Shri Sai Chalisa, Sai Baba Chalisa
Pahle Sai Ke Charno Mein, Apna
Shri Sai Chalisa, Sai Baba Chalisa
Pahle Sai Ke Charno Mein, Apna
॥ ശ്രീ സാഈം ചാലീസാ ॥
പഹലേ സാഈ കേ ചരണോം മേം,
അപനാ ശീശ നമാഊം മൈം।
കൈസേ ശിരഡീ സാഈ ആഏ,
സാരാ ഹാല സുനാഊം മൈം॥
കൌന ഹൈ മാതാ, പിതാ കൌന ഹൈ,
യേ ന കിസീ നേ ഭീ ജാനാ।
കഹാം ജന്മ സാഈ നേ ധാരാ,
പ്രശ്ന പഹേലീ രഹാ ബനാ॥
കോഈ കഹേ അയോധ്യാ കേ,
യേ രാമചന്ദ്ര ഭഗവാന ഹൈം।
കോഈ കഹതാ സാഈ ബാബാ,
പവന പുത്ര ഹനുമാന ഹൈം॥
കോഈ കഹതാ മംഗല മൂര്തി,
ശ്രീ ഗജാനംദ ഹൈം സാഈ।
കോഈ കഹതാ ഗോകുല മോഹന,
ദേവകീ നന്ദന ഹൈം സാഈ॥
ശംകര സമഝേ ഭക്ത കഈ തോ,
ബാബാ കോ ഭജതേ രഹതേ।
കോഈ കഹ അവതാര ദത്ത കാ,
പൂജാ സാഈ കീ കരതേ॥
കുഛ ഭീ മാനോ ഉനകോ തുമ,
പര സാഈ ഹൈം സച്ചേ ഭഗവാന।
ബഡ़േ ദയാലു ദീനബന്ധു,
കിതനോം കോ ദിയാ ജീവന ദാന॥
കഈ വര്ഷ പഹലേ കീ ഘടനാ,
തുമ്ഹേം സുനാഊംഗാ മൈം ബാത।
കിസീ ഭാഗ്യശാലീ കീ,
ശിരഡീ മേം ആഈ ഥീ ബാരാത॥
ആയാ സാഥ ഉസീ കേ ഥാ,
ബാലക ഏക ബഹുത സുന്ദര।
ആയാ, ആകര വഹീം ബസ ഗയാ,
പാവന ശിരഡീ കിയാ നഗര॥
കഈ ദിനോം തക ഭടകതാ,
ഭിക്ഷാ മാഁഗ ഉസനേ ദര-ദര।
ഔര ദിഖാഈ ഐസീ ലീലാ,
ജഗ മേം ജോ ഹോ ഗഈ അമര॥
ജൈസേ-ജൈസേ അമര ഉമര ബഢ़ീ,
ബഢ़തീ ഹീ വൈസേ ഗഈ ശാന।
ഘര-ഘര ഹോനേ ലഗാ നഗര മേം,
സാഈ ബാബാ കാ ഗുണഗാന ॥10॥
ദിഗ്-ദിഗന്ത മേം ലഗാ ഗൂംജനേ,
ഫിര തോ സാഈംജീ കാ നാമ।
ദീന-ദുഖീ കീ രക്ഷാ കരനാ,
യഹീ രഹാ ബാബാ കാ കാമ॥
ബാബാ കേ ചരണോം മേം ജാകര,
ജോ കഹതാ മൈം ഹൂം നിര്ധന।
ദയാ ഉസീ പര ഹോതീ ഉനകീ,
ഖുല ജാതേ ദുഃഖ കേ ബംധന॥
കഭീ കിസീ നേ മാംഗീ ഭിക്ഷാ,
ദോ ബാബാ മുഝകോ സംതാന।
ഏവം അസ്തു തബ കഹകര സാഈ,
ദേതേ ഥേ ഉസകോ വരദാന॥
സ്വയം ദുഃഖീ ബാബാ ഹോ ജാതേ,
ദീന-ദുഃഖീ ജന കാ ലഖ ഹാല।
അന്തഃകരണ ശ്രീ സാഈ കാ,
സാഗര ജൈസാ രഹാ വിശാല॥
ഭക്ത ഏക മദ്രാസീ ആയാ,
ഘര കാ ബഹുത ബ़ഡ़ാ ധനവാന।
മാല ഖജാനാ ബേഹദ ഉസകാ,
കേവല നഹീം രഹീ സംതാന॥
ലഗാ മനാനേ സാഈനാഥ കോ,
ബാബാ മുഝ പര ദയാ കരോ।
ഝംഝാ സേ ഝംകൃത നൈയാ കോ,
തുമ്ഹീം മേരീ പാര കരോ॥
കുലദീപക കേ ബിനാ അംധേരാ,
ഛായാ ഹുആ ഘര മേം മേരേ।
ഇസലിഏ ആയാ ഹൂഁ ബാബാ,
ഹോകര ശരണാഗത തേരേ॥
കുലദീപക കേ അഭാവ മേം,
വ്യര്ഥ ഹൈ ദൌലത കീ മായാ।
ആജ ഭിഖാരീ ബനകര ബാബാ,
ശരണ തുമ്ഹാരീ മൈം ആയാ॥
ദേ ദോ മുഝകോ പുത്ര-ദാന,
മൈം ഋണീ രഹൂംഗാ ജീവന ഭര।
ഔര കിസീ കീ ആശാ ന മുഝകോ,
സിര്ഫ ഭരോസാ ഹൈ തുമ പര॥
അനുനയ-വിനയ ബഹുത കീ ഉസനേ,
ചരണോം മേം ധര കേ ശീശ।
തബ പ്രസന്ന ഹോകര ബാബാ നേ,
ദിയാ ഭക്ത കോ യഹ ആശീശ ॥20॥
"അല്ലാ ഭലാ കരേഗാ തേരാ",
പുത്ര ജന്മ ഹോ തേരേ ഘര।
കൃപാ രഹേഗീ തുഝ പര ഉസകീ,
ഔര തേരേ ഉസ ബാലക പര॥
അബ തക നഹീം കിസീ നേ പായാ,
സാഈ കീ കൃപാ കാ പാര।
പുത്ര രത്ന ദേ മദ്രാസീ കോ,
ധന്യ കിയാ ഉസകാ സംസാര॥
തന-മന സേ ജോ ഭജേ ഉസീ കാ,
ജഗ മേം ഹോതാ ഹൈ ഉദ്ധാര।
സാംച കോ ആംച നഹീം ഹൈം കോഈ,
സദാ ഝൂഠ കീ ഹോതീ ഹാര॥
മൈം ഹൂം സദാ സഹാരേ ഉസകേ,
സദാ രഹൂഁഗാ ഉസകാ ദാസ।
സാഈ ജൈസാ പ്രഭു മിലാ ഹൈ,
ഇതനീ ഹീ കമ ഹൈ ക്യാ ആസ॥
മേരാ ഭീ ദിന ഥാ ഏക ഐസാ,
മിലതീ നഹീം മുഝേ രോടീ।
തന പര കപ़ഡ़ാ ദൂര രഹാ ഥാ,
ശേഷ രഹീ നന്ഹീം സീ ലംഗോടീ॥
സരിതാ സന്മുഖ ഹോനേ പര ഭീ,
മൈം പ്യാസാ കാ പ്യാസാ ഥാ।
ദുര്ദിന മേരാ മേരേ ഊപര,
ദാവാഗ്നീ ബരസാതാ ഥാ॥
ധരതീ കേ അതിരിക്ത ജഗത മേം,
മേരാ കുഛ അവലമ്ബ ന ഥാ।
ബനാ ഭിഖാരീ മൈം ദുനിയാ മേം,
ദര-ദര ഠോകര ഖാതാ ഥാ॥
ഐസേ മേം ഏക മിത്ര മിലാ ജോ,
പരമ ഭക്ത സാഈ കാ ഥാ।
ജംജാലോം സേ മുക്ത മഗര,
ജഗതീ മേം വഹ ഭീ മുഝസാ ഥാ॥
ബാബാ കേ ദര്ശന കീ ഖാതിര,
മില ദോനോം നേ കിയാ വിചാര।
സാഈ ജൈസേ ദയാ മൂര്തി കേ,
ദര്ശന കോ ഹോ ഗഏ തൈയാര॥
പാവന ശിരഡീ നഗര മേം ജാകര,
ദേഖ മതവാലീ മൂരതി।
ധന്യ ജന്മ ഹോ ഗയാ കി ഹമനേ,
ജബ ദേഖീ സാഈ കീ സൂരതി ॥30॥
ജബ സേ കിഏ ഹൈം ദര്ശന ഹമനേ,
ദുഃഖ സാരാ കാഫൂര ഹോ ഗയാ।
സംകട സാരേ മിടൈ ഔര,
വിപദാഓം കാ അന്ത ഹോ ഗയാ॥
മാന ഔര സമ്മാന മിലാ,
ഭിക്ഷാ മേം ഹമകോ ബാബാ സേ।
പ്രതിബിമ്ബിത ഹോ ഉഠേ ജഗത മേം,
ഹമ സാഈ കീ ആഭാ സേ॥
ബാബാ നേ സന്മാന ദിയാ ഹൈ,
മാന ദിയാ ഇസ ജീവന മേം।
ഇസകാ ഹീ സംബല ലേ മൈം,
ഹംസതാ ജാഊംഗാ ജീവന മേം॥
സാഈ കീ ലീലാ കാ മേരേ,
മന പര ഐസാ അസര ഹുആ।
ലഗതാ ജഗതീ കേ കണ-കണ മേം,
ജൈസേ ഹോ വഹ ഭരാ ഹുആ॥
"കാശീരാമ" ബാബാ കാ ഭക്ത,
ശിരഡീ മേം രഹതാ ഥാ।
മൈം സാഈ കാ സാഈ മേരാ,
വഹ ദുനിയാ സേ കഹതാ ഥാ॥
സീകര സ്വയം വസ്ത്ര ബേചതാ,
ഗ്രാമ-നഗര ബാജാരോം മേം।
ഝംകൃത ഉസകീ ഹൃദയ തംത്രീ ഥീ,
സാഈ കീ ഝംകാരോം മേം॥
സ്തബ്ധ നിശാ ഥീ, ഥേ സോയ,
രജനീ ആംചല മേം ചാഁദ സിതാരേ।
നഹീം സൂഝതാ രഹാ ഹാഥ കോ,
ഹാഥ തിമിര കേ മാരേ॥
വസ്ത്ര ബേചകര ലൌട രഹാ ഥാ,
ഹായ! ഹാട സേ കാശീ।
വിചിത്ര ബ़ഡ़ാ സംയോഗ കി ഉസ ദിന,
ആതാ ഥാ ഏകാകീ॥
ഘേര രാഹ മേം ഖ़ഡ़േ ഹോ ഗഏ,
ഉസേ കുടില അന്യായീ।
മാരോ കാടോ ലൂടോ ഇസകീ ഹീ,
ധ്വനി പ़ഡ़ീ സുനാഈ॥
ലൂട പീടകര ഉസേ വഹാഁ സേ,
കുടില ഗഏ ചമ്പത ഹോ।
ആഘാതോം മേം മര്മാഹത ഹോ,
ഉസനേ ദീ സംജ്ഞാ ഖോ ॥40॥
ബഹുത ദേര തക പ़ഡ़ാ രഹ വഹ,
വഹീം ഉസീ ഹാലത മേം।
ജാനേ കബ കുഛ ഹോശ ഹോ ഉഠാ,
വഹീം ഉസകീ പലക മേം॥
അനജാനേ ഹീ ഉസകേ മുംഹ സേ,
നികല പ़ഡ़ാ ഥാ സാഈ।
ജിസകീ പ്രതിധ്വനി ശിരഡീ മേം,
ബാബാ കോ പ़ഡ़ീ സുനാഈ॥
ക്ഷുബ്ധ ഹോ ഉഠാ മാനസ ഉനകാ,
ബാബാ ഗഏ വികല ഹോ।
ലഗതാ ജൈസേ ഘടനാ സാരീ,
ഘടീ ഉന്ഹീം കേ സന്മുഖ ഹോ॥
ഉന്മാദീ സേ ഇ़ധര-ഉ़ധര തബ,
ബാബാ ലേഗേ ഭടകനേ।
സന്മുഖ ചീജേം ജോ ഭീ ആഈ,
ഉനകോ ലഗനേ പടകനേ॥
ഔര ധധകതേ അംഗാരോം മേം,
ബാബാ നേ അപനാ കര ഡാലാ।
ഹുഏ സശംകിത സഭീ വഹാഁ,
ലഖ താണ്ഡവനൃത്യ നിരാലാ॥
സമഝ ഗഏ സബ ലോഗ,
കി കോഈ ഭക്ത പ़ഡ़ാ സംകട മേം।
ക്ഷുഭിത ഖ़ഡ़േ ഥേ സഭീ വഹാഁ,
പര പ़ഡ़േ ഹുഏ വിസ്മയ മേം॥
ഉസേ ബചാനേ കീ ഹീ ഖാതിര,
ബാബാ ആജ വികല ഹൈ।
ഉസകീ ഹീ പീ़ഡ़ാ സേ പീഡിത,
ഉനകീ അന്തഃസ്ഥല ഹൈ॥
ഇതനേ മേം ഹീ വിവിധ നേ അപനീ,
വിചിത്രതാ ദിഖലാഈ।
ലഖ കര ജിസകോ ജനതാ കീ,
ശ്രദ്ധാ സരിതാ ലഹരാഈ॥
ലേകര സംജ്ഞാഹീന ഭക്ത കോ,
ഗാ़ഡ़ീ ഏക വഹാഁ ആഈ।
സന്മുഖ അപനേ ദേഖ ഭക്ത കോ,
സാഈ കീ ആംഖേം ഭര ആഈ॥
ശാംത, ധീര, ഗംഭീര, സിന്ധു സാ,
ബാബാ കാ അന്തഃസ്ഥല।
ആജ ന ജാനേ ക്യോം രഹ-രഹകര,
ഹോ ജാതാ ഥാ ചംചല ॥50॥
ആജ ദയാ കീ മൂര്തി സ്വയം ഥാ,
ബനാ ഹുആ ഉപചാരീ।
ഔര ഭക്ത കേ ലിഏ ആജ ഥാ,
ദേവ ബനാ പ്രതിഹാരീ॥
ആജ ഭക്തി കീ വിഷമ പരീക്ഷാ മേം,
സഫല ഹുആ ഥാ കാശീ।
ഉസകേ ഹീ ദര്ശന കീ ഖാതിര ഥേ,
ഉമ़ഡ़േ നഗര-നിവാസീ॥
ജബ ഭീ ഔര ജഹാം ഭീ കോഈ,
ഭക്ത പ़ഡ़േ സംകട മേം।
ഉസകീ രക്ഷാ കരനേ ബാബാ,
ആതേ ഹൈം പലഭര മേം॥
യുഗ-യുഗ കാ ഹൈ സത്യ യഹ,
നഹീം കോഈ നഈ കഹാനീ।
ആപതഗ്രസ്ത ഭക്ത ജബ ഹോതാ,
ജാതേ ഖുദ അന്തര്യാമീ॥
ഭേദ-ഭാവ സേ പരേ പുജാരീ,
മാനവതാ കേ ഥേ സാഈ।
ജിതനേ പ്യാരേ ഹിന്ദു-മുസ്ലിമ,
ഉതനേ ഹീ ഥേ സിക്ഖ ഈസാഈ॥
ഭേദ-ഭാവ മന്ദിര-മസ്ജിദ കാ,
തോഡ़-ഫോഡ़ ബാബാ നേ ഡാലാ।
രാഹ രഹീമ സഭീ ഉനകേ ഥേ,
കൃഷ്ണ കരീമ അല്ലാതാലാ॥
ഘണ്ടേ കീ പ്രതിധ്വനി സേ ഗൂംജാ,
മസ്ജിദ കാ കോനാ-കോനാ।
മിലേ പരസ്പര ഹിന്ദു-മുസ്ലിമ,
പ്യാര ബഢ़ാ ദിന-ദിന ദൂനാ॥
ചമത്കാര ഥാ കിതനാ സുന്ദര,
പരിചയ ഇസ കായാ നേ ദീ।
ഔര നീമ കഡുവാഹട മേം ഭീ,
മിഠാസ ബാബാ നേ ഭര ദീ॥
സബ കോ സ്നേഹ ദിയാ സാഈ നേ,
സബകോ സംതുല പ്യാര കിയാ।
ജോ കുഛ ജിസനേ ഭീ ചാഹാ,
ബാബാ നേ ഉസകോ വഹീ ദിയാ॥
ഐസേ സ്നേഹശീല ഭാജന കാ,
നാമ സദാ ജോ ജപാ കരേ।
പര്വത ജൈസാ ദുഃഖ ന ക്യോം ഹോ,
പലഭര മേം വഹ ദൂര ടരേ ॥60॥
സാഈ ജൈസാ ദാതാ ഹമ,
അരേ നഹീം ദേഖാ കോഈ।
ജിസകേ കേവല ദര്ശന സേ ഹീ,
സാരീ വിപദാ ദൂര ഗഈ॥
തന മേം സാഈ, മന മേം സാഈ,
സാഈ-സാഈ ഭജാ കരോ।
അപനേ തന കീ സുധി-ബുധി ഖോകര,
സുധി ഉസകീ തുമ കിയാ കരോ॥
ജബ തൂ അപനീ സുധി തജ,
ബാബാ കീ സുധി കിയാ കരേഗാ।
ഔര രാത-ദിന ബാബാ-ബാബാ,
ഹീ തൂ രടാ കരേഗാ॥
തോ ബാബാ കോ അരേ! വിവശ ഹോ,
സുധി തേരീ ലേനീ ഹീ ഹോഗീ।
തേരീ ഹര ഇച്ഛാ ബാബാ കോ,
പൂരീ ഹീ കരനീ ഹോഗീ॥
ജംഗല, ജഗംല ഭടക ന പാഗല,
ഔര ഢൂംഢ़നേ ബാബാ കോ।
ഏക ജഗഹ കേവല ശിരഡീ മേം,
തൂ പാഏഗാ ബാബാ കോ॥
ധന്യ ജഗത മേം പ്രാണീ ഹൈ വഹ,
ജിസനേ ബാബാ കോ പായാ।
ദുഃഖ മേം, സുഖ മേം പ്രഹര ആഠ ഹോ,
സാഈ കാ ഹീ ഗുണ ഗായാ॥
ഗിരേ സംകടോം കേ പര്വത,
ചാഹേ ബിജലീ ഹീ ടൂട പഡ़േ।
സാഈ കാ ലേ നാമ സദാ തുമ,
സന്മുഖ സബ കേ രഹോ അഡ़േ॥
ഇസ ബൂഢ़േ കീ സുന കരാമത,
തുമ ഹോ ജാഓഗേ ഹൈരാന।
ദംഗ രഹ ഗഏ സുനകര ജിസകോ,
ജാനേ കിതനേ ചതുര സുജാന॥
ഏക ബാര ശിരഡീ മേം സാധു,
ഢ़ോംഗീ ഥാ കോഈ ആയാ।
ഭോലീ-ഭാലീ നഗര-നിവാസീ,
ജനതാ കോ ഥാ ഭരമായാ॥
ജഡ़ീ-ബൂടിയാം ഉന്ഹേം ദിഖാകര,
കരനേ ലഗാ വഹ ഭാഷണ।
കഹനേ ലഗാ സുനോ ശ്രോതാഗണ,
ഘര മേരാ ഹൈ വൃന്ദാവന ॥70॥
ഔഷധി മേരേ പാസ ഏക ഹൈ,
ഔര അജബ ഇസമേം ശക്തി।
ഇസകേ സേവന കരനേ സേ ഹീ,
ഹോ ജാതീ ദുഃഖ സേ മുക്തി॥
അഗര മുക്ത ഹോനാ ചാഹോ,
തുമ സംകട സേ ബീമാരീ സേ।
തോ ഹൈ മേരാ നമ്ര നിവേദന,
ഹര നര സേ, ഹര നാരീ സേ॥
ലോ ഖരീദ തുമ ഇസകോ,
ഇസകീ സേവന വിധിയാം ഹൈം ന്യാരീ।
യദ്യപി തുച്ഛ വസ്തു ഹൈ യഹ,
ഗുണ ഉസകേ ഹൈം അതി ഭാരീ॥
ജോ ഹൈ സംതതി ഹീന യഹാം യദി,
മേരീ ഔഷധി കോ ഖാഏ।
പുത്ര-രത്ന ഹോ പ്രാപ്ത,
അരേ വഹ മുംഹ മാംഗാ ഫല പാഏ॥
ഔഷധി മേരീ ജോ ന ഖരീദേ,
ജീവന ഭര പഛതാഏഗാ।
മുഝ ജൈസാ പ്രാണീ ശായദ ഹീ,
അരേ യഹാം ആ പാഏഗാ॥
ദുനിയാ ദോ ദിനോം കാ മേലാ ഹൈ,
മൌജ ശൌക തുമ ഭീ കര ലോ।
അഗര ഇസസേ മിലതാ ഹൈ, സബ കുഛ,
തുമ ഭീ ഇസകോ ലേ ലോ॥
ഹൈരാനീ ബഢ़തീ ജനതാ കീ,
ലഖ ഇസകീ കാരസ്താനീ।
പ്രമുദിത വഹ ഭീ മന- ഹീ-മന ഥാ,
ലഖ ലോഗോം കീ നാദാനീ॥
ഖബര സുനാനേ ബാബാ കോ യഹ,
ഗയാ ദൌഡ़കര സേവക ഏക।
സുനകര ഭൃകുടീ തനീ ഔര,
വിസ്മരണ ഹോ ഗയാ സഭീ വിവേക॥
ഹുക്മ ദിയാ സേവക കോ,
സത്വര പകഡ़ ദുഷ്ട കോ ലാഓ।
യാ ശിരഡീ കീ സീമാ സേ,
കപടീ കോ ദൂര ഭഗാഓ॥
മേരേ രഹതേ ഭോലീ-ഭാലീ,
ശിരഡീ കീ ജനതാ കോ।
കൌന നീച ഐസാ ജോ,
സാഹസ കരതാ ഹൈ ഛലനേ കോ ॥80॥
പലഭര മേം ഐസേ ഢോംഗീ,
കപടീ നീച ലുടേരേ കോ।
മഹാനാശ കേ മഹാഗര്ത മേം പഹുഁചാ,
ദൂഁ ജീവന ഭര കോ॥
തനിക മിലാ ആഭാസ മദാരീ,
ക്രൂര, കുടില അന്യായീ കോ।
കാല നാചതാ ഹൈ അബ സിര പര,
ഗുസ്സാ ആയാ സാഈ കോ॥
പലഭര മേം സബ ഖേല ബംദ കര,
ഭാഗാ സിര പര രഖകര പൈര।
സോച രഹാ ഥാ മന ഹീ മന,
ഭഗവാന നഹീം ഹൈ അബ ഖൈര॥
സച ഹൈ സാഈ ജൈസാ ദാനീ,
മില ന സകേഗാ ജഗ മേം।
അംശ ഈശ കാ സാഈ ബാബാ,
ഉന്ഹേം ന കുഛ ഭീ മുശ്കില ജഗ മേം॥
സ്നേഹ, ശീല, സൌജന്യ ആദി കാ,
ആഭൂഷണ ധാരണ കര।
ബഢ़താ ഇസ ദുനിയാ മേം ജോ ഭീ,
മാനവ സേവാ കേ പഥ പര॥
വഹീ ജീത ലേതാ ഹൈ ജഗതീ കേ,
ജന ജന കാ അന്തഃസ്ഥല।
ഉസകീ ഏക ഉദാസീ ഹീ,
ജഗ കോ കര ദേതീ ഹൈ വിഹ്വല॥
ജബ-ജബ ജഗ മേം ഭാര പാപ കാ,
ബഢ़-ബഢ़ ഹീ ജാതാ ഹൈ।
ഉസേ മിടാനേ കീ ഹീ ഖാതിര,
അവതാരീ ഹീ ആതാ ഹൈ॥
പാപ ഔര അന്യായ സഭീ കുഛ,
ഇസ ജഗതീ കാ ഹര കേ।
ദൂര ഭഗാ ദേതാ ദുനിയാ കേ,
ദാനവ കോ ക്ഷണ ഭര കേ॥
സ്നേഹ സുധാ കീ ധാര ബരസനേ,
ലഗതീ ഹൈ ഇസ ദുനിയാ മേം।
ഗലേ പരസ്പര മിലനേ ലഗതേ,
ഹൈം ജന-ജന ആപസ മേം॥
ഐസേ അവതാരീ സാഈ,
മൃത്യുലോക മേം ആകര।
സമതാ കാ യഹ പാഠ പഢ़ായാ,
സബകോ അപനാ ആപ മിടാകര ॥90॥
നാമ ദ്വാരകാ മസ്ജിദ കാ,
രഖാ ശിരഡീ മേം സാഈ നേ।
ദാപ, താപ, സംതാപ മിടായാ,
ജോ കുഛ ആയാ സാഈ നേ॥
സദാ യാദ മേം മസ്ത രാമ കീ,
ബൈഠേ രഹതേ ഥേ സാഈ।
പഹര ആഠ ഹീ രാമ നാമ കോ,
ഭജതേ രഹതേ ഥേ സാഈ॥
സൂഖീ-രൂഖീ താജീ ബാസീ,
ചാഹേ യാ ഹോവേ പകവാന।
സൌദാ പ്യാര കേ ഭൂഖേ സാഈ കീ,
ഖാതിര ഥേ സഭീ സമാന॥
സ്നേഹ ഔര ശ്രദ്ധാ സേ അപനീ,
ജന ജോ കുഛ ദേ ജാതേ ഥേ।
ബഡ़േ ചാവ സേ ഉസ ഭോജന കോ,
ബാബാ പാവന കരതേ ഥേ॥
കഭീ-കഭീ മന ബഹലാനേ കോ,
ബാബാ ബാഗ മേം ജാതേ ഥേ।
പ്രമുദിത മന മേം നിരഖ പ്രകൃതി,
ഛടാ കോ വേ ഹോതേ ഥേ॥
രംഗ-ബിരംഗേ പുഷ്പ ബാഗ കേ,
മംദ-മംദ ഹില-ഡുല കരകേ।
ബീഹഡ़ വീരാനേ മന മേം ഭീ,
സ്നേഹ സലില ഭര ജാതേ ഥേ॥
ഐസീ സമുധുര ബേലാ മേം ഭീ,
ദുഖ ആപാത, വിപദാ കേ മാരേ।
അപനേ മന കീ വ്യഥാ സുനാനേ,
ജന രഹതേ ബാബാ കോ ഘേരേ॥
സുനകര ജിനകീ കരൂണകഥാ കോ,
നയന കമല ഭര ആതേ ഥേ।
ദേ വിഭൂതി ഹര വ്യഥാ, ശാംതി,
ഉനകേ ഉര മേം ഭര ദേതേ ഥേ॥
ജാനേ ക്യാ അദ്ഭുത ശിക്ത,
ഉസ വിഭൂതി മേം ഹോതീ ഥീ।
ജോ ധാരണ കരതേ മസ്തക പര,
ദുഃഖ സാരാ ഹര ലേതീ ഥീ॥
ധന്യ മനുജ വേ സാക്ഷാത് ദര്ശന,
ജോ ബാബാ സാഈ കേ പാഏ।
ധന്യ കമല കര ഉനകേ ജിനസേ,
ചരണ-കമല വേ പരസാഏ ॥100॥
കാശ നിര്ഭയ തുമകോ ഭീ,
സാക്ഷാത് സാഈ മില ജാതാ।
വര്ഷോം സേ ഉജഡ़ാ ചമന അപനാ,
ഫിര സേ ആജ ഖില ജാതാ॥
ഗര പകഡ़താ മൈം ചരണ ശ്രീ കേ,
നഹീം ഛോഡ़താ ഉമ്രഭര।
മനാ ലേതാ മൈം ജരൂര ഉനകോ,
ഗര രൂഠതേ സാഈ മുഝ പര॥
About This Stotram
Overview
The Shri Sai Chalisa is a Hindi devotional hymn dedicated to Sai Baba of Shirdi (c. 1838–1918), the revered saint venerated by both Hindu and Muslim followers. The verses recount episodes from Sai Baba's life, describe his compassion and miracles, and affirm his role as a guide and protector. It belongs to the modern devotional literature that grew around Shirdi Sai Baba's legacy and is recited widely across India and in diaspora communities.
What are the benefits of chanting Shri Sai Chalisa?
- Cultivates faith and surrender to Sai Baba's guidance through regular recitation
- Associated with removal of obstacles and resolution of difficult life situations
- Provides emotional solace and a sense of proximity to Sai Baba for his devotees
- Supports spiritual progress through the daily discipline of devotional recitation
When is the best time to recite this?
Thursdays are the day most commonly associated with Sai Baba worship. Morning and evening recitations are standard. Guru Purnima, Sai Baba's birth anniversary (Sai Jayanti), and the anniversary of his Mahasamadhi are the most significant occasions.
What is the historical and traditional background?
The Shri Sai Chalisa is a post-1918 composition, emerging after Sai Baba's passing as devotion to him spread across Maharashtra and beyond. Neither the date nor the author has been definitively established; the text evolved through the devotional community surrounding the Shirdi Sai Sansthan. Unlike Vedic or Puranic stotrams, it draws its authority entirely from the saint's historical life and the personal testimonies of his followers. It follows the chalisa format — structured Hindi devotional verse — that was established as a genre by earlier Bhakti compositions. It is a living tradition text rather than a canonical scripture.
Available scripts
This text is available in 14 scripts: devanagari, tamil, telugu, kannada, malayalam, gujarati, bengali, iast, gurmukhi, oriya, assamese, sinhala, itrans, hk. Use the script selector above to switch between them.
Related Texts
- Shri Hanuman (Hanuman Chalisa) — the Hindi chalisa format that the Sai Chalisa follows structurally, attributed to Tulsidas and dedicated to Hanuman
- Shri Giriraj Chalisa — another Hindi devotional chalisa in the broader tradition of vernacular devotional hymns