Stotram - Sacred Scripture in telugu

Sri Hari Vayu Stuti

శ్రీ హరి వాయు స్తుతి

Sri Hari Vayu Stuti

Stotram
Unknown
45 Verses
110%

శ్రీ హరి వాయు స్తుతి

శ్లోక 1

అథ నఖస్తుతిః

పాన్త్వస్మాన్ పురుహూతవైరిబలవన్మాతఙ్గమాద్యద్ఘటా-

-కుమ్భోచ్చాద్రివిపాటనాధికపటు ప్రత్యేక వజ్రాయితాః ।

శ్రీమత్కణ్ఠీరవాస్యప్రతతసునఖరా దారితారాతిదూర-

-ప్రధ్వస్తధ్వాన్తశాన్తప్రవితతమనసా భావితా భూరిభాగైః

శ్లోక 2

లక్ష్మీకాన్త సమన్తతోఽపి కలయన్ నైవేశితుస్తే సమం

పశ్యామ్యుత్తమవస్తు దూరతరతోపాస్తం రసో యోఽష్టమః ।

యద్రోషోత్కర దక్ష నేత్ర కుటిల ప్రాన్తోత్థితాగ్ని స్ఫురత్

ఖద్యోతోపమ విస్ఫులిఙ్గభసితా బ్రహ్మేశశక్రోత్కరాః

॥ 1 ॥

శ్లోక 3

అథ వాయుస్తుతిః

శ్రీమద్విష్ణ్వఙ్ఘ్రినిష్ఠాతిగుణగురుతమశ్రీమదానన్దతీర్థ-

-త్రైలోక్యాచార్యపాదోజ్జ్వలజలజలసత్పాంసవోఽస్మాన్ పునన్తు ।

వాచాం యత్ర ప్రణేత్రీ త్రిభువనమహితా శారదా శారదేన్దు-

-జ్యోత్స్నాభద్రస్మితశ్రీధవలితకకుభా ప్రేమభారం బభార

॥ 2 ॥

శ్లోక 4

ఉత్కణ్ఠాకుణ్ఠకోలాహలజవవిజితాజస్రసేవానువృద్ధ-

-ప్రాజ్ఞాత్మజ్ఞానధూతాన్ధతమససుమనోమౌలిరత్నావలీనామ్ ।

భక్త్యుద్రేకావగాఢప్రఘటనసధటాత్కారసఙ్ఘృష్యమాణ-

ప్రాన్తప్రాగ్ర్యాఙ్ఘ్రిపీఠోత్థితకనకరజఃపిఞ్జరారఞ్జితాశాః

॥ 1 ॥

శ్లోక 5

జన్మాధివ్యాధ్యుపాధిప్రతిహతివిరహప్రాపకాణాం గుణానాం

అగ్ర్యాణామర్పకాణాం చిరముదితచిదానన్దసన్దోహదానామ్ ।

ఏతేషామేష దోషప్రముషితమనసాం ద్వేషిణాం దూషకాణాం

దైత్యానామార్తిమన్ధే తమసి విదధతాం సంస్తవే నాస్మి శక్తః

॥ 2 ॥

శ్లోక 6

అస్యావిష్కర్తుకామం కలిమలకలుషేఽస్మిన్ జనే జ్ఞానమార్గం

వన్ద్యం చన్ద్రేన్ద్రరుద్రద్యుమణిఫణివయోనాయకాద్యైరిహాద్య ।

మధ్వాఖ్యం మన్త్రసిద్ధం కిముత కృతవతో మారుతస్యావతారం

పాతారం పారమేష్ట్యం పదమపవిపదః ప్రాప్తురాపన్నపుంసామ్

॥ 3 ॥

శ్లోక 7

ఉద్యద్విద్యుత్ప్రచణ్డాం నిజరుచినికరవ్యాప్తలోకావకాశో

బిభ్రద్భీమో భుజే యోఽభ్యుదితదినకరాభాఙ్గదాఢ్య ప్రకాణ్డే ।

వీర్యోద్ధార్యాం గదాగ్ర్యామయమిహ సుమతిం వాయుదేవో విదధ్యాత్

అధ్యాత్మజ్ఞాననేతా యతివరమహితో భూమిభూషామణిర్మే

॥ 4 ॥

శ్లోక 8

సంసారోత్తాపనిత్యోపశమదసదయస్నేహహాసామ్బుపూర-

-ప్రోద్యద్విద్యానవద్యద్యుతిమణికిరణశ్రేణిసమ్పూరితాశః ।

శ్రీవత్సాఙ్కాధివాసోచితతరసరలశ్రీమదానన్దతీర్థ-

-క్షీరామ్భోధిర్విభిన్ద్యాద్భవదనభిమతం భూరి మే భూతిహేతుః

॥ 5 ॥

శ్లోక 9

మూర్ధన్యేషోఽఞ్జలిర్మే దృఢతరమిహ తే బధ్యతే బన్ధపాశ-

-చ్ఛేత్రే దాత్రే సుఖానాం భజతి భువి భవిష్యద్విధాత్రే ద్యుభర్త్రే ।

అత్యన్తం సన్తతం త్వం ప్రదిశ పదయుగే హన్త సన్తాపభాజా-

-మస్మాకం భక్తిమేకాం భగవత ఉత తే మాధవస్యాథ వాయోః

॥ 6 ॥

శ్లోక 10

సాభ్రోష్ణాభీశుశుభ్రప్రభమభయ నభో భూరిభూభృద్విభూతి-

-భ్రాజిష్ణుర్భూరృభూణాం భవనమపి విభోఽభేది బభ్రే బభూవే ।

యేన భ్రూవిభ్రమస్తే భ్రమయతు సుభృశం బభ్రువద్దుర్భృతాశాన్

భ్రాన్తిర్భేదావభాసస్త్వితి భయమభిభూర్భోక్ష్యతో మాయిభిక్షూన్

॥ 7 ॥

శ్లోక 11

యేఽముం భావం భజన్తే సురముఖసుజనారాధితం తే తృతీయం

భాసన్తే భాసురైస్తే సహచరచలితైశ్చామరైశ్చారువేషాః ।

వైకుణ్ఠే కణ్ఠలగ్నస్థిరశుచివిలసత్కాన్తితారుణ్యలీలా-

లావణ్యాపూర్ణకాన్తాకుచభరసులభాశ్లేషసమ్మోదసాన్ద్రాః

॥ 8 ॥

శ్లోక 12

ఆనన్దాన్మన్దమన్దా దదతి హి మరుతః కున్దమన్దారనన్ద్యా-

-వర్తామోదాన్ దధానా మృదుపదముదితోద్గీతకైః సున్దరీణామ్ ।

వృన్దైరావన్ద్యముక్తేన్ద్వహిమగుమదనాహీన్ద్రదేవేన్ద్రసేవ్యే

మౌకున్దే మన్దిరేఽస్మిన్నవిరతముదయన్మోదినాం దేవదేవ

॥ 9 ॥

శ్లోక 13

ఉత్తప్తాఽత్యుత్కటత్విట్ ప్రకటకటకటధ్వానసఙ్ఘట్టనోద్య-

-ద్విద్యుద్వ్యూఢస్ఫులిఙ్గప్రకరవికిరణోత్క్వాథితే బాధితాఙ్గాన్ ।

ఉద్గాఢం పాత్యమానా తమసి తత ఇతః కిఙ్కరైః పఙ్కిలే తే

పఙ్క్తిర్గ్రావ్ణాం గరిమ్ణా గ్లపయతి హి భవద్వేషిణో విద్వదాద్య

॥ 10 ॥

శ్లోక 14

అస్మిన్నస్మద్గురూణాం హరిచరణచిరధ్యానసన్మఙ్గలానాం

యుష్మాకం పార్శ్వభూమిం ధృతరణరణికస్వర్గిసేవ్యాం ప్రపన్నః ।

యస్తూదాస్తే స ఆస్తేఽధిభవమసులభక్లేశనిర్మూకమస్త-

-ప్రాయానన్దం కథఞ్చిన్న వసతి సతతం పఞ్చకష్టేఽతికష్టే

॥ 11 ॥

శ్లోక 15

క్షుత్ క్షామాన్ రూక్షరక్షోరదఖరనఖరక్షుణ్ణవిక్షోభితాక్షా-

-నామగ్నానాన్ధకూపే క్షురముఖముఖరైః పక్షిభిర్విక్షతాఙ్గాన్ ।

పూయాసృఙ్మూత్రవిష్ఠాకృమికులకలిలే తత్క్షణక్షిప్తశక్త్యా-

-ద్యస్త్రవ్రాతార్దితాంస్త్వద్ద్విష ఉపజిహతే వజ్రకల్పా జలూకాః

॥ 12 ॥

శ్లోక 16

మాతర్మే మాతరిశ్వన్ పితరతులగురో భ్రాతరిష్టాప్తబన్ధో

స్వామిన్ సర్వాన్తరాత్మన్నజర జరయితర్జన్మమృత్యామయానామ్ ।

గోవిన్దే దేహి భక్తిం భవతి చ భగవన్నూర్జితాం నిర్నిమిత్తాం

నిర్వ్యాజాం నిశ్చలాం సద్గుణగణబృహతీం శాశ్వతీమాశు దేవ

॥ 13 ॥

శ్లోక 17

విష్ణోరత్త్యుత్తమత్వాదఖిలగుణగణైస్తత్ర భక్తిం గరిష్ఠాం

ఆశ్లిష్టే శ్రీధరాభ్యామముమథ పరివారాత్మనా సేవకేషు ।

యః సన్ధత్తే విరిఞ్చశ్వసనవిహగపానన్తరుద్రేన్ద్రపూర్వే-

-ష్వాధ్యాయంస్తారతమ్యం స్ఫుటమవతి సదా వాయురస్మద్గురుస్తమ్

॥ 14 ॥

శ్లోక 18

తత్త్వజ్ఞాన్ ముక్తిభాజః సుఖయిసి హి గురో యోగ్యతాతారతమ్యా-

-దాధత్సే మిశ్రబుద్ధింస్త్రిదివనిరయభూగోచరాన్ నిత్యబద్ధాన్ ।

తామిస్రాన్ధాదికాఖ్యే తమసి సుబహులం దుఃఖయస్యన్యథాజ్ఞాన్

విష్ణోరాజ్ఞాభిరిత్థం శృతిశతమితిహాసాది చాకర్ణయామః

॥ 15 ॥

శ్లోక 19

వన్దేఽహం తం హనూమానితి మహితమహాపౌరుషో బాహుశాలీ

ఖ్యాతస్తేఽగ్ర్యోఽవతారః సహిత ఇహ బహుబ్రహ్మచర్యాదిధర్మైః ।

సస్నేహానాం సహస్వానహరహరహితం నిర్దహన్ దేహభాజాం

అంహోమోహాపహో యః స్పృహయతి మహతీం భక్తిమద్యాపి రామే

॥ 16 ॥

శ్లోక 20

ప్రాక్పఞ్చాశత్సహస్రైర్వ్యవహితమహితం యోజనైః పర్వతం త్వం

యావత్సఞ్జీవనాద్యౌషధనిధిమధికప్రాణ లఙ్కామనైషిః ।

అద్రాక్షీదుత్పతన్తం తత ఉత గిరిముత్పాటయన్తం గృహీత్వా

యాన్తం ఖే రాఘవాఙ్ఘ్రౌ ప్రణతమపి తదైకక్షణే త్వాం హి లోకః

॥ 17 ॥

శ్లోక 21

క్షిప్తః పశ్చాత్సత్సలీలం శతమతులమతే యోజనానాం స ఉచ్చ-

-స్తావద్విస్తారవంశ్చాప్యుపలలవ ఇవ వ్యగ్రబుద్ధ్యా త్వయాఽతః ।

స్వస్వస్థానస్థితాతిస్థిరశకలశిలాజాలసంశ్లేషనష్ట-

-ఛ్ఛేదాఙ్కః ప్రాగివాభూత్ కపివరవపుషస్తే నమః కౌశలాయ

॥ 18 ॥

శ్లోక 22

దృష్ట్వా దుష్టాధిపోరః స్ఫుటితకనకసద్వర్మ ఘృష్టాస్థికూటం

నిష్పిష్టం హాటకాద్రిప్రకటతటతటాకాతిశఙ్కో జనోఽభూత్ ।

యేనాఽజౌ రావణారిప్రియనటనపటుర్ముష్టిరిష్టం ప్రదేష్టుం

కిం నేష్టే మే స తేఽష్టాపదకటకతటిత్కోటిభామృష్టకాష్ఠః

॥ 19 ॥

శ్లోక 23

దేవ్యాదేశప్రణీతిదృహిణహరవరావధ్యరక్షోవిఘాతా-

-ద్యాసేవోద్యద్దయార్ద్రః సహభుజమకరోద్రామనామా ముకున్దః ।

దుష్ప్రాపే పారమేష్ఠ్యే కరతలమతులం మూర్ధివిన్యస్య ధన్యం

తన్వన్భూయః ప్రభూతప్రణయవికసితాబ్జేక్షణస్త్వేక్షమాణః

॥ 20 ॥

శ్లోక 24

జఘ్నే నిఘ్నేన విఘ్నో బహులబలబకధ్వంసనాద్యేన శోచ-

-ద్విప్రానుక్రోశపాశైరసువిధృతిసుఖస్యైకచక్రాజనానామ్ ।

తస్మై తే దేవ కుర్మః కురుకులపతయే కర్మణా చ ప్రణామాన్

కిర్మీరం దుర్మతీనాం ప్రథమమథ చ యో నర్మణా నిర్మమాథ

॥ 21 ॥

శ్లోక 25

నిర్మృద్నన్నత్యయత్నం విజరవర జరాసన్ధకాయాస్థిసన్ధీన్

యుద్ధే త్వం స్వధ్వరే వా పశుమివ దమయన్ విష్ణుపక్షద్విడీశమ్ ।

యావత్ప్రత్యక్షభూతం నిఖిలమఖభుజం తర్పయామాసిథాసౌ

తావత్యాఽయోజి తృప్త్యా కిము వద భగవన్ రాజసూయాశ్వమేధే

॥ 22 ॥

శ్లోక 26

క్ష్వేలాక్షీణాట్టహాసం తవ రణమరిహన్నుద్గదోద్దామబాహోః

బహ్వక్షౌహిణ్యనీకక్షపణసునిపుణం యస్య సర్వోత్తమస్య ।

శుశ్రూషార్థం చకర్థ స్వయమయమథ సంవక్తుమానన్దతీర్థ-

-శ్రీమన్నామన్సమర్థస్త్వమపి హి యువయోః పాదపద్మం ప్రపద్యే

॥ 23 ॥

శ్లోక 27

దృహ్యన్తీం హృదృహం మాం దృతమనిల బలాద్ద్రావయన్తీమవిద్యా-

-నిద్రాం విద్రావ్య సద్యోరచనపటుమథాఽపాద్య విద్యాసముద్ర ।

వాగ్దేవీ సా సువిద్యాద్రవిణద విదితా ద్రౌపదీ రుద్రపత్న్యా-

-దుద్రిక్తా ద్రాగభద్రాద్రహయతు దయితా పూర్వభీమాఽజ్ఞయా తే

॥ 24 ॥

శ్లోక 28

యాభ్యాం శుశ్రూషురాసీః కురుకులజననే క్షత్రవిప్రోదితాభ్యాం

బ్రహ్మభ్యాం బృంహితాభ్యాం చితసుఖవపుషా కృష్ణనామాస్పదాభ్యామ్ ।

నిర్భేదాభ్యాం విశేషాద్వివచనవిషయాభ్యామమూభ్యాముభాభ్యాం

తుభ్యం చ క్షేమదేభ్యః సరిసిజవిలసల్లోచనేభ్యో నమోఽస్తు

॥ 25 ॥

శ్లోక 29

గచ్ఛన్ సౌగన్ధికార్థం పథి స హనుమతః పుచ్ఛమచ్ఛస్య భీమః

ప్రోద్ధర్తుం నాశకత్స త్వముమురువపుషా భీషయామాస చేతి ।

పూర్ణజ్ఞానౌజసోస్తే గురుతమ వపుషోః శ్రీమదానన్దతీర్థ

క్రీడామాత్రం తదేతత్ ప్రమదద సుధియాం మోహక ద్వేషభాజామ్

॥ 26 ॥

శ్లోక 30

బహ్వీః కోటీరటీకః కుటలకటుమతీనుత్కటాటోపకోపాన్

ద్రాక్చ త్వం సత్వరత్వాచ్చరణద గదయా పోథయామాసిథారీన్ ।

ఉన్మథ్యాతథ్యమిథ్యాత్వవచనవచనానుత్పథస్థాంస్తథాఽన్యాన్

ప్రాయచ్ఛః స్వప్రియాయై ప్రియతమకుసుమం ప్రాణ తస్మై నమస్తే

॥ 27 ॥

శ్లోక 31

దేహాదుత్క్రామితానామధిపతిరసతామక్రమాద్వక్రబుద్ధిః

క్రుద్ధః క్రోధైకవశ్యః క్రిమిరివ మణిమాన్ దుష్కృతీ నిష్క్రియార్థమ్ ।

చక్రే భూచక్రమేత్య క్రకచమివ సతాం చేతసః కష్టశాస్త్రం

దుస్తర్కం చక్రపాణేర్గుణగణవిరహం జీవతాం చాధికృత్య

॥ 28 ॥

శ్లోక 32

తద్దుష్ప్రేక్షానుసారాత్కతిపయకునరైరాదృతోఽన్యైర్విసృష్టో

బ్రహ్మాఽహం నిర్గుణోఽహం వితథమిదమితి హ్యేష పాషణ్డవాదః ।

తద్యుక్త్యాభాసజాలప్రసరవిషతరూద్దాహదక్షప్రమాణ-

-జ్వాలామాలాధరాగ్నిః పవన విజయతే తేఽవతారస్తృతీయః

॥ 29 ॥

శ్లోక 33

ఆక్రోశన్తో నిరాశా భయభరవివశస్వాశయాశ్ఛిన్నదర్పా

వాశన్తో దేశనాశస్వితి బత కుధియాం నాశమాశాదశాఽశు ।

ధావన్తోఽశ్లీలశీలా వితథశపథశాపాశివాః శాన్తశౌర్యా-

-స్త్వద్వ్యాఖ్యాసింహనాదే సపది దదృశిరే మాయిగోమాయవస్తే

॥ 30 ॥

శ్లోక 34

త్రిష్వప్యేవావతారేష్వరిభిరపఘృణం హింసితో నిర్వికారః

సర్వజ్ఞః సర్వశక్తిః సకలగుణగణాపూర్ణరూపప్రగల్భః ।

స్వచ్ఛః స్వచ్ఛన్దమృత్యుః సుఖయసి సుజనం దేవ కిం చిత్రమత్ర

త్రాతా యస్య త్రిధామా జగదుత వశగం కిఙ్కరాః శఙ్కరాద్యాః

॥ 31 ॥

శ్లోక 35

ఉద్యన్మన్దస్మితశ్రీమృదు మధుమధురాలాపపీయూషధారా-

-పూరాసేకోపశాన్తాసుఖసుజనమనోలోచనాపీయమానమ్ ।

సన్ద్రక్ష్యే సున్దరం సన్దుహదిహ మహదానన్దమానన్దతీర్థ

శ్రీమద్వక్త్రేన్దుబిమ్బం దురతనుదుదితం నిత్యదాఽహం కదా ను

॥ 32 ॥

శ్లోక 36

ప్రాచీనాచీర్ణపుణ్యోచ్చయచతురతరాచారతశ్చారుచిత్తా-

-నత్యుచ్చాం రోచయన్తీం శ్రుతిచితవచనాం శ్రావకాంశ్చోద్యచుఞ్చూన్ ।

వ్యాఖ్యాముత్ఖాతదుఃఖాం చిరముచితమహాచార్య చిన్తారతాంస్తే

చిత్రాం సచ్ఛాస్త్రకర్తాశ్చరణపరిచరాఞ్ఛ్రావయాస్మాంశ్చ కిఞ్చిత్

॥ 33 ॥

శ్లోక 37

పీఠే రత్నోకపక్లృప్తే రుచిరరుచిమణిజ్యోతిషా సన్నిషణ్ణం

బ్రహ్మాణం భావినం త్వాం జ్వలతి నిజపదే వైదికాద్యా హి విద్యాః ।

సేవన్తే మూర్తిమత్యః సుచరిత చరితం భాతి గన్ధర్వ గీతం

ప్రత్యేకం దేవసంసత్స్వపి తవ భగవన్నర్తితద్యోవధూషు

॥ 34 ॥

శ్లోక 38

సానుక్రోశైరజస్రం జనిమృతినిరయాద్యూర్మిమాలావిలేఽస్మిన్

సంసారాబ్ధౌ నిమగ్నాన్ శరణమశరణానిచ్ఛతో వీక్ష్య జన్తూన్ ।

యుష్మాభిః ప్రార్థితః సన్ జలనిధిశయనః సత్యవత్యాం మహర్షే-

-ర్వ్యక్తశ్చిన్మాత్రమూర్తిర్న ఖలు భగవతః ప్రాకృతో జాతు దేహః

॥ 35 ॥

శ్లోక 39

అస్తవ్యస్తం సమస్తశ్రుతిగతమధమై రత్నపూగం యథాఽన్ధై-

-రర్థం లోకోపకృత్యై గుణగణనిలయః సూత్రయామాస కృత్స్నమ్ ।

యోఽసౌ వ్యాసాభిధానస్తమహమహరహర్భక్తితస్త్వత్ప్రసాదాత్

సద్యో విద్యోపలబ్ధ్యై గురుతమమగురుం దేవదేవం నమామి

॥ 36 ॥

శ్లోక 40

ఆజ్ఞామన్యైరధార్యాం శిరసి పరిసరద్రశ్మికోటీరకోటౌ

కృష్ణస్యాక్లిష్టకర్మా దధదనుసరాణాదర్థితో దేవసఙ్ఘైః ।

భూమావాగత్య భూమన్నసుకరమకరోర్బ్రహ్మసూత్రస్య భాష్యం

దుర్భాష్యం వ్యస్య దస్యోర్మణిమత ఉదితం వేదసద్యుక్తిభిస్త్వమ్

॥ 37 ॥

శ్లోక 41

భూత్వా క్షేత్రే విశుద్ధే ద్విజగణనిలయే రౌప్యపీఠాభిధానే

తత్రాపి బ్రహ్మజాతిస్త్రిభువనవిశదే మధ్యగేహాఖ్యగేహే ।

పారివ్రాజ్యాధిరాజః పునరపి బదరీం ప్రాప్య కృష్ణం చ నత్వా

కృత్వా భాష్యాణి సమ్యగ్ వ్యతనుత చ భవాన్ భారతార్థప్రకాశమ్

॥ 38 ॥

శ్లోక 42

వన్దే తం త్వాం సుపూర్ణప్రమతిమనుదినాసేవితం దేవవృన్దైః

వన్దే వన్దారుమీశే శ్రియ ఉత నియతం శ్రీమదానన్దతీర్థమ్ ।

వన్దే మన్దాకినీసత్సరిదమలజలాసేకసాధిక్యసఙ్గం

వన్దేఽహం దేవ భక్త్యా భవభయదహనం సజ్జనాన్మోదయన్తమ్

॥ 39 ॥

శ్లోక 43

సుబ్రహ్మణ్యాఖ్యసూరేః సుత ఇతి సుభృశం కేశవానన్దతీర్థ-

శ్రీమత్పాదాబ్జభక్తః స్తుతిమకృత హరేర్వాయుదేవస్య చాస్య ।

తత్పాదార్చాదరేణ గ్రథితపదలసన్మాలయా త్వేతయా యే

సంరాధ్యామూ నమన్తి ప్రతతమతిగుణా ముక్తిమేతే వ్రజన్తి

॥ 40 ॥

శ్లోక 44

అథ శ్రీనఖస్తుతిః

పాన్త్వస్మాన్ పురుహూతవైరిబలవన్మాతఙ్గమాద్యద్ఘటా

కుమ్భోచ్చాద్రివిపాటనాధికపటుప్రత్యేకవజ్రాయితాః ।

శ్రీమత్కణ్ఠీరవాస్య ప్రతత సునఖరా దారితారాతిదూర-

ప్రధ్వస్తధ్వాన్తశాన్తప్రవితతమనసా భావితా నాకివృన్దైః

॥ 41 ॥

శ్లోక 45

లక్ష్మీకాన్త సమన్తతోఽవికలయన్ నైవేశితుస్తే సమం

పశ్యామ్యుత్తమవస్తు దూరతరతోఽపాస్తం రసో యోఽష్టమః ।

యద్రోషోత్కరదక్షనేత్రకుటిలప్రాన్తోత్థితాగ్నిస్ఫురత్

ఖద్యోతోపమవిస్ఫులిఙ్గభసితా బ్రహ్మేశశక్రోత్కరాః

॥ 1 ॥

శ్లోక 46

ఇతి శ్రీత్రివిక్రమపణ్డితాచార్య విరచితా వాయుస్తుతిః సమాప్తా ॥