ശ്രീ ഹരി വായു സ്തുതി

ശ്രീ ഹരി വായു സ്തുതി

ശ്ലോക 1

അഥ നഖസ്തുതിഃ

പാന്ത്വസ്മാന് പുരുഹൂതവൈരിബലവന്മാതങ്ഗമാദ്യദ്ഘടാ-

-കുമ്ഭോച്ചാദ്രിവിപാടനാധികപടു പ്രത്യേക വജ്രായിതാഃ ।

ശ്രീമത്കണ്ഠീരവാസ്യപ്രതതസുനഖരാ ദാരിതാരാതിദൂര-

-പ്രധ്വസ്തധ്വാന്തശാന്തപ്രവിതതമനസാ ഭാവിതാ ഭൂരിഭാഗൈഃ

ശ്ലോക 2

ലക്ഷ്മീകാന്ത സമന്തതോഽപി കലയന് നൈവേശിതുസ്തേ സമം

പശ്യാമ്യുത്തമവസ്തു ദൂരതരതോപാസ്തം രസോ യോഽഷ്ടമഃ ।

യദ്രോഷോത്കര ദക്ഷ നേത്ര കുടില പ്രാന്തോത്ഥിതാഗ്നി സ്ഫുരത്

ഖദ്യോതോപമ വിസ്ഫുലിങ്ഗഭസിതാ ബ്രഹ്മേശശക്രോത്കരാഃ

॥ 1 ॥

ശ്ലോക 3

അഥ വായുസ്തുതിഃ

ശ്രീമദ്വിഷ്ണ്വങ്ഘ്രിനിഷ്ഠാതിഗുണഗുരുതമശ്രീമദാനന്ദതീര്ഥ-

-ത്രൈലോക്യാചാര്യപാദോജ്ജ്വലജലജലസത്പാംസവോഽസ്മാന് പുനന്തു ।

വാചാം യത്ര പ്രണേത്രീ ത്രിഭുവനമഹിതാ ശാരദാ ശാരദേന്ദു-

-ജ്യോത്സ്നാഭദ്രസ്മിതശ്രീധവലിതകകുഭാ പ്രേമഭാരം ബഭാര

॥ 2 ॥

ശ്ലോക 4

ഉത്കണ്ഠാകുണ്ഠകോലാഹലജവവിജിതാജസ്രസേവാനുവൃദ്ധ-

-പ്രാജ്ഞാത്മജ്ഞാനധൂതാന്ധതമസസുമനോമൌലിരത്നാവലീനാമ് ।

ഭക്ത്യുദ്രേകാവഗാഢപ്രഘടനസധടാത്കാരസങ്ഘൃഷ്യമാണ-

പ്രാന്തപ്രാഗ്ര്യാങ്ഘ്രിപീഠോത്ഥിതകനകരജഃപിഞ്ജരാരഞ്ജിതാശാഃ

॥ 1 ॥

ശ്ലോക 5

ജന്മാധിവ്യാധ്യുപാധിപ്രതിഹതിവിരഹപ്രാപകാണാം ഗുണാനാം

അഗ്ര്യാണാമര്പകാണാം ചിരമുദിതചിദാനന്ദസന്ദോഹദാനാമ് ।

ഏതേഷാമേഷ ദോഷപ്രമുഷിതമനസാം ദ്വേഷിണാം ദൂഷകാണാം

ദൈത്യാനാമാര്തിമന്ധേ തമസി വിദധതാം സംസ്തവേ നാസ്മി ശക്തഃ

॥ 2 ॥

ശ്ലോക 6

അസ്യാവിഷ്കര്തുകാമം കലിമലകലുഷേഽസ്മിന് ജനേ ജ്ഞാനമാര്ഗം

വന്ദ്യം ചന്ദ്രേന്ദ്രരുദ്രദ്യുമണിഫണിവയോനായകാദ്യൈരിഹാദ്യ ।

മധ്വാഖ്യം മന്ത്രസിദ്ധം കിമുത കൃതവതോ മാരുതസ്യാവതാരം

പാതാരം പാരമേഷ്ട്യം പദമപവിപദഃ പ്രാപ്തുരാപന്നപുംസാമ്

॥ 3 ॥

ശ്ലോക 7

ഉദ്യദ്വിദ്യുത്പ്രചണ്ഡാം നിജരുചിനികരവ്യാപ്തലോകാവകാശോ

ബിഭ്രദ്ഭീമോ ഭുജേ യോഽഭ്യുദിതദിനകരാഭാങ്ഗദാഢ്യ പ്രകാണ്ഡേ ।

വീര്യോദ്ധാര്യാം ഗദാഗ്ര്യാമയമിഹ സുമതിം വായുദേവോ വിദധ്യാത്

അധ്യാത്മജ്ഞാനനേതാ യതിവരമഹിതോ ഭൂമിഭൂഷാമണിര്മേ

॥ 4 ॥

ശ്ലോക 8

സംസാരോത്താപനിത്യോപശമദസദയസ്നേഹഹാസാമ്ബുപൂര-

-പ്രോദ്യദ്വിദ്യാനവദ്യദ്യുതിമണികിരണശ്രേണിസമ്പൂരിതാശഃ ।

ശ്രീവത്സാങ്കാധിവാസോചിതതരസരലശ്രീമദാനന്ദതീര്ഥ-

-ക്ഷീരാമ്ഭോധിര്വിഭിന്ദ്യാദ്ഭവദനഭിമതം ഭൂരി മേ ഭൂതിഹേതുഃ

॥ 5 ॥

ശ്ലോക 9

മൂര്ധന്യേഷോഽഞ്ജലിര്മേ ദൃഢതരമിഹ തേ ബധ്യതേ ബന്ധപാശ-

-ച്ഛേത്രേ ദാത്രേ സുഖാനാം ഭജതി ഭുവി ഭവിഷ്യദ്വിധാത്രേ ദ്യുഭര്ത്രേ ।

അത്യന്തം സന്തതം ത്വം പ്രദിശ പദയുഗേ ഹന്ത സന്താപഭാജാ-

-മസ്മാകം ഭക്തിമേകാം ഭഗവത ഉത തേ മാധവസ്യാഥ വായോഃ

॥ 6 ॥

ശ്ലോക 10

സാഭ്രോഷ്ണാഭീശുശുഭ്രപ്രഭമഭയ നഭോ ഭൂരിഭൂഭൃദ്വിഭൂതി-

-ഭ്രാജിഷ്ണുര്ഭൂരൃഭൂണാം ഭവനമപി വിഭോഽഭേദി ബഭ്രേ ബഭൂവേ ।

യേന ഭ്രൂവിഭ്രമസ്തേ ഭ്രമയതു സുഭൃശം ബഭ്രുവദ്ദുര്ഭൃതാശാന്

ഭ്രാന്തിര്ഭേദാവഭാസസ്ത്വിതി ഭയമഭിഭൂര്ഭോക്ഷ്യതോ മായിഭിക്ഷൂന്

॥ 7 ॥

ശ്ലോക 11

യേഽമും ഭാവം ഭജന്തേ സുരമുഖസുജനാരാധിതം തേ തൃതീയം

ഭാസന്തേ ഭാസുരൈസ്തേ സഹചരചലിതൈശ്ചാമരൈശ്ചാരുവേഷാഃ ।

വൈകുണ്ഠേ കണ്ഠലഗ്നസ്ഥിരശുചിവിലസത്കാന്തിതാരുണ്യലീലാ-

ലാവണ്യാപൂര്ണകാന്താകുചഭരസുലഭാശ്ലേഷസമ്മോദസാന്ദ്രാഃ

॥ 8 ॥

ശ്ലോക 12

ആനന്ദാന്മന്ദമന്ദാ ദദതി ഹി മരുതഃ കുന്ദമന്ദാരനന്ദ്യാ-

-വര്താമോദാന് ദധാനാ മൃദുപദമുദിതോദ്ഗീതകൈഃ സുന്ദരീണാമ് ।

വൃന്ദൈരാവന്ദ്യമുക്തേന്ദ്വഹിമഗുമദനാഹീന്ദ്രദേവേന്ദ്രസേവ്യേ

മൌകുന്ദേ മന്ദിരേഽസ്മിന്നവിരതമുദയന്മോദിനാം ദേവദേവ

॥ 9 ॥

ശ്ലോക 13

ഉത്തപ്താഽത്യുത്കടത്വിട് പ്രകടകടകടധ്വാനസങ്ഘട്ടനോദ്യ-

-ദ്വിദ്യുദ്വ്യൂഢസ്ഫുലിങ്ഗപ്രകരവികിരണോത്ക്വാഥിതേ ബാധിതാങ്ഗാന് ।

ഉദ്ഗാഢം പാത്യമാനാ തമസി തത ഇതഃ കിങ്കരൈഃ പങ്കിലേ തേ

പങ്ക്തിര്ഗ്രാവ്ണാം ഗരിമ്ണാ ഗ്ലപയതി ഹി ഭവദ്വേഷിണോ വിദ്വദാദ്യ

॥ 10 ॥

ശ്ലോക 14

അസ്മിന്നസ്മദ്ഗുരൂണാം ഹരിചരണചിരധ്യാനസന്മങ്ഗലാനാം

യുഷ്മാകം പാര്ശ്വഭൂമിം ധൃതരണരണികസ്വര്ഗിസേവ്യാം പ്രപന്നഃ ।

യസ്തൂദാസ്തേ സ ആസ്തേഽധിഭവമസുലഭക്ലേശനിര്മൂകമസ്ത-

-പ്രായാനന്ദം കഥഞ്ചിന്ന വസതി സതതം പഞ്ചകഷ്ടേഽതികഷ്ടേ

॥ 11 ॥

ശ്ലോക 15

ക്ഷുത് ക്ഷാമാന് രൂക്ഷരക്ഷോരദഖരനഖരക്ഷുണ്ണവിക്ഷോഭിതാക്ഷാ-

-നാമഗ്നാനാന്ധകൂപേ ക്ഷുരമുഖമുഖരൈഃ പക്ഷിഭിര്വിക്ഷതാങ്ഗാന് ।

പൂയാസൃങ്മൂത്രവിഷ്ഠാകൃമികുലകലിലേ തത്ക്ഷണക്ഷിപ്തശക്ത്യാ-

-ദ്യസ്ത്രവ്രാതാര്ദിതാംസ്ത്വദ്ദ്വിഷ ഉപജിഹതേ വജ്രകല്പാ ജലൂകാഃ

॥ 12 ॥

ശ്ലോക 16

മാതര്മേ മാതരിശ്വന് പിതരതുലഗുരോ ഭ്രാതരിഷ്ടാപ്തബന്ധോ

സ്വാമിന് സര്വാന്തരാത്മന്നജര ജരയിതര്ജന്മമൃത്യാമയാനാമ് ।

ഗോവിന്ദേ ദേഹി ഭക്തിം ഭവതി ച ഭഗവന്നൂര്ജിതാം നിര്നിമിത്താം

നിര്വ്യാജാം നിശ്ചലാം സദ്ഗുണഗണബൃഹതീം ശാശ്വതീമാശു ദേവ

॥ 13 ॥

ശ്ലോക 17

വിഷ്ണോരത്ത്യുത്തമത്വാദഖിലഗുണഗണൈസ്തത്ര ഭക്തിം ഗരിഷ്ഠാം

ആശ്ലിഷ്ടേ ശ്രീധരാഭ്യാമമുമഥ പരിവാരാത്മനാ സേവകേഷു ।

യഃ സന്ധത്തേ വിരിഞ്ചശ്വസനവിഹഗപാനന്തരുദ്രേന്ദ്രപൂര്വേ-

-ഷ്വാധ്യായംസ്താരതമ്യം സ്ഫുടമവതി സദാ വായുരസ്മദ്ഗുരുസ്തമ്

॥ 14 ॥

ശ്ലോക 18

തത്ത്വജ്ഞാന് മുക്തിഭാജഃ സുഖയിസി ഹി ഗുരോ യോഗ്യതാതാരതമ്യാ-

-ദാധത്സേ മിശ്രബുദ്ധിംസ്ത്രിദിവനിരയഭൂഗോചരാന് നിത്യബദ്ധാന് ।

താമിസ്രാന്ധാദികാഖ്യേ തമസി സുബഹുലം ദുഃഖയസ്യന്യഥാജ്ഞാന്

വിഷ്ണോരാജ്ഞാഭിരിത്ഥം ശൃതിശതമിതിഹാസാദി ചാകര്ണയാമഃ

॥ 15 ॥

ശ്ലോക 19

വന്ദേഽഹം തം ഹനൂമാനിതി മഹിതമഹാപൌരുഷോ ബാഹുശാലീ

ഖ്യാതസ്തേഽഗ്ര്യോഽവതാരഃ സഹിത ഇഹ ബഹുബ്രഹ്മചര്യാദിധര്മൈഃ ।

സസ്നേഹാനാം സഹസ്വാനഹരഹരഹിതം നിര്ദഹന് ദേഹഭാജാം

അംഹോമോഹാപഹോ യഃ സ്പൃഹയതി മഹതീം ഭക്തിമദ്യാപി രാമേ

॥ 16 ॥

ശ്ലോക 20

പ്രാക്പഞ്ചാശത്സഹസ്രൈര്വ്യവഹിതമഹിതം യോജനൈഃ പര്വതം ത്വം

യാവത്സഞ്ജീവനാദ്യൌഷധനിധിമധികപ്രാണ ലങ്കാമനൈഷിഃ ।

അദ്രാക്ഷീദുത്പതന്തം തത ഉത ഗിരിമുത്പാടയന്തം ഗൃഹീത്വാ

യാന്തം ഖേ രാഘവാങ്ഘ്രൌ പ്രണതമപി തദൈകക്ഷണേ ത്വാം ഹി ലോകഃ

॥ 17 ॥

ശ്ലോക 21

ക്ഷിപ്തഃ പശ്ചാത്സത്സലീലം ശതമതുലമതേ യോജനാനാം സ ഉച്ച-

-സ്താവദ്വിസ്താരവംശ്ചാപ്യുപലലവ ഇവ വ്യഗ്രബുദ്ധ്യാ ത്വയാഽതഃ ।

സ്വസ്വസ്ഥാനസ്ഥിതാതിസ്ഥിരശകലശിലാജാലസംശ്ലേഷനഷ്ട-

-ഛ്ഛേദാങ്കഃ പ്രാഗിവാഭൂത് കപിവരവപുഷസ്തേ നമഃ കൌശലായ

॥ 18 ॥

ശ്ലോക 22

ദൃഷ്ട്വാ ദുഷ്ടാധിപോരഃ സ്ഫുടിതകനകസദ്വര്മ ഘൃഷ്ടാസ്ഥികൂടം

നിഷ്പിഷ്ടം ഹാടകാദ്രിപ്രകടതടതടാകാതിശങ്കോ ജനോഽഭൂത് ।

യേനാഽജൌ രാവണാരിപ്രിയനടനപടുര്മുഷ്ടിരിഷ്ടം പ്രദേഷ്ടും

കിം നേഷ്ടേ മേ സ തേഽഷ്ടാപദകടകതടിത്കോടിഭാമൃഷ്ടകാഷ്ഠഃ

॥ 19 ॥

ശ്ലോക 23

ദേവ്യാദേശപ്രണീതിദൃഹിണഹരവരാവധ്യരക്ഷോവിഘാതാ-

-ദ്യാസേവോദ്യദ്ദയാര്ദ്രഃ സഹഭുജമകരോദ്രാമനാമാ മുകുന്ദഃ ।

ദുഷ്പ്രാപേ പാരമേഷ്ഠ്യേ കരതലമതുലം മൂര്ധിവിന്യസ്യ ധന്യം

തന്വന്ഭൂയഃ പ്രഭൂതപ്രണയവികസിതാബ്ജേക്ഷണസ്ത്വേക്ഷമാണഃ

॥ 20 ॥

ശ്ലോക 24

ജഘ്നേ നിഘ്നേന വിഘ്നോ ബഹുലബലബകധ്വംസനാദ്യേന ശോച-

-ദ്വിപ്രാനുക്രോശപാശൈരസുവിധൃതിസുഖസ്യൈകചക്രാജനാനാമ് ।

തസ്മൈ തേ ദേവ കുര്മഃ കുരുകുലപതയേ കര്മണാ ച പ്രണാമാന്

കിര്മീരം ദുര്മതീനാം പ്രഥമമഥ ച യോ നര്മണാ നിര്മമാഥ

॥ 21 ॥

ശ്ലോക 25

നിര്മൃദ്നന്നത്യയത്നം വിജരവര ജരാസന്ധകായാസ്ഥിസന്ധീന്

യുദ്ധേ ത്വം സ്വധ്വരേ വാ പശുമിവ ദമയന് വിഷ്ണുപക്ഷദ്വിഡീശമ് ।

യാവത്പ്രത്യക്ഷഭൂതം നിഖിലമഖഭുജം തര്പയാമാസിഥാസൌ

താവത്യാഽയോജി തൃപ്ത്യാ കിമു വദ ഭഗവന് രാജസൂയാശ്വമേധേ

॥ 22 ॥

ശ്ലോക 26

ക്ഷ്വേലാക്ഷീണാട്ടഹാസം തവ രണമരിഹന്നുദ്ഗദോദ്ദാമബാഹോഃ

ബഹ്വക്ഷൌഹിണ്യനീകക്ഷപണസുനിപുണം യസ്യ സര്വോത്തമസ്യ ।

ശുശ്രൂഷാര്ഥം ചകര്ഥ സ്വയമയമഥ സംവക്തുമാനന്ദതീര്ഥ-

-ശ്രീമന്നാമന്സമര്ഥസ്ത്വമപി ഹി യുവയോഃ പാദപദ്മം പ്രപദ്യേ

॥ 23 ॥

ശ്ലോക 27

ദൃഹ്യന്തീം ഹൃദൃഹം മാം ദൃതമനില ബലാദ്ദ്രാവയന്തീമവിദ്യാ-

-നിദ്രാം വിദ്രാവ്യ സദ്യോരചനപടുമഥാഽപാദ്യ വിദ്യാസമുദ്ര ।

വാഗ്ദേവീ സാ സുവിദ്യാദ്രവിണദ വിദിതാ ദ്രൌപദീ രുദ്രപത്ന്യാ-

-ദുദ്രിക്താ ദ്രാഗഭദ്രാദ്രഹയതു ദയിതാ പൂര്വഭീമാഽജ്ഞയാ തേ

॥ 24 ॥

ശ്ലോക 28

യാഭ്യാം ശുശ്രൂഷുരാസീഃ കുരുകുലജനനേ ക്ഷത്രവിപ്രോദിതാഭ്യാം

ബ്രഹ്മഭ്യാം ബൃംഹിതാഭ്യാം ചിതസുഖവപുഷാ കൃഷ്ണനാമാസ്പദാഭ്യാമ് ।

നിര്ഭേദാഭ്യാം വിശേഷാദ്വിവചനവിഷയാഭ്യാമമൂഭ്യാമുഭാഭ്യാം

തുഭ്യം ച ക്ഷേമദേഭ്യഃ സരിസിജവിലസല്ലോചനേഭ്യോ നമോഽസ്തു

॥ 25 ॥

ശ്ലോക 29

ഗച്ഛന് സൌഗന്ധികാര്ഥം പഥി സ ഹനുമതഃ പുച്ഛമച്ഛസ്യ ഭീമഃ

പ്രോദ്ധര്തും നാശകത്സ ത്വമുമുരുവപുഷാ ഭീഷയാമാസ ചേതി ।

പൂര്ണജ്ഞാനൌജസോസ്തേ ഗുരുതമ വപുഷോഃ ശ്രീമദാനന്ദതീര്ഥ

ക്രീഡാമാത്രം തദേതത് പ്രമദദ സുധിയാം മോഹക ദ്വേഷഭാജാമ്

॥ 26 ॥

ശ്ലോക 30

ബഹ്വീഃ കോടീരടീകഃ കുടലകടുമതീനുത്കടാടോപകോപാന്

ദ്രാക്ച ത്വം സത്വരത്വാച്ചരണദ ഗദയാ പോഥയാമാസിഥാരീന് ।

ഉന്മഥ്യാതഥ്യമിഥ്യാത്വവചനവചനാനുത്പഥസ്ഥാംസ്തഥാഽന്യാന്

പ്രായച്ഛഃ സ്വപ്രിയായൈ പ്രിയതമകുസുമം പ്രാണ തസ്മൈ നമസ്തേ

॥ 27 ॥

ശ്ലോക 31

ദേഹാദുത്ക്രാമിതാനാമധിപതിരസതാമക്രമാദ്വക്രബുദ്ധിഃ

ക്രുദ്ധഃ ക്രോധൈകവശ്യഃ ക്രിമിരിവ മണിമാന് ദുഷ്കൃതീ നിഷ്ക്രിയാര്ഥമ് ।

ചക്രേ ഭൂചക്രമേത്യ ക്രകചമിവ സതാം ചേതസഃ കഷ്ടശാസ്ത്രം

ദുസ്തര്കം ചക്രപാണേര്ഗുണഗണവിരഹം ജീവതാം ചാധികൃത്യ

॥ 28 ॥

ശ്ലോക 32

തദ്ദുഷ്പ്രേക്ഷാനുസാരാത്കതിപയകുനരൈരാദൃതോഽന്യൈര്വിസൃഷ്ടോ

ബ്രഹ്മാഽഹം നിര്ഗുണോഽഹം വിതഥമിദമിതി ഹ്യേഷ പാഷണ്ഡവാദഃ ।

തദ്യുക്ത്യാഭാസജാലപ്രസരവിഷതരൂദ്ദാഹദക്ഷപ്രമാണ-

-ജ്വാലാമാലാധരാഗ്നിഃ പവന വിജയതേ തേഽവതാരസ്തൃതീയഃ

॥ 29 ॥

ശ്ലോക 33

ആക്രോശന്തോ നിരാശാ ഭയഭരവിവശസ്വാശയാശ്ഛിന്നദര്പാ

വാശന്തോ ദേശനാശസ്വിതി ബത കുധിയാം നാശമാശാദശാഽശു ।

ധാവന്തോഽശ്ലീലശീലാ വിതഥശപഥശാപാശിവാഃ ശാന്തശൌര്യാ-

-സ്ത്വദ്വ്യാഖ്യാസിംഹനാദേ സപദി ദദൃശിരേ മായിഗോമായവസ്തേ

॥ 30 ॥

ശ്ലോക 34

ത്രിഷ്വപ്യേവാവതാരേഷ്വരിഭിരപഘൃണം ഹിംസിതോ നിര്വികാരഃ

സര്വജ്ഞഃ സര്വശക്തിഃ സകലഗുണഗണാപൂര്ണരൂപപ്രഗല്ഭഃ ।

സ്വച്ഛഃ സ്വച്ഛന്ദമൃത്യുഃ സുഖയസി സുജനം ദേവ കിം ചിത്രമത്ര

ത്രാതാ യസ്യ ത്രിധാമാ ജഗദുത വശഗം കിങ്കരാഃ ശങ്കരാദ്യാഃ

॥ 31 ॥

ശ്ലോക 35

ഉദ്യന്മന്ദസ്മിതശ്രീമൃദു മധുമധുരാലാപപീയൂഷധാരാ-

-പൂരാസേകോപശാന്താസുഖസുജനമനോലോചനാപീയമാനമ് ।

സന്ദ്രക്ഷ്യേ സുന്ദരം സന്ദുഹദിഹ മഹദാനന്ദമാനന്ദതീര്ഥ

ശ്രീമദ്വക്ത്രേന്ദുബിമ്ബം ദുരതനുദുദിതം നിത്യദാഽഹം കദാ നു

॥ 32 ॥

ശ്ലോക 36

പ്രാചീനാചീര്ണപുണ്യോച്ചയചതുരതരാചാരതശ്ചാരുചിത്താ-

-നത്യുച്ചാം രോചയന്തീം ശ്രുതിചിതവചനാം ശ്രാവകാംശ്ചോദ്യചുഞ്ചൂന് ।

വ്യാഖ്യാമുത്ഖാതദുഃഖാം ചിരമുചിതമഹാചാര്യ ചിന്താരതാംസ്തേ

ചിത്രാം സച്ഛാസ്ത്രകര്താശ്ചരണപരിചരാഞ്ഛ്രാവയാസ്മാംശ്ച കിഞ്ചിത്

॥ 33 ॥

ശ്ലോക 37

പീഠേ രത്നോകപക്ലൃപ്തേ രുചിരരുചിമണിജ്യോതിഷാ സന്നിഷണ്ണം

ബ്രഹ്മാണം ഭാവിനം ത്വാം ജ്വലതി നിജപദേ വൈദികാദ്യാ ഹി വിദ്യാഃ ।

സേവന്തേ മൂര്തിമത്യഃ സുചരിത ചരിതം ഭാതി ഗന്ധര്വ ഗീതം

പ്രത്യേകം ദേവസംസത്സ്വപി തവ ഭഗവന്നര്തിതദ്യോവധൂഷു

॥ 34 ॥

ശ്ലോക 38

സാനുക്രോശൈരജസ്രം ജനിമൃതിനിരയാദ്യൂര്മിമാലാവിലേഽസ്മിന്

സംസാരാബ്ധൌ നിമഗ്നാന് ശരണമശരണാനിച്ഛതോ വീക്ഷ്യ ജന്തൂന് ।

യുഷ്മാഭിഃ പ്രാര്ഥിതഃ സന് ജലനിധിശയനഃ സത്യവത്യാം മഹര്ഷേ-

-ര്വ്യക്തശ്ചിന്മാത്രമൂര്തിര്ന ഖലു ഭഗവതഃ പ്രാകൃതോ ജാതു ദേഹഃ

॥ 35 ॥

ശ്ലോക 39

അസ്തവ്യസ്തം സമസ്തശ്രുതിഗതമധമൈ രത്നപൂഗം യഥാഽന്ധൈ-

-രര്ഥം ലോകോപകൃത്യൈ ഗുണഗണനിലയഃ സൂത്രയാമാസ കൃത്സ്നമ് ।

യോഽസൌ വ്യാസാഭിധാനസ്തമഹമഹരഹര്ഭക്തിതസ്ത്വത്പ്രസാദാത്

സദ്യോ വിദ്യോപലബ്ധ്യൈ ഗുരുതമമഗുരും ദേവദേവം നമാമി

॥ 36 ॥

ശ്ലോക 40

ആജ്ഞാമന്യൈരധാര്യാം ശിരസി പരിസരദ്രശ്മികോടീരകോടൌ

കൃഷ്ണസ്യാക്ലിഷ്ടകര്മാ ദധദനുസരാണാദര്ഥിതോ ദേവസങ്ഘൈഃ ।

ഭൂമാവാഗത്യ ഭൂമന്നസുകരമകരോര്ബ്രഹ്മസൂത്രസ്യ ഭാഷ്യം

ദുര്ഭാഷ്യം വ്യസ്യ ദസ്യോര്മണിമത ഉദിതം വേദസദ്യുക്തിഭിസ്ത്വമ്

॥ 37 ॥

ശ്ലോക 41

ഭൂത്വാ ക്ഷേത്രേ വിശുദ്ധേ ദ്വിജഗണനിലയേ രൌപ്യപീഠാഭിധാനേ

തത്രാപി ബ്രഹ്മജാതിസ്ത്രിഭുവനവിശദേ മധ്യഗേഹാഖ്യഗേഹേ ।

പാരിവ്രാജ്യാധിരാജഃ പുനരപി ബദരീം പ്രാപ്യ കൃഷ്ണം ച നത്വാ

കൃത്വാ ഭാഷ്യാണി സമ്യഗ് വ്യതനുത ച ഭവാന് ഭാരതാര്ഥപ്രകാശമ്

॥ 38 ॥

ശ്ലോക 42

വന്ദേ തം ത്വാം സുപൂര്ണപ്രമതിമനുദിനാസേവിതം ദേവവൃന്ദൈഃ

വന്ദേ വന്ദാരുമീശേ ശ്രിയ ഉത നിയതം ശ്രീമദാനന്ദതീര്ഥമ് ।

വന്ദേ മന്ദാകിനീസത്സരിദമലജലാസേകസാധിക്യസങ്ഗം

വന്ദേഽഹം ദേവ ഭക്ത്യാ ഭവഭയദഹനം സജ്ജനാന്മോദയന്തമ്

॥ 39 ॥

ശ്ലോക 43

സുബ്രഹ്മണ്യാഖ്യസൂരേഃ സുത ഇതി സുഭൃശം കേശവാനന്ദതീര്ഥ-

ശ്രീമത്പാദാബ്ജഭക്തഃ സ്തുതിമകൃത ഹരേര്വായുദേവസ്യ ചാസ്യ ।

തത്പാദാര്ചാദരേണ ഗ്രഥിതപദലസന്മാലയാ ത്വേതയാ യേ

സംരാധ്യാമൂ നമന്തി പ്രതതമതിഗുണാ മുക്തിമേതേ വ്രജന്തി

॥ 40 ॥

ശ്ലോക 44

അഥ ശ്രീനഖസ്തുതിഃ

പാന്ത്വസ്മാന് പുരുഹൂതവൈരിബലവന്മാതങ്ഗമാദ്യദ്ഘടാ

കുമ്ഭോച്ചാദ്രിവിപാടനാധികപടുപ്രത്യേകവജ്രായിതാഃ ।

ശ്രീമത്കണ്ഠീരവാസ്യ പ്രതത സുനഖരാ ദാരിതാരാതിദൂര-

പ്രധ്വസ്തധ്വാന്തശാന്തപ്രവിതതമനസാ ഭാവിതാ നാകിവൃന്ദൈഃ

॥ 41 ॥

ശ്ലോക 45

ലക്ഷ്മീകാന്ത സമന്തതോഽവികലയന് നൈവേശിതുസ്തേ സമം

പശ്യാമ്യുത്തമവസ്തു ദൂരതരതോഽപാസ്തം രസോ യോഽഷ്ടമഃ ।

യദ്രോഷോത്കരദക്ഷനേത്രകുടിലപ്രാന്തോത്ഥിതാഗ്നിസ്ഫുരത്

ഖദ്യോതോപമവിസ്ഫുലിങ്ഗഭസിതാ ബ്രഹ്മേശശക്രോത്കരാഃ

॥ 1 ॥

ശ്ലോക 46

ഇതി ശ്രീത്രിവിക്രമപണ്ഡിതാചാര്യ വിരചിതാ വായുസ്തുതിഃ സമാപ്താ ॥