Dakshina Murthy Stotram
ദക്ഷിണാ മൂര്തി സ്തോത്രമ്
Dakshina Murthy Stotram
ദക്ഷിണാ മൂര്തി സ്തോത്രമ്
ശ്ലോക 1
ശാന്തിപാഠഃ
ഓം യോ ബ്രഹ്മാണം വിദധാതി പൂര്വം
യോ വൈ വേദാംശ്ച പ്രഹിണോതി തസ്മൈ ।
തം ഹ ദേവമാത്മബുദ്ധിപ്രകാശം
മുമുക്ഷുര്വൈ ശരണമഹം പ്രപദ്യേ ॥
ധ്യാനമ്
ഓം മൌനവ്യാഖ്യാ പ്രകടിത പരബ്രഹ്മതത്ത്വം യുവാനം
വര്ഷിഷ്ഠാന്തേ വസദൃഷിഗണൈരാവൃതം ബ്രഹ്മനിഷ്ഠൈഃ ।
ആചാര്യേന്ദ്രം കരകലിത ചിന്മുദ്രമാനന്ദമൂര്തിം
സ്വാത്മാരാമം മുദിതവദനം ദക്ഷിണാമൂര്തിമീഡേ
ശ്ലോക 2
വടവിടപിസമീപേഭൂമിഭാഗേ നിഷണ്ണം
സകലമുനിജനാനാം ജ്ഞാനദാതാരമാരാത് ।
ത്രിഭുവനഗുരുമീശം ദക്ഷിണാമൂര്തിദേവം
ജനനമരണദുഃഖച്ഛേദദക്ഷം നമാമി
॥ 1 ॥
ശ്ലോക 3
ചിത്രം വടതരോര്മൂലേ വൃദ്ധാഃ ശിഷ്യാ ഗുരുര്യുവാ ।
ഗുരോസ്തു മൌനം വ്യാഖ്യാനം ശിഷ്യാസ്തുച്ഛിന്നസംശയാഃ
॥ 2 ॥
ശ്ലോക 4
നിധയേ സര്വവിദ്യാനാം ഭിഷജേ ഭവരോഗിണാമ് ।
ഗുരവേ സര്വലോകാനാം ദക്ഷിണാമൂര്തയേ നമഃ
॥ 3 ॥
ശ്ലോക 5
ഓം നമഃ പ്രണവാര്ഥായ ശുദ്ധജ്ഞാനൈകമൂര്തയേ ।
നിര്മലായ പ്രശാന്തായ ദക്ഷിണാമൂര്തയേ നമഃ
॥ 4 ॥
ശ്ലോക 6
ചിദ്ഘനായ മഹേശായ വടമൂലനിവാസിനേ ।
സച്ചിദാനന്ദരൂപായ ദക്ഷിണാമൂര്തയേ നമഃ
॥ 5 ॥
ശ്ലോക 7
ഈശ്വരോ ഗുരുരാത്മേതി മൂര്തിഭേദവിഭാഗിനേ ।
വ്യോമവദ്വ്യാപ്തദേഹായ ദക്ഷിണാമൂര്തയേ നമഃ
॥ 6 ॥
ശ്ലോക 8
അങ്ഗുഷ്ഠതര്ജനീ യോഗമുദ്രാ വ്യാജേനയോഗിനാമ് ।
ശൃത്യര്ഥം ബ്രഹ്മജീവൈക്യം ദര്ശയന്യോഗതാ ശിവഃ
॥ 7 ॥
ശ്ലോക 9
ഓം ശാന്തിഃ ശാന്തിഃ ശാന്തിഃ ॥
സ്തോത്രമ്
വിശ്വം ദര്പണ-ദൃശ്യമാന-നഗരീ തുല്യം നിജാന്തര്ഗതം
പശ്യന്നാത്മനി മായയാ ബഹിരിവോദ്ഭൂതം യഥാ നിദ്രയാ ।
യസ്സാക്ഷാത്കുരുതേ പ്രബോധസമയേ സ്വാത്മാനമേ വാദ്വയം
തസ്മൈ ശ്രീഗുരുമൂര്തയേ നമ ഇദം ശ്രീ ദക്ഷിണാമൂര്തയേ
॥ 8 ॥
ശ്ലോക 10
ബീജസ്യാന്തരി-വാങ്കുരോ ജഗദിതം പ്രാങ്നിര്വികല്പം പുനഃ
മായാകല്പിത ദേശകാലകലനാ വൈചിത്ര്യചിത്രീകൃതമ് ।
മായാവീവ വിജൃമ്ഭയത്യപി മഹായോഗീവ യഃ സ്വേച്ഛയാ
തസ്മൈ ശ്രീഗുരുമൂര്തയേ നമ ഇദം ശ്രീ ദക്ഷിണാമൂര്തയേ
॥ 1 ॥
ശ്ലോക 11
യസ്യൈവ സ്ഫുരണം സദാത്മകമസത്കല്പാര്ഥകം ഭാസതേ
സാക്ഷാത്തത്വമസീതി വേദവചസാ യോ ബോധയത്യാശ്രിതാന് ।
യസ്സാക്ഷാത്കരണാദ്ഭവേന്ന പുനരാവൃത്തിര്ഭവാമ്ഭോനിധൌ
തസ്മൈ ശ്രീഗുരുമൂര്തയേ നമ ഇദം ശ്രീ ദക്ഷിണാമൂര്തയേ
॥ 2 ॥
ശ്ലോക 12
നാനാച്ഛിദ്ര ഘടോദര സ്ഥിത മഹാദീപ പ്രഭാഭാസ്വരം
ജ്ഞാനം യസ്യ തു ചക്ഷുരാദികരണ ദ്വാരാ ബഹിഃ സ്പന്ദതേ ।
ജാനാമീതി തമേവ ഭാന്തമനുഭാത്യേതത്സമസ്തം ജഗത്
തസ്മൈ ശ്രീ ഗുരുമൂര്തയേ നമ ഇദം ശ്രീ ദക്ഷിണാമൂര്തയേ
॥ 3 ॥
ശ്ലോക 13
ദേഹം പ്രാണമപീന്ദ്രിയാണ്യപി ചലാം ബുദ്ധിം ച ശൂന്യം വിദുഃ
സ്ത്രീ ബാലാന്ധ ജഡോപമാസ്ത്വഹമിതി ഭ്രാന്താഭൃശം വാദിനഃ ।
മായാശക്തി വിലാസകല്പിത മഹാവ്യാമോഹ സംഹാരിണേ
തസ്മൈ ശ്രീ ഗുരുമൂര്തയേ നമ ഇദം ശ്രീ ദക്ഷിണാമൂര്തയേ
॥ 4 ॥
ശ്ലോക 14
രാഹുഗ്രസ്ത ദിവാകരേന്ദു സദൃശോ മായാ സമാച്ഛാദനാത്
സന്മാത്രഃ കരണോപ സംഹരണതോ യോഽഭൂത്സുഷുപ്തഃ പുമാന് ।
പ്രാഗസ്വാപ്സമിതി പ്രഭോദസമയേ യഃ പ്രത്യഭിജ്ഞായതേ
തസ്മൈ ശ്രീ ഗുരുമൂര്തയേ നമ ഇദം ശ്രീ ദക്ഷിണാമൂര്തയേ
॥ 5 ॥
ശ്ലോക 15
ബാല്യാദിഷ്വപി ജാഗ്രദാദിഷു തഥാ സര്വാസ്വവസ്ഥാസ്വപി
വ്യാവൃത്താ സ്വനു വര്തമാന മഹമിത്യന്തഃ സ്ഫുരന്തം സദാ ।
സ്വാത്മാനം പ്രകടീകരോതി ഭജതാം യോ മുദ്രയാ ഭദ്രയാ
തസ്മൈ ശ്രീ ഗുരുമൂര്തയേ നമ ഇദം ശ്രീ ദക്ഷിണാമൂര്തയേ
॥ 6 ॥
ശ്ലോക 16
വിശ്വം പശ്യതി കാര്യകാരണതയാ സ്വസ്വാമിസമ്ബന്ധതഃ
ശിഷ്യചാര്യതയാ തഥൈവ പിതൃ പുത്രാദ്യാത്മനാ ഭേദതഃ ।
സ്വപ്നേ ജാഗ്രതി വാ യ ഏഷ പുരുഷോ മായാ പരിഭ്രാമിതഃ
തസ്മൈ ശ്രീ ഗുരുമൂര്തയേ നമ ഇദം ശ്രീ ദക്ഷിണാമൂര്തയേ
॥ 7 ॥
ശ്ലോക 17
ഭൂരമ്ഭാംസ്യനലോഽനിലോമ്ബര മഹര്നാഥോ ഹിമാംശുഃ പുമാന്
ഇത്യാഭാതി ചരാചരാത്മകമിദം യസ്യൈവ മൂര്ത്യഷ്ടകമ് ।
നാന്യത്കിഞ്ചന വിദ്യതേ വിമൃശതാം യസ്മാത്പരസ്മാദ്വിഭോ
തസ്മൈ ശ്രീ ഗുരുമൂര്തയേ നമ ഇദം ശ്രീ ദക്ഷിണാമൂര്തയേ
॥ 8 ॥
ശ്ലോക 18
സര്വാത്മത്വമിതി സ്ഫുടീകൃതമിദം യസ്മാദമുഷ്മിന് സ്തവേ
തേനാസ്വ ശ്രവണാത്തദര്ഥ മനനാദ്ധ്യാനാച്ച സങ്കീര്തനാത് ।
സര്വാത്മത്വ മഹാവിഭൂതിസഹിതം സ്യാദീശ്വരത്വം സ്വതഃ
സിദ്ധ്യേത്തത്പുനരഷ്ടധാ പരിണതം ചൈശ്വര്യ-മവ്യാഹതമ്
॥ 9 ॥
ശ്ലോക 19
॥ ഇതി ശ്രീമച്ഛങ്കരാചാര്യവിരചിതം ദക്ഷിണാമൂര്തിസ്തോത്രം സമ്പൂര്ണമ് ॥
