Srimad Bhagawad Gita Chapter 6
ശ്രീമദ്ഭഗവദ്ഗീതാ മൂലമ് - ഷഷ്ഠോഽധ്യായഃ
Srimad Bhagawad Gita Chapter 6
ശ്രീമദ്ഭഗവദ്ഗീതാ മൂലമ് - ഷഷ്ഠോഽധ്യായഃ
ശ്ലോക 1
ഓം ശ്രീ പരമാത്മനേ നമഃ
അഥ ഷഷ്ഠോഽധ്യായഃ ।
ആത്മസംയമയോഗഃ
ശ്രീഭഗവാനുവാച
അനാശ്രിതഃ കര്മഫലം കാര്യം കര്മ കരോതി യഃ ।
സ സന്ന്യാസീ ച യോഗീ ച ന നിരഗ്നിര്ന ചാക്രിയഃ
ശ്ലോക 2
യം സന്ന്യാസമിതി പ്രാഹുര്യോഗം തം വിദ്ധി പാണ്ഡവ ।
ന ഹ്യസന്ന്യസ്തസങ്കല്പോ യോഗീ ഭവതി കശ്ചന
॥ 1 ॥
ശ്ലോക 3
ആരുരുക്ഷോര്മുനേര്യോഗം കര്മ കാരണമുച്യതേ ।
യോഗാരൂഢസ്യ തസ്യൈവ ശമഃ കാരണമുച്യതേ
॥ 2 ॥
ശ്ലോക 4
യദാ ഹി നേന്ദ്രിയാര്ഥേഷു ന കര്മസ്വനുഷജ്ജതേ ।
സര്വസങ്കല്പസന്ന്യാസീ യോഗാരൂഢസ്തദോച്യതേ
॥ 3 ॥
ശ്ലോക 5
ഉദ്ധരേദാത്മനാത്മാനം നാത്മാനമവസാദയേത് ।
ആത്മൈവ ഹ്യാത്മനോ ബന്ധുരാത്മൈവ രിപുരാത്മനഃ
॥ 4 ॥
ശ്ലോക 6
ബന്ധുരാത്മാത്മനസ്തസ്യ യേനാത്മൈവാത്മനാ ജിതഃ ।
അനാത്മനസ്തു ശത്രുത്വേ വര്തേതാത്മൈവ ശത്രുവത്
॥ 5 ॥
ശ്ലോക 7
ജിതാത്മനഃ പ്രശാന്തസ്യ പരമാത്മാ സമാഹിതഃ ।
ശീതോഷ്ണസുഖദുഃഖേഷു തഥാ മാനാപമാനയോഃ
॥ 6 ॥
ശ്ലോക 8
ജ്ഞാനവിജ്ഞാനതൃപ്താത്മാ കൂടസ്ഥോ വിജിതേന്ദ്രിയഃ ।
യുക്ത ഇത്യുച്യതേ യോഗീ സമലോഷ്ടാശ്മകാഞ്ചനഃ
॥ 7 ॥
ശ്ലോക 9
സുഹൃന്മിത്രാര്യുദാസീനമധ്യസ്ഥദ്വേഷ്യബന്ധുഷു ।
സാധുഷ്വപി ച പാപേഷു സമബുദ്ധിര്വിശിഷ്യതേ
॥ 8 ॥
ശ്ലോക 10
യോഗീ യുഞ്ജീത സതതമാത്മാനം രഹസി സ്ഥിതഃ ।
ഏകാകീ യതചിത്താത്മാ നിരാശീരപരിഗ്രഹഃ
॥ 9 ॥
ശ്ലോക 11
ശുചൌ ദേശേ പ്രതിഷ്ഠാപ്യ സ്ഥിരമാസനമാത്മനഃ ।
നാത്യുച്ഛ്രിതം നാതിനീചം ചൈലാജിനകുശോത്തരമ്
॥ 10 ॥
ശ്ലോക 12
തത്രൈകാഗ്രം മനഃ കൃത്വാ യതചിത്തേന്ദ്രിയക്രിയാഃ ।
ഉപവിശ്യാസനേ യുഞ്ജ്യാദ്യോഗമാത്മവിശുദ്ധയേ
॥ 11 ॥
ശ്ലോക 13
സമം കായശിരോഗ്രീവം ധാരയന്നചലം സ്ഥിരഃ ।
സമ്പ്രേക്ഷ്യ നാസികാഗ്രം സ്വം ദിശശ്ചാനവലോകയന്
॥ 12 ॥
ശ്ലോക 14
പ്രശാന്താത്മാ വിഗതഭീര്ബ്രഹ്മചാരിവ്രതേ സ്ഥിതഃ ।
മനഃ സംയമ്യ മച്ചിത്തോ യുക്ത ആസീത മത്പരഃ
॥ 13 ॥
ശ്ലോക 15
യുഞ്ജന്നേവം സദാത്മാനം യോഗീ നിയതമാനസഃ ।
ശാന്തിം നിര്വാണപരമാം മത്സംസ്ഥാമധിഗച്ഛതി
॥ 14 ॥
ശ്ലോക 16
നാത്യശ്നതസ്തു യോഗോഽസ്തി ന ചൈകാന്തമനശ്നതഃ ।
ന ചാതിസ്വപ്നശീലസ്യ ജാഗ്രതോ നൈവ ചാര്ജുന
॥ 15 ॥
ശ്ലോക 17
യുക്താഹാരവിഹാരസ്യ യുക്തചേഷ്ടസ്യ കര്മസു ।
യുക്തസ്വപ്നാവബോധസ്യ യോഗോ ഭവതി ദുഃഖഹാ
॥ 16 ॥
ശ്ലോക 18
യദാ വിനിയതം ചിത്തമാത്മന്യേവാവതിഷ്ഠതേ ।
നിഃസ്പൃഹഃ സര്വകാമേഭ്യോ യുക്ത ഇത്യുച്യതേ തദാ
॥ 17 ॥
ശ്ലോക 19
യഥാ ദീപോ നിവാതസ്ഥോ നേങ്ഗതേ സോപമാ സ്മൃതാ ।
യോഗിനോ യതചിത്തസ്യ യുഞ്ജതോ യോഗമാത്മനഃ
॥ 18 ॥
ശ്ലോക 20
യത്രോപരമതേ ചിത്തം നിരുദ്ധം യോഗസേവയാ ।
യത്ര ചൈവാത്മനാത്മാനം പശ്യന്നാത്മനി തുഷ്യതി
॥ 19 ॥
ശ്ലോക 21
സുഖമാത്യന്തികം യത്തദ്ബുദ്ധിഗ്രാഹ്യമതീന്ദ്രിയമ് ।
വേത്തി യത്ര ന ചൈവായം സ്ഥിതശ്ചലതി തത്ത്വതഃ
॥ 20 ॥
ശ്ലോക 22
യം ലബ്ധ്വാ ചാപരം ലാഭം മന്യതേ നാധികം തതഃ ।
യസ്മിന്സ്ഥിതോ ന ദുഃഖേന ഗുരുണാപി വിചാല്യതേ
॥ 21 ॥
ശ്ലോക 23
തം വിദ്യാദ്ദുഃഖസംയോഗവിയോഗം യോഗസഞ്ജ്ഞിതമ് ।
സ നിശ്ചയേന യോക്തവ്യോ യോഗോഽനിര്വിണ്ണചേതസാ
॥ 22 ॥
ശ്ലോക 24
സങ്കല്പപ്രഭവാന്കാമാംസ്ത്യക്ത്വാ സര്വാനശേഷതഃ ।
മനസൈവേന്ദ്രിയഗ്രാമം വിനിയമ്യ സമന്തതഃ
॥ 23 ॥
ശ്ലോക 25
ശനൈഃ ശനൈരുപരമേദ്ബുദ്ധ്യാ ധൃതിഗൃഹീതയാ ।
ആത്മസംസ്ഥം മനഃ കൃത്വാ ന കിഞ്ചിദപി ചിന്തയേത്
॥ 24 ॥
ശ്ലോക 26
യതോ യതോ നിശ്ചരതി മനശ്ചഞ്ചലമസ്ഥിരമ് ।
തതസ്തതോ നിയമ്യൈതദാത്മന്യേവ വശം നയേത്
॥ 25 ॥
ശ്ലോക 27
പ്രശാന്തമനസം ഹ്യേനം യോഗിനം സുഖമുത്തമമ് ।
ഉപൈതി ശാന്തരജസം ബ്രഹ്മഭൂതമകല്മഷമ്
॥ 26 ॥
ശ്ലോക 28
യുഞ്ജന്നേവം സദാത്മാനം യോഗീ വിഗതകല്മഷഃ ।
സുഖേന ബ്രഹ്മസംസ്പര്ശമത്യന്തം സുഖമശ്നുതേ
॥ 27 ॥
ശ്ലോക 29
സര്വഭൂതസ്ഥമാത്മാനം സര്വഭൂതാനി ചാത്മനി ।
ഈക്ഷതേ യോഗയുക്താത്മാ സര്വത്ര സമദര്ശനഃ
॥ 28 ॥
ശ്ലോക 30
യോ മാം പശ്യതി സര്വത്ര സര്വം ച മയി പശ്യതി ।
തസ്യാഹം ന പ്രണശ്യാമി സ ച മേ ന പ്രണശ്യതി
॥ 29 ॥
ശ്ലോക 31
സര്വഭൂതസ്ഥിതം യോ മാം ഭജത്യേകത്വമാസ്ഥിതഃ ।
സര്വഥാ വര്തമാനോഽപി സ യോഗീ മയി വര്തതേ
॥ 30 ॥
ശ്ലോക 32
ആത്മൌപമ്യേന സര്വത്ര സമം പശ്യതി യോഽര്ജുന ।
സുഖം വാ യദി വാ ദുഃഖം സ യോഗീ പരമോ മതഃ
॥ 31 ॥
ശ്ലോക 33
അര്ജുന ഉവാച
യോഽയം യോഗസ്ത്വയാ പ്രോക്തഃ സാമ്യേന മധുസൂദന ।
ഏതസ്യാഹം ന പശ്യാമി ചഞ്ചലത്വാത്സ്ഥിതിം സ്ഥിരാമ്
॥ 32 ॥
ശ്ലോക 34
ചഞ്ചലം ഹി മനഃ കൃഷ്ണ പ്രമാഥി ബലവദ്ദൃഢമ് ।
തസ്യാഹം നിഗ്രഹം മന്യേ വായോരിവ സുദുഷ്കരമ്
॥ 33 ॥
ശ്ലോക 35
ശ്രീഭഗവാനുവാച
അസംശയം മഹാബാഹോ മനോ ദുര്നിഗ്രഹം ചലമ് ।
അഭ്യാസേന തു കൌന്തേയ വൈരാഗ്യേണ ച ഗൃഹ്യതേ
॥ 34 ॥
ശ്ലോക 36
അസംയതാത്മനാ യോഗോ ദുഷ്പ്രാപ ഇതി മേ മതിഃ ।
വശ്യാത്മനാ തു യതതാ ശക്യോഽവാപ്തുമുപായതഃ
॥ 35 ॥
ശ്ലോക 37
അര്ജുന ഉവാച
അയതിഃ ശ്രദ്ധയോപേതോ യോഗാച്ചലിതമാനസഃ ।
അപ്രാപ്യ യോഗസംസിദ്ധിം കാം ഗതിം കൃഷ്ണ ഗച്ഛതി
॥ 36 ॥
ശ്ലോക 38
കച്ചിന്നോഭയവിഭ്രഷ്ടശ്ഛിന്നാഭ്രമിവ നശ്യതി ।
അപ്രതിഷ്ഠോ മഹാബാഹോ വിമൂഢോ ബ്രഹ്മണഃ പഥി
॥ 37 ॥
ശ്ലോക 39
ഏതന്മേ സംശയം കൃഷ്ണ ഛേത്തുമര്ഹസ്യശേഷതഃ ।
ത്വദന്യഃ സംശയസ്യാസ്യ ഛേത്താ ന ഹ്യുപപദ്യതേ
॥ 38 ॥
ശ്ലോക 40
ശ്രീഭഗവാനുവാച
പാര്ഥ നൈവേഹ നാമുത്ര വിനാശസ്തസ്യ വിദ്യതേ ।
ന ഹി കല്യാണകൃത്കശ്ചിദ്ദുര്ഗതിം താത ഗച്ഛതി
॥ 39 ॥
ശ്ലോക 41
പ്രാപ്യ പുണ്യകൃതാം ലോകാനുഷിത്വാ ശാശ്വതീഃ സമാഃ ।
ശുചീനാം ശ്രീമതാം ഗേഹേ യോഗഭ്രഷ്ടോഽഭിജായതേ
॥ 40 ॥
ശ്ലോക 42
അഥവാ യോഗിനാമേവ കുലേ ഭവതി ധീമതാമ് ।
ഏതദ്ധി ദുര്ലഭതരം ലോകേ ജന്മ യദീദൃശമ്
॥ 41 ॥
ശ്ലോക 43
തത്ര തം ബുദ്ധിസംയോഗം ലഭതേ പൌര്വദേഹികമ് ।
യതതേ ച തതോ ഭൂയഃ സംസിദ്ധൌ കുരുനന്ദന
॥ 42 ॥
ശ്ലോക 44
പൂര്വാഭ്യാസേന തേനൈവ ഹ്രിയതേ ഹ്യവശോഽപി സഃ ।
ജിജ്ഞാസുരപി യോഗസ്യ ശബ്ദബ്രഹ്മാതിവര്തതേ
॥ 43 ॥
ശ്ലോക 45
പ്രയത്നാദ്യതമാനസ്തു യോഗീ സംശുദ്ധകില്ബിഷഃ ।
അനേകജന്മസംസിദ്ധസ്തതോ യാതി പരാം ഗതിമ്
॥ 44 ॥
ശ്ലോക 46
തപസ്വിഭ്യോഽധികോ യോഗീ ജ്ഞാനിഭ്യോഽപി മതോഽധികഃ ।
കര്മിഭ്യശ്ചാധികോ യോഗീ തസ്മാദ്യോഗീ ഭവാര്ജുന
॥ 45 ॥
ശ്ലോക 47
യോഗിനാമപി സര്വേഷാം മദ്ഗതേനാന്തരാത്മനാ ।
ശ്രദ്ധാവാന്ഭജതേ യോ മാം സ മേ യുക്തതമോ മതഃ
॥ 46 ॥
ശ്ലോക 48
ഓം തത്സദിതി ശ്രീമദ്ഭഗവദ്ഗീതാസൂപനിഷത്സു ബ്രഹ്മവിദ്യായാം യോഗശാസ്ത്രേ
ശ്രീകൃഷ്ണാര്ജുനസംവാദേ ആത്മസംയമയോഗോ നാമ ഷഷ്ഠോഽധ്യായഃ
॥ 47 ॥
