Vedic Tithi
VedicTithi

Stotram - Sacred Scripture

Soundarya Lahari

Soundarya Lahari

Soundarya Lahari

Stotram
Unknown
103 Verses
110%

saundarya laharī

prathama bhāgaḥ - ānanda lahari

bhumauskhalita pādānāṃ bhūmirevā valambanam |

tvayī jātā parādhānāṃ tvameva śaraṇaṃ śive ||

śivaḥ śaktyā yukto yadi bhavati śaktaḥ prabhavituṃ

na cedevaṃ devo na khalu kuśalaḥ spanditumapi |

atastvāmārādhyāṃ hariharaviriñcādibhirapi

praṇantuṃ stotuṃ vā kathamakṛtapuṇyaḥ prabhavati || 1 ||

tanīyāṃsaṃ pāṃsuṃ tava caraṇapaṅkeruhabhavaṃ

viriñcissañcinvan viracayati lokānavikalam |

vahatyenaṃ śauriḥ kathamapi sahasreṇa śirasāṃ

harassaṅkṣudyainaṃ bhajati bhasitoddhūlanavidhim || 2 ||

avidyānāmanta-stimira-mihiradvīpanagarī

jaḍānāṃ caitanya-stabaka-makaranda-srutijharī |

daridrāṇāṃ cintāmaṇiguṇanikā janmajaladhau

nimagnānāṃ daṃṣṭrā muraripu-varāhasya bhavati || 3 ||

tvadanyaḥ pāṇibhyāmabhayavarado daivatagaṇaḥ

tvamekā naivāsi prakaṭitavarābhītyabhinayā |

bhayāt trātuṃ dātuṃ phalamapi ca vāñchāsamadhikaṃ

śaraṇye lokānāṃ tava hi caraṇāveva nipuṇau || 4 ||

haristvāmārādhya praṇatajanasaubhāgyajananīṃ

purā nārī bhūtvā puraripumapi kṣobhamanayat |

smaro'pi tvāṃ natvā ratinayanalehyena vapuṣā

munīnāmapyantaḥ prabhavati hi mohāya mahatām || 5 ||

dhanuḥ pauṣpaṃ maurvī madhukaramayī pañca viśikhāḥ

vasantaḥ sāmanto malayamarudāyodhanarathaḥ |

tathāpyekaḥ sarvaṃ himagirisute kāmapi kṛpām

apāṅgātte labdhvā jagadida-manaṅgo vijayate || 6 ||

kvaṇatkāñcīdāmā karikalabhakumbhastananatā

parikṣīṇā madhye pariṇataśaraccandravadanā |

dhanurbāṇān pāśaṃ sṛṇimapi dadhānā karatalaiḥ

purastādāstāṃ naḥ puramathiturāhopuruṣikā || 7 ||

sudhāsindhormadhye suraviṭapivāṭīparivṛte

maṇidvīpe nīpopavanavati cintāmaṇigṛhe |

śivākāre mañce paramaśivaparyaṅkanilayāṃ

bhajanti tvāṃ dhanyāḥ katicana cidānandalaharīm || 8 ||

mahīṃ mūlādhāre kamapi maṇipūre hutavahaṃ

sthitaṃ svādhiṣṭhāne hṛdi marutamākāśamupari |

mano'pi bhrūmadhye sakalamapi bhitvā kulapathaṃ

sahasrāre padme saha rahasi patyā viharase || 9 ||

sudhādhārāsāraiścaraṇayugalāntarvigalitaiḥ

prapañcaṃ siñcantī punarapi rasāmnāyamahasaḥ |

avāpya svāṃ bhūmiṃ bhujaganibhamadhyuṣṭavalayaṃ

svamātmānaṃ kṛtvā svapiṣi kulakuṇḍe kuhariṇi || 10 ||

caturbhiḥ śrīkaṇṭhaiḥ śivayuvatibhiḥ pañcabhirapi

prabhinnābhiḥ śambhornavabhirapi mūlaprakṛtibhiḥ |

catuścatvāriṃśadvasudalakalāśratrivalaya- [trayaścatvāri]

trirekhābhiḥ sārdhaṃ tava śaraṇakoṇāḥ pariṇatāḥ || 11 || [caraṇakoṇāḥ, bhavanakiṇāḥ]

tvadīyaṃ saundaryaṃ tuhinagirikanye tulayituṃ

kavīndrāḥ kalpante kathamapi viriñciprabhṛtayaḥ |

yadālokautsukyādamaralalanā yānti manasā

tapobhirduṣprāpāmapi giriśasāyujyapadavīm || 12 ||

naraṃ varṣīyāṃsaṃ nayanavirasaṃ narmasu jaḍaṃ

tavāpāṅgāloke patitamanudhāvanti śataśaḥ |

galadveṇībandhāḥ kucakalaśavisrastasicayā

haṭhāt truṭyatkāñcyo vigalitadukūlā yuvatayaḥ || 13 ||

kṣitau ṣaṭpañcāśad dvisamadhikapañcāśadudake

hutāśe dvāṣaṣṭiścaturadhikapañcāśadanile |

divi dviṣṣaṭtriṃśanmanasi ca catuṣṣaṣṭiriti ye

mayūkhāsteṣāmapyupari tava pādāmbujayugam || 14 ||

śarajjyotsnāśuddhāṃ śaśiyutajaṭājūṭamakuṭāṃ

varatrāsatrāṇasphaṭikaghaṭikāpustakakarām |

sakṛnna tvā natvā kathamiva satāṃ sannnidadhate

madhukṣīradrākṣāmadhurimadhurīṇāḥ bhaṇitayaḥ || 15|| [phaṇitayaḥ]

kavīndrāṇāṃ cetaḥkamalavanabālātaparuciṃ

bhajante ye santaḥ katicidaruṇāmeva bhavatīm |

viriñcipreyasyāstaruṇataraśa‍ṛṅgāralaharī-

gabhīrābhirvāgbhirvidadhati satāṃ rañjanamamī || 16 ||

savitrībhirvācāṃ śaśimaṇiśilābhaṅgarucibhiḥ

vaśinyādyābhistvāṃ saha janani sañcintayati yaḥ |

sa kartā kāvyānāṃ bhavati mahatāṃ bhaṅgirucibhiḥ

vacobhirvāgdevīvadanakamalāmodamadhuraiḥ || 17 ||

tanucchāyābhiste taruṇataraṇiśrīsaraṇibhiḥ

divaṃ sarvāmurvīmaruṇimani magnāṃ smarati yaḥ |

bhavantyasya trasyadvanahariṇaśālīnanayanāḥ

sahorvaśyā vaśyāḥ kati kati na gīrvāṇagaṇikāḥ || 18 ||

mukhaṃ binduṃ kṛtvā kucayugamadhastasya tadadho

harārdhaṃ dhyāyedyo haramahiṣi te manmathakalām |

sa sadyaḥ saṅkṣobhaṃ nayati vanitā ityatilaghu

trilokīmapyāśu bhramayati ravīndustanayugām || 19 ||

kirantīmaṅgebhyaḥ kiraṇanikurambāmṛtarasaṃ

hṛdi tvāmādhatte himakaraśilāmūrtimiva yaḥ |

sa sarpāṇāṃ darpaṃ śamayati śakuntādhipa iva

jvarapluṣṭān dṛṣṭyā sukhayati sudhādhārasirayā || 20 ||

taṭillekhātanvīṃ tapanaśaśivaiśvānaramayīṃ

niṣaṇṇāṃ ṣaṇṇāmapyupari kamalānāṃ tava kalām |

mahāpadmāṭavyāṃ mṛditamalamāyena manasā

mahāntaḥ paśyanto dadhati paramāhlādalaharīm || 21 ||

bhavāni tvaṃ dāse mayi vitara dṛṣṭiṃ sakaruṇā-

miti stotuṃ vāñchan kathayati bhavāni tvamiti yaḥ |

tadaiva tvaṃ tasmai diśasi nijasāyujyapadavīṃ

mukundabrahmendrasphuṭamakuṭanīrājitapadām || 22 ||

tvayā hṛtvā vāmaṃ vapurapari-tṛptena manasā

śarīrārdhaṃ śambhoraparamapi śaṅke hṛtamabhūt |

yadetattvadrūpaṃ sakalamaruṇābhaṃ trinayanaṃ

kucābhyāmānamraṃ kuṭilaśaśicūḍālamakuṭam || 23 ||

jagatsūte dhātā hariravati rudraḥ kṣapayate

tiraskurvannetatsvamapi vapurīśastirayati |

sadāpūrvaḥ sarvaṃ tadidamanugṛhṇāti ca śiva-

stavājñāmālambya kṣaṇacalitayorbhrūlatikayoḥ || 24 ||

trayāṇāṃ devānāṃ triguṇajanitānāṃ tava śive

bhavet pūjā pūjā tava caraṇayoryā viracitā |

tathā hi tvatpādodvahanamaṇipīṭhasya nikaṭe

sthitā hyete śaśvanmukulitakarottaṃsamakuṭāḥ || 25 ||

viriñciḥ pañcatvaṃ vrajati harirāpnoti viratiṃ

vināśaṃ kīnāśo bhajati dhanado yāti nidhanam |

vitandrī māhendrī vitatirapi sammīlitadṛśā

mahāsaṃhāre'smin viharati sati tvatpatirasau || 26 ||

japo jalpaḥ śilpaṃ sakalamapi mudrāviracanā

gatiḥ prādakṣiṇyakramaṇamaśanādyāhutividhiḥ |

praṇāmassaṃveśassukhamakhilamātmārpaṇadṛśā

saparyāparyāyastava bhavatu yanme vilasitam || 27 ||

sudhāmapyāsvādya pratibhayajarāmṛtyuhariṇīṃ

vipadyante viśve vidhiśatamakhādyā diviṣadaḥ |

karālaṃ yatkṣvelaṃ kabalitavataḥ kālakalanā

na śambhostanmūlaṃ tava janani tāṭaṅkamahimā || 28 ||

kirīṭaṃ vairiñcaṃ parihara puraḥ kaiṭabhabhidaḥ

kaṭhore koṭīre skhalasi jahi jambhārimukuṭam |

praṇamreṣveteṣu prasabhamupayātasya bhavanaṃ

bhavasyābhyutthāne tava parijanoktirvijayate || 29 ||

svadehodbhūtābhirghṛṇibhiraṇimādyābhirabhito

niṣevye nitye tvāmahamiti sadā bhāvayati yaḥ |

kimāścaryaṃ tasya trinayanasamṛddhiṃ tṛṇayato

mahāsaṃvartāgnirviracayati nirājanavidhim || 30 ||

catuṣṣaṣṭyā tantraiḥ sakalamatisandhāya bhuvanaṃ

sthitastattatsiddhiprasavaparatantraiḥ paśupatiḥ |

punastvannirbandhādakhilapuruṣārthaikaghaṭanā-

svatantraṃ te tantraṃ kṣititalamavātītaradidam || 31 ||

śivaḥ śaktiḥ kāmaḥ kṣitiratha raviḥ śītakiraṇaḥ

smaro haṃsaḥ śakrastadanu ca parāmāraharayaḥ |

amī hṛllekhābhistisṛbhiravasāneṣu ghaṭitā

bhajante varṇāste tava janani nāmāvayavatām || 32 ||

smaraṃ yoniṃ lakṣmīṃ tritayamidamādau tava mano-

rnidhāyaike nitye niravadhimahābhogarasikāḥ |

bhajanti tvāṃ cintāmaṇigunanibaddhākṣavalayāḥ

śivāgnau juhvantaḥ surabhighṛtadhārāhutiśataiḥ || 33 ||

śarīraṃ tvaṃ śambhoḥ śaśimihiravakṣoruhayugaṃ

tavātmānaṃ manye bhagavati navātmānamanagham |

ataśśeṣaśśeṣītyayamubhayasādhāraṇatayā

sthitaḥ sambandho vāṃ samarasaparānandaparayoḥ || 34 ||

manastvaṃ vyoma tvaṃ marudasi marutsārathirasi

tvamāpastvaṃ bhūmistvayi pariṇatāyāṃ na hi param |

tvameva svātmānaṃ pariṇamayituṃ viśvavapuṣā

cidānandākāraṃ śivayuvati bhāvena bibhṛṣe || 35 ||

tavājñācakrasthaṃ tapanaśaśikoṭidyutidharaṃ

paraṃ śambhuṃ vande parimilitapārśvaṃ paracitā |

yamārādhyan bhaktyā raviśaśiśucīnāmaviṣaye

nirāloke'loke nivasati hi bhālokabhuvane || 36 ||

viśuddhau te śuddhasphaṭikaviśadaṃ vyomajanakaṃ

śivaṃ seve devīmapi śivasamānavyavasitām |

yayoḥ kāntyā yāntyāḥ śaśikiraṇasārūpyasaraṇe-

vidhūtāntardhvāntā vilasati cakorīva jagatī || 37 ||

samunmīlat saṃvit kamalamakarandaikarasikaṃ

bhaje haṃsadvandvaṃ kimapi mahatāṃ mānasacaram |

yadālāpādaṣṭādaśaguṇitavidyāpariṇati-

ryadādatte doṣād guṇamakhilamadbhyaḥ paya iva || 38 ||

tava svādhiṣṭhāne hutavahamadhiṣṭhāya nirataṃ

tamīḍe saṃvartaṃ janani mahatīṃ tāṃ ca samayām |

yadāloke lokān dahati mahati krodhakalite

dayārdrā yā dṛṣṭiḥ śiśiramupacāraṃ racayati || 39 ||

taṭittvantaṃ śaktyā timiraparipanthiphuraṇayā

sphurannānāratnābharaṇapariṇaddhendradhanuṣam |

tava śyāmaṃ meghaṃ kamapi maṇipūraikaśaraṇaṃ

niṣeve varṣantaṃ haramihirataptaṃ tribhuvanam || 40 ||

tavādhāre mūle saha samayayā lāsyaparayā

navātmānaṃ manye navarasamahātāṇḍavanaṭam |

ubhābhyāmetābhyāmudayavidhimuddiśya dayayā

sanāthābhyāṃ jajñe janakajananīmajjagadidam || 41 ||

dvitīya bhāgaḥ - saundarya laharī

gatairmāṇikyatvaṃ gaganamaṇibhiḥ sāndraghaṭitaṃ

kirīṭaṃ te haimaṃ himagirisute kīrtayati yaḥ |

sa nīḍeyacchāyācchuraṇaśabalaṃ candraśakalaṃ

dhanuḥ śaunāsīraṃ kimiti na nibadhnāti dhiṣaṇām || 42 ||

dhunotu dhvāntaṃ nastulitadalitendīvaravanaṃ

ghanasnigdhaślakṣṇaṃ cikuranikurumbaṃ tava śive |

yadīyaṃ saurabhyaṃ sahajamupalabdhuṃ sumanaso

vasantyasmin manye valamathanavāṭīviṭapinām || 43 ||

tanotu kṣemaṃ nastava vadanasaundaryalaharī-

parīvāhasrotaḥsaraṇiriva sīmantasaraṇiḥ |

vahantī sindūraṃ prabalakabarībhāratimira-

dviṣāṃ bṛndairbandīkṛtamiva navīnārkakiraṇam || 44 ||

arālaiḥ svābhāvyādalikalabhasaśrībhiralakaiḥ

parītaṃ te vaktraṃ parihasati paṅkeruharucim |

darasmere yasmin daśanarucikiñjalkarucire

sugandhau mādyanti smaradahanacakṣurmadhulihaḥ || 45 ||

lalāṭaṃ lāvaṇyadyutivimalamābhāti tava ya-

ddvitīyaṃ tanmanye makuṭaghaṭitaṃ candraśakalam |

viparyāsanyāsādubhayamapi sambhūya ca mithaḥ

sudhālepasyūtiḥ pariṇamati rākāhimakaraḥ || 46 ||

bhruvau bhugne kiñcidbhuvanabhayabhaṅgavyasanini

tvadīye netrābhyāṃ madhukararucibhyāṃ dhṛtaguṇam |

dhanurmanye savyetarakaragṛhītaṃ ratipateḥ

prakoṣṭhe muṣṭau ca sthagayati nigūḍhāntaramume || 47 ||

ahaḥ sūte savyaṃ tava nayanamarkātmakatayā

triyāmāṃ vāmaṃ te sṛjati rajanīnāyakatayā |

tṛtīyā te dṛṣṭirdaradalitahemāmbujaruciḥ

samādhatte sandhyāṃ divasaniśayorantaracarīm || 48 ||

viśālā kalyāṇī sphuṭarucirayodhyā kuvalayaiḥ

kṛpādhārādhārā kimapi madhurābhogavatikā |

avantī dṛṣṭiste bahunagaravistāravijayā

dhruvaṃ tattannāmavyavaharaṇayogyā vijayate || 49 ||

kavīnāṃ sandarbhastabakamakarandaikarasikaṃ

kaṭākṣavyākṣepabhramarakalabhau karṇayugalam |

amuñcantau dṛṣṭvā tava navarasāsvādataralā-

vasūyāsaṃsargādalikanayanaṃ kiñcidaruṇam || 50 ||

śive śa‍ṛṅgārārdrā taditarajane kutsanaparā

saroṣā gaṅgāyāṃ giriśacarite vismayavatī |

harāhibhyo bhītā sarasiruhasaubhāgyajananī (jayinī)

sakhīṣu smerā te mayi jananī dṛṣṭiḥ sakaruṇā || 51 ||

gate karṇābhyarṇaṃ garuta iva pakṣmāṇi dadhatī

purāṃ bhettuścittapraśamarasavidrāvaṇaphale |

ime netre gotrādharapatikulottaṃsakalike

tavākarṇākṛṣṭasmaraśaravilāsaṃ kalayataḥ || 52 ||

vibhaktatraivarṇyaṃ vyatikaritalīlāñjanatayā

vibhāti tvannetratritayamidamīśānadayite |

punaḥ sraṣṭuṃ devān druhiṇaharirudrānuparatān

rajaḥ sattvaṃ bibhrattama iti guṇānāṃ trayamiva || 53 ||

pavitrīkartuṃ naḥ paśupatiparādhīnahṛdaye

dayāmitrairnetrairaruṇadhavalaśyāmarucibhiḥ |

nadaḥ śoṇo gaṅgā tapanatanayeti dhruvamamuṃ

trayāṇāṃ tīrthānāmupanayasi sambhedamanagham || 54 ||

nimeṣonmeṣābhyāṃ pralayamudayaṃ yāti jagatī

tavetyāhuḥ santo dharaṇidhararājanyatanaye |

tvadunmeṣājjātaṃ jagadidamaśeṣaṃ pralayataḥ

paritrātuṃ śaṅke parihṛtanimeṣāstava dṛśaḥ || 55 ||

tavāparṇe karṇejapanayanapaiśunyacakitā

nilīyante toye niyatamanimeṣāḥ śapharikāḥ |

iyaṃ ca śrīrbaddhacchadapuṭakavāṭaṃ kuvalayam

jahāti pratyūṣe niśi ca vighaṭayya praviśati || 56 ||

dṛśā drāghīyasyā daradalitanīlotpalarucā

davīyāṃsaṃ dīnaṃ snapaya kṛpayā māmapi śive |

anenāyaṃ dhanyo bhavati na ca te hāniriyatā

vane vā harmye vā samakaranipāto himakaraḥ || 57 ||

arālaṃ te pālīyugalamagarājanyatanaye

na keṣāmādhatte kusumaśarakodaṇḍakutukam |

tiraścīno yatra śravaṇapathamullaṅghya vilasa-

nnapāṅgavyāsaṅgo diśati śarasandhānadhiṣaṇām || 58 ||

sphuradgaṇḍābhogapratiphalitatāṭaṅkayugalaṃ

catuścakraṃ manye tava mukhamidaṃ manmatharatham |

yamāruhya druhyatyavanirathamarkenducaraṇaṃ

mahāvīro māraḥ pramathapataye sajjitavate || 59 ||

sarasvatyāḥ sūktīramṛtalaharīkauśalaharīḥ

pibantyāḥ śarvāṇi śravaṇaculukābhyāmaviralam |

camatkāraślāghācalitaśirasaḥ kuṇḍalagaṇo

jhaṇatkāraistāraiḥ prativacanamācaṣṭa iva te || 60 ||

asau nāsāvaṃśastuhinagirivaṃśadhvajapaṭi

tvadīyo nedīyaḥ phalatu phalamasmākamucitam |

vahannantarmuktāḥ śiśirataraniśvāsagalitaṃ

samṛddhyā yattāsāṃ bahirapi ca muktāmaṇidharaḥ || 61 ||

prakṛtyā raktāyāstava sudati dantacchadaruceḥ

pravakṣye sādṛśyaṃ janayatu phalaṃ vidrumalatā |

na bimbaṃ tadbimbapratiphalanarāgādaruṇitaṃ

tulāmadhyāroḍhuṃ kathamiva vilajjeta kalayā || 62 ||

smitajyotsnājālaṃ tava vadanacandrasya pibatāṃ

cakorāṇāmāsīdatirasatayā cañcujaḍimā |

ataste śītāṃśoramṛtalaharīmamlarucayaḥ

pibanti svacchandaṃ niśi niśi bhṛśaṃ kāñjikadhiyā || 63 ||

aviśrāntaṃ patyurguṇagaṇakathāmreḍanajapā

japāpuṣpacchāyā tava janani jihvā jayati sā |

yadagrāsīnāyāḥ sphaṭikadṛṣadacchacchavimayī

sarasvatyā mūrtiḥ pariṇamati māṇikyavapuṣā || 64 ||

raṇe jitvā daityānapahṛtaśirastraiḥ kavacibhir-

nivṛttaiścaṇḍāṃśatripuraharanirmālyavimukhaiḥ |

viśākhendropendraiḥ śaśiviśadakarpūraśakalā

vilīyante mātastava vadanatāmbūlakabalāḥ || 65 ||

vipañcyā gāyantī vividhamapadānaṃ paśupateḥ

tvayārabdhe vaktuṃ calitaśirasā sādhuvacane |

tadīyairmādhuryairapalapitatantrīkalaravāṃ

nijāṃ vīṇāṃ vāṇī niculayati colena nibhṛtam || 66 ||

karāgreṇa spṛṣṭaṃ tuhinagiriṇā vatsalatayā

girīśenodastaṃ muhuradharapānākulatayā |

karagrāhyaṃ śambhormukhamukuravṛntaṃ girisute

kathaṅkāraṃ brūmastava cibukamaupamyarahitam || 67 ||

bhujāśleṣān nityaṃ puradamayituḥ kaṇṭakavatī

tava grīvā dhatte mukhakamalanālaśriyamiyam |

svataḥ śvetā kālāgurubahulajambālamalinā

mṛṇālīlālityaṃ vahati yadadho hāralatikā || 68 ||

gale rekhāstisro gatigamakagītaikanipuṇe

vivāhavyānaddhapraguṇaguṇasaṅkhyāpratibhuvaḥ |

virājante nānāvidhamadhurarāgākarabhuvāṃ

trayāṇāṃ grāmāṇāṃ sthitiniyamasīmāna iva te || 69 ||

mṛṇālīmṛdvīnāṃ tava bhujalatānāṃ catasṛṇāṃ

caturbhiḥ saundaryaṃ sarasijabhavaḥ stauti vadanaiḥ |

nakhebhyaḥ santrasyan prathamamathanādandhakaripo-

ścaturṇāṃ śīrṣāṇāṃ samamabhayahastārpaṇadhiyā || 70 ||

nakhānāmuddyotairnavanalinarāgaṃ vihasatāṃ

karāṇāṃ te kāntiṃ kathaya kathayāmaḥ kathamume |

kayācidvā sāmyaṃ bhajatu kalayā hanta kamalaṃ

yadi krīḍallakṣmīcaraṇatalalākṣārasachaṇam || 71 ||

samaṃ devi skandadvipavadanapītaṃ stanayugaṃ

tavedaṃ naḥ khedaṃ haratu satataṃ prasnutamukham |

yadālokyāśaṅkākulitahṛdayo hāsajanakaḥ

svakumbhau herambaḥ parimṛśati hastena jhaḍiti || 72 ||

amū te vakṣojāvamṛtarasamāṇikyakutupau

na sandehaspando nagapatipatāke manasi naḥ |

pibantau tau yasmādaviditavadhūsaṅgarasikau

kumārāvadyāpi dviradavadanakrauñcadalanau || 73 ||

vahatyamba stamberamadanujakumbhaprakṛtibhiḥ

samārabdhāṃ muktāmaṇibhiramalāṃ hāralatikām |

kucābhogo bimbādhararucibhirantaḥ śabalitāṃ

pratāpavyāmiśrāṃ puradamayituḥ kīrtimiva te || 74 ||

tava stanyaṃ manye dharaṇidharakanye hṛdayataḥ

payaḥpārāvāraḥ parivahati sārasvatamiva |

dayāvatyā dattaṃ draviḍaśiśurāsvādya tava yat

kavīnāṃ prauḍhānāmajani kamanīyaḥ kavayitā || 75 ||

harakrodhajvālāvalibhiravalīḍhena vapuṣā

gabhīre te nābhīsarasi kṛtasaṅgo manasijaḥ |

samuttasthau tasmādacalatanaye dhūmalatikā

janastāṃ jānīte tava janani romāvaliriti || 76 ||

yadetat kālindītanutarataraṅgākṛti śive

kṛśe madhye kiñcijjanani tava yadbhāti sudhiyām |

vimardādanyo'nyaṃ kucakalaśayorantaragataṃ

tanūbhūtaṃ vyoma praviśadiva nābhiṃ kuhariṇīm || 77 ||

sthiro gaṅgāvartaḥ stanamukularomāvalilatā-

kalāvālaṃ kuṇḍaṃ kusumaśaratejohutabhujaḥ |

raterlīlāgāraṃ kimapi tava nābhirgirisute

biladvāraṃ siddhergiriśanayanānāṃ vijayate || 78 ||

nisargakṣīṇasya stanataṭabhareṇa klamajuṣo

namanmūrternārītilaka śanakaistruṭyata iva |

ciraṃ te madhyasya truṭitataṭinītīrataruṇā

samāvasthāsthemno bhavatu kuśalaṃ śailatanaye || 79 ||

kucau sadyaḥsvidyattaṭaghaṭitakūrpāsabhidurau

kaṣantau dormūle kanakakalaśābhau kalayatā |

tava trātuṃ bhaṅgādalamiti valagnaṃ tanubhuvā

tridhā naddhaṃ devi trivali lavalīvallibhiriva || 80 ||

gurutvaṃ vistāraṃ kṣitidharapatiḥ pārvati nijā-

nnitambādācchidya tvayi haraṇarūpeṇa nidadhe |

ataste vistīrṇo gururayamaśeṣāṃ vasumatīṃ

nitambaprāgbhāraḥ sthagayati laghutvaṃ nayati ca || 81 ||

karīndrāṇāṃ śuṇḍān kanakakadalīkāṇḍapaṭalī-

mubhābhyāmūrubhyāmubhayamapi nirjitya bhavatī |

suvṛttābhyāṃ patyuḥ praṇatikaṭhinābhyāṃ girisute

vidhijñye jānubhyāṃ vibudhakarikumbhadvayamasi || 82 ||

parājetuṃ rudraṃ dviguṇaśaragarbhau girisute

niṣaṅgau jaṅghe te viṣamaviśikho bāḍhamakṛta |

yadagre dṛśyante daśaśaraphalāḥ pādayugalī-

nakhāgracchadmānaḥ suramakuṭaśāṇaikaniśitāḥ || 83 ||

śrutīnāṃ mūrdhāno dadhati tava yau śekharatayā

mamāpyetau mātaḥ śirasi dayayā dhehi caraṇau |

yayoḥ pādyaṃ pāthaḥ paśupatijaṭājūṭataṭinī

yayorlākṣālakṣmīraruṇaharicūḍāmaṇiruciḥ || 84 ||

namovākaṃ brūmo nayanaramaṇīyāya padayo-

stavāsmai dvandvāya sphuṭarucirasālaktakavate |

asūyatyatyantaṃ yadabhihananāya spṛhayate

paśūnāmīśānaḥ pramadavanakaṅkelitarave || 85 ||

mṛṣā kṛtvā gotraskhalanamatha vailakṣyanamitaṃ

lalāṭe bhartāraṃ caraṇakamale tāḍayati te |

cirādantaḥśalyaṃ dahanakṛtamunmūlitavatā

tulākoṭikvāṇaiḥ kilikilitamīśānaripuṇā || 86 ||

himānīhantavyaṃ himagirinivāsaikacaturau

niśāyāṃ nidrāṇaṃ niśi caramabhāge ca viśadau |

varaṃ lakṣmīpātraṃ śriyamatisṛjantau samayināṃ

sarojaṃ tvatpādau janani jayataścitramiha kim || 87 ||

padaṃ te kīrtīnāṃ prapadamapadaṃ devi vipadāṃ

kathaṃ nītaṃ sadbhiḥ kaṭhinakamaṭhīkarparatulām |

kathaṃ vā bāhubhyāmupayamanakāle purabhidā

yadādāya nyastaṃ dṛṣadi dayamānena manasā || 88 ||

nakhairnākastrīṇāṃ karakamalasaṅkocaśaśibhi-

starūṇāṃ divyānāṃ hasata iva te caṇḍi caraṇau |

phalāni svaḥsthebhyaḥ kisalayakarāgreṇa dadatāṃ

daridrebhyo bhadrāṃ śriyamaniśamahnāya dadatau || 89 ||

dadāne dīnebhyaḥ śriyamaniśamāśānusadṛśī-

mamandaṃ saundaryaprakaramakarandaṃ vikirati |

tavāsmin mandārastabakasubhage yātu caraṇe

nimajjanmajjīvaḥ karaṇacaraṇaḥ ṣaṭcaraṇatām || 90 ||

padanyāsakrīḍāparicayamivārabdhumanasaḥ

skhalantaste khelaṃ bhavanakalahaṃsā na jahati |

atasteṣāṃ śikṣāṃ subhagamaṇimañjīraraṇita-

cchalādācakṣāṇaṃ caraṇakamalaṃ cārucarite || 91 ||

gatāste mañcatvaṃ druhiṇaharirudreśvarabhṛtaḥ

śivaḥ svacchacchāyāghaṭitakapaṭapracchadapaṭaḥ |

tvadīyānāṃ bhāsāṃ pratiphalanarāgāruṇatayā

śarīrī śa‍ṛṅgāro rasa iva dṛśāṃ dogdhi kutukam || 92 ||

arālā keśeṣu prakṛtisaralā mandahasite

śirīṣābhā citte dṛṣadupalaśobhā kucataṭe |

bhṛśaṃ tanvī madhye pṛthururasijārohaviṣaye

jagattrātuṃ śambhorjayati karuṇā kācidaruṇā || 93 ||

kalaṅkaḥ kastūrī rajanikarabimbaṃ jalamayaṃ

kalābhiḥ karpūrairmarakatakaraṇḍaṃ nibiḍitam |

atastvadbhogena pratidinamidaṃ riktakuharaṃ

vidhirbhūyo bhūyo nibiḍayati nūnaṃ tava kṛte || 94 ||

purārāterantaḥpuramasi tatastvaccaraṇayoḥ

saparyāmaryādā taralakaraṇānāmasulabhā |

tathā hyete nītāḥ śatamakhamukhāḥ siddhimatulāṃ

tava dvāropāntasthitibhiraṇimādyābhiramarāḥ || 95 ||

kalatraṃ vaidhātraṃ katikati bhajante na kavayaḥ

śriyo devyāḥ ko vā na bhavati patiḥ kairapi dhanaiḥ |

mahādevaṃ hitvā tava sati satīnāmacarame

kucābhyāmāsaṅgaḥ kuravakatarorapyasulabhaḥ || 96 ||

girāmāhurdevīṃ druhiṇagṛhiṇīmāgamavido

hareḥ patnīṃ padmāṃ harasahacarīmadritanayām |

turīyā kāpi tvaṃ duradhigamaniḥsīmamahimā

mahāmāyā viśvaṃ bhramayasi parabrahmamahiṣi || 97 ||

kadā kāle mātaḥ kathaya kalitālaktakarasaṃ

pibeyaṃ vidyārthī tava caraṇanirṇejanajalam |

prakṛtyā mūkānāmapi ca kavitākāraṇatayā

kadā dhatte vāṇīmukhakamalatāmbūlarasatām || 98 ||

sarasvatyā lakṣmyā vidhiharisapatno viharate

rateḥ pātivratyaṃ śithilayati ramyeṇa vapuṣā |

ciraṃ jīvanneva kṣapitapaśupāśavyatikaraḥ

parānandābhikhyaṃ rasayati rasaṃ tvadbhajanavān || 99 ||

pradīpajvālābhirdivasakaranīrājanavidhiḥ

sudhāsūteścandropalajalalavairarghyaracanā |

svakīyairambhobhiḥ salilanidhisauhityakaraṇaṃ

tvadīyābhirvāgbhistava janani vācāṃ stutiriyam || 100 ||

saundaryalahari mukhyastotraṃ saṃvārtadāyakam |

bhagavadpāda sankluptaṃ paṭhen muktau bhavennaraḥ ||

|| iti śrīmatparamahaṃsaparivrājakācāryasya

śrīgovindabhagavatpūjyapādaśiṣyasya

śrīmacchaṅkarabhagavataḥ kṛtau saundaryalaharī sampūrṇā ||

|| oṃ tatsat ||

(anubandhaḥ)

samānītaḥ padbhyāṃ maṇimukuratāmambaramaṇi-

rbhayādāsyādantaḥstimitakiraṇaśreṇimasṛṇaḥ |

(pāṭhabhedaḥ - bhayādāsya snigdhastmita, bhayādāsyasyāntaḥstmita)

dadhāti tvadvaktrampratiphalanamaśrāntavikacaṃ

nirātaṅkaṃ candrānnijahṛdayapaṅkeruhamiva || 101 ||

samudbhūtasthūlastanabharamuraścāru hasitaṃ

kaṭākṣe kandarpaḥ katicana kadambadyuti vapuḥ |

harasya tvadbhrāntiṃ manasi janayanti sma vimalāḥ

pāṭhabhedaḥ - janayāmāsa madano, janayantaḥ samatulāṃ, janayantā suvadane

bhavatyā ye bhaktāḥ pariṇatiramīṣāmiyamume || 102 ||

nidhe nityasmere niravadhiguṇe nītinipuṇe

nirāghātajñāne niyamaparacittaikanilaye |

niyatyā nirmukte nikhilanigamāntastutipade

nirātaṅke nitye nigamaya mamāpi stutimimām || 103 ||

About This Stotram

Soundarya Lahari

Sanskrit Title: सौन्दर्य लहरी
IAST Transliteration:

Overview

The Soundarya Lahari is considered one of the most important and revered stotrams dedicated to the Divine Mother. It is a exploration of the feminine principle (Shakti) as the source of all creation, beauty, and power. The verses are rich in philosophical depth, describing the interplay between Shiva and Shakti, the cosmic dance of creation, sustenance, and dissolution, and the ultimate oneness of the universe. It is believed that reciting these verses with devotion can lead to the realization of the Divine Mother's presence, the purification of the mind, and the attainment of both worldly prosperity and spiritual liberation. The stotram is also known for its tantric undertones, with certain verses believed to possess specific powers when chanted with proper initiation and understanding.

Details

Attribute Information
Deity Goddess Parvati
Author Adi Shankaracharya
Type Stotram
Category Stotram
Number of Verses 103
Origin The Soundarya Lahari is not derived from a single, specific scripture like the Vedas or Puranas. It is a standalone devotional hymn attributed to Adi Shankaracharya. It is widely believed to have been composed during his travels, possibly in the temple of Kamakhya in Assam or in the temple of Somanatha in Gujarat. The stotram is divided into two parts: the 'Ananda Lahari' (Wave of Bliss) consisting of the first 41 verses, and the 'Soundarya Lahari' (Wave of Beauty) consisting of the remaining 62 verses. The Ananda Lahari is said to describe the cosmic creation and the divine feminine power (Shakti) in her abstract form, while the Soundarya Lahari focuses on the physical beauty and divine attributes of Goddess Parvati (Tripurasundari).

Benefits of Recitation

  1. Attainment of beauty and grace
  2. Removal of obstacles and difficulties
  3. Fulfillment of desires
  4. Spiritual liberation (Moksha)
  5. Protection from negative energies

Best Time to Recite

Mornings and evenings are generally considered auspicious. It is particularly recommended to recite during Navaratri, Diwali, and other festivals dedicated to the Divine Mother. Some practitioners also recite it daily for continuous spiritual benefit.

Historical Context

The Soundarya Lahari is traditionally attributed to the great philosopher and saint Adi Shankaracharya, who lived in the 8th century CE. While the exact date of composition is debated, it is firmly placed within the Advaita Vedanta tradition. The stotram reflects the philosophical and devotional milieu of its time, integrating elements of Shaivism, Shaktism, and Tantra. Its widespread popularity across India and its translation into various languages attest to its enduring appeal and the deep reverence it commands among devotees. The stotram is often accompanied by specific yantras (mystical diagrams) and rituals, particularly in tantric practices, to enhance its efficacy.

Alternate Names

  • Ananda Lahari

Related Stotrams

  • Lalita Sahasranama
  • Devi Mahatmyam
  • Annapurna Stotram

Last Updated: 2025-12-01

सौन्दर्य लहरी | (Soundarya Lahari) Lyrics | Vedic Tithi