દેવી માહાત્મ્યં દેવી સૂક્તમ્

દેવી માહાત્મ્યં દેવી સૂક્તમ્

શ્લોક 1

ૐ અ॒હં રુ॒દ્રેભિ॒ર્વસુ॑ભિશ્ચરામ્ય॒હમા᳚દિ॒ત્યૈરુ॒ત વિ॒શ્વદે᳚વૈઃ ।

અ॒હ-મ્મિ॒ત્રાવરુ॑ણો॒ભા બિ॑ભર્મ્ય॒હમિ᳚ન્દ્રા॒ગ્ની અ॒હમ॒શ્વિનો॒ભા

શ્લોક 2

અ॒હં સોમ॑માહ॒નસ᳚-મ્બિભર્મ્ય॒હ-ન્ત્વષ્ટા᳚રમુ॒ત પૂ॒ષણ॒-મ્ભગમ્᳚ ।

અ॒હ-ન્દ॑ધામિ॒ દ્રવિ॑ણં હ॒વિષ્મ॑તે સુપ્રા॒વ્યે॒ યે॑ ​3 યજ॑માનાય સુન્વ॒તે

॥1॥

શ્લોક 3

અ॒હં રાષ્ટ્રી᳚ સ॒ઙ્ગમ॑ની॒ વસૂ᳚ના-ઞ્ચિકિ॒તુષી᳚ પ્રથ॒મા ય॒જ્ઞિયા᳚નામ્ ।

તા-મ્મા᳚ દે॒વા વ્ય॑દધુઃ પુરુ॒ત્રા ભૂરિ॑સ્થાત્રા॒-મ્ભૂ~ર્યા᳚વે॒શયન્તી᳚મ્

॥2॥

શ્લોક 4

મયા॒ સો અન્ન॑મત્તિ યો વિ॒પશ્ય॑તિ॒ યઃ પ્રાણિ॑તિ॒ ય ઈં᳚ શૃ॒ણોત્યુ॒ક્તમ્ ।

અ॒મ॒ન્ત॒વો॒માન્ત ઉપ॑ક્ષિયન્તિ॒ શ્રુ॒ધિ શ્રુ॑તં શ્રદ્ધિ॒વ-ન્તે᳚ વદામિ

॥3॥

શ્લોક 5

અ॒હમે॒વ સ્વ॒યમિ॒દં-વઁદા॑મિ॒ જુષ્ટ᳚-ન્દે॒વેભિ॑રુ॒ત માનુ॑ષેભિઃ ।

ય-ઙ્કા॒મયે॒ ત-ન્ત॑મુ॒ગ્ર-ઙ્કૃ॑ણોમિ॒ ત-મ્બ્ર॒હ્માણ॒-ન્તમૃષિ॒-ન્તં સુ॑મે॒ધામ્

॥4॥

શ્લોક 6

અ॒હં રુ॒દ્રાય॒ ધનુ॒રાત॑નોમિ બ્રહ્મ॒દ્વિષે॒ શર॑વે હન્ત॒ વા ઉ॑ ।

અ॒હ-ઞ્જના᳚ય સ॒મદ᳚-ઙ્કૃણોમ્ય॒હ-ન્દ્યાવા᳚પૃથિ॒વી આવિ॑વેશ

॥5॥

શ્લોક 7

અ॒હં સુ॑વે પિ॒તર॑મસ્ય મૂ॒ર્ધ-ન્મમ॒ યોનિ॑ર॒પ્સ્વ॒ન્ત-સ્સ॑મુ॒દ્રે ।

તતો॒ વિતિ॑ષ્ઠે॒ ભુવ॒નાનુ॒ વિશ્વો॒તામૂ-ન્દ્યાં-વઁ॒ર્​ષ્મણોપ॑ સ્પૃશામિ

॥6॥

શ્લોક 8

અ॒હમે॒વ વાત॑ ઇવ॒ પ્રવા᳚મ્યા॒-રભ॑માણા॒ ભુવ॑નાનિ॒ વિશ્વા᳚ ।

પ॒રો દિ॒વાપર॒ એ॒ના પૃ॑થિ॒વ્યૈ-તાવ॑તી મહિ॒ના સમ્બ॑ભૂવ

॥7॥

શ્લોક 9

ૐ શાન્તિ॒-શ્શાન્તિ॒-શ્શાન્તિઃ॑ ॥

॥ ઇતિ ઋગ્વેદોક્ત-ન્દેવીસૂક્તં સમાપ્તમ્ ॥

॥ત-થ્સત્ ॥