Dwadasa Arya Stuti

द्वादश आर्य स्तुति

श्लोक 1

उद्यन्नद्यविवस्वानारोहन्नुत्तरां दिवं देवः ।

हृद्रोगं मम सूर्यो हरिमाणं चाऽऽशु नाशयतु

श्लोक 2

निमिषार्धेनैकेन द्वे च शते द्वे सहस्रे द्वे ।

क्रममाण योजनानां नमोऽस्तु ते नलिननाथाय

॥ 1 ॥

श्लोक 3

कर्मज्ञानखदशकं मनश्च जीव इति विश्वसर्गाय ।

द्वादशधा यो विचरति स द्वादशमूर्तिरस्तु मोदाय

॥ 2 ॥

श्लोक 4

त्वं हि यजूऋक्सामः त्वमागमस्त्वं वषट्कारः ।

त्वं विश्वं त्वं हंसः त्वं भानो परमहंसश्च

॥ 3 ॥

श्लोक 5

शिवरूपात् ज्ञानमहं त्वत्तो मुक्तिं जनार्दनाकारात् ।

शिखिरूपादैश्वर्यं त्वत्तश्चारोग्यमिच्छामि

॥ 4 ॥

श्लोक 6

त्वचि दोषा दृशि दोषाः हृदि दोषा येऽखिलेन्द्रियजदोषाः ।

तान् पूषा हतदोषः किञ्चिद्रोषाग्निना दहतु

॥ 5 ॥

श्लोक 7

धर्मार्थकाममोक्षप्रतिरोधानुग्रतापवेगकरान् ।

बन्दीकृतेन्द्रियगणान् गदान् विखण्डयतु चण्डांशुः

॥ 6 ॥

श्लोक 8

येन विनेदं तिमिरं जगदेत्य ग्रसति चरमचरमखिलम् ।

धृतबोधं तं नलिनीभर्तारं हर्तारमापदामीडे

॥ 7 ॥

श्लोक 9

यस्य सहस्राभीशोरभीशु लेशो हिमांशुबिम्बगतः ।

भासयति नक्तमखिलं भेदयतु विपद्गणानरुणः

॥ 8 ॥

श्लोक 10

तिमिरमिव नेत्रतिमिरं पटलमिवाऽशेषरोगपटलं नः ।

काशमिवाधिनिकायं कालपिता रोगयुक्ततां हरतात्

॥ 9 ॥

श्लोक 11

वाताश्मरीगदार्शस्त्वग्दोषमहोदरप्रमेहांश्च ।

ग्रहणीभगन्धराख्या महतीस्त्वं मे रुजो हंसि

॥ 10 ॥

श्लोक 12

त्वं माता त्वं शरणं त्वं धाता त्वं धनं त्वमाचार्यः ।

त्वं त्राता त्वं हर्ता विपदामर्क प्रसीद मम भानो

॥ 11 ॥

श्लोक 13

इत्यार्याद्वादशकं साम्बस्य पुरो नभःस्थलात्पतितम् ।

पठतां भाग्यसमृद्धिः समस्तरोगक्षयश्च स्यात्

॥ 12 ॥

श्लोक 14

इति श्रीसाम्बकृतद्वादशार्यासूर्यस्तुतिः ।