ગોપિકા ગીતા (ભાગવત પુરાણ)

ગોપિકા ગીતા (ભાગવત પુરાણ)

શ્લોક 1

ગોપ્ય ઊચુઃ ।

જયતિ તેઽધિકં જન્મના વ્રજઃ

શ્રયત ઇન્દિરા શશ્વદત્ર હિ ।

દયિત દૃશ્યતાં દિક્ષુ તાવકા-

સ્ત્વયિ ધૃતાસવસ્ત્વાં વિચિન્વતે

શ્લોક 2

શરદુદાશયે સાધુજાતસ-

ત્સરસિજોદરશ્રીમુષા દૃશા ।

સુરતનાથ તેઽશુલ્કદાસિકા

વરદ નિઘ્નતો નેહ કિં વધઃ

॥ 1॥

શ્લોક 3

વિષજલાપ્યયાદ્વ્યાલરાક્ષસા-

દ્વર્ષમારુતાદ્વૈદ્યુતાનલાત્ ।

વૃષમયાત્મજાદ્વિશ્વતોભયા-

દૃષભ તે વયં રક્ષિતા મુહુઃ

॥ 2॥

શ્લોક 4

ન ખલુ ગોપિકાનન્દનો ભવા-

નખિલદેહિનામન્તરાત્મદૃક્ ।

વિખનસાર્થિતો વિશ્વગુપ્તયે

સખ ઉદેયિવાન્સાત્વતાં કુલે

॥ 3॥

શ્લોક 5

વિરચિતાભયં વૃષ્ણિધુર્ય તે

ચરણમીયુષાં સંસૃતેર્ભયાત્ ।

કરસરોરુહં કાન્ત કામદં

શિરસિ ધેહિ નઃ શ્રીકરગ્રહમ્

॥ 4॥

શ્લોક 6

વ્રજજનાર્તિહન્વીર યોષિતાં

નિજજનસ્મયધ્વંસનસ્મિત ।

ભજ સખે ભવત્કિઙ્કરીઃ સ્મ નો

જલરુહાનનં ચારુ દર્શય

॥ 5॥

શ્લોક 7

પ્રણતદેહિનાં પાપકર્શનં

તૃણચરાનુગં શ્રીનિકેતનમ્ ।

ફણિફણાર્પિતં તે પદામ્બુજં

કૃણુ કુચેષુ નઃ કૃન્ધિ હૃચ્છયમ્

॥ 6॥

શ્લોક 8

મધુરયા ગિરા વલ્ગુવાક્યયા

બુધમનોજ્ઞયા પુષ્કરેક્ષણ ।

વિધિકરીરિમા વીર મુહ્યતી-

રધરસીધુનાઽઽપ્યાયયસ્વ નઃ

॥ 7॥

શ્લોક 9

તવ કથામૃતં તપ્તજીવનં

કવિભિરીડિતં કલ્મષાપહમ્ ।

શ્રવણમઙ્ગલં શ્રીમદાતતં

ભુવિ ગૃણન્તિ તે ભૂરિદા જનાઃ

॥ 8॥

શ્લોક 10

પ્રહસિતં પ્રિય પ્રેમવીક્ષણં

વિહરણં ચ તે ધ્યાનમઙ્ગલમ્ ।

રહસિ સંવિદો યા હૃદિસ્પૃશઃ

કુહક નો મનઃ ક્ષોભયન્તિ હિ

॥ 9॥

શ્લોક 11

ચલસિ યદ્વ્રજાચ્ચારયન્પશૂન્

નલિનસુન્દરં નાથ તે પદમ્ ।

શિલતૃણાઙ્કુરૈઃ સીદતીતિ નઃ

કલિલતાં મનઃ કાન્ત ગચ્છતિ

॥ 10॥

શ્લોક 12

દિનપરિક્ષયે નીલકુન્તલૈ-

ર્વનરુહાનનં બિભ્રદાવૃતમ્ ।

ઘનરજસ્વલં દર્શયન્મુહુ-

ર્મનસિ નઃ સ્મરં વીર યચ્છસિ

॥ 11॥

શ્લોક 13

પ્રણતકામદં પદ્મજાર્ચિતં

ધરણિમણ્ડનં ધ્યેયમાપદિ ।

ચરણપઙ્કજં શન્તમં ચ તે

રમણ નઃ સ્તનેષ્વર્પયાધિહન્

॥ 12॥

શ્લોક 14

સુરતવર્ધનં શોકનાશનં

સ્વરિતવેણુના સુષ્ઠુ ચુમ્બિતમ્ ।

ઇતરરાગવિસ્મારણં નૃણાં

વિતર વીર નસ્તેઽધરામૃતમ્

॥ 13॥

શ્લોક 15

અટતિ યદ્ભવાનહ્નિ કાનનં

ત્રુટિર્યુગાયતે ત્વામપશ્યતામ્ ।

કુટિલકુન્તલં શ્રીમુખં ચ તે

જડ ઉદીક્ષતાં પક્ષ્મકૃદ્દૃશામ્

॥ 14॥

શ્લોક 16

પતિસુતાન્વયભ્રાતૃબાન્ધવા-

નતિવિલઙ્ઘ્ય તેઽન્ત્યચ્યુતાગતાઃ ।

ગતિવિદસ્તવોદ્ગીતમોહિતાઃ

કિતવ યોષિતઃ કસ્ત્યજેન્નિશિ

॥ 15॥

શ્લોક 17

રહસિ સંવિદં હૃચ્છયોદયં

પ્રહસિતાનનં પ્રેમવીક્ષણમ્ ।

બૃહદુરઃ શ્રિયો વીક્ષ્ય ધામ તે

મુહુરતિસ્પૃહા મુહ્યતે મનઃ

॥ 16॥

શ્લોક 18

વ્રજવનૌકસાં વ્યક્તિરઙ્ગ તે

વૃજિનહન્ત્ર્યલં વિશ્વમઙ્ગલમ્ ।

ત્યજ મનાક્ ચ નસ્ત્વત્સ્પૃહાત્મનાં

સ્વજનહૃદ્રુજાં યન્નિષૂદનમ્

॥ 17॥

શ્લોક 19

યત્તે સુજાતચરણામ્બુરુહં સ્તનેષ

ભીતાઃ શનૈઃ પ્રિય દધીમહિ કર્કશેષુ ।

તેનાટવીમટસિ તદ્વ્યથતે ન કિંસ્વિત્

કૂર્પાદિભિર્ભ્રમતિ ધીર્ભવદાયુષાં નઃ

॥ 18॥

શ્લોક 20

ઇતિ શ્રીમદ્ભાગવત મહાપુરાણે પારમહંસ્યાં સંહિતાયાં

દશમસ્કન્ધે પૂર્વાર્ધે રાસક્રીડાયાં ગોપીગીતં નામૈકત્રિંશોઽધ્યાયઃ ॥