Narmada Chalisa, Narmada Mata Chalisa
Jai Jai Jai Narmada Bhavani
Narmada Chalisa, Narmada Mata Chalisa
Jai Jai Jai Narmada Bhavani
ਸ਼੍ਲੋਕ 1
॥ ਦੋਹਾ ॥
ਦੇਵਿ ਪੂਜਿਤਾ ਨਰ੍ਮਦਾ,
ਮਹਿਮਾ ਬਡ़ੀ ਅਪਾਰ।
ਚਾਲੀਸਾ ਵਰ੍ਣਨ ਕਰਤ,
ਕਵਿ ਅਰੁ ਭਕ੍ਤ ਉਦਾਰ॥
ਇਨਕੀ ਸੇਵਾ ਸੇ ਸਦਾ,
ਮਿਟਤੇ ਪਾਪ ਮਹਾਨ।
ਤਟ ਪਰ ਕਰ ਜਪ ਦਾਨ ਨਰ,
ਪਾਤੇ ਹੈਂ ਨਿਤ ਜ੍ਞਾਨ॥
॥ ਚੌਪਾਈ ॥
ਜਯ-ਜਯ-ਜਯ ਨਰ੍ਮਦਾ ਭਵਾਨੀ।
ਤੁਮ੍ਹਰੀ ਮਹਿਮਾ ਸਬ ਜਗ ਜਾਨੀ॥
ਅਮਰਕਣ੍ਠ ਸੇ ਨਿਕਲੀਂ ਮਾਤਾ।
ਸਰ੍ਵ ਸਿਦ੍ਧਿ ਨਵ ਨਿਧਿ ਕੀ ਦਾਤਾ॥
ਕਨ੍ਯਾ ਰੂਪ ਸਕਲ ਗੁਣ ਖਾਨੀ।
ਜਬ ਪ੍ਰਕਟੀਂ ਨਰ੍ਮਦਾ ਭਵਾਨੀ॥
ਸਪ੍ਤਮੀ ਸੂਰ੍ਯ ਮਕਰ ਰਵਿਵਾਰਾ।
ਅਸ਼੍ਵਨਿ ਮਾਘ ਮਾਸ ਅਵਤਾਰਾ॥
ਵਾਹਨ ਮਕਰ ਆਪਕੋ ਸਾਜੈਂ।
ਕਮਲ ਪੁष੍ਪ ਪਰ ਆਪ ਵਿਰਾਜੈਂ॥
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਹਰਿ ਹਰ ਤੁਮਕੋ ਧ੍ਯਾਵੈਂ।
ਤਬ ਹੀ ਮਨਵਾਂਛਿਤ ਫਲ ਪਾਵੈਂ॥
ਦਰ੍ਸ਼ਨ ਕਰਤ ਪਾਪ ਕਟਿ ਜਾਤੇ।
ਕੋਟਿ ਭਕ੍ਤ ਗਣ ਨਿਤ੍ਯ ਨਹਾਤੇ॥
ਜੋ ਨਰ ਤੁਮਕੋ ਨਿਤ ਹੀ ਧ੍ਯਾਵੈ।
ਵਹ ਨਰ ਰੁਦ੍ਰ ਲੋਕ ਕੋ ਜਾਵੈਂ॥
ਮਗਰਮਚ੍ਛ ਤੁਮ ਮੇਂ ਸੁਖ ਪਾਵੈਂ।
ਅਨ੍ਤਿਮ ਸਮਯ ਪਰਮਪਦ ਪਾਵੈਂ॥
ਮਸ੍ਤਕ ਮੁਕੁਟ ਸਦਾ ਹੀ ਸਾਜੈਂ।
ਪਾਂਵ ਪੈਂਜਨੀ ਨਿਤ ਹੀ ਰਾਜੈਂ॥
ਕਲ-ਕਲ ਧ੍ਵਨਿ ਕਰਤੀ ਹੋ ਮਾਤਾ।
ਪਾਪ ਤਾਪ ਹਰਤੀ ਹੋ ਮਾਤਾ॥
ਪੂਰਬ ਸੇ ਪਸ਼੍ਚਿਮ ਕੀ ਓਰਾ।
ਬਹਤੀਂ ਮਾਤਾ ਨਾਚਤ ਮੋਰਾ॥
ਸ਼ੌਨਕ ऋषਿ ਤੁਮ੍ਹਰੌ ਗੁਣ ਗਾਵੈਂ।
ਸੂਤ ਆਦਿ ਤੁਮ੍ਹਰੌ ਯਸ਼ ਗਾਵੈਂ॥
ਸ਼ਿਵ ਗਣੇਸ਼ ਭੀ ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਗਾਵੈਂ।
ਸਕਲ ਦੇਵ ਗਣ ਤੁਮਕੋ ਧ੍ਯਾਵੈਂ॥
ਕੋਟਿ ਤੀਰ੍ਥ ਨਰ੍ਮਦਾ ਕਿਨਾਰੇ।
ਯੇ ਸਬ ਕਹਲਾਤੇ ਦੁਃਖ ਹਾਰੇ॥
ਮਨੋਕਾਮਨਾ ਪੂਰਣ ਕਰਤੀ।
ਸਰ੍ਵ ਦੁਃਖ ਮਾਁ ਨਿਤ ਹੀ ਹਰਤੀਂ॥
ਕਨਖਲ ਮੇਂ ਗਂਗਾ ਕੀ ਮਹਿਮਾ।
ਕੁਰੁਕ੍षੇਤ੍ਰ ਮੇਂ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਮਹਿਮਾ॥
ਪਰ ਨਰ੍ਮਦਾ ਗ੍ਰਾਮ ਜਂਗਲ ਮੇਂ।
ਨਿਤ ਰਹਤੀ ਮਾਤਾ ਮਂਗਲ ਮੇਂ॥
ਏਕ ਬਾਰ ਕਰਕੇ ਅਸਨਾਨਾ।
ਤਰਤ ਪੀਢ़ੀ ਹੈ ਨਰ ਨਾਰਾ॥
ਮੇਕਲ ਕਨ੍ਯਾ ਤੁਮ ਹੀ ਰੇਵਾ।
ਤੁਮ੍ਹਰੀ ਭਜਨ ਕਰੇਂ ਨਿਤ ਦੇਵਾ॥
ਜਟਾ ਸ਼ਂਕਰੀ ਨਾਮ ਤੁਮ੍ਹਾਰਾ।
ਤੁਮਨੇ ਕੋਟਿ ਜਨੋਂ ਕੋ ਤਾਰਾ॥
ਸਮੋਦ੍ਭਵਾ ਨਰ੍ਮਦਾ ਤੁਮ ਹੋ।
ਪਾਪ ਮੋਚਨੀ ਰੇਵਾ ਤੁਮ ਹੋ॥
ਤੁਮ ਮਹਿਮਾ ਕਹਿ ਨਹਿਂ ਜਾਈ।
ਕਰਤ ਨ ਬਨਤੀ ਮਾਤੁ ਬਡ़ਾਈ॥
ਜਲ ਪ੍ਰਤਾਪ ਤੁਮਮੇਂ ਅਤਿ ਮਾਤਾ।
ਜੋ ਰਮਣੀਯ ਤਥਾ ਸੁਖ ਦਾਤਾ॥
ਚਾਲ ਸਰ੍ਪਿਣੀ ਸਮ ਹੈ ਤੁਮ੍ਹਾਰੀ।
ਮਹਿਮਾ ਅਤਿ ਅਪਾਰ ਹੈ ਤੁਮ੍ਹਾਰੀ॥
ਤੁਮ ਮੇਂ ਪਡ़ੀ ਅਸ੍ਥਿ ਭੀ ਭਾਰੀ।
ਛੁਵਤ ਪਾषਾਣ ਹੋਤ ਵਰ ਵਾਰੀ॥
ਯਮੁਨਾ ਮੇਂ ਜੋ ਮਨੁਜ ਨਹਾਤਾ।
ਸਾਤ ਦਿਨੋਂ ਮੇਂ ਵਹ ਫਲ ਪਾਤਾ॥
ਸਰਸੁਤਿ ਤੀਨ ਦਿਨੋਂ ਮੇਂ ਦੇਤੀਂ।
ਗਂਗਾ ਤੁਰਤ ਬਾਦ ਹੀ ਦੇਤੀਂ॥
ਪਰ ਰੇਵਾ ਕਾ ਦਰ੍ਸ਼ਨ ਕਰਕੇ।
ਮਾਨਵ ਫਲ ਪਾਤਾ ਮਨ ਭਰ ਕੇ॥
ਤੁਮ੍ਹਰੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ ਅਤਿ ਭਾਰੀ।
ਜਿਸਕੋ ਗਾਤੇ ਹੈਂ ਨਰ-ਨਾਰੀ॥
ਜੋ ਨਰ ਤੁਮ ਮੇਂ ਨਿਤ੍ਯ ਨਹਾਤਾ।
ਰੁਦ੍ਰ ਲੋਕ ਮੇ ਪੂਜਾ ਜਾਤਾ॥
ਜਡ़ੀ ਬੂਟਿਯਾਂ ਤਟ ਪਰ ਰਾਜੇਂ।
ਮੋਹਕ ਦृਸ਼੍ਯ ਸਦਾ ਹੀ ਸਾਜੇਂ॥
ਵਾਯੁ ਸੁਗਨ੍ਧਿਤ ਚਲਤੀ ਤੀਰਾ।
ਜੋ ਹਰਤੀ ਨਰ ਤਨ ਕੀ ਪੀਰਾ॥
ਘਾਟ-ਘਾਟ ਕੀ ਮਹਿਮਾ ਭਾਰੀ।
ਕਵਿ ਭੀ ਗਾ ਨਹਿਂ ਸਕਤੇ ਸਾਰੀ॥
ਨਹਿਂ ਜਾਨੂਁ ਮੈਂ ਤੁਮ੍ਹਰੀ ਪੂਜਾ।
ਔਰ ਸਹਾਰਾ ਨਹੀਂ ਮਮ ਦੂਜਾ॥
ਹੋ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨ ਊਪਰ ਮਮ ਮਾਤਾ।
ਤੁਮ ਹੀ ਮਾਤੁ ਮੋਕ੍ष ਕੀ ਦਾਤਾ॥
ਜੋ ਮਾਨਵ ਯਹ ਨਿਤ ਹੈ ਪਢ़ਤਾ।
ਉਸਕਾ ਮਾਨ ਸਦਾ ਹੀ ਬਢ़ਤਾ॥
ਜੋ ਸ਼ਤ ਬਾਰ ਇਸੇ ਹੈ ਗਾਤਾ।
ਵਹ ਵਿਦ੍ਯਾ ਧਨ ਦੌਲਤ ਪਾਤਾ॥
ਅਗਣਿਤ ਬਾਰ ਪਢ़ੈ ਜੋ ਕੋਈ।
ਪੂਰਣ ਮਨੋਕਾਮਨਾ ਹੋਈ॥
ਸਬਕੇ ਉਰ ਮੇਂ ਬਸਤ ਨਰ੍ਮਦਾ।
ਯਹਾਂ ਵਹਾਂ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਨਰ੍ਮਦਾ॥
॥ ਦੋਹਾ ॥
ਭਕ੍ਤਿ ਭਾਵ ਉਰ ਆਨਿ ਕੇ,
ਜੋ ਕਰਤਾ ਹੈ ਜਾਪ।
ਮਾਤਾ ਜੀ ਕੀ ਕृਪਾ ਸੇ,
ਦੂਰ ਹੋਤ ਸਨ੍ਤਾਪ॥