ശിവ ഭുജങ്ഗ സ്തോത്രമ്

ശിവ ഭുജങ്ഗ സ്തോത്രമ്

ശ്ലോക 1

ഗലദ്ദാനഗണ്ഡം മിലദ്ഭൃങ്ഗഷണ്ഡം

ചലച്ചാരുശുണ്ഡം ജഗത്ത്രാണശൌണ്ഡമ് ।

കനദ്ദന്തകാണ്ഡം വിപദ്ഭങ്ഗചണ്ഡം

ശിവപ്രേമപിണ്ഡം ഭജേ വക്രതുണ്ഡമ്

ശ്ലോക 2

അനാദ്യന്തമാദ്യം പരം തത്ത്വമര്ഥം

ചിദാകാരമേകം തുരീയം ത്വമേയമ് ।

ഹരിബ്രഹ്മമൃഗ്യം പരബ്രഹ്മരൂപം

മനോവാഗതീതം മഹഃശൈവമീഡേ

॥ 1 ॥

ശ്ലോക 3

സ്വശക്ത്യാദി ശക്ത്യന്ത സിംഹാസനസ്ഥം

മനോഹാരി സര്വാങ്ഗരത്നോരുഭൂഷമ് ।

ജടാഹീന്ദുഗങ്ഗാസ്ഥിശമ്യാകമൌലിം

പരാശക്തിമിത്രം നമഃ പഞ്ചവക്ത്രമ്

॥ 2 ॥

ശ്ലോക 4

ശിവേശാനതത്പൂരുഷാഘോരവാമാദിഭിഃ

പഞ്ചഭിര്ഹൃന്മുഖൈഃ ഷഡ്ഭിരങ്ഗൈഃ ।

അനൌപമ്യ ഷട്ത്രിംശതം തത്ത്വവിദ്യാമതീതം

പരം ത്വാം കഥം വേത്തി കോ വാ

॥ 3 ॥

ശ്ലോക 5

പ്രവാലപ്രവാഹപ്രഭാശോണമര്ധം

മരുത്വന്മണി ശ്രീമഹഃ ശ്യാമമര്ധമ് ।

ഗുണസ്യൂതമേതദ്വപുഃ ശൈവമന്തഃ

സ്മരാമി സ്മരാപത്തിസമ്പത്തിഹേതോഃ

॥ 4 ॥

ശ്ലോക 6

സ്വസേവാസമായാതദേവാസുരേന്ദ്രാ

നമന്മൌലിമന്ദാരമാലാഭിഷിക്തമ് ।

നമസ്യാമി ശമ്ഭോ പദാമ്ഭോരുഹം തേ

ഭവാമ്ഭോധിപോതം ഭവാനീ വിഭാവ്യമ്

॥ 5 ॥

ശ്ലോക 7

ജഗന്നാഥ മന്നാഥ ഗൌരീസനാഥ

പ്രപന്നാനുകമ്പിന്വിപന്നാര്തിഹാരിന് ।

മഹഃസ്തോമമൂര്തേ സമസ്തൈകബന്ധോ

നമസ്തേ നമസ്തേ പുനസ്തേ നമോഽസ്തു

॥ 6 ॥

ശ്ലോക 8

വിരൂപാക്ഷ വിശ്വേശ വിശ്വാദിദേവ

ത്രയീ മൂല ശമ്ഭോ ശിവ ത്ര്യമ്ബക ത്വമ് ।

പ്രസീദ സ്മര ത്രാഹി പശ്യാവമുക്ത്യൈ

ക്ഷമാം പ്രാപ്നുഹി ത്ര്യക്ഷ മാം രക്ഷ മോദാത്

॥ 7 ॥

ശ്ലോക 9

മഹാദേവ ദേവേശ ദേവാദിദേവ

സ്മരാരേ പുരാരേ യമാരേ ഹരേതി ।

ബ്രുവാണഃ സ്മരിഷ്യാമി ഭക്ത്യാ \ലിനെ ഭവന്തം തതോ മേ ദയാശീല ദേവ പ്രസീദ

॥ 8 ॥

ശ്ലോക 10

ത്വദന്യഃ ശരണ്യഃ പ്രപന്നസ്യ നേതി

പ്രസീദ സ്മരന്നേവ ഹന്യാസ്തു ദൈന്യമ് ।

ന ചേത്തേ ഭവേദ്ഭക്തവാത്സല്യഹാനിസ്തതോ

മേ ദയാലോ സദാ സന്നിധേഹി

॥ 9 ॥

ശ്ലോക 11

അയം ദാനകാലസ്ത്വഹം ദാനപാത്രം

ഭവാനേവ ദാതാ ത്വദന്യം ന യാചേ ।

ഭവദ്ഭക്തിമേവ സ്ഥിരാം ദേഹി മഹ്യം

കൃപാശീല ശമ്ഭോ കൃതാര്ഥോഽസ്മി തസ്മാത്

॥ 10 ॥

ശ്ലോക 12

പശും വേത്സി ചേന്മാം തമേവാധിരൂഢഃ

കലങ്കീതി വാ മൂര്ധ്നി ധത്സേ തമേവ ।

ദ്വിജിഹ്വഃ പുനഃ സോഽപി തേ കണ്ഠഭൂഷാ

ത്വദങ്ഗീകൃതാഃ ശര്വ സര്വേഽപി ധന്യാഃ

॥ 11 ॥

ശ്ലോക 13

ന ശക്നോമി കര്തും പരദ്രോഹലേശം

കഥം പ്രീയസേ ത്വം ന ജാനേ ഗിരീശ ।

തഥാഹി പ്രസന്നോഽസി കസ്യാപി

കാന്താസുതദ്രോഹിണോ വാ പിതൃദ്രോഹിണോ വാ

॥ 12 ॥

ശ്ലോക 14

സ്തുതിം ധ്യാനമര്ചാം യഥാവദ്വിധാതും

ഭജന്നപ്യജാനന്മഹേശാവലമ്ബേ ।

ത്രസന്തം സുതം ത്രാതുമഗ്രേ

മൃകണ്ഡോര്യമപ്രാണനിര്വാപണം ത്വത്പദാബ്ജമ്

॥ 13 ॥

ശ്ലോക 15

ശിരോ ദൃഷ്ടി ഹൃദ്രോഗ ശൂല പ്രമേഹജ്വരാര്ശോ ജരായക്ഷ്മഹിക്കാവിഷാര്താന് ।

ത്വമാദ്യോ ഭിഷഗ്ഭേഷജം ഭസ്മ ശമ്ഭോ

ത്വമുല്ലാഘയാസ്മാന്വപുര്ലാഘവായ

॥ 14 ॥

ശ്ലോക 16

ദരിദ്രോഽസ്മ്യഭദ്രോഽസ്മി ഭഗ്നോഽസ്മി ദൂയേ

വിഷണ്ണോഽസ്മി സന്നോഽസ്മി ഖിന്നോഽസ്മി ചാഹമ് ।

ഭവാന്പ്രാണിനാമന്തരാത്മാസി ശമ്ഭോ

മമാധിം ന വേത്സി പ്രഭോ രക്ഷ മാം ത്വമ്

॥ 15 ॥

ശ്ലോക 17

ത്വദക്ഷ്ണോഃ കടാക്ഷഃ പതേത്ത്ര്യക്ഷ യത്ര

ക്ഷണം ക്ഷ്മാ ച ലക്ഷ്മീഃ സ്വയം തം വൃണാതേ ।

കിരീടസ്ഫുരച്ചാമരച്ഛത്രമാലാകലാചീഗജക്ഷൌമഭൂഷാവിശേഷൈഃ

॥ 16 ॥

ശ്ലോക 18

ഭവാന്യൈ ഭവായാപി മാത്രേ ച പിത്രേ

മൃഡാന്യൈ മൃഡായാപ്യഘഘ്ന്യൈ മഖഘ്നേ ।

ശിവാങ്ഗ്യൈ ശിവാങ്ഗായ കുര്മഃ ശിവായൈ

ശിവായാമ്ബികായൈ നമസ്ത്ര്യമ്ബകായ

॥ 17 ॥

ശ്ലോക 19

ഭവദ്ഗൌരവം മല്ലഘുത്വം വിദിത്വാ

പ്രഭോ രക്ഷ കാരുണ്യദൃഷ്ട്യാനുഗം മാമ് ।

ശിവാത്മാനുഭാവസ്തുതാവക്ഷമോഽഹം

സ്വശക്ത്യാ കൃതം മേഽപരാധം ക്ഷമസ്വ

॥ 18 ॥

ശ്ലോക 20

യദാ കര്ണരന്ധ്രം വ്രജേത്കാലവാഹദ്വിഷത്കണ്ഠഘണ്ടാ ഘണാത്കാരനാദഃ ।

വൃഷാധീശമാരുഹ്യ ദേവൌപവാഹ്യന്തദാ

വത്സ മാ ഭീരിതി പ്രീണയ ത്വമ്

॥ 19 ॥

ശ്ലോക 21

യദാ ദാരുണാഭാഷണാ ഭീഷണാ മേ

ഭവിഷ്യന്ത്യുപാന്തേ കൃതാന്തസ്യ ദൂതാഃ ।

തദാ മന്മനസ്ത്വത്പദാമ്ഭോരുഹസ്ഥം

കഥം നിശ്ചലം സ്യാന്നമസ്തേഽസ്തു ശമ്ഭോ

॥ 20 ॥

ശ്ലോക 22

യദാ ദുര്നിവാരവ്യഥോഽഹം ശയാനോ

ലുഠന്നിഃശ്വസന്നിഃസൃതാവ്യക്തവാണിഃ ।

തദാ ജഹ്നുകന്യാജലാലങ്കൃതം തേ

ജടാമണ്ഡലം മന്മനോമന്ദിരേ സ്യാത്

॥ 21 ॥

ശ്ലോക 23

യദാ പുത്രമിത്രാദയോ മത്സകാശേ

രുദന്ത്യസ്യ ഹാ കീദൃശീയം ദശേതി ।

തദാ ദേവദേവേശ ഗൌരീശ ശമ്ഭോ

നമസ്തേ ശിവായേത്യജസ്രം ബ്രവാണി

॥ 22 ॥

ശ്ലോക 24

യദാ പശ്യതാം മാമസൌ വേത്തി

നാസ്മാനയം ശ്വാസ ഏവേതി വാചോ ഭവേയുഃ ।

തദാ ഭൂതിഭൂഷം ഭുജങ്ഗാവനദ്ധം

പുരാരേ ഭവന്തം സ്ഫുടം ഭാവയേയമ്

॥ 23 ॥

ശ്ലോക 25

യദാ യാതനാദേഹസന്ദേഹവാഹീ

ഭവേദാത്മദേഹേ ന മോഹോ മഹാന്മേ ।

തദാ കാശശീതാംശുസങ്കാശമീശ

സ്മരാരേ വപുസ്തേ നമസ്തേ സ്മരാമി

॥ 24 ॥

ശ്ലോക 26

യദാപാരമച്ഛായമസ്ഥാനമദ്ഭിര്ജനൈര്വാ വിഹീനം ഗമിഷ്യാമി മാര്ഗമ് ।

തദാ തം നിരുന്ധങ്കൃതാന്തസ്യ മാര്ഗം

മഹാദേവ മഹ്യം മനോജ്ഞം പ്രയച്ഛ

॥ 25 ॥

ശ്ലോക 27

യദാ രൌരവാദി സ്മരന്നേവ ഭീത്യാ

വ്രജാമ്യത്ര മോഹം മഹാദേവ ഘോരമ് ।

തദാ മാമഹോ നാഥ കസ്താരയിഷ്യത്യനാഥം പരാധീനമര്ധേന്ദുമൌലേ

॥ 26 ॥

ശ്ലോക 28

യദാ ശ്വേതപത്രായതാലങ്ഘ്യശക്തേഃ

കൃതാന്താദ്ഭയം ഭക്തിവാത്സല്യഭാവാത് ।

തദാ പാഹി മാം പാര്വതീവല്ലഭാന്യം

ന പശ്യാമി പാതാരമേതാദൃശം മേ

॥ 27 ॥

ശ്ലോക 29

ഇദാനീമിദാനീം മൃതിര്മേ ഭവിത്രീത്യഹോ സന്തതം ചിന്തയാ പീഡിതോഽസ്മി ।

കഥം നാമ മാ ഭൂന്മൃതൌ ഭീതിരേഷാ

നമസ്തേ ഗതീനാം ഗതേ നീലകണ്ഠ

॥ 28 ॥

ശ്ലോക 30

അമര്യാദമേവാഹമാബാലവൃദ്ധം

ഹരന്തം കൃതാന്തം സമീക്ഷ്യാസ്മി ഭീതഃ ।

മൃതൌ താവകാങ്ഘ്ര്യബ്ജദിവ്യപ്രസാദാദ്ഭവാനീപതേ നിര്ഭയോഽഹം ഭവാനി

॥ 29 ॥

ശ്ലോക 31

ജരാജന്മഗര്ഭാധിവാസാദിദുഃഖാന്യസഹ്യാനി ജഹ്യാം ജഗന്നാഥ ദേവ ।

ഭവന്തം വിനാ മേ ഗതിര്നൈവ ശമ്ഭോ

ദയാലോ ന ജാഗര്തി കിം വാ ദയാ തേ

॥ 30 ॥

ശ്ലോക 32

ശിവായേതി ശബ്ദോ നമഃപൂര്വ ഏഷ

സ്മരന്മുക്തികൃന്മൃത്യുഹാ തത്ത്വവാചീ ।

മഹേശാന മാ ഗാന്മനസ്തോ വചസ്തഃ

സദാ മഹ്യമേതത്പ്രദാനം പ്രയച്ഛ

॥ 31 ॥

ശ്ലോക 33

ത്വമപ്യമ്ബ മാം പശ്യ ശീതാംശുമൌലിപ്രിയേ ഭേഷജം ത്വം ഭവവ്യാധിശാന്തൌ

ബഹുക്ലേശഭാജം പദാമ്ഭോജപോതേ

ഭവാബ്ധൌ നിമഗ്നം നയസ്വാദ്യ പാരമ്

॥ 32 ॥

ശ്ലോക 34

അനുദ്യല്ലലാടാക്ഷി വഹ്നി പ്രരോഹൈരവാമസ്ഫുരച്ചാരുവാമോരുശോഭൈഃ ।

അനങ്ഗഭ്രമദ്ഭോഗിഭൂഷാവിശേഷൈരചന്ദ്രാര്ധചൂഡൈരലം ദൈവതൈര്നഃ

॥ 33 ॥

ശ്ലോക 35

അകണ്ഠേകലങ്കാദനങ്ഗേഭുജങ്ഗാദപാണൌകപാലാദഫാലേഽനലാക്ഷാത് ।

അമൌലൌശശാങ്കാദവാമേകലത്രാദഹം ദേവമന്യം ന മന്യേ ന മന്യേ

॥ 34 ॥

ശ്ലോക 36

മഹാദേവ ശമ്ഭോ ഗിരീശ ത്രിശൂലിംസ്ത്വദീയം സമസ്തം വിഭാതീതി യസ്മാത് ।

ശിവാദന്യഥാ ദൈവതം നാഭിജാനേ

ശിവോഽഹം ശിവോഽഹം ശിവോഽഹം ശിവോഽഹമ്

॥ 35 ॥

ശ്ലോക 37

യതോഽജായതേദം പ്രപഞ്ചം വിചിത്രം

സ്ഥിതിം യാതി യസ്മിന്യദേകാന്തമന്തേ ।

സ കര്മാദിഹീനഃ സ്വയഞ്ജ്യോതിരാത്മാ

ശിവോഽഹം ശിവോഽഹം ശിവോഽഹം ശിവോഽഹമ്

॥ 36 ॥

ശ്ലോക 38

കിരീടേ നിശേശോ ലലാടേ ഹുതാശോ

ഭുജേ ഭോഗിരാജോ ഗലേ കാലിമാ ച ।

തനൌ കാമിനീ യസ്യ തത്തുല്യദേവം

ന ജാനേ ന ജാനേ ന ജാനേ ന ജാനേ

॥ 37 ॥

ശ്ലോക 39

അനേന സ്തവേനാദരാദമ്ബികേശം

പരാം ഭക്തിമാസാദ്യ യം യേ നമന്തി ।

മൃതൌ നിര്ഭയാസ്തേ ജനാസ്തം ഭജന്തേ

ഹൃദമ്ഭോജമധ്യേ സദാസീനമീശമ്

॥ 38 ॥

ശ്ലോക 40

ഭുജങ്ഗപ്രിയാകല്പ ശമ്ഭോ മയൈവം

ഭുജങ്ഗപ്രയാതേന വൃത്തേന ക്ലൃപ്തമ് ।

നരഃ സ്തോത്രമേതത്പഠിത്വോരുഭക്ത്യാ

സുപുത്രായുരാരോഗ്യമൈശ്വര്യമേതി

॥ 39 ॥

ശ്ലോക 41