Shakambhari Chalisa, Shakambhari Mata Chalisa
Shakambhari Chalisa, Shakambhari Mata Chalisa
Shakambhari Maa Ati Sukhakari
ଶ୍ଲୋକ 1
॥ ଦୋହା ॥
ବନ୍ଦଉ ମାଁ ଶାକମ୍ଭରୀ,
ଚରଣଗୁରୁ କା ଧରକର ଧ୍ଯାନ।
ଶାକମ୍ଭରୀ ମାଁ ଚାଲୀସା କା,
କରେ ପ୍ରଖ୍ଯାନ॥
ଆନନ୍ଦମଯୀ ଜଗଦମ୍ବିକା,
ଅନନ୍ତ ରୂପ ଭଣ୍ଡାର।
ମାଁ ଶାକମ୍ଭରୀ କୀ କୃପା,
ବନୀ ରହେ ହର ବାର॥
॥ ଚୌପାଈ ॥
ଶାକମ୍ଭରୀ ମାଁ ଅତି ସୁଖକାରୀ।
ପୂର୍ଣ ବ୍ରହ୍ମ ସଦା ଦୁଃଖ ହାରୀ॥
କାରଣ କରଣ ଜଗତ କୀ ଦାତା।
ଆନନ୍ଦ ଚେତନ ଵିଶ୍ଵ ଵିଧାତା॥
ଅମର ଜୋତ ହୈ ମାତ ତୁମ୍ହାରୀ।
ତୁମ ହୀ ସଦା ଭଗତନ ହିତକାରୀ॥
ମହିମା ଅମିତ ଅଥାହ ଅର୍ପଣା।
ବ୍ରହ୍ମ ହରି ହର ମାତ ଅର୍ପଣା॥
ଜ୍ଞାନ ରାଶି ହୋ ଦୀନ ଦଯାଲୀ।
ଶରଣାଗତ ଘର ଭରତୀ ଖୁଶହାଲୀ॥
ନାରାଯଣୀ ତୁମ ବ୍ରହ୍ମ ପ୍ରକାଶୀ।
ଜଲ-ଥଲ-ନଭ ହୋ ଅଵିନାଶୀ॥
କମଲ କାନ୍ତିମଯ ଶାନ୍ତି ଅନପା।
ଜୋତ ମନ ମର୍ଯାଦା ଜୋତ ସ୍ଵରୁପା॥
ଜବ ଜବ ଭକ୍ତୋଂ ନେ ହୈ ଧ୍ଯାଈ।
ଜୋତ ଅପନୀ ପ୍ରକଟ ହୋ ଆଈ॥
ପ୍ଯାରୀ ବହନ କେ ସଂଗ ଵିରାଜେ।
ମାତ ଶତାକ୍ଷି ସଂଗ ହୀ ସାଜେ॥
ଭୀମ ଭଯଂକର ରୂପ କରାଲୀ।
ତୀସରୀ ବହନ କୀ ଜୋତ ନିରାଲୀ॥
ଚୌଥୀ ବହିନ ଭ୍ରାମରୀ ତେରୀ।
ଅଦ୍ଭୁତ ଚଂଚଲ ଚିତ୍ତ ଚିତେରୀ॥
ସମ୍ମୁଖ ଭୈରଵ ଵୀର ଖଡ़ା ହୈ।
ଦାନଵ ଦଲ ସେ ଖୂବ ଲଡ़ା ହୈ॥
ଶିଵ ଶଂକର ପ୍ରଭୁ ଭୋଲେ ଭଣ୍ଡାରୀ।
ସଦା ଶାକମ୍ଭରୀ ମାଁ କା ଚେରା॥
ହାଥ ଧ୍ଵଜା ହନୁମାନ ଵିରାଜେ।
ଯୁଦ୍ଧ ଭୂମି ମେଂ ମାଁ ସଂଗ ସାଜେ॥
କାଲ ରାତ୍ରି ଧାରେ କରାଲୀ।
ବହିନ ମାତ କୀ ଅତି ଵିକରାଲୀ॥
ଦଶ ଵିଦ୍ଯା ନଵ ଦୁର୍ଗା ଆଦି।
ଧ୍ଯାତେ ତୁମ୍ହେଂ ପରମାର୍ଥ ଵାଦି॥
ଅଷ୍ଟ ସିଦ୍ଧି ଗଣପତି ଜୀ ଦାତା।
ବାଲ ରୂପ ଶରଣାଗତ ମାତା॥
ମାଁ ଭଣ୍ଡାରେ କେ ରଖଵାରୀ।
ପ୍ରଥମ ପୂଜନେ କେ ଅଧିକାରୀ॥
ଜଗ କୀ ଏକ ଭ୍ରମଣ କୀ କାରଣ।
ଶିଵ ଶକ୍ତି ହୋ ଦୁଷ୍ଟ ଵିଦାରଣ॥
ଭୂରା ଦେଵ ଲୌକଡ़ା ଦୂଜା।
ଜିସକୀ ହୋତୀ ପହଲୀ ପୂଜା॥
ବଲୀ ବଜରଂଗୀ ତେରା ଚେରା।
ଚଲେ ସଂଗ ଯଶ ଗାତା ତେରା॥
ପାଁଚ କୋସ କୀ ଖୋଲ ତୁମ୍ହାରୀ।
ତେରୀ ଲୀଲା ଅତି ଵିସ୍ତାରୀ॥
ରକ୍ତ ଦନ୍ତିକା ତୁମ୍ହୀଂ ବନୀ ହୋ।
ରକ୍ତ ପାନ କର ଅସୁର ହନୀ ହୋ॥
ରକ୍ତ ବୀଜ କା ନାଶ କିଯା ଥା।
ଛିନ୍ନ ମସ୍ତିକା ରୂପ ଲିଯା ଥା॥
ସିଦ୍ଧ ଯୋଗିନୀ ସହସ୍ଯା ରାଜେ।
ସାତ କୁଣ୍ଡ ମେଂ ଆପ ଵିରାଜେ॥
ରୂପ ମରାଲ କା ତୁମନେ ଧାରା।
ଭୋଜନ ଦେ ଦେ ଜନ ଜନ ତାରା॥
ଶୋକ ପାତ ସେ ମୁନି ଜନ ତାରେ।
ଶୋକ ପାତ ଜନ ଦୁଃଖ ନିଵାରେ॥
ଭଦ୍ର କାଲୀ କମଲେଶ୍ଵର ଆଈ।
କାନ୍ତ ଶିଵା ଭଗତନ ସୁଖଦାଈ॥
ଭୋଗ ଭଣ୍ଡାରା ହଲଵା ପୂରୀ।
ଧ୍ଵଜା ନାରିଯଲ ତିଲକ ସିଂଦୁରୀ॥
ଲାଲ ଚୁନରୀ ଲଗତୀ ପ୍ଯାରୀ।
ଯେ ହୀ ଭେଂଟ ଲେ ଦୁଃଖ ନିଵାରୀ॥
ଅଂଧେ କୋ ତୁମ ନଯନ ଦିଖାତୀ।
କୋଢ़ୀ କାଯା ସଫଲ ବନାତୀ॥
ବାଁଝନ କେ ଘର ବାଲ ଖିଲାତୀ।
ନିର୍ଧନ କୋ ଧନ ଖୂବ ଦିଲାତୀ॥
ସୁଖ ଦେ ଦେ ଭଗତ କୋ ତାରେ।
ସାଧୁ ସଜ୍ଜନ କାଜ ସଂଵାରେ॥
ଭୂମଣ୍ଡଲ ସେ ଜୋତ ପ୍ରକାଶୀ।
ଶାକମ୍ଭରୀ ମାଁ ଦୁଃଖ କୀ ନାଶୀ॥
ମଧୁର ମଧୁର ମୁସ୍କାନ ତୁମ୍ହାରୀ।
ଜନ୍ମ ଜନ୍ମ ପହଚାନ ହମାରୀ॥
ଚରଣ କମଲ ତେରେ ବଲିହାରୀ।
ଜୈ ଜୈ ଜୈ ଜଗ ଜନନୀ ତୁମ୍ହାରୀ॥
କାନ୍ତା ଚାଲୀସା ଅତି ସୁଖକାରୀ।
ସଂକଟ ଦୁଃଖ ଦୁଵିଧା ସବ ଟାରୀ॥
ଜୋ କୋଈ ଜନ ଚାଲୀସା ଗାଵେ।
ମାତ କୃପା ଅତି ସୁଖ ପାଵେ॥
କାନ୍ତା ପ୍ରସାଦ ଜଗାଧରୀ ଵାସୀ।
ଭାଵ ଶାକମ୍ଭରୀ ତତ୍ଵ ପ୍ରକାଶୀ॥
ବାର ବାର କହେଂ କର ଜୋରୀ।
ଵିନତୀ ସୁନ ଶାକମ୍ଭରୀ ମୋରୀ॥
ମୈଂ ସେଵକ ହୂଁ ଦାସ ତୁମ୍ହାରା।
ଜନନୀ କରନା ଭଵ ନିସ୍ତାରା॥
ଯହ ସୌ ବାର ପାଠ କରେ କୋଈ।
ମାତୁ କୃପା ଅଧିକାରୀ ସୋଈ॥
ସଂକଟ କଷ୍ଟ କୋ ମାତ ନିଵାରେ।
ଶୋକ ମୋହ ଶତ୍ରୁ ନ ସଂହାରେ॥
ନିର୍ଧନ ଧନ ସୁଖ ସମ୍ପତ୍ତି ପାଵେ।
ଶ୍ରଦ୍ଧା ଭକ୍ତି ସେ ଚାଲୀସା ଗାଵେ॥
ନୌ ରାତ୍ରୋଂ ତକ ଦୀପ ଜଗାଵେ।
ସପରିଵାର ମଗନ ହୋ ଗାଵେ॥
ପ୍ରେମ ସେ ପାଠ କରେ ମନ ଲାଈ।
କାନ୍ତ ଶାକମ୍ଭରୀ ଅତି ସୁଖଦାଈ॥
॥ ଦୋହା ॥
ଦୁର୍ଗା ସୁର ସଂହାରଣି,
କରଣି ଜଗ କେ କାଜ।
ଶାକମ୍ଭରୀ ଜନନି ଶିଵେ,
ରଖନା ମେରୀ ଲାଜ॥
ଯୁଗ ଯୁଗ ତକ ଵ୍ରତ ତେରା,
କରେ ଭକ୍ତ ଉଦ୍ଧାର।
ଵୋ ହୀ ତେରା ଲାଡ़ଲା,
ଆଵେ ତେରେ ଦ୍ଵାର॥
