Shiva Bhujanga Stotram
ശിവ ഭുജങ്ഗ സ്തോത്രമ്
Shiva Bhujanga Stotram
ശിവ ഭുജങ്ഗ സ്തോത്രമ്
ഗലദ്ദാനഗണ്ഡം മിലദ്ഭൃങ്ഗഷണ്ഡം
ചലച്ചാരുശുണ്ഡം ജഗത്ത്രാണശൌണ്ഡമ് ।
കനദ്ദന്തകാണ്ഡം വിപദ്ഭങ്ഗചണ്ഡം
ശിവപ്രേമപിണ്ഡം ഭജേ വക്രതുണ്ഡമ് ॥ 1 ॥
അനാദ്യന്തമാദ്യം പരം തത്ത്വമര്ഥം
ചിദാകാരമേകം തുരീയം ത്വമേയമ് ।
ഹരിബ്രഹ്മമൃഗ്യം പരബ്രഹ്മരൂപം
മനോവാഗതീതം മഹഃശൈവമീഡേ ॥ 2 ॥
സ്വശക്ത്യാദി ശക്ത്യന്ത സിംഹാസനസ്ഥം
മനോഹാരി സര്വാങ്ഗരത്നോരുഭൂഷമ് ।
ജടാഹീന്ദുഗങ്ഗാസ്ഥിശമ്യാകമൌലിം
പരാശക്തിമിത്രം നമഃ പഞ്ചവക്ത്രമ് ॥ 3 ॥
ശിവേശാനതത്പൂരുഷാഘോരവാമാദിഭിഃ
പഞ്ചഭിര്ഹൃന്മുഖൈഃ ഷഡ്ഭിരങ്ഗൈഃ ।
അനൌപമ്യ ഷട്ത്രിംശതം തത്ത്വവിദ്യാമതീതം
പരം ത്വാം കഥം വേത്തി കോ വാ ॥ 4 ॥
പ്രവാലപ്രവാഹപ്രഭാശോണമര്ധം
മരുത്വന്മണി ശ്രീമഹഃ ശ്യാമമര്ധമ് ।
ഗുണസ്യൂതമേതദ്വപുഃ ശൈവമന്തഃ
സ്മരാമി സ്മരാപത്തിസമ്പത്തിഹേതോഃ ॥ 5 ॥
സ്വസേവാസമായാതദേവാസുരേന്ദ്രാ
നമന്മൌലിമന്ദാരമാലാഭിഷിക്തമ് ।
നമസ്യാമി ശമ്ഭോ പദാമ്ഭോരുഹം തേ
ഭവാമ്ഭോധിപോതം ഭവാനീ വിഭാവ്യമ് ॥ 6 ॥
ജഗന്നാഥ മന്നാഥ ഗൌരീസനാഥ
പ്രപന്നാനുകമ്പിന്വിപന്നാര്തിഹാരിന് ।
മഹഃസ്തോമമൂര്തേ സമസ്തൈകബന്ധോ
നമസ്തേ നമസ്തേ പുനസ്തേ നമോഽസ്തു ॥ 7 ॥
വിരൂപാക്ഷ വിശ്വേശ വിശ്വാദിദേവ
ത്രയീ മൂല ശമ്ഭോ ശിവ ത്ര്യമ്ബക ത്വമ് ।
പ്രസീദ സ്മര ത്രാഹി പശ്യാവമുക്ത്യൈ
ക്ഷമാം പ്രാപ്നുഹി ത്ര്യക്ഷ മാം രക്ഷ മോദാത് ॥ 8 ॥
മഹാദേവ ദേവേശ ദേവാദിദേവ
സ്മരാരേ പുരാരേ യമാരേ ഹരേതി ।
ബ്രുവാണഃ സ്മരിഷ്യാമി ഭക്ത്യാ \ലിനെ ഭവന്തം തതോ മേ ദയാശീല ദേവ പ്രസീദ ॥ 9 ॥
ത്വദന്യഃ ശരണ്യഃ പ്രപന്നസ്യ നേതി
പ്രസീദ സ്മരന്നേവ ഹന്യാസ്തു ദൈന്യമ് ।
ന ചേത്തേ ഭവേദ്ഭക്തവാത്സല്യഹാനിസ്തതോ
മേ ദയാലോ സദാ സന്നിധേഹി ॥ 10 ॥
അയം ദാനകാലസ്ത്വഹം ദാനപാത്രം
ഭവാനേവ ദാതാ ത്വദന്യം ന യാചേ ।
ഭവദ്ഭക്തിമേവ സ്ഥിരാം ദേഹി മഹ്യം
കൃപാശീല ശമ്ഭോ കൃതാര്ഥോഽസ്മി തസ്മാത് ॥ 11 ॥
പശും വേത്സി ചേന്മാം തമേവാധിരൂഢഃ
കലങ്കീതി വാ മൂര്ധ്നി ധത്സേ തമേവ ।
ദ്വിജിഹ്വഃ പുനഃ സോഽപി തേ കണ്ഠഭൂഷാ
ത്വദങ്ഗീകൃതാഃ ശര്വ സര്വേഽപി ധന്യാഃ ॥ 12 ॥
ന ശക്നോമി കര്തും പരദ്രോഹലേശം
കഥം പ്രീയസേ ത്വം ന ജാനേ ഗിരീശ ।
തഥാഹി പ്രസന്നോഽസി കസ്യാപി
കാന്താസുതദ്രോഹിണോ വാ പിതൃദ്രോഹിണോ വാ ॥ 13 ॥
സ്തുതിം ധ്യാനമര്ചാം യഥാവദ്വിധാതും
ഭജന്നപ്യജാനന്മഹേശാവലമ്ബേ ।
ത്രസന്തം സുതം ത്രാതുമഗ്രേ
മൃകണ്ഡോര്യമപ്രാണനിര്വാപണം ത്വത്പദാബ്ജമ് ॥ 14 ॥
ശിരോ ദൃഷ്ടി ഹൃദ്രോഗ ശൂല പ്രമേഹജ്വരാര്ശോ ജരായക്ഷ്മഹിക്കാവിഷാര്താന് ।
ത്വമാദ്യോ ഭിഷഗ്ഭേഷജം ഭസ്മ ശമ്ഭോ
ത്വമുല്ലാഘയാസ്മാന്വപുര്ലാഘവായ ॥ 15 ॥
ദരിദ്രോഽസ്മ്യഭദ്രോഽസ്മി ഭഗ്നോഽസ്മി ദൂയേ
വിഷണ്ണോഽസ്മി സന്നോഽസ്മി ഖിന്നോഽസ്മി ചാഹമ് ।
ഭവാന്പ്രാണിനാമന്തരാത്മാസി ശമ്ഭോ
മമാധിം ന വേത്സി പ്രഭോ രക്ഷ മാം ത്വമ് ॥ 16 ॥
ത്വദക്ഷ്ണോഃ കടാക്ഷഃ പതേത്ത്ര്യക്ഷ യത്ര
ക്ഷണം ക്ഷ്മാ ച ലക്ഷ്മീഃ സ്വയം തം വൃണാതേ ।
കിരീടസ്ഫുരച്ചാമരച്ഛത്രമാലാകലാചീഗജക്ഷൌമഭൂഷാവിശേഷൈഃ ॥ 17 ॥
ഭവാന്യൈ ഭവായാപി മാത്രേ ച പിത്രേ
മൃഡാന്യൈ മൃഡായാപ്യഘഘ്ന്യൈ മഖഘ്നേ ।
ശിവാങ്ഗ്യൈ ശിവാങ്ഗായ കുര്മഃ ശിവായൈ
ശിവായാമ്ബികായൈ നമസ്ത്ര്യമ്ബകായ ॥ 18 ॥
ഭവദ്ഗൌരവം മല്ലഘുത്വം വിദിത്വാ
പ്രഭോ രക്ഷ കാരുണ്യദൃഷ്ട്യാനുഗം മാമ് ।
ശിവാത്മാനുഭാവസ്തുതാവക്ഷമോഽഹം
സ്വശക്ത്യാ കൃതം മേഽപരാധം ക്ഷമസ്വ ॥ 19 ॥
യദാ കര്ണരന്ധ്രം വ്രജേത്കാലവാഹദ്വിഷത്കണ്ഠഘണ്ടാ ഘണാത്കാരനാദഃ ।
വൃഷാധീശമാരുഹ്യ ദേവൌപവാഹ്യന്തദാ
വത്സ മാ ഭീരിതി പ്രീണയ ത്വമ് ॥ 20 ॥
യദാ ദാരുണാഭാഷണാ ഭീഷണാ മേ
ഭവിഷ്യന്ത്യുപാന്തേ കൃതാന്തസ്യ ദൂതാഃ ।
തദാ മന്മനസ്ത്വത്പദാമ്ഭോരുഹസ്ഥം
കഥം നിശ്ചലം സ്യാന്നമസ്തേഽസ്തു ശമ്ഭോ ॥ 21 ॥
യദാ ദുര്നിവാരവ്യഥോഽഹം ശയാനോ
ലുഠന്നിഃശ്വസന്നിഃസൃതാവ്യക്തവാണിഃ ।
തദാ ജഹ്നുകന്യാജലാലങ്കൃതം തേ
ജടാമണ്ഡലം മന്മനോമന്ദിരേ സ്യാത് ॥ 22 ॥
യദാ പുത്രമിത്രാദയോ മത്സകാശേ
രുദന്ത്യസ്യ ഹാ കീദൃശീയം ദശേതി ।
തദാ ദേവദേവേശ ഗൌരീശ ശമ്ഭോ
നമസ്തേ ശിവായേത്യജസ്രം ബ്രവാണി ॥ 23 ॥
യദാ പശ്യതാം മാമസൌ വേത്തി
നാസ്മാനയം ശ്വാസ ഏവേതി വാചോ ഭവേയുഃ ।
തദാ ഭൂതിഭൂഷം ഭുജങ്ഗാവനദ്ധം
പുരാരേ ഭവന്തം സ്ഫുടം ഭാവയേയമ് ॥ 24 ॥
യദാ യാതനാദേഹസന്ദേഹവാഹീ
ഭവേദാത്മദേഹേ ന മോഹോ മഹാന്മേ ।
തദാ കാശശീതാംശുസങ്കാശമീശ
സ്മരാരേ വപുസ്തേ നമസ്തേ സ്മരാമി ॥ 25 ॥
യദാപാരമച്ഛായമസ്ഥാനമദ്ഭിര്ജനൈര്വാ വിഹീനം ഗമിഷ്യാമി മാര്ഗമ് ।
തദാ തം നിരുന്ധങ്കൃതാന്തസ്യ മാര്ഗം
മഹാദേവ മഹ്യം മനോജ്ഞം പ്രയച്ഛ ॥ 26 ॥
യദാ രൌരവാദി സ്മരന്നേവ ഭീത്യാ
വ്രജാമ്യത്ര മോഹം മഹാദേവ ഘോരമ് ।
തദാ മാമഹോ നാഥ കസ്താരയിഷ്യത്യനാഥം പരാധീനമര്ധേന്ദുമൌലേ ॥ 27 ॥
യദാ ശ്വേതപത്രായതാലങ്ഘ്യശക്തേഃ
കൃതാന്താദ്ഭയം ഭക്തിവാത്സല്യഭാവാത് ।
തദാ പാഹി മാം പാര്വതീവല്ലഭാന്യം
ന പശ്യാമി പാതാരമേതാദൃശം മേ ॥ 28 ॥
ഇദാനീമിദാനീം മൃതിര്മേ ഭവിത്രീത്യഹോ സന്തതം ചിന്തയാ പീഡിതോഽസ്മി ।
കഥം നാമ മാ ഭൂന്മൃതൌ ഭീതിരേഷാ
നമസ്തേ ഗതീനാം ഗതേ നീലകണ്ഠ ॥ 29 ॥
അമര്യാദമേവാഹമാബാലവൃദ്ധം
ഹരന്തം കൃതാന്തം സമീക്ഷ്യാസ്മി ഭീതഃ ।
മൃതൌ താവകാങ്ഘ്ര്യബ്ജദിവ്യപ്രസാദാദ്ഭവാനീപതേ നിര്ഭയോഽഹം ഭവാനി ॥ 30 ॥
ജരാജന്മഗര്ഭാധിവാസാദിദുഃഖാന്യസഹ്യാനി ജഹ്യാം ജഗന്നാഥ ദേവ ।
ഭവന്തം വിനാ മേ ഗതിര്നൈവ ശമ്ഭോ
ദയാലോ ന ജാഗര്തി കിം വാ ദയാ തേ ॥ 31 ॥
ശിവായേതി ശബ്ദോ നമഃപൂര്വ ഏഷ
സ്മരന്മുക്തികൃന്മൃത്യുഹാ തത്ത്വവാചീ ।
മഹേശാന മാ ഗാന്മനസ്തോ വചസ്തഃ
സദാ മഹ്യമേതത്പ്രദാനം പ്രയച്ഛ ॥ 32 ॥
ത്വമപ്യമ്ബ മാം പശ്യ ശീതാംശുമൌലിപ്രിയേ ഭേഷജം ത്വം ഭവവ്യാധിശാന്തൌ
ബഹുക്ലേശഭാജം പദാമ്ഭോജപോതേ
ഭവാബ്ധൌ നിമഗ്നം നയസ്വാദ്യ പാരമ് ॥ 33 ॥
അനുദ്യല്ലലാടാക്ഷി വഹ്നി പ്രരോഹൈരവാമസ്ഫുരച്ചാരുവാമോരുശോഭൈഃ ।
അനങ്ഗഭ്രമദ്ഭോഗിഭൂഷാവിശേഷൈരചന്ദ്രാര്ധചൂഡൈരലം ദൈവതൈര്നഃ ॥ 34 ॥
അകണ്ഠേകലങ്കാദനങ്ഗേഭുജങ്ഗാദപാണൌകപാലാദഫാലേഽനലാക്ഷാത് ।
അമൌലൌശശാങ്കാദവാമേകലത്രാദഹം ദേവമന്യം ന മന്യേ ന മന്യേ ॥ 35 ॥
മഹാദേവ ശമ്ഭോ ഗിരീശ ത്രിശൂലിംസ്ത്വദീയം സമസ്തം വിഭാതീതി യസ്മാത് ।
ശിവാദന്യഥാ ദൈവതം നാഭിജാനേ
ശിവോഽഹം ശിവോഽഹം ശിവോഽഹം ശിവോഽഹമ് ॥ 36 ॥
യതോഽജായതേദം പ്രപഞ്ചം വിചിത്രം
സ്ഥിതിം യാതി യസ്മിന്യദേകാന്തമന്തേ ।
സ കര്മാദിഹീനഃ സ്വയഞ്ജ്യോതിരാത്മാ
ശിവോഽഹം ശിവോഽഹം ശിവോഽഹം ശിവോഽഹമ് ॥ 37 ॥
കിരീടേ നിശേശോ ലലാടേ ഹുതാശോ
ഭുജേ ഭോഗിരാജോ ഗലേ കാലിമാ ച ।
തനൌ കാമിനീ യസ്യ തത്തുല്യദേവം
ന ജാനേ ന ജാനേ ന ജാനേ ന ജാനേ ॥ 38 ॥
അനേന സ്തവേനാദരാദമ്ബികേശം
പരാം ഭക്തിമാസാദ്യ യം യേ നമന്തി ।
മൃതൌ നിര്ഭയാസ്തേ ജനാസ്തം ഭജന്തേ
ഹൃദമ്ഭോജമധ്യേ സദാസീനമീശമ് ॥ 39 ॥
ഭുജങ്ഗപ്രിയാകല്പ ശമ്ഭോ മയൈവം
ഭുജങ്ഗപ്രയാതേന വൃത്തേന ക്ലൃപ്തമ് ।
നരഃ സ്തോത്രമേതത്പഠിത്വോരുഭക്ത്യാ
സുപുത്രായുരാരോഗ്യമൈശ്വര്യമേതി ॥ 40 ॥
Related Scriptures
1000 Names of Shri Ardhanarishvara
1000 verses
कर्णाटक सङ्गीतं स्वरजति 2 (साम्ब शिव)
0 verses
दारिद्र्य दहन शिव स्तोत्रम्
9 verses
1000 Names of Lord Mahakala
1000 verses
100 Names of Lord Shiva
100 verses
Rudrayamala 1000 Names of Lord Shiva
1000 verses
About This Stotram
Overview
The Shiva Bhujanga Stotram is a 40-verse Sanskrit stotram dedicated to Lord Shiva, composed in the Bhujanga Prayata meter — a flowing serpentine meter suited to lyrical devotional verse. The text praises Shiva's cosmic form, his role as destroyer and regenerator, and his transcendent nature, belonging to the Shaiva devotional tradition of classical Sanskrit stotram literature.
What are the benefits of chanting Shiva Bhujanga Stotram?
- Removal of obstacles, fears, and afflictions through Shiva's grace
- Cultivation of devotion and deepening of meditation on Shiva's divine form
- Purification of the mind and attainment of inner peace
- Progress toward spiritual liberation (Moksha)
When is the best time to recite this?
Morning and evening are appropriate times for this stotram. It is particularly recited on Shivaratri, during the month of Shravana, and on other days significant in Shaivite devotional practice.
What is the historical and traditional background?
The Shiva Bhujanga Stotram is thought to belong to the medieval period of Sanskrit devotional literature, broadly spanning the 8th to 14th centuries CE, though the author is unknown. The Bhujanga Prayata meter was used by composers of devotional Sanskrit hymns, and Adi Shankaracharya employed similar meters in stotrams attributed to him. The title's use of "Bhujanga" (serpent) alludes to Shiva's well-known association with serpents as ornaments and symbols of cosmic power. The stotram has been transmitted through Shaivite devotional collections and remains in use across South and North Indian traditions.
Available scripts
This text is available in 14 scripts: devanagari, tamil, telugu, kannada, malayalam, gujarati, bengali, iast, gurmukhi, oriya, assamese, sinhala, itrans, hk. Use the script selector above to switch between them.
Related Texts
- Shiva Kavacham — a Sanskrit kavacham invoking Shiva's protection, part of the same genre of extended Shaiva devotional composition
- Shiva Panchakshara Stotram — a five-verse hymn based on the Panchakshara mantra, among the most concise and widely recited Shiva stotrams