Devotional Hymn - Sacred Scripture in gurmukhi

Gita Chalisa, Bhagavad Gita Chalisa

Prathamahin Guruko Shisha Navaun

Gita Chalisa, Bhagavad Gita Chalisa

Devotional Hymn
Krishna
8 Verses
110%

Prathamahin Guruko Shisha Navaun

ਸ਼੍ਲੋਕ 1

॥ ਚੌਪਾਈ ॥

ਪ੍ਰਥਮਹਿਂ ਗੁਰੁਕੋ ਸ਼ੀਸ਼ ਨਵਾਊਁ।

ਹਰਿਚਰਣੋਂ ਮੇਂ ਧ੍ਯਾਨ ਲਗਾਊਁ॥

ਗੀਤ ਸੁਨਾਊਁ ਅਦ੍ਭੁਤ ਯਾਰ।

ਧਾਰਣ ਸੇ ਹੋ ਬੇੜਾ ਪਾਰ॥

ਅਰ੍ਜੁਨ ਕਹੈ ਸੁਨੋ ਭਗਵਾਨਾ।

ਅਪਨੇ ਰੂਪ ਬਤਾਯੇ ਨਾਨਾ॥

ਉਨਕਾ ਮੈਂ ਕਛੁ ਭੇਦ ਨ ਜਾਨਾ।

ਕਿਰਪਾ ਕਰ ਫਿਰ ਕਹੋ ਸੁਜਾਨਾ॥

ਜੋ ਕੋਈ ਤੁਮਕੋ ਨਿਤ ਧ੍ਯਾਵੇ।

ਭਕ੍ਤਿਭਾਵ ਸੇ ਚਿਤ੍ਤ ਲਗਾਵੇ॥

ਰਾਤ ਦਿਵਸ ਤੁਮਰੇ ਗੁਣ ਗਾਵੇ।

ਤੁਮਸੇ ਦੂਜਾ ਮਨ ਨਹੀਂ ਭਾਵੇ॥

ਤੁਮਰਾ ਨਾਮ ਜਪੇ ਦਿਨ ਰਾਤ।

ਔਰ ਕਰੇ ਨਹੀਂ ਦੂਜੀ ਬਾਤ॥

ਦੂਜਾ ਨਿਰਾਕਾਰ ਕੋ ਧ੍ਯਾਵੇ।

ਅਕ੍षਰ ਅਲਖ ਅਨਾਦਿ ਬਤਾਵੇ॥

ਦੋਨੋਂ ਧ੍ਯਾਨ ਲਗਾਨੇ ਵਾਲਾ।

ਉਨਮੇਂ ਕੁਣ ਉਤ੍ਤਮ ਨਨ੍ਦਲਾਲਾ॥

ਅਰ੍ਜੁਨ ਸੇ ਬੋਲੇ ਭਗਵਾਨ੍।

ਸੁਨ ਪ੍ਯਾਰੇ ਕਛੁ ਦੇਕਰ ਧ੍ਯਾਨ॥

ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਜਪੈ ਜਪਵਾਵੇ।

ਨੇਤ੍ਰੋਂ ਮੇਂ ਪ੍ਰੇਮਾਸ਼੍ਰੁ ਛਾਵੇ॥

ਮੁਝ ਬਿਨੁ ਔਰ ਕਛੁ ਨਹੀਂ ਚਾਵੇ।

ਰਾਤ ਦਿਵਸ ਮੇਰਾ ਗੁਣ ਗਾਵੇ॥

ਸੁਨਕਰ ਮੇਰਾ ਨਾਮੋਚ੍ਚਾਰ।

ਉਠੈ ਰੋਮ ਤਨ ਬਾਰਮ੍ਬਾਰ॥

ਜਿਨਕਾ ਕ੍षਣ ਟੂਟੈ ਨਹਿਂ ਤਾਰ।

ਉਨਕੀ ਸ਼੍ਰਦ੍ਘਾ ਅਟਲ ਅਪਾਰ॥

ਮੁਝ ਮੇਂ ਜੁਡ़ਕਰ ਧ੍ਯਾਨ ਲਗਾਵੇ।

ਧ੍ਯਾਨ ਸਮਯ ਵਿਹ੍ਵਲ ਹੋ ਜਾਵੇ॥

ਕਂਠ ਰੁਕੇ ਬੋਲਾ ਨਹਿਂ ਜਾਵੇ।

ਮਨ ਬੁਧਿ ਮੇਰੇ ਮਾਁਹੀ ਸਮਾਵੇ॥

ਲਜ੍ਜਾ ਭਯ ਰੁ ਬਿਸਾਰੇ ਮਾਨ।

ਅਪਨਾ ਰਹੇ ਨਾ ਤਨ ਕਾ ਜ੍ਞਾਨ॥

ਐਸੇ ਜੋ ਮਨ ਧ੍ਯਾਨ ਲਗਾਵੇ।

ਸੋ ਯੋਗਿਨ ਮੇਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕਹਾਵੇ॥

ਜੋ ਕੋਈ ਧ੍ਯਾਵੇ ਨਿਰ੍ਗੁਣ ਰੂਪ।

ਪੂਰ੍ਣ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਅਰੁ ਅਚਲ ਅਨੂਪ॥

ਨਿਰਾਕਾਰ ਸਬ ਵੇਦ ਬਤਾਵੇ।

ਮਨ ਬੁਦ੍ਧੀ ਜਹਁ ਥਾਹ ਨ ਪਾਵੇ॥

ਜਿਸਕਾ ਕਬਹੁਁ ਨ ਹੋਵੇ ਨਾਸ਼।

ਬ੍ਯਾਪਕ ਸਬਮੇਂ ਜ੍ਯੋਂ ਆਕਾਸ਼॥

ਅਟਲ ਅਨਾਦਿ ਆਨਨ੍ਦਘਨ।

ਜਾਨੇ ਬਿਰਲਾ ਜੋਗੀਜਨ॥

ਐਸਾ ਕਰੇ ਨਿਰਨ੍ਤਰ ਧ੍ਯਾਨ।

ਸਬਕੋ ਸਮਝੇ ਏਕ ਸਮਾਨ॥

ਮਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯ ਅਪਨੇ ਵਸ਼ ਰਾਖੇ।

ਵਿषਯਨ ਕੇ ਸੁਖ ਕਬਹੁਁ ਨ ਚਾਖੇ॥

ਸਬ ਜੀਵੋਂ ਕੇ ਹਿਤ ਮੇਂ ਰਤ।

ਐਸਾ ਉਨਕਾ ਸਚ੍ਚਾ ਮਤ॥

ਵਹ ਭੀ ਮੇਰੇ ਹੀ ਕੋ ਪਾਤੇ।

ਨਿਸ਼੍ਚਯ ਪਰਮਾ ਗਤਿ ਕੋ ਜਾਤੇ॥

ਫਲ ਦੋਨੋਂ ਕਾ ਏਕ ਸਮਾਨ।

ਕਿਨ੍ਤੁ ਕਠਿਨ ਹੈ ਨਿਰ੍ਗੁਣ ਧ੍ਯਾਨ॥

ਜਬਤਕ ਹੈ ਮਨ ਮੇਂ ਅਭਿਮਾਨ।

ਤਬਤਕ ਹੋਨਾ ਮੁਸ਼੍ਕਿਲ ਜ੍ਞਾਨ॥

ਜਿਨਕਾ ਹੈ ਨਿਰ੍ਗੁਣ ਮੇਂ ਪ੍ਰੇਮ।

ਉਨਕਾ ਦੁਰ੍ਘਟ ਸਾਧਨ ਨੇਮ॥

ਮਨ ਟਿਕਨੇ ਕੋ ਨਹੀਂ ਅਧਾਰ।

ਇਸਸੇ ਸਾਧਨ ਕਠਿਨ ਅਪਾਰ॥

ਸਗੁਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਕਾ ਸੁਗਮ ਉਪਾਯ।

ਸੋ ਮੈਂ ਤੁਝਕੋ ਦਿਯਾ ਬਤਾਯ॥

ਯਜ੍ਞ ਦਾਨਾਦਿ ਕਰ੍ਮ ਅਪਾਰਾ।

ਮੇਰੇ ਅਰ੍ਪਣ ਕਰ ਕਰ ਸਾਰਾ॥

ਅਟਲ ਲਗਾਵੇ ਮੇਰਾ ਧ੍ਯਾਨ।

ਸਮਝੇ ਮੁਝਕੋ ਪ੍ਰਾਣ ਸਮਾਨ॥

ਸਬ ਦੁਨਿਯਾ ਸੇ ਤੋੜੇ ਪ੍ਰੀਤ।

ਮੁਝਕੋ ਸਮਝੇ ਅਪਨਾ ਮੀਤ॥

ਪ੍ਰੇਮ ਮਗ੍ਨ ਹੋ ਅਤਿ ਅਪਾਰ।

ਸਮਝੇ ਯਹ ਸਂਸਾਰ ਅਸਾਰ॥

ਜਿਸਕਾ ਮਨ ਨਿਤ ਮੁਝਮੇਂ ਯਾਰ।

ਉਨਸੇ ਕਰਤਾ ਮੈਂ ਅਤਿ ਪ੍ਯਾਰ॥

ਕੇਵਟ ਬਨਕਰ ਨਾਵ ਚਲਾਊਁ।

ਭਵ ਸਾਗਰ ਕੇ ਪਾਰ ਲਗਾਊਁ॥

ਯਹ ਹੈ ਸਬਸੇ ਉਤ੍ਤਮ ਜ੍ਞਾਨ।

ਇਸਸੇ ਤੂ ਕਰ ਮੇਰਾ ਧ੍ਯਾਨ॥

ਫਿਰ ਹੋਵੇਗਾ ਮੋਹਿਂ ਸਾਮਾਨ।

ਯਹ ਕਹਨਾ ਮਮ ਸਚ੍ਚਾ ਜਾਨ॥

ਜੋ ਚਾਲੇ ਇਸਕੇ ਅਨੁਸਾਰ।

ਵਹ ਭੀ ਹੋ ਭਵਸਾਗਰ ਪਾਰ॥