദസ്മരത് സിദ്ധം ദത്താത്രേയം ദിഗമ്ബരമ് ॥ 18 ॥
ദത്താത്രേയഃ സ്മര്തൃഗാമീ ചേതിഹാസം പരീക്ഷിതുമ് ।
തത്ക്ഷണാത് സോഽപി യോഗീന്ദ്രോ ദത്താത്രേയഃ സമുത്ഥിതഃ ॥ 19 ॥
തം ദൃഷ്ട്വാശ്ചര്യതോഷാഭ്യാം ദലാദനമഹാമുനിഃ ।
സമ്പൂജ്യാഗ്രേ വിഷീദന്തം ദത്താത്രേയമുവാച തമ് ॥ 20 ॥
മയോപഹൂതഃ സമ്പ്രാപ്തോ ദത്താത്രേയ മഹാമുനേ ।
സ്മര്തൃഗാമീ ത്വമിത്യേതത് കിം വദന്തീ പരീക്ഷിതുമ് ॥ 21 ॥
മയാദ്യ സംസ്മൃതോഽസി ത്വമപരാധം ക്ഷമസ്വ മേ ।
ദത്താത്രേയോ മുനിം പ്രാഹ മമ പ്രകൃതിരീദൃശീ ॥ 22 ॥
അഭക്ത്യാ വാ സുഭക്ത്യാ വാ യഃ സ്മരേന്നാമനന്യധീഃ ।
തദാനീം തമുപാഗമ്യ ദദാമി തദഭീപ്സിതമ് ॥ 23 ॥
ദത്താത്രേയോ മുനിം പ്രാഹ ദലാദനമുനീശ്വരമ് ।
യദിഷ്ടം തദ്വൃണീഷ്വ ത്വം യത് പ്രാപ്തോഽഹം ത്വയാ സ്മൃതഃ ॥ 24 ॥
ദത്താത്രേയം മുനിം പ്രാഹ മയാ കിമപി നോച്യതേ ।
ത്വച്ചിത്തേ യത് സ്ഥിതം തന്മേ പ്രയച്ഛ മുനിപുങ്ഗവ ॥ 25 ॥
ശ്രീ ദത്താത്രേയ ഉവാച ।
മമാസ്തി വജ്രകവചം ഗൃഹാണേത്യവദന്മുനിമ് ।
തഥേത്യങ്ഗീകൃതവതേ ദലാദമുനയേ മുനിഃ ॥ 26 ॥
സ്വവജ്രകവചം പ്രാഹ ഋഷിച്ഛന്ദഃ പുരസ്സരമ് ।
ന്യാസം ധ്യാനം ഫലം തത്ര പ്രയോജനമശേഷതഃ ॥ 27 ॥
അസ്യ ശ്രീദത്താത്രേയ വജ്രകവച സ്തോത്രമന്ത്രസ്യ, കിരാതരൂപീ മഹാരുദ്രൃഷിഃ, അനുഷ്ടുപ് ഛന്ദഃ, ശ്രീദത്താത്രേയോ ദേവതാ, ദ്രാം ബീജമ്, ആം ശക്തിഃ, ക്രൌം കീലകമ്.
ഓം ആത്മനേ നമഃ
ഓം ദ്രീം മനസേ നമഃ
ഓം ആം ദ്രീം ശ്രീം സൌഃ
ഓം ക്ലാം ക്ലീം ക്ലൂം ക്ലൈം ക്ലൌം ക്ലഃ
ശ്രീ ദത്താത്രേയ പ്രസാദ സിദ്ധ്യര്ഥേ ജപേ വിനിയോഗഃ
കരന്യാസഃ ।
ഓം ദ്രാം അങ്ഗുഷ്ഠാഭ്യാം നമഃ ।
ഓം ദ്രീം തര്ജനീഭ്യാം നമഃ ।
ഓം ദ്രൂം മധ്യമാഭ്യാം നമഃ ।
ഓം ദ്രൈം അനാമികാഭ്യാം നമഃ ।
ഓം ദ്രൌം കനിഷ്ഠികാഭ്യാം നമഃ ।
ഓം ദ്രഃ കരതലകരപൃഷ്ഠാഭ്യാം നമഃ ।
ഹൃദയാദിന്യാസഃ ।
ഓം ദ്രാം ഹൃദയായ നമഃ ।
ഓം ദ്രീം ശിരസേ സ്വാഹാ ।
ഓം ദ്രൂം ശിഖായൈ വഷട് ।
ഓം ദ്രൈം കവചായ ഹുമ് ।
ഓം ദ്രൌം നേത്രത്രയായ വൌഷട് ।
ഓം ദ്രഃ അസ്ത്രായ ഫട് ।
ഓം ഭൂര്ഭുവസ്സുവരോമിതി ദിഗ്ബന്ധഃ ।
ധ്യാനമ് ।
ജഗദങ്കുരകന്ദായ സച്ചിദാനന്ദമൂര്തയേ ।
ദത്താത്രേയായ യോഗീന്ദ്രചന്ദ്രായ പരമാത്മനേ ॥ 1 ॥
കദാ യോഗീ കദാ ഭോഗീ കദാ നഗ്നഃ പിശാചവത് ।
ദത്താത്രേയോ ഹരിഃ സാക്ഷാത് ഭുക്തിമുക്തിപ്രദായകഃ ॥ 2 ॥
വാരാണസീപുരസ്നായീ കൊല്ഹാപുരജപാദരഃ ।
മാഹുരീപുരഭീക്ഷാശീ സഹ്യശായീ ദിഗമ്ബരഃ ॥ 3 ॥
ഇന്ദ്രനീല സമാകാരഃ ചന്ദ്രകാന്തിസമദ്യുതിഃ ।
വൈഢൂര്യ സദൃശസ്ഫൂര്തിഃ ചലത്കിഞ്ചിജ്ജടാധരഃ ॥ 4 ॥
സ്നിഗ്ധധാവല്യ യുക്താക്ഷോഽത്യന്തനീല കനീനികഃ ।
ഭ്രൂവക്ഷഃശ്മശ്രുനീലാങ്കഃ ശശാങ്കസദൃശാനനഃ ॥ 5 ॥
ഹാസനിര്ജിത നിഹാരഃ കണ്ഠനിര്ജിത കമ്ബുകഃ ।
മാംസലാംസോ ദീര്ഘബാഹുഃ പാണിനിര്ജിതപല്ലവഃ ॥ 6 ॥
വിശാലപീനവക്ഷാശ്ച താമ്രപാണിര്ദലോദരഃ ।
പൃഥുലശ്രോണിലലിതോ വിശാലജഘനസ്ഥലഃ ॥ 7 ॥
രമ്ഭാസ്തമ്ഭോപമാനോരുഃ ജാനുപൂര്വൈകജങ്ഘകഃ ।
ഗൂഢഗുല്ഫഃ കൂര്മപൃഷ്ഠോ ലസത്വാദോപരിസ്ഥലഃ ॥ 8 ॥
രക്താരവിന്ദസദൃശ രമണീയ പദാധരഃ ।
ചര്മാമ്ബരധരോ യോഗീ സ്മര്തൃഗാമീ ക്ഷണേക്ഷണേ ॥ 9 ॥
ജ്ഞാനോപദേശനിരതോ വിപദ്ധരണദീക്ഷിതഃ ।
സിദ്ധാസനസമാസീന ഋജുകായോ ഹസന്മുഖഃ ॥ 10 ॥
വാമഹസ്തേന വരദോ ദക്ഷിണേനാഭയങ്കരഃ ।
ബാലോന്മത്ത പിശാചീഭിഃ ക്വചിദ് യുക്തഃ പരീക്ഷിതഃ ॥ 11 ॥
ത്യാഗീ ഭോഗീ മഹായോഗീ നിത്യാനന്ദോ നിരഞ്ജനഃ ।
സര്വരൂപീ സര്വദാതാ സര്വഗഃ സര്വകാമദഃ ॥ 12 ॥
ഭസ്മോദ്ധൂലിത സര്വാങ്ഗോ മഹാപാതകനാശനഃ ।
ഭുക്തിപ്രദോ മുക്തിദാതാ ജീവന്മുക്തോ ന സംശയഃ ॥ 13 ॥
ഏവം ധ്യാത്വാഽനന്യചിത്തോ മദ്വജ്രകവചം പഠേത് ।
മാമേവ പശ്യന്സര്വത്ര സ മയാ സഹ സഞ്ചരേത് ॥ 14 ॥
ദിഗമ്ബരം ഭസ്മസുഗന്ധ ലേപനം
ചക്രം ത്രിശൂലം ഢമരും ഗദായുധമ് ।
പദ്മാസനം യോഗിമുനീന്ദ്രവന്ദിതം
ദത്തേതിനാമസ്മരണേന നിത്യമ് ॥ 15 ॥
പഞ്ചോപചാരപൂജാ ।
ഓം ലം പൃഥിവീതത്ത്വാത്മനേ ശ്രീദത്താത്രേയായ നമഃ ।
ഗന്ധം പരികല്പയാമി।
ഓം ഹം ആകാശതത്ത്വാത്മനേ ശ്രീദത്താത്രേയായ നമഃ ।
പുഷ്പം പരികല്പയാമി ।
ഓം യം വായുതത്ത്വാത്മനേ ശ്രീദത്താത്രേയായ നമഃ ।
ധൂപം പരികല്പയാമി ।
ഓം രം വഹ്നിതത്ത്വാത്മനേ ശ്രീദത്താത്രേയായ നമഃ ।
ദീപം പരികല്പയാമി ।
ഓം വം അമൃത തത്ത്വാത്മനേ ശ്രീദത്താത്രേയായ നമഃ ।
അമൃതനൈവേദ്യം പരികല്പയാമി ।
ഓം സം സര്വതത്ത്വാത്മനേ ശ്രീദത്താത്രേയായ നമഃ ।
താമ്ബൂലാദിസര്വോപചാരാന് പരികല്പയാമി ।
(അനന്തരം ‘ഓം ദ്രാം…’ ഇതി മൂലമന്ത്രം അഷ്ടോത്തരശതവാരം (108) ജപേത്)
അഥ വജ്രകവചമ് ।
ഓം ദത്താത്രേയായ ശിരഃപാതു സഹസ്രാബ്ജേഷു സംസ്ഥിതഃ ।
ഫാലം പാത്വാനസൂയേയഃ ചന്ദ്രമണ്ഡലമധ്യഗഃ ॥ 1 ॥
കൂര്ചം മനോമയഃ പാതു ഹം ക്ഷം ദ്വിദലപദ്മഭൂഃ ।
ജ്യോതിരൂപോഽക്ഷിണീപാതു പാതു ശബ്ദാത്മകഃ ശ്രുതീ ॥ 2 ॥
നാസികാം പാതു ഗന്ധാത്മാ മുഖം പാതു രസാത്മകഃ ।
ജിഹ്വാം വേദാത്മകഃ പാതു ദന്തോഷ്ഠൌ പാതു ധാര്മികഃ ॥ 3 ॥
കപോലാവത്രിഭൂഃ പാതു പാത്വശേഷം മമാത്മവിത് ।
സര്വാത്മാ ഷോഡശാരാബ്ജസ്ഥിതഃ സ്വാത്മാഽവതാദ് ഗലമ് ॥ 4 ॥
സ്കന്ധൌ ചന്ദ്രാനുജഃ പാതു ഭുജൌ പാതു കൃതാദിഭൂഃ ।
ജത്രുണീ ശത്രുജിത് പാതു പാതു വക്ഷസ്ഥലം ഹരിഃ ॥ 5 ॥
കാദിഠാന്തദ്വാദശാരപദ്മഗോ മരുദാത്മകഃ ।
യോഗീശ്വരേശ്വരഃ പാതു ഹൃദയം ഹൃദയസ്ഥിതഃ ॥ 6 ॥
പാര്ശ്വേ ഹരിഃ പാര്ശ്വവര്തീ പാതു പാര്ശ്വസ്ഥിതഃ സ്മൃതഃ ।
ഹഠയോഗാദിയോഗജ്ഞഃ കുക്ഷിം പാതു കൃപാനിധിഃ ॥ 7 ॥
ഡകാരാദി ഫകാരാന്ത ദശാരസരസീരുഹേ ।
നാഭിസ്ഥലേ വര്തമാനോ നാഭിം വഹ്ന്യാത്മകോഽവതു ॥ 8 ॥
വഹ്നിതത്ത്വമയോ യോഗീ രക്ഷതാന്മണിപൂരകമ് ।
കടിം കടിസ്ഥബ്രഹ്മാണ്ഡവാസുദേവാത്മകോഽവതു ॥ 9 ॥
വകാരാദി ലകാരാന്ത ഷട്പത്രാമ്ബുജബോധകഃ ।
ജലതത്ത്വമയോ യോഗീ സ്വാധിഷ്ഠാനം മമാവതു ॥ 10 ॥
സിദ്ധാസന സമാസീന ഊരൂ സിദ്ധേശ്വരോഽവതു ।
വാദിസാന്ത ചതുഷ്പത്രസരോരുഹ നിബോധകഃ ॥ 11 ॥
മൂലാധാരം മഹീരൂപോ രക്ഷതാദ് വീര്യനിഗ്രഹീ ।
പൃഷ്ഠം ച സര്വതഃ പാതു ജാനുന്യസ്തകരാമ്ബുജഃ ॥ 12 ॥
ജങ്ഘേ പാത്വവധൂതേന്ദ്രഃ പാത്വങ്ഘ്രീ തീര്ഥപാവനഃ ।
സര്വാങ്ഗം പാതു സര്വാത്മാ രോമാണ്യവതു കേശവഃ ॥ 13 ॥
ചര്മ ചര്മാമ്ബരഃ പാതു രക്തം ഭക്തിപ്രിയോഽവതു ।
മാംസം മാംസകരഃ പാതു മജ്ജാം മജ്ജാത്മകോഽവതു ॥ 14 ॥
അസ്ഥീനി സ്ഥിരധീഃ പായാന്മേധാം വേധാഃ പ്രപാലയേത് ।
ശുക്രം സുഖകരഃ പാതു ചിത്തം പാതു ദൃഢാകൃതിഃ ॥ 15 ॥
മനോബുദ്ധിമഹങ്കാരം ഹൃഷീകേശാത്മകോഽവതു ।
കര്മേന്ദ്രിയാണി പാത്വീശഃ പാതു ജ്ഞാനേന്ദ്രിയാണ്യജഃ ॥ 16 ॥
ബന്ധൂന് ബന്ധൂത്തമഃ പായാച്ഛത്രുഭ്യഃ പാതു ശത്രുജിത് ।
ഗൃഹാരാമധനക്ഷേത്രപുത്രാദീന് ശങ്കരോഽവതു ॥ 17 ॥
ഭാര്യാം പ്രകൃതിവിത് പാതു പശ്വാദീന് പാതു ശാര്ങ്ഗഭൃത് ।
പ്രാണാന് പാതു പ്രധാനജ്ഞോ ഭക്ഷ്യാദീന് പാതു ഭാസ്കരഃ ॥ 18 ॥
സുഖം ചന്ദ്രാത്മകഃ പാതു ദുഃഖാത് പാതു പുരാന്തകഃ ।
പശൂന് പശുപതിഃ പാതു ഭൂതിം ഭൂതേശ്വരോ മമ ॥ 19 ॥
പ്രാച്യാം വിഷഹരഃ പാതു പാത്വാഗ്നേയ്യാം മഖാത്മകഃ ।
യാമ്യാം ധര്മാത്മകഃ പാതു നൈരൃത്യാം സര്വവൈരിഹൃത് ॥ 20 ॥
വരാഹഃ പാതു വാരുണ്യാം വായവ്യാം പ്രാണദോഽവതു ।
കൌബേര്യാം ധനദഃ പാതു പാത്വൈശാന്യാം മഹാഗുരുഃ ॥ 21 ॥
ഊര്ധ്വം പാതു മഹാസിദ്ധഃ പാത്വധസ്താജ്ജടാധരഃ ।
രക്ഷാഹീനം തു യത് സ്ഥാനം രക്ഷത്വാദിമുനീശ്വരഃ ॥ 22 ॥
കരന്യാസഃ ।
ഓം ദ്രാം അങ്ഗുഷ്ഠാഭ്യാം നമഃ ।
ഓം ദ്രീം തര്ജനീഭ്യാം നമഃ ।
ഓം ദ്രൂം മധ്യമാഭ്യാം നമഃ ।
ഓം ദ്രൈം അനാമികാഭ്യാം നമഃ ।
ഓം ദ്രൌം കനിഷ്ഠികാഭ്യാം നമഃ ।
ഓം ദ്രഃ കരതലകരപൃഷ്ഠാഭ്യാം നമഃ ।
ഹൃദയാദിന്യാസഃ ।
ഓം ദ്രാം ഹൃദയായ നമഃ ।
ഓം ദ്രീം ശിരസേ സ്വാഹാ ।
ഓം ദ്രൂം ശിഖായൈ വഷട് ।
ഓം ദ്രൈം കവചായ ഹുമ് ।
ഓം ദ്രൌം നേത്രത്രയായ വൌഷട് ।
ഓം ദ്രഃ അസ്ത്രായ ഫട് ।
ഓം ഭൂര്ഭുവസ്സുവരോമിതി ദിഗ്വിമോകഃ ।
ഫലശൃതി ॥
ഏതന്മേ വജ്രകവചം യഃ പഠേത് ശൃണുയാദപി ।
വജ്രകായശ്ചിരഞ്ജീവീ ദത്താത്രേയോഽഹമബ്രുവമ് ॥ 23 ॥
ത്യാഗീ ഭോഗീ മഹായോഗീ സുഖദുഃഖവിവര്ജിതഃ ।
സര്വത്ര സിദ്ധസങ്കല്പോ ജീവന്മുക്തോഽദ്യവര്തതേ ॥ 24 ॥
ഇത്യുക്ത്വാന്തര്ദധേ യോഗീ ദത്താത്രേയോ ദിഗമ്ബരഃ ।
ദലാദനോഽപി തജ്ജപ്ത്വാ ജീവന്മുക്തഃ സ വര്തതേ ॥ 25 ॥
ഭില്ലോ ദൂരശ്രവാ നാമ തദാനീം ശ്രുതവാനിദമ് ।
സകൃച്ഛ്രവണമാത്രേണ വജ്രാങ്ഗോഽഭവദപ്യസൌ ॥ 26 ॥
ഇത്യേതദ് വജ്രകവചം ദത്താത്രേയസ്യ യോഗിനഃ ।
ശ്രുത്വാ ശേഷം ശമ്ഭുമുഖാത് പുനരപ്യാഹ പാര്വതീ ॥ 27 ॥
ശ്രീ പാര്വത്യുവാച ।
ഏതത് കവച മാഹാത്മ്യം വദ വിസ്തരതോ മമ ।
കുത്ര കേന കദാ ജാപ്യം കിയജ്ജാപ്യം കഥം കഥമ് ॥ 28 ॥
ഉവാച ശമ്ഭുസ്തത് സര്വം പാര്വത്യാ വിനയോദിതമ് ।
ശ്രീപരമേശ്വര ഉവാച ।
ശൃണു പാര്വതി വക്ഷ്യാമി സമാഹിതമനാവിലമ് ॥ 29 ॥
ധര്മാര്ഥകാമമോക്ഷാണാമിദമേവ പരായണമ് ।
ഹസ്ത്യശ്വരഥപാദാതി സര്വൈശ്വര്യ പ്രദായകമ് ॥ 30 ॥
പുത്രമിത്രകലത്രാദി സര്വസന്തോഷസാധനമ് ।
വേദശാസ്ത്രാദിവിദ്യാനാം വിധാനം പരമം ഹി തത് ॥ 31 ॥
സങ്ഗീത ശാസ്ത്ര സാഹിത്യ സത്കവിത്വ വിധായകമ് ।
ബുദ്ധി വിദ്യാ സ്മൃതി പ്രജ്ഞാ മതി പ്രൌഢിപ്രദായകമ് ॥ 32 ॥
സര്വസന്തോഷകരണം സര്വദുഃഖനിവാരണമ് ।
ശത്രുസംഹാരകം ശീഘ്രം യശഃകീര്തിവിവര്ധനമ് ॥ 33 ॥
അഷ്ടസങ്ഖ്യാ മഹാരോഗാഃ സന്നിപാതാസ്ത്രയോദശ ।
ഷണ്ണവത്യക്ഷിരോഗാശ്ച വിംശതിര്മേഹരോഗകാഃ ॥ 34 ॥
അഷ്ടാദശതു കുഷ്ഠാനി ഗുല്മാന്യഷ്ടവിധാന്യപി ।
അശീതിര്വാതരോഗാശ്ച ചത്വാരിംശത്തു പൈത്തികാഃ ॥ 35 ॥
വിംശതിഃ ശ്ലേഷ്മരോഗാശ്ച ക്ഷയചാതുര്ഥികാദയഃ ।
മന്ത്രയന്ത്രകുയോഗാദ്യാഃ കല്പതന്ത്രാദിനിര്മിതാഃ ॥ 36 ॥
ബ്രഹ്മരാക്ഷസ വേതാലകൂഷ്മാണ്ഡാദി ഗ്രഹോദ്ഭവാഃ ।
സങ്ഗജാ ദേശകാലസ്ഥാസ്താപത്രയസമുത്ഥിതാഃ ॥ 37 ॥
നവഗ്രഹസമുദ്ഭൂതാ മഹാപാതക സമ്ഭവാഃ ।
സര്വേ രോഗാഃ പ്രണശ്യന്തി സഹസ്രാവര്തനാദ് ധ്രുവമ് ॥ 38 ॥
അയുതാവൃത്തിമാത്രേണ വന്ധ്യാ പുത്രവതീ ഭവേത് ।
അയുതദ്വിതയാവൃത്ത്യാ ഹ്യപമൃത്യുജയോ ഭവേത് ॥ 39 ॥
അയുതത്രിതയാച്ചൈവ ഖേചരത്വം പ്രജായതേ ।
സഹസ്രായുതദര്വാക് സര്വകാര്യാണി സാധയേത് ॥ 40 ॥
ലക്ഷാവൃത്ത്യാ സര്വസിദ്ധിര്ഭവത്യേവ ന സംശയഃ ॥ 41 ॥
വിഷവൃക്ഷസ്യ മൂലേഷു തിഷ്ഠന് വൈ ദക്ഷിണാമുഖഃ ।
കുരുതേ മാസമാത്രേണ വൈരിണം വികലേന്ദ്രിയമ് ॥ 42 ॥
ഔദുമ്ബരതരോര്മൂലേ വൃദ്ധികാമേന ജാപ്യതേ ।
ശ്രീവൃക്ഷമൂലേ ശ്രീകാമീ തിന്ത്രിണീ ശാന്തികര്മണി ॥ 43 ॥
ഓജസ്കാമോഽശ്വത്ഥമൂലേ സ്ത്രീകാമൈഃ സഹകാരകേ ।
ജ്ഞാനാര്ഥീ തുലസീമൂലേ ഗര്ഭഗേഹേ സുതാര്ഥിഭിഃ ॥ 44 ॥
ധനാര്ഥിഭിസ്തു സുക്ഷേത്രേ പശുകാമൈസ്തു ഗോഷ്ഠകേ ।
ദേവാലയേ സര്വകാമൈസ്തത്കാലേ സര്വദര്ശിതമ് ॥ 45 ॥
നാഭിമാത്രജലേ സ്ഥിത്വാ ഭാനുമാലോക്യ യോ ജപേത് ।
യുദ്ധേ വാ ശാസ്ത്രവാദേ വാ സഹസ്രേണ ജയോ ഭവേത് ॥ 46 ॥
കണ്ഠമാത്രേ ജലേ സ്ഥിത്വാ യോ രാത്രൌ കവചം പഠേത് ।
ജ്വരാപസ്മാരകുഷ്ഠാദി താപജ്വരനിവാരണമ് ॥ 47 ॥
യത്ര യത് സ്യാത് സ്ഥിരം യദ്യത് പ്രസക്തം തന്നിവര്തതേ ।
തേന തത്ര ഹി ജപ്തവ്യം തതഃ സിദ്ധിര്ഭവേദ്ധ്രുവമ് ॥ 48 ॥
ഇത്യുക്തവാന് ശിവോ ഗൌര്വൈ രഹസ്യം പരമം ശുഭമ് ।
യഃ പഠേത് വജ്രകവചം ദത്താത്രേയ സമോ ഭവേത് ॥ 49 ॥
ഏവം ശിവേന കഥിതം ഹിമവത്സുതായൈ
പ്രോക്തം ദലാദമുനയേഽത്രിസുതേന പൂര്വമ് ।
യഃ കോഽപി വജ്രകവചം പഠതീഹ ലോകേ
ദത്തോപമശ്ചരതി യോഗിവരശ്ചിരായുഃ ॥ 50 ॥
ഇതി ശ്രീ രുദ്രയാമലേ ഹിമവത്ഖണ്ഡേ മന്ത്രശാസ്ത്രേ ഉമാമഹേശ്വരസംവാദേ ശ്രീ ദത്താത്രേയ വജ്രകവചസ്തോത്രം സമ്പൂര്ണമ് ॥
About This Stotram
Sri Dattatreya Vajra Kavacham
Sanskrit Title: श्रि दत्तात्रेय वज्र कवचम्
IAST Transliteration:
Overview
The Sri Dattatreya Vajra Kavacham is considered a highly potent devotional hymn dedicated to Lord Dattatreya, who is revered as the embodiment of the Trimurti (Brahma, Vishnu, and Shiva) and the Guru of Gurus. The term 'Vajra' (thunderbolt) in its title signifies its immense power and effectiveness in warding off all forms of negativity, afflictions, and obstacles, much like a vajra that can destroy anything. Reciting this Kavacham is believed to bestow divine protection, grant worldly boons, and ultimately lead to spiritual liberation. It serves as a powerful tool for devotees seeking solace, strength, and divine grace from Lord Dattatreya, particularly in the challenging Kali Yuga.
Details
| Attribute | Information |
|---|---|
| Deity | Dattatreya |
| Author | Unknown |
| Type | Kavacham |
| Category | Kavacham |
| Number of Verses | 92 |
| Origin | The origin of the Sri Dattatreya Vajra Kavacham is not explicitly stated in the provided text. However, Kavachams are typically devotional hymns designed to invoke divine protection. The introductory verses suggest a dialogue between Rishis (sages) and Vyasa, where the Rishis inquire about the means to achieve fulfillment of desires and liberation in Kali Yuga. Vyasa then promises to reveal a powerful mantra that grants both worldly enjoyment and liberation with a single recitation. This implies that the Kavacham is presented as a powerful spiritual tool revealed by Vyasa for the benefit of humanity in the current age. |
Benefits of Recitation
- Fulfillment of desires (Sankalpa Siddhi)
- Liberation (Moksha)
- Protection from negative influences and obstacles
- Attainment of worldly pleasures (Bhoga)
- Spiritual advancement
Best Time to Recite
Morning and evening are generally considered auspicious times for reciting stotrams. This Kavacham can be recited at any time when one seeks protection or wishes to invoke the blessings of Lord Dattatreya. Specific occasions like Dattatreya Jayanti or Guru Purnima might be considered particularly significant.
Historical Context
The provided text does not offer specific historical context regarding the composition date or author. However, the mention of Vyasa in the introductory verses suggests a tradition that attributes its revelation to him, a prominent sage in Hindu mythology. Kavachams as a genre of devotional literature gained prominence over centuries, with many attributed to great saints and scholars. The emphasis on its efficacy in Kali Yuga points to a composition or compilation aimed at addressing the spiritual needs of people in this era.
Last Updated: 2025-12-01