Shiva Bhujanga Stotram

शिव भुजङ्ग स्तोत्रम्

श्लोक 1

गलद्दानगण्डं मिलद्भृङ्गषण्डं

चलच्चारुशुण्डं जगत्त्राणशौण्डम् ।

कनद्दन्तकाण्डं विपद्भङ्गचण्डं

शिवप्रेमपिण्डं भजे वक्रतुण्डम्

श्लोक 2

अनाद्यन्तमाद्यं परं तत्त्वमर्थं

चिदाकारमेकं तुरीयं त्वमेयम् ।

हरिब्रह्ममृग्यं परब्रह्मरूपं

मनोवागतीतं महःशैवमीडे

॥ 1 ॥

श्लोक 3

स्वशक्त्यादि शक्त्यन्त सिंहासनस्थं

मनोहारि सर्वाङ्गरत्नोरुभूषम् ।

जटाहीन्दुगङ्गास्थिशम्याकमौलिं

पराशक्तिमित्रं नमः पञ्चवक्त्रम्

॥ 2 ॥

श्लोक 4

शिवेशानतत्पूरुषाघोरवामादिभिः

पञ्चभिर्हृन्मुखैः षड्भिरङ्गैः ।

अनौपम्य षट्त्रिंशतं तत्त्वविद्यामतीतं

परं त्वां कथं वेत्ति को वा

॥ 3 ॥

श्लोक 5

प्रवालप्रवाहप्रभाशोणमर्धं

मरुत्वन्मणि श्रीमहः श्याममर्धम् ।

गुणस्यूतमेतद्वपुः शैवमन्तः

स्मरामि स्मरापत्तिसम्पत्तिहेतोः

॥ 4 ॥

श्लोक 6

स्वसेवासमायातदेवासुरेन्द्रा

नमन्मौलिमन्दारमालाभिषिक्तम् ।

नमस्यामि शम्भो पदाम्भोरुहं ते

भवाम्भोधिपोतं भवानी विभाव्यम्

॥ 5 ॥

श्लोक 7

जगन्नाथ मन्नाथ गौरीसनाथ

प्रपन्नानुकम्पिन्विपन्नार्तिहारिन् ।

महःस्तोममूर्ते समस्तैकबन्धो

नमस्ते नमस्ते पुनस्ते नमोऽस्तु

॥ 6 ॥

श्लोक 8

विरूपाक्ष विश्वेश विश्वादिदेव

त्रयी मूल शम्भो शिव त्र्यम्बक त्वम् ।

प्रसीद स्मर त्राहि पश्यावमुक्त्यै

क्षमां प्राप्नुहि त्र्यक्ष मां रक्ष मोदात्

॥ 7 ॥

श्लोक 9

महादेव देवेश देवादिदेव

स्मरारे पुरारे यमारे हरेति ।

ब्रुवाणः स्मरिष्यामि भक्त्या \लिनॆ भवन्तं ततो मे दयाशील देव प्रसीद

॥ 8 ॥

श्लोक 10

त्वदन्यः शरण्यः प्रपन्नस्य नेति

प्रसीद स्मरन्नेव हन्यास्तु दैन्यम् ।

न चेत्ते भवेद्भक्तवात्सल्यहानिस्ततो

मे दयालो सदा सन्निधेहि

॥ 9 ॥

श्लोक 11

अयं दानकालस्त्वहं दानपात्रं

भवानेव दाता त्वदन्यं न याचे ।

भवद्भक्तिमेव स्थिरां देहि मह्यं

कृपाशील शम्भो कृतार्थोऽस्मि तस्मात्

॥ 10 ॥

श्लोक 12

पशुं वेत्सि चेन्मां तमेवाधिरूढः

कलङ्कीति वा मूर्ध्नि धत्से तमेव ।

द्विजिह्वः पुनः सोऽपि ते कण्ठभूषा

त्वदङ्गीकृताः शर्व सर्वेऽपि धन्याः

॥ 11 ॥

श्लोक 13

न शक्नोमि कर्तुं परद्रोहलेशं

कथं प्रीयसे त्वं न जाने गिरीश ।

तथाहि प्रसन्नोऽसि कस्यापि

कान्तासुतद्रोहिणो वा पितृद्रोहिणो वा

॥ 12 ॥

श्लोक 14

स्तुतिं ध्यानमर्चां यथावद्विधातुं

भजन्नप्यजानन्महेशावलम्बे ।

त्रसन्तं सुतं त्रातुमग्रे

मृकण्डोर्यमप्राणनिर्वापणं त्वत्पदाब्जम्

॥ 13 ॥

श्लोक 15

शिरो दृष्टि हृद्रोग शूल प्रमेहज्वरार्शो जरायक्ष्महिक्काविषार्तान् ।

त्वमाद्यो भिषग्भेषजं भस्म शम्भो

त्वमुल्लाघयास्मान्वपुर्लाघवाय

॥ 14 ॥

श्लोक 16

दरिद्रोऽस्म्यभद्रोऽस्मि भग्नोऽस्मि दूये

विषण्णोऽस्मि सन्नोऽस्मि खिन्नोऽस्मि चाहम् ।

भवान्प्राणिनामन्तरात्मासि शम्भो

ममाधिं न वेत्सि प्रभो रक्ष मां त्वम्

॥ 15 ॥

श्लोक 17

त्वदक्ष्णोः कटाक्षः पतेत्त्र्यक्ष यत्र

क्षणं क्ष्मा च लक्ष्मीः स्वयं तं वृणाते ।

किरीटस्फुरच्चामरच्छत्रमालाकलाचीगजक्षौमभूषाविशेषैः

॥ 16 ॥

श्लोक 18

भवान्यै भवायापि मात्रे च पित्रे

मृडान्यै मृडायाप्यघघ्न्यै मखघ्ने ।

शिवाङ्ग्यै शिवाङ्गाय कुर्मः शिवायै

शिवायाम्बिकायै नमस्त्र्यम्बकाय

॥ 17 ॥

श्लोक 19

भवद्गौरवं मल्लघुत्वं विदित्वा

प्रभो रक्ष कारुण्यदृष्ट्यानुगं माम् ।

शिवात्मानुभावस्तुतावक्षमोऽहं

स्वशक्त्या कृतं मेऽपराधं क्षमस्व

॥ 18 ॥

श्लोक 20

यदा कर्णरन्ध्रं व्रजेत्कालवाहद्विषत्कण्ठघण्टा घणात्कारनादः ।

वृषाधीशमारुह्य देवौपवाह्यन्तदा

वत्स मा भीरिति प्रीणय त्वम्

॥ 19 ॥

श्लोक 21

यदा दारुणाभाषणा भीषणा मे

भविष्यन्त्युपान्ते कृतान्तस्य दूताः ।

तदा मन्मनस्त्वत्पदाम्भोरुहस्थं

कथं निश्चलं स्यान्नमस्तेऽस्तु शम्भो

॥ 20 ॥

श्लोक 22

यदा दुर्निवारव्यथोऽहं शयानो

लुठन्निःश्वसन्निःसृताव्यक्तवाणिः ।

तदा जह्नुकन्याजलालङ्कृतं ते

जटामण्डलं मन्मनोमन्दिरे स्यात्

॥ 21 ॥

श्लोक 23

यदा पुत्रमित्रादयो मत्सकाशे

रुदन्त्यस्य हा कीदृशीयं दशेति ।

तदा देवदेवेश गौरीश शम्भो

नमस्ते शिवायेत्यजस्रं ब्रवाणि

॥ 22 ॥

श्लोक 24

यदा पश्यतां मामसौ वेत्ति

नास्मानयं श्वास एवेति वाचो भवेयुः ।

तदा भूतिभूषं भुजङ्गावनद्धं

पुरारे भवन्तं स्फुटं भावयेयम्

॥ 23 ॥

श्लोक 25

यदा यातनादेहसन्देहवाही

भवेदात्मदेहे न मोहो महान्मे ।

तदा काशशीतांशुसङ्काशमीश

स्मरारे वपुस्ते नमस्ते स्मरामि

॥ 24 ॥

श्लोक 26

यदापारमच्छायमस्थानमद्भिर्जनैर्वा विहीनं गमिष्यामि मार्गम् ।

तदा तं निरुन्धङ्कृतान्तस्य मार्गं

महादेव मह्यं मनोज्ञं प्रयच्छ

॥ 25 ॥

श्लोक 27

यदा रौरवादि स्मरन्नेव भीत्या

व्रजाम्यत्र मोहं महादेव घोरम् ।

तदा मामहो नाथ कस्तारयिष्यत्यनाथं पराधीनमर्धेन्दुमौले

॥ 26 ॥

श्लोक 28

यदा श्वेतपत्रायतालङ्घ्यशक्तेः

कृतान्ताद्भयं भक्तिवात्सल्यभावात् ।

तदा पाहि मां पार्वतीवल्लभान्यं

न पश्यामि पातारमेतादृशं मे

॥ 27 ॥

श्लोक 29

इदानीमिदानीं मृतिर्मे भवित्रीत्यहो सन्ततं चिन्तया पीडितोऽस्मि ।

कथं नाम मा भून्मृतौ भीतिरेषा

नमस्ते गतीनां गते नीलकण्ठ

॥ 28 ॥

श्लोक 30

अमर्यादमेवाहमाबालवृद्धं

हरन्तं कृतान्तं समीक्ष्यास्मि भीतः ।

मृतौ तावकाङ्घ्र्यब्जदिव्यप्रसादाद्भवानीपते निर्भयोऽहं भवानि

॥ 29 ॥

श्लोक 31

जराजन्मगर्भाधिवासादिदुःखान्यसह्यानि जह्यां जगन्नाथ देव ।

भवन्तं विना मे गतिर्नैव शम्भो

दयालो न जागर्ति किं वा दया ते

॥ 30 ॥

श्लोक 32

शिवायेति शब्दो नमःपूर्व एष

स्मरन्मुक्तिकृन्मृत्युहा तत्त्ववाची ।

महेशान मा गान्मनस्तो वचस्तः

सदा मह्यमेतत्प्रदानं प्रयच्छ

॥ 31 ॥

श्लोक 33

त्वमप्यम्ब मां पश्य शीतांशुमौलिप्रिये भेषजं त्वं भवव्याधिशान्तौ

बहुक्लेशभाजं पदाम्भोजपोते

भवाब्धौ निमग्नं नयस्वाद्य पारम्

॥ 32 ॥

श्लोक 34

अनुद्यल्ललाटाक्षि वह्नि प्ररोहैरवामस्फुरच्चारुवामोरुशोभैः ।

अनङ्गभ्रमद्भोगिभूषाविशेषैरचन्द्रार्धचूडैरलं दैवतैर्नः

॥ 33 ॥

श्लोक 35

अकण्ठेकलङ्कादनङ्गेभुजङ्गादपाणौकपालादफालेऽनलाक्षात् ।

अमौलौशशाङ्कादवामेकलत्रादहं देवमन्यं न मन्ये न मन्ये

॥ 34 ॥

श्लोक 36

महादेव शम्भो गिरीश त्रिशूलिंस्त्वदीयं समस्तं विभातीति यस्मात् ।

शिवादन्यथा दैवतं नाभिजाने

शिवोऽहं शिवोऽहं शिवोऽहं शिवोऽहम्

॥ 35 ॥

श्लोक 37

यतोऽजायतेदं प्रपञ्चं विचित्रं

स्थितिं याति यस्मिन्यदेकान्तमन्ते ।

स कर्मादिहीनः स्वयञ्ज्योतिरात्मा

शिवोऽहं शिवोऽहं शिवोऽहं शिवोऽहम्

॥ 36 ॥

श्लोक 38

किरीटे निशेशो ललाटे हुताशो

भुजे भोगिराजो गले कालिमा च ।

तनौ कामिनी यस्य तत्तुल्यदेवं

न जाने न जाने न जाने न जाने

॥ 37 ॥

श्लोक 39

अनेन स्तवेनादरादम्बिकेशं

परां भक्तिमासाद्य यं ये नमन्ति ।

मृतौ निर्भयास्ते जनास्तं भजन्ते

हृदम्भोजमध्ये सदासीनमीशम्

॥ 38 ॥

श्लोक 40

भुजङ्गप्रियाकल्प शम्भो मयैवं

भुजङ्गप्रयातेन वृत्तेन क्लृप्तम् ।

नरः स्तोत्रमेतत्पठित्वोरुभक्त्या

सुपुत्रायुरारोग्यमैश्वर्यमेति

॥ 39 ॥

श्लोक 41