ഗോപികാ ഗീതാ (ഭാഗവത പുരാണ)

ഗോപികാ ഗീതാ (ഭാഗവത പുരാണ)

ശ്ലോക 1

ഗോപ്യ ഊചുഃ ।

ജയതി തേഽധികം ജന്മനാ വ്രജഃ

ശ്രയത ഇന്ദിരാ ശശ്വദത്ര ഹി ।

ദയിത ദൃശ്യതാം ദിക്ഷു താവകാ-

സ്ത്വയി ധൃതാസവസ്ത്വാം വിചിന്വതേ

ശ്ലോക 2

ശരദുദാശയേ സാധുജാതസ-

ത്സരസിജോദരശ്രീമുഷാ ദൃശാ ।

സുരതനാഥ തേഽശുല്കദാസികാ

വരദ നിഘ്നതോ നേഹ കിം വധഃ

॥ 1॥

ശ്ലോക 3

വിഷജലാപ്യയാദ്വ്യാലരാക്ഷസാ-

ദ്വര്ഷമാരുതാദ്വൈദ്യുതാനലാത് ।

വൃഷമയാത്മജാദ്വിശ്വതോഭയാ-

ദൃഷഭ തേ വയം രക്ഷിതാ മുഹുഃ

॥ 2॥

ശ്ലോക 4

ന ഖലു ഗോപികാനന്ദനോ ഭവാ-

നഖിലദേഹിനാമന്തരാത്മദൃക് ।

വിഖനസാര്ഥിതോ വിശ്വഗുപ്തയേ

സഖ ഉദേയിവാന്സാത്വതാം കുലേ

॥ 3॥

ശ്ലോക 5

വിരചിതാഭയം വൃഷ്ണിധുര്യ തേ

ചരണമീയുഷാം സംസൃതേര്ഭയാത് ।

കരസരോരുഹം കാന്ത കാമദം

ശിരസി ധേഹി നഃ ശ്രീകരഗ്രഹമ്

॥ 4॥

ശ്ലോക 6

വ്രജജനാര്തിഹന്വീര യോഷിതാം

നിജജനസ്മയധ്വംസനസ്മിത ।

ഭജ സഖേ ഭവത്കിങ്കരീഃ സ്മ നോ

ജലരുഹാനനം ചാരു ദര്ശയ

॥ 5॥

ശ്ലോക 7

പ്രണതദേഹിനാം പാപകര്ശനം

തൃണചരാനുഗം ശ്രീനികേതനമ് ।

ഫണിഫണാര്പിതം തേ പദാമ്ബുജം

കൃണു കുചേഷു നഃ കൃന്ധി ഹൃച്ഛയമ്

॥ 6॥

ശ്ലോക 8

മധുരയാ ഗിരാ വല്ഗുവാക്യയാ

ബുധമനോജ്ഞയാ പുഷ്കരേക്ഷണ ।

വിധികരീരിമാ വീര മുഹ്യതീ-

രധരസീധുനാഽഽപ്യായയസ്വ നഃ

॥ 7॥

ശ്ലോക 9

തവ കഥാമൃതം തപ്തജീവനം

കവിഭിരീഡിതം കല്മഷാപഹമ് ।

ശ്രവണമങ്ഗലം ശ്രീമദാതതം

ഭുവി ഗൃണന്തി തേ ഭൂരിദാ ജനാഃ

॥ 8॥

ശ്ലോക 10

പ്രഹസിതം പ്രിയ പ്രേമവീക്ഷണം

വിഹരണം ച തേ ധ്യാനമങ്ഗലമ് ।

രഹസി സംവിദോ യാ ഹൃദിസ്പൃശഃ

കുഹക നോ മനഃ ക്ഷോഭയന്തി ഹി

॥ 9॥

ശ്ലോക 11

ചലസി യദ്വ്രജാച്ചാരയന്പശൂന്

നലിനസുന്ദരം നാഥ തേ പദമ് ।

ശിലതൃണാങ്കുരൈഃ സീദതീതി നഃ

കലിലതാം മനഃ കാന്ത ഗച്ഛതി

॥ 10॥

ശ്ലോക 12

ദിനപരിക്ഷയേ നീലകുന്തലൈ-

ര്വനരുഹാനനം ബിഭ്രദാവൃതമ് ।

ഘനരജസ്വലം ദര്ശയന്മുഹു-

ര്മനസി നഃ സ്മരം വീര യച്ഛസി

॥ 11॥

ശ്ലോക 13

പ്രണതകാമദം പദ്മജാര്ചിതം

ധരണിമണ്ഡനം ധ്യേയമാപദി ।

ചരണപങ്കജം ശന്തമം ച തേ

രമണ നഃ സ്തനേഷ്വര്പയാധിഹന്

॥ 12॥

ശ്ലോക 14

സുരതവര്ധനം ശോകനാശനം

സ്വരിതവേണുനാ സുഷ്ഠു ചുമ്ബിതമ് ।

ഇതരരാഗവിസ്മാരണം നൃണാം

വിതര വീര നസ്തേഽധരാമൃതമ്

॥ 13॥

ശ്ലോക 15

അടതി യദ്ഭവാനഹ്നി കാനനം

ത്രുടിര്യുഗായതേ ത്വാമപശ്യതാമ് ।

കുടിലകുന്തലം ശ്രീമുഖം ച തേ

ജഡ ഉദീക്ഷതാം പക്ഷ്മകൃദ്ദൃശാമ്

॥ 14॥

ശ്ലോക 16

പതിസുതാന്വയഭ്രാതൃബാന്ധവാ-

നതിവിലങ്ഘ്യ തേഽന്ത്യച്യുതാഗതാഃ ।

ഗതിവിദസ്തവോദ്ഗീതമോഹിതാഃ

കിതവ യോഷിതഃ കസ്ത്യജേന്നിശി

॥ 15॥

ശ്ലോക 17

രഹസി സംവിദം ഹൃച്ഛയോദയം

പ്രഹസിതാനനം പ്രേമവീക്ഷണമ് ।

ബൃഹദുരഃ ശ്രിയോ വീക്ഷ്യ ധാമ തേ

മുഹുരതിസ്പൃഹാ മുഹ്യതേ മനഃ

॥ 16॥

ശ്ലോക 18

വ്രജവനൌകസാം വ്യക്തിരങ്ഗ തേ

വൃജിനഹന്ത്ര്യലം വിശ്വമങ്ഗലമ് ।

ത്യജ മനാക് ച നസ്ത്വത്സ്പൃഹാത്മനാം

സ്വജനഹൃദ്രുജാം യന്നിഷൂദനമ്

॥ 17॥

ശ്ലോക 19

യത്തേ സുജാതചരണാമ്ബുരുഹം സ്തനേഷ

ഭീതാഃ ശനൈഃ പ്രിയ ദധീമഹി കര്കശേഷു ।

തേനാടവീമടസി തദ്വ്യഥതേ ന കിംസ്വിത്

കൂര്പാദിഭിര്ഭ്രമതി ധീര്ഭവദായുഷാം നഃ

॥ 18॥

ശ്ലോക 20

ഇതി ശ്രീമദ്ഭാഗവത മഹാപുരാണേ പാരമഹംസ്യാം സംഹിതായാം

ദശമസ്കന്ധേ പൂര്വാര്ധേ രാസക്രീഡായാം ഗോപീഗീതം നാമൈകത്രിംശോഽധ്യായഃ ॥