Brahma Samhita
ബ്രഹ്മ സംഹിതാ
Brahma Samhita
ബ്രഹ്മ സംഹിതാ
ശ്ലോക 1
ഈശ്വരഃ പരമഃ കൃഷ്ണഃ സച്ചിദാനന്ദവിഗ്രഹഃ ।
അനാദിരാദിര്ഗോവിന്ദഃ സര്വകാരണകാരണമ്
ശ്ലോക 2
സഹസ്രപത്രകമലം ഗോകുലാഖ്യം മഹത്പദമ് ।
തത്കര്ണികാരം തദ്ധാമ തദനന്താശസമ്ഭവമ്
॥ 1 ॥
ശ്ലോക 3
കര്ണികാരം മഹദ്യന്ത്രം ഷട്കോണം വജ്രകീലകമ്
ഷഡങ്ഗ ഷട്പദീസ്ഥാനം പ്രകൃത്യാ പുരുഷേണ ച ।
പ്രേമാനന്ദമഹാനന്ദരസേനാവസ്ഥിതം ഹി യത്
ജ്യോതീരൂപേണ മനുനാ കാമബീജേന സങ്ഗതമ്
॥ 2 ॥
ശ്ലോക 4
തത്കിഞ്ജല്കം തദംശാനാം തത്പത്രാണി ശ്രിയാമപി
॥ 3 ॥
ശ്ലോക 5
ചതുരസ്രം തത്പരിതഃ ശ്വേതദ്വീപാഖ്യമദ്ഭുതമ് ।
ചതുരസ്രം ചതുര്മൂര്തേശ്ചതുര്ധാമ ചതുഷ്കൃതമ് ।
ചതുര്ഭിഃ പുരുഷാര്ഥൈശ്ച ചതുര്ഭിര്ഹേതുഭിര്വൃതമ് ।
ശൂലൈര്ദശഭിരാനദ്ധമൂര്ധ്വാധോ ദിഗ്വിദിക്ഷ്വപി ।
അഷ്ടഭിര്നിധിഭിര്ജുഷ്ടമഷ്ടഭിഃ സിദ്ധിഭിസ്തഥാ ।
മനുരൂപൈശ്ച ദശഭിര്ദിക്പാലൈഃ പരിതോ വൃതമ് ।
ശ്യാമൈര്ഗൌരൈശ്ച രക്തൈശ്ച ശുക്ലൈശ്ച പാര്ഷദര്ഷഭൈഃ ।
ശോഭിതം ശക്തിഭിസ്താഭിരദ്ഭുതാഭിഃ സമന്തതഃ
॥ 4 ॥
ശ്ലോക 6
ഏവം ജ്യോതിര്മയോ ദേവഃ സദാനന്ദം പരാത്പരഃ ।
ആത്മാരാമസ്യ തസ്യാസ്തി പ്രകൃത്യാ ന സമാഗമഃ
॥ 5 ॥
ശ്ലോക 7
മായയാഽരമമാണസ്യ ന വിയോഗസ്തയാ സഹ ।
ആത്മനാ രമയാ രേമേ ത്യക്തകാലം സിസൃക്ഷയാ
॥ 6 ॥
ശ്ലോക 8
നിയതിഃ സാ രമാദേവീ തത്പ്രിയാ തദ്വശം തദാ ।
തല്ലിങ്ഗം ഭഗവാന് ശമ്ഭുര്ജോതിരൂപഃ സനാതനഃ ।
യാ യോനിഃ സാപരാശക്തിഃ കാമോ ബീജം മഹദ്ധരേഃ
॥ 7 ॥
ശ്ലോക 9
ലിങ്ഗയോന്യാത്മികാ ജാതാ ഇമാ മാഹേശ്വരീ പ്രജാഃ
॥ 8 ॥
ശ്ലോക 10
ശക്തിമാന് പുരുഷഃ സോഽയം ലിങ്ഗരൂപീ മഹേശ്വരഃ ।
തസ്മിന്നാവിരഭൂല്ലിങ്ഗേ മഹാവിഷ്ണുര്ജഗത്പതിഃ
॥ 9 ॥
ശ്ലോക 11
സഹസ്രശീര്ഷാ പുരുഷഃ സഹസ്രാക്ഷഃ സഹസ്രപാത് ।
സഹസ്രബാഹുര്വിശ്വാത്മാ സഹസ്രാംശഃ സഹസ്രസൂഃ
॥ 10 ॥
ശ്ലോക 12
നാരായണഃ സ ഭഗവാനാപസ്തസ്മാത്സനാതനാത് ।
ആവിരാസീത്കാരണാര്ണോ നിധിഃ സങ്കര്ഷണാത്മകഃ ।
യോഗനിദ്രാം ഗതസ്തസ്മിന് സഹസ്രാംശഃ സ്വയം മഹാന്
॥ 11 ॥
ശ്ലോക 13
തദ്രോമബില ജാലേഷു ബീജം സങ്കര്ഷണസ്യ ച ।
ഹൈമാന്യണ്ഡാനി ജാതാനി മഹാഭൂതാവൃതാനി തു
॥ 12 ॥
ശ്ലോക 14
പ്രത്യണ്ഡമേവമേകാംശാദേകാംശാദ്വിശതി സ്വയമ് ।
സഹസ്രമൂര്ധാ വിശ്വാത്മാ മഹാവിഷ്ണുഃ സനാതനഃ
॥ 13 ॥
ശ്ലോക 15
വാമാങ്ഗാദസൃജദ്വിഷ്ണും ദക്ഷിണാങ്ഗാത്പ്രജാപതിമ് ।
ജ്യോതിര്ലിങ്ഗമയം ശമ്ഭും കൂര്ചദേശാദവാസൃജത്
॥ 14 ॥
ശ്ലോക 16
അഹങ്കാരാത്മകം വിശ്വം തസ്മാദേതദ്വ്യജായത
॥ 15 ॥
ശ്ലോക 17
അഥ തൈസ്ത്രിവിധൈര്വേശൈര്ലീലാമുദ്വഹതഃ കില ।
യോഗനിദ്രാ ഭഗവതീ തസ്യ ശ്രീരിവ സങ്ഗതാ
॥ 16 ॥
ശ്ലോക 18
സസൃക്ഷായാം തതോ നാഭേസ്തസ്യ പദ്മം വിനിര്യയൌ ।
തന്നാലം ഹേമനലിനം ബ്രഹ്മണോ ലോകമദ്ഭുതമ്
॥ 17 ॥
ശ്ലോക 19
തത്ത്വാനി പൂര്വരൂഢാനി കാരണാനി പരസ്പരമ് ।
സമവായാപ്രയോഗാച്ച വിഭിന്നാനി പൃഥക് പൃഥക് ।
ചിച്ഛക്ത്യാ സജ്ജമാനോഽഥ ഭഗവാനാദിപൂരുഷഃ ।
യോജയന്മായയാ ദേവോ യോഗനിദ്രാമകല്പയത്
॥ 18 ॥
ശ്ലോക 20
യോജയിത്വാ തു താന്യേവ പ്രവിവേശ സ്വയം ഗുഹാമ് ।
ഗുഹാം പ്രവിഷ്ടേ തസ്മിംസ്തു ജീവാത്മാ പ്രതിബുധ്യതേ
॥ 19 ॥
ശ്ലോക 21
സ നിത്യോ നിത്യസമ്ബന്ധഃ പ്രകൃതിശ്ച പരൈവ സാ
॥ 20 ॥
ശ്ലോക 22
ഏവം സര്വാത്മസമ്ബന്ധം നാഭ്യാം പദ്മം ഹരേരഭൂത് ।
തത്ര ബ്രഹ്മാഭവദ്ഭൂയശ്ചതുര്വേദീ ചതുര്മുഖഃ
॥ 21 ॥
ശ്ലോക 23
സ ജാതോ ഭഗവച്ഛക്ത്യാ തത്കാലം കില ചോദിതഃ ।
സിസൃക്ഷായാം മതിം ചക്രേ പൂര്വസംസ്കാരസംസ്കൃതഃ ।
ദദര്ശ കേവലം ധ്വാന്തം നാന്യത്കിമപി സര്വതഃ
॥ 22 ॥
ശ്ലോക 24
ഉവാച പുരതസ്തസ്മൈ തസ്യ ദിവ്യാ സരസ്വതീ ।
കാമഃ കൃഷ്ണായ ഗോവിന്ദ ഹേ ഗോപീജന ഇത്യപി ।
വല്ലഭായ പ്രിയാ വഹ്നേര്മന്ത്രം തേ ദാസ്യതി പ്രിയമ്
॥ 23 ॥
ശ്ലോക 25
തപസ്ത്വം തപ ഏതേന തവ സിദ്ധിര്ഭവിഷ്യതി
॥ 24 ॥
ശ്ലോക 26
അഥ തേപേ സ സുചിരം പ്രീണന് ഗോവിന്ദമവ്യയമ് ।
ശ്വേതദ്വീപപതിം കൃഷ്ണം ഗോലോകസ്ഥം പരാത്പരമ് ।
പ്രകൃത്യാ ഗുണരൂപിണ്യാ രൂപിണ്യാ പര്യുപാസിതമ് ।
സഹസ്രദലസമ്പന്നേ കോടികിഞ്ജല്കബൃംഹിതേ ।
ഭൂമിശ്ചിന്താമണിസ്തത്ര കര്ണികാരേ മഹാസനേ ।
സമാസീനം ചിദാനന്ദം ജ്യോതിരൂപം സനാതനമ് ।
ശബ്ദബ്രഹ്മമയം വേണും വാദയന്തം മുഖാമ്ബുജേ ।
വിലാസിനീഗണവൃതം സ്വൈഃ സ്വൈരംശൈരഭിഷ്ടുതമ്
॥ 25 ॥
ശ്ലോക 27
അഥ വേണുനിനാദസ്യ ത്രയീമൂര്തിമയീ ഗതിഃ ।
സ്ഫുരന്തീ പ്രവിവേശാശു മുഖാബ്ജാനി സ്വയമ്ഭുവഃ ।
ഗായത്രീം ഗായതസ്തസ്മാദധിഗത്യ സരോജജഃ ।
സംസ്കൃതശ്ചാദിഗുരുണാ ദ്വിജതാമഗമത്തതഃ
॥ 26 ॥
ശ്ലോക 28
ത്രയ്യാ പ്രബുദ്ധോഽഥ വിധിര്വിജ്ഞാതതത്ത്വസാഗരഃ ।
തുഷ്ടാവ വേദസാരേണ സ്തോത്രേണാനേന കേശവമ്
॥ 27 ॥
ശ്ലോക 29
ചിന്താമണിപ്രകരസദ്മസു കല്പവൃക്ഷ
ലക്ഷാവൃതേഷു സുരഭീരഭിപാലയന്തമ് ।
ലക്ഷ്മീസഹസ്രശതസമ്ഭ്രമസേവ്യമാനം
ഗോവിന്ദമാദിപുരുഷം തമഹം ഭജാമി
॥ 28 ॥
ശ്ലോക 30
വേണും ക്വണന്തമരവിന്ദദലായതാക്ഷം
ബര്ഹാവതംസമസിതാമ്ബുദസുന്ദരാങ്ഗമ് ।
കന്ദര്പകോടികമനീയവിശേഷശോഭം
ഗോവിന്ദമാദിപുരുഷം തമഹം ഭജാമി
॥ 29 ॥
ശ്ലോക 31
ആലോലചന്ദ്രകലസദ്വനമാല്യവംശീ-
-രത്നാങ്ഗദം പ്രണയകേലികലാവിലാസമ് ।
ശ്യാമം ത്രിഭങ്ഗലലിതം നിയതപ്രകാശം
ഗോവിന്ദമാദിപുരുഷം തമഹം ഭജാമി
॥ 30 ॥
ശ്ലോക 32
അങ്ഗാനി യസ്യ സകലേന്ദ്രിയവൃത്തിമന്തി
പശ്യന്തി പാന്തി കലയന്തി ചിരം ജഗന്തി ।
ആനന്ദചിന്മയസദുജ്ജ്വലവിഗ്രഹസ്യ
ഗോവിന്ദമാദിപുരുഷം തമഹം ഭജാമി
॥ 31 ॥
ശ്ലോക 33
അദ്വൈതമച്യുതമനാദിമനന്തരൂപം
ആദ്യം പുരാണപുരുഷം നവയൌവനം ച ।
വേദേഷു ദുര്ലഭമദുര്ലഭമാത്മഭക്തൌ
ഗോവിന്ദമാദിപുരുഷം തമഹം ഭജാമി
॥ 32 ॥
ശ്ലോക 34
പന്ഥാസ്തു കോടിശതവത്സരസമ്പ്രഗമ്യോ
വായോരഥാപി മനസോ മുനിപുങ്ഗവാനാമ് ।
സോഽപ്യസ്തി യത്പ്രപദസീമ്ന്യവിചിന്ത്യതത്ത്വേ
ഗോവിന്ദമാദിപുരുഷം തമഹം ഭജാമി
॥ 33 ॥
ശ്ലോക 35
ഏകോഽപ്യസൌ രചയിതും ജഗദണ്ഡകോടിം
യച്ഛക്തിരസ്തി ജഗദണ്ഡചയാ യദന്തഃ ।
അണ്ഡാന്തരസ്ഥപരമാണുചയാന്തരസ്ഥം
ഗോവിന്ദമാദിപുരുഷം തമഹം ഭജാമി
॥ 34 ॥
ശ്ലോക 36
യദ്ഭാവഭാവിതധിയോ മനുജാസ്തഥൈവ
സമ്പ്രാപ്യ രൂപമഹിമാസനയാനഭൂഷാഃ ।
സൂക്തൈര്യമേവ നിഗമപ്രഥിതൈഃ സ്തുവന്തി
ഗോവിന്ദമാദിപുരുഷം തമഹം ഭജാമി
॥ 35 ॥
ശ്ലോക 37
ആനന്ദചിന്മയരസപ്രതിഭാവിതാഭി-
-സ്താഭിര്യ ഏവ നിജരൂപതയാ കലാഭിഃ ।
ഗോലോക ഏവ നിവസത്യഖിലാത്മഭൂതോ
ഗോവിന്ദമാദിപുരുഷം തമഹം ഭജാമി
॥ 36 ॥
ശ്ലോക 38
പ്രേമാഞ്ജനച്ഛുരിതഭക്തിവിലോചനേന
സന്തഃ സദൈവ ഹൃദയേഷു വിലോകയന്തി ।
യം ശ്യാമസുന്ദരമചിന്ത്യഗുണസ്വരൂപം
ഗോവിന്ദമാദിപുരുഷം തമഹം ഭജാമി
॥ 37 ॥
ശ്ലോക 39
രാമാദിമൂര്തിഷു കലാനിയമേന തിഷ്ഠന്
നാനാവതാരമകരോദ്ഭുവനേഷു കിന്തു ।
കൃഷ്ണഃ സ്വയം സമഭവത്പരമഃ പുമാന് യോ
ഗോവിന്ദമാദിപുരുഷം തമഹം ഭജാമി
॥ 38 ॥
ശ്ലോക 40
യസ്യ പ്രഭാ പ്രഭവതോ ജഗദണ്ഡകോടി-
-കോടിഷ്വശേഷവസുധാദി വിഭൂതിഭിന്നമ് ।
തദ്ബ്രഹ്മ നിഷ്കലമനന്തമശേഷഭൂതം
ഗോവിന്ദമാദിപുരുഷം തമഹം ഭജാമി
॥ 39 ॥
ശ്ലോക 41
മായാ ഹി യസ്യ ജഗദണ്ഡശതാനി സൂതേ
ത്രൈഗുണ്യതദ്വിഷയവേദവിതായമാനാ ।
സത്ത്വാവലമ്ബിപരസത്ത്വം വിശുദ്ധസത്ത്വം
ഗോവിന്ദമാദിപുരുഷം തമഹം ഭജാമി
॥ 40 ॥
ശ്ലോക 42
ആനന്ദചിന്മയരസാത്മതയാ മനഃസു
യഃ പ്രാണിനാം പ്രതിഫലന് സ്മരതാമുപേത്യ ।
ലീലായിതേന ഭുവനാനി ജയത്യജസ്രം
ഗോവിന്ദമാദിപുരുഷം തമഹം ഭജാമി
॥ 41 ॥
ശ്ലോക 43
ഗോലോകനാമ്നി നിജധാമ്നി തലേ ച തസ്യ
ദേവി മഹേശഹരിധാമസു തേഷു തേഷു ।
തേ തേ പ്രഭാവനിചയാ വിഹിതാശ്ച യേന
ഗോവിന്ദമാദിപുരുഷം തമഹം ഭജാമി
॥ 42 ॥
ശ്ലോക 44
സൃഷ്ടിസ്ഥിതിപ്രലയസാധനശക്തിരേകാ
ഛായേവ യസ്യ ഭുവനാനി ബിഭര്തി ദുര്ഗാ ।
ഇച്ഛാനുരൂപമപി യസ്യ ച ചേഷ്ടതേ സാ
ഗോവിന്ദമാദിപുരുഷം തമഹം ഭജാമി
॥ 43 ॥
ശ്ലോക 45
ക്ഷീരം യഥാ ദധി വികാരവിശേഷയോഗാത്
സഞ്ജായതേ ന ഹി തതഃ പൃഥഗസ്തി ഹേതോഃ ।
യഃ ശമ്ഭുതാമപി തഥാ സമുപൈതി കാര്യാ-
-ദ്ഗോവിന്ദമാദിപുരുഷം തമഹം ഭജാമി
॥ 44 ॥
ശ്ലോക 46
ദീപാര്ചിരേവ ഹി ദശാന്തരമഭ്യുപേത്യ
ദീപായതേ വിവൃതഹേതുസമാനധര്മാ ।
യസ്താദൃഗേവ ഹി ച വിഷ്ണുതയാ വിഭാതി
ഗോവിന്ദമാദിപുരുഷം തമഹം ഭജാമി
॥ 45 ॥
ശ്ലോക 47
യഃ കാരണാര്ണവജലേ ഭജതി സ്മ യോഗ-
-നിദ്രാമനന്തജഗദണ്ഡസരോമകൂപഃ ।
ആധാരശക്തിമവലമ്ബ്യ പരാം സ്വമൂര്തിം
ഗോവിന്ദമാദിപുരുഷം തമഹം ഭജാമി
॥ 46 ॥
ശ്ലോക 48
യസ്യൈകനിശ്വസിതകാലമഥാവലമ്ബ്യ
ജീവന്തി ലോമബിലജാ ജഗദണ്ഡനാഥാഃ ।
വിഷ്ണുര്മഹാന് സ ഇഹ യസ്യ കലാവിശേഷോ
ഗോവിന്ദമാദിപുരുഷം തമഹം ഭജാമി
॥ 47 ॥
ശ്ലോക 49
ഭാസ്വാന് യഥാശ്മശകലേഷു നിജേഷു തേജഃ
സ്വീയം കിയത്പ്രകടയത്യപി തദ്വദത്ര ।
ബ്രഹ്മാ യ ഏഷ ജഗദണ്ഡവിധാനകര്താ
ഗോവിന്ദമാദിപുരുഷം തമഹം ഭജാമി
॥ 48 ॥
ശ്ലോക 50
യത്പാദപല്ലവയുഗം വിനിധായ കുമ്ഭ-
-ദ്വന്ദ്വേ പ്രണാമസമയേ സ ഗണാധിരാജഃ ।
വിഘ്നാന് വിഹന്തുമലമസ്യ ജഗത്ത്രയസ്യ
ഗോവിന്ദമാദിപുരുഷം തമഹം ഭജാമി
॥ 49 ॥
ശ്ലോക 51
അഗ്നിര്മഹീ ഗഗനമമ്ബു മരുദ്ദിശശ്ച
കാലസ്തഥാത്മമനസീതി ജഗത്ത്രയാണി ।
യസ്മാദ്ഭവന്തി വിഭവന്തി വിശന്തി യം ച
ഗോവിന്ദമാദിപുരുഷം തമഹം ഭജാമി
॥ 50 ॥
ശ്ലോക 52
യച്ചക്ഷുരേഷ സവിതാ സകലഗ്രഹാണാം
രാജാ സമസ്തസുരമൂര്തിരശേഷതേജാഃ ।
യസ്യാജ്ഞയാ ഭ്രമതി സമ്ഭൃതകാലചക്രോ
ഗോവിന്ദമാദിപുരുഷം തമഹം ഭജാമി
॥ 51 ॥
ശ്ലോക 53
ധര്മോഽഥ പാപനിചയഃ ശ്രുതയസ്തപാംസി
ബ്രഹ്മാദികീടപതഗാവധയശ്ച ജീവാഃ ।
യദ്ദതമാത്രവിഭവപ്രകടപ്രഭാവാ
ഗോവിന്ദമാദിപുരുഷം തമഹം ഭജാമി
॥ 52 ॥
ശ്ലോക 54
യസ്ത്വിന്ദ്രഗോപമഥവേന്ദ്രമഹോ സ്വകര്മ-
-ബന്ധാനുരൂപഫലഭാജനമാതനോതി ।
കര്മാണി നിര്ദഹതി കിന്തു ച ഭക്തിഭാജാം
ഗോവിന്ദമാദിപുരുഷം തമഹം ഭജാമി
॥ 53 ॥
ശ്ലോക 55
യം ക്രോധകാമസഹജപ്രണയാദിഭീതി-
-വാത്സല്യമോഹഗുരുഗൌരവസേവ്യഭാവൈഃ ।
സഞ്ചിന്ത്യ തസ്യ സദൃശീം തനുമാപുരേതേ
ഗോവിന്ദമാദിപുരുഷം തമഹം ഭജാമി
॥ 54 ॥
ശ്ലോക 56
ശ്രിയഃ കാന്താഃ കാന്തഃ പരമപുരുഷഃ കല്പതരവോ
ദ്രുമാ ഭൂമിശ്ചിന്താമണിഗണമയി തോയമമൃതമ് ।
കഥാ ഗാനം നാട്യം ഗമനമപി വംശീ പ്രിയസഖി
ചിദാനന്ദം ജ്യോതിഃ പരമപി തദാസ്വാദ്യമപി ച ।
സ യത്ര ക്ഷീരാബ്ധിഃ സ്രവതി സുരഭീഭ്യശ്ച സുമഹാന്
നിമേഷാര്ധാഖ്യോ വാ വ്രജതി ന ഹി യത്രാപി സമയഃ ।
ഭജേ ശ്വേതദ്വീപം തമഹമിഹ ഗോലോകമിതി യം
വിദന്തസ്തേ സന്തഃ ക്ഷിതിവിരലചാരാഃ കതിപയേ
॥ 55 ॥
ശ്ലോക 57
അഥോവാച മഹാവിഷ്ണുര്ഭഗവന്തം പ്രജാപതിമ് ।
ബ്രഹ്മന് മഹത്ത്വവിജ്ഞാനേ പ്രജാസര്ഗേ ച ചേന്മതിഃ ।
പഞ്ചശ്ലോകീമിമാം വിദ്യാം വത്സ ദത്താം നിബോധ മേ
॥ 56 ॥
ശ്ലോക 58
പ്രബുദ്ധേ ജ്ഞാനഭക്തിഭ്യാമാത്മന്യാനന്ദചിന്മയീ ।
ഉദേത്യനുത്തമാ ഭക്തിര്ഭഗവത്പ്രേമലക്ഷണാ
॥ 57 ॥
ശ്ലോക 59
പ്രമാണൈസ്തത് സദാചാരൈസ്തദഭ്യാസൈര്നിരന്തരമ് ।
ബോധയനാത്മനാത്മാനം ഭക്തിമപ്യുത്തമാം ലഭേത്
॥ 58 ॥
ശ്ലോക 60
യസ്യാഃ ശ്രേയസ്കരം നാസ്തി യയാ നിര്വൃതിമാപ്നുയാത് ।
യാ സാധയതി മാമേവ ഭക്തിം താമേവ സാധയേത്
॥ 59 ॥
ശ്ലോക 61
ധര്മാനന്യാന് പരിത്യജ്യ മാമേകം ഭജ വിശ്വസന് ।
യാദൃശീ യാദൃശീ ശ്രദ്ധാ സിദ്ധിര്ഭവതി താദൃശീ ।
കുര്വന്നിരന്തരം കര്മ ലോകോഽയമനുവര്തതേ ।
തേനൈവ കര്മണാ ധ്യായന്മാം പരാം ഭക്തിമിച്ഛതി
॥ 60 ॥
ശ്ലോക 62
അഹം ഹി വിശ്വസ്യ ചരാചരസ്യ
ബീജം പ്രധാനം പ്രകൃതിഃ പുമാംശ്ച ।
മയാഹിതം തേജ ഇദം ബിഭര്ഷി
വിധേ വിധേഹി ത്വമഥോ ജഗന്തി
॥ 61 ॥
ശ്ലോക 63
ഇതി ശ്രീ ബ്രഹ്മ സംഹിതാ സമ്പൂര്ണമ് ।
