Narayana Kavacham
നാരായണ കവചമ്
Narayana Kavacham
നാരായണ കവചമ്
ന്യാസഃ
അങ്ഗന്യാസഃ
ഓം ഓം പാദയോഃ നമഃ ।
ഓം നം ജാനുനോഃ നമഃ ।
ഓം മോം ഊര്വോഃ നമഃ ।
ഓം നാം ഉദരേ നമഃ ।
ഓം രാം ഹൃദി നമഃ ।
ഓം യം ഉരസി നമഃ ।
ഓം ണാം മുഖേ നമഃ ।
ഓം യം ശിരസി നമഃ ।
കരന്യാസഃ
ഓം ഓം ദക്ഷിണതര്ജന്യാം നമഃ ।
ഓം നം ദക്ഷിണമധ്യമായാം നമഃ ।
ഓം മോം ദക്ഷിണാനാമികായാം നമഃ ।
ഓം ഭം ദക്ഷിണകനിഷ്ഠികായാം നമഃ ।
ഓം ഗം വാമകനിഷ്ഠികായാം നമഃ ।
ഓം വം വാമാനികായാം നമഃ ।
ഓം തേം വാമമധ്യമായാം നമഃ ।
ഓം വാം വാമതര്ജന്യാം നമഃ ।
ഓം സും ദക്ഷിണാങ്ഗുഷ്ഠോര്ധ്വപര്വണി നമഃ ।
ഓം ദേം ദക്ഷിണാങ്ഗുഷ്ഠാധഃ പര്വണി നമഃ ।
ഓം വാം വാമാങ്ഗുഷ്ഠോര്ധ്വപര്വണി നമഃ ।
ഓം യം വാമാങ്ഗുഷ്ഠാധഃ പര്വണി നമഃ ।
വിഷ്ണുഷഡക്ഷരന്യാസഃ
ഓം ഓം ഹൃദയേ നമഃ ।
ഓം വിം മൂര്ധ്നൈ നമഃ ।
ഓം ഷം ഭ്രുര്വോര്മധ്യേ നമഃ ।
ഓം ണം ശിഖായാം നമഃ ।
ഓം വേം നേത്രയോഃ നമഃ ।
ഓം നം സര്വസന്ധിഷു നമഃ ।
ഓം മഃ പ്രാച്യാം അസ്ത്രായ ഫട് ।
ഓം മഃ ആഗ്നേയ്യാം അസ്ത്രായ ഫട് ।
ഓം മഃ ദക്ഷിണസ്യാം അസ്ത്രായ ഫട് ।
ഓം മഃ നൈഋത്യേ അസ്ത്രായ ഫട് ।
ഓം മഃ പ്രതീച്യാം അസ്ത്രായ ഫട് ।
ഓം മഃ വായവ്യേ അസ്ത്രായ ഫട് ।
ഓം മഃ ഉദീച്യാം അസ്ത്രായ ഫട് ।
ഓം മഃ ഐശാന്യാം അസ്ത്രായ ഫട് ।
ഓം മഃ ഊര്ധ്വായാം അസ്ത്രായ ഫട് ।
ഓം മഃ അധരായാം അസ്ത്രായ ഫട് ।
ശ്രീ ഹരിഃ
അഥ ശ്രീനാരായണകവച
രാജോവാച
യയാ ഗുപ്തഃ സഹസ്രാക്ഷഃ സവാഹാന് രിപുസൈനികാന് ।
ക്രീഡന്നിവ വിനിര്ജിത്യ ത്രിലോക്യാ ബുഭുജേ ശ്രിയമ് ॥ 1 ॥
ഭഗവംസ്തന്മമാഖ്യാഹി വര്മ നാരായണാത്മകമ് ।
യഥാഽഽതതായിനഃ ശത്രൂന് യേന ഗുപ്തോഽജയന്മൃധേ ॥ 2 ॥
ശ്രീ ശുക ഉവാച
വൃതഃ പുരോഹിതസ്ത്വാഷ്ട്രോ മഹേന്ദ്രായാനുപൃച്ഛതേ ।
നാരായണാഖ്യം വര്മാഹ തദിഹൈകമനാഃ ശൃണു ॥ 3 ॥
ശ്രീവിശ്വരൂപ ഉവാച
ധൌതാങ്ഘ്രിപാണിരാചമ്യ സപവിത്ര ഉദങ്മുഖഃ ।
കൃതസ്വാങ്ഗകരന്യാസോ മന്ത്രാഭ്യാം വാഗ്യതഃ ശുചിഃ ॥ 4 ॥
നാരായണമയം വര്മ സന്നഹ്യേദ്ഭയ ആഗതേ ।
ദൈവഭൂതാത്മകര്മഭ്യോ നാരായണമയഃ പുമാന് ॥ 5 ॥
പാദയോര്ജാനുനോരൂര്വോരുദരേ ഹൃദ്യഥോരസി ।
മുഖേ ശിരസ്യാനുപൂര്വ്യാദോങ്കാരാദീനി വിന്യസേത് ॥ 6 ॥
ഓം നമോ നാരായണായേതി വിപര്യയമഥാപി വാ ।
കരന്യാസം തതഃ കുര്യാദ്ദ്വാദശാക്ഷരവിദ്യയാ ॥ 7 ॥
പ്രണവാദിയകാരാന്തമങ്ഗുല്യങ്ഗുഷ്ഠപര്വസു ।
ന്യസേദ്ധൃദയ ഓങ്കാരം വികാരമനു മൂര്ധനി ॥ 8 ॥
ഷകാരം തു ഭ്രുവോര്മധ്യേ ണകാരം ശിഖയാ ന്യസേത് ।
വേകാരം നേത്രയോര്യുഞ്ജ്യാന്നകാരം സര്വസന്ധിഷു ॥ 9 ॥
മകാരമസ്ത്രമുദ്ദിശ്യ മന്ത്രമൂര്തിര്ഭവേദ്ബുധഃ ।
സവിസര്ഗം ഫഡന്തം തത്സര്വദിക്ഷു വിനിര്ദിശേത് ॥ 10 ॥
ഓം വിഷ്ണവേ നമഃ ॥
ഇത്യാത്മാനം പരം ധ്യായേദ്ധ്യേയം ഷട്ഛക്തിഭിര്യുതമ് ।
വിദ്യാതേജസ്തപോമൂര്തിമിമം മന്ത്രമുദാഹരേത് ॥ 11 ॥
ഓം ഹരിര്വിദധ്യാന്മമ സര്വരക്ഷാം
ന്യസ്താങ്ഘ്രിപദ്മഃ പതഗേന്ദ്ര പൃഷ്ഠേ ।
ദരാരിചര്മാസിഗദേഷുചാപ-
-പാശാന്ദധാനോഽഷ്ടഗുണോഽഷ്ടബാഹുഃ ॥ 12 ॥
ജലേഷു മാം രക്ഷതു മത്സ്യമൂര്തി-
-ര്യാദോഗണേഭ്യോ വരുണസ്യ പാശാത് ।
സ്ഥലേഷു മായാവടുവാമനോഽവ്യാ-
-ത്ത്രിവിക്രമഃ ഖേഽവതു വിശ്വരൂപഃ ॥ 13 ॥
ദുര്ഗേഷ്വടവ്യാജിമുഖാദിഷു പ്രഭുഃ
പായാന്നൃസിംഹോഽസുരയൂഥപാരിഃ ।
വിമുഞ്ചതോ യസ്യ മഹാട്ടഹാസം
ദിശോ വിനേദുര്ന്യപതംശ്ച ഗര്ഭാഃ ॥ 14 ॥
രക്ഷത്വസൌ മാധ്വനി യജ്ഞകല്പഃ
സ്വദംഷ്ട്രയോന്നീതധരോ വരാഹഃ ।
രാമോഽദ്രികൂടേഷ്വഥ വിപ്രവാസേ
സലക്ഷ്മണോഽവ്യാദ്ഭരതാഗ്രജോഽസ്മാന് ॥ 15 ॥
മാമുഗ്രധര്മാദഖിലാത്പ്രമാദാ-
-ന്നാരായണഃ പാതു നരശ്ച ഹാസാത് ।
ദത്തസ്ത്വയോഗാദഥ യോഗനാഥഃ
പായാദ്ഗുണേശഃ കപിലഃ കര്മബന്ധാത് ॥ 16 ॥
സനത്കുമാരോഽവതു കാമദേവാ-
-ദ്ധയാനനോ മാം പഥി ദേവഹേലനാത് ।
ദേവര്ഷിവര്യഃ പുരുഷാര്ചനാന്തരാ-
-ത്കൂര്മോ ഹരിര്മാം നിരയാദശേഷാത് ॥ 17 ॥
ധന്വന്തരിര്ഭഗവാന്പാത്വപഥ്യാ-
-ദ്ദ്വന്ദ്വാദ്ഭയാദൃഷഭോ നിര്ജിതാത്മാ ।
യജ്ഞശ്ച ലോകാദവതാജ്ജനാന്താ-
-ദ്ബലോ ഗണാത്ക്രോധവശാദഹീന്ദ്രഃ ॥ 18 ॥
ദ്വൈപായനോ ഭഗവാനപ്രബോധാ-
-ദ്ബുദ്ധസ്തു പാഷണ്ഡഗണാത്പ്രമാദാത് ।
കല്കിഃ കലേഃ കാലമലാത്പ്രപാതു
ധര്മാവനായോരുകൃതാവതാരഃ ॥ 19 ॥
മാം കേശവോ ഗദയാ പ്രാതരവ്യാ-
-ദ്ഗോവിന്ദ ആസങ്ഗവമാത്തവേണുഃ ।
നാരായണഃ പ്രാഹ്ണ ഉദാത്തശക്തി-
-ര്മധ്യന്ദിനേ വിഷ്ണുരരീന്ദ്രപാണിഃ ॥ 20 ॥
ദേവോഽപരാഹ്ണേ മധുഹോഗ്രധന്വാ
സായം ത്രിധാമാവതു മാധവോ മാമ് ।
ദോഷേ ഹൃഷീകേശ ഉതാര്ധരാത്രേ
നിശീഥ ഏകോഽവതു പദ്മനാഭഃ ॥ 21 ॥
ശ്രീവത്സധാമാഽപരരാത്ര ഈശഃ
പ്രത്യുഷ ഈശോഽസിധരോ ജനാര്ദനഃ ।
ദാമോദരോഽവ്യാദനുസന്ധ്യം പ്രഭാതേ
വിശ്വേശ്വരോ ഭഗവാന്കാലമൂര്തിഃ ॥ 22 ॥
ചക്രം യുഗാന്താനലതിഗ്മനേമി
ഭ്രമത്സമന്താദ്ഭഗവത്പ്രയുക്തമ് ।
ദന്ദഗ്ധി ദന്ദഗ്ധ്യരിസൈന്യമാശു
കക്ഷം യഥാ വാതസഖോ ഹുതാശഃ ॥ 23 ॥
ഗദേഽശനിസ്പര്ശനവിസ്ഫുലിങ്ഗേ
നിഷ്പിണ്ഢി നിഷ്പിണ്ഢ്യജിതപ്രിയാസി ।
കൂഷ്മാണ്ഡവൈനായകയക്ഷരക്ഷോ
ഭൂതഗ്രഹാംശ്ചൂര്ണയ ചൂര്ണയാരീന് ॥ 24 ॥
ത്വം യാതുധാനപ്രമഥപ്രേതമാതൃ-
-പിശാചവിപ്രഗ്രഹഘോരദൃഷ്ടീന് ।
ദരേന്ദ്ര വിദ്രാവയ കൃഷ്ണപൂരിതോ
ഭീമസ്വനോഽരേര്ഹൃദയാനി കമ്പയന് ॥ 25 ॥
ത്വം തിഗ്മധാരാസിവരാരിസൈന്യ-
-മീശപ്രയുക്തോ മമ ഛിന്ധി ഛിന്ധി ।
ചക്ഷൂംഷി ചര്മന് ശതചന്ദ്ര ഛാദയ
ദ്വിഷാമഘോനാം ഹര പാപചക്ഷുഷാമ് ॥ 26 ॥
യന്നോ ഭയം ഗ്രഹേഭ്യോഽഭൂത്കേതുഭ്യോ നൃഭ്യ ഏവ ച ।
സരീസൃപേഭ്യോ ദംഷ്ട്രിഭ്യോ ഭൂതേഭ്യോഽഘേഭ്യ ഏവ ച ॥ 27 ॥
സര്വാണ്യേതാനി ഭഗവന്നാമരൂപാസ്ത്രകീര്തനാത് ।
പ്രയാന്തു സങ്ക്ഷയം സദ്യോ യേ നഃ ശ്രേയഃപ്രതീപകാഃ ॥ 28 ॥
ഗരുഡോ ഭഗവാന് സ്തോത്രസ്തോമശ്ഛന്ദോമയഃ പ്രഭുഃ ।
രക്ഷത്വശേഷകൃച്ഛ്രേഭ്യോ വിഷ്വക്സേനഃ സ്വനാമഭിഃ ॥ 29 ॥
സര്വാപദ്ഭ്യോ ഹരേര്നാമരൂപയാനായുധാനി നഃ ।
ബുദ്ധീന്ദ്രിയമനഃപ്രാണാന്പാന്തു പാര്ഷദഭൂഷണാഃ ॥ 30 ॥
യഥാ ഹി ഭഗവാനേവ വസ്തുതഃ സദസച്ച യത് ।
സത്യേനാനേന നഃ സര്വേ യാന്തു നാശമുപദ്രവാഃ ॥ 31 ॥
യഥൈകാത്മ്യാനുഭാവാനാം വികല്പരഹിതഃ സ്വയമ് ।
ഭൂഷണായുധലിങ്ഗാഖ്യാ ധത്തേ ശക്തീഃ സ്വമായയാ ॥ 32 ॥
തേനൈവ സത്യമാനേന സര്വജ്ഞോ ഭഗവാന് ഹരിഃ ।
പാതു സര്വൈഃ സ്വരൂപൈര്നഃ സദാ സര്വത്ര സര്വഗഃ ॥ 33 ॥
വിദിക്ഷു ദിക്ഷൂര്ധ്വമധഃ സമന്താ-
-ദന്തര്ബഹിര്ഭഗവാന്നാരസിംഹഃ ।
പ്രഹാപയഁല്ലോകഭയം സ്വനേന
സ്വതേജസാ ഗ്രസ്തസമസ്തതേജാഃ ॥ 34 ॥
മഘവന്നിദമാഖ്യാതം വര്മ നാരായണാത്മകമ് ।
വിജേഷ്യസ്യഞ്ജസാ യേന ദംശിതോഽസുരയൂഥപാന് ॥ 35 ॥
ഏതദ്ധാരയമാണസ്തു യം യം പശ്യതി ചക്ഷുഷാ ।
പദാ വാ സംസ്പൃശേത്സദ്യഃ സാധ്വസാത്സ വിമുച്യതേ ॥ 36 ॥
ന കുതശ്ചിദ്ഭയം തസ്യ വിദ്യാം ധാരയതോ ഭവേത് ।
രാജദസ്യുഗ്രഹാദിഭ്യോ വ്യാധ്യാദിഭ്യശ്ച കര്ഹിചിത് ॥ 37 ॥
ഇമാം വിദ്യാം പുരാ കശ്ചിത്കൌശികോ ധാരയന് ദ്വിജഃ ।
യോഗധാരണയാ സ്വാങ്ഗം ജഹൌ സ മരുധന്വനി ॥ 38 ॥
തസ്യോപരി വിമാനേന ഗന്ധര്വപതിരേകദാ ।
യയൌ ചിത്രരഥഃ സ്ത്രീഭിര്വൃതോ യത്ര ദ്വിജക്ഷയഃ ॥ 39 ॥
ഗഗനാന്ന്യപതത്സദ്യഃ സവിമാനോ ഹ്യവാക്ഛിരാഃ ।
സ വാലഖില്യവചനാദസ്ഥീന്യാദായ വിസ്മിതഃ ।
പ്രാപ്യ പ്രാച്യാം സരസ്വത്യാം സ്നാത്വാ ധാമ സ്വമന്വഗാത് ॥ 40 ॥
ശ്രീ ശുക ഉവാച
യ ഇദം ശൃണുയാത്കാലേ യോ ധാരയതി ചാദൃതഃ ।
തം നമസ്യന്തി ഭൂതാനി മുച്യതേ സര്വതോ ഭയാത് ॥ 41 ॥
ഏതാം വിദ്യാമധിഗതോ വിശ്വരൂപാച്ഛതക്രതുഃ ।
ത്രൈലോക്യലക്ഷ്മീം ബുഭുജേ വിനിര്ജിത്യ മൃധേഽസുരാന് ॥ 42 ॥
ഇതി ശ്രീമദ്ഭാഗവതേ മഹാപുരാണേ ഷഷ്ഠസ്കന്ധേ നാരായണവര്മോപദേശോ നാമാഷ്ടമോഽധ്യായഃ ।
Related Scriptures
About This Stotram
Overview
The Narayana Kavacham is a Sanskrit protective hymn of 42 verses invoking Lord Narayana for comprehensive spiritual protection. The text is drawn from the Srimad Bhagavatam (Canto 8, Chapter 16), where it is narrated by Shukadeva Goswami to King Parikshit in the context of celestial conflicts. Each verse of the kavacham assigns Narayana's presence to protect a specific part of the body or aspect of life, functioning as a full-body divine armor.
What are the benefits of chanting Narayana Kavacham?
- Provides protection from physical harm, illness, and hostile forces
- Builds courage and mental stability in difficult situations
- Removes obstacles and supports the completion of undertaken tasks
- Deepens devotion to Lord Narayana within the Vaishnava tradition
When is the best time to recite this?
The Narayana Kavacham can be recited at any time, though morning and evening are considered auspicious. It is particularly chanted on Ekadashi, Vaikuntha Ekadashi, and during festivals dedicated to Lord Vishnu. Many devotees recite it before beginning significant undertakings.
What is the historical and traditional background?
The Narayana Kavacham originates from the Srimad Bhagavatam, one of the eighteen major Puranas, traditionally attributed to Veda Vyasa. The Bhagavatam is generally dated by scholars to between the 6th and 10th centuries CE, though it incorporates much older oral material. The kavacham narrative places the text in the cosmic context of the battle between the devas and asuras, giving it authority as a text revealed for divine protection. It has been recited continuously in Vaishnava communities across India and is among the most well-known kavachams in the tradition.
Available scripts
This text is available in 14 scripts: devanagari, tamil, telugu, kannada, malayalam, gujarati, bengali, iast, gurmukhi, oriya, assamese, sinhala, itrans, hk. Use the script selector above to switch between them.
Related Texts
- Vishnu Sahasranama — the thousand-name hymn to Vishnu, used in Vaishnava worship alongside the kavacham for comprehensive devotional practice
- Narayana Suktam — a Vedic hymn to Narayana that shares the same deity and tradition, often recited in the same worship context