വിവേക ചൂഡാമണി

വിവേക ചൂഡാമണി

ശ്ലോക 1

സര്വവേദാന്തസിദ്ധാന്തഗോചരം തമഗോചരമ് ।

ഗോവിന്ദം പരമാനന്ദം സദ്ഗുരും പ്രണതോഽസ്മ്യഹമ്

ശ്ലോക 2

ജന്തൂനാം നരജന്മ ദുര്ലഭമതഃ പുംസ്ത്വം തതോ വിപ്രതാ

തസ്മാദ്വൈദികധര്മമാര്ഗപരതാ വിദ്വത്ത്വമസ്മാത്പരമ് ।

ആത്മാനാത്മവിവേചനം സ്വനുഭവോ ബ്രഹ്മാത്മനാ സംസ്ഥിതിഃ

മുക്തിര്നോ ശതജന്മകോടിസുകൃതൈഃ പുണ്യൈര്വിനാ ലഭ്യതേ

॥ 1॥

ശ്ലോക 3

॥ 2॥ (പാഠഭേദഃ - ശതകോടിജന്മസു കൃതൈഃ)

ദുര്ലഭം ത്രയമേവൈതദ്ദേവാനുഗ്രഹഹേതുകമ് ।

മനുഷ്യത്വം മുമുക്ഷുത്വം മഹാപുരുഷസംശ്രയഃ

ശ്ലോക 4

ലബ്ധ്വാ കഥഞ്ചിന്നരജന്മ ദുര്ലഭം (പാഠഭേദഃ - കഥഞ്ചിന്)

തത്രാപി പുംസ്ത്വം ശ്രുതിപാരദര്ശനമ് ।

യസ്ത്വാത്മമുക്തൌ ന യതേത മൂഢധീഃ

സ ഹ്യാത്മഹാ സ്വം വിനിഹന്ത്യസദ്ഗ്രഹാത്

॥ 3॥

ശ്ലോക 5

॥ 4॥ (പാഠഭേദഃ - ആത്മഹാ സ്വം)

ഇതഃ കോ ന്വസ്തി മൂഢാത്മാ യസ്തു സ്വാര്ഥേ പ്രമാദ്യതി ।

ദുര്ലഭം മാനുഷം ദേഹം പ്രാപ്യ തത്രാപി പൌരുഷമ്

ശ്ലോക 6

വദന്തു ശാസ്ത്രാണി യജന്തു ദേവാന് (പാഠഭേദഃ - പഠന്തു)

കുര്വന്തു കര്മാണി ഭജന്തു ദേവതാഃ ।

ആത്മൈക്യബോധേന വിനാപി മുക്തി- (പാഠഭേദഃ - വിനാ വിമുക്തിഃ ന)

ര്ന സിധ്യതി ബ്രഹ്മശതാന്തരേഽപി

॥ 5॥

ശ്ലോക 7

അമൃതത്ത്വസ്യ നാശാസ്തി വിത്തേനേത്യേവ ഹി ശ്രുതിഃ ।

ബ്രവീതി കര്മണോ മുക്തേരഹേതുത്വം സ്ഫുടം യതഃ

॥ 6॥

ശ്ലോക 8

അതോ വിമുക്ത്യൈ പ്രയതേത വിദ്വാന്

സന്ന്യസ്തബാഹ്യാര്ഥസുഖസ്പൃഹഃ സന് ।

സന്തം മഹാന്തം സമുപേത്യ ദേശികം

തേനോപദിഷ്ടാര്ഥസമാഹിതാത്മാ

॥ 7॥

ശ്ലോക 9

ഉദ്ധരേദാത്മനാഽഽത്മാനം മഗ്നം സംസാരവാരിധൌ ।

യോഗാരൂഢത്വമാസാദ്യ സമ്യഗ്ദര്ശനനിഷ്ഠയാ

॥ 8॥

ശ്ലോക 10

സന്ന്യസ്യ സര്വകര്മാണി ഭവബന്ധവിമുക്തയേ ।

യത്യതാം പണ്ഡിതൈര്ധീരൈരാത്മാഭ്യാസ ഉപസ്ഥിതൈഃ

॥ 9॥

ശ്ലോക 11

ചിത്തസ്യ ശുദ്ധയേ കര്മ ന തു വസ്തൂപലബ്ധയേ ।

വസ്തുസിദ്ധിര്വിചാരേണ ന കിഞ്ചിത്കര്മകോടിഭിഃ

॥ 10॥

ശ്ലോക 12

സമ്യഗ്വിചാരതഃ സിദ്ധാ രജ്ജുതത്ത്വാവധാരണാ ।

ഭ്രാന്തോദിതമഹാസര്പഭയദുഃഖവിനാശിനീ

॥ 11॥

ശ്ലോക 13

॥ 12॥ (പാഠഭേദഃ - ഭ്രാന്ത്യോ)

അര്ഥസ്യ നിശ്ചയോ ദൃഷ്ടോ വിചാരേണ ഹിതോക്തിതഃ ।

ന സ്നാനേന ന ദാനേന പ്രാണായാമശതേന വാ

ശ്ലോക 14

അധികാരിണമാശാസ്തേ ഫലസിദ്ധിര്വിശേഷതഃ ।

ഉപായാ ദേശകാലാദ്യാഃ സന്ത്യസ്മിന്സഹകാരിണഃ

॥ 13॥

ശ്ലോക 15

॥ 14॥ (പാഠഭേദഃ - സന്ത്യസ്യാം)

അതോ വിചാരഃ കര്തവ്യോ ജിജ്ഞാസോരാത്മവസ്തുനഃ ॥

സമാസാദ്യ ദയാസിന്ധും ഗുരും ബ്രഹ്മവിദുത്തമമ്

ശ്ലോക 16

മേധാവീ പുരുഷോ വിദ്വാനൂഹാപോഹവിചക്ഷണഃ ।

അധികാര്യാത്മവിദ്യായാമുക്തലക്ഷണലക്ഷിതഃ

॥ 15॥

ശ്ലോക 17

വിവേകിനോ വിരക്തസ്യ ശമാദിഗുണശാലിനഃ ।

മുമുക്ഷോരേവ ഹി ബ്രഹ്മജിജ്ഞാസായോഗ്യതാ മതാ

॥ 16॥

ശ്ലോക 18

സാധനാന്യത്ര ചത്വാരി കഥിതാനി മനീഷിഭിഃ ।

യേഷു സത്സ്വേവ സന്നിഷ്ഠാ യദഭാവേ ന സിധ്യതി

॥ 17॥

ശ്ലോക 19

ആദൌ നിത്യാനിത്യവസ്തുവിവേകഃ പരിഗണ്യതേ ।

ഇഹാമുത്രഫലഭോഗവിരാഗസ്തദനന്തരമ് ।

ശമാദിഷട്കസമ്പത്തിര്മുമുക്ഷുത്വമിതി സ്ഫുടമ്

॥ 18॥

ശ്ലോക 20

ബ്രഹ്മ സത്യം ജഗന്മിഥ്യേത്യേവംരൂപോ വിനിശ്ചയഃ ।

സോഽയം നിത്യാനിത്യവസ്തുവിവേകഃ സമുദാഹൃതഃ

॥ 19॥

ശ്ലോക 21

തദ്വൈരാഗ്യം ജിഹാസാ യാ ദര്ശനശ്രവണാദിഭിഃ । (പാഠഭേദഃ - ജുഗുപ്സാ യാ)

ദേഹാദിബ്രഹ്മപര്യന്തേ ഹ്യനിത്യേ ഭോഗവസ്തുനി

॥ 20॥

ശ്ലോക 22

॥ 21॥ (പാഠഭേദഃ - ഭോഗ്യവസ്തുനി)

വിരജ്യ വിഷയവ്രാതാദ്ദോഷദൃഷ്ട്യാ മുഹുര്മുഹുഃ ।

സ്വലക്ഷ്യേ നിയതാവസ്ഥാ മനസഃ ശമ ഉച്യതേ

ശ്ലോക 23

വിഷയേഭ്യഃ പരാവര്ത്യ സ്ഥാപനം സ്വസ്വഗോലകേ ।

ഉഭയേഷാമിന്ദ്രിയാണാം സ ദമഃ പരികീര്തിതഃ ।

ബാഹ്യാനാലമ്ബനം വൃത്തേരേഷോപരതിരുത്തമാ

॥ 22॥

ശ്ലോക 24

സഹനം സര്വദുഃഖാനാമപ്രതീകാരപൂര്വകമ് ।

ചിന്താവിലാപരഹിതം സാ തിതിക്ഷാ നിഗദ്യതേ

॥ 23॥

ശ്ലോക 25

ശാസ്ത്രസ്യ ഗുരുവാക്യസ്യ സത്യബുദ്ധ്യവധാരണമ് । (പാഠഭേദഃ - സത്യബുദ്ധ്യാവധാരണാ)

സാ ശ്രദ്ധാ കഥിതാ സദ്ഭിര്യയാ വസ്തൂപലഭ്യതേ

॥ 24॥

ശ്ലോക 26

സര്വദാ സ്ഥാപനം ബുദ്ധേഃ ശുദ്ധേ ബ്രഹ്മണി സര്വദാ । (പാഠഭേദഃ - സമ്യഗാസ്ഥാപനം)

തത്സമാധാനമിത്യുക്തം ന തു ചിത്തസ്യ ലാലനമ്

॥ 25॥

ശ്ലോക 27

അഹങ്കാരാദിദേഹാന്താന് ബന്ധാനജ്ഞാനകല്പിതാന് ।

സ്വസ്വരൂപാവബോധേന മോക്തുമിച്ഛാ മുമുക്ഷുതാ

॥ 26॥

ശ്ലോക 28

മന്ദമധ്യമരൂപാപി വൈരാഗ്യേണ ശമാദിനാ ।

പ്രസാദേന ഗുരോഃ സേയം പ്രവൃദ്ധാ സൂയതേ ഫലമ്

॥ 27॥

ശ്ലോക 29

വൈരാഗ്യം ച മുമുക്ഷുത്വം തീവ്രം യസ്യ തു വിദ്യതേ ।

തസ്മിന്നേവാര്ഥവന്തഃ സ്യുഃ ഫലവന്തഃ ശമാദയഃ

॥ 28॥

ശ്ലോക 30

ഏതയോര്മന്ദതാ യത്ര വിരക്തത്വമുമുക്ഷയോഃ ।

മരൌ സലിലവത്തത്ര ശമാദേര്ഭാനമാത്രതാ

॥ 29॥

ശ്ലോക 31

മോക്ഷകാരണസാമഗ്ര്യാം ഭക്തിരേവ ഗരീയസീ ।

സ്വസ്വരൂപാനുസന്ധാനം ഭക്തിരിത്യഭിധീയതേ

॥ 30॥

ശ്ലോക 32

സ്വാത്മതത്ത്വാനുസന്ധാനം ഭക്തിരിത്യപരേ ജഗുഃ ।

ഉക്തസാധനസമ്പന്നസ്തത്ത്വജിജ്ഞാസുരാത്മനഃ ।

ഉപസീദേദ്ഗുരും പ്രാജ്ഞം യസ്മാദ്ബന്ധവിമോക്ഷണമ്

॥ 31॥

ശ്ലോക 33

ശ്രോത്രിയോഽവൃജിനോഽകാമഹതോ യോ ബ്രഹ്മവിത്തമഃ ।

ബ്രഹ്മണ്യുപരതഃ ശാന്തോ നിരിന്ധന ഇവാനലഃ ।

അഹേതുകദയാസിന്ധുര്ബന്ധുരാനമതാം സതാമ്

॥ 32॥

ശ്ലോക 34

തമാരാധ്യ ഗുരും ഭക്ത്യാ പ്രഹ്വപ്രശ്രയസേവനൈഃ । (പാഠഭേദഃ - പ്രഹ്വഃ)

പ്രസന്നം തമനുപ്രാപ്യ പൃച്ഛേജ്ജ്ഞാതവ്യമാത്മനഃ

॥ 33॥

ശ്ലോക 35

സ്വാമിന്നമസ്തേ നതലോകബന്ധോ

കാരുണ്യസിന്ധോ പതിതം ഭവാബ്ധൌ ।

മാമുദ്ധരാത്മീയകടാക്ഷദൃഷ്ട്യാ

ഋജ്വ്യാതികാരുണ്യസുധാഭിവൃഷ്ട്യാ

॥ 34॥

ശ്ലോക 36

ദുര്വാരസംസാരദവാഗ്നിതപ്തം

ദോധൂയമാനം ദുരദൃഷ്ടവാതൈഃ ।

ഭീതം പ്രപന്നം പരിപാഹി മൃത്യോഃ

ശരണ്യമന്യദ്യദഹം ന ജാനേ

॥ 35॥

ശ്ലോക 37

॥ 36॥ (പാഠഭേദഃ - അന്യം)

ശാന്താ മഹാന്തോ നിവസന്തി സന്തോ

വസന്തവല്ലോകഹിതം ചരന്തഃ ।

തീര്ണാഃ സ്വയം ഭീമഭവാര്ണവം ജനാ-

നഹേതുനാന്യാനപി താരയന്തഃ

ശ്ലോക 38

അയം സ്വഭാവഃ സ്വത ഏവ യത്പര-

ശ്രമാപനോദപ്രവണം മഹാത്മനാമ് ।

സുധാംശുരേഷ സ്വയമര്കകര്കശ-

പ്രഭാഭിതപ്താമവതി ക്ഷിതിം കില

॥ 37॥

ശ്ലോക 39

ബ്രഹ്മാനന്ദരസാനുഭൂതികലിതൈഃ പൂതൈഃ സുശീതൈര്യുതൈ- (പാഠഭേദഃ - സുശീതൈഃ സിതൈഃ)

ര്യുഷ്മദ്വാക്കലശോജ്ഝിതൈഃ ശ്രുതിസുഖൈര്വാക്യാമൃതൈഃ സേചയ ।

സന്തപ്തം ഭവതാപദാവദഹനജ്വാലാഭിരേനം പ്രഭോ

ധന്യാസ്തേ ഭവദീക്ഷണക്ഷണഗതേഃ പാത്രീകൃതാഃ സ്വീകൃതാഃ

॥ 38॥

ശ്ലോക 40

കഥം തരേയം ഭവസിന്ധുമേതം

കാ വാ ഗതിര്മേ കതമോഽസ്ത്യുപായഃ ।

ജാനേ ന കിഞ്ചിത്കൃപയാഽവ മാം പ്രഭോ

സംസാരദുഃഖക്ഷതിമാതനുഷ്വ

॥ 39॥

ശ്ലോക 41

തഥാ വദന്തം ശരണാഗതം സ്വം

സംസാരദാവാനലതാപതപ്തമ് ।

നിരീക്ഷ്യ കാരുണ്യരസാര്ദ്രദൃഷ്ട്യാ

ദദ്യാദഭീതിം സഹസാ മഹാത്മാ

॥ 40॥

ശ്ലോക 42

വിദ്വാന് സ തസ്മാ ഉപസത്തിമീയുഷേ

മുമുക്ഷവേ സാധു യഥോക്തകാരിണേ ।

പ്രശാന്തചിത്തായ ശമാന്വിതായ

തത്ത്വോപദേശം കൃപയൈവ കുര്യാത്

॥ 41॥

ശ്ലോക 43

മാ ഭൈഷ്ട വിദ്വംസ്തവ നാസ്ത്യപായഃ

സംസാരസിന്ധോസ്തരണേഽസ്ത്യുപായഃ ।

യേനൈവ യാതാ യതയോഽസ്യ പാരം

തമേവ മാര്ഗം തവ നിര്ദിശാമി

॥ 42॥

ശ്ലോക 44

അസ്ത്യുപായോ മഹാന്കശ്ചിത്സംസാരഭയനാശനഃ ।

തേന തീര്ത്വാ ഭവാമ്ഭോധിം പരമാനന്ദമാപ്സ്യസി

॥ 43॥

ശ്ലോക 45

വേദാന്താര്ഥവിചാരേണ ജായതേ ജ്ഞാനമുത്തമമ് ।

തേനാത്യന്തികസംസാരദുഃഖനാശോ ഭവത്യനു

॥ 44॥

ശ്ലോക 46

ശ്രദ്ധാഭക്തിധ്യാനയോഗാന്മുമുക്ഷോഃ

മുക്തേര്ഹേതൂന്വക്തി സാക്ഷാച്ഛ്രുതേര്ഗീഃ ।

യോ വാ ഏതേഷ്വേവ തിഷ്ഠത്യമുഷ്യ

മോക്ഷോഽവിദ്യാകല്പിതാദ്ദേഹബന്ധാത്

॥ 45॥

ശ്ലോക 47

അജ്ഞാനയോഗാത്പരമാത്മനസ്തവ

ഹ്യനാത്മബന്ധസ്തത ഏവ സംസൃതിഃ ।

തയോര്വിവേകോദിതബോധവഹ്നിഃ

അജ്ഞാനകാര്യം പ്രദഹേത്സമൂലമ്

॥ 46॥

ശ്ലോക 48

ശിഷ്യ ഉവാച ।

കൃപയാ ശ്രൂയതാം സ്വാമിന്പ്രശ്നോഽയം ക്രിയതേ മയാ ।

യദുത്തരമഹം ശ്രുത്വാ കൃതാര്ഥഃ സ്യാം ഭവന്മുഖാത്

॥ 47॥

ശ്ലോക 49

കോ നാമ ബന്ധഃ കഥമേഷ ആഗതഃ

കഥം പ്രതിഷ്ഠാസ്യ കഥം വിമോക്ഷഃ ।

കോഽസാവനാത്മാ പരമഃ ക ആത്മാ

തയോര്വിവേകഃ കഥമേതദുച്യതാമ്

॥ 48॥

ശ്ലോക 50

ശ്രീഗുരുവാച ।

ധന്യോഽസി കൃതകൃത്യോഽസി പാവിതം തേ കുലം ത്വയാ । (പാഠഭേദഃ - പാവിതം)

യദവിദ്യാബന്ധമുക്ത്യാ ബ്രഹ്മീഭവിതുമിച്ഛസി

॥ 49॥

ശ്ലോക 51

ഋണമോചനകര്താരഃ പിതുഃ സന്തി സുതാദയഃ ।

ബന്ധമോചനകര്താ തു സ്വസ്മാദന്യോ ന കശ്ചന

॥ 50॥

ശ്ലോക 52

മസ്തകന്യസ്തഭാരാദേര്ദുഃഖമന്യൈര്നിവാര്യതേ ।

ക്ഷുധാദികൃതദുഃഖം തു വിനാ സ്വേന ന കേനചിത്

॥ 51॥

ശ്ലോക 53

പഥ്യമൌഷധസേവാ ച ക്രിയതേ യേന രോഗിണാ ।

ആരോഗ്യസിദ്ധിര്ദൃഷ്ടാഽസ്യ നാന്യാനുഷ്ഠിതകര്മണാ

॥ 52॥

ശ്ലോക 54

വസ്തുസ്വരൂപം സ്ഫുടബോധചക്ഷുഷാ

സ്വേനൈവ വേദ്യം ന തു പണ്ഡിതേന ।

ചന്ദ്രസ്വരൂപം നിജചക്ഷുഷൈവ

ജ്ഞാതവ്യമന്യൈരവഗമ്യതേ കിമ്

॥ 53॥

ശ്ലോക 55

അവിദ്യാകാമകര്മാദിപാശബന്ധം വിമോചിതുമ് ।

കഃ ശക്നുയാദ്വിനാഽഽത്മാനം കല്പകോടിശതൈരപി

॥ 54॥

ശ്ലോക 56

ന യോഗേന ന സാങ്ഖ്യേന കര്മണാ നോ ന വിദ്യയാ ।

ബ്രഹ്മാത്മൈകത്വബോധേന മോക്ഷഃ സിധ്യതി നാന്യഥാ

॥ 55॥

ശ്ലോക 57

വീണായാ രൂപസൌന്ദര്യം തന്ത്രീവാദനസൌഷ്ഠവമ് ।

പ്രജാരഞ്ജനമാത്രം തന്ന സാമ്രാജ്യായ കല്പതേ

॥ 56॥

ശ്ലോക 58

വാഗ്വൈഖരീ ശബ്ദഝരീ ശാസ്ത്രവ്യാഖ്യാനകൌശലമ് ।

വൈദുഷ്യം വിദുഷാം തദ്വദ്ഭുക്തയേ ന തു മുക്തയേ

॥ 57॥

ശ്ലോക 59

അവിജ്ഞാതേ പരേ തത്ത്വേ ശാസ്ത്രാധീതിസ്തു നിഷ്ഫലാ ।

വിജ്ഞാതേഽപി പരേ തത്ത്വേ ശാസ്ത്രാധീതിസ്തു നിഷ്ഫലാ

॥ 58॥

ശ്ലോക 60

ശബ്ദജാലം മഹാരണ്യം ചിത്തഭ്രമണകാരണമ് ।

അതഃ പ്രയത്നാജ്ജ്ഞാതവ്യം തത്ത്വജ്ഞൈസ്തത്ത്വമാത്മനഃ

॥ 59॥

ശ്ലോക 61

॥ 60॥ തത്ത്വജ്ഞാത്തത്ത്വ

അജ്ഞാനസര്പദഷ്ടസ്യ ബ്രഹ്മജ്ഞാനൌഷധം വിനാ ।

കിമു വേദൈശ്ച ശാസ്ത്രൈശ്ച കിമു മന്ത്രൈഃ കിമൌഷധൈഃ

ശ്ലോക 62

ന ഗച്ഛതി വിനാ പാനം വ്യാധിരൌഷധശബ്ദതഃ ।

വിനാഽപരോക്ഷാനുഭവം ബ്രഹ്മശബ്ദൈര്ന മുച്യതേ

॥ 61॥

ശ്ലോക 63

അകൃത്വാ ദൃശ്യവിലയമജ്ഞാത്വാ തത്ത്വമാത്മനഃ ।

ബ്രഹ്മശബ്ദൈഃ കുതോ മുക്തിരുക്തിമാത്രഫലൈര്നൃണാമ്

॥ 62॥

ശ്ലോക 64

॥ 63॥ (പാഠഭേദഃ - ബാഹ്യശബ്ദൈഃ)

അകൃത്വാ ശത്രുസംഹാരമഗത്വാഖിലഭൂശ്രിയമ് ।

രാജാഹമിതി ശബ്ദാന്നോ രാജാ ഭവിതുമര്ഹതി

ശ്ലോക 65

ആപ്തോക്തിം ഖനനം തഥോപരിശിലാദ്യുത്കര്ഷണം സ്വീകൃതിം (പാഠഭേദഃ - പരിശിലാപാകര്ഷണം)

നിക്ഷേപഃ സമപേക്ഷതേ ന ഹി ബഹിഃശബ്ദൈസ്തു നിര്ഗച്ഛതി ।

തദ്വദ്ബ്രഹ്മവിദോപദേശമനനധ്യാനാദിഭിര്ലഭ്യതേ

മായാകാര്യതിരോഹിതം സ്വമമലം തത്ത്വം ന ദുര്യുക്തിഭിഃ

॥ 64॥

ശ്ലോക 66

തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന ഭവബന്ധവിമുക്തയേ ।

സ്വൈരേവ യത്നഃ കര്തവ്യോ രോഗാദാവിവ പണ്ഡിതൈഃ

॥ 65॥

ശ്ലോക 67

॥ 66॥ (പാഠഭേദഃ - രോഗാദേരിവ)

യസ്ത്വയാദ്യ കൃതഃ പ്രശ്നോ വരീയാഞ്ഛാസ്ത്രവിന്മതഃ । (പാഠഭേദഃ - സമ്മതഃ)

സൂത്രപ്രായോ നിഗൂഢാര്ഥോ ജ്ഞാതവ്യശ്ച മുമുക്ഷുഭിഃ

ശ്ലോക 68

ശഋണുഷ്വാവഹിതോ വിദ്വന്യന്മയാ സമുദീര്യതേ ।

തദേതച്ഛ്രവണാത്സദ്യോ ഭവബന്ധാദ്വിമോക്ഷ്യസേ

॥ 67॥

ശ്ലോക 69

മോക്ഷസ്യ ഹേതുഃ പ്രഥമോ നിഗദ്യതേ

വൈരാഗ്യമത്യന്തമനിത്യവസ്തുഷു ।

തതഃ ശമശ്ചാപി ദമസ്തിതിക്ഷാ

ന്യാസഃ പ്രസക്താഖിലകര്മണാം ഭൃശമ്

॥ 68॥

ശ്ലോക 70

തതഃ ശ്രുതിസ്തന്മനനം സതത്ത്വ-

ധ്യാനം ചിരം നിത്യനിരന്തരം മുനേഃ ।

തതോഽവികല്പം പരമേത്യ വിദ്വാന്

ഇഹൈവ നിര്വാണസുഖം സമൃച്ഛതി

॥ 69॥

ശ്ലോക 71

യദ്ബോദ്ധവ്യം തവേദാനീമാത്മാനാത്മവിവേചനമ് ।

തദുച്യതേ മയാ സമ്യക് ശ്രുത്വാത്മന്യവധാരയ

॥ 70॥

ശ്ലോക 72

മജ്ജാസ്ഥിമേദഃപലരക്തചര്മ-

ത്വഗാഹ്വയൈര്ധാതുഭിരേഭിരന്വിതമ് ।

പാദോരുവക്ഷോഭുജപൃഷ്ഠമസ്തകൈഃ

അങ്ഗൈരുപാങ്ഗൈരുപയുക്തമേതത്

॥ 71॥

ശ്ലോക 73

അഹമ്മമേതി പ്രഥിതം ശരീരം

മോഹാസ്പദം സ്ഥൂലമിതീര്യതേ ബുധൈഃ ।

നഭോനഭസ്വദ്ദഹനാമ്ബുഭൂമയഃ

സൂക്ഷ്മാണി ഭൂതാനി ഭവന്തി താനി

॥ 72॥

ശ്ലോക 74

പരസ്പരാംശൈര്മിലിതാനി ഭൂത്വാ

സ്ഥൂലാനി ച സ്ഥൂലശരീരഹേതവഃ ।

മാത്രാസ്തദീയാ വിഷയാ ഭവന്തി

ശബ്ദാദയഃ പഞ്ച സുഖായ ഭോക്തുഃ

॥ 73॥

ശ്ലോക 75

യ ഏഷു മൂഢാ വിഷയേഷു ബദ്ധാ

രാഗോരുപാശേന സുദുര്ദമേന ।

ആയാന്തി നിര്യാന്ത്യധ ഊര്ധ്വമുച്ചൈഃ

സ്വകര്മദൂതേന ജവേന നീതാഃ

॥ 74॥

ശ്ലോക 76

ശബ്ദാദിഭിഃ പഞ്ചഭിരേവ പഞ്ച

പഞ്ചത്വമാപുഃ സ്വഗുണേന ബദ്ധാഃ ।

കുരങ്ഗമാതങ്ഗപതങ്ഗമീന-

ഭൃങ്ഗാ നരഃ പഞ്ചഭിരഞ്ചിതഃ കിമ്

॥ 75॥

ശ്ലോക 77

ദോഷേണ തീവ്രോ വിഷയഃ കൃഷ്ണസര്പവിഷാദപി ।

വിഷം നിഹന്തി ഭോക്താരം ദ്രഷ്ടാരം ചക്ഷുഷാപ്യയമ്

॥ 76॥

ശ്ലോക 78

വിഷയാശാമഹാപാശാദ്യോ വിമുക്തഃ സുദുസ്ത്യജാത് ।

സ ഏവ കല്പതേ മുക്ത്യൈ നാന്യഃ ഷട്ശാസ്ത്രവേദ്യപി

॥ 77॥

ശ്ലോക 79

ആപാതവൈരാഗ്യവതോ മുമുക്ഷൂന്

ഭവാബ്ധിപാരം പ്രതിയാതുമുദ്യതാന് ।

ആശാഗ്രഹോ മജ്ജയതേഽന്തരാലേ

നിഗൃഹ്യ കണ്ഠേ വിനിവര്ത്യ വേഗാത്

॥ 78॥

ശ്ലോക 80

വിഷയാഖ്യഗ്രഹോ യേന സുവിരക്ത്യസിനാ ഹതഃ ।

സ ഗച്ഛതി ഭവാമ്ഭോധേഃ പാരം പ്രത്യൂഹവര്ജിതഃ

॥ 79॥

ശ്ലോക 81

വിഷമവിഷയമാര്ഗൈര്ഗച്ഛതോഽനച്ഛബുദ്ധേഃ (പാഠഭേദഃ - വിഷയമാര്ഗേ ഗച്ഛതോ)

പ്രതിപദമഭിയാതോ മൃത്യുരപ്യേഷ വിദ്ധി । (പാഠഭേദഃ - പ്രതിപദമഭിഘാതോ മൃത്യുരപ്യേഷ സിദ്ധഃ)

ഹിതസുജനഗുരൂക്ത്യാ ഗച്ഛതഃ സ്വസ്യ യുക്ത്യാ

പ്രഭവതി ഫലസിദ്ധിഃ സത്യമിത്യേവ വിദ്ധി

॥ 80॥

ശ്ലോക 82

മോക്ഷസ്യ കാങ്ക്ഷാ യദി വൈ തവാസ്തി

ത്യജാതിദൂരാദ്വിഷയാന്വിഷം യഥാ ।

പീയൂഷവത്തോഷദയാക്ഷമാര്ജവ-

പ്രശാന്തിദാന്തീര്ഭജ നിത്യമാദരാത്

॥ 81॥

ശ്ലോക 83

അനുക്ഷണം യത്പരിഹൃത്യ കൃത്യം

അനാദ്യവിദ്യാകൃതബന്ധമോക്ഷണമ് ।

ദേഹഃ പരാര്ഥോഽയമമുഷ്യ പോഷണേ

യഃ സജ്ജതേ സ സ്വമനേന ഹന്തി

॥ 82॥

ശ്ലോക 84

ശരീരപോഷണാര്ഥീ സന് യ ആത്മാനം ദിദൃക്ഷതി । (പാഠഭേദഃ - ദിദൃക്ഷതേ)

ഗ്രാഹം ദാരുധിയാ ധൃത്വാ നദീം തര്തും സ ഗച്ഛതി

॥ 83॥

ശ്ലോക 85

॥ 84॥ (പാഠഭേദഃ - സ ഇച്ഛതി)

മോഹ ഏവ മഹാമൃത്യുര്മുമുക്ഷോര്വപുരാദിഷു ।

മോഹോ വിനിര്ജിതോ യേന സ മുക്തിപദമര്ഹതി

ശ്ലോക 86

മോഹം ജഹി മഹാമൃത്യും ദേഹദാരസുതാദിഷു ।

യം ജിത്വാ മുനയോ യാന്തി തദ്വിഷ്ണോഃ പരമം പദമ്

॥ 85॥

ശ്ലോക 87

ത്വങ്മാംസരുധിരസ്നായുമേദോമജ്ജാസ്ഥിസങ്കുലമ് ।

പൂര്ണം മൂത്രപുരീഷാഭ്യാം സ്ഥൂലം നിന്ദ്യമിദം വപുഃ

॥ 86॥

ശ്ലോക 88

പഞ്ചീകൃതേഭ്യോ ഭൂതേഭ്യഃ സ്ഥൂലേഭ്യഃ പൂര്വകര്മണാ ।

സമുത്പന്നമിദം സ്ഥൂലം ഭോഗായതനമാത്മനഃ ।

അവസ്ഥാ ജാഗരസ്തസ്യ സ്ഥൂലാര്ഥാനുഭവോ യതഃ

॥ 87॥

ശ്ലോക 89

ബാഹ്യേന്ദ്രിയൈഃ സ്ഥൂലപദാര്ഥസേവാം

സ്രക്ചന്ദനസ്ത്ര്യാദിവിചിത്രരൂപാമ് ।

കരോതി ജീവഃ സ്വയമേതദാത്മനാ

തസ്മാത്പ്രശസ്തിര്വപുഷോഽസ്യ ജാഗരേ

॥ 88॥

ശ്ലോക 90

സര്വോഽപി ബാഹ്യസംസാരഃ പുരുഷസ്യ യദാശ്രയഃ ।

വിദ്ധി ദേഹമിദം സ്ഥൂലം ഗൃഹവദ്ഗൃഹമേധിനഃ

॥ 89॥

ശ്ലോക 91

സ്ഥൂലസ്യ സമ്ഭവജരാമരണാനി ധര്മാഃ

സ്ഥൌല്യാദയോ ബഹുവിധാഃ ശിശുതാദ്യവസ്ഥാഃ ।

വര്ണാശ്രമാദിനിയമാ ബഹുധാഽഽമയാഃ സ്യുഃ

പൂജാവമാനബഹുമാനമുഖാ വിശേഷാഃ

॥ 90॥

ശ്ലോക 92

ബുദ്ധീന്ദ്രിയാണി ശ്രവണം ത്വഗക്ഷി

ഘ്രാണം ച ജിഹ്വാ വിഷയാവബോധനാത് ।

വാക്പാണിപാദാ ഗുദമപ്യുപസ്ഥഃ (പാഠഭേദഃ - ഉപസ്ഥം)

കര്മേന്ദ്രിയാണി പ്രവണേന കര്മസു

॥ 91॥

ശ്ലോക 93

॥ 92॥ (പാഠഭേദഃ - പ്രവണാനി)

നിഗദ്യതേഽന്തഃകരണം മനോധീഃ

അഹങ്കൃതിശ്ചിത്തമിതി സ്വവൃത്തിഭിഃ ।

മനസ്തു സങ്കല്പവികല്പനാദിഭിഃ

ബുദ്ധിഃ പദാര്ഥാധ്യവസായധര്മതഃ

ശ്ലോക 94

അത്രാഭിമാനാദഹമിത്യഹങ്കൃതിഃ ।

സ്വാര്ഥാനുസന്ധാനഗുണേന ചിത്തമ്

॥ 93॥

ശ്ലോക 95

പ്രാണാപാനവ്യാനോദാനസമാനാ ഭവത്യസൌ പ്രാണഃ ।

സ്വയമേവ വൃത്തിഭേദാദ്വികൃതിഭേദാത്സുവര്ണസലിലാദിവത്

॥ 94॥

ശ്ലോക 96

॥ 95॥ (പാഠഭേദഃ - വികൃതേര്ഭേദാത്സുവര്ണസലിലമിവ)

വാഗാദി പഞ്ച ശ്രവണാദി പഞ്ച

പ്രാണാദി പഞ്ചാഭ്രമുഖാനി പഞ്ച ।

ബുദ്ധ്യാദ്യവിദ്യാപി ച കാമകര്മണീ

പുര്യഷ്ടകം സൂക്ഷ്മശരീരമാഹുഃ

ശ്ലോക 97

ഇദം ശരീരം ശ‍ഋണു സൂക്ഷ്മസഞ്ജ്ഞിതം

ലിങ്ഗം ത്വപഞ്ചീകൃതഭൂതസമ്ഭവമ് ।

സവാസനം കര്മഫലാനുഭാവകം

സ്വാജ്ഞാനതോഽനാദിരുപാധിരാത്മനഃ

॥ 96॥

ശ്ലോക 98

സ്വപ്നോ ഭവത്യസ്യ വിഭക്ത്യവസ്ഥാ

സ്വമാത്രശേഷേണ വിഭാതി യത്ര ।

സ്വപ്നേ തു ബുദ്ധിഃ സ്വയമേവ ജാഗ്രത്

കാലീനനാനാവിധവാസനാഭിഃ

॥ 97॥

ശ്ലോക 99

കര്ത്രാദിഭാവം പ്രതിപദ്യ രാജതേ

യത്ര സ്വയം ഭാതി ഹ്യയം പരാത്മാ । (പാഠഭേദഃ - സ്വയഞ്ജ്യോതിരയം)

ധീമാത്രകോപാധിരശേഷസാക്ഷീ

ന ലിപ്യതേ തത്കൃതകര്മലേശൈഃ । കര്മലേപൈഃ

യസ്മാദസങ്ഗസ്തത ഏവ കര്മഭിഃ

ന ലിപ്യതേ കിഞ്ചിദുപാധിനാ കൃതൈഃ

॥ 98॥

ശ്ലോക 100

സര്വവ്യാപൃതികരണം ലിങ്ഗമിദം സ്യാച്ചിദാത്മനഃ പുംസഃ ।

വാസ്യാദികമിവ തക്ഷ്ണസ്തേനൈവാത്മാ ഭവത്യസങ്ഗോഽയമ്

॥ 99॥

ശ്ലോക 101

അന്ധത്വമന്ദത്വപടുത്വധര്മാഃ

സൌഗുണ്യവൈഗുണ്യവശാദ്ധി ചക്ഷുഷഃ ।

ബാധിര്യമൂകത്വമുഖാസ്തഥൈവ

ശ്രോത്രാദിധര്മാ ന തു വേത്തുരാത്മനഃ

॥ 100॥

ശ്ലോക 102

ഉച്ഛ്വാസനിഃശ്വാസവിജൃമ്ഭണക്ഷു-

ത്പ്രസ്യന്ദനാദ്യുത്ക്രമണാദികാഃ ക്രിയാഃ । (പാഠഭേദഃ - പ്രസ്പന്ദനാദ്യ്)

പ്രാണാദികര്മാണി വദന്തി തജ്ഞാഃ (പാഠഭേദഃ - തജ്ജ്ഞാഃ)

പ്രാണസ്യ ധര്മാവശനാപിപാസേ

॥ 101॥

ശ്ലോക 103

അന്തഃകരണമേതേഷു ചക്ഷുരാദിഷു വര്ഷ്മണി ।

അഹമിത്യഭിമാനേന തിഷ്ഠത്യാഭാസതേജസാ

॥ 102॥

ശ്ലോക 104

അഹങ്കാരഃ സ വിജ്ഞേയഃ കര്താ ഭോക്താഭിമാന്യയമ് ।

സത്ത്വാദിഗുണയോഗേന ചാവസ്ഥാത്രയമശ്നുതേ

॥ 103॥

ശ്ലോക 105

॥ 104॥ (പാഠഭേദഃ - യോഗേനാവസ്ഥാത്രിതയമ്ശ്നുതേ)

വിഷയാണാമാനുകൂല്യേ സുഖീ ദുഃഖീ വിപര്യയേ ।

സുഖം ദുഃഖം ച തദ്ധര്മഃ സദാനന്ദസ്യ നാത്മനഃ

ശ്ലോക 106

ആത്മാര്ഥത്വേന ഹി പ്രേയാന്വിഷയോ ന സ്വതഃ പ്രിയഃ ।

സ്വത ഏവ ഹി സര്വേഷാമാത്മാ പ്രിയതമോ യതഃ ।

തത ആത്മാ സദാനന്ദോ നാസ്യ ദുഃഖം കദാചന

॥ 105॥

ശ്ലോക 107

യത്സുഷുപ്തൌ നിര്വിഷയ ആത്മാനന്ദോഽനുഭൂയതേ ।

ശ്രുതിഃ പ്രത്യക്ഷമൈതിഹ്യമനുമാനം ച ജാഗ്രതി

॥ 106॥

ശ്ലോക 108

അവ്യക്തനാമ്നീ പരമേശശക്തിഃ

അനാദ്യവിദ്യാ ത്രിഗുണാത്മികാ പരാ ।

കാര്യാനുമേയാ സുധിയൈവ മായാ

യയാ ജഗത്സര്വമിദം പ്രസൂയതേ

॥ 107॥

ശ്ലോക 109

സന്നാപ്യസന്നാപ്യുഭയാത്മികാ നോ

ഭിന്നാപ്യഭിന്നാപ്യുഭയാത്മികാ നോ ।

സാങ്ഗാപ്യനങ്ഗാ ഹ്യുഭയാത്മികാ നോ (പാഠഭേദഃ - അനങ്ഗാപ്യുഭയാത്മികാ)

മഹാദ്ഭുതാഽനിര്വചനീയരൂപാ

॥ 108॥

ശ്ലോക 110

ശുദ്ധാദ്വയബ്രഹ്മവിബോധനാശ്യാ

സര്പഭ്രമോ രജ്ജുവിവേകതോ യഥാ ।

രജസ്തമഃസത്ത്വമിതി പ്രസിദ്ധാ

ഗുണാസ്തദീയാഃ പ്രഥിതൈഃ സ്വകാര്യൈഃ

॥ 109॥

ശ്ലോക 111

വിക്ഷേപശക്തീ രജസഃ ക്രിയാത്മികാ

യതഃ പ്രവൃത്തിഃ പ്രസൃതാ പുരാണീ ।

രാഗാദയോഽസ്യാഃ പ്രഭവന്തി നിത്യം

ദുഃഖാദയോ യേ മനസോ വികാരാഃ

॥ 110॥

ശ്ലോക 112

കാമഃ ക്രോധോ ലോഭദമ്ഭാദ്യസൂയാ (പാഠഭേദഃ - ലോഭദമ്ഭാഭ്യസൂയാ)

അഹങ്കാരേര്ഷ്യാമത്സരാദ്യാസ്തു ഘോരാഃ ।

ധര്മാ ഏതേ രാജസാഃ പുമ്പ്രവൃത്തി-

ര്യസ്മാദേഷാ തദ്രജോ ബന്ധഹേതുഃ

॥ 111॥

ശ്ലോക 113

॥ 112॥ (പാഠഭേദഃ - യസ്മാദേതത്തദ്രജോ)

ഏഷാഽഽവൃതിര്നാമ തമോഗുണസ്യ

ശക്തിര്മയാ വസ്ത്വവഭാസതേഽന്യഥാ । ശക്തിര്യയാ

സൈഷാ നിദാനം പുരുഷസ്യ സംസൃതേഃ

വിക്ഷേപശക്തേഃ പ്രവണസ്യ ഹേതുഃ

ശ്ലോക 114

॥ 113॥ (പാഠഭേദഃ - പ്രസരസ്യ)

പ്രജ്ഞാവാനപി പണ്ഡിതോഽപി ചതുരോഽപ്യത്യന്തസൂക്ഷ്മാത്മദൃഗ്- (പാഠഭേദഃ - സൂക്ഷ്മാര്ഥദൃഗ്)

വ്യാലീഢസ്തമസാ ന വേത്തി ബഹുധാ സമ്ബോധിതോഽപി സ്ഫുടമ് ।

ഭ്രാന്ത്യാരോപിതമേവ സാധു കലയത്യാലമ്ബതേ തദ്ഗുണാന്

ഹന്താസൌ പ്രബലാ ദുരന്തതമസഃ ശക്തിര്മഹത്യാവൃതിഃ

ശ്ലോക 115

അഭാവനാ വാ വിപരീതഭാവനാഽ- (പാഠഭേദഃ - വിപരീതഭാവനാ)

സമ്ഭാവനാ വിപ്രതിപത്തിരസ്യാഃ ।

സംസര്ഗയുക്തം ന വിമുഞ്ചതി ധ്രുവം

വിക്ഷേപശക്തിഃ ക്ഷപയത്യജസ്രമ്

॥ 114॥

ശ്ലോക 116

അജ്ഞാനമാലസ്യജഡത്വനിദ്രാ-

പ്രമാദമൂഢത്വമുഖാസ്തമോഗുണാഃ ।

ഏതൈഃ പ്രയുക്തോ ന ഹി വേത്തി കിഞ്ചിത്

നിദ്രാലുവത്സ്തമ്ഭവദേവ തിഷ്ഠതി

॥ 115॥

ശ്ലോക 117

സത്ത്വം വിശുദ്ധം ജലവത്തഥാപി

താഭ്യാം മിലിത്വാ സരണായ കല്പതേ ।

യത്രാത്മബിമ്ബഃ പ്രതിബിമ്ബിതഃ സന്

പ്രകാശയത്യര്ക ഇവാഖിലം ജഡമ്

॥ 116॥

ശ്ലോക 118

മിശ്രസ്യ സത്ത്വസ്യ ഭവന്തി ധര്മാഃ

ത്വമാനിതാദ്യാ നിയമാ യമാദ്യാഃ ।

ശ്രദ്ധാ ച ഭക്തിശ്ച മുമുക്ഷുതാ ച

ദൈവീ ച സമ്പത്തിരസന്നിവൃത്തിഃ

॥ 117॥

ശ്ലോക 119

വിശുദ്ധസത്ത്വസ്യ ഗുണാഃ പ്രസാദഃ

സ്വാത്മാനുഭൂതിഃ പരമാ പ്രശാന്തിഃ ।

തൃപ്തിഃ പ്രഹര്ഷഃ പരമാത്മനിഷ്ഠാ

യയാ സദാനന്ദരസം സമൃച്ഛതി

॥ 118॥

ശ്ലോക 120

അവ്യക്തമേതത്ത്രിഗുണൈര്നിരുക്തം

തത്കാരണം നാമ ശരീരമാത്മനഃ ।

സുഷുപ്തിരേതസ്യ വിഭക്ത്യവസ്ഥാ

പ്രലീനസര്വേന്ദ്രിയബുദ്ധിവൃത്തിഃ

॥ 119॥

ശ്ലോക 121

സര്വപ്രകാരപ്രമിതിപ്രശാന്തിഃ

ബീജാത്മനാവസ്ഥിതിരേവ ബുദ്ധേഃ ।

സുഷുപ്തിരേതസ്യ കില പ്രതീതിഃ (പാഠഭേദഃ - സുഷുപ്തിരത്രാസ്യ)

കിഞ്ചിന്ന വേദ്മീതി ജഗത്പ്രസിദ്ധേഃ

॥ 120॥

ശ്ലോക 122

ദേഹേന്ദ്രിയപ്രാണമനോഽഹമാദയഃ

സര്വേ വികാരാ വിഷയാഃ സുഖാദയഃ ।

വ്യോമാദിഭൂതാന്യഖിലം ച വിശ്വം

അവ്യക്തപര്യന്തമിദം ഹ്യനാത്മാ

॥ 121॥

ശ്ലോക 123

മായാ മായാകാര്യം സര്വം മഹദാദിദേഹപര്യന്തമ് ।

അസദിദമനാത്മതത്ത്വം വിദ്ധി ത്വം മരുമരീചികാകല്പമ്

॥ 122॥

ശ്ലോക 124

അഥ തേ സമ്പ്രവക്ഷ്യാമി സ്വരൂപം പരമാത്മനഃ ।

യദ്വിജ്ഞായ നരോ ബന്ധാന്മുക്തഃ കൈവല്യമശ്നുതേ

॥ 123॥

ശ്ലോക 125

അസ്തി കശ്ചിത്സ്വയം നിത്യമഹമ്പ്രത്യയലമ്ബനഃ ।

അവസ്ഥാത്രയസാക്ഷീ സന്പഞ്ചകോശവിലക്ഷണഃ

॥ 124॥

ശ്ലോക 126

യോ വിജാനാതി സകലം ജാഗ്രത്സ്വപ്നസുഷുപ്തിഷു ।

ബുദ്ധിതദ്വൃത്തിസദ്ഭാവമഭാവമഹമിത്യയമ്

॥ 125॥

ശ്ലോക 127

യഃ പശ്യതി സ്വയം സര്വം യം ന പശ്യതി കശ്ചന । (പാഠഭേദഃ - കിഞ്ചന)

യശ്ചേതയതി ബുദ്ധ്യാദി ന തദ്യം ചേതയത്യയമ്

॥ 126॥

ശ്ലോക 128

യേന വിശ്വമിദം വ്യാപ്തം യം ന വ്യാപ്നോതി കിഞ്ചന ।

ആഭാരൂപമിദം സര്വം യം ഭാന്തമനുഭാത്യയമ്

॥ 127॥

ശ്ലോക 129

യസ്യ സന്നിധിമാത്രേണ ദേഹേന്ദ്രിയമനോധിയഃ ।

വിഷയേഷു സ്വകീയേഷു വര്തന്തേ പ്രേരിതാ ഇവ

॥ 128॥

ശ്ലോക 130

അഹങ്കാരാദിദേഹാന്താ വിഷയാശ്ച സുഖാദയഃ ।

വേദ്യന്തേ ഘടവദ്യേന നിത്യബോധസ്വരൂപിണാ

॥ 129॥

ശ്ലോക 131

ഏഷോഽന്തരാത്മാ പുരുഷഃ പുരാണോ

നിരന്തരാഖണ്ഡസുഖാനുഭൂതിഃ ।

സദൈകരൂപഃ പ്രതിബോധമാത്രോ

യേനേഷിതാ വാഗസവശ്ചരന്തി

॥ 130॥

ശ്ലോക 132

അത്രൈവ സത്ത്വാത്മനി ധീഗുഹായാം

അവ്യാകൃതാകാശ ഉശത്പ്രകാശഃ । (പാഠഭേദഃ - ഉരുപ്രകാശഃ)

ആകാശ ഉച്ചൈ രവിവത്പ്രകാശതേ

സ്വതേജസാ വിശ്വമിദം പ്രകാശയന്

॥ 131॥

ശ്ലോക 133

ജ്ഞാതാ മനോഽഹങ്കൃതിവിക്രിയാണാം

ദേഹേന്ദ്രിയപ്രാണകൃതക്രിയാണാമ് ।

അയോഽഗ്നിവത്താനനുവര്തമാനോ

ന ചേഷ്ടതേ നോ വികരോതി കിഞ്ചന

॥ 132॥

ശ്ലോക 134

ന ജായതേ നോ മ്രിയതേ ന വര്ധതേ

ന ക്ഷീയതേ നോ വികരോതി നിത്യഃ ।

വിലീയമാനേഽപി വപുഷ്യമുഷ്മി-

ന്ന ലീയതേ കുമ്ഭ ഇവാമ്ബരം സ്വയമ്

॥ 133॥

ശ്ലോക 135

പ്രകൃതിവികൃതിഭിന്നഃ ശുദ്ധബോധസ്വഭാവഃ

സദസദിദമശേഷം ഭാസയന്നിര്വിശേഷഃ ।

വിലസതി പരമാത്മാ ജാഗ്രദാദിഷ്വവസ്ഥാ-

സ്വഹമഹമിതി സാക്ഷാത്സാക്ഷിരൂപേണ ബുദ്ധേഃ

॥ 134॥

ശ്ലോക 136

നിയമിതമനസാമും ത്വം സ്വമാത്മാനമാത്മ-

ന്യയമഹമിതി സാക്ഷാദ്വിദ്ധി ബുദ്ധിപ്രസാദാത് ।

ജനിമരണതരങ്ഗാപാരസംസാരസിന്ധും

പ്രതര ഭവ കൃതാര്ഥോ ബ്രഹ്മരൂപേണ സംസ്ഥഃ

॥ 135॥

ശ്ലോക 137

അത്രാനാത്മന്യഹമിതി മതിര്ബന്ധ ഏഷോഽസ്യ പുംസഃ

പ്രാപ്തോഽജ്ഞാനാജ്ജനനമരണക്ലേശസമ്പാതഹേതുഃ ।

യേനൈവായം വപുരിദമസത്സത്യമിത്യാത്മബുദ്ധ്യാ

പുഷ്യത്യുക്ഷത്യവതി വിഷയൈസ്തന്തുഭിഃ കോശകൃദ്വത്

॥ 136॥

ശ്ലോക 138

അതസ്മിംസ്തദ്ബുദ്ധിഃ പ്രഭവതി വിമൂഢസ്യ തമസാ

വിവേകാഭാവാദ്വൈ സ്ഫുരതി ഭുജഗേ രജ്ജുധിഷണാ ।

തതോഽനര്ഥവ്രാതോ നിപതതി സമാദാതുരധികഃ

തതോ യോഽസദ്ഗ്രാഹഃ സ ഹി ഭവതി ബന്ധഃ ശഋണു സഖേ

॥ 137॥

ശ്ലോക 139

അഖണ്ഡനിത്യാദ്വയബോധശക്ത്യാ

സ്ഫുരന്തമാത്മാനമനന്തവൈഭവമ് ।

സമാവൃണോത്യാവൃതിശക്തിരേഷാ

തമോമയീ രാഹുരിവാര്കബിമ്ബമ്

॥ 138॥

ശ്ലോക 140

തിരോഭൂതേ സ്വാത്മന്യമലതരതേജോവതി പുമാന്

അനാത്മാനം മോഹാദഹമിതി ശരീരം കലയതി ।

തതഃ കാമക്രോധപ്രഭൃതിഭിരമും ബന്ധനഗുണൈഃ (പാഠഭേദഃ - ബന്ധകഗുണൈഃ)

പരം വിക്ഷേപാഖ്യാ രജസ ഉരുശക്തിര്വ്യഥയതി

॥ 139॥

ശ്ലോക 141

മഹാമോഹഗ്രാഹഗ്രസനഗലിതാത്മാവഗമനോ

ധിയോ നാനാവസ്ഥാം സ്വയമഭിനയംസ്തദ്ഗുണതയാ । (പാഠഭേദഃ - നാനാവസ്ഥാഃ)

അപാരേ സംസാരേ വിഷയവിഷപൂരേ ജലനിധൌ

നിമജ്യോന്മജ്യായം ഭ്രമതി കുമതിഃ കുത്സിതഗതിഃ

॥ 140॥

ശ്ലോക 142

ഭാനുപ്രഭാസഞ്ജനിതാഭ്രപങ്ക്തിഃ

ഭാനും തിരോധായ വിജൃമ്ഭതേ യഥാ ।

ആത്മോദിതാഹങ്കൃതിരാത്മതത്ത്വം

തഥാ തിരോധായ വിജൃമ്ഭതേ സ്വയമ്

॥ 141॥

ശ്ലോക 143

കവലിതദിനനാഥേ ദുര്ദിനേ സാന്ദ്രമേഘൈഃ

വ്യഥയതി ഹിമഝഞ്ഝാവായുരുഗ്രോ യഥൈതാന് ।

അവിരതതമസാഽഽത്മന്യാവൃതേ മൂഢബുദ്ധിം

ക്ഷപയതി ബഹുദുഃഖൈസ്തീവ്രവിക്ഷേപശക്തിഃ

॥ 142॥

ശ്ലോക 144

ഏതാഭ്യാമേവ ശക്തിഭ്യാം ബന്ധഃ പുംസഃ സമാഗതഃ ।

യാഭ്യാം വിമോഹിതോ ദേഹം മത്വാഽഽത്മാനം ഭ്രമത്യയമ്

॥ 143॥

ശ്ലോക 145

ബീജം സംസൃതിഭൂമിജസ്യ തു തമോ ദേഹാത്മധീരങ്കുരോ

രാഗഃ പല്ലവമമ്ബു കര്മ തു വപുഃ സ്കന്ധോഽസവഃ ശാഖികാഃ ।

അഗ്രാണീന്ദ്രിയസംഹതിശ്ച വിഷയാഃ പുഷ്പാണി ദുഃഖം ഫലം

നാനാകര്മസമുദ്ഭവം ബഹുവിധം ഭോക്താത്ര ജീവഃ ഖഗഃ

॥ 144॥

ശ്ലോക 146

അജ്ഞാനമൂലോഽയമനാത്മബന്ധോ

നൈസര്ഗികോഽനാദിരനന്ത ഈരിതഃ ।

ജന്മാപ്യയവ്യാധിജരാദിദുഃഖ-

പ്രവാഹപാതം ജനയത്യമുഷ്യ

॥ 145॥

ശ്ലോക 147

നാസ്ത്രൈര്ന ശസ്ത്രൈരനിലേന വഹ്നിനാ

ഛേത്തും ന ശക്യോ ന ച കര്മകോടിഭിഃ ।

വിവേകവിജ്ഞാനമഹാസിനാ വിനാ

ധാതുഃ പ്രസാദേന ശിതേന മഞ്ജുനാ

॥ 146॥

ശ്ലോക 148

ശ്രുതിപ്രമാണൈകമതേഃ സ്വധര്മ

നിഷ്ഠാ തയൈവാത്മവിശുദ്ധിരസ്യ ।

വിശുദ്ധബുദ്ധേഃ പരമാത്മവേദനം

തേനൈവ സംസാരസമൂലനാശഃ

॥ 147॥

ശ്ലോക 149

കോശൈരന്നമയാദ്യൈഃ പഞ്ചഭിരാത്മാ ന സംവൃതോ ഭാതി ।

നിജശക്തിസമുത്പന്നൈഃ ശൈവാലപടലൈരിവാമ്ബു വാപീസ്ഥമ്

॥ 148॥

ശ്ലോക 150

തച്ഛൈവാലാപനയേ സമ്യക് സലിലം പ്രതീയതേ ശുദ്ധമ് ।

തൃഷ്ണാസന്താപഹരം സദ്യഃ സൌഖ്യപ്രദം പരം പുംസഃ

॥ 149॥

ശ്ലോക 151

പഞ്ചാനാമപി കോശാനാമപവാദേ വിഭാത്യയം ശുദ്ധഃ ।

നിത്യാനന്ദൈകരസഃ പ്രത്യഗ്രൂപഃ പരഃ സ്വയഞ്ജ്യോതിഃ

॥ 150॥

ശ്ലോക 152

ആത്മാനാത്മവിവേകഃ കര്തവ്യോ ബന്ധമുക്തയേ വിദുഷാ ।

തേനൈവാനന്ദീ ഭവതി സ്വം വിജ്ഞായ സച്ചിദാനന്ദമ്

॥ 151॥

ശ്ലോക 153

മുഞ്ജാദിഷീകാമിവ ദൃശ്യവര്ഗാത്

പ്രത്യഞ്ചമാത്മാനമസങ്ഗമക്രിയമ് ।

വിവിച്യ തത്ര പ്രവിലാപ്യ സര്വം

തദാത്മനാ തിഷ്ഠതി യഃ സ മുക്തഃ

॥ 152॥

ശ്ലോക 154

ദേഹോഽയമന്നഭവനോഽന്നമയസ്തു കോശ- (പാഠഭേദഃ - കോശോ)

ശ്ചാന്നേന ജീവതി വിനശ്യതി തദ്വിഹീനഃ । (പാഠഭേദഃ - ഹ്യന്നേന)

ത്വക്ചര്മമാംസരുധിരാസ്ഥിപുരീഷരാശി-

ര്നായം സ്വയം ഭവിതുമര്ഹതി നിത്യശുദ്ധഃ

॥ 153॥

ശ്ലോക 155

പൂര്വം ജനേരധിമൃതേരപി നായമസ്തി (പാഠഭേദഃ - ജനേരപിമൃതേരഥ)

ജാതക്ഷണഃ ക്ഷണഗുണോഽനിയതസ്വഭാവഃ ।

നൈകോ ജഡശ്ച ഘടവത്പരിദൃശ്യമാനഃ

സ്വാത്മാ കഥം ഭവതി ഭാവവികാരവേത്താ

॥ 154॥

ശ്ലോക 156

പാണിപാദാദിമാന്ദേഹോ നാത്മാ വ്യങ്ഗേഽപി ജീവനാത് ।

തത്തച്ഛക്തേരനാശാച്ച ന നിയമ്യോ നിയാമകഃ

॥ 155॥

ശ്ലോക 157

ദേഹതദ്ധര്മതത്കര്മതദവസ്ഥാദിസാക്ഷിണഃ ।

സത ഏവ സ്വതഃസിദ്ധം തദ്വൈലക്ഷണ്യമാത്മനഃ

॥ 156॥

ശ്ലോക 158

ശല്യരാശിര്മാംസലിപ്തോ മലപൂര്ണോഽതികശ്മലഃ ।

കഥം ഭവേദയം വേത്താ സ്വയമേതദ്വിലക്ഷണഃ

॥ 157॥

ശ്ലോക 159

ത്വങ്മാംസമേദോഽസ്ഥിപുരീഷരാശാ-

വഹമ്മതിം മൂഢജനഃ കരോതി ।

വിലക്ഷണം വേത്തി വിചാരശീലോ

നിജസ്വരൂപം പരമാര്ഥഭൂതമ്

॥ 158॥

ശ്ലോക 160

ദേഹോഽഹമിത്യേവ ജഡസ്യ ബുദ്ധിഃ

ദേഹേ ച ജീവേ വിദുഷസ്ത്വഹന്ധീഃ ।

വിവേകവിജ്ഞാനവതോ മഹാത്മനോ

ബ്രഹ്മാഹമിത്യേവ മതിഃ സദാത്മനി

॥ 159॥

ശ്ലോക 161

അത്രാത്മബുദ്ധിം ത്യജ മൂഢബുദ്ധേ

ത്വങ്മാംസമേദോഽസ്ഥിപുരീഷരാശൌ ।

സര്വാത്മനി ബ്രഹ്മണി നിര്വികല്പേ

കുരുഷ്വ ശാന്തിം പരമാം ഭജസ്വ

॥ 160॥

ശ്ലോക 162

ദേഹേന്ദ്രിയാദാവസതി ഭ്രമോദിതാം

വിദ്വാനഹന്താം ന ജഹാതി യാവത് ।

താവന്ന തസ്യാസ്തി വിമുക്തിവാര്താ-

പ്യസ്ത്വേഷ വേദാന്തനയാന്തദര്ശീ

॥ 161॥

ശ്ലോക 163

ഛായാശരീരേ പ്രതിബിമ്ബഗാത്രേ

യത്സ്വപ്നദേഹേ ഹൃദി കല്പിതാങ്ഗേ ।

യഥാത്മബുദ്ധിസ്തവ നാസ്തി കാചി-

ജ്ജീവച്ഛരീരേ ച തഥൈവ മാഽസ്തു

॥ 162॥

ശ്ലോക 164

ദേഹാത്മധീരേവ നൃണാമസദ്ധിയാം

ജന്മാദിദുഃഖപ്രഭവസ്യ ബീജമ് ।

യതസ്തതസ്ത്വം ജഹി താം പ്രയത്നാത്

ത്യക്തേ തു ചിത്തേ ന പുനര്ഭവാശാ

॥ 163॥

ശ്ലോക 165

കര്മേന്ദ്രിയൈഃ പഞ്ചഭിരഞ്ചിതോഽയം

പ്രാണോ ഭവേത്പ്രാണമയസ്തു കോശഃ ॥

യേനാത്മവാനന്നമയോഽനുപൂര്ണഃ

പ്രവര്തതേഽസൌ സകലക്രിയാസു

॥ 164॥

ശ്ലോക 166

നൈവാത്മാപി പ്രാണമയോ വായുവികാരോ (പാഠഭേദഃ - നൈവാത്മായം)

ഗന്താഽഽഗന്താ വായുവദന്തര്ബഹിരേഷഃ ।

യസ്മാത്കിഞ്ചിത്ക്വാപി ന വേത്തീഷ്ടമനിഷ്ടം

സ്വം വാന്യം വാ കിഞ്ചന നിത്യം പരതന്ത്രഃ

॥ 165॥

ശ്ലോക 167

ജ്ഞാനേന്ദ്രിയാണി ച മനശ്ച മനോമയഃ സ്യാത്

കോശോ മമാഹമിതി വസ്തുവികല്പഹേതുഃ ।

സഞ്ജ്ഞാദിഭേദകലനാകലിതോ ബലീയാം-

സ്തത്പൂര്വകോശമഭിപൂര്യ വിജൃമ്ഭതേ യഃ

॥ 166॥

ശ്ലോക 168

॥ 167॥ (പാഠഭേദഃ - അനുപൂര്യ)

പഞ്ചേന്ദ്രിയൈഃ പഞ്ചഭിരേവ ഹോതൃഭിഃ

പ്രചീയമാനോ വിഷയാജ്യധാരയാ ।

ജാജ്വല്യമാനോ ബഹുവാസനേന്ധനൈഃ

മനോമയാഗ്നിര്ദഹതി പ്രപഞ്ചമ്

ശ്ലോക 169

॥ 168॥ (പാഠഭേദഃ - മനോമയോഽഗ്നിര്ദഹതി)

ന ഹ്യസ്ത്യവിദ്യാ മനസോഽതിരിക്താ

മനോ ഹ്യവിദ്യാ ഭവബന്ധഹേതുഃ ।

തസ്മിന്വിനഷ്ടേ സകലം വിനഷ്ടം

വിജൃമ്ഭിതേഽസ്മിന്സകലം വിജൃമ്ഭതേ

ശ്ലോക 170

സ്വപ്നേഽര്ഥശൂന്യേ സൃജതി സ്വശക്ത്യാ

ഭോക്ത്രാദിവിശ്വം മന ഏവ സര്വമ് ।

തഥൈവ ജാഗ്രത്യപി നോ വിശേഷഃ

തത്സര്വമേതന്മനസോ വിജൃമ്ഭണമ്

॥ 169॥

ശ്ലോക 171

സുഷുപ്തികാലേ മനസി പ്രലീനേ

നൈവാസ്തി കിഞ്ചിത്സകലപ്രസിദ്ധേഃ ।

അതോ മനഃകല്പിത ഏവ പുംസഃ

സംസാര ഏതസ്യ ന വസ്തുതോഽസ്തി

॥ 170॥

ശ്ലോക 172

വായുനാഽഽനീയതേ മേഘഃ പുനസ്തേനൈവ നീയതേ । (പാഠഭേദഃ - വായുനാ നീയതേ മേഘഃ പുനസ്തേനൈവ ലീയതേ)

മനസാ കല്പ്യതേ ബന്ധോ മോക്ഷസ്തേനൈവ കല്പ്യതേ

॥ 171॥

ശ്ലോക 173

ദേഹാദിസര്വവിഷയേ പരികല്പ്യ രാഗം

ബധ്നാതി തേന പുരുഷം പശുവദ്ഗുണേന ।

വൈരസ്യമത്ര വിഷവത് സുവിധായ പശ്ചാദ്

ഏനം വിമോചയതി തന്മന ഏവ ബന്ധാത്

॥ 172॥

ശ്ലോക 174

തസ്മാന്മനഃ കാരണമസ്യ ജന്തോഃ

ബന്ധസ്യ മോക്ഷസ്യ ച വാ വിധാനേ ।

ബന്ധസ്യ ഹേതുര്മലിനം രജോഗുണൈഃ

മോക്ഷസ്യ ശുദ്ധം വിരജസ്തമസ്കമ്

॥ 173॥

ശ്ലോക 175

വിവേകവൈരാഗ്യഗുണാതിരേകാ-

ച്ഛുദ്ധത്വമാസാദ്യ മനോ വിമുക്ത്യൈ ।

ഭവത്യതോ ബുദ്ധിമതോ മുമുക്ഷോ-

സ്താഭ്യാം ദൃഢാഭ്യാം ഭവിതവ്യമഗ്രേ

॥ 174॥

ശ്ലോക 176

മനോ നാമ മഹാവ്യാഘ്രോ വിഷയാരണ്യഭൂമിഷു ।

ചരത്യത്ര ന ഗച്ഛന്തു സാധവോ യേ മുമുക്ഷവഃ

॥ 175॥

ശ്ലോക 177

മനഃ പ്രസൂതേ വിഷയാനശേഷാന്

സ്ഥൂലാത്മനാ സൂക്ഷ്മതയാ ച ഭോക്തുഃ ।

ശരീരവര്ണാശ്രമജാതിഭേദാന്

ഗുണക്രിയാഹേതുഫലാനി നിത്യമ്

॥ 176॥

ശ്ലോക 178

അസങ്ഗചിദ്രൂപമമും വിമോഹ്യ

ദേഹേന്ദ്രിയപ്രാണഗുണൈര്നിബദ്ധ്യ ।

അഹമ്മമേതി ഭ്രമയത്യജസ്രം

മനഃ സ്വകൃത്യേഷു ഫലോപഭുക്തിഷു

॥ 177॥

ശ്ലോക 179

അധ്യാസദോഷാത്പുരുഷസ്യ സംസൃതിഃ (പാഠഭേദഃ - അധ്യാസയോഗാത്)

അധ്യാസബന്ധസ്ത്വമുനൈവ കല്പിതഃ ।

രജസ്തമോദോഷവതോഽവിവേകിനോ

ജന്മാദിദുഃഖസ്യ നിദാനമേതത്

॥ 178॥

ശ്ലോക 180

അതഃ പ്രാഹുര്മനോഽവിദ്യാം പണ്ഡിതാസ്തത്ത്വദര്ശിനഃ ।

യേനൈവ ഭ്രാമ്യതേ വിശ്വം വായുനേവാഭ്രമണ്ഡലമ്

॥ 179॥

ശ്ലോക 181

തന്മനഃശോധനം കാര്യം പ്രയത്നേന മുമുക്ഷുണാ ।

വിശുദ്ധേ സതി ചൈതസ്മിന്മുക്തിഃ കരഫലായതേ

॥ 180॥

ശ്ലോക 182

മോക്ഷൈകസക്ത്യാ വിഷയേഷു രാഗം

നിര്മൂല്യ സന്ന്യസ്യ ച സര്വകര്മ ।

സച്ഛ്രദ്ധയാ യഃ ശ്രവണാദിനിഷ്ഠോ

രജഃസ്വഭാവം സ ധുനോതി ബുദ്ധേഃ

॥ 181॥

ശ്ലോക 183

മനോമയോ നാപി ഭവേത്പരാത്മാ

ഹ്യാദ്യന്തവത്ത്വാത്പരിണാമിഭാവാത് ।

ദുഃഖാത്മകത്വാദ്വിഷയത്വഹേതോഃ

ദ്രഷ്ടാ ഹി ദൃശ്യാത്മതയാ ന ദൃഷ്ടഃ

॥ 182॥

ശ്ലോക 184

ബുദ്ധിര്ബുദ്ധീന്ദ്രിയൈഃ സാര്ധം സവൃത്തിഃ കര്തൃലക്ഷണഃ ।

വിജ്ഞാനമയകോശഃ സ്യാത്പുംസഃ സംസാരകാരണമ്

॥ 183॥

ശ്ലോക 185

അനുവ്രജച്ചിത്പ്രതിബിമ്ബശക്തിഃ

വിജ്ഞാനസഞ്ജ്ഞഃ പ്രകൃതേര്വികാരഃ ।

ജ്ഞാനക്രിയാവാനഹമിത്യജസ്രം

ദേഹേന്ദ്രിയാദിഷ്വഭിമന്യതേ ഭൃശമ്

॥ 184॥

ശ്ലോക 186

അനാദികാലോഽയമഹംസ്വഭാവോ

ജീവഃ സമസ്തവ്യവഹാരവോഢാ ।

കരോതി കര്മാണ്യപി പൂര്വവാസനഃ (പാഠഭേദഃ - കര്മാണ്യനു)

പുണ്യാന്യപുണ്യാനി ച തത്ഫലാനി

॥ 185॥

ശ്ലോക 187

ഭുങ്ക്തേ വിചിത്രാസ്വപി യോനിഷു വ്രജ-

ന്നായാതി നിര്യാത്യധ ഊര്ധ്വമേഷഃ ।

അസ്യൈവ വിജ്ഞാനമയസ്യ ജാഗ്രത്-

സ്വപ്നാദ്യവസ്ഥാഃ സുഖദുഃഖഭോഗഃ

॥ 186॥

ശ്ലോക 188

ദേഹാദിനിഷ്ഠാശ്രമധര്മകര്മ-

ഗുണാഭിമാനഃ സതതം മമേതി ।

വിജ്ഞാനകോശോഽയമതിപ്രകാശഃ

പ്രകൃഷ്ടസാന്നിധ്യവശാത്പരാത്മനഃ ।

അതോ ഭവത്യേഷ ഉപാധിരസ്യ

യദാത്മധീഃ സംസരതി ഭ്രമേണ

॥ 187॥

ശ്ലോക 189

യോഽയം വിജ്ഞാനമയഃ പ്രാണേഷു ഹൃദി സ്ഫുരത്യയം ജ്യോതിഃ । (പാഠഭേദഃ - സ്ഫുരത്സ്വയഞ്ജ്യോതിഃ)

കൂടസ്ഥഃ സന്നാത്മാ കര്താ ഭോക്താ ഭവത്യുപാധിസ്ഥഃ

॥ 188॥

ശ്ലോക 190

സ്വയം പരിച്ഛേദമുപേത്യ ബുദ്ധേഃ

താദാത്മ്യദോഷേണ പരം മൃഷാത്മനഃ ।

സര്വാത്മകഃ സന്നപി വീക്ഷതേ സ്വയം

സ്വതഃ പൃഥക്ത്വേന മൃദോ ഘടാനിവ

॥ 189॥

ശ്ലോക 191

ഉപാധിസമ്ബന്ധവശാത്പരാത്മാ

ഹ്യുപാധിധര്മാനനുഭാതി തദ്ഗുണഃ । (പാഠഭേദഃ - ഽപ്യുപാധി)

അയോവികാരാനവികാരിവഹ്നിവത്

സദൈകരൂപോഽപി പരഃ സ്വഭാവാത്

॥ 190॥

ശ്ലോക 192

ശിഷ്യ ഉവാച ।

ഭ്രമേണാപ്യന്യഥാ വാഽസ്തു ജീവഭാവഃ പരാത്മനഃ ।

തദുപാധേരനാദിത്വാന്നാനാദേര്നാശ ഇഷ്യതേ

॥ 191॥

ശ്ലോക 193

അതോഽസ്യ ജീവഭാവോഽപി നിത്യാ ഭവതി സംസൃതിഃ ।

ന നിവര്തേത തന്മോക്ഷഃ കഥം മേ ശ്രീഗുരോ വദ

॥ 192॥

ശ്ലോക 194

ശ്രീഗുരുരുവാച ।

സമ്യക്പൃഷ്ടം ത്വയാ വിദ്വന്സാവധാനേന തച്ഛൃണു ।

പ്രാമാണികീ ന ഭവതി ഭ്രാന്ത്യാ മോഹിതകല്പനാ

॥ 193॥

ശ്ലോക 195

ഭ്രാന്തിം വിനാ ത്വസങ്ഗസ്യ നിഷ്ക്രിയസ്യ നിരാകൃതേഃ ।

ന ഘടേതാര്ഥസമ്ബന്ധോ നഭസോ നീലതാദിവത്

॥ 194॥

ശ്ലോക 196

സ്വസ്യ ദ്രഷ്ടുര്നിര്ഗുണസ്യാക്രിയസ്യ

പ്രത്യഗ്ബോധാനന്ദരൂപസ്യ ബുദ്ധേഃ ।

ഭ്രാന്ത്യാ പ്രാപ്തോ ജീവഭാവോ ന സത്യോ

മോഹാപായേ നാസ്ത്യവസ്തുസ്വഭാവാത്

॥ 195॥

ശ്ലോക 197

യാവദ്ഭ്രാന്തിസ്താവദേവാസ്യ സത്താ

മിഥ്യാജ്ഞാനോജ്ജൃമ്ഭിതസ്യ പ്രമാദാത് ।

രജ്ജ്വാം സര്പോ ഭ്രാന്തികാലീന ഏവ

ഭ്രാന്തേര്നാശേ നൈവ സര്പോഽപി തദ്വത്

॥ 196॥

ശ്ലോക 198

॥ 197॥ (പാഠഭേദഃ - സര്പോഽസ്തി)

അനാദിത്വമവിദ്യായാഃ കാര്യസ്യാപി തഥേഷ്യതേ ।

ഉത്പന്നായാം തു വിദ്യായാമാവിദ്യകമനാദ്യപി

ശ്ലോക 199

പ്രബോധേ സ്വപ്നവത്സര്വം സഹമൂലം വിനശ്യതി ।

അനാദ്യപീദം നോ നിത്യം പ്രാഗഭാവ ഇവ സ്ഫുടമ്

॥ 198॥

ശ്ലോക 200

അനാദേരപി വിധ്വംസഃ പ്രാഗഭാവസ്യ വീക്ഷിതഃ ।

യദ്ബുദ്ധ്യുപാധിസമ്ബന്ധാത്പരികല്പിതമാത്മനി

॥ 199॥

ശ്ലോക 201

ജീവത്വം ന തതോഽന്യസ്തു സ്വരൂപേണ വിലക്ഷണഃ । (പാഠഭേദഃ - തതോഽന്യത്തു)

സമ്ബന്ധസ്ത്വാത്മനോ ബുദ്ധ്യാ മിഥ്യാജ്ഞാനപുരഃസരഃ

॥ 200॥

ശ്ലോക 202

॥ 201॥ (പാഠഭേദഃ - സമ്ബന്ധഃ സ്വാത്മനോ)

വിനിവൃത്തിര്ഭവേത്തസ്യ സമ്യഗ്ജ്ഞാനേന നാന്യഥാ ।

ബ്രഹ്മാത്മൈകത്വവിജ്ഞാനം സമ്യഗ്ജ്ഞാനം ശ്രുതേര്മതമ്

ശ്ലോക 203

തദാത്മാനാത്മനോഃ സമ്യഗ്വിവേകേനൈവ സിധ്യതി ।

തതോ വിവേകഃ കര്തവ്യഃ പ്രത്യഗാത്മസദാത്മനോഃ

॥ 202॥

ശ്ലോക 204

॥ 203॥ (പാഠഭേദഃ - പ്രത്യഗാത്മാസദാത്മനോഃ)

ജലം പങ്കവദത്യന്തം പങ്കാപായേ ജലം സ്ഫുടമ് । (പാഠഭേദഃ - പങ്കവദസ്പഷ്ടം)

യഥാ ഭാതി തഥാത്മാപി ദോഷാഭാവേ സ്ഫുടപ്രഭഃ

ശ്ലോക 205

അസന്നിവൃത്തൌ തു സദാത്മനാ സ്ഫുടം

പ്രതീതിരേതസ്യ ഭവേത്പ്രതീചഃ ।

തതോ നിരാസഃ കരണീയ ഏവ

സദാത്മനഃ സാധ്വഹമാദിവസ്തുനഃ

॥ 204॥

ശ്ലോക 206

॥ 205॥ (പാഠഭേദഃ - അസദാത്മനഃ)

അതോ നായം പരാത്മാ സ്യാദ്വിജ്ഞാനമയശബ്ദഭാക് ।

വികാരിത്വാജ്ജഡത്വാച്ച പരിച്ഛിന്നത്വഹേതുതഃ ।

ദൃശ്യത്വാദ്വ്യഭിചാരിത്വാന്നാനിത്യോ നിത്യ ഇഷ്യതേ

ശ്ലോക 207

ആനന്ദപ്രതിബിമ്ബചുമ്ബിതതനുര്വൃത്തിസ്തമോജൃമ്ഭിതാ

സ്യാദാനന്ദമയഃ പ്രിയാദിഗുണകഃ സ്വേഷ്ടാര്ഥലാഭോദയഃ ।

പുണ്യസ്യാനുഭവേ വിഭാതി കൃതിനാമാനന്ദരൂപഃ സ്വയം

സര്വോ നന്ദതി യത്ര സാധു തനുഭൃന്മാത്രഃ പ്രയത്നം വിനാ

॥ 206॥

ശ്ലോക 208

॥ 207॥ (പാഠഭേദഃ - ഭൂത്വാ നന്ദതി)

ആനന്ദമയകോശസ്യ സുഷുപ്തൌ സ്ഫൂര്തിരുത്കടാ ।

സ്വപ്നജാഗരയോരീഷദിഷ്ടസന്ദര്ശനാദിനാ

ശ്ലോക 209

നൈവായമാനന്ദമയഃ പരാത്മാ

സോപാധികത്വാത്പ്രകൃതേര്വികാരാത് ।

കാര്യത്വഹേതോഃ സുകൃതക്രിയായാ

വികാരസങ്ഘാതസമാഹിതത്വാത്

॥ 208॥

ശ്ലോക 210

പഞ്ചാനാമപി കോശാനാം നിഷേധേ യുക്തിതഃ ശ്രുതേഃ । (പാഠഭേദഃ - യുക്തിതഃ കൃതേ)

തന്നിഷേധാവധി സാക്ഷീ ബോധരൂപോഽവശിഷ്യതേ

॥ 209॥

ശ്ലോക 211

॥ 210॥ (പാഠഭേദഃ - തന്നിഷേധാവധിഃ)

യോഽയമാത്മാ സ്വയഞ്ജ്യോതിഃ പഞ്ചകോശവിലക്ഷണഃ ।

അവസ്ഥാത്രയസാക്ഷീ സന്നിര്വികാരോ നിരഞ്ജനഃ ।

സദാനന്ദഃ സ വിജ്ഞേയഃ സ്വാത്മത്വേന വിപശ്ചിതാ

ശ്ലോക 212

ശിഷ്യ ഉവാച ।

മിഥ്യാത്വേന നിഷിദ്ധേഷു കോശേഷ്വേതേഷു പഞ്ചസു ।

സര്വാഭാവം വിനാ കിഞ്ചിന്ന പശ്യാമ്യത്ര ഹേ ഗുരോ ।

വിജ്ഞേയം കിമു വസ്ത്വസ്തി സ്വാത്മനാഽഽത്മവിപശ്ചിതാ

॥ 211॥

ശ്ലോക 213

॥ 212॥ (പാഠഭേദഃ - സ്വാത്മനാത്ര വിപശ്ചിതാ)

ശ്രീഗുരുരുവാച ।

സത്യമുക്തം ത്വയാ വിദ്വന്നിപുണോഽസി വിചാരണേ ।

അഹമാദിവികാരാസ്തേ തദഭാവോഽയമപ്യനു

ശ്ലോക 214

॥ 213॥ (പാഠഭേദഃ - ഽയമപ്യഥ)

സര്വേ യേനാനുഭൂയന്തേ യഃ സ്വയം നാനുഭൂയതേ ।

തമാത്മാനം വേദിതാരം വിദ്ധി ബുദ്ധ്യാ സുസൂക്ഷ്മയാ

ശ്ലോക 215

തത്സാക്ഷികം ഭവേത്തത്തദ്യദ്യദ്യേനാനുഭൂയതേ ।

കസ്യാപ്യനനുഭൂതാര്ഥേ സാക്ഷിത്വം നോപയുജ്യതേ

॥ 214॥

ശ്ലോക 216

॥ 215॥ (പാഠഭേദഃ - നോപപദ്യതേ)

അസൌ സ്വസാക്ഷികോ ഭാവോ യതഃ സ്വേനാനുഭൂയതേ ।

അതഃ പരം സ്വയം സാക്ഷാത്പ്രത്യഗാത്മാ ന ചേതരഃ

ശ്ലോക 217

ജാഗ്രത്സ്വപ്നസുഷുപ്തിഷു സ്ഫുടതരം യോഽസൌ സമുജ്ജൃമ്ഭതേ

പ്രത്യഗ്രൂപതയാ സദാഹമഹമിത്യന്തഃ സ്ഫുരന്നൈകധാ । (പാഠഭേദഃ - സ്ഫുരന്നേകധാ)

നാനാകാരവികാരഭാഗിന ഇമാന് പശ്യന്നഹന്ധീമുഖാന് (പാഠഭേദഃ - ഭാജിന)

നിത്യാനന്ദചിദാത്മനാ സ്ഫുരതി തം വിദ്ധി സ്വമേതം ഹൃദി

॥ 216॥

ശ്ലോക 218

ഘടോദകേ ബിമ്ബിതമര്കബിമ്ബ-

മാലോക്യ മൂഢോ രവിമേവ മന്യതേ ।

തഥാ ചിദാഭാസമുപാധിസംസ്ഥം

ഭ്രാന്ത്യാഹമിത്യേവ ജഡോഽഭിമന്യതേ

॥ 217॥

ശ്ലോക 219

ഘടം ജലം തദ്ഗതമര്കബിമ്ബം

വിഹായ സര്വം വിനിരീക്ഷ്യതേഽര്കഃ । (പാഠഭേദഃ - ദിവി വീക്ഷ്യതേഽര്കഃ)

തടസ്ഥ ഏതത്ത്രിതയാവഭാസകഃ (പാഠഭേദഃ - തടസ്ഥിതഃ തത്ത്രി)

സ്വയമ്പ്രകാശോ വിദുഷാ യഥാ തഥാ

॥ 218॥

ശ്ലോക 220

ദേഹം ധിയം ചിത്പ്രതിബിമ്ബമേവം (പാഠഭേദഃ - ചിത്പ്രതിബിമ്ബമേതം)

വിസൃജ്യ ബുദ്ധൌ നിഹിതം ഗുഹായാമ് ।

ദ്രഷ്ടാരമാത്മാനമഖണ്ഡബോധം

സര്വപ്രകാശം സദസദ്വിലക്ഷണമ്

॥ 219॥

ശ്ലോക 221

നിത്യം വിഭും സര്വഗതം സുസൂക്ഷ്മം

അന്തര്ബഹിഃശൂന്യമനന്യമാത്മനഃ ।

വിജ്ഞായ സമ്യങ്നിജരൂപമേതത്

പുമാന് വിപാപ്മാ വിരജോ വിമൃത്യുഃ

॥ 220॥

ശ്ലോക 222

വിശോക ആനന്ദഘനോ വിപശ്ചിത്

സ്വയം കുതശ്ചിന്ന ബിഭേതി കശ്ചിത് ।

നാന്യോഽസ്തി പന്ഥാ ഭവബന്ധമുക്തേഃ

വിനാ സ്വതത്ത്വാവഗമം മുമുക്ഷോഃ

॥ 221॥

ശ്ലോക 223

ബ്രഹ്മാഭിന്നത്വവിജ്ഞാനം ഭവമോക്ഷസ്യ കാരണമ് ।

യേനാദ്വിതീയമാനന്ദം ബ്രഹ്മ സമ്പദ്യതേ ബുധൈഃ

॥ 222॥

ശ്ലോക 224

॥ 223॥ (പാഠഭേദഃ - സമ്പദ്യതേ ബുധഃ)

ബ്രഹ്മഭൂതസ്തു സംസൃത്യൈ വിദ്വാന്നാവര്തതേ പുനഃ ।

വിജ്ഞാതവ്യമതഃ സമ്യഗ്ബ്രഹ്മാഭിന്നത്വമാത്മനഃ

ശ്ലോക 225

സത്യം ജ്ഞാനമനന്തം ബ്രഹ്മ വിശുദ്ധം പരം സ്വതഃസിദ്ധമ് ।

നിത്യാനന്ദൈകരസം പ്രത്യഗഭിന്നം നിരന്തരം ജയതി

॥ 224॥

ശ്ലോക 226

സദിദം പരമാദ്വൈതം സ്വസ്മാദന്യസ്യ വസ്തുനോഽഭാവാത് ।

ന ഹ്യന്യദസ്തി കിഞ്ചിത് സമ്യക് പരമാര്ഥതത്ത്വബോധദശായാമ്

॥ 225॥

ശ്ലോക 227

॥ 226॥ (പാഠഭേദഃ - പരതത്ത്വബോധസുദശായാമ്)

യദിദം സകലം വിശ്വം നാനാരൂപം പ്രതീതമജ്ഞാനാത് ।

തത്സര്വം ബ്രഹ്മൈവ പ്രത്യസ്താശേഷഭാവനാദോഷമ്

ശ്ലോക 228

മൃത്കാര്യഭൂതോഽപി മൃദോ ന ഭിന്നഃ

കുമ്ഭോഽസ്തി സര്വത്ര തു മൃത്സ്വരൂപാത് ।

ന കുമ്ഭരൂപം പൃഥഗസ്തി കുമ്ഭഃ

കുതോ മൃഷാ കല്പിതനാമമാത്രഃ

॥ 227॥

ശ്ലോക 229

കേനാപി മൃദ്ഭിന്നതയാ സ്വരൂപം

ഘടസ്യ സന്ദര്ശയിതും ന ശക്യതേ ।

അതോ ഘടഃ കല്പിത ഏവ മോഹാ-

ന്മൃദേവ സത്യം പരമാര്ഥഭൂതമ്

॥ 228॥

ശ്ലോക 230

സദ്ബ്രഹ്മകാര്യം സകലം സദേവം (പാഠഭേദഃ - സദൈവ)

തന്മാത്രമേതന്ന തതോഽന്യദസ്തി । (പാഠഭേദഃ - സന്മാത്രമേതന്ന)

അസ്തീതി യോ വക്തി ന തസ്യ മോഹോ

വിനിര്ഗതോ നിദ്രിതവത്പ്രജല്പഃ

॥ 229॥

ശ്ലോക 231

ബ്രഹ്മൈവേദം വിശ്വമിത്യേവ വാണീ

ശ്രൌതീ ബ്രൂതേഽഥര്വനിഷ്ഠാ വരിഷ്ഠാ ।

തസ്മാദേതദ്ബ്രഹ്മമാത്രം ഹി വിശ്വം

നാധിഷ്ഠാനാദ്ഭിന്നതാഽഽരോപിതസ്യ

॥ 230॥

ശ്ലോക 232

സത്യം യദി സ്യാജ്ജഗദേതദാത്മനോഽ

നന്തത്ത്വഹാനിര്നിഗമാപ്രമാണതാ ।

അസത്യവാദിത്വമപീശിതുഃ സ്യാ-

ന്നൈതത്ത്രയം സാധു ഹിതം മഹാത്മനാമ്

॥ 231॥

ശ്ലോക 233

ഈശ്വരോ വസ്തുതത്ത്വജ്ഞോ ന ചാഹം തേഷ്വവസ്ഥിതഃ ।

ന ച മത്സ്ഥാനി ഭൂതാനീത്യേവമേവ വ്യചീക്ലൃപത്

॥ 232॥

ശ്ലോക 234

॥ 233॥ (പാഠഭേദഃ - വ്യചീകഥത്)

യദി സത്യം ഭവേദ്വിശ്വം സുഷുപ്താവുപലഭ്യതാമ് ।

യന്നോപലഭ്യതേ കിഞ്ചിദതോഽസത്സ്വപ്നവന്മൃഷാ

ശ്ലോക 235

അതഃ പൃഥങ്നാസ്തി ജഗത്പരാത്മനഃ

പൃഥക്പ്രതീതിസ്തു മൃഷാ ഗുണാദിവത് । ഗുണാഹിവത്

ആരോപിതസ്യാസ്തി കിമര്ഥവത്താഽ-

ധിഷ്ഠാനമാഭാതി തഥാ ഭ്രമേണ

॥ 234॥

ശ്ലോക 236

ഭ്രാന്തസ്യ യദ്യദ്ഭ്രമതഃ പ്രതീതം

ബ്രഹ്മൈവ തത്തദ്രജതം ഹി ശുക്തിഃ ।

ഇദന്തയാ ബ്രഹ്മ സദൈവ രൂപ്യതേ (പാഠഭേദഃ - സദേവ)

ത്വാരോപിതം ബ്രഹ്മണി നാമമാത്രമ്

॥ 235॥

ശ്ലോക 237

അതഃ പരം ബ്രഹ്മ സദദ്വിതീയം

വിശുദ്ധവിജ്ഞാനഘനം നിരഞ്ജനമ് ।

പ്രശാന്തമാദ്യന്തവിഹീനമക്രിയം

നിരന്തരാനന്ദരസസ്വരൂപമ്

॥ 236॥

ശ്ലോക 238

നിരസ്തമായാകൃതസര്വഭേദം

നിത്യം സുഖം നിഷ്കലമപ്രമേയമ് । (പാഠഭേദഃ - നിത്യം ധ്രുവം)

അരൂപമവ്യക്തമനാഖ്യമവ്യയം

ജ്യോതിഃ സ്വയം കിഞ്ചിദിദം ചകാസ്തി

॥ 237॥

ശ്ലോക 239

ജ്ഞാതൃജ്ഞേയജ്ഞാനശൂന്യമനന്തം നിര്വികല്പകമ് ।

കേവലാഖണ്ഡചിന്മാത്രം പരം തത്ത്വം വിദുര്ബുധാഃ

॥ 238॥

ശ്ലോക 240

അഹേയമനുപാദേയം മനോവാചാമഗോചരമ് ।

അപ്രമേയമനാദ്യന്തം ബ്രഹ്മ പൂര്ണമഹം മഹഃ

॥ 239॥

ശ്ലോക 241

॥ 240॥ (പാഠഭേദഃ - പൂര്ണം മഹന്മഹഃ)

തത്ത്വമ്പദാഭ്യാമഭിധീയമാനയോഃ

ബ്രഹ്മാത്മനോഃ ശോധിതയോര്യദീത്ഥമ് । (പാഠഭേദഃ - ശോധിതയോര്യദിത്ഥമ്)

ശ്രുത്യാ തയോസ്തത്ത്വമസീതി സമ്യഗ്

ഏകത്വമേവ പ്രതിപാദ്യതേ മുഹുഃ ॥ 241-

ഏക്യം തയോര്ലക്ഷിതയോര്ന വാച്യയോഃ

നിഗദ്യതേഽന്യോന്യവിരുദ്ധധര്മിണോഃ ।

ഖദ്യോതഭാന്വോരിവ രാജഭൃത്യയോഃ

കൂപാമ്ബുരാശ്യോഃ പരമാണുമേര്വോഃ

ശ്ലോക 242

തയോര്വിരോധോഽയമുപാധികല്പിതോ

ന വാസ്തവഃ കശ്ചിദുപാധിരേഷഃ ।

ഈശസ്യ മായാ മഹദാദികാരണം

ജീവസ്യ കാര്യം ശഋണു പഞ്ചകോശമ്

॥ 242॥

ശ്ലോക 243

॥ 243॥ (പാഠഭേദഃ - പഞ്ചകോശാഃ)

ഏതാവുപാധീ പരജീവയോസ്തയോഃ

സമ്യങ്നിരാസേ ന പരോ ന ജീവഃ ।

രാജ്യം നരേന്ദ്രസ്യ ഭടസ്യ ഖേടക്-

സ്തയോരപോഹേ ന ഭടോ ന രാജാ

ശ്ലോക 244

അഥാത ആദേശ ഇതി ശ്രുതിഃ സ്വയം

നിഷേധതി ബ്രഹ്മണി കല്പിതം ദ്വയമ് ।

ശ്രുതിപ്രമാണാനുഗൃഹീതബോധാ- (പാഠഭേദഃ - പ്രമാണാനുഗൃഹീതയുക്ത്യാ)

ത്തയോര്നിരാസഃ കരണീയ ഏവ

॥ 244॥

ശ്ലോക 245

നേദം നേദം കല്പിതത്വാന്ന സത്യം

രജ്ജുദൃഷ്ടവ്യാലവത്സ്വപ്നവച്ച । (പാഠഭേദഃ - രജ്ജൌ)

ഇത്ഥം ദൃശ്യം സാധുയുക്ത്യാ വ്യപോഹ്യ

ജ്ഞേയഃ പശ്ചാദേകഭാവസ്തയോര്യഃ

॥ 245॥

ശ്ലോക 246

തതസ്തു തൌ ലക്ഷണയാ സുലക്ഷ്യൌ

തയോരഖണ്ഡൈകരസത്വസിദ്ധയേ ।

നാലം ജഹത്യാ ന തഥാഽജഹത്യാ

കിന്തൂഭയാര്ഥാത്മികയൈവ ഭാവ്യമ്

॥ 246॥

ശ്ലോക 247

॥ 247॥ (പാഠഭേദഃ - ഭയാര്ഥൈകതയൈവ)

സ ദേവദത്തോഽയമിതീഹ ചൈകതാ

വിരുദ്ധധര്മാംശമപാസ്യ കഥ്യതേ ।

യഥാ തഥാ തത്ത്വമസീതിവാക്യേ

വിരുദ്ധധര്മാനുഭയത്ര ഹിത്വാ

ശ്ലോക 248

സംലക്ഷ്യ ചിന്മാത്രതയാ സദാത്മനോഃ

അഖണ്ഡഭാവഃ പരിചീയതേ ബുധൈഃ ।

ഏവം മഹാവാക്യശതേന കഥ്യതേ

ബ്രഹ്മാത്മനോരൈക്യമഖണ്ഡഭാവഃ

॥ 248॥

ശ്ലോക 249

അസ്ഥൂലമിത്യേതദസന്നിരസ്യ

സിദ്ധം സ്വതോ വ്യോമവദപ്രതര്ക്യമ് ।

അതോ മൃഷാമാത്രമിദം പ്രതീതം

ജഹീഹി യത്സ്വാത്മതയാ ഗൃഹീതമ് ।

ബ്രഹ്മാഹമിത്യേവ വിശുദ്ധബുദ്ധ്യാ

വിദ്ധി സ്വമാത്മാനമഖണ്ഡബോധമ്

॥ 249॥

ശ്ലോക 250

മൃത്കാര്യം സകലം ഘടാദി സതതം മൃന്മാത്രമേവാഹിതം (പാഠഭേദഃ - മൃന്മാത്രമേവാഭിതഃ)

തദ്വത്സജ്ജനിതം സദാത്മകമിദം സന്മാത്രമേവാഖിലമ് ।

യസ്മാന്നാസ്തി സതഃ പരം കിമപി തത്സത്യം സ ആത്മാ സ്വയം

തസ്മാത്തത്ത്വമസി പ്രശാന്തമമലം ബ്രഹ്മാദ്വയം യത്പരമ്

॥ 250॥

ശ്ലോക 251

നിദ്രാകല്പിതദേശകാലവിഷയജ്ഞാത്രാദി സര്വം യഥാ

മിഥ്യാ തദ്വദിഹാപി ജാഗ്രതി ജഗത്സ്വാജ്ഞാനകാര്യത്വതഃ ।

യസ്മാദേവമിദം ശരീരകരണപ്രാണാഹമാദ്യപ്യസത്

തസ്മാത്തത്ത്വമസി പ്രശാന്തമമലം ബ്രഹ്മാദ്വയം യത്പരമ്

॥ 251॥

ശ്ലോക 252

യത്ര ഭ്രാന്ത്യാ കല്പിതം തദ്വിവേകേ (പാഠഭേദഃ - യദ്വിവേകേ)

തത്തന്മാത്രം നൈവ തസ്മാദ്വിഭിന്നമ് ।

സ്വപ്നേ നഷ്ടം സ്വപ്നവിശ്വം വിചിത്രം

സ്വസ്മാദ്ഭിന്നം കിന്നു ദൃഷ്ടം പ്രബോധേ

॥ 252॥

ശ്ലോക 253

ജാതിനീതികുലഗോത്രദൂരഗം

നാമരൂപഗുണദോഷവര്ജിതമ് ।

ദേശകാലവിഷയാതിവര്തി യദ്

ബ്രഹ്മ തത്ത്വമസി ഭാവയാത്മനി

॥ 253॥

ശ്ലോക 254

യത്പരം സകലവാഗഗോചരം

ഗോചരം വിമലബോധചക്ഷുഷഃ ।

ശുദ്ധചിദ്ഘനമനാദി വസ്തു യദ്

ബ്രഹ്മ തത്ത്വമസി ഭാവയാത്മനി

॥ 254॥

ശ്ലോക 255

ഷഡ്ഭിരൂര്മിഭിരയോഗി യോഗിഹൃദ്-

ഭാവിതം ന കരണൈര്വിഭാവിതമ് ।

ബുദ്ധ്യവേദ്യമനവദ്യമസ്തി യദ് (പാഠഭേദഃ - ഭൂതി യദ്)

ബ്രഹ്മ തത്ത്വമസി ഭാവയാത്മനി

॥ 255॥

ശ്ലോക 256

ഭ്രാന്തികല്പിതജഗത്കലാശ്രയം

സ്വാശ്രയം ച സദസദ്വിലക്ഷണമ് ।

നിഷ്കലം നിരുപമാനവദ്ധി യദ് (പാഠഭേദഃ - നിരുപമാനമൃദ്ധിമത്)

ബ്രഹ്മ തത്ത്വമസി ഭാവയാത്മനി

॥ 256॥

ശ്ലോക 257

ജന്മവൃദ്ധിപരിണത്യപക്ഷയ-

വ്യാധിനാശനവിഹീനമവ്യയമ് ।

വിശ്വസൃഷ്ട്യവവിഘാതകാരണം (പാഠഭേദഃ - വനഘാതകാരണം)

ബ്രഹ്മ തത്ത്വമസി ഭാവയാത്മനി

॥ 257॥

ശ്ലോക 258

അസ്തഭേദമനപാസ്തലക്ഷണം

നിസ്തരങ്ഗജലരാശിനിശ്ചലമ് ।

നിത്യമുക്തമവിഭക്തമൂര്തി യദ്

ബ്രഹ്മ തത്ത്വമസി ഭാവയാത്മനി

॥ 258॥

ശ്ലോക 259

ഏകമേവ സദനേകകാരണം

കാരണാന്തരനിരാസ്യകാരണമ് । (പാഠഭേദഃ - സകാരണമ്)

കാര്യകാരണവിലക്ഷണം സ്വയം

ബ്രഹ്മ തത്ത്വമസി ഭാവയാത്മനി

॥ 259॥

ശ്ലോക 260

നിര്വികല്പകമനല്പമക്ഷരം

യത്ക്ഷരാക്ഷരവിലക്ഷണം പരമ് ।

നിത്യമവ്യയസുഖം നിരഞ്ജനം

ബ്രഹ്മ തത്ത്വമസി ഭാവയാത്മനി

॥ 260॥

ശ്ലോക 261

യദ്വിഭാതി സദനേകധാ ഭ്രമാ-

ന്നാമരൂപഗുണവിക്രിയാത്മനാ ।

ഹേമവത്സ്വയമവിക്രിയം സദാ

ബ്രഹ്മ തത്ത്വമസി ഭാവയാത്മനി

॥ 261॥

ശ്ലോക 262

യച്ചകാസ്ത്യനപരം പരാത്പരം

പ്രത്യഗേകരസമാത്മലക്ഷണമ് ।

സത്യചിത്സുഖമനന്തമവ്യയം

ബ്രഹ്മ തത്ത്വമസി ഭാവയാത്മനി

॥ 262॥

ശ്ലോക 263

ഉക്തമര്ഥമിമമാത്മനി സ്വയം

ഭാവയേത്പ്രഥിതയുക്തിഭിര്ധിയാ । (പാഠഭേദഃ - ഭാവയ പ്രഥിത)

സംശയാദിരഹിതം കരാമ്ബുവത്

തേന തത്ത്വനിഗമോ ഭവിഷ്യതി

॥ 263॥

ശ്ലോക 264

സമ്ബോധമാത്രം പരിശുദ്ധതത്ത്വം (പാഠഭേദഃ - സ്വം ബോധമാത്രം)

വിജ്ഞായ സങ്ഘേ നൃപവച്ച സൈന്യേ ।

തദാശ്രയഃ സ്വാത്മനി സര്വദാ സ്ഥിതോ (പാഠഭേദഃ - തദാത്മനൈവാത്മനി)

വിലാപയ ബ്രഹ്മണി വിശ്വജാതമ്

॥ 264॥

ശ്ലോക 265

॥ 265॥ (പാഠഭേദഃ - ദൃശ്യജാതമ്)

ബുദ്ധൌ ഗുഹായാം സദസദ്വിലക്ഷണം

ബ്രഹ്മാസ്തി സത്യം പരമദ്വിതീയമ് ।

തദാത്മനാ യോഽത്ര വസേദ്ഗുഹായാം

പുനര്ന തസ്യാങ്ഗഗുഹാപ്രവേശഃ

ശ്ലോക 266

ജ്ഞാതേ വസ്തുന്യപി ബലവതീ വാസനാഽനാദിരേഷാ

കര്താ ഭോക്താപ്യഹമിതി ദൃഢാ യാഽസ്യ സംസാരഹേതുഃ ।

പ്രത്യഗ്ദൃഷ്ട്യാഽഽത്മനി നിവസതാ സാപനേയാ പ്രയത്നാ-

ന്മുക്തിം പ്രാഹുസ്തദിഹ മുനയോ വാസനാതാനവം യത്

॥ 266॥

ശ്ലോക 267

അഹം മമേതി യോ ഭാവോ ദേഹാക്ഷാദാവനാത്മനി ।

അധ്യാസോഽയം നിരസ്തവ്യോ വിദുഷാ സ്വാത്മനിഷ്ഠയാ

॥ 267॥

ശ്ലോക 268

ജ്ഞാത്വാ സ്വം പ്രത്യഗാത്മാനം ബുദ്ധിതദ്വൃത്തിസാക്ഷിണമ് ।

സോഽഹമിത്യേവ സദ്വൃത്ത്യാഽനാത്മന്യാത്മമതിം ജഹി

॥ 268॥

ശ്ലോക 269

ലോകാനുവര്തനം ത്യക്ത്വാ ത്യക്ത്വാ ദേഹാനുവര്തനമ് ।

ശാസ്ത്രാനുവര്തനം ത്യക്ത്വാ സ്വാധ്യാസാപനയം കുരു

॥ 269॥

ശ്ലോക 270

ലോകവാസനയാ ജന്തോഃ ശാസ്ത്രവാസനയാപി ച ।

ദേഹവാസനയാ ജ്ഞാനം യഥാവന്നൈവ ജായതേ ॥ 271

സംസാരകാരാഗൃഹമോക്ഷമിച്ഛോ-

രയോമയം പാദനിബന്ധശഋങ്ഖലമ് । (പാഠഭേദഃ - നിബദ്ധ)

വദന്തി തജ്ജ്ഞാഃ പടു വാസനാത്രയം

യോഽസ്മാദ്വിമുക്തഃ സമുപൈതി മുക്തിമ്

॥ 270॥

ശ്ലോക 271

ജലാദിസംസര്ഗവശാത്പ്രഭൂത- (പാഠഭേദഃ - ജലാദിസമ്പര്കവശാത്)

ദുര്ഗന്ധധൂതാഽഗരുദിവ്യവാസനാ ।

സങ്ഘര്ഷണേനൈവ വിഭാതി സമ്യ-

ഗ്വിധൂയമാനേ സതി ബാഹ്യഗന്ധേ

॥ 272॥

ശ്ലോക 272

അന്തഃശ്രിതാനന്തദുരന്തവാസനാ-

ധൂലീവിലിപ്താ പരമാത്മവാസനാ ।

പ്രജ്ഞാതിസങ്ഘര്ഷണതോ വിശുദ്ധാ

പ്രതീയതേ ചന്ദനഗന്ധവത് സ്ഫുടമ്

॥ 273॥

ശ്ലോക 273

॥ 274॥ (പാഠഭേദഃ - സ്ഫുടാ)

അനാത്മവാസനാജാലൈസ്തിരോഭൂതാത്മവാസനാ ।

നിത്യാത്മനിഷ്ഠയാ തേഷാം നാശേ ഭാതി സ്വയം സ്ഫുടമ്

ശ്ലോക 274

॥ 275॥ (പാഠഭേദഃ - സ്ഫുടാ)

യഥാ യഥാ പ്രത്യഗവസ്ഥിതം മനഃ

തഥാ തഥാ മുഞ്ചതി ബാഹ്യവാസനാമ് । (പാഠഭേദഃ - ബാഹ്യവാസനാഃ)

നിഃശേഷമോക്ഷേ സതി വാസനാനാം

ആത്മാനുഭൂതിഃ പ്രതിബന്ധശൂന്യാ

ശ്ലോക 275

സ്വാത്മന്യേവ സദാ സ്ഥിത്വാ മനോ നശ്യതി യോഗിനഃ । (പാഠഭേദഃ - സ്ഥിത്യാ)

വാസനാനാം ക്ഷയശ്ചാതഃ സ്വാധ്യാസാപനയം കുരു

॥ 276॥

ശ്ലോക 276

തമോ ദ്വാഭ്യാം രജഃ സത്ത്വാത്സത്ത്വം ശുദ്ധേന നശ്യതി ।

തസ്മാത്സത്ത്വമവഷ്ടഭ്യ സ്വാധ്യാസാപനയം കുരു

॥ 277॥

ശ്ലോക 277

പ്രാരബ്ധം പുഷ്യതി വപുരിതി നിശ്ചിത്യ നിശ്ചലഃ ।

ധൈര്യമാലമ്ബ്യ യത്നേന സ്വാധ്യാസാപനയം കുരു

॥ 278॥

ശ്ലോക 278

നാഹം ജീവഃ പരം ബ്രഹ്മേത്യതദ്വ്യാവൃത്തിപൂര്വകമ് ।

വാസനാവേഗതഃ പ്രാപ്തസ്വാധ്യാസാപനയം കുരു

॥ 279॥

ശ്ലോക 279

ശ്രുത്യാ യുക്ത്യാ സ്വാനുഭൂത്യാ ജ്ഞാത്വാ സാര്വാത്മ്യമാത്മനഃ ।

ക്വചിദാഭാസതഃ പ്രാപ്തസ്വാധ്യാസാപനയം കുരു

॥ 280॥

ശ്ലോക 280

അനാദാനവിസര്ഗാഭ്യാമീഷന്നാസ്തി ക്രിയാ മുനേഃ । (പാഠഭേദഃ - അന്നാദാനവിസര്ഗാ)

തദേകനിഷ്ഠയാ നിത്യം സ്വാധ്യാസാപനയം കുരു

॥ 281॥

ശ്ലോക 281

തത്ത്വമസ്യാദിവാക്യോത്ഥബ്രഹ്മാത്മൈകത്വബോധതഃ ।

ബ്രഹ്മണ്യാത്മത്വദാര്ഢ്യായ സ്വാധ്യാസാപനയം കുരു

॥ 282॥

ശ്ലോക 282

അഹമ്ഭാവസ്യ ദേഹേഽസ്മിന്നിഃശേഷവിലയാവധി ।

സാവധാനേന യുക്താത്മാ സ്വാധ്യാസാപനയം കുരു

॥ 283॥

ശ്ലോക 283

പ്രതീതിര്ജീവജഗതോഃ സ്വപ്നവദ്ഭാതി യാവതാ ।

താവന്നിരന്തരം വിദ്വന്സ്വാധ്യാസാപനയം കുരു

॥ 284॥

ശ്ലോക 284

നിദ്രായാ ലോകവാര്തായാഃ ശബ്ദാദേരപി വിസ്മൃതേഃ ।

ക്വചിന്നാവസരം ദത്ത്വാ ചിന്തയാത്മാനമാത്മനി

॥ 285॥

ശ്ലോക 285

മാതാപിത്രോര്മലോദ്ഭൂതം മലമാംസമയം വപുഃ ।

ത്യക്ത്വാ ചാണ്ഡാലവദ്ദൂരം ബ്രഹ്മീഭൂയ കൃതീ ഭവ

॥ 286॥

ശ്ലോക 286

ഘടാകാശം മഹാകാശ ഇവാത്മാനം പരാത്മനി ।

വിലാപ്യാഖണ്ഡഭാവേന തൂഷ്ണീ ഭവ സദാ മുനേ

॥ 287॥

ശ്ലോക 287

॥ 288॥ (പാഠഭേദഃ - തൂഷ്ണീം)

സ്വപ്രകാശമധിഷ്ഠാനം സ്വയമ്ഭൂയ സദാത്മനാ ।

ബ്രഹ്മാണ്ഡമപി പിണ്ഡാണ്ഡം ത്യജ്യതാം മലഭാണ്ഡവത്

ശ്ലോക 288

ചിദാത്മനി സദാനന്ദേ ദേഹാരൂഢാമഹന്ധിയമ് ।

നിവേശ്യ ലിങ്ഗമുത്സൃജ്യ കേവലോ ഭവ സര്വദാ

॥ 289॥

ശ്ലോക 289

യത്രൈഷ ജഗദാഭാസോ ദര്പണാന്തഃ പുരം യഥാ ।

തദ്ബ്രഹ്മാഹമിതി ജ്ഞാത്വാ കൃതകൃത്യോ ഭവിഷ്യസി

॥ 290॥

ശ്ലോക 290

യത്സത്യഭൂതം നിജരൂപമാദ്യം

ചിദദ്വയാനന്ദമരൂപമക്രിയമ് ।

തദേത്യ മിഥ്യാവപുരുത്സൃജേത (പാഠഭേദഃ - സൃജൈത)

ശൈലൂഷവദ്വേഷമുപാത്തമാത്മനഃ

॥ 291॥

ശ്ലോക 291

സര്വാത്മനാ ദൃശ്യമിദം മൃഷൈവ

നൈവാഹമര്ഥഃ ക്ഷണികത്വദര്ശനാത് ।

ജാനാമ്യഹം സര്വമിതി പ്രതീതിഃ

കുതോഽഹമാദേഃ ക്ഷണികസ്യ സിധ്യേത്

॥ 292॥

ശ്ലോക 292

അഹമ്പദാര്ഥസ്ത്വഹമാദിസാക്ഷീ

നിത്യം സുഷുപ്താവപി ഭാവദര്ശനാത് ।

ബ്രൂതേ ഹ്യജോ നിത്യ ഇതി ശ്രുതിഃ സ്വയം

തത്പ്രത്യഗാത്മാ സദസദ്വിലക്ഷണഃ

॥ 293॥

ശ്ലോക 293

വികാരിണാം സര്വവികാരവേത്താ

നിത്യാവികാരോ ഭവിതും സമര്ഹതി । (പാഠഭേദഃ - നിത്യോഽവികാരോ)

മനോരഥസ്വപ്നസുഷുപ്തിഷു സ്ഫുടം

പുനഃ പുനര്ദൃഷ്ടമസത്ത്വമേതയോഃ

॥ 294॥

ശ്ലോക 294

അതോഽഭിമാനം ത്യജ മാംസപിണ്ഡേ

പിണ്ഡാഭിമാനിന്യപി ബുദ്ധികല്പിതേ ।

കാലത്രയാബാധ്യമഖണ്ഡബോധം

ജ്ഞാത്വാ സ്വമാത്മാനമുപൈഹി ശാന്തിമ്

॥ 295॥

ശ്ലോക 295

ത്യജാഭിമാനം കുലഗോത്രനാമ-

രൂപാശ്രമേഷ്വാര്ദ്രശവാശ്രിതേഷു ।

ലിങ്ഗസ്യ ധര്മാനപി കര്തൃതാദീം-

സ്ത്യക്ത്വാ ഭവാഖണ്ഡസുഖസ്വരൂപഃ

॥ 296॥

ശ്ലോക 296

സന്ത്യന്യേ പ്രതിബന്ധാഃ പുംസഃ സംസാരഹേതവോ ദൃഷ്ടാഃ ।

തേഷാമേവം മൂലം പ്രഥമവികാരോ ഭവത്യഹങ്കാരഃ

॥ 297॥

ശ്ലോക 297

॥ 298॥ (പാഠഭേദഃ - തേഷാമേഷാം)

യാവത്സ്യാത്സ്വസ്യ സമ്ബന്ധോഽഹങ്കാരേണ ദുരാത്മനാ ।

താവന്ന ലേശമാത്രാപി മുക്തിവാര്താ വിലക്ഷണാ

ശ്ലോക 298

അഹങ്കാരഗ്രഹാന്മുക്തഃ സ്വരൂപമുപപദ്യതേ ।

ചന്ദ്രവദ്വിമലഃ പൂര്ണഃ സദാനന്ദഃ സ്വയമ്പ്രഭഃ

॥ 299॥

ശ്ലോക 299

യോ വാ പുരേ സോഽഹമിതി പ്രതീതോ (പാഠഭേദഃ - പുരൈഷോഽഹമിതി)

ബുദ്ധ്യാ പ്രക്ലൃപ്തസ്തമസാഽതിമൂഢയാ । (പാഠഭേദഃ - ബുദ്ധ്യാഽവിവിക്തസ്തമസാ)

തസ്യൈവ നിഃശേഷതയാ വിനാശേ

ബ്രഹ്മാത്മഭാവഃ പ്രതിബന്ധശൂന്യഃ

॥ 300॥

ശ്ലോക 300

ബ്രഹ്മാനന്ദനിധിര്മഹാബലവതാഽഹങ്കാരഘോരാഹിനാ

സംവേഷ്ട്യാത്മനി രക്ഷ്യതേ ഗുണമയൈശ്ചണ്ഡേസ്ത്രിഭിര്മസ്തകൈഃ (പാഠഭേദഃ - ചണ്ഡൈ)

വിജ്ഞാനാഖ്യമഹാസിനാ ശ്രുതിമതാ വിച്ഛിദ്യ ശീര്ഷത്രയം (പാഠഭേദഃ - ദ്യുതിമതാ)

നിര്മൂല്യാഹിമിമം നിധിം സുഖകരം ധീരോഽനുഭോക്തുങ്ക്ഷമഃ

॥ 301॥

ശ്ലോക 301

യാവദ്വാ യത്കിഞ്ചിദ്വിഷദോഷസ്ഫൂര്തിരസ്തി ചേദ്ദേഹേ ।

കഥമാരോഗ്യായ ഭവേത്തദ്വദഹന്താപി യോഗിനോ മുക്ത്യൈ

॥ 302॥

ശ്ലോക 302

അഹമോഽത്യന്തനിവൃത്ത്യാ തത്കൃതനാനാവികല്പസംഹൃത്യാ ।

പ്രത്യക്തത്ത്വവിവേകാദിദമഹമസ്മീതി വിന്ദതേ തത്ത്വമ്

॥ 303॥

ശ്ലോക 303

॥ 304॥ (പാഠഭേദഃ - വിവേകാദയമ്)

അഹങ്കാരേ കര്തര്യഹമിതി മതിം മുഞ്ച സഹസാ (പാഠഭേദഃ - അഹങ്കര്തര്യസ്മിന്നഹമിതി)

വികാരാത്മന്യാത്മപ്രതിഫലജുഷി സ്വസ്ഥിതിമുഷി ।

യദധ്യാസാത്പ്രാപ്താ ജനിമൃതിജരാദുഃഖബഹുലാ

പ്രതീചശ്ചിന്മൂര്തേസ്തവ സുഖതനോഃ സംസൃതിരിയമ്

ശ്ലോക 304

സദൈകരൂപസ്യ ചിദാത്മനോ വിഭോ-

രാനന്ദമൂര്തേരനവദ്യകീര്തേഃ ।

നൈവാന്യഥാ ക്വാപ്യവികാരിണസ്തേ

വിനാഹമധ്യാസമമുഷ്യ സംസൃതിഃ

॥ 305॥

ശ്ലോക 305

തസ്മാദഹങ്കാരമിമം സ്വശത്രും

ഭോക്തുര്ഗലേ കണ്ടകവത്പ്രതീതമ് ।

വിച്ഛിദ്യ വിജ്ഞാനമഹാസിനാ സ്ഫുടം

ഭുങ്ക്ഷ്വാത്മസാമ്രാജ്യസുഖം യഥേഷ്ടമ്

॥ 306॥

ശ്ലോക 306

തതോഽഹമാദേര്വിനിവര്ത്യ വൃത്തിം

സന്ത്യക്തരാഗഃ പരമാര്ഥലാഭാത് ।

തൂഷ്ണീം സമാസ്സ്വാത്മസുഖാനുഭൂത്യാ

പൂര്ണാത്മനാ ബ്രഹ്മണി നിര്വികല്പഃ

॥ 307॥

ശ്ലോക 307

സമൂലകൃത്തോഽപി മഹാനഹം പുനഃ

വ്യുല്ലേഖിതഃ സ്യാദ്യദി ചേതസാ ക്ഷണമ് ।

സഞ്ജീവ്യ വിക്ഷേപശതം കരോതി

നഭസ്വതാ പ്രാവൃഷി വാരിദോ യഥാ

॥ 308॥

ശ്ലോക 308

നിഗൃഹ്യ ശത്രോരഹമോഽവകാശഃ

ക്വചിന്ന ദേയോ വിഷയാനുചിന്തയാ ।

സ ഏവ സഞ്ജീവനഹേതുരസ്യ

പ്രക്ഷീണജമ്ബീരതരോരിവാമ്ബു

॥ 309॥

ശ്ലോക 309

ദേഹാത്മനാ സംസ്ഥിത ഏവ കാമീ

വിലക്ഷണഃ കാമയിതാ കഥം സ്യാത് ।

അതോഽര്ഥസന്ധാനപരത്വമേവ

ഭേദപ്രസക്ത്യാ ഭവബന്ധഹേതുഃ

॥ 310॥

ശ്ലോക 310

കാര്യപ്രവര്ധനാദ്ബീജപ്രവൃദ്ധിഃ പരിദൃശ്യതേ ।

കാര്യനാശാദ്ബീജനാശസ്തസ്മാത്കാര്യം നിരോധയേത്

॥ 311॥

ശ്ലോക 311

വാസനാവൃദ്ധിതഃ കാര്യം കാര്യവൃദ്ധ്യാ ച വാസനാ ।

വര്ധതേ സര്വഥാ പുംസഃ സംസാരോ ന നിവര്തതേ

॥ 312॥

ശ്ലോക 312

സംസാരബന്ധവിച്ഛിത്ത്യൈ തദ് ദ്വയം പ്രദഹേദ്യതിഃ ।

വാസനാവൃദ്ധിരേതാഭ്യാം ചിന്തയാ ക്രിയയാ ബഹിഃ

॥ 313॥

ശ്ലോക 313

॥ 314॥ (പാഠഭേദഃ - വാസനാ പ്രേര്യതേ ഹ്യന്തഃ)

താഭ്യാം പ്രവര്ധമാനാ സാ സൂതേ സംസൃതിമാത്മനഃ ।

ത്രയാണാം ച ക്ഷയോപായഃ സര്വാവസ്ഥാസു സര്വദാ

ശ്ലോക 314

സര്വത്ര സര്വതഃ സര്വബ്രഹ്മമാത്രാവലോകനൈഃ । (പാഠഭേദഃ - മാത്രാവലോകനമ്)

സദ്ഭാവവാസനാദാര്ഢ്യാത്തത്ത്രയം ലയമശ്നുതേ

॥ 315॥

ശ്ലോക 315

ക്രിയാനാശേ ഭവേച്ചിന്താനാശോഽസ്മാദ്വാസനാക്ഷയഃ ।

വാസനാപ്രക്ഷയോ മോക്ഷഃ സാ ജീവന്മുക്തിരിഷ്യതേ

॥ 316॥

ശ്ലോക 316

॥ 317॥ (പാഠഭേദഃ - സ)

സദ്വാസനാസ്ഫൂര്തിവിജൃമ്ഭണേ സതി

ഹ്യസൌ വിലീനാപ്യഹമാദിവാസനാ । (പാഠഭേദഃ - വിലീനാ ത്വഹമാദിവാസനാ)

അതിപ്രകൃഷ്ടാപ്യരുണപ്രഭായാം

വിലീയതേ സാധു യഥാ തമിസ്രാ

ശ്ലോക 317

തമസ്തമഃകാര്യമനര്ഥജാലം

ന ദൃശ്യതേ സത്യുദിതേ ദിനേശേ ।

തഥാഽദ്വയാനന്ദരസാനുഭൂതൌ

നൈവാസ്തി ബന്ധോ ന ച ദുഃഖഗന്ധഃ

॥ 318॥

ശ്ലോക 318

ദൃശ്യം പ്രതീതം പ്രവിലാപയന്സന് (പാഠഭേദഃ - പ്രവിലാപയന്സ്വയം)

സന്മാത്രമാനന്ദഘനം വിഭാവയന് ।

സമാഹിതഃ സന്ബഹിരന്തരം വാ

കാലം നയേഥാഃ സതി കര്മബന്ധേ

॥ 319॥

ശ്ലോക 319

പ്രമാദോ ബ്രഹ്മനിഷ്ഠായാം ന കര്തവ്യഃ കദാചന ।

പ്രമാദോ മൃത്യുരിത്യാഹ ഭഗവാന്ബ്രഹ്മണഃ സുതഃ

॥ 320॥

ശ്ലോക 320

ന പ്രമാദാദനര്ഥോഽന്യോ ജ്ഞാനിനഃ സ്വസ്വരൂപതഃ ।

തതോ മോഹസ്തതോഽഹന്ധീസ്തതോ ബന്ധസ്തതോ വ്യഥാ

॥ 321॥

ശ്ലോക 321

വിഷയാഭിമുഖം ദൃഷ്ട്വാ വിദ്വാംസമപി വിസ്മൃതിഃ ।

വിക്ഷേപയതി ധീദോഷൈര്യോഷാ ജാരമിവ പ്രിയമ്

॥ 322॥

ശ്ലോക 322

യഥാപകൃഷ്ടം ശൈവാലം ക്ഷണമാത്രം ന തിഷ്ഠതി ।

ആവൃണോതി തഥാ മായാ പ്രാജ്ഞം വാപി പരാങ്മുഖമ്

॥ 323॥

ശ്ലോക 323

ലക്ഷ്യച്യുതം ചേദ്യദി ചിത്തമീഷദ്

ബഹിര്മുഖം സന്നിപതേത്തതസ്തതഃ ।

പ്രമാദതഃ പ്രച്യുതകേലികന്ദുകഃ

സോപാനപങ്ക്തൌ പതിതോ യഥാ തഥാ

॥ 324॥

ശ്ലോക 324

വിഷയേഷ്വാവിശച്ചേതഃ സങ്കല്പയതി തദ്ഗുണാന് ।

സമ്യക്സങ്കല്പനാത്കാമഃ കാമാത്പുംസഃ പ്രവര്തനമ്

॥ 325॥

ശ്ലോക 325

അതഃ പ്രമാദാന്ന പരോഽസ്തി മൃത്യുഃ

വിവേകിനോ ബ്രഹ്മവിദഃ സമാധൌ ।

സമാഹിതഃ സിദ്ധിമുപൈതി സമ്യക്

സമാഹിതാത്മാ ഭവ സാവധാനഃ

॥ 326॥

ശ്ലോക 326

തതഃ സ്വരൂപവിഭ്രംശോ വിഭ്രഷ്ടസ്തു പതത്യധഃ ।

പതിതസ്യ വിനാ നാശം പുനര്നാരോഹ ഈക്ഷ്യതേ

॥ 327॥

ശ്ലോക 327

സങ്കല്പം വര്ജയേത്തസ്മാത്സര്വാനര്ഥസ്യ കാരണമ് ।

അപഥ്യാനി ഹി വസ്തൂനി വ്യാധിഗ്രസ്തോ യഥോത്സൃജേ ।

ജീവതോ യസ്യ കൈവല്യം വിദേഹേ സ ച കേവലഃ ।

യത്കിഞ്ചിത് പശ്യതോ ഭേദം ഭയം ബ്രൂതേ യജുഃശ്രുതിഃ

॥ 328॥

ശ്ലോക 328

യദാ കദാ വാപി വിപശ്ചിദേഷ

ബ്രഹ്മണ്യനന്തേഽപ്യണുമാത്രഭേദമ് ।

പശ്യത്യഥാമുഷ്യ ഭയം തദൈവ

യദ്വീക്ഷിതം ഭിന്നതയാ പ്രമാദാത്

॥ 329॥

ശ്ലോക 329

॥ 330॥ (പാഠഭേദഃ - യദീക്ഷിതം)

ശ്രുതിസ്മൃതിന്യായശതൈര്നിഷിദ്ധേ

ദൃശ്യേഽത്ര യഃ സ്വാത്മമതിം കരോതി ।

ഉപൈതി ദുഃഖോപരി ദുഃഖജാതം

നിഷിദ്ധകര്താ സ മലിമ്ലുചോ യഥാ

ശ്ലോക 330

സത്യാഭിസന്ധാനരതോ വിമുക്തോ

മഹത്ത്വമാത്മീയമുപൈതി നിത്യമ് ।

മിഥ്യാഭിസന്ധാനരതസ്തു നശ്യേദ്

ദൃഷ്ടം തദേതദ്യദചൌരചൌരയോഃ

॥ 331॥

ശ്ലോക 331

॥ 332॥ (പാഠഭേദഃ - ചോരചോരയോഃ)

യതിരസദനുസന്ധിം ബന്ധഹേതും വിഹായ

സ്വയമയമഹമസ്മീത്യാത്മദൃഷ്ട്യൈവ തിഷ്ഠേത്

സുഖയതി നനു നിഷ്ഠാ ബ്രഹ്മണി സ്വാനുഭൂത്യാ

ഹരതി പരമവിദ്യാകാര്യദുഃഖം പ്രതീതമ്

ശ്ലോക 332

ബാഹ്യാനുസന്ധിഃ പരിവര്ധയേത്ഫലം (പാഠഭേദഃ - ബാഹ്യാഭിസന്ധിഃ)

ദുര്വാസനാമേവ തതസ്തതോഽധികാമ് ।

ജ്ഞാത്വാ വിവേകൈഃ പരിഹൃത്യ ബാഹ്യം

സ്വാത്മാനുസന്ധിം വിദധീത നിത്യമ്

॥ 333॥

ശ്ലോക 333

ബാഹ്യേ നിരുദ്ധേ മനസഃ പ്രസന്നതാ

മനഃപ്രസാദേ പരമാത്മദര്ശനമ് ।

തസ്മിന്സുദൃഷ്ടേ ഭവബന്ധനാശോ

ബഹിര്നിരോധഃ പദവീ വിമുക്തേഃ

॥ 334॥

ശ്ലോക 334

കഃ പണ്ഡിതഃ സന്സദസദ്വിവേകീ

ശ്രുതിപ്രമാണഃ പരമാര്ഥദര്ശീ ।

ജാനന്ഹി കുര്യാദസതോഽവലമ്ബം

സ്വപാതഹേതോഃ ശിശുവന്മുമുക്ഷുഃ

॥ 335॥

ശ്ലോക 335

ദേഹാദിസംസക്തിമതോ ന മുക്തിഃ

മുക്തസ്യ ദേഹാദ്യഭിമത്യഭാവഃ ।

സുപ്തസ്യ നോ ജാഗരണം ന ജാഗ്രതഃ

സ്വപ്നസ്തയോര്ഭിന്നഗുണാശ്രയത്വാത്

॥ 336॥

ശ്ലോക 336

അന്തര്ബഹിഃ സ്വം സ്ഥിരജങ്ഗമേഷു

ജ്ഞാത്വാഽഽത്മനാധാരതയാ വിലോക്യ । (പാഠഭേദഃ - ജ്ഞാനാത്മന്)

ത്യക്താഖിലോപാധിരഖണ്ഡരൂപഃ

പൂര്ണാത്മനാ യഃ സ്ഥിത ഏഷ മുക്തഃ

॥ 337॥

ശ്ലോക 337

സര്വാത്മനാ ബന്ധവിമുക്തിഹേതുഃ

സര്വാത്മഭാവാന്ന പരോഽസ്തി കശ്ചിത് ।

ദൃശ്യാഗ്രഹേ സത്യുപപദ്യതേഽസൌ

സര്വാത്മഭാവോഽസ്യ സദാത്മനിഷ്ഠയാ

॥ 338॥

ശ്ലോക 338

ദൃശ്യസ്യാഗ്രഹണം കഥം നു ഘടതേ ദേഹാത്മനാ തിഷ്ഠതോ

ബാഹ്യാര്ഥാനുഭവപ്രസക്തമനസസ്തത്തത്ക്രിയാം കുര്വതഃ ।

സന്ന്യസ്താഖിലധര്മകര്മവിഷയൈര്നിത്യാത്മനിഷ്ഠാപരൈഃ

തത്ത്വജ്ഞൈഃ കരണീയമാത്മനി സദാനന്ദേച്ഛുഭിര്യത്നതഃ

॥ 339॥

ശ്ലോക 339

സര്വാത്മസിദ്ധയേ ഭിക്ഷോഃ കൃതശ്രവണകര്മണഃ । (പാഠഭേദഃ - സാര്വാത്മ്യ)

സമാധിം വിദധാത്യേഷാ ശാന്തോ ദാന്ത ഇതി ശ്രുതിഃ

॥ 340॥

ശ്ലോക 340

ആരൂഢശക്തേരഹമോ വിനാശഃ

കര്തുന്ന ശക്യ സഹസാപി പണ്ഡിതൈഃ । (പാഠഭേദഃ - കര്തും ന)

യേ നിര്വികല്പാഖ്യസമാധിനിശ്ചലാഃ

താനന്തരാഽനന്തഭവാ ഹി വാസനാഃ

॥ 341॥

ശ്ലോക 341

അഹമ്ബുദ്ധ്യൈവ മോഹിന്യാ യോജയിത്വാഽഽവൃതേര്ബലാത് ।

വിക്ഷേപശക്തിഃ പുരുഷം വിക്ഷേപയതി തദ്ഗുണൈഃ

॥ 342॥

ശ്ലോക 342

വിക്ഷേപശക്തിവിജയോ വിഷമോ വിധാതും

നിഃശേഷമാവരണശക്തിനിവൃത്ത്യഭാവേ ।

ദൃഗ്ദൃശ്യയോഃ സ്ഫുടപയോജലവദ്വിഭാഗേ

നശ്യേത്തദാവരണമാത്മനി ച സ്വഭാവാത് ।

നിഃസംശയേന ഭവതി പ്രതിബന്ധശൂന്യോ

വിക്ഷേപണം ന ഹി തദാ യദി ചേന്മൃഷാര്ഥേ

॥ 343॥

ശ്ലോക 343

॥ 344॥ (പാഠഭേദഃ - നിക്ഷേപണം)

സമ്യഗ്വിവേകഃ സ്ഫുടബോധജന്യോ

വിഭജ്യ ദൃഗ്ദൃശ്യപദാര്ഥതത്ത്വമ് ।

ഛിനത്തി മായാകൃതമോഹബന്ധം

യസ്മാദ്വിമുക്തസ്തു പുനര്ന സംസൃതിഃ

ശ്ലോക 344

॥ 345॥ (പാഠഭേദഃ - വിമുക്തസ്യ)

പരാവരൈകത്വവിവേകവഹ്നിഃ

ദഹത്യവിദ്യാഗഹനം ഹ്യശേഷമ് ।

കിം സ്യാത്പുനഃ സംസരണസ്യ ബീജം

അദ്വൈതഭാവം സമുപേയുഷോഽസ്യ

ശ്ലോക 345

ആവരണസ്യ നിവൃത്തിര്ഭവതി ഹി സമ്യക്പദാര്ഥദര്ശനതഃ ।

മിഥ്യാജ്ഞാനവിനാശസ്തദ്വിക്ഷേപജനിതദുഃഖനിവൃത്തിഃ

॥ 346॥

ശ്ലോക 346

ഏതത്ത്രിതയം ദൃഷ്ടം സമ്യഗ്രജ്ജുസ്വരൂപവിജ്ഞാനാത് ।

തസ്മാദ്വസ്തുസതത്ത്വം ജ്ഞാതവ്യം ബന്ധമുക്തയേ വിദുഷാ

॥ 347॥

ശ്ലോക 347

അയോഽഗ്നിയോഗാദിവ സത്സമന്വയാന്

മാത്രാദിരൂപേണ വിജൃമ്ഭതേ ധീഃ ।

തത്കാര്യമേതദ്ദ്വിതയം യതോ മൃഷാ (പാഠഭേദഃ - തത്കാര്യമേവ ത്രിതയം)

ദൃഷ്ടം ഭ്രമസ്വപ്നമനോരഥേഷു

॥ 348॥

ശ്ലോക 348

തതോ വികാരാഃ പ്രകൃതേരഹമ്മുഖാ

ദേഹാവസാനാ വിഷയാശ്ച സര്വേ ।

ക്ഷണേഽന്യഥാഭാവിതയാ ഹ്യമീഷാ- (പാഠഭേദഃ - ഭാവിന ഏഷ ആത്മാ)

മസത്ത്വമാത്മാ തു കദാപി നാന്യഥാ

॥ 349॥

ശ്ലോക 349

॥ 350॥ (പാഠഭേദഃ - മസത്ത്വമാത്മാ തു കദാപി)

നിത്യാദ്വയാഖണ്ഡചിദേകരൂപോ

ബുദ്ധ്യാദിസാക്ഷീ സദസദ്വിലക്ഷണഃ ।

അഹമ്പദപ്രത്യയലക്ഷിതാര്ഥഃ

പ്രത്യക് സദാനന്ദഘനഃ പരാത്മാ

ശ്ലോക 350

ഇത്ഥം വിപശ്ചിത്സദസദ്വിഭജ്യ

നിശ്ചിത്യ തത്ത്വം നിജബോധദൃഷ്ട്യാ ।

ജ്ഞാത്വാ സ്വമാത്മാനമഖണ്ഡബോധം

തേഭ്യോ വിമുക്തഃ സ്വയമേവ ശാമ്യതി

॥ 351॥

ശ്ലോക 351

അജ്ഞാനഹൃദയഗ്രന്ഥേര്നിഃശേഷവിലയസ്തദാ ।

സമാധിനാഽവികല്പേന യദാഽദ്വൈതാത്മദര്ശനമ്

॥ 352॥

ശ്ലോക 352

ത്വമഹമിദമിതീയം കല്പനാ ബുദ്ധിദോഷാത്

പ്രഭവതി പരമാത്മന്യദ്വയേ നിര്വിശേഷേ ।

പ്രവിലസതി സമാധാവസ്യ സര്വോ വികല്പോ

വിലയനമുപഗച്ഛേദ്വസ്തുതത്ത്വാവധൃത്യാ

॥ 353॥

ശ്ലോക 353

ശാന്തോ ദാന്തഃ പരമുപരതഃ ക്ഷാന്തിയുക്തഃ സമാധിം

കുര്വന്നിത്യം കലയതി യതിഃ സ്വസ്യ സര്വാത്മഭാവമ് ।

തേനാവിദ്യാതിമിരജനിതാന്സാധു ദഗ്ധ്വാ വികല്പാന്

ബ്രഹ്മാകൃത്യാ നിവസതി സുഖം നിഷ്ക്രിയോ നിര്വികല്പഃ

॥ 354॥

ശ്ലോക 354

സമാഹിതാ യേ പ്രവിലാപ്യ ബാഹ്യം

ശ്രോത്രാദി ചേതഃ സ്വമഹം ചിദാത്മനി ।

ത ഏവ മുക്താ ഭവപാശബന്ധൈഃ

നാന്യേ തു പാരോക്ഷ്യകഥാഭിധായിനഃ

॥ 355॥

ശ്ലോക 355

ഉപാധിഭേദാത്സ്വയമേവ ഭിദ്യതേ (പാഠഭേദഃ - യോഗാത്സ്വയമേവ)

ചോപാധ്യപോഹേ സ്വയമേവ കേവലഃ ।

തസ്മാദുപാധേര്വിലയായ വിദ്വാന്

വസേത്സദാഽകല്പസമാധിനിഷ്ഠയാ

॥ 356॥

ശ്ലോക 356

സതി സക്തോ നരോ യാതി സദ്ഭാവം ഹ്യേകനിഷ്ഠയാ ।

കീടകോ ഭ്രമരം ധ്യായന് ഭ്രമരത്വായ കല്പതേ

॥ 357॥

ശ്ലോക 357

ക്രിയാന്തരാസക്തിമപാസ്യ കീടകോ

ധ്യായന്നലിത്വം ഹ്യലിഭാവമൃച്ഛതി । (പാഠഭേദഃ - ധ്യായന്യഥാലിം)

തഥൈവ യോഗീ പരമാത്മതത്ത്വം

ധ്യാത്വാ സമായാതി തദേകനിഷ്ഠയാ

॥ 358॥

ശ്ലോക 358

അതീവ സൂക്ഷ്മം പരമാത്മതത്ത്വം

ന സ്ഥൂലദൃഷ്ട്യാ പ്രതിപത്തുമര്ഹതി ।

സമാധിനാത്യന്തസുസൂക്ഷ്മവൃത്ത്യാ

ജ്ഞാതവ്യമാര്യൈരതിശുദ്ധബുദ്ധിഭിഃ

॥ 359॥

ശ്ലോക 359

യഥാ സുവര്ണം പുടപാകശോധിതം

ത്യക്ത്വാ മലം സ്വാത്മഗുണം സമൃച്ഛതി ।

തഥാ മനഃ സത്ത്വരജസ്തമോമലം

ധ്യാനേന സന്ത്യജ്യ സമേതി തത്ത്വമ്

॥ 360॥

ശ്ലോക 360

നിരന്തരാഭ്യാസവശാത്തദിത്ഥം

പക്വം മനോ ബ്രഹ്മണി ലീയതേ യദാ ।

തദാ സമാധിഃ സവികല്പവര്ജിതഃ (പാഠഭേദഃ - സ വികല്പവര്ജിതഃ)

സ്വതോഽദ്വയാനന്ദരസാനുഭാവകഃ

॥ 361॥

ശ്ലോക 361

സമാധിനാഽനേന സമസ്തവാസനാ-

ഗ്രന്ഥേര്വിനാശോഽഖിലകര്മനാശഃ ।

അന്തര്ബഹിഃ സര്വത ഏവ സര്വദാ

സ്വരൂപവിസ്ഫൂര്തിരയത്നതഃ സ്യാത്

॥ 362॥

ശ്ലോക 362

ശ്രുതേഃ ശതഗുണം വിദ്യാന്മനനം മനനാദപി ।

നിദിധ്യാസം ലക്ഷഗുണമനന്തം നിര്വികല്പകമ്

॥ 363॥

ശ്ലോക 363

നിര്വികല്പകസമാധിനാ സ്ഫുടം

ബ്രഹ്മതത്ത്വമവഗമ്യതേ ധ്രുവമ് ।

നാന്യഥാ ചലതയാ മനോഗതേഃ

പ്രത്യയാന്തരവിമിശ്രിതം ഭവേത്

॥ 364॥

ശ്ലോക 364

അതഃ സമാധത്സ്വ യതേന്ദ്രിയഃ സന്

നിരന്തരം ശാന്തമനാഃ പ്രതീചി ।

വിധ്വംസയ ധ്വാന്തമനാദ്യവിദ്യയാ

കൃതം സദേകത്വവിലോകനേന

॥ 365॥

ശ്ലോക 365

യോഗസ്യ പ്രഥമദ്വാരം വാങ്നിരോധോഽപരിഗ്രഹഃ । (പാഠഭേദഃ - പ്രഥമം ദ്വാരം)

നിരാശാ ച നിരീഹാ ച നിത്യമേകാന്തശീലതാ

॥ 366॥

ശ്ലോക 366

ഏകാന്തസ്ഥിതിരിന്ദ്രിയോപരമണേ ഹേതുര്ദമശ്ചേതസഃ

സംരോധേ കരണം ശമേന വിലയം യായാദഹംവാസനാ ।

തേനാനന്ദരസാനുഭൂതിരചലാ ബ്രാഹ്മീ സദാ യോഗിനഃ

തസ്മാച്ചിത്തനിരോധ ഏവ സതതം കാര്യഃ പ്രയത്നോ മുനേഃ

॥ 367॥

ശ്ലോക 367

॥ 368॥ പ്രയത്നാന്മുനേഃ

വാചം നിയച്ഛാത്മനി തം നിയച്ഛ

ബുദ്ധൌ ധിയം യച്ഛ ച ബുദ്ധിസാക്ഷിണി ।

തം ചാപി പൂര്ണാത്മനി നിര്വികല്പേ

വിലാപ്യ ശാന്തിം പരമാം ഭജസ്വ

ശ്ലോക 368

ദേഹപ്രാണേന്ദ്രിയമനോബുദ്ധ്യാദിഭിരുപാധിഭിഃ ।

യൈര്യൈര്വൃത്തേഃസമായോഗസ്തത്തദ്ഭാവോഽസ്യ യോഗിനഃ

॥ 369॥

ശ്ലോക 369

തന്നിവൃത്ത്യാ മുനേഃ സമ്യക് സര്വോപരമണം സുഖമ് ।

സന്ദൃശ്യതേ സദാനന്ദരസാനുഭവവിപ്ലവഃ

॥ 370॥

ശ്ലോക 370

അന്തസ്ത്യാഗോ ബഹിസ്ത്യാഗോ വിരക്തസ്യൈവ യുജ്യതേ ।

ത്യജത്യന്തര്ബഹിഃസങ്ഗം വിരക്തസ്തു മുമുക്ഷയാ

॥ 371॥

ശ്ലോക 371

ബഹിസ്തു വിഷയൈഃ സങ്ഗം തഥാന്തരഹമാദിഭിഃ । (പാഠഭേദഃ - സങ്ഗഃ)

വിരക്ത ഏവ ശക്നോതി ത്യക്തും ബ്രഹ്മണി നിഷ്ഠിതഃ

॥ 372॥

ശ്ലോക 372

വൈരാഗ്യബോധൌ പുരുഷസ്യ പക്ഷിവത്

പക്ഷൌ വിജാനീഹി വിചക്ഷണ ത്വമ് ।

വിമുക്തിസൌധാഗ്രലതാധിരോഹണം

താഭ്യാം വിനാ നാന്യതരേണ സിധ്യതി

॥ 373॥

ശ്ലോക 373

അത്യന്തവൈരാഗ്യവതഃ സമാധിഃ

സമാഹിതസ്യൈവ ദൃഢപ്രബോധഃ ।

പ്രബുദ്ധതത്ത്വസ്യ ഹി ബന്ധമുക്തിഃ

മുക്താത്മനോ നിത്യസുഖാനുഭൂതിഃ

॥ 374॥

ശ്ലോക 374

വൈരാഗ്യാന്ന പരം സുഖസ്യ ജനകം പശ്യാമി വശ്യാത്മനഃ

തച്ചേച്ഛുദ്ധതരാത്മബോധസഹിതം സ്വാരാജ്യസാമ്രാജ്യധുക് ।

ഏതദ്ദ്വാരമജസ്രമുക്തിയുവതേര്യസ്മാത്ത്വമസ്മാത്പരം

സര്വത്രാസ്പൃഹയാ സദാത്മനി സദാ പ്രജ്ഞാം കുരു ശ്രേയസേ

॥ 375॥

ശ്ലോക 375

ആശാം ഛിന്ദ്ധി വിഷോപമേഷു വിഷയേഷ്വേഷൈവ മൃത്യോഃ കൃതി- (പാഠഭേദഃ - മൃത്യോഃ സൃതി)

സ്ത്യക്ത്വാ ജാതികുലാശ്രമേഷ്വഭിമതിം മുഞ്ചാതിദൂരാത്ക്രിയാഃ ।

ദേഹാദാവസതി ത്യജാത്മധിഷണാം പ്രജ്ഞാം കുരുഷ്വാത്മനി

ത്വം ദ്രഷ്ടാസ്യമനോഽസി നിര്ദ്വയപരം ബ്രഹ്മാസി യദ്വസ്തുതഃ

॥ 376॥

ശ്ലോക 376

॥ 377॥ (പാഠഭേദഃ - ദ്രഷ്ടാസ്യമലോ)

ലക്ഷ്യേ ബ്രഹ്മണി മാനസം ദൃഢതരം സംസ്ഥാപ്യ ബാഹ്യേന്ദ്രിയം

സ്വസ്ഥാനേ വിനിവേശ്യ നിശ്ചലതനുശ്ചോപേക്ഷ്യ ദേഹസ്ഥിതിമ് ।

ബ്രഹ്മാത്മൈക്യമുപേത്യ തന്മയതയാ ചാഖണ്ഡവൃത്ത്യാഽനിശം

ബ്രഹ്മാനന്ദരസം പിബാത്മനി മുദാ ശൂന്യൈഃ കിമന്യൈര്ഭൃശമ്

ശ്ലോക 377

॥ 378॥ (പാഠഭേദഃ - കിമന്യൈര്ഭ്രമൈഃ)

അനാത്മചിന്തനം ത്യക്ത്വാ കശ്മലം ദുഃഖകാരണമ് ।

ചിന്തയാത്മാനമാനന്ദരൂപം യന്മുക്തികാരണമ്

ശ്ലോക 378

ഏഷ സ്വയഞ്ജ്യോതിരശേഷസാക്ഷീ

വിജ്ഞാനകോശോ വിലസത്യജസ്രമ് । വിജ്ഞാനകോശേ

ലക്ഷ്യം വിധായൈനമസദ്വിലക്ഷണ-

മഖണ്ഡവൃത്ത്യാഽഽത്മതയാഽനുഭാവയ

॥ 379॥

ശ്ലോക 379

ഏതമച്ഛിന്നയാ വൃത്ത്യാ പ്രത്യയാന്തരശൂന്യയാ ।

ഉല്ലേഖയന്വിജാനീയാത്സ്വസ്വരൂപതയാ സ്ഫുടമ്

॥ 380॥

ശ്ലോക 380

അത്രാത്മത്വം ദൃഢീകുര്വന്നഹമാദിഷു സന്ത്യജന് ।

ഉദാസീനതയാ തേഷു തിഷ്ഠേത്സ്ഫുടഘടാദിവത്

॥ 381॥

ശ്ലോക 381

॥ 382॥ (പാഠഭേദഃ - തിഷ്ഠേദ്ഘടപടാദിവത്)

വിശുദ്ധമന്തഃകരണം സ്വരൂപേ

നിവേശ്യ സാക്ഷിണ്യവബോധമാത്രേ ।

ശനൈഃ ശനൈര്നിശ്ചലതാമുപാനയന്

പൂര്ണം സ്വമേവാനുവിലോകയേത്തതഃ

ശ്ലോക 382

॥ 383॥ (പാഠഭേദഃ - പൂര്ണത്വമേവാനു)

ദേഹേന്ദ്രിയപ്രാണമനോഽഹമാദിഭിഃ

സ്വാജ്ഞാനക്ലൃപ്തൈരഖിലൈരുപാധിഭിഃ ।

വിമുക്തമാത്മാനമഖണ്ഡരൂപം

പൂര്ണം മഹാകാശമിവാവലോകയേത്

ശ്ലോക 383

ഘടകലശകുസൂലസൂചിമുഖ്യൈഃ

ഗഗനമുപാധിശതൈര്വിമുക്തമേകമ് ।

ഭവതി ന വിവിധം തഥൈവ ശുദ്ധം

പരമഹമാദിവിമുക്തമേകമേവ

॥ 384॥

ശ്ലോക 384

ബ്രഹ്മാദിസ്തമ്ബപര്യന്താ മൃഷാമാത്രാ ഉപാധയഃ । (പാഠഭേദഃ - ബ്രഹ്മാദ്യാഃ സ്തമ്ബ)

തതഃ പൂര്ണം സ്വമാത്മാനം പശ്യേദേകാത്മനാ സ്ഥിതമ്

॥ 385॥

ശ്ലോക 385

യത്ര ഭ്രാന്ത്യാ കല്പിതം തദ്വിവേകേ (പാഠഭേദഃ - യദ്വിവേകേ)

തത്തന്മാത്രം നൈവ തസ്മാദ്വിഭിന്നമ് ।

ഭ്രാന്തേര്നാശേ ഭാതി ദൃഷ്ടാഹിതത്ത്വം (പാഠഭേദഃ - ഭ്രാന്തിദൃഷ്ടാ)

രജ്ജുസ്തദ്വദ്വിശ്വമാത്മസ്വരൂപമ്

॥ 386॥

ശ്ലോക 386

സ്വയം ബ്രഹ്മാ സ്വയം വിഷ്ണുഃ സ്വയമിന്ദ്രഃ സ്വയം ശിവഃ ।

സ്വയം വിശ്വമിദം സര്വം സ്വസ്മാദന്യന്ന കിഞ്ചന

॥ 387॥

ശ്ലോക 387

അന്തഃ സ്വയം ചാപി ബഹിഃ സ്വയം ച

സ്വയം പുരസ്താത് സ്വയമേവ പശ്ചാത് ।

സ്വയം ഹ്യാവാച്യാം സ്വയമപ്യുദീച്യാം (പാഠഭേദഃ - ഹ്യവാച്യാം)

തഥോപരിഷ്ടാത്സ്വയമപ്യധസ്താത്

॥ 388॥

ശ്ലോക 388

തരങ്ഗഫേനഭ്രമബുദ്ബുദാദി

സര്വം സ്വരൂപേണ ജലം യഥാ തഥാ ।

ചിദേവ ദേഹാദ്യഹമന്തമേതത്

സര്വം ചിദേവൈകരസം വിശുദ്ധമ്

॥ 389॥

ശ്ലോക 389

സദേവേദം സര്വം ജഗദവഗതം വാങ്മനസയോഃ

സതോഽന്യന്നാസ്ത്യേവ പ്രകൃതിപരസീമ്നി സ്ഥിതവതഃ ।

പൃഥക് കിം മൃത്സ്നായാഃ കലശഘടകുമ്ഭാദ്യവഗതം

വദത്യേഷ ഭ്രാന്തസ്ത്വമഹമിതി മായാമദിരയാ

॥ 390॥

ശ്ലോക 390

ക്രിയാസമഭിഹാരേണ യത്ര നാന്യദിതി ശ്രുതിഃ ।

ബ്രവീതി ദ്വൈതരാഹിത്യം മിഥ്യാധ്യാസനിവൃത്തയേ

॥ 391॥

ശ്ലോക 391

ആകാശവന്നിര്മലനിര്വികല്പം (പാഠഭേദഃ - നിര്വികല്പ)

നിഃസീമനിഃസ്പന്ദനനിര്വികാരമ് ।

അന്തര്ബഹിഃശൂന്യമനന്യമദ്വയം

സ്വയം പരം ബ്രഹ്മ കിമസ്തി ബോധ്യമ്

॥ 392॥

ശ്ലോക 392

വക്തവ്യം കിമു വിദ്യതേഽത്ര ബഹുധാ ബ്രഹ്മൈവ ജീവഃ സ്വയം

ബ്രഹ്മൈതജ്ജഗദാതതം നു സകലം ബ്രഹ്മാദ്വിതീയം ശ്രുതിഃ । (പാഠഭേദഃ - ജഗദാപരാണു സകലം)

ബ്രഹ്മൈവാഹമിതി പ്രബുദ്ധമതയഃ സന്ത്യക്തബാഹ്യാഃ സ്ഫുടം

ബ്രഹ്മീഭൂയ വസന്തി സന്തതചിദാനന്ദാത്മനൈതദ്ധ്രുവമ്

॥ 393॥

ശ്ലോക 393

॥ 394॥ (പാഠഭേദഃ - ആനന്ദാത്മനൈവ ധ്രുവമ്)

ജഹി മലമയകോശേഽഹന്ധിയോത്ഥാപിതാശാം

പ്രസഭമനിലകല്പേ ലിങ്ഗദേഹേഽപി പശ്ചാത് ।

നിഗമഗദിതകീര്തിം നിത്യമാനന്ദമൂര്തിം

സ്വയമിതി പരിചീയ ബ്രഹ്മരൂപേണ തിഷ്ഠ

ശ്ലോക 394

ശവാകാരം യാവദ്ഭജതി മനുജസ്താവദശുചിഃ

പരേഭ്യഃ സ്യാത്ക്ലേശോ ജനനമരണവ്യാധിനിലയഃ । (പാഠഭേദഃ - വ്യാധിനിരയാഃ)

യദാത്മാനം ശുദ്ധം കലയതി ശിവാകാരമചലമ്

തദാ തേഭ്യോ മുക്തോ ഭവതി ഹി തദാഹ ശ്രുതിരപി

॥ 395॥

ശ്ലോക 395

സ്വാത്മന്യാരോപിതാശേഷാഭാസവസ്തുനിരാസതഃ ।

സ്വയമേവ പരം ബ്രഹ്മ പൂര്ണമദ്വയമക്രിയമ്

॥ 396॥

ശ്ലോക 396

സമാഹിതായാം സതി ചിത്തവൃത്തൌ

പരാത്മനി ബ്രഹ്മണി നിര്വികല്പേ ।

ന ദൃശ്യതേ കശ്ചിദയം വികല്പഃ

പ്രജല്പമാത്രഃ പരിശിഷ്യതേ യതഃ

॥ 397॥

ശ്ലോക 397

॥ 398॥ (പാഠഭേദഃ - തതഃ)

അസത്കല്പോ വികല്പോഽയം വിശ്വമിത്യേകവസ്തുനി ।

നിര്വികാരേ നിരാകാരേ നിര്വിശേഷേ ഭിദാ കുതഃ

ശ്ലോക 398

ദ്രഷ്ടുദര്ശനദൃശ്യാദിഭാവശൂന്യൈകവസ്തുനി । (പാഠഭേദഃ - ദ്രഷ്ടൃദര്ശന)

നിര്വികാരേ നിരാകാരേ നിര്വിശേഷേ ഭിദാ കുതഃ

॥ 399॥

ശ്ലോക 399

കല്പാര്ണവ ഇവാത്യന്തപരിപൂര്ണൈകവസ്തുനി ।

നിര്വികാരേ നിരാകാരേ നിര്വിശേഷേ ഭിദാ കുതഃ

॥ 400॥

ശ്ലോക 400

തേജസീവ തമോ യത്ര പ്രലീനം ഭ്രാന്തികാരണമ് । (പാഠഭേദഃ - യത്ര വിലീനം)

അദ്വിതീയേ പരേ തത്ത്വേ നിര്വിശേഷേ ഭിദാ കുതഃ

॥ 401॥

ശ്ലോക 401

ഏകാത്മകേ പരേ തത്ത്വേ ഭേദവാര്താ കഥം വസേത് । (പാഠഭേദഃ - കഥം ഭവേത്)

സുഷുപ്തൌ സുഖമാത്രായാം ഭേദഃ കേനാവലോകിതഃ

॥ 402॥

ശ്ലോക 402

ന ഹ്യസ്തി വിശ്വം പരതത്ത്വബോധാത്

സദാത്മനി ബ്രഹ്മണി നിര്വികല്പേ ।

കാലത്രയേ നാപ്യഹിരീക്ഷിതോ ഗുണേ

ന ഹ്യമ്ബുബിന്ദുര്മൃഗതൃഷ്ണികായാമ്

॥ 403॥

ശ്ലോക 403

മായാമാത്രമിദം ദ്വൈതമദ്വൈതം പരമാര്ഥതഃ ।

ഇതി ബ്രൂതേ ശ്രുതിഃ സാക്ഷാത്സുഷുപ്താവനുഭൂയതേ

॥ 404॥

ശ്ലോക 404

അനന്യത്വമധിഷ്ഠാനാദാരോപ്യസ്യ നിരീക്ഷിതമ് ।

പണ്ഡിതൈ രജ്ജുസര്പാദൌ വികല്പോ ഭ്രാന്തിജീവനഃ

॥ 405॥

ശ്ലോക 405

ചിത്തമൂലോ വികല്പോഽയം ചിത്താഭാവേ ന കശ്ചന ।

അതശ്ചിത്തം സമാധേഹി പ്രത്യഗ്രൂപേ പരാത്മനി

॥ 406॥

ശ്ലോക 406

കിമപി സതതബോധം കേവലാനന്ദരൂപം

നിരുപമമതിവേലം നിത്യമുക്തം നിരീഹമ് ।

നിരവധിഗഗനാഭം നിഷ്കലം നിര്വികല്പം

ഹൃദി കലയതി വിദ്വാന് ബ്രഹ്മ പൂര്ണം സമാധൌ

॥ 407॥

ശ്ലോക 407

പ്രകൃതിവികൃതിശൂന്യം ഭാവനാതീതഭാവം

സമരസമസമാനം മാനസമ്ബന്ധദൂരമ് ।

നിഗമവചനസിദ്ധം നിത്യമസ്മത്പ്രസിദ്ധം

ഹൃദി കലയതി വിദ്വാന് ബ്രഹ്മ പൂര്ണം സമാധൌ

॥ 408॥

ശ്ലോക 408

അജരമമരമസ്താഭാവവസ്തുസ്വരൂപം (പാഠഭേദഃ - ഭാസവസ്തു)

സ്തിമിതസലിലരാശിപ്രഖ്യമാഖ്യാവിഹീനമ് ।

ശമിതഗുണവികാരം ശാശ്വതം ശാന്തമേകം

ഹൃദി കലയതി വിദ്വാന് ബ്രഹ്മ പൂര്ണം സമാധൌ

॥ 409॥

ശ്ലോക 409

സമാഹിതാന്തഃകരണഃ സ്വരൂപേ

വിലോകയാത്മാനമഖണ്ഡവൈഭവമ് ।

വിച്ഛിന്ദ്ധി ബന്ധം ഭവഗന്ധഗന്ധിതം (പാഠഭേദഃ - ഗന്ധഗന്ധിലം)

യത്നേന പുംസ്ത്വം സഫലീകുരുഷ്വ ॥ 411-

സര്വോപാധിവിനിര്മുക്തം സച്ചിദാനന്ദമദ്വയമ് ।

ഭാവയാത്മാനമാത്മസ്ഥം ന ഭൂയഃ കല്പസേഽധ്വനേ

॥ 410॥

ശ്ലോക 410

ഛായേവ പുംസഃ പരിദൃശ്യമാന-

മാഭാസരൂപേണ ഫലാനുഭൂത്യാ ।

ശരീരമാരാച്ഛവവന്നിരസ്തം

പുനര്ന സന്ധത്ത ഇദം മഹാത്മാ

॥ 412॥

ശ്ലോക 411

സതതവിമലബോധാനന്ദരൂപം സമേത്യ (പാഠഭേദഃ - സ്വമേത്യ)

ത്യജ ജഡമലരൂപോപാധിമേതം സുദൂരേ ।

അഥ പുനരപി നൈഷ സ്മര്യതാം വാന്തവസ്തു (പാഠഭേദഃ - പുനരപി നൈവ)

സ്മരണവിഷയഭൂതം കല്പതേ കുത്സനായ

॥ 413॥

ശ്ലോക 412

സമൂലമേതത്പരിദാഹ്യ വഹ്നൌ (പാഠഭേദഃ - പരിദഹ്യ)

സദാത്മനി ബ്രഹ്മണി നിര്വികല്പേ ।

തതഃ സ്വയം നിത്യവിശുദ്ധബോധാ-

നന്ദാത്മനാ തിഷ്ഠതി വിദ്വരിഷ്ഠഃ

॥ 414॥

ശ്ലോക 413

പ്രാരബ്ധസൂത്രഗ്രഥിതം ശരീരം

പ്രയാതു വാ തിഷ്ഠതു ഗോരിവ സ്രക് ।

ന തത്പുനഃ പശ്യതി തത്ത്വവേത്താ-

ഽഽനന്ദാത്മനി ബ്രഹ്മണി ലീനവൃത്തിഃ

॥ 415॥

ശ്ലോക 414

അഖണ്ഡാനന്ദമാത്മാനം വിജ്ഞായ സ്വസ്വരൂപതഃ ।

കിമിച്ഛന് കസ്യ വാ ഹേതോര്ദേഹം പുഷ്ണാതി തത്ത്വവിത്

॥ 416॥

ശ്ലോക 415

സംസിദ്ധസ്യ ഫലം ത്വേതജ്ജീവന്മുക്തസ്യ യോഗിനഃ ।

ബഹിരന്തഃ സദാനന്ദരസാസ്വാദനമാത്മനി

॥ 417॥

ശ്ലോക 416

വൈരാഗ്യസ്യ ഫലം ബോധോ ബോധസ്യോപരതിഃ ഫലമ് ।

സ്വാനന്ദാനുഭവാച്ഛാന്തിരേഷൈവോപരതേഃ ഫലമ്

॥ 418॥

ശ്ലോക 417

യദ്യുത്തരോത്തരാഭാവഃ പൂര്വപൂര്വന്തു നിഷ്ഫലമ് ।

നിവൃത്തിഃ പരമാ തൃപ്തിരാനന്ദോഽനുപമഃ സ്വതഃ

॥ 419॥

ശ്ലോക 418

ദൃഷ്ടദുഃഖേഷ്വനുദ്വേഗോ വിദ്യായാഃ പ്രസ്തുതം ഫലമ് ।

യത്കൃതം ഭ്രാന്തിവേലായാം നാനാ കര്മ ജുഗുപ്സിതമ് ।

പശ്ചാന്നരോ വിവേകേന തത്കഥം കര്തുമര്ഹതി

॥ 420॥

ശ്ലോക 419

വിദ്യാഫലം സ്യാദസതോ നിവൃത്തിഃ

പ്രവൃത്തിരജ്ഞാനഫലം തദീക്ഷിതമ് ।

തജ്ജ്ഞാജ്ഞയോര്യന്മൃഗതൃഷ്ണികാദൌ

നോചേദ്വിദാം ദൃഷ്ടഫലം കിമസ്മാത്

॥ 421॥

ശ്ലോക 420

॥ 422॥ (പാഠഭേദഃ - നോചേദ്വിദോ)

അജ്ഞാനഹൃദയഗ്രന്ഥേര്വിനാശോ യദ്യശേഷതഃ ।

അനിച്ഛോര്വിഷയഃ കിം നു പ്രവൃത്തേഃ കാരണം സ്വതഃ

ശ്ലോക 421

॥ 423॥ (പാഠഭേദഃ - വിദുഷഃ കിം)

വാസനാനുദയോ ഭോഗ്യേ വൈരാഗ്യസ്യ തദാവധിഃ ।

അഹമ്ഭാവോദയാഭാവോ ബോധസ്യ പരമാവധിഃ ।

ലീനവൃത്തൈരനുത്പത്തിര്മര്യാദോപരതേസ്തു സാ

ശ്ലോക 422

॥ 424॥ (പാഠഭേദഃ - വൃത്തേര)

ബ്രഹ്മാകാരതയാ സദാ സ്ഥിതതയാ നിര്മുക്തബാഹ്യാര്ഥധീ-

രന്യാവേദിതഭോഗ്യഭോഗകലനോ നിദ്രാലുവദ്ബാലവത് ।

സ്വപ്നാലോകിതലോകവജ്ജഗദിദം പശ്യന്ക്വചില്ലബ്ധധീ-

രാസ്തേ കശ്ചിദനന്തപുണ്യഫലഭുഗ്ധന്യഃ സ മാന്യോ ഭുവി

ശ്ലോക 423

സ്ഥിതപ്രജ്ഞോ യതിരയം യഃ സദാനന്ദമശ്നുതേ ।

ബ്രഹ്മണ്യേവ വിലീനാത്മാ നിര്വികാരോ വിനിഷ്ക്രിയഃ

॥ 425॥

ശ്ലോക 424

ബ്രഹ്മാത്മനോഃ ശോധിതയോരേകഭാവാവഗാഹിനീ ।

നിര്വികല്പാ ച ചിന്മാത്രാ വൃത്തിഃ പ്രജ്ഞേതി കഥ്യതേ ।

സുസ്ഥിതാഽസൌ ഭവേദ്യസ്യ സ്ഥിതപ്രജ്ഞഃ സ ഉച്യതേ

॥ 426॥

ശ്ലോക 425

യസ്യ സ്ഥിതാ ഭവേത്പ്രജ്ഞാ യസ്യാനന്ദോ നിരന്തരഃ ।

പ്രപഞ്ചോ വിസ്മൃതപ്രായഃ സ ജീവന്മുക്ത ഇഷ്യതേ

॥ 427॥

ശ്ലോക 426

ലീനധീരപി ജാഗര്തി ജാഗ്രദ്ധര്മവിവര്ജിതഃ ।

ബോധോ നിര്വാസനോ യസ്യ സ ജീവന്മുക്ത ഇഷ്യതേ

॥ 428॥

ശ്ലോക 427

ശാന്തസംസാരകലനഃ കലാവാനപി നിഷ്കലഃ ।

യസ്യ ചിത്തം വിനിശ്ചിന്തം സ ജീവന്മുക്ത ഇഷ്യതേ

॥ 429॥

ശ്ലോക 428

॥ 430॥ (പാഠഭേദഃ - യഃ സചിത്തോഽപി നിശ്ചിത്തഃ)

വര്തമാനേഽപി ദേഹേഽസ്മിഞ്ഛായാവദനുവര്തിനി ।

അഹന്താമമതാഽഭാവോ ജീവന്മുക്തസ്യ ലക്ഷണമ്

ശ്ലോക 429

അതീതാനനുസന്ധാനം ഭവിഷ്യദവിചാരണമ് ।

ഔദാസീന്യമപി പ്രാപ്തം ജീവന്മുക്തസ്യ ലക്ഷണമ്

॥ 431॥

ശ്ലോക 430

॥ 432॥ (പാഠഭേദഃ - പ്രാപ്തേ)

ഗുണദോഷവിശിഷ്ടേഽസ്മിന്സ്വഭാവേന വിലക്ഷണേ ।

സര്വത്ര സമദര്ശിത്വം ജീവന്മുക്തസ്യ ലക്ഷണമ്

ശ്ലോക 431

ഇഷ്ടാനിഷ്ടാര്ഥസമ്പ്രാപ്തൌ സമദര്ശിതയാഽഽത്മനി ।

ഉഭയത്രാവികാരിത്വം ജീവന്മുക്തസ്യ ലക്ഷണമ്

॥ 433॥

ശ്ലോക 432

ബ്രഹ്മാനന്ദരസാസ്വാദാസക്തചിത്തതയാ യതേഃ ।

അന്തര്ബഹിരവിജ്ഞാനം ജീവന്മുക്തസ്യ ലക്ഷണമ്

॥ 434॥

ശ്ലോക 433

ദേഹേന്ദ്രിയാദൌ കര്തവ്യേ മമാഹമ്ഭാവവര്ജിതഃ ।

ഔദാസീന്യേന യസ്തിഷ്ഠേത്സ ജീവന്മുക്തലക്ഷണഃ

॥ 435॥

ശ്ലോക 434

॥ 436॥ (പാഠഭേദഃ - സ ജീവന്മുക്ത ഇഷ്യതേ)

വിജ്ഞാത ആത്മനോ യസ്യ ബ്രഹ്മഭാവഃ ശ്രുതേര്ബലാത് ।

ഭവബന്ധവിനിര്മുക്തഃ സ ജീവന്മുക്തലക്ഷണഃ

ശ്ലോക 435

॥ 437॥ (പാഠഭേദഃ - സ ജീവന്മുക്ത ഇഷ്യതേ)

ദേഹേന്ദ്രിയേഷ്വഹമ്ഭാവ ഇദമ്ഭാവസ്തദന്യകേ ।

യസ്യ നോ ഭവതഃ ക്വാപി സ ജീവന്മുക്ത ഇഷ്യതേ

ശ്ലോക 436

ജീവേശോഭയസംസാരരൂപദുര്വാസനോജ്ഝിതാ ।

സാ സര്വദാ ഭവേദ്യസ്യ സ ജീവന്മുക്ത ഇഷ്യതേ ॥

ന പ്രത്യഗ്ബ്രഹ്മണോര്ഭേദം കദാപി ബ്രഹ്മസര്ഗയോഃ ।

പ്രജ്ഞയാ യോ വിജാനിതി സ ജീവന്മുക്തലക്ഷണഃ

॥ 438॥

ശ്ലോക 437

॥ 439॥ (പാഠഭേദഃ - സ ജീവന്മുക്ത ഇഷ്യതേ)

സാധുഭിഃ പൂജ്യമാനേഽസ്മിന്പീഡ്യമാനേഽപി ദുര്ജനൈഃ ।

സമഭാവോ ഭവേദ്യസ്യ സ ജീവന്മുക്തലക്ഷണഃ

ശ്ലോക 438

॥ 440॥ (പാഠഭേദഃ - സ ജീവന്മുക്ത ഇഷ്യതേ)

യത്ര പ്രവിഷ്ടാ വിഷയാഃ പരേരിതാ

നദീപ്രവാഹാ ഇവ വാരിരാശൌ ।

ലിനന്തി സന്മാത്രതയാ ന വിക്രിയാം

ഉത്പാദയന്ത്യേഷ യതിര്വിമുക്തഃ

ശ്ലോക 439

വിജ്ഞാതബ്രഹ്മതത്ത്വസ്യ യഥാപൂര്വം ന സംസൃതിഃ ।

അസ്തി ചേന്ന സ വിജ്ഞാതബ്രഹ്മഭാവോ ബഹിര്മുഖഃ

॥ 441॥

ശ്ലോക 440

പ്രാചീനവാസനാവേഗാദസൌ സംസരതീതി ചേത് ।

ന സദേകത്വവിജ്ഞാനാന്മന്ദീ ഭവതി വാസനാ

॥ 442॥

ശ്ലോക 441

അത്യന്തകാമുകസ്യാപി വൃത്തിഃ കുണ്ഠതി മാതരി ।

തഥൈവ ബ്രഹ്മണി ജ്ഞാതേ പൂര്ണാനന്ദേ മനീഷിണഃ

॥ 443॥

ശ്ലോക 442

നിദിധ്യാസനശീലസ്യ ബാഹ്യപ്രത്യയ ഈക്ഷ്യതേ ।

ബ്രവീതി ശ്രുതിരേതസ്യ പ്രാരബ്ധം ഫലദര്ശനാത്

॥ 444॥

ശ്ലോക 443

സുഖാദ്യനുഭവോ യാവത്താവത്പ്രാരബ്ധമിഷ്യതേ ।

ഫലോദയഃ ക്രിയാപൂര്വോ നിഷ്ക്രിയോ ന ഹി കുത്രചിത്

॥ 445॥

ശ്ലോക 444

അഹം ബ്രഹ്മേതി വിജ്ഞാനാത്കല്പകോടിശതാര്ജിതമ് ।

സഞ്ചിതം വിലയം യാതി പ്രബോധാത്സ്വപ്നകര്മവത്

॥ 446॥

ശ്ലോക 445

യത്കൃതം സ്വപ്നവേലായാം പുണ്യം വാ പാപമുല്ബണമ് ।

സുപ്തോത്ഥിതസ്യ കിന്തത്സ്യാത്സ്വര്ഗായ നരകായ വാ

॥ 447॥

ശ്ലോക 446

സ്വമസങ്ഗമുദാസീനം പരിജ്ഞായ നഭോ യഥാ ।

ന ശ്ലിഷ്യതി ച യത്കിഞ്ചിത്കദാചിദ്ഭാവികര്മഭിഃ

॥ 448॥

ശ്ലോക 447

॥ 449॥ (പാഠഭേദഃ - ശ്ലിഷ്യതേ യതിഃ കിഞ്ചിത്)

ന നഭോ ഘടയോഗേന സുരാഗന്ധേന ലിപ്യതേ ।

തഥാത്മോപാധിയോഗേന തദ്ധര്മൈര്നൈവ ലിപ്യതേ

ശ്ലോക 448

ജ്ഞാനോദയാത്പുരാരബ്ധം കര്മജ്ഞാനാന്ന നശ്യതി ।

അദത്വാ സ്വഫലം ലക്ഷ്യമുദ്ദിശ്യോത്സൃഷ്ടബാണവത്

॥ 450॥

ശ്ലോക 449

വ്യാഘ്രബുദ്ധ്യാ വിനിര്മുക്തോ ബാണഃ പശ്ചാത്തു ഗോമതൌ ।

ന തിഷ്ഠതി ഛിനത്യേവ ലക്ഷ്യം വേഗേന നിര്ഭരമ്

॥ 451॥

ശ്ലോക 450

പ്രാരബ്ധം ബലവത്തരം ഖലു വിദാം ഭോഗേന തസ്യ ക്ഷയഃ

സമ്യഗ്ജ്ഞാനഹുതാശനേന വിലയഃ പ്രാക്സഞ്ചിതാഗാമിനാമ് ।

ബ്രഹ്മാത്മൈക്യമവേക്ഷ്യ തന്മയതയാ യേ സര്വദാ സംസ്ഥിതാഃ

തേഷാം തത്ത്രിതയം നഹി ക്വചിദപി ബ്രഹ്മൈവ തേ നിര്ഗുണമ്

॥ 452॥

ശ്ലോക 451

ഉപാധിതാദാത്മ്യവിഹീനകേവല-

ബ്രഹ്മാത്മനൈവാത്മനി തിഷ്ഠതോ മുനേഃ ।

പ്രാരബ്ധസദ്ഭാവകഥാ ന യുക്താ

സ്വപ്നാര്ഥസമ്ബന്ധകഥേവ ജാഗ്രതഃ

॥ 453॥

ശ്ലോക 452

ന ഹി പ്രബുദ്ധഃ പ്രതിഭാസദേഹേ

ദേഹോപയോഗിന്യപി ച പ്രപഞ്ചേ ।

കരോത്യഹന്താം മമതാമിദന്താം

കിന്തു സ്വയം തിഷ്ഠതി ജാഗരേണ

॥ 454॥

ശ്ലോക 453

ന തസ്യ മിഥ്യാര്ഥസമര്ഥനേച്ഛാ

ന സങ്ഗ്രഹസ്തജ്ജഗതോഽപി ദൃഷ്ടഃ ।

തത്രാനുവൃത്തിര്യദി ചേന്മൃഷാര്ഥേ

ന നിദ്രയാ മുക്ത ഇതീഷ്യതേ ധ്രുവമ്

॥ 455॥

ശ്ലോക 454

തദ്വത്പരേ ബ്രഹ്മണി വര്തമാനഃ

സദാത്മനാ തിഷ്ഠതി നാന്യദീക്ഷതേ ।

സ്മൃതിര്യഥാ സ്വപ്നവിലോകിതാര്ഥേ

തഥാ വിദഃ പ്രാശനമോചനാദൌ

॥ 456॥

ശ്ലോക 455

കര്മണാ നിര്മിതോ ദേഹഃ പ്രാരബ്ധം തസ്യ കല്പ്യതാമ് ।

നാനാദേരാത്മനോ യുക്തം നൈവാത്മാ കര്മനിര്മിതഃ

॥ 457॥

ശ്ലോക 456

അജോ നിത്യഃ ശാശ്വത ഇതി ബ്രൂതേ ശ്രുതിരമോഘവാക് । (പാഠഭേദഃ - അജോ നിത്യ ഇതി ബ്രൂതേ ശ്രുതിരേഷാ ത്വമോഘവാക്)

തദാത്മനാ തിഷ്ഠതോഽസ്യ കുതഃ പ്രാരബ്ധകല്പനാ

॥ 458॥

ശ്ലോക 457

പ്രാരബ്ധം സിധ്യതി തദാ യദാ ദേഹാത്മനാ സ്ഥിതിഃ ।

ദേഹാത്മഭാവോ നൈവേഷ്ടഃ പ്രാരബ്ധം ത്യജ്യതാമതഃ

॥ 459॥

ശ്ലോക 458

ശരീരസ്യാപി പ്രാരബ്ധകല്പനാ ഭ്രാന്തിരേവ ഹി ।

അധ്യസ്തസ്യ കുതഃ സത്ത്വമസത്യസ്യ കുതോ ജനിഃ । (പാഠഭേദഃ - സത്ത്വമസത്ത്വസ്യ)

അജാതസ്യ കുതോ നാശഃ പ്രാരബ്ധമസതഃ കുതഃ

॥ 460॥

ശ്ലോക 459

ജ്ഞാനേനാജ്ഞാനകാര്യസ്യ സമൂലസ്യ ലയോ യദി ।

തിഷ്ഠത്യയം കഥം ദേഹ ഇതി ശങ്കാവതോ ജഡാന്

॥ 461॥

ശ്ലോക 460

സമാധാതും ബാഹ്യദൃഷ്ട്യാ പ്രാരബ്ധം വദതി ശ്രുതിഃ ।

ന തു ദേഹാദിസത്യത്വബോധനായ വിപശ്ചിതാമ് ।

യതഃ ശ്രുതേരഭിപ്രായഃ പരമാര്ഥൈകഗോചരഃ

॥ 462॥

ശ്ലോക 461

പരിപൂര്ണമനാദ്യന്തമപ്രമേയമവിക്രിയമ് ।

ഏകമേവാദ്വയം ബ്രഹ്മ നേഹ നാനാസ്തി കിഞ്ചന

॥ 463॥

ശ്ലോക 462

സദ്ഘനം ചിദ്ഘനം നിത്യമാനന്ദഘനമക്രിയമ് ।

ഏകമേവാദ്വയം ബ്രഹ്മ നേഹ നാനാസ്തി കിഞ്ചന

॥ 464॥

ശ്ലോക 463

പ്രത്യഗേകരസം പൂര്ണമനന്തം സര്വതോമുഖമ് ।

ഏകമേവാദ്വയം ബ്രഹ്മ നേഹ നാനാസ്തി കിഞ്ചന

॥ 465॥

ശ്ലോക 464

അഹേയമനുപാദേയമനാദേയമനാശ്രയമ് । മനാധേയമനാ

ഏകമേവാദ്വയം ബ്രഹ്മ നേഹ നാനാസ്തി കിഞ്ചന

॥ 466॥

ശ്ലോക 465

നിര്ഗുണം നിഷ്കലം സൂക്ഷ്മം നിര്വികല്പം നിരഞ്ജനമ് ।

ഏകമേവാദ്വയം ബ്രഹ്മ നേഹ നാനാസ്തി കിഞ്ചന

॥ 467॥

ശ്ലോക 466

അനിരൂപ്യ സ്വരൂപം യന്മനോവാചാമഗോചരമ് ।

ഏകമേവാദ്വയം ബ്രഹ്മ നേഹ നാനാസ്തി കിഞ്ചന

॥ 468॥

ശ്ലോക 467

സത്സമൃദ്ധം സ്വതഃസിദ്ധം ശുദ്ധം ബുദ്ധമനീദൃശമ് ।

ഏകമേവാദ്വയം ബ്രഹ്മ നേഹ നാനാസ്തി കിഞ്ചന

॥ 469॥

ശ്ലോക 468

നിരസ്തരാഗാ വിനിരസ്തഭോഗാഃ (പാഠഭേദഃ - നിരപാസ്തഭോഗാഃ)

ശാന്താഃ സുദാന്താ യതയോ മഹാന്തഃ ।

വിജ്ഞായ തത്ത്വം പരമേതദന്തേ

പ്രാപ്താഃ പരാം നിര്വൃതിമാത്മയോഗാത്

॥ 470॥

ശ്ലോക 469

ഭവാനപീദം പരതത്ത്വമാത്മനഃ

സ്വരൂപമാനന്ദഘനം വിചാര്യ । (പാഠഭേദഃ - നിചായ്യ)

വിധൂയ മോഹം സ്വമനഃപ്രകല്പിതം

മുക്തഃ കൃതാര്ഥോ ഭവതു പ്രബുദ്ധഃ

॥ 471॥

ശ്ലോക 470

സമാധിനാ സാധുവിനിശ്ചലാത്മനാ (പാഠഭേദഃ - സുനിശ്ചലാത്മനാ)

പശ്യാത്മതത്ത്വം സ്ഫുടബോധചക്ഷുഷാ ।

നിഃസംശയം സമ്യഗവേക്ഷിതശ്ചേ-

ച്ഛ്രുതഃ പദാര്ഥോ ന പുനര്വികല്പ്യതേ

॥ 472॥

ശ്ലോക 471

॥ 473॥ (പാഠഭേദഃ - പുനര്വികല്പതേ)

സ്വസ്യാവിദ്യാബന്ധസമ്ബന്ധമോക്ഷാ-

ത്സത്യജ്ഞാനാനന്ദരൂപാത്മലബ്ധൌ ।

ശാസ്ത്രം യുക്തിര്ദേശികോക്തിഃ പ്രമാണം

ചാന്തഃസിദ്ധാ സ്വാനുഭൂതിഃ പ്രമാണമ്

ശ്ലോക 472

ബന്ധോ മോക്ഷശ്ച തൃപ്തിശ്ച ചിന്താഽഽരോഗ്യക്ഷുധാദയഃ ।

സ്വേനൈവ വേദ്യാ യജ്ജ്ഞാനം പരേഷാമാനുമാനികമ്

॥ 474॥

ശ്ലോക 473

തടസ്ഥിതാ ബോധയന്തി ഗുരവഃ ശ്രുതയോ യഥാ ।

പ്രജ്ഞയൈവ തരേദ്വിദ്വാനീശ്വരാനുഗൃഹീതയാ

॥ 475॥

ശ്ലോക 474

സ്വാനുഭൂത്യാ സ്വയം ജ്ഞാത്വാ സ്വമാത്മാനമഖണ്ഡിതമ് ।

സംസിദ്ധഃ സമ്മുഖം തിഷ്ഠേന്നിര്വികല്പാത്മനാഽഽത്മനി

॥ 476॥

ശ്ലോക 475

॥ 477॥ (പാഠഭേദഃ - സുസുഖം തിഷ്ഠേന്)

വേദാന്തസിദ്ധാന്തനിരുക്തിരേഷാ

ബ്രഹ്മൈവ ജീവഃ സകലം ജഗച്ച ।

അഖണ്ഡരൂപസ്ഥിതിരേവ മോക്ഷോ

ബ്രഹ്മാദ്വിതീയേ ശ്രുതയഃ പ്രമാണമ്

ശ്ലോക 476

॥ 478॥ (പാഠഭേദഃ - ബ്രഹ്മാദ്വിതീയം)

ഇതി ഗുരുവചനാച്ഛ്രുതിപ്രമാണാത്

പരമവഗമ്യ സതത്ത്വമാത്മയുക്ത്യാ ।

പ്രശമിതകരണഃ സമാഹിതാത്മാ

ക്വചിദചലാകൃതിരാത്മനിഷ്ഠതോഽഭൂത്

ശ്ലോക 477

॥ 479॥ (പാഠഭേദഃ - ആത്മനിഷ്ഠിതോ)

കിഞ്ചിത്കാലം സമാധായ പരേ ബ്രഹ്മണി മാനസമ് । (പാഠഭേദഃ - കഞ്ചിത്കാലം)

ഉത്ഥായ പരമാനന്ദാദിദം വചനമബ്രവീത്

ശ്ലോക 478

॥ 480॥ (പാഠഭേദഃ - വ്യുത്ഥായ)

ബുദ്ധിര്വിനഷ്ടാ ഗലിതാ പ്രവൃത്തിഃ

ബ്രഹ്മാത്മനോരേകതയാഽധിഗത്യാ ।

ഇദം ന ജാനേഽപ്യനിദം ന ജാനേ

കിം വാ കിയദ്വാ സുഖമസ്ത്യപാരമ്

ശ്ലോക 479

॥ 481॥ (പാഠഭേദഃ - സുഖമസ്യ പാരമ്)

വാചാ വക്തുമശക്യമേവ മനസാ മന്തും ന വാ ശക്യതേ

സ്വാനന്ദാമൃതപൂരപൂരിതപരബ്രഹ്മാമ്ബുധേര്വൈഭവമ് ।

അമ്ഭോരാശിവിശീര്ണവാര്ഷികശിലാഭാവം ഭജന്മേ മനോ

യസ്യാംശാംശലവേ വിലീനമധുനാഽഽനന്ദാത്മനാ നിര്വൃതമ്

ശ്ലോക 480

ക്വ ഗതം കേന വാ നീതം കുത്ര ലീനമിദം ജഗത് ।

അധുനൈവ മയാ ദൃഷ്ടം നാസ്തി കിം മഹദദ്ഭുതമ്

॥ 482॥

ശ്ലോക 481

കിം ഹേയം കിമുപാദേയം കിമന്യത്കിം വിലക്ഷണമ് ।

അഖണ്ഡാനന്ദപീയൂഷപൂര്ണേ ബ്രഹ്മമഹാര്ണവേ

॥ 483॥

ശ്ലോക 482

ന കിഞ്ചിദത്ര പശ്യാമി ന ശഋണോമി ന വേദ്മ്യഹമ് ।

സ്വാത്മനൈവ സദാനന്ദരൂപേണാസ്മി വിലക്ഷണഃ

॥ 484॥

ശ്ലോക 483

നമോ നമസ്തേ ഗുരവേ മഹാത്മനേ

വിമുക്തസങ്ഗായ സദുത്തമായ ।

നിത്യാദ്വയാനന്ദരസസ്വരൂപിണേ

ഭൂമ്നേ സദാഽപാരദയാമ്ബുധാമ്നേ

॥ 485॥

ശ്ലോക 484

യത്കടാക്ഷശശിസാന്ദ്രചന്ദ്രികാ-

പാതധൂതഭവതാപജശ്രമഃ ।

പ്രാപ്തവാനഹമഖണ്ഡവൈഭവാ-

നന്ദമാത്മപദമക്ഷയം ക്ഷണാത്

॥ 486॥

ശ്ലോക 485

ധന്യോഽഹം കൃതകൃത്യോഽഹം വിമുക്തോഽഹം ഭവഗ്രഹാത് ।

നിത്യാനന്ദസ്വരൂപോഽഹം പൂര്ണോഽഹം ത്വദനുഗ്രഹാത്

॥ 487॥

ശ്ലോക 486

അസങ്ഗോഽഹമനങ്ഗോഽഹമലിങ്ഗോഽഹമഭങ്ഗുരഃ ।

പ്രശാന്തോഽഹമനന്തോഽഹമമലോഽഹം ചിരന്തനഃ

॥ 488॥

ശ്ലോക 487

॥ 489॥ (പാഠഭേദഃ - ഽഹമതാന്തോഽഹം)

അകര്താഹമഭോക്താഹമവികാരോഽഹമക്രിയഃ ।

ശുദ്ധബോധസ്വരൂപോഽഹം കേവലോഽഹം സദാശിവഃ

ശ്ലോക 488

ദ്രഷ്ടുഃ ശ്രോതുര്വക്തുഃ കര്തുര്ഭോക്തുര്വിഭിന്ന ഏവാഹമ് ।

നിത്യനിരന്തരനിഷ്ക്രിയനിഃസീമാസങ്ഗപൂര്ണബോധാത്മാ

॥ 490॥

ശ്ലോക 489

നാഹമിദം നാഹമദോഽപ്യുഭയോരവഭാസകം പരം ശുദ്ധമ് ।

ബാഹ്യാഭ്യന്തരശൂന്യം പൂര്ണം ബ്രഹ്മാദ്വിതീയമേവാഹമ്

॥ 491॥

ശ്ലോക 490

നിരുപമമനാദിതത്ത്വം ത്വമഹമിദമദ ഇതി കല്പനാദൂരമ് ।

നിത്യാനന്ദൈകരസം സത്യം ബ്രഹ്മാദ്വിതീയമേവാഹമ്

॥ 492॥

ശ്ലോക 491

നാരായണോഽഹം നരകാന്തകോഽഹം

പുരാന്തകോഽഹം പുരുഷോഽഹമീശഃ ।

അഖണ്ഡബോധോഽഹമശേഷസാക്ഷീ

നിരീശ്വരോഽഹം നിരഹം ച നിര്മമഃ

॥ 493॥

ശ്ലോക 492

സര്വേഷു ഭൂതേഷ്വഹമേവ സംസ്ഥിതോ

ജ്ഞാനാത്മനാഽന്തര്ബഹിരാശ്രയഃ സന് ।

ഭോക്താ ച ഭോഗ്യം സ്വയമേവ സര്വം

യദ്യത്പൃഥഗ്ദൃഷ്ടമിദന്തയാ പുരാ

॥ 494॥

ശ്ലോക 493

മയ്യഖണ്ഡസുഖാമ്ഭോധൌ ബഹുധാ വിശ്വവീചയഃ ।

ഉത്പദ്യന്തേ വിലീയന്തേ മായാമാരുതവിഭ്രമാത്

॥ 495॥

ശ്ലോക 494

സ്ഥുലാദിഭാവാ മയി കല്പിതാ ഭ്രമാ-

ദാരോപിതാനുസ്ഫുരണേന ലോകൈഃ ।

കാലേ യഥാ കല്പകവത്സരായ-

ണര്ത്വാദയോ നിഷ്കലനിര്വികല്പേ

॥ 496॥

ശ്ലോക 495

ആരോപിതം നാശ്രയദൂഷകം ഭവേത്

കദാപി മൂഢൈരതിദോഷദൂഷിതൈഃ । മൂഢൈര്മതി

നാര്ദ്രീകരോത്യൂഷരഭൂമിഭാഗം

മരീചികാവാരി മഹാപ്രവാഹഃ

॥ 497॥

ശ്ലോക 496

ആകാശവല്ലേപവിദൂരഗോഽഹം (പാഠഭേദഃ - ആകാശവത് കല്പവി)

ആദിത്യവദ്ഭാസ്യവിലക്ഷണോഽഹമ് ।

അഹാര്യവന്നിത്യവിനിശ്ചലോഽഹം

അമ്ഭോധിവത്പാരവിവര്ജിതോഽഹമ്

॥ 498॥

ശ്ലോക 497

ന മേ ദേഹേന സമ്ബന്ധോ മേഘേനേവ വിഹായസഃ ।

അതഃ കുതോ മേ തദ്ധര്മാ ജാഗ്രത്സ്വപ്നസുഷുപ്തയഃ

॥ 499॥

ശ്ലോക 498

ഉപാധിരായാതി സ ഏവ ഗച്ഛതി

സ ഏവ കര്മാണി കരോതി ഭുങ്ക്തേ ।

സ ഏവ ജീര്യന് മ്രിയതേ സദാഹം (പാഠഭേദഃ - ഏവ ജീവന്)

കുലാദ്രിവന്നിശ്ചല ഏവ സംസ്ഥിതഃ

॥ 500॥

ശ്ലോക 499

ന മേ പ്രവൃത്തിര്ന ച മേ നിവൃത്തിഃ

സദൈകരൂപസ്യ നിരംശകസ്യ ।

ഏകാത്മകോ യോ നിവിഡോ നിരന്തരോ (പാഠഭേദഃ - നിബിഡോ)

വ്യോമേവ പൂര്ണഃ സ കഥം നു ചേഷ്ടതേ

॥ 501॥

ശ്ലോക 500

പുണ്യാനി പാപാനി നിരിന്ദ്രിയസ്യ

നിശ്ചേതസോ നിര്വികൃതേര്നിരാകൃതേഃ ।

കുതോ മമാഖണ്ഡസുഖാനുഭൂതേഃ

ബ്രൂതേ ഹ്യനന്വാഗതമിത്യപി ശ്രുതിഃ

॥ 502॥

ശ്ലോക 501

ഛായയാ സ്പൃഷ്ടമുഷ്ണം വാ ശീതം വാ സുഷ്ഠു ദുഃഷ്ഠു വാ ।

ന സ്പൃശത്യേവ യത്കിഞ്ചിത്പുരുഷം തദ്വിലക്ഷണമ്

॥ 503॥

ശ്ലോക 502

ന സാക്ഷിണം സാക്ഷ്യധര്മാഃ സംസ്പൃശന്തി വിലക്ഷണമ് ।

അവികാരമുദാസീനം ഗൃഹധര്മാഃ പ്രദീപവത് ।

ദേഹേന്ദ്രിയമനോധര്മാ നൈവാത്മാനം സ്പൃശന്ത്യഹോ

॥ 504॥

ശ്ലോക 503

॥ 505॥ ഏക്ഷ്ത്ര

രവേര്യഥാ കര്മണി സാക്ഷിഭാവോ

വഹ്നേര്യഥാ ദാഹനിയാമകത്വമ് । (പാഠഭേദഃ - വാഽയസി ദാഹകത്വമ്)

രജ്ജോര്യഥാഽഽരോപിതവസ്തുസങ്ഗഃ

തഥൈവ കൂടസ്ഥചിദാത്മനോ മേ

ശ്ലോക 504

കര്താപി വാ കാരയിതാപി നാഹം

ഭോക്താപി വാ ഭോജയിതാപി നാഹമ് ।

ദ്രഷ്ടാപി വാ ദര്ശയിതാപി നാഹം

സോഽഹം സ്വയഞ്ജ്യോതിരനീദൃഗാത്മാ

॥ 506॥

ശ്ലോക 505

ചലത്യുപാധൌ പ്രതിബിമ്ബലൌല്യ-

മൌപാധികം മൂഢധിയോ നയന്തി ।

സ്വബിമ്ബഭൂതം രവിവദ്വിനിഷ്ക്രിയം

കര്താസ്മി ഭോക്താസ്മി ഹതോഽസ്മി ഹേതി

॥ 507॥

ശ്ലോക 506

ജലേ വാപി സ്ഥലേ വാപി ലുഠത്വേഷ ജഡാത്മകഃ ।

നാഹം വിലിപ്യേ തദ്ധര്മൈര്ഘടധര്മൈര്നഭോ യഥാ

॥ 508॥

ശ്ലോക 507

കര്തൃത്വഭോക്തൃത്വഖലത്വമത്തതാ-

ജഡത്വബദ്ധത്വവിമുക്തതാദയഃ ।

ബുദ്ധേര്വികല്പാ ന തു സന്തി വസ്തുതഃ

സ്വസ്മിന്പരേ ബ്രഹ്മണി കേവലേഽദ്വയേ

॥ 509॥

ശ്ലോക 508

സന്തു വികാരാഃ പ്രകൃതേര്ദശധാ ശതധാ സഹസ്രധാ വാപി ।

കിം മേഽസങ്ഗചിതസ്തൈര്ന ഘനഃ ക്വചിദമ്ബരം സ്പൃശതി

॥ 510॥

ശ്ലോക 509

॥ 511॥ (പാഠഭേദഃ - തൈഃ കിം മേഽസങ്ഗചിതേര്ന ഹ്യമ്ബുദഡമ്ബരോഽമ്ബരം)

അവ്യക്താദിസ്ഥൂലപര്യന്തമേതത്

വിശ്വം യത്രാഭാസമാത്രം പ്രതീതമ് ।

വ്യോമപ്രഖ്യം സൂക്ഷ്മമാദ്യന്തഹീനം

ബ്രഹ്മാദ്വൈതം യത്തദേവാഹമസ്മി

ശ്ലോക 510

സര്വാധാരം സര്വവസ്തുപ്രകാശം

സര്വാകാരം സര്വഗം സര്വശൂന്യമ് ।

നിത്യം ശുദ്ധം നിശ്ചലം നിര്വികല്പം (പാഠഭേദഃ - നിഷ്കലം)

ബ്രഹ്മാദ്വൈതം യത്തദേവാഹമസ്മി

॥ 512॥

ശ്ലോക 511

യത്പ്രത്യസ്താശേഷമായാവിശേഷം

പ്രത്യഗ്രൂപം പ്രത്യയാഗമ്യമാനമ് ।

സത്യജ്ഞാനാനന്തമാനന്ദരൂപം

ബ്രഹ്മാദ്വൈതം യത്തദേവാഹമസ്മി

॥ 513॥

ശ്ലോക 512

നിഷ്ക്രിയോഽസ്മ്യവികാരോഽസ്മി

നിഷ്കലോഽസ്മി നിരാകൃതിഃ ।

നിര്വികല്പോഽസ്മി നിത്യോഽസ്മി

നിരാലമ്ബോഽസ്മി നിര്ദ്വയഃ

॥ 514॥

ശ്ലോക 513

സര്വാത്മകോഽഹം സര്വോഽഹം സര്വാതീതോഽഹമദ്വയഃ ।

കേവലാഖണ്ഡബോധോഽഹമാനന്ദോഽഹം നിരന്തരഃ

॥ 515॥

ശ്ലോക 514

സ്വാരാജ്യസാമ്രാജ്യവിഭൂതിരേഷാ

ഭവത്കൃപാശ്രീമഹിമപ്രസാദാത് ।

പ്രാപ്താ മയാ ശ്രീഗുരവേ മഹാത്മനേ

നമോ നമസ്തേഽസ്തു പുനര്നമോഽസ്തു

॥ 516॥

ശ്ലോക 515

മഹാസ്വപ്നേ മായാകൃതജനിജരാമൃത്യുഗഹനേ

ഭ്രമന്തം ക്ലിശ്യന്തം ബഹുലതരതാപൈരനുദിനമ് । (പാഠഭേദഃ - രനുകലമ്)

അഹങ്കാരവ്യാഘ്രവ്യഥിതമിമമത്യന്തകൃപയാ

പ്രബോധ്യ പ്രസ്വാപാത്പരമവിതവാന്മാമസി ഗുരോ

॥ 517॥

ശ്ലോക 516

നമസ്തസ്മൈ സദൈകസ്മൈ കസ്മൈചിന്മഹസേ നമഃ । (പാഠഭേദഃ - സദേകസ്മൈ നമശ്ചിന്മഹസേ മുഹുഃ)

യദേതദ്വിശ്വരൂപേണ രാജതേ ഗുരുരാജ തേ

॥ 518॥

ശ്ലോക 517

ഇതി നതമവലോക്യ ശിഷ്യവര്യം

സമധിഗതാത്മസുഖം പ്രബുദ്ധതത്ത്വമ് ।

പ്രമുദിതഹൃദയം സ ദേശികേന്ദ്രഃ (പാഠഭേദഃ - ഹൃദയഃ)

പുനരിദമാഹ വചഃ പരം മഹാത്മാ

॥ 519॥

ശ്ലോക 518

ബ്രഹ്മപ്രത്യയസന്തതിര്ജഗദതോ ബ്രഹ്മൈവ തത്സര്വതഃ (പാഠഭേദഃ - സത്സര്വതഃ)

പശ്യാധ്യാത്മദൃശാ പ്രശാന്തമനസാ സര്വാസ്വവസ്ഥാസ്വപി ।

രൂപാദന്യദവേക്ഷിതം കിമഭിതശ്ചക്ഷുഷ്മതാം ദൃശ്യതേ (പാഠഭേദഃ - വിദ്യതേ)

തദ്വദ്ബ്രഹ്മവിദഃ സതഃ കിമപരം ബുദ്ധേര്വിഹാരാസ്പദമ്

॥ 520॥

ശ്ലോക 519

കസ്താം പരാനന്ദരസാനുഭൂതി-

മൃത്സൃജ്യ ശൂന്യേഷു രമേത വിദ്വാന് । (പാഠഭേദഃ - മുത്സൃജ്യ

ചന്ദ്രേ മഹാഹ്ലാദിനി ദീപ്യമാനേ)

ചിത്രേന്ദുമാലോകയിതും ക ഇച്ഛേത്

॥ 521॥

ശ്ലോക 520

അസത്പദാര്ഥാനുഭവേന കിഞ്ചിന്

ന ഹ്യസ്തി തൃപ്തിര്ന ച ദുഃഖഹാനിഃ ।

തദദ്വയാനന്ദരസാനുഭൂത്യാ

തൃപ്തഃ സുഖം തിഷ്ഠ സദാത്മനിഷ്ഠയാ

॥ 522॥

ശ്ലോക 521

സ്വമേവ സര്വഥാ പശ്യന്മന്യമാനഃ സ്വമദ്വയമ് । (പാഠഭേദഃ - സര്വതഃ)

സ്വാനന്ദമനുഭുഞ്ജാനഃ കാലം നയ മഹാമതേ

॥ 523॥

ശ്ലോക 522

അഖണ്ഡബോധാത്മനി നിര്വികല്പേ

വികല്പനം വ്യോമ്നി പുരപ്രകല്പനമ് ।

തദദ്വയാനന്ദമയാത്മനാ സദാ

ശാന്തിം പരാമേത്യ ഭജസ്വ മൌനമ്

॥ 524॥

ശ്ലോക 523

തൂഷ്ണീമവസ്ഥാ പരമോപശാന്തിഃ

ബുദ്ധേരസത്കല്പവികല്പഹേതോഃ ।

ബ്രഹ്മാത്മനോ ബ്രഹ്മവിദോ മഹാത്മനോ

യത്രാദ്വയാനന്ദസുഖം നിരന്തരമ്

॥ 525॥

ശ്ലോക 524

നാസ്തി നിര്വാസനാന്മൌനാത്പരം സുഖകൃദുത്തമമ് ।

വിജ്ഞാതാത്മസ്വരൂപസ്യ സ്വാനന്ദരസപായിനഃ

॥ 526॥

ശ്ലോക 525

ഗച്ഛംസ്തിഷ്ഠന്നുപവിശഞ്ഛയാനോ വാഽന്യഥാപി വാ ।

യഥേച്ഛയാ വസേദ്വിദ്വാനാത്മാരാമഃ സദാ മുനിഃ

॥ 527॥

ശ്ലോക 526

ന ദേശകാലാസനദിഗ്യമാദി-

ലക്ഷ്യാദ്യപേക്ഷാഽപ്രതിബദ്ധവൃത്തേഃ । (പാഠഭേദഃ - പ്രതിബദ്ധ

സംസിദ്ധതത്ത്വസ്യ മഹാത്മനോഽസ്തി)

സ്വവേദനേ കാ നിയമാദ്യവസ്ഥാ

॥ 528॥

ശ്ലോക 527

ഘടോഽയമിതി വിജ്ഞാതും നിയമഃ കോഽന്വവേക്ഷതേ । (പാഠഭേദഃ - അപേക്ഷ്യതേ)

വിനാ പ്രമാണസുഷ്ഠുത്വം യസ്മിന്സതി പദാര്ഥധീഃ

॥ 529॥

ശ്ലോക 528

അയമാത്മാ നിത്യസിദ്ധഃ പ്രമാണേ സതി ഭാസതേ ।

ന ദേശം നാപി വാ കാലം ന ശുദ്ധിം വാപ്യപേക്ഷതേ

॥ 530॥

ശ്ലോക 529

ദേവദത്തോഽഹമിത്യേതദ്വിജ്ഞാനം നിരപേക്ഷകമ് ।

തദ്വദ്ബ്രഹ്മവിദോഽപ്യസ്യ ബ്രഹ്മാഹമിതി വേദനമ്

॥ 531॥

ശ്ലോക 530

ഭാനുനേവ ജഗത്സര്വം ഭാസതേ യസ്യ തേജസാ ।

അനാത്മകമസത്തുച്ഛം കിം നു തസ്യാവഭാസകമ്

॥ 532॥

ശ്ലോക 531

വേദശാസ്ത്രപുരാണാനി ഭൂതാനി സകലാന്യപി ।

യേനാര്ഥവന്തി തം കിന്നു വിജ്ഞാതാരം പ്രകാശയേത്

॥ 533॥

ശ്ലോക 532

ഏഷ സ്വയഞ്ജ്യോതിരനന്തശക്തിഃ

ആത്മാഽപ്രമേയഃ സകലാനുഭൂതിഃ ।

യമേവ വിജ്ഞായ വിമുക്തബന്ധോ

ജയത്യയം ബ്രഹ്മവിദുത്തമോത്തമഃ

॥ 534॥

ശ്ലോക 533

ന ഖിദ്യതേ നോ വിഷയൈഃ പ്രമോദതേ

ന സജ്ജതേ നാപി വിരജ്യതേ ച ।

സ്വസ്മിന്സദാ ക്രീഡതി നന്ദതി സ്വയം

നിരന്തരാനന്ദരസേന തൃപ്തഃ

॥ 535॥

ശ്ലോക 534

ക്ഷുധാം ദേഹവ്യഥാം ത്യക്ത്വാ ബാലഃ ക്രീഡതി വസ്തുനിഃ । (പാഠഭേദഃ - വസ്തുനി)

തഥൈവ വിദ്വാന് രമതേ നിര്മമോ നിരഹം സുഖീ

॥ 536॥

ശ്ലോക 535

ചിന്താശൂന്യമദൈന്യഭൈക്ഷമശനം പാനം സരിദ്വാരിഷു

സ്വാതന്ത്ര്യേണ നിരങ്കുശാ സ്ഥിതിരഭീര്നിദ്രാ ശ്മശാനേ വനേ ।

വസ്ത്രം ക്ഷാലനശോഷണാദിരഹിതം ദിഗ്വാസ്തു ശയ്യാ മഹീ

സഞ്ചാരോ നിഗമാന്തവീഥിഷു വിദാം ക്രീഡാ പരേ ബ്രഹ്മണി

॥ 537॥

ശ്ലോക 536

വിമാനമാലമ്ബ്യ ശരീരമേതദ്

ഭുനക്ത്യശേഷാന്വിഷയാനുപസ്ഥിതാന് ।

പരേച്ഛയാ ബാലവദാത്മവേത്താ

യോഽവ്യക്തലിങ്ഗോഽനനുഷക്തബാഹ്യഃ

॥ 538॥

ശ്ലോക 537

ദിഗമ്ബരോ വാപി ച സാമ്ബരോ വാ

ത്വഗമ്ബരോ വാപി ചിദമ്ബരസ്ഥഃ ।

ഉന്മത്തവദ്വാപി ച ബാലവദ്വാ

പിശാചവദ്വാപി ചരത്യവന്യാമ്

॥ 539॥

ശ്ലോക 538

കാമാന്നിഷ്കാമരൂപീ സംശ്ചരത്യേകചരോ മുനിഃ । (പാഠഭേദഃ - കാമാന്നീ കാമരൂപീ)

സ്വാത്മനൈവ സദാ തുഷ്ടഃ സ്വയം സര്വാത്മനാ സ്ഥിതഃ

॥ 540॥

ശ്ലോക 539

ക്വചിന്മൂഢോ വിദ്വാന് ക്വചിദപി മഹാരാജവിഭവഃ

ക്വചിദ്ഭ്രാന്തഃ സൌമ്യഃ ക്വചിദജഗരാചാരകലിതഃ ।

ക്വചിത്പാത്രീഭൂതഃ ക്വചിദവമതഃ ക്വാപ്യവിദിതഃ

ചരത്യേവം പ്രാജ്ഞഃ സതതപരമാനന്ദസുഖിതഃ

॥ 541॥

ശ്ലോക 540

നിര്ധനോഽപി സദാ തുഷ്ടോഽപ്യസഹായോ മഹാബലഃ ।

നിത്യതൃപ്തോഽപ്യഭുഞ്ജാനോഽപ്യസമഃ സമദര്ശനഃ

॥ 542॥

ശ്ലോക 541

അപി കുര്വന്നകുര്വാണശ്ചാഭോക്താ ഫലഭോഗ്യപി ।

ശരീര്യപ്യശരീര്യേഷ പരിച്ഛിന്നോഽപി സര്വഗഃ

॥ 543॥

ശ്ലോക 542

അശരീരം സദാ സന്തമിമം ബ്രഹ്മവിദം ക്വചിത് ।

പ്രിയാപ്രിയേ ന സ്പൃശതസ്തഥൈവ ച ശുഭാശുഭേ

॥ 544॥

ശ്ലോക 543

സ്ഥൂലാദിസമ്ബന്ധവതോഽഭിമാനിനഃ

സുഖം ച ദുഃഖം ച ശുഭാശുഭേ ച ।

വിധ്വസ്തബന്ധസ്യ സദാത്മനോ മുനേഃ

കുതഃ ശുഭം വാഽപ്യശുഭം ഫലം വാ

॥ 545॥

ശ്ലോക 544

തമസാ ഗ്രസ്തവദ്ഭാനാദഗ്രസ്തോഽപി രവിര്ജനൈഃ ।

ഗ്രസ്ത ഇത്യുച്യതേ ഭ്രാന്ത്യാം ഹ്യജ്ഞാത്വാ വസ്തുലക്ഷണമ്

॥ 546॥

ശ്ലോക 545

॥ 547॥ (പാഠഭേദഃ - ഭ്രാന്ത്യാ)

തദ്വദ്ദേഹാദിബന്ധേഭ്യോ വിമുക്തം ബ്രഹ്മവിത്തമമ് ।

പശ്യന്തി ദേഹിവന്മൂഢാഃ ശരീരാഭാസദര്ശനാത്

ശ്ലോക 546

അഹിര്നിര്ല്വയനീം വായം മുക്ത്വാ ദേഹം തു തിഷ്ഠതി । (പാഠഭേദഃ - അഹിനി)

ഇതസ്തതശ്ചാല്യമാനോ യത്കിഞ്ചിത്പ്രാണവായുനാ

॥ 548॥

ശ്ലോക 547

സ്ത്രോതസാ നീയതേ ദാരു യഥാ നിമ്നോന്നതസ്ഥലമ് ।

ദൈവേന നീയതേ ദേഹോ യഥാകാലോപഭുക്തിഷു

॥ 549॥

ശ്ലോക 548

പ്രാരബ്ധകര്മപരികല്പിതവാസനാഭിഃ

സംസാരിവച്ചരതി ഭുക്തിഷു മുക്തദേഹഃ ।

സിദ്ധഃ സ്വയം വസതി സാക്ഷിവദത്ര തൂഷ്ണീം

ചക്രസ്യ മൂലമിവ കല്പവികല്പശൂന്യഃ

॥ 550॥

ശ്ലോക 549

നൈവേന്ദ്രിയാണി വിഷയേഷു നിയുങ്ക്ത ഏഷ

നൈവാപയുങ്ക്ത ഉപദര്ശനലക്ഷണസ്ഥഃ ।

നൈവ ക്രിയാഫലമപീഷദവേക്ഷതേ സ (പാഠഭേദഃ - അപീഷദപേക്ഷതേ സഃ)

സ്വാനന്ദസാന്ദ്രരസപാനസുമത്തചിത്തഃ

॥ 551॥

ശ്ലോക 550

ലക്ഷ്യാലക്ഷ്യഗതിം ത്യക്ത്വാ യസ്തിഷ്ഠേത്കേവലാത്മനാ ।

ശിവ ഏവ സ്വയം സാക്ഷാദയം ബ്രഹ്മവിദുത്തമഃ

॥ 552॥

ശ്ലോക 551

ജീവന്നേവ സദാ മുക്തഃ കൃതാര്ഥോ ബ്രഹ്മവിത്തമഃ ।

ഉപാധിനാശാദ്ബ്രഹ്മൈവ സന് ബ്രഹ്മാപ്യേതി നിര്ദ്വയമ്

॥ 553॥

ശ്ലോക 552

ശൈലൂഷോ വേഷസദ്ഭാവാഭാവയോശ്ച യഥാ പുമാന് ।

തഥൈവ ബ്രഹ്മവിച്ഛ്രേഷ്ഠഃ സദാ ബ്രഹ്മൈവ നാപരഃ

॥ 554॥

ശ്ലോക 553

യത്ര ക്വാപി വിശീര്ണം സത്പര്ണമിവ തരോര്വപുഃ പതതാത് । (പാഠഭേദഃ - വിശീര്ണം പര്ണമിവ)

ബ്രഹ്മീഭൂതസ്യ യതേഃ പ്രാഗേവ തച്ചിദഗ്നിനാ ദഗ്ധമ്

॥ 555॥

ശ്ലോക 554

സദാത്മനി ബ്രഹ്മണി തിഷ്ഠതോ മുനേഃ

പൂര്ണാഽദ്വയാനന്ദമയാത്മനാ സദാ ।

ന ദേശകാലാദ്യുചിതപ്രതീക്ഷാ

ത്വങ്മാംസവിട്പിണ്ഡവിസര്ജനായ

॥ 556॥

ശ്ലോക 555

ദേഹസ്യ മോക്ഷോ നോ മോക്ഷോ ന ദണ്ഡസ്യ കമണ്ഡലോഃ ।

അവിദ്യാഹൃദയഗ്രന്ഥിമോക്ഷോ മോക്ഷോ യതസ്തതഃ

॥ 557॥

ശ്ലോക 556

കുല്യായാമഥ നദ്യാം വാ ശിവക്ഷേത്രേഽപി ചത്വരേ ।

പര്ണം പതതി ചേത്തേന തരോഃ കിം നു ശുഭാശുഭമ്

॥ 558॥

ശ്ലോക 557

പത്രസ്യ പുഷ്പസ്യ ഫലസ്യ നാശവദ്-

ദേഹേന്ദ്രിയപ്രാണധിയാം വിനാശഃ ।

നൈവാത്മനഃ സ്വസ്യ സദാത്മകസ്യാ-

നന്ദാകൃതേര്വൃക്ഷവദസ്തി ചൈഷഃ

॥ 559॥

ശ്ലോക 558

॥ 560॥ (പാഠഭേദഃ - വദാസ്ത ഏഷഃ)

പ്രജ്ഞാനഘന ഇത്യാത്മലക്ഷണം സത്യസൂചകമ് ।

അനൂദ്യൌപാധികസ്യൈവ കഥയന്തി വിനാശനമ്

ശ്ലോക 559

അവിനാശീ വാ അരേഽയമാത്മേതി ശ്രുതിരാത്മനഃ ।

പ്രബ്രവീത്യവിനാശിത്വം വിനശ്യത്സു വികാരിഷു

॥ 561॥

ശ്ലോക 560

പാഷാണവൃക്ഷതൃണധാന്യകഡങ്കരാദ്യാ (പാഠഭേദഃ - കടാമ്ബരാദ്യാ)

ദഗ്ധാ ഭവന്തി ഹി മൃദേവ യഥാ തഥൈവ ।

ദേഹേന്ദ്രിയാസുമന ആദി സമസ്തദൃശ്യം

ജ്ഞാനാഗ്നിദഗ്ധമുപയാതി പരാത്മഭാവമ്

॥ 562॥

ശ്ലോക 561

വിലക്ഷണം യഥാ ധ്വാന്തം ലീയതേ ഭാനുതേജസി ।

തഥൈവ സകലം ദൃശ്യം ബ്രഹ്മണി പ്രവിലീയതേ

॥ 563॥

ശ്ലോക 562

ഘടേ നഷ്ടേ യഥാ വ്യോമ വ്യോമൈവ ഭവതി സ്ഫുടമ് ।

തഥൈവോപാധിവിലയേ ബ്രഹ്മൈവ ബ്രഹ്മവിത്സ്വയമ്

॥ 564॥

ശ്ലോക 563

ക്ഷീരം ക്ഷീരേ യഥാ ക്ഷിപ്തം തൈലം തൈലേ ജലം ജലേ ।

സംയുക്തമേകതാം യാതി തഥാഽഽത്മന്യാത്മവിന്മുനിഃ

॥ 565॥

ശ്ലോക 564

ഏവം വിദേഹകൈവല്യം സന്മാത്രത്വമഖണ്ഡിതമ് ।

ബ്രഹ്മഭാവം പ്രപദ്യൈഷ യതിര്നാവര്തതേ പുനഃ

॥ 566॥

ശ്ലോക 565

സദാത്മൈകത്വവിജ്ഞാനദഗ്ധാവിദ്യാദിവര്ഷ്മണഃ ।

അമുഷ്യ ബ്രഹ്മഭൂതത്വാദ് ബ്രഹ്മണഃ കുത ഉദ്ഭവഃ

॥ 567॥

ശ്ലോക 566

മായാക്ലൃപ്തൌ ബന്ധമോക്ഷൌ ന സ്തഃ സ്വാത്മനി വസ്തുതഃ ।

യഥാ രജ്ജൌ നിഷ്ക്രിയായാം സര്പാഭാസവിനിര്ഗമൌ

॥ 568॥

ശ്ലോക 567

ആവൃതേഃ സദസത്ത്വാഭ്യാം വക്തവ്യേ ബന്ധമോക്ഷണേ ।

നാവൃതിര്ബ്രഹ്മണഃ കാചിദന്യാഭാവാദനാവൃതമ് ।

യദ്യസ്ത്യദ്വൈതഹാനിഃ സ്യാദ് ദ്വൈതം നോ സഹതേ ശ്രുതിഃ

॥ 569॥

ശ്ലോക 568

ബന്ധഞ്ച മോക്ഷഞ്ച മൃഷൈവ മൂഢാ

ബുദ്ധേര്ഗുണം വസ്തുനി കല്പയന്തി ।

ദൃഗാവൃതിം മേഘകൃതാം യഥാ രവൌ

യതോഽദ്വയാഽസങ്ഗചിദേതദക്ഷരമ്

॥ 570॥

ശ്ലോക 569

॥ 571॥ (പാഠഭേദഃ - ചിദേകമക്ഷരമ്)

അസ്തീതി പ്രത്യയോ യശ്ച യശ്ച നാസ്തീതി വസ്തുനി ।

ബുദ്ധേരേവ ഗുണാവേതൌ ന തു നിത്യസ്യ വസ്തുനഃ

ശ്ലോക 570

അതസ്തൌ മായയാ ക്ലൃപ്തൌ ബന്ധമോക്ഷൌ ന ചാത്മനി ।

നിഷ്കലേ നിഷ്ക്രിയേ ശാന്തേ നിരവദ്യേ നിരഞ്ജനേ ।

അദ്വിതീയേ പരേ തത്ത്വേ വ്യോമവത്കല്പനാ കുതഃ

॥ 572॥

ശ്ലോക 571

ന നിരോധോ ന ചോത്പത്തിര്ന ബദ്ധോ ന ച സാധകഃ ।

ന മുമുക്ഷുര്ന വൈ മുക്ത ഇത്യേഷാ പരമാര്ഥതാ

॥ 573॥

ശ്ലോക 572

സകലനിഗമചൂഡാസ്വാന്തസിദ്ധാന്തരൂപം

പരമിദമതിഗുഹ്യം ദര്ശിതം തേ മയാദ്യ ।

അപഗതകലിദോഷം കാമനിര്മുക്തബുദ്ധിം (പാഠഭേദഃ - ബുദ്ധിഃ)

സ്വസുതവദസകൃത്ത്വാം ഭാവയിത്വാ മുമുക്ഷുമ്

॥ 574॥

ശ്ലോക 573

ഇതി ശ്രുത്വാ ഗുരോര്വാക്യം പ്രശ്രയേണ കൃതാനതിഃ ।

സ തേന സമനുജ്ഞാതോ യയൌ നിര്മുക്തബന്ധനഃ

॥ 575॥

ശ്ലോക 574

ഗുരുരേവ സദാനന്ദസിന്ധൌ നിര്മഗ്നമാനസഃ । (പാഠഭേദഃ - ഗുരുരേഷ)

പാവയന്വസുധാം സര്വാം വിചചാര നിരന്തരഃ

॥ 576॥

ശ്ലോക 575

ഇത്യാചാര്യസ്യ ശിഷ്യസ്യ സംവാദേനാത്മലക്ഷണമ് ।

നിരൂപിതം മുമുക്ഷൂണാം സുഖബോധോപപത്തയേ

॥ 577॥

ശ്ലോക 576

ഹിതമിദമുപദേശമാദ്രിയന്താം

വിഹിതനിരസ്തസമസ്തചിത്തദോഷാഃ ।

ഭവസുഖവിരതാഃ പ്രശാന്തചിത്താഃ (പാഠഭേദഃ - സുഖവിമുഖാഃ)

ശ്രുതിരസികാ യതയോ മുമുക്ഷവോ യേ

॥ 578॥

ശ്ലോക 577

സംസാരാധ്വനി താപഭാനുകിരണപ്രോദ്ഭൂതദാഹവ്യഥാ-

ഖിന്നാനാം ജലകാങ്ക്ഷയാ മരുഭുവി ഭ്രാന്ത്യാ പരിഭ്രാമ്യതാമ് ।

അത്യാസന്നസുധാമ്ബുധിം സുഖകരം ബ്രഹ്മാദ്വയം ദര്ശയ-

ത്യേഷാ ശങ്കരഭാരതീ വിജയതേ നിര്വാണസന്ദായിനീ

॥ 579॥

ശ്ലോക 578

॥ ഇതി ശങ്കരാചാര്യവിരചിതം വിവേകചൂഡാമണിഃ ॥

॥ ഓം തത്സത് ॥