ശ്രീമദ്ഭഗവദ്ഗീതാ മൂലമ് - തൃതീയോഽധ്യായഃ

ശ്രീമദ്ഭഗവദ്ഗീതാ മൂലമ് - തൃതീയോഽധ്യായഃ

ശ്ലോക 1

ഓം ശ്രീ പരമാത്മനേ നമഃ

അഥ തൃതീയോഽധ്യായഃ ।

കര്മയോഗഃ

അര്ജുന ഉവാച

ജ്യായസീ ചേത്കര്മണസ്തേ മതാ ബുദ്ധിര്ജനാര്ദന ।

തത്കിം കര്മണി ഘോരേ മാം നിയോജയസി കേശവ

ശ്ലോക 2

വ്യാമിശ്രേണേവ വാക്യേന ബുദ്ധിം മോഹയസീവ മേ ।

തദേകം വദ നിശ്ചിത്യ യേന ശ്രേയോഽഹമാപ്നുയാമ്

॥ 1 ॥

ശ്ലോക 3

ശ്രീഭഗവാനുവാച

ലോകേഽസ്മിന്ദ്വിവിധാ നിഷ്ഠാ പുരാ പ്രോക്താ മയാനഘ ।

ജ്ഞാനയോഗേന സാങ്ഖ്യാനാം കര്മയോഗേന യോഗിനാമ്

॥ 2 ॥

ശ്ലോക 4

ന കര്മണാമനാരമ്ഭാന്നൈഷ്കര്മ്യം പുരുഷോഽശ്നുതേ ।

ന ച സന്ന്യസനാദേവ സിദ്ധിം സമധിഗച്ഛതി

॥ 3 ॥

ശ്ലോക 5

ന ഹി കശ്ചിത്ക്ഷണമപി ജാതു തിഷ്ഠത്യകര്മകൃത് ।

കാര്യതേ ഹ്യവശഃ കര്മ സര്വഃ പ്രകൃതിജൈര്ഗുണൈഃ

॥ 4 ॥

ശ്ലോക 6

കര്മേന്ദ്രിയാണി സംയമ്യ യ ആസ്തേ മനസാ സ്മരന് ।

ഇന്ദ്രിയാര്ഥാന്വിമൂഢാത്മാ മിഥ്യാചാരഃ സ ഉച്യതേ

॥ 5 ॥

ശ്ലോക 7

യസ്ത്വിന്ദ്രിയാണി മനസാ നിയമ്യാരഭതേഽര്ജുന ।

കര്മേന്ദ്രിയൈഃ കര്മയോഗമസക്തഃ സ വിശിഷ്യതേ

॥ 6 ॥

ശ്ലോക 8

നിയതം കുരു കര്മ ത്വം കര്മ ജ്യായോ ഹ്യകര്മണഃ ।

ശരീരയാത്രാപി ച തേ ന പ്രസിദ്ധ്യേദകര്മണഃ

॥ 7 ॥

ശ്ലോക 9

യജ്ഞാര്ഥാത്കര്മണോഽന്യത്ര ലോകോഽയം കര്മബന്ധനഃ ।

തദര്ഥം കര്മ കൌന്തേയ മുക്തസങ്ഗഃ സമാചര

॥ 8 ॥

ശ്ലോക 10

സഹയജ്ഞാഃ പ്രജാഃ സൃഷ്ട്വാ പുരോവാച പ്രജാപതിഃ ।

അനേന പ്രസവിഷ്യധ്വമേഷ വോഽസ്ത്വിഷ്ടകാമധുക്

॥ 9 ॥

ശ്ലോക 11

ദേവാന്ഭാവയതാനേന തേ ദേവാ ഭാവയന്തു വഃ ।

പരസ്പരം ഭാവയന്തഃ ശ്രേയഃ പരമവാപ്സ്യഥ

॥ 10 ॥

ശ്ലോക 12

ഇഷ്ടാന്ഭോഗാന്ഹി വോ ദേവാ ദാസ്യന്തേ യജ്ഞഭാവിതാഃ ।

തൈര്ദത്താനപ്രദായൈഭ്യോ യോ ഭുങ്ക്തേ സ്തേന ഏവ സഃ

॥ 11 ॥

ശ്ലോക 13

യജ്ഞശിഷ്ടാശിനഃ സന്തോ മുച്യന്തേ സര്വകില്ബിഷൈഃ ।

ഭുഞ്ജതേ തേ ത്വഘം പാപാ യേ പചന്ത്യാത്മകാരണാത്

॥ 12 ॥

ശ്ലോക 14

അന്നാദ്ഭവന്തി ഭൂതാനി പര്ജന്യാദന്നസമ്ഭവഃ ।

യജ്ഞാദ്ഭവതി പര്ജന്യോ യജ്ഞഃ കര്മസമുദ്ഭവഃ

॥ 13 ॥

ശ്ലോക 15

കര്മ ബ്രഹ്മോദ്ഭവം വിദ്ധി ബ്രഹ്മാക്ഷരസമുദ്ഭവമ് ।

തസ്മാത്സര്വഗതം ബ്രഹ്മ നിത്യം യജ്ഞേ പ്രതിഷ്ഠിതമ്

॥ 14 ॥

ശ്ലോക 16

ഏവം പ്രവര്തിതം ചക്രം നാനുവര്തയതീഹ യഃ ।

അഘായുരിന്ദ്രിയാരാമോ മോഘം പാര്ഥ സ ജീവതി

॥ 15 ॥

ശ്ലോക 17

യസ്ത്വാത്മരതിരേവ സ്യാദാത്മതൃപ്തശ്ച മാനവഃ ।

ആത്മന്യേവ ച സന്തുഷ്ടസ്തസ്യ കാര്യം ന വിദ്യതേ

॥ 16 ॥

ശ്ലോക 18

നൈവ തസ്യ കൃതേനാര്ഥോ നാകൃതേനേഹ കശ്ചന ।

ന ചാസ്യ സര്വഭൂതേഷു കശ്ചിദര്ഥവ്യപാശ്രയഃ

॥ 17 ॥

ശ്ലോക 19

തസ്മാദസക്തഃ സതതം കാര്യം കര്മ സമാചര ।

അസക്തോ ഹ്യാചരന്കര്മ പരമാപ്നോതി പൂരുഷഃ

॥ 18 ॥

ശ്ലോക 20

കര്മണൈവ ഹി സംസിദ്ധിമാസ്ഥിതാ ജനകാദയഃ ।

ലോകസങ്ഗ്രഹമേവാപി സമ്പശ്യന്കര്തുമര്ഹസി

॥ 19 ॥

ശ്ലോക 21

യദ്യദാചരതി ശ്രേഷ്ഠസ്തത്തദേവേതരോ ജനഃ ।

സ യത്പ്രമാണം കുരുതേ ലോകസ്തദനുവര്തതേ

॥ 20 ॥

ശ്ലോക 22

ന മേ പാര്ഥാസ്തി കര്തവ്യം ത്രിഷു ലോകേഷു കിഞ്ചന ।

നാനവാപ്തമവാപ്തവ്യം വര്ത ഏവ ച കര്മണി

॥ 21 ॥

ശ്ലോക 23

യദി ഹ്യഹം ന വര്തേയം ജാതു കര്മണ്യതന്ദ്രിതഃ ।

മമ വര്ത്മാനുവര്തന്തേ മനുഷ്യാഃ പാര്ഥ സര്വശഃ

॥ 22 ॥

ശ്ലോക 24

ഉത്സീദേയുരിമേ ലോകാ ന കുര്യാം കര്മ ചേദഹമ് ।

സങ്കരസ്യ ച കര്താ സ്യാമുപഹന്യാമിമാഃ പ്രജാഃ

॥ 23 ॥

ശ്ലോക 25

സക്താഃ കര്മണ്യവിദ്വാംസോ യഥാ കുര്വന്തി ഭാരത ।

കുര്യാദ്വിദ്വാംസ്തഥാസക്തശ്ചികീര്ഷുര്ലോകസങ്ഗ്രഹമ്

॥ 24 ॥

ശ്ലോക 26

ന ബുദ്ധിഭേദം ജനയേദജ്ഞാനാം കര്മസങ്ഗിനാമ് ।

ജോഷയേത്സര്വകര്മാണി വിദ്വാന്യുക്തഃ സമാചരന്

॥ 25 ॥

ശ്ലോക 27

പ്രകൃതേഃ ക്രിയമാണാനി ഗുണൈഃ കര്മാണി സര്വശഃ ।

അഹങ്കാരവിമൂഢാത്മാ കര്താഹമിതി മന്യതേ

॥ 26 ॥

ശ്ലോക 28

തത്ത്വവിത്തു മഹാബാഹോ ഗുണകര്മവിഭാഗയോഃ ।

ഗുണാ ഗുണേഷു വര്തന്ത ഇതി മത്വാ ന സജ്ജതേ

॥ 27 ॥

ശ്ലോക 29

പ്രകൃതേര്ഗുണസമ്മൂഢാഃ സജ്ജന്തേ ഗുണകര്മസു ।

താനകൃത്സ്നവിദോ മന്ദാന്കൃത്സ്നവിന്ന വിചാലയേത്

॥ 28 ॥

ശ്ലോക 30

മയി സര്വാണി കര്മാണി സന്ന്യസ്യാധ്യാത്മചേതസാ ।

നിരാശീര്നിര്മമോ ഭൂത്വാ യുധ്യസ്വ വിഗതജ്വരഃ

॥ 29 ॥

ശ്ലോക 31

യേ മേ മതമിദം നിത്യമനുതിഷ്ഠന്തി മാനവാഃ ।

ശ്രദ്ധാവന്തോഽനസൂയന്തോ മുച്യന്തേ തേഽപി കര്മഭിഃ

॥ 30 ॥

ശ്ലോക 32

യേ ത്വേതദഭ്യസൂയന്തോ നാനുതിഷ്ഠന്തി മേ മതമ് ।

സര്വജ്ഞാനവിമൂഢാംസ്താന്വിദ്ധി നഷ്ടാനചേതസഃ

॥ 31 ॥

ശ്ലോക 33

സദൃശം ചേഷ്ടതേ സ്വസ്യാഃ പ്രകൃതേര്ജ്ഞാനവാനപി ।

പ്രകൃതിം യാന്തി ഭൂതാനി നിഗ്രഹഃ കിം കരിഷ്യതി

॥ 32 ॥

ശ്ലോക 34

ഇന്ദ്രിയസ്യേന്ദ്രിയസ്യാര്ഥേ രാഗദ്വേഷൌ വ്യവസ്ഥിതൌ ।

തയോര്ന വശമാഗച്ഛേത്തൌ ഹ്യസ്യ പരിപന്ഥിനൌ

॥ 33 ॥

ശ്ലോക 35

ശ്രേയാന്സ്വധര്മോ വിഗുണഃ പരധര്മാത്സ്വനുഷ്ഠിതാത് ।

സ്വധര്മേ നിധനം ശ്രേയഃ പരധര്മോ ഭയാവഹഃ

॥ 34 ॥

ശ്ലോക 36

അര്ജുന ഉവാച

അഥ കേന പ്രയുക്തോഽയം പാപം ചരതി പൂരുഷഃ ।

അനിച്ഛന്നപി വാര്ഷ്ണേയ ബലാദിവ നിയോജിതഃ

॥ 35 ॥

ശ്ലോക 37

ശ്രീഭഗവാനുവാച

കാമ ഏഷ ക്രോധ ഏഷ രജോഗുണസമുദ്ഭവഃ ।

മഹാശനോ മഹാപാപ്മാ വിദ്ധ്യേനമിഹ വൈരിണമ്

॥ 36 ॥

ശ്ലോക 38

ധൂമേനാവ്രിയതേ വഹ്നിര്യഥാദര്ശോ മലേന ച ।

യഥോല്ബേനാവൃതോ ഗര്ഭസ്തഥാ തേനേദമാവൃതമ്

॥ 37 ॥

ശ്ലോക 39

ആവൃതം ജ്ഞാനമേതേന ജ്ഞാനിനോ നിത്യവൈരിണാ ।

കാമരൂപേണ കൌന്തേയ ദുഷ്പൂരേണാനലേന ച

॥ 38 ॥

ശ്ലോക 40

ഇന്ദ്രിയാണി മനോ ബുദ്ധിരസ്യാധിഷ്ഠാനമുച്യതേ ।

ഏതൈര്വിമോഹയത്യേഷ ജ്ഞാനമാവൃത്യ ദേഹിനമ്

॥ 39 ॥

ശ്ലോക 41

തസ്മാത്ത്വമിന്ദ്രിയാണ്യാദൌ നിയമ്യ ഭരതര്ഷഭ ।

പാപ്മാനം പ്രജഹി ഹ്യേനം ജ്ഞാനവിജ്ഞാനനാശനമ്

॥ 40 ॥

ശ്ലോക 42

ഇന്ദ്രിയാണി പരാണ്യാഹുരിന്ദ്രിയേഭ്യഃ പരം മനഃ ।

മനസസ്തു പരാ ബുദ്ധിര്യോ ബുദ്ധേഃ പരതസ്തു സഃ

॥ 41 ॥

ശ്ലോക 43

ഏവം ബുദ്ധേഃ പരം ബുദ്ധ്വാ സംസ്തഭ്യാത്മാനമാത്മനാ ।

ജഹി ശത്രും മഹാബാഹോ കാമരൂപം ദുരാസദമ്

॥ 42 ॥

ശ്ലോക 44

ഓം തത്സദിതി ശ്രീമദ്ഭഗവദ്ഗീതാസൂപനിഷത്സു ബ്രഹ്മവിദ്യായാം യോഗശാസ്ത്രേ

ശ്രീകൃഷ്ണാര്ജുനസംവാദേ കര്മയോഗോ നാമ തൃതീയോഽധ്യായഃ

॥ 43 ॥

ശ്ലോക 45