శ్రీ కాల హస్తీశ్వర శతకమ్

శ్రీవిద్యుత్కలితాఽజవఞ్జవమహా-జీమూతపాపామ్బుధా-

రావేగమ్బున మన్మనోబ్జసముదీ-ర్ణత్వమ్బుఁ గోల్పోయితిన్ ।

దేవా! మీ కరుణాశరత్సమయమిన్-తేఁ జాలుఁ జిద్భావనా-

సేవం దామరతమ్పరై మనియెదన్- శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 1 ॥

వాణీవల్లభదుర్లభమ్బగు భవద్ద్వారమ్బున న్నిల్చి ని

ర్వాణశ్రీఁ జెఱపట్టఁ జూచిన విచారద్రోహమో నిత్య క

ల్యాణక్రీడలఁ బాసి దుర్దశలపా లై రాజలోకాధమ

శ్రేణీద్వారము దూఱఁజేసి తిపుడో శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 2 ॥

అన్తా మిధ్య తలఞ్చి చూచిన నరుం డట్లౌ టెఱిఙ్గిన్ సదా

కాన్త ల్పుత్రులు నర్ధమున్ తనువు ని క్కమ్బఞ్చు మోహార్ణవ

చిభ్రాన్తిం జెన్ది జరిఞ్చు గాని పరమార్ధమ్బైన నీయన్దుఁ దాఁ

జిన్తాకన్తయు జిన్త నిల్పఁడుగదా శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 3 ॥

నీ నా సన్దొడఁబాటుమాట వినుమా నీచేత జీతమ్బు నేఁ

గానిం బట్టక సన్తతమ్బు మది వేడ్కం గొల్తు నన్తస్సప

త్నానీకమ్బున కొప్పగిమ్పకుము నన్నాపాటీయే చాలుఁ దే

జీనొల్లం గరి నొల్ల నొల్ల సిరులన్ శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 4 ॥

భవకేలీమదిరామదమ్బున మహా పాపాత్ముఁడై వీడు న

న్ను వివేకిమ్పఁ డటఞ్చు నేను నరకార్ణోరాశిపాలైనఁ బ

ట్టవు; బాలుణ్డొకచోట నాటతమితోడ న్నూతఁ గూలఙ్గఁ దం

డ్రి విచారిమ్పక యుణ్డునా కటకటా శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 5 ॥

స్వామిద్రోహముఁ జేసి యేనొకని గొల్వమ్బోతినో కాక నే

నీమాట న్విననొల్లకుణ్డితినొ నిన్నే దిక్కుగాఁ జూడనో

యేమీ ఇట్టివృధాపరాధినగు నన్నీ దుఃఖవారాశివీ

చీ మధ్యమ్బున ముఞ్చి యుమ్పదగునా శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 6 ॥

దివిజక్ష్మా రుహ ధేను రత్న ఘనభూతి ప్రస్ఫురద్రత్నసా

నువు నీ విల్లు నిధీశ్వరుణ్డు సఖుఁ డర్ణోరాశికన్యావిభుం

డువిశేషార్చకుఁ డిఙ్క నీకెన ఘనుణ్డుం గల్గునే నీవు చూ

చి విచారిమ్పవు లేమి నెవ్వఁడుడుపున్ శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 7 ॥

నీతో యుధ్ధము చేయ నోఁపఁ గవితా నిర్మాణశక్తి న్నినుం

బ్రీతుఞ్జేయగలేను నీకొఱకు దణ్డ్రిఞ్జమ్పగాఁజాల నా

చేతన్ రోకట నిన్నుమొత్తవెఱతుఞ్జీకాకు నాభక్తి యే

రీతిన్నాకిఁక నిన్ను జూడగలుగన్ శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 8 ॥

ఆలుమ్బిడ్డలు దల్లిదణ్డ్రులు ధనమ్బఞ్చు న్మహాబన్ధనం

బేలా నామెడ గట్టినాడవిక నిన్నేవేలఁ జిన్తిన్తు ని

ర్మూలమ్బైన మనమ్బులో నెగడు దుర్మోహాబ్ధిలోఁ గ్రుఙ్కి యీ

శీలామాలపు జిన్త నెట్లుడిపెదో శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 9 ॥

నిప్పై పాతకతూలశైల మడచున్ నీనామమున్ మానవుల్

తప్పన్ దవ్వుల విన్న నన్తక భుజాదర్పోద్ధతక్లేశముల్

తప్పున్దారును ముక్తు లౌదు రవి శాస్త్రమ్బుల్మహాపణ్డితుల్

చెప్పఙ్గా దమకిఙ్క శఙ్క వలెనా శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 10 ॥

వీడెమ్బబ్బిన యప్పుడుం దమ నుతుల్ విన్నప్పుడుమ్బొట్టలోఁ

గూడున్నప్పుడు శ్రీవిలాసములు పైకొన్నప్పుడుం గాయకుల్

పాడఙ్గ వినునప్పుడున్ జెలఁగు దమ్భప్రాయవిశ్రాణన

క్రీడాసక్తుల నేమి చెప్పవలెనో శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 11 ॥

నిను సేవిమ్పగ నాపదల్ వొడమనీ నిత్యోత్సవం బబ్బనీ

జనమాత్రుణ్డననీ మహాత్ము డననీ సంసారమోహమ్బు పై

కొననీ జ్ఞానము గల్గనీ గ్రహగనుల్ గున్దిమ్పనీ మేలువ

చ్చిన రానీ యవి నాకు భూషణములో శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 12 ॥

ఏ వేదమ్బు బఠిఞ్చె లూత భుజఙ్గం బేశాస్త్రముల్సూచె దా

నే విద్యాభ్యసనమ్బొనర్చెఁ గరి చెఞ్చేమన్త్ర మూహిఞ్చె బో

ధావిర్భావనిదానముల్ చదువులయ్యా! కావు! మీపాదసం

సేవాసక్తియె కాక జన్తుతతికిన్ శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 13 ॥

కాయల్ గాచె వధూనఖాగ్రములచే గాయమ్బు వక్షోజముల్

రాయన్ రాపడె ఱొమ్ము మన్మధ విహారక్లేశవిభ్రాన్తిచే

బ్రాయం బాయెను బట్టగట్టె దలచెప్పన్ రోత సంసారమేఁ

జేయఞ్జాల విరక్తుఁ జేయఁగదవే శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 14 ॥

నిన్నేరూపముగా భజిన్తు మదిలో నీరూపు మోకాలొ స్త్రీ

చన్నో కుఞ్చము మేకపెణ్టికయొ యీ సన్దేహముల్మాన్పి నా

కన్నార న్భవదీయమూర్తి సగుణా కారమ్బుగా జూపవే

చిన్నీరేజవిహారమత్తమధుపా శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 15 ॥

నిను నావాఁకిలి గావుమణ్టినొ మరున్నీలాకాభ్రాన్తిఁ గుం

టెన పొమ్మణ్టినొ యెఙ్గిలిచ్చి తిను తిణ్టేఁగాని కాదణ్టినో

నిను నెమ్మిన్దగ విశ్వసిఞ్చుసుజనానీకమ్బు రక్షిమ్పఁజే

సిన నావిన్నపమేల గైకొనవయా శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 16 ॥

ఱాలన్ ఱువ్వగఁ జేతులాడవు కుమారా! రమ్ము రమ్మ్ఞ్చునేఁ

జాలన్ జమ్పఙ్గ నేత్రము న్దివియఙ్గాశక్తుణ్డనేఁ గాను నా

శీలం బేమని చెప్పనున్నదిఁక నీ చిత్తమ్బు నా భాగ్యమో

శ్రీలక్ష్మీపతిసేవితాఙ్ఘ్రియుగలా! శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 17 ॥

రాజుల్ మత్తులు వారిసేవ నరకప్రాయమ్బు వారిచ్చునం

భోజాక్షీచతురన్తయానతురగీ భూషాదు లాత్మవ్యధా

బీజమ్బుల్ తదపేక్ష చాలు మరితృప్తిం బొన్దితిన్ జ్ఞానల

క్ష్మీజాగ్రత్పరిణామ మిమ్ము దయతో శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 18 ॥

నీరూపమ్బు దలమ్పఁగాఁ దుదమొదల్ నేగాన నీవైనచో

రారా రమ్మని యఞ్చుఁ జెప్పవు పృధారమ్భమ్బు లిఙ్కేటికిన్!

నీర న్ముమ్పుము పాల ముమ్పు మిఁక నిన్నే నమ్మినాఁడం జుమీ

శ్రీరామార్చిత పాదపద్మయుగలా శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 19 ॥

నీకు న్మాంసము వాఞ్ఛయేని కఱవా నీచేత లేడుణ్డఁగాఁ

జోకైనట్టి కుఠారముణ్డ ననల జ్యోతుణ్డ నీరుణ్డఁగా

బాకం బొప్ప ఘటిఞ్చి చేతిపునుకన్ భక్షిమ్పకాబోయచేఁ

జేకొం టెఙ్గిలిమాంసమిట్లు దగునా శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 20 ॥

రాజై దుష్కృతిఁ జెన్దెఁ జన్దురుణ్డు రారాజై కుబేరుణ్డు దృ

గ్రాజీవమ్బునఁ గాఞ్చె దుఃఖము కురుక్ష్మాపాలుఁ డామాటనే

యాజిం గూలె సమస్తబన్ధువులతో నా రాజశబ్ధమ్బు చీ

ఛీ జన్మాన్తరమన్దు నొల్లనుజుమీ శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 21 ॥

రాజర్ధాతుఁడైనచో నెచట ధర్మమ్బుణ్డు నేరీతి నా

నాజాతిక్రియ లేర్పడున్ సుఖము మాన్యశ్రేణి కెట్లబ్బు రూ

పాజీవాలికి నేది దిక్కు ధృతినీ భక్తుల్ భవత్పాదనీ

రేజమ్బుల్ భజియిన్తు రేతెఱఁగునన్ శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 22 ॥

తరఁగల్ పిప్పలపత్రముల్ మెఱఁగు టద్దమ్బుల్ మరుద్దీపముల్

కరికర్ణాన్తము లెణ్డమావుల తతుల్ ఖద్యోత్కీటప్రభల్

సురవీధీలిఖితాక్షరమ్బు లసువుల్ జ్యోత్స్నాపఃపిణ్డముల్

సిరులన్దేల మదాన్ధులౌదురు జనుల్ శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 23 ॥

నిన్నున్నమ్మిన రీతి నమ్మ నొరులన్ నీకన్న నాకెన్నలే

రన్నలమ్ములు తల్లిదణ్డ్రులు గురున్దాపత్సహాయున్దు నా

యన్నా! యెన్నడు నన్ను సంస్కృతివిషాదామ్భోధి దాటిఞ్చి య

ఛ్చిన్నానన్దసుఖాబ్ధిఁ దేల్చెదొ కదే శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 24 ॥

నీ పఞ్చం బడియుణ్డగాఁ గలిగినన్ భిక్షాన్నమే చాలు న్

క్షేపం బబ్బిన రాజకీటముల నేసేవిమ్ప్ఁగానోప నా

శాపాశమ్బులఁ జుట్టి త్రిప్పకుము సంసారార్ధమై బణ్టుగాఁ

జేపట్టం దయ గల్గేనేని మదిలో శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 25 ॥

నీ పేరున్ భవదఙ్ఘ్రితీర్ధము భవన్నిష్ఠ్యూత తామ్బూలమున్

నీ పల్లెమ్బు ప్రసాదముం గొనికదా నే బిడ్డనైనాఁడ న

న్నీపాటిం గరుణిమ్పు మోఁప నిఁక నీనెవ్వారికిం బిడ్డగాఁ

జేపట్టం దగుఁ బట్టి మానఁ దగదో శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 26 ॥

అమ్మా యయ్య యటఞ్చు నెవ్వరిని నేనన్నన్శివా! నిన్నునే

సుమ్మీ! నీ మదిఁ దల్లిదణ్డ్రులనటఞ్చు న్జూడఁగాఁబోకు నా

కిమ్మైఁ దల్లియుఁ దణ్డ్రియున్ గురుఁడు నీవే కాక సంసారపుం

జిమ్మఞ్జీకణ్టి గప్పిన న్గడవు నన్ శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 27 ॥

కొడుకుల్ పుట్ట రటఞ్చు నేడ్తు రవివేకుల్ జీవనభ్రాన్తులై

కొడుకుల్ పుట్టరె కౌరవేన్ద్రున కనేకుల్ వారిచే నేగతుల్

వడసెం బుత్రులు లేని యా శుకునకున్ బాటిల్లెనే దుర్గతుల్!

చెడునే మోక్షపదం మపుత్రకునకున్ శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 28 ॥

గ్రహదోషమ్బులు దుర్నిమిత్తములు నీకల్యాణనామమ్బు ప్ర

త్యహముం బేర్కొనుత్తమోత్తముల బాధమ్బెట్టగానోపునే?

దహనుం గప్పఙ్గఞ్జాలునే శలభసన్తానమ్బు నీ సేవఁ జే

సి హతక్లేసులు గారుగాక మనుజుల్ శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 29 ॥

అడుగమ్మోనిక నన్యమార్గరతులమ్బ్రాణావనోత్సాహినై

యడుగమ్బోయిన మోదు నీదు పదపద్మారాధకశ్రేణియు

న్నెడకు న్నిన్ను భజిమ్పఙ్గాఁగనియు నాకేలా పరాపేక్ష కో

రెడి దిఙ్కేమి భవత్ప్రసాదమె తగున్ శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 30 ॥

మదమాతఙ్గము లన్దలమ్బుల హరుల్ మాణిక్యము ల్పల్లకుల్

ముదితల్ చిత్రదుకూలము ల్పరిమలమ్బు ల్మోక్షమీఁజాలునే?

మదిలో వీని నపేక్షసేసి నృపధామద్వారదేశమ్బుఁ గా

చి దినమ్బుల్ వృధపుత్తురజ్ఞులకటా శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 31 ॥

రోసీ రోయదు కామినీజనుల తారుణ్యోరుసౌఖ్యమ్బులన్

పాసీ పాయరు పుత్రమిత్రజన సమ్పద్భ్రాన్తి వాఞ్ఛాలతల్

కోసీ కోయదు నామనం బకట నీకుం బ్రీతిగా సత్ క్రియల్

చేసీ చేయదు దీని త్రుల్లణపవే శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 32 ॥

ఎన్నేల్లున్దు నేమి గన్దు నిఁకనేనెవ్వారి రక్షిఞ్చెదన్

నిన్నే నిష్ఠ భజిఞ్చెద న్నిరుపమోన్నిద్రప్రమోదమ్బు నా

కెన్నణ్డబ్బెడు న్న్తకాలమిఁక నేనిట్లున్న నేమయ్యెడిం?

జిన్నమ్బుచ్చక నన్ను నేలుకొలవే శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 33 ॥

చావం గాలము చేరువౌ టెఱిఁగియుం జాలిమ్పఁగా లేక న

న్నెవైద్యుణ్డు చికిత్సఁ బ్రోవఁగలఁడో యేమన్దు రక్షిఞ్చునో

ఏ వేల్పుల్ కృపఁజూతురో యనుచు నిన్నిన్తైనఁ జిన్తిమ్పఁడా

జీవచ్ఛ్రాధ్ధముఁ జేసికొన్న యతియున్ శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 34 ॥

దినముం జిత్తములో సువర్ణముఖరీ తీరప్రదేశామ్రకా

ననమధ్యోపల వేదికాగ్రమున నానన్దమ్బునం బఙ్కజా

నననిష్థ న్నునుఁ జూడఁ గన్ననదివో సౌఖ్యమ్బు లక్ష్మీవిలా

సినిమాయానటనల్ సుఖమ్బు లగునే శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 35 ॥

ఆలఞ్చు న్మెడఁ గట్టి దానికి నవత్యశ్రేణిఁ గల్పిఞ్చి త

ద్భాలవ్రాతము నిచ్చిపుచ్చుటను సమ్బన్ధమ్బు గావిఞ్చి యా

మాలర్మమ్బున బాన్ధవం బనెడి ప్రేమం గొన్దఱం ద్రిప్పఁగాఁ

సీలన్సీల యమర్చిన ట్లొసఁగితో శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 36 ॥

తనువే నిత్యముగా నొనర్చు మదిలేదా చచ్చి జన్మిమ్పకుం

డ నుపాయమ్బు ఘటిమ్పు మాగతుల రెణ్ట న్నేర్పు లేకున్న లే

దని నాకిప్పుడ చెప్పు చేయఁగల కార్యమ్బున్న సంసేవఁ జే

సి నినుం గాఞ్చెదఁగాక కాలముననో శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 37 ॥

పదునాల్గేలె మహాయుగమ్బు లొక భూపాలుణ్డు; చెల్లిఞ్చె న

య్యుదయాస్తాచలసన్ధి నాజ్ఞ నొకఁ డాయుష్మన్తుణ్డై వీరియ

భ్యుదయం బెవ్వరు చెప్పఁగా వినరొ యల్పుల్మత్తులై యేల చ

చ్చెదరో రాజుల మఞ్చు నక్కటకటా! శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 38 ॥

రాజన్నన్తనె పోవునా కృపయు ధర్మమ్బాభిజాత్యమ్బు వి

ద్యాజాతక్షమ సత్యభాషణము విద్వన్మిత్రసంరక్షయున్

సౌగన్యమ్బు కృతమ్బెఱుఙ్గటయు విశ్వాసమ్బు గాకున్న దు

ర్బీజశ్రేష్థులు గాఁ గతమ్బు గలదే శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 39 ॥

మును నీచే నపవర్గరాజ్యపదవీ మూర్ధాభిషేకమ్బు గాం

చిన పుణ్యాత్ములు నేను నొక్కసరివో చిన్తిఞ్చి చూడఙ్గ నె

ట్లనినం గీటఫణీన్ద్రపోతమదవే దణ్డోగ్రహింసావిచా

రిని గాఙ్గాఁ నిను గానఁగాక మదిలో శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 40 ॥

పవమానాశనభూషణప్రకరమున్ భద్రేభచర్మమ్బు నా-

టవికత్వమ్బుఁ ప్రియమ్బులై భుగహశుణ్డాలాతవీచారులన్

భవదుఃఖమ్బులఁ బాపు టొప్పుఁ జెలఁదిమ్బాటిఞ్చి కైవల్యమి-

చ్చి వినోదిఞ్చుట కేమి కారణమయా శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 41 ॥

అమరస్త్రీల రమిఞ్చినం జెడదు మోహం బిన్తయున్ బ్రహ్మప-

ట్టము సిధ్ధిఞ్చిన నాస దీఱదు నిరూఢక్రోధమున్ సర్వలో-

కముల న్మ్రిఙ్గిన మాన దిన్దుఁ గల సౌ-ఖ్యం బొల్ల నీసేవఁ జే-

సి మహాపాతకవారిరాశిఁ గడతున్ శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 42 ॥

చనువారిం గని యేద్చువారు జముఁడా సత్యమ్బుగా వత్తు మే

మనుమానమ్బిఁక లేదు నమ్మమని తారావేల నారేవునన్

మునుఁగమ్బోవుచు బాస సేయుట సుమీ ముమ్మాటికిం జూడగాఁ

జెనటు ల్గానరు దీనిభావమిదివో శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 43 ॥

భవదుఃఖమ్బులు రాజకీటముల నేబ్రార్ధిఞ్చినం బాయునే

భవదఙ్ఘ్రిస్తుతిచేతఁగాక విలసద్బాలక్షుధాక్లేశదు

ష్టవిధుల్మానునె చూడ మేఁకమెడచణ్టన్దల్లి కారుణ్యద్బ

ష్థివిశేషమ్బున నిచ్చి చణ్టఁబలె నో శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 44 ॥

పవి పుష్పమ్బగు నగ్ని మఞ్చగు నకూపారమ్బు భూమీస్థలం

బవు శత్రుం డతిమిత్రుఁడౌ విషము దివ్యాహారమౌ నెన్నఁగా

నవనీమణ్డలిలోపలన్ శివ శివే త్యాభాషణోల్లాసికిన్

శివ నీ నామము సర్వవశ్యకరమౌ శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 45 ॥

లేవో కానలఁ గన్ధమూలఫలముల్ లేవో గుహల్ తోయముల్

లేవో యేఱులఁ బల్లవాస్తరణముల్ లేవో సదా యాత్మలో

లేవో నీవు విరక్తుల న్మనుప జాలిం బొన్ది భూపాలురన్

సేవల్ సేయఁగఁ బోదు రేలొకొ జనుల్ శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 46 ॥

మును నేఁ బుట్టిన పుట్టు లెన్ని గలవో మోహమ్బుచే నన్దుఁజే

సిన కర్మమ్బుల ప్రోవు లెన్ని గలవో చిన్తిఞ్చినన్ గాన నీ

జననమ్బే యని యున్న వాడ నిదియే చాలిమ్పవే నిన్నుఁ గొ

ల్చిన పుణ్యమ్బునకుం గృపారతుఁడవై శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 47 ॥

తను వెన్దాక ధరిత్రి నుణ్డు నను నన్దాకన్ మహారోగదీ

పనదుఃఖాదులఁ బొన్దకుణ్డ ననుకమ్పాదృష్టి వీక్షిఞ్చి యా

వెనుకన్ నీపదపద్మముల్ దలఁచుచున్ విశ్వప్రపఞ్చమ్బుఁ బా

సిన చిత్తమ్బున నుణ్డఁజేయఙ్గదవే శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 48 ॥

మలభూయిష్ట మనోజధామము సుషుమ్నాద్వారమో యారు కుం

డలియో పాదకరాక్షియుగ్మమ్బులు షట్కఞ్జమ్బులో మోము దా

జలజమ్బో నిటలమ్బు చన్ద్రకలయో సఙ్గమ్బు యోగమ్బొ గా

సిలి సేవిన్తురు కాన్తలన్ భువి జనుల్ శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 49 ॥

జలకమ్బుల్ రసముల్ ప్రసూనములు వాచాబన్ధముల్ వాద్యము

ల్కలశబ్ధధ్వను లఞ్చితామ్బర మలఙ్కారమ్బు దీప్తు ల్మెఱుం

గులు నైవేద్యము మాధురీ మహిమగాఁ గొల్తున్నినున్ భక్తిరం

జిల దివ్యార్చన గూర్చి నేర్చిన క్రియన్ శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 50 ॥

ఏలీల న్నుతియిమ్పవచ్చు నుపమోత్ప్రేక్షాధ్వనివ్యఙ్గ్యశ

బ్ధాలఙ్కారవిశేషభాషల కలభ్యమ్బైన నీరూపముం

జాలుఁజాలుఁ గవిత్వముల్నిలుచునే సత్యమ్బు వర్ణిఞ్చుచో

చీ! లజ్జిమ్పరుగాక మాదృశకవుల్ శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 51 ॥

పాలుం బువ్వయుఁ బెట్టెదం గుడువరా పాపన్న రా యన్న లే

లేలెమ్మన్న నరణ్టిపణ్డ్లుఁ గొని తేలేకున్న నేనొల్లనం

టే లాలిమ్పరే తల్లిదణ్డ్రులపు డట్లే తెచ్చి వాత్సల్య ల

క్ష్మీలీలావచనమ్బులం గుడుపరా శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 52 ॥

కలలఞ్చున్ శకునమ్బులఞ్చు గ్రహయోగం బఞ్చు సాముద్రికం

బు లటఞ్చుం దెవులఞ్చు దిష్ట్మనుచున్ భూతమ్బులఞ్చు న్విషా

దులటఞ్చు న్నిమిషార్ధ జీవనములఞ్చుం బ్రీతిఁ బుట్టిఞ్చి యీ

సిలుగుల్ ప్రాణులకెన్ని చేసితివయా శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 53 ॥

తలమీఁదం గుసుమప్రసాద మలికస్థానమ్బుపై భూతియున్

గలసీమమ్బున దణ్డ నాసికతుదన్ గన్ధప్రసారమ్బు లో

పల నైవేద్యముఁ జేర్చు నే మనుజ్ఁ డాభక్తుణ్డు నీకెప్పుడుం

జెలికాడై విహరిఞ్చు రౌప్యగిరిపై శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 54 ॥

ఆలుం బిడ్డలు మిత్రులున్ హితులు నిష్టర్ధమ్బు లీనేర్తురే

వేల న్వారి భజిమ్పఁ జాలిపడ కావిర్భూత మోదమ్బునం

గాలమ్బెల్ల సుఖమ్బు నీకు నిఁక భక్తశ్రేణి రక్షిమ్పకే

శ్రీలెవ్వారికిఁ గూడమ్బెట్టెదవయా శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 55 ॥

సులభుల్మూర్ఖు లనుత్తమోత్తముల రాజుల్గల్గియేవేల న

న్నలన్తలబెట్టిన నీ పదాబ్ధములఁ బాయఞ్జాల నేమిచ్చినం

గలధౌతాచల మేలు టమ్బునిధిలోఁ గాపుణ్డు టబ్జమ్బు పైఁ

జెలువొప్పున్ సుఖియిమ్పఁ గాఞ్చుట సుమీ శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 56 ॥

కలధౌతాద్రియు నస్థిమాలికయు గోగన్ధర్వమున్ బున్కయుం

బులితోలు న్భసితమ్బుఁ బాఁపతొదవుల్ పోకుణ్డఁ దోఁబుట్లకై

తొలి నేవారలతోడఁ బుట్టక కలాదుల్గల్గె మేలయ్యెనా

సిలువులూరముచేసికొం టెఱిఙ్గియే శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 57 ॥

శ్రుతులభ్యాసముచేసి శాస్త్రగరిమల్ శోధిఞ్చి తత్త్వమ్బులన్

మతి నూహిఞ్చి శరీర మస్థిరము బ్రహ్మమ్బెన్న సత్యమ్బు గాం

చితి మఞ్చున్ సభలన్ వృధావచనము ల్చెప్పఙ్గనే కాని ని

ర్జితచిత్తస్థిర సౌఖ్యముల్ దెలియరో శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 58 ॥

గతి నీవఞ్చు భజిఞ్చువార లపవర్గం బొన్దగానేల సం

తతముం గూటికినై చరిమ్ప వినలేదా 'యాయు రన్నం ప్రయ

చ్ఛతి' యఞ్చున్మొఱవెట్టగా శ్రుతులు సంసారాన్ధకారాభి దూ

షితదుర్మార్గుల్ గానఁ గానమ్బడవో శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 59 ॥

రతిరా జుద్ధతి మీఱ నొక్కపరి గోరాజాశ్వుని న్నొత్తఁ బో

నతఁ డాదర్పకు వేగ నొత్త గవయం బామ్బోతునుం దాఁకి యు

గ్రతఁ బోరాడఙ్గనున్న యున్నడిమి లేఁగల్వోలె శోకానల

స్థితిపాలై మొఱపెట్టునన్ మనుపవే శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 60 ॥

అన్తా సంశయమే శరీరఘటనమ్బన్తా విచారమ్బె లో

నన్తా దుఃఖపరమ్పరానివితమె మేనన్తా భయభ్రాన్తమే

యన్తానన్తశరీరశోషణమె దుర్వ్యాపారమే దేహికిన్

జిన్తన్ నిన్నుఁ దలఞ్చి పొన్దరు నరుల్ శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 61 ॥

సన్తోషిఞ్చితినిఁ జాలుఞ్జాలు రతిరాజద్వారసౌఖ్యమ్బులన్

శాన్తిన్ బొన్దితిఁ జాలుఁజాలు బహురాజద్వారసౌఖ్యమ్బులన్

శాన్తిం బొన్దెదఁ జూపు బ్రహ్మపదరాజద్వారసౌఖ్యమ్బు ని

శ్చిన్తన్ శాన్తుఁడ నౌదు నీ కరుణచే శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 62 ॥

స్తోత్రం బన్యులఁ జేయనొల్లని వ్రతస్థుల్వోలె వేసమ్బుతోఁ

బుత్రీ పుత్ర కలత్ర రక్షణ కలాబుధ్ధిన్ నృపాలా(అ)ధమన్

బాత్రం బఞ్చు భజిమ్పఁబోదు రితియున్ భాష్యమ్బె యివ్వారిచా

రిత్రం బెన్నఁడు మెచ్చ నెఞ్చ మదిలో శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 63 ॥

అకలఙ్కస్థితి నిల్పి నాడ మను ఘణ్టా(ఆ)రావమున్ బిన్దుదీ

పకలాశ్రేణి వివేకసాధనములొప్పన్ బూని యానన్దతా

రకదుర్గాటవిలో మనోమృగముగర్వస్ఫూర్తి వారిఞ్చువా

రికిఁగా వీడు భవోగ్రబన్ధలతికల్ శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 64 ॥

ఒకయర్ధమ్బు నిన్ను నే నడుగఁగా నూహిఞ్చి నెట్లైనఁ బొ

మ్ము కవిత్వమ్బులు నాకుఁ జెన్దనివి యేమో యణ్టివా నాదుజి

హ్వకు నైసర్గిక కృత్య మిన్తియ సుమీ ప్రార్ధిఞ్చుటే కాదు కో

రికల న్నిన్నునుగాన నాకు వశమా శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 65 ॥

శుకముల్ కింశుకపుష్పముల్ గని ఫలస్తోమం బటఞ్చున్సము

త్సుకతం దేరఁగఁ బోవు నచ్చట మహా దుఃఖమ్బు సిద్ధిఞ్చుఁ; గ

ర్మకలాభాషలకెల్లఁ బ్రాపులగు శాస్త్రమ్బు ల్విలోకిఞ్చువా

రికి నిత్యత్వమనీష దూరమగుఁజూ శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 66 ॥

ఒకరిం జమ్పి పదస్థులై బ్రతుకఁ దామొక్కొక్క రూహిన్తురే

లొకొ తామెన్నఁడుఁ జావరో తమకుఁ బోవో సమ్పదల్ పుత్రమి

త్రకలత్రాదులతోడ నిత్య సుఖమన్దం గన్దురో యున్నవా

రికి లేదో మృతి యెన్నఁడుం గటకట శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 67 ॥

నీ కారుణ్యముఁ గల్గినట్టి నరుఁ డేనీచాలయమ్బుల జొరం

డేకార్పణ్యపు మాటలాడ నరుగం డెవ్వారితో వేషముల్

గైకోడే మతముల్ భజిమ్పఁ డిలనేకష్టప్రకారమ్బులన్

జీకాకై చెడిపోఁదు జీవనదశన్ శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 68 ॥

జ్ఞాతుల్ ద్రోహమ్బు వాణ్డ్రు సేయుకపటేర్యాది క్రియాదోషముల్

మాతణ్డ్రాన సహిమ్పరాదు ప్రతికర్మమ్బిఞ్చుకే జేయగాఁ

బోతే దోసము గాన మాని యతినై పోఁగోరినన్ సర్వదా

చేతఃక్రోధము మాన దెట్లు నడుతున్ శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 69 ॥

చదువుల్ నేర్చిన పణ్డితాధములు స్వేచ్ఛాభాషణక్రీడలన్

వదరన్ సంశయభీకరాటవులం ద్రోవలప్పి వర్తిమ్పఁగా

మదనక్రోధకిరాతులన్దుఁ గని భీమప్రౌఢిచేఁ దాఁకినం

జెదరుం జిత్తము చిత్తగిమ్పఁగదవే శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 70 ॥

రోసిం దేణ్టిది రోఁత దేణ్టిది మనొ రోగస్థుణ్డై దేహి తాఁ

బూసిన్దేణ్టిది పూఁత లేణ్టివి మదా(అ)పూతమ్బు లీ దేహముల్

మూసిన్దేణ్టిది మూఁతలేణ్టివి సదామూఢత్వమే కాని తాఁ

జేసిన్దేణ్టిది చేన్తలేఁటివి వృధా శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 71 ॥

శ్రీ శైలేశు భజిన్తునో యభవుఙ్గాఞ్చీ నాధు సేవిన్తునో

కాశీవల్లభుఁ గొల్వమ్బోదునొ మహా కాలేశుఁ బూజిన్తునో

నాశీలం బణువైన మేరు వనుచున్ రక్షిమ్పవే నీ కృపా

శ్రీ శృఙ్గారవిలాసహాసములచే శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 72 ॥

అయవారై చరియిమ్పవచ్చుఁ దన పాదాం(అ)భోజతీర్ధమ్బులన్

దయతోఁ గొమ్మనవచ్చు సేవకుని యర్ధప్రాణదేహాదుల

న్నియు నా సొమ్మనవచ్చుఁగాని సిరులన్నిన్దిఞ్చి నిన్నాత్మని

ష్క్రియతం గానఁగరాదు పణ్డితులకున్ శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 73 ॥

మాయా(అ) జాణ్డకరణ్డకోటిఁ బొడిగామర్ధిఞ్చిరో విక్రమా(అ)

జేయుం గాయజుఁ జమ్పిరో కపటలక్ష్మీ మోహముం బాసిరో

యాయుర్దయభుజఙ్గమృత్యువు ననాయాసమ్బునన్ గెల్చిరో

శ్రేయోదాయక్ లౌదు రెట్టు లితరుల్ శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 74 ॥

చవిగాఁ జూడ వినఙ్గ మూర్కొనఁ దనూసఙ్ఘర్షణాస్వాదమొం

ద వినిర్మిఞ్చెద వేల జన్తువుల నేతత్క్రీడలే పాతక

వ్యవహారమ్బలు సేయునేమిటికి మాయావిద్యచే బ్రొద్దుపు

చ్చి వినోదిమ్పఁగ దీన నేమి ఫలమో శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 75 ॥

వెనుకం జేసిన ఘోరదుర్దశలు భావిమ్పఙ్గ రోఁతయ్యెడున్

వెనుకన్ మున్దట వచ్చు దుర్మరణముల్ వీక్షిమ్ప భీతయ్యెడున్

నను నేఁజూడగ నావిధులలఞ్చియున్ నాకే భయం బయ్యెడుం

జెనకుఞ్జీఁకటియాయెఁ గాలమునకున్ శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 76 ॥

పరిశీలిఞ్చితి మన్త్రతన్త్రములు చెప్ప న్విణ్టి సాఙ్ఖ్యాదియో

గ రహస్యమ్బులు వేద శాస్త్రములు వక్కాణిఞ్చితిన్ శఙ్కవో

దరయం గుమ్మడికాయలోని యవగిఞ్జన్తైన నమ్మిచ్ఞ్చి సు

స్థిరవిజ్ఞానము త్రోవఁ జెప్పఁగదవే శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 77 ॥

మొదలం జేసినవారి ధర్మములు నిర్మూలమ్బుగాఁ జేసి దు

ర్మదులై యిప్పుడు వారె ధర్మము లొనర్పం దమ్ము దైవమ్బు న

వ్వడె రానున్న దురాత్ములెల్ల దమత్రోవం బోవరే ఏల చే

సెదరో మీఁదు దలఞ్చిచూడ కధముల్ శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 78 ॥

కాసన్తైన సుఖం బొనర్చునొ మనఃకామమ్బు లీడేర్చునో

వీసమ్బైనను వెణ్టవచ్చునొ జగద్విఖ్యాతిఁ గావిఞ్చునో

దోసమ్బు ల్బెడఁ బొపునో వలసినన్దోడ్తో మిముం జూపునో

ఛీ! సంసారదురాశ యేలుదుపవో శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 79 ॥

ఒకపూఁటిఞ్చుక కూడ తక్కువగునే నోర్వఙ్గలేఁ డెణ్డకో

పక నీడన్వెదకుం జలిం జడిచి కుమ్పట్లెత్తుకోఁజూచు వా

నకు నిణ్డిణ్డ్లును దూఱు నీతనువు దీనన్వచ్చు సౌఖ్యమ్బు రో

సి కడాసిమ్పరుగాక మర్త్వులకట శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 80 ॥

కేదారాదిసమస్తతీర్ధములు కోర్మిఞ్జూడఁ బోనేఁటికిన్

గాడా ముఙ్గిలి వారణాసి! కడుపే కైలాసశైలమ్బు మీ

పాదధ్యానము సమ్భవిఞ్చునపుడే భావిమ్ప నజ్ఞానల

క్ష్మీదారిద్ర్యులు గారె లోకు లకటా! శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 81 ॥

తమకొం బొప్పఁ బరాఙ్గనాజనపర ద్రవ్యమ్బులన్ మ్రుచ్చిలం

గ మహోద్యోగము సేయనెమ్మనముదొఙ్గం బట్టి వైరాగ్యపా

శములం జుట్టి బిగిమఞ్చి నీదుచరణ స్తమ్భఞ్జునం గట్టివై

చి ముదం బెప్పుడుఁ గల్గఁజేయ గడవే శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 82 ॥

వేధం దిట్టగరాదుగాని భువిలో విద్వాంసులఞ్జేయ నే

లా ధీచాతురిఁ జేసెఁ జేసిన గులామాపాటనే పోక క్షు

ద్బాధాదుల్ గలిగిమ్పనేల యది కృత్యమ్బైన దుర్మార్గులం

జీ! ధాత్రీశులఁ జేయనేఁటి కకటా! శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 83 ॥

పుడమి న్నిన్నొక బిల్వపత్రముననేఁ బూజిఞ్చి పుణ్యమ్బునుం

బడయన్నేరక పెక్కుదైవములకుం బప్పుల్ ప్రసాదమ్బులం

గుడుముల్ దోసెలు సారెసత్తులడుకుల్ గుగ్గిల్లునుం బేట్టుచుం

జెడి యెన్దుం గొఱగాకపోదు రకటా! శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 84 ॥

విత్తజ్ఞానము పాదు చిత్తము భవావేశమ్బు రక్షామ్బువుల్

మత్తత్వమ్బు తదఙ్కురం ఐనృతముల్ మాఱాకు లత్యన్తదు

ద్వృత్తుల్ పువ్వులుఁ బణ్డ్లు మన్మధముఖా విర్భూతదోషమ్బులుం

జిత్తాధ్యున్నతనిమ్బభూజమునకున్ శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 85 ॥

నీపైఁ గాప్యము చెప్పుచున్న యతఁడున్నీపద్యముల్ వ్రాసియి

మ్మా పాఠమ్మొనరిన్తునన్న యతఁడున్ మఞ్జుప్రబన్ధమ్బు ని

ష్టాపూర్తిం బఠియిఞ్చుచున్న యతఁడున్ సద్బాన్ధవుల్ గాక చీ

చీ! పృష్ఠాగతబాన్ధవమ్బు నిజమా! శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 86 ॥

సమ్పద్గర్వముఁ బాఱఁద్రోలి రిపులన్ జఙ్కిఞ్చి యాకాఙ్క్షలన్

దమ్పుల్వెట్టి కలఙ్కము ల్నఱకి బన్ధక్లేశదోషమ్బులం

జిమ్పుల్సేసి వయోవిలాసములు సఙ్క్షేపిఞ్చి భూతమ్బులం

జెమ్పల్వేయక నిన్నుఁ గాననగునా శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 87 ॥

రాజశ్రేణికి దాసులై సిరులఁ గోరం జేరఙ్గా సౌఖ్యమో

యీ జన్మమ్బు తరిమ్పఁజేయగల మిమ్మే ప్రొద్దు సేవిఞ్చు ని

ర్వ్యాజాచారము సౌఖ్యమో తెలియలేరౌ మానవు ల్పాపరా

జీజాతాతిమదాన్ధబుద్ధు లగుచున్ శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 88 ॥

నిన్నం జూడరొ మొన్నఁ జూడరో జనుల్ నిత్యమ్బు జావఙ్గ నా

పన్ను ల్గన్ననిధాన మయ్యెడి ధనభ్రాన్తిన్ విసర్జిమ్పలే

కున్నా రెన్నఁడు నిన్ను గణ్డు రిక మర్త్వుల్ గొల్వరేమో నినున్

విన్నం బోవక యన్యదైవరతులన్ శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 89 ॥

నన్నే యెనుఁగుతోలుదుప్పటము బువ్వాకాలకూతమ్బు చే

గిన్నే బ్రహ్మకపాల ముగ్రమగు భోగే కణ్ఠహారమ్బు మేల్

నిన్నీలాగున నుణ్టయుం దెలిసియున్ నీపాదపద్మమ్బు చే

ర్చెన్ నారయణుఁ డెట్లు మానసముఁ దా శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 90 ॥

ద్వారద్వారములన్దుఁ జఞ్చుకిజనవ్రాతమ్బు దణ్డమ్ములన్

దోరన్త్స్థలి బగ్గనం బొడుచుచున్ దుర్భాషలాడ న్మఱిన్

వారిం బ్రార్ధనచేసి రాజులకు సేవల్సేయఁగాఁబోరుల

క్ష్మీరాజ్యమ్బును గోరి నీమరిజనుల్ శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 91 ॥

ఊరూరం జనులెల్ల బిక్ష మిదరోయున్దం గుహల్గల్గవో

చీరానీకము వీధులం దొరుకరో శీతామృతస్వచ్ఛవాః

పూరం బేరులఁ బాఱదో తపసులమ్బ్రోవఙ్గ నీవోపవో

చేరం బోవుదురేల రాగుల జనుల్ శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 92 ॥

దయ జూడుణ్డని గొన్దఱాడుదురు నిత్యమ్బున్ నినుం గొల్చుచున్

నియమం బెన్తో ఫలమ్బు నన్తియెకదా నీవీయ పిణ్డెన్తో అం

తియకా నిప్పటియుం దలమ్పనను బుద్ధిం జూడ; నేలబ్బుని

ష్క్రియతన్ నిన్ను భజిమ్ప కిష్టసుఖముల్ శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 93 ॥

ఆరావం బుదయిఞ్చెఁ దారకముగ నాత్మాభ్రవీధిన్మహా(అ)

కారోకారమకారయుక్తమగు నోఙ్కారాభిధానమ్బు చె

న్నారున్ విశ్వ మనఙ్గఁ దన్మహిమచే నానాదబిన్దుల్ సుఖ

శ్రీ రఞ్జిల్లఁ గడఙ్గు నీవదె సుమీ శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 94 ॥

నీభక్తు ల్మదివేల భఙ్గుల నినున్సేవిమ్బుచున్ వేడఁగా

లోభమ్బేటికి వారి కోర్కులు కృపలుత్వమ్బునం దీర్మరా

దా భవ్యమ్బుఁ దలఞ్చి చూడు పరమార్ధం బిచ్చి పొమ్మన్న నీ

శ్రీ భాణ్డరములోఁ గొఱన్తపడునా శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 95 ॥

మొదలన్భక్తులకిచ్చినాఁడవుగదా మోక్షమ్బు నేఁ డేమయా

'ముదియఙ్గా ముదియఙ్గఁ బుట్టు ఘనమౌ మోహమ్బు లోభమ్బు' న

న్నది సత్యమ్బు కృపం దలమ్ప నొకవుణ్యాత్ముణ్డు నిన్నాత్మ గొ

ల్చి దినమ్బున్ మొఱవెట్టఁగాఁ గటగటా! శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 96 ॥

కాలద్వారకవాటబన్ధనము దుష్కాల్ప్రమాణక్రియా

లోలాజాలకచిత్రగుప్తముఖవ ల్మీకోగ్రజిహ్వాద్భుత

వ్యలవ్యాలవిరోధి మృత్యుముఖదంష్ట్రా(అ)హార్య వజ్రమ్బు ది

క్చేలాలఙ్కృత! నీదునామ మరయన్ శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 97 ॥

పదివేలలైనను లోకకణ్టకులచేఁ బ్రాప్రిఞ్చు సౌఖ్యమ్బు నా

మదికిం బథ్యము గాదు సర్వమునకున్ మధ్యస్థుఁడై సత్యదా

నదయాదుల్ గల రాజు నాకొసఁగు మేనవ్వాని నీ యట్లచూ

చి దినమ్బున్ ముదమొన్దుదున్ గడపటన్ శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 98 ॥

తాతల్ తల్లియుఁ దణ్డ్రియున్ మఱియుఁ బెద్దల్ చావగాఁ జూడరో

భీతిం బొన్దఁగనేల చావునకుఁగాఁ బెణ్డ్లాముబిడ్డల్ హిత

వ్రాతమ్బున్ బలవిమ్ప జన్తువులకున్ వాలాయమైయుణ్డఙ్గాఁ

జేతోవీధి నరుణ్డు నిన్గొలువఁడో శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 99 ॥

జాతుల్ సెప్పుట సేవసేయుట మృషల్ సన్ధిఞ్చు టన్యాయవి

ఖ్యాతిం బొన్దుట కొణ్డెకాఁడవుట హింసారమ్భకుణ్డౌట మి

ధ్యాతాత్పర్యములాడుటన్నియుఁ బరద్రవ్యమ్బునాశిఞ్చి యీ

శ్రీ తా నెన్నియుగమ్బు లుణ్డఁగలదో శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 100 ॥

చెడుగుల్ కొన్దఱు కూడి చేయఙ్గమ్బనుల్ చీకట్లు దూఱఙ్గఁ మా

ల్పడితిం గాన గ్రహిమ్పరాని నిను నొల్లఞ్జాలఁ బొమ్మఞ్చు నిల్

వెలన్ద్రోచినఁ జూరుపట్టుకొని నే వ్రేలాడుదుం గోర్కిఁ గో

రెడి యర్ధమ్బులు నాకు నేల యిడవో శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 101 ॥

భసితోద్ధూలనధూసరాఙ్గులు జటాభారోత్తమాఙ్గుల్ తపో

వ్యసనముల్ సాధితపఞ్చవర్ణరసముల్ వైరాగ్యవన్తుల్ నితాం

తసుఖస్వాన్తులు సత్యభాషణలు నుద్యద్రత్నరుద్రాక్షరా

జిసమేతుల్ తుదనెవ్వరైన గొలుతున్ శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 102 ॥

జలజశ్రీ గల మఞ్చినీల్లు గలవాచత్రాతిలో బాపురే!

వెలివాడ న్మఱి బాఁపనిల్లుగలదావేసాలుగా నక్కటా!

నలి నా రెణ్డు గుణమ్బు లెఞ్చి మదిలో నన్నేమి రోయఙ్గ నీ

చెలువమ్బైన గుణమ్బు లెఞ్చుకొనవే శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 103 ॥

గడియల్ రెణ్టికొ మూఁటికో గడియకో కాదేని నేఁడెల్లియో

కడ నేఁడాదికొ యెన్నఁడో యెఱుఁ గ మీకాయమ్బు లీభూమిపైఁ

బడగా నున్నవి ధర్మమార్గమొకటిం బాటిమ్ప రీ మానవుల్

చెడుగుల్ నీపదభక్తియుం దెలియరో శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 104 ॥

క్షితిలో దొడ్డతురఙ్గసామజము లేచిత్రమ్ము లాన్దోలికా

తతు లే లెక్క విలాసినీజనసువస్రవ్రాత భూషాకలా

పతనూజాదిక మేమిదుర్లభము నీ పాదమ్ము లర్చిఞ్చుచో

జితపఙ్కేరుహపాదపద్మయుగలా శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 105 ॥

సలిలమ్ముల్ జుఖుకప్రమాణ మొక పుష్మమ్మున్ భవన్మౌలి ని

శ్చలబక్తిప్రపత్తిచే నరుఁడు పూజల్ సేయఁగా ధన్యుఁడౌ

నిల గఙ్గాజలచన్ద్రఖణ్డముల దానిన్దుం దుదిం గాఞ్చు నీ

చెలువం బన్తయు నీ మహత్త్వ మిదిగా శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 106 ॥

తమనేత్రద్యుతిఁ దామె చూడ సుఖమైతాదాత్మ్యమున్ గూర్పఁగా

విమలమ్ముల్ కమలాభముల్ జితలసద్విద్యుల్లతాలాస్యముల్

సుమనోబాణజయప్రదమ్ములనుచున్ జూచున్ జనమ్బూనిహా

రిమృగాక్షీనివహమ్ముకన్నుగవలన్ శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 107 ॥

పటవద్రజ్జుభుజఙ్గవద్రజతవి భ్రాన్తిస్ఫురచ్ఛుక్తివ

ద్ఘటవచ్చన్ద్రశిలాజపాకుసుమరు క్సాఙ్గత్యవత్తఞ్చువా

క్పటిమల్ నేర్తురు చిత్సుఖం బనుభవిమ్పన్ లేక దుర్మేధనుల్

చిటుకన్నం దలపోయఁజూతు రధముల్ శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 108 ॥

నిను నిన్దిఞ్చిన దక్షుపైఁ దెగవొ వాణీనాధు శాసిమ్పవో

చనునా నీ పాదపద్మసేవకులఁ దుచ్ఛం బాడు దుర్మార్గులం

బెనుపన్ నీకును నీదుభక్తతతికిన్ భేదమ్బు గానఙ్గ వ

చ్చెనొ లేకుణ్డిన నూఱకుణ్డగలవా శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 109 ॥

కరిదైత్యున్ బొరిగొన్న శూలము క(రా)రగ్ర(స్థ)స్తమ్బు గాదో రతీ

శ్వరునిన్ గాల్చిన ఫాలలోచనశిఖా వర్గమ్బు చల్లాఱెనో

పరనిన్దాపరులన్ వధిమ్ప విదియున్ భాష్యమ్బె వారేమి చే

సిరి నీకున్ బరమోపకార మరయన్ శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 110 ॥

దురమున్ దుర్గము రాయబారము మఱిన్ దొఙ్గర్మమున్ వైద్యమున్

నరనాధాశ్రయ మోడబేరమును బెన్మన్త్రమ్బు సిద్ధిఞ్చినన్

అరయన్ దొడ్డఫలమ్బు గల్గునదిగా కాకార్యమే తప్పినన్

సిరియుం బోవును బ్రాణహానియు నగున్ శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 111 ॥

తనయుం గాఞ్చి ధనమ్బు నిఞ్చి దివిజస్థానమ్బు గట్టిఞ్చి వి

ప్రున కుద్వాహము జేసి సత్కృతికిఁ బాత్రుణ్డై తటాకమ్బు నే

ర్పునఁ ద్రవ్విఞ్చి వనమ్బు వెట్టి మననీ పోలేడు నీసేవఁ జే

సిన పుణ్యాత్ముఁడు పోవు లోకమునకున్ శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 112 ॥

క్షితినాధోత్తమ! సత్కవీశ్వరుఁడ్ వచ్చెన్ మిమ్ములం జూడఁగా

నతఁడే మేటి కవిత్వవైఖరిని సద్యఃకావ్యనిర్మాత తత్

ప్రతిభ ల్మఞ్చిని తిట్టుపద్యములు చెప్పుం దాతఁడైనన్ మముం

గ్రితమే చూచెను బొమ్మటఞ్చు రధముల్ శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 113 ॥

నీకుం గాని కవిత్వ మెవ్వరికి నేనీనఞ్చు మీదెత్తితిన్

జేకొణ్టిన్ బిరుదమ్బు కఙ్కణము ముఞ్జేఁ గట్టితిం బట్టితిన్

లోకుల్ మెచ్చ వ్రతమ్బు నాతనువు కీలుల్ నేర్పులుం గావు ఛీ

ఛీ కాలమ్బులరీతి దప్పెడు జుమీ శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 114 ॥

నిచ్చల్ నిన్ను భజిఞ్చి చిన్మయమహా నిర్వాణపీఠమ్బు పై

రచ్చల్సేయక యార్జవమ్బు కుజన వ్రాతమ్బుచేఁ గ్రాఙ్గి భూ

భృచ్చణ్డాలురఁ గొల్చి వారు దనుఁ గోపిమ్మన్ బుధుం డార్తుఁడై

చిచ్చారం జము రెల్లఁ జల్లుకొనునో శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 115 ॥

దన్తమ్బు ల్పడనప్పుడే తనువునన్దారూఢి యున్నప్పుడే

కాన్తాసఙ్ఘము రోయనప్పుడే జరక్రాన్తమ్బు గానప్పుడే

వితల్మేన జరిఞ్చనప్పుడె కురుల్వెల్లెల్ల గానప్పుడే

చిన్తిమ్పన్వలె నీపదామ్బుజములన్ శ్రీ కాలహస్తీశ్వరా! ॥ 116 ॥