ഘണ്ടശാല ഭഗവദ്ഗീതാ

ഘണ്ടശാല ഭഗവദ്ഗീതാ

ശ്ലോക 1

001 ॥ പാര്ഥായ പ്രതിബോധിതാം ഭഗവതാ നാരായണേന സ്വയമ് ।

വ്യാസേന ഗ്രഥിതാം പുരാണമുനിനാ മധ്യേ മഹാഭാരതമ് ॥

അദ്വ്യൈതാമൃത വര്ഷിണീം ഭഗവതീം അഷ്ടാദശാധ്യായിനീമ് ।

അമ്ബാ! ത്വാമനുസന്ദധാമി ഭഗവദ്ഗീതേ ഭവദ്വേഷിണീമ് ॥

ഭഗവദ്ഗീത. മഹാഭാരതമു യൊക്ക സമഗ്ര സാരാംശമു. ഭക്തുഡൈന അര്ജുനുനകു ഒനര്ചിന ഉപദേശമേ ഗീതാ സാരാംശമു. ഭാരത യുദ്ധമു ജരുഗരാദനി സര്വ വിധമുല ഭഗവാനുഡു പ്രയത്നിഞ്ചെനു. കാനി ആ മഹാനുഭാവുനി പ്രയത്നമുലു വ്യര്ഥമുലായെനു. അടു പിമ്മട ശ്രീകൃഷ്ണുഡു പാര്ഥുനകു സാരഥിയൈ നിലിചെനു.

യുദ്ധ രങ്ഗമുന അര്ജുനുനി കോരിക മേരകു രഥമുനു നിലിപെനു. അര്ജുനുഡു ഉഭയ സൈന്യമുലലോ ഗല തണ്ഡ്രുലനു, ഗുരുവുലനു, മേനമാമലനു, സോദരുലനു, മനുമലനു, മിത്രുലനു ചൂചി, ഹൃദയമു ദ്രവിഞ്ചി,

002 ॥ ന കാങ്ക്ഷേ വിജയം കൃഷ്ണ ന ച രാജ്യം സുഖാനി ച ।

കിം നോ രാജ്യേന ഗോവിന്ദ കിം ഭോഗൈര്ജീവിതേന വാ ॥ (01:32)

സ്വജനമുനു ചമ്പുടകു ഇഷ്ടപഡക "നാകു വിജയമൂ വലദു, രാജ്യ സുഖമൂ വലദു" അനി ധനുര്ബാണമുലനു ക്രിന്ദ വൈചെ. ദുഃഖിതുഡൈന അര്ജുനുനി ചൂചി ശ്രീകൃഷ്ണ പരമാത്മ,

003 ॥ അശോച്യാനന്വശോചസ്ത്വം പ്രജ്ഞാവാദാംശ്ച ഭാഷസേ ।

ഗതാസൂനഗതാസൂംശ്ച നാനുശോചന്തി പണ്ഡിതാഃ ॥ (02:11)

ദുഃഖിമ്പ തഗനി വാരിനി ഗൂര്ചി ദുഃഖിഞ്ചുട അനുചിതമു. ആത്മാനാത്മ വിവേകുലു അനിത്യമുലൈന ശരീരമുലനു ഗൂര്ചി ഗാനി, നിത്യമുലൂ, ശാശ്വതമുലൂ അയിന ആത്മലനു ഗൂര്ചി ഗാനി ദുഃഖിമ്പരു.

004 ॥ ദേഹിനോസ്മിന്യഥാ ദേഹേ കൌമാരം യൌവനം ജരാ ।

തഥാ ദേഹാന്തരപ്രാപ്തിഃ ധീരസ്തത്ര ന മുഹ്യതി ॥ (02:13)

ജീവുനകു ദേഹമുനന്ദു ബാല്യമു, യവ്വനമു, മുസലിതനമു യെട്ലോ, മരൊക ദേഹമുനു പൊന്ദുട കൂഡാ അട്ലേ. കനുകു ഈ വിഷയമുന ധീരുലു മോഹമു നൊന്ദരു.

005 ॥ വാസാംസി ജീര്ണാനി യഥാ വിഹായ

നവാനി ഗൃഹ്ണാതി നരോപരാണി ।

തഥാ ശരീരാണി വിഹായ ജീര്ണാനി

അന്യാനി സംയാതി നവാനി ദേഹീ ॥ (02:22)

മനുഷ്യുഡു, എട്ലു ചിനിഗിന വസ്ത്രമുനു വദലി നൂതന വസ്ത്രമുനു ധരിഞ്ചുനോ, അട്ലേ, ആത്മ - ജീര്ണമൈന ശരീരമുനു വദലി ക്രൊത്ത ശരീരമുനു ധരിഞ്ചുചുന്നദി.

006 ॥ നൈനം ഛിന്ദന്തി ശസ്ത്രാണി നൈനം ദഹതി പാവകഃ ।

ന ചൈനം ക്ലേദയന്ത്യാപോ ന ശോഷയതി മാരുതഃ ॥ (02:23)

ആത്മ നാശനമുലേനിദി. ആത്മനു ശസ്ത്രമുലു ഛേദിമ്പജാലവു, അഗ്നി ദഹിമ്പ ജാലദു. നീരു തഡുപജാലദു. വായുവു ആര്പിവേയനൂ സമര്ഥമു കാദു. ആത്മ നാശനമുലേനിദി.

007 ॥ ജാതസ്യ ഹി ധ്രുവോ മൃത്യുഃ ധ്രുവം ജന്മ മൃതസ്യ ച ।

തസ്മാദപരിഹാര്യേര്ഥേ ന ത്വം ശോചിതുമര്ഹസി ॥ (02:27)

പുട്ടിന വാനികി മരണമു തപ്പദു. മരണിഞ്ചിന വാനികി ജന്മമു തപ്പദു. അനിവാര്യമഗു ഈ വിഷയമുനു ഗൂര്ചി ശോകിമ്പ തഗദു.

008 ॥ ഹതോ വാ പ്രാപ്സ്യസി സ്വര്ഗം ജിത്വാ വാ ഭോക്ഷ്യസേ മഹീമ് ।

തസ്മാദുത്തിഷ്ഠ കൌന്തേയ യുദ്ധായ കൃതനിശ്ചയഃ ॥ (02:37)

യുദ്ധമുന മരണിഞ്ചിനചോ വീര സ്വര്ഗമുനു പൊന്ദെദവു. ജയിഞ്ചിനചോ രാജ്യമുനു ഭോഗിന്തുവു. കാവുന അര്ജുനാ, യുദ്ധമുനു ചേയ കൃതനിശ്ച്യുഡവൈ ലെമ്മു.

009 ॥ കര്മണ്യേവാധികാരസ്തേ മാ ഫലേഷു കദാചന ।

മാ കര്മഫലഹേതുര്ഭൂഃ മാ തേ സങ്ഗോസ്ത്വകര്മണി ॥ (02:47)

കര്മലനു ആചരിഞ്ചുടയന്ദേ നീകു അധികാരമു കലദു കാനി, വാനി ഫലിതമു പൈന ലേദു. നീവു കര്മ ഫലമുനകു കാരണമു കാരാദു. അട്ലനി, കര്മലനു ചേയുട മാനരാദു.

010 ॥ ദുഃഖേഷ്വനുദ്വിഗ്നമനാഃ സുഖേഷു വിഗതസ്പൃഹഃ ।

വീതരാഗഭയക്രോധഃ സ്ഥിതധീര്മുനിരുച്യതേ ॥ (02:56)

ദുഃഖമുലു കലിഗിനപുഡു ദിഗുലു ചെന്ദനി വാഡുനു, സുഖമുലു കലിഗിനപുഡു സ്പൃഹ കോല്പോനി വാഡുനു, രാഗമൂ, ഭയമൂ, ക്രോധമൂ പോയിനവാഡുനു സ്ഥിത പ്രജ്ഞുഡനി ചെപ്പബഡുനു.

011 ॥ ധ്യായതോ വിഷയാന് പുംസഃ സങ്ഗസ്തേഷൂപജായതേ ।

സങ്ഗാത്-സഞ്ജായതേ കാമഃ കാമാത്-ക്രോധോഭിജായതേ ॥ (02:62)

ക്രോധാദ്-ഭവതി സമ്മോഹഃ സമ്മോഹാത്-സ്മൃതിവിഭ്രമഃ ।

സ്മൃതിഭ്രംശാദ്-ബുദ്ധിനാശോ ബുദ്ധിനാശാത്-പ്രണശ്യതി ॥ (02:63)

വിഷയ വാഞ്ഛലനു ഗൂര്ചി സദാ മനനമു ചേയുവാനികി, വാനിയന്ദനുരാഗ മധികമൈ, അദി കാമമുഗാ മാരി, ചിവരകു ക്രോധമഗുനു. ക്രോധമു വലന അവിവേകമു കലുഗുനു. ദീനിവലന ജ്ഞാപകശക്തി നശിഞ്ചി, ദാനി ഫലിതമുഗാ മനുജുഡു ബുദ്ധിനി കോല്പോയി ചിവരകു അധോഗതി ചെന്ദുനു.

012 ॥ ഏഷാ ബ്രാഹ്മീ സ്ഥിതിഃ പാര്ഥ നൈനാം പ്രാപ്യ വിമുഹ്യതി ।

സ്ഥിത്വാസ്യാമന്തകാലേപി ബ്രഹ്മനിര്വാണമൃച്ഛതി ॥ (02:72)

ആത്മജ്ഞാന പൂര്വക കര്മാനുഷ്ഠാനമു, ബ്രഹ്മ പ്രാപ്തി സാധനമു കലിഗിന ജീവുഡു സംസാരമുന ബഡക, സുഖൈക സ്വരൂപമൈന ആത്മ പ്രാപ്തിനി ചെന്ദഗലഡു.

013 ॥ ലോകേസ്മിന് ദ്വിവിധാ നിഷ്ഠാ പുരാ പ്രോക്താ മയാനഘ ।

ജ്ഞാനയോഗേന സാങ്ഖ്യാനാം കര്മയോഗേന യോഗിനാമ് ॥ (03:03)

അര്ജുനാ! ഈ ലോകമുലോ ആത്മാനാത്മ വിവേകമുഗല സന്യാസുലകു ജ്ഞാനയോഗമു ചേതനു, ചിത്തശുദ്ധിഗല യോഗീശ്വരുലകു കര്മയോഗമു ചേതനു മുക്തി കലുഗു ചുന്നദനി സൃഷ്ടി ആദിയന്ദു നാചേ ചെപ്പബഡിയുന്നദി.

014 ॥ അന്നാദ്ഭവന്തി ഭൂതാനി പര്ജന്യാദന്നസമ്ഭവഃ ।

യജ്ഞാദ്ഭവതി പര്ജന്യോ യജ്ഞഃ കര്മസമുദ്ഭവഃ ॥ (03:14)

അന്നമുവലന ജന്തുജാലമു പുട്ടുനു. വര്ഷമു വലന അന്നമു സമകൂഡുനു. യജ്ഞമു വലന വര്ഷമു കലുഗുനു. ആ യജ്ഞമു കര്മ വലനനേ സമ്ഭവമു.

015 ॥ ഏവം പ്രവര്തിതം ചക്രം നാനുവര്തയതീഹ യഃ ।

അഘായുരിന്ദ്രിയാരാമോ മോഘം പാര്ഥ സ ജീവതി ॥ (03:16)

പാര്ഥാ! നാചേ നഡുപബഡു ഈ ലോകമു അനു ചക്രമുനുബട്ടി, എവഡു അനുസരിമ്പഡോ വാഡു ഇന്ദ്രിയലോലുഡൈ പാപ ജീവനുഡഗുചുന്നാഡു. അട്ടിവാഡു വ്യര്ഥുഡു. ജ്ഞാനി കാനിവാഡു സദാ കര്മലനാചരിഞ്ചുചുനേ യുണ്ഡവലെനു.

016 ॥ യദ്യദാചരതി ശ്രേഷ്ഠസ്തത്തദേവേതരോ ജനഃ ।

സ യത്പ്രമാണം കുരുതേ ലോകസ്തദനുവര്തതേ ॥ (03:21)

ഉത്തമുലു അയിനവാരു ദേനി നാചരിന്തുരോ, ദാനിനേ ഇതരുലുനു ആചരിന്തുരു. ഉത്തമുലു ദേനിനി പ്രമാണമുഗാ അങ്ഗീകരിന്തുരോ, ലോകമന്തയൂ ദാനിനേ അനുസരിന്തുനു.

017 ॥ മയി സര്വാണി കര്മാണി സന്ന്യസ്യാധ്യാത്മചേതസാ ।

നിരാശീര്നിര്മമോ ഭൂത്വാ യുധ്യസ്വ വിഗതജ്വരഃ ॥ (03:30)

അര്ജുനാ! നീവൊനര്ചു സമസ്ത കര്മലനൂ നായന്ദു സമര്പിഞ്ചി, ജ്ഞാനമുചേ നിഷ്കാമുഡവൈ, അഹങ്കാരമു ലേനിവാഡവൈ, സന്താപമുനു വദലി യുദ്ധമുനു ചേയുമു.

018 ॥ ശ്രേയാന് സ്വധര്മോ വിഗുണഃ പരധര്മാത്സ്വനുഷ്ഠിതാത് ।

സ്വധര്മേ നിധനം ശ്രേയഃ പരധര്മോ ഭയാവഹഃ ॥ (03:35)

ചക്കഗാ അനുഷ്ഠിമ്പബഡിന പരധര്മമുകന്ന, ഗുണമു ലേനിദൈനനൂ സ്വധര്മമേ മേലു. അട്ടി ധര്മാചരണമുന മരണമു സമ്ഭവിഞ്ചിനനൂ മേലേ. പരധര്മമു ഭയങ്കരമൈനദി. ആചരണകു അനുചിതമൈനദി.

019 ॥ ധൂമേനാവ്രിയതേ വഹ്നിര്യഥാദര്ശോ മലേന ച ।

യഥോല്ബേനാവൃതോ ഗര്ഭസ്തഥാ തേനേദമാവൃതമ് ॥ (03:38)

പൊഗചേത അഗ്നി, മുരികിചേത അദ്ദമു, മാവിചേത ശിശുവു യെട്ലു കപ്പബഡുനോ, അട്ലേ കാമമുചേത ജ്ഞാനമു കപ്പബഡിയുന്നദി.

020 ॥ യദാ യദാ ഹി ധര്മസ്യ ഗ്ലാനിര്ഭവതി ഭാരത ।

അഭ്യുത്ഥാനമധര്മസ്യ തദാത്മാനം സൃജാമ്യഹമ് ॥ (04:07)

പരിത്രാണായ സാധൂനാം വിനാശായ ച ദുഷ്കൃതാമ് ।

ധര്മസംസ്ഥാപനാര്ഥായ സമ്ഭവാമി യുഗേ യുഗേ ॥ (04:08)

ഏ കാലമുന ധരമമുനകു ഹാനി കലുഗുനോ, അധരമമു വൃദ്ധി നൊന്ദുനോ, ആയാ സമയമുലയന്ദു ശിഷ്ടരക്ഷണ, ദുഷ്ടശിക്ഷണ, ധര്മസംരക്ഷണമുല കൊരകു പ്രതി യുഗമുന അവതാരമുനു ദാല്ചുചുന്നാനു.

021 ॥ വീതരാഗഭയക്രോധാ മന്മയാ മാമുപാശ്രിതാഃ ।

ബഹവോ ജ്ഞാനതപസാ പൂതാ മദ്ഭാവമാഗതാഃ ॥ (04:10)

അനുരാഗമൂ, ഭയമൂ, ക്രോധമൂ വദിലി നായന്ദു മനസ്സു ലഗ്നമു ചേസി ആശ്രയിഞ്ചിന സത്പുരുഷുലു ജ്ഞാനയോഗമുചേത പരിശുദ്ധുലൈ നാ സാന്നിധ്യമുനു പൊന്ദിരി.

022 ॥ യേ യഥാ മാം പ്രപദ്യന്തേ താംസ്തഥൈവ ഭജാമ്യഹമ് ।

മമ വര്ത്മാനുവര്തന്തേ മനുഷ്യാഃ പാര്ഥ സര്വശഃ ॥ (04:11)

എവരെവരു യേയേ വിധമുഗാ നന്നു തെലിയഗോരുചുന്നാരോ, വാരിനി ആയാ വിധമുലുഗാ നേനു അനുഗ്രഹിഞ്ചുചുന്നാനു. കാനി, ഏ ഒക്കനിയന്ദുനു അനുരാഗമു കാനി, ദ്വേഷമു കാനി ലേദു.

023 ॥ യസ്യ സര്വേ സമാരമ്ഭാഃ കാമസങ്കല്പവര്ജിതാഃ ।

ജ്ഞാനാഗ്നിദഗ്ധകര്മാണം തമാഹുഃ പണ്ഡിതം ബുധാഃ ॥ (04:19)

എവരി കര്മാചരണമുലു കാമ സങ്കല്പമുലു കാവോ, എവനി കര്മലു ജ്ഞാനമനു നിപ്പുചേ കാല്പബഡിനവോ, അട്ടിവാനിനി പണ്ഡിതുഡനി വിദ്വാംസുലു പല്കുദുരു.

024 ॥ ബ്രഹ്മാര്പണം ബ്രഹ്മ ഹവിഃ ബ്രഹ്മാഗ്നൌ ബ്രഹ്മണാ ഹുതമ് ।

ബ്രഹ്മൈവ തേന ഗന്തവ്യം ബ്രഹ്മ കര്മ സമാധിനാ ॥ (04:24)

യജ്ഞപാത്രമു ബ്രഹ്മമു. ഹോമദ്രവ്യമു ബ്രഹ്മമു. അഗ്നി ബ്രഹ്മമു. ഹോമമു ചേയുവാഡു ബ്രഹ്മമു. ബ്രഹ്മ കര്മ സമാധിചേത പൊന്ദനഗു ഫലമു കൂഡാ ബ്രഹ്മമനിയേ തലഞ്ചവലയുനു.

025 ॥ ശ്രദ്ധാവാന്ല്ലഭതേ ജ്ഞാനം തത്പരഃ സംയതേന്ദ്രിയഃ ।

ജ്ഞാനം ലബ്ധ്വാ പരാം ശാന്തിമചിരേണാധിഗച്ഛതി ॥ (04:39)

ശ്രദ്ധ, ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹമു ഗലവാഡു ജ്ഞാനമുനു പൊന്ദുടകു സമര്ഥുഡഗുനു. അട്ടി ജ്ഞാനി ഉത്കൃഷ്ടമൈന മോക്ഷമുനു പൊന്ദുനു.

ഇദി ഭഗവദ്ഗീത യന്ദു ബ്രഹ്മവിദ്യയനു യോഗശാസ്ത്രമുന ശ്രീകൃഷ്ണുഡു അര്ജുനുനകുപ ദേശിഞ്ചിന വിഷാദ, സാങ്ഖ്യ, കര്മ, ജ്ഞാന യോഗമുലു സമാപ്തമു.

---

026 ॥ സന്ന്യാസഃ കര്മയോഗശ്ച നിഃശ്രേയസകരാവുഭൌ ।

തയോസ്തു കര്മസന്ന്യാസാത്കര്മയോഗോ വിശിഷ്യതേ ॥ (05:02)

കര്മ സന്യാസമുലു രെണ്ഡുനൂ മോക്ഷസോപാനമുലു. അന്ദു കര്മ പരിത്യാഗമു കന്ന കര്മാനുഷ്ഠാനമേ ശ്രേഷ്ടമൈനദി.

027 ॥ ബ്രഹ്മണ്യാധായ കര്മാണി സങ്ഗം ത്യക്ത്വാ കരോതി യഃ ।

ലിപ്യതേ ന സ പാപേന പദ്മപത്രമിവാമ്ഭസാ ॥ (05:10)

എവഡു ഫലാപേക്ഷ കാങ്ക്ഷിമ്പക, ബ്രഹ്മാര്പണമുഗാ കര്മലനാചരിഞ്ചുനോ, അതഡു താമരാകുന നീടിബിന്ദുവുലു അന്ടനി രീതിഗാ പാപമുന ചിക്കുബഡഡു.

028 ॥ ജ്ഞാനേന തു തദജ്ഞാനം യേഷാം നാശിതമാത്മനഃ ।

തേഷാമാദിത്യവജ്ജ്ഞാനം പ്രകാശയതി തത്പരമ് ॥ (05:16)

എവനി അജ്ഞാനമു ജ്ഞാനമുചേത നശിമ്പബഡുനോ, അതനികി ജ്ഞാനമു സൂര്യുനി വലെ പ്രകാശിഞ്ചി, പരമാര്ഥ തത്വമുനു ചൂപുനു.

029 ॥ വിദ്യാവിനയസമ്പന്നേ ബ്രാഹ്മണേ ഗവി ഹസ്തിനി ।

ശുനി ചൈവ ശ്വപാകേ ച പണ്ഡിതാഃ സമദര്ശിനഃ ॥ (05:18)

വിദ്യാ വിനയ സമ്പന്നുഡഗു ബ്രാഹ്മണുനിയന്ദുനൂ, ശുനകമൂ, ശുനകമാമ്സമു വണ്ഡുകൊനി തിനുവാനിയന്ദുനൂ പണ്ഡിതുലു സമദൃഷ്ടി കലിഗിയുന്ദുരു.

030 ॥ ശക്നോതീഹൈവ യഃ സോഢും പ്രാക്ശരീരവിമോക്ഷണാത് ।

കാമക്രോധോദ്ഭവം വേഗം സ യുക്തഃ സ സുഖീ നരഃ ॥ (05:23)

ദേഹത്യാഗമുനകു മുന്ദു യെവഡു കാമക്രോധാദി അരിഷ്ഡ്വര്ഗമുല ജയിഞ്ചുനോ, അട്ടിവാഡു യോഗി അനബഡുനു.

031 ॥ യതേന്ദ്രിയമനോബുദ്ധിര്മുനിര്മോക്ഷപരായണഃ ।

വിഗതേച്ഛാഭയക്രോധോ യഃ സദാ മുക്ത ഏവ സഃ ॥ (05:28)

എവഡു ഇന്ദ്രിയമുലനു ജയിഞ്ചി, ദൃഷ്ടിനി ഭ്രൂമധ്യമുന നിലിപി, പ്രാണാപാന വായുവുലനു സ്തമ്ഭിമ്പജേസി, മനസ്സുനൂ, ബുദ്ധിനീ സ്വാധീനമൊനര്ചുകൊനി മോക്ഷാസക്തുഡൈ ഉണ്ഡുനോ, അട്ടിവാഡേ മുക്തുഡനബഡുനു.

032 ॥ ഭോക്താരം യജ്ഞതപസാം സര്വലോകമഹേശ്വരമ് ।

സുഹൃദം സര്വഭൂതാനാം ജ്ഞാത്വാ മാം ശാന്തിമൃച്ഛതി ॥ (05:29)

സകല യജ്ഞ തപഃ ഫലമുലനു പൊന്ദുവാനിഗനൂ, സകല പ്രപഞ്ച നിയാമകുനിഗനൂ നന്നു ഗ്രഹിഞ്ചിന മഹനീയുഡു മോക്ഷമുനു പൊന്ദുചുന്നാഡു.

033 ॥ യം സന്ന്യാസമിതി പ്രാഹുര്യോഗം തം വിദ്ധി പാണ്ഡവ ।

ന ഹ്യസന്ന്യസ്തസങ്കല്പോ യോഗീ ഭവതി കശ്ചന ॥ (06:02)

അര്ജുനാ! സന്യാസമനി ദേനിനദുരോ, ദാനിനേ കര്മയോഗമനിയൂ അന്ദുരു. അട്ടി യെഡ സങ്കല്പത്യാഗ മൊനര്പനിവാഡു യോഗി കാജാലഡു.

034 ॥ യുക്താഹാരവിഹാരസ്യ യുക്തചേഷ്ടസ്യ കര്മസു ।

യുക്തസ്വപ്നാവബോധസ്യ യോഗോ ഭവതി ദുഃഖഹാ ॥ (06:17)

യുക്താഹാര വിഹാരാദുലു, കര്മാചരണമു ഗലവാനികി ആത്മസമ്യമന യോഗമു ലഭ്യമു.

035 ॥ യഥാ ദീപോ നിവാതസ്ഥോ നേങ്ഗതേ സോപമാ സ്മൃതാ ।

യോഗിനോ യതചിത്തസ്യ യുഞ്ജതോ യോഗമാത്മനഃ ॥ (06:19)

ഗാലിലേനിചോട പെട്ടിന ദീപമു നിശ്ചലമുഗാ പ്രകാശിഞ്ചുലാഗുനനേ, മനോ നിഗ്രഹമുകല്ഗി, ആത്മയോഗ മഭ്യസിഞ്ചിനവാനി ചിത്തമു നിശ്ചലമുഗാ നുണ്ഡുനു.

036 ॥ സര്വഭൂതസ്ഥമാത്മാനം സര്വഭൂതാനി ചാത്മനി ।

ഈക്ഷതേ യോഗയുക്താത്മാ സര്വത്ര സമദര്ശനഃ ॥ (06:29)

സകല ഭൂതമുലയന്ദൂ സമദൃഷ്ടി കലിഗിനവാഡു, അന്നി ഭൂതമുലു തന യന്ദുനൂ, തനനു അന്നി ഭൂതമുലയന്ദുനൂ ചൂചുചുണ്ഡുനു.

037 ॥ അസംശയം മഹാബാഹോ മനോ ദുര്നിഗ്രഹം ചലമ് ।

അഭ്യാസേന തു കൌന്തേയ വൈരാഗ്യേണ ച ഗൃഹ്യതേ ॥ (06:35)

അര്ജുനാ! എട്ടിവാനികൈനനൂ മനസ്സുനു നിശ്ചലമുഗാ നില്പുട ദുസ്സാധ്യമേ. അയിനനൂ, ദാനിനി അഭ്യാസ, വൈരാഗ്യമുലചേത നിരോധിമ്പവച്ചുനു.

038 ॥ യോഗിനാമപി സര്വേഷാം മദ്ഗതേനാന്തരാത്മനാ ।

ശ്രദ്ധാവാന്ഭജതേ യോ മാം സ മേ യുക്തതമോ മതഃ ॥ (06:47)

അര്ജുനാ! പരിപൂര്ണ വിശ്വാസമുതോ നന്നാശ്രയിഞ്ചി, വിനയമുതോ എവരു സേവിഞ്ചി ഭജിന്തുരോ വാരു സമസ്ത യോഗുലലോ ഉത്തമുലു.

039 ॥ മനുഷ്യാണാം സഹസ്രേഷു കശ്ചിദ്യതതി സിദ്ധയേ ।

യതതാമപി സിദ്ധാനാം കശ്ചിന്മാം വേത്തി തത്ത്വതഃ ॥ (07:03)

വേലകൊലദി ജനുലലോ ഏ ഒക്കഡോ ജ്ഞാനസിദ്ധി കൊര്’അകു പ്രയത്നിഞ്ചുനു. അട്ലു പ്രയത്നിഞ്ചിന വാരിലോ ഒകാനൊകഡു മാത്രമേ നന്നു യദാര്ഥമുഗാ തെലുസു കൊനഗലുഗുചുന്നാഡു.

040 ॥ ഭൂമിരാപോനലോ വായുഃ ഖം മനോ ബുദ്ധിരേവ ച ।

അഹങ്കാര ഇതീയം മേ ഭിന്നാ പ്രകൃതിരഷ്ടധാ ॥ (07:04)

ഭൂമി, ജലമു, അഗ്നി, വായുവു, ആകാശമു, മനസ്സു, ബുദ്ധി, അഹങ്കാരമു അനി നാ മായാശക്തി എനിമിദി വിധമുലൈന ബേധമുലതോ ഒപ്പി യുന്നദനി ഗ്രഹിമ്പുമു.

041 ॥ മത്തഃ പരതരം നാന്യത്കിഞ്ചിദസ്തി ധനഞ്ജയ ।

മയി സര്വമിദം പ്രോതം സൂത്രേ മണിഗണാ ഇവ ॥ (07:07)

അര്ജുനാ! നാ കന്ന ഗൊപ്പവാഡുഗാനി, ഗൊപ്പവസ്തുവുഗാനി മരേദിയൂ പ്രപഞ്ചമുന ലേദു. സൂത്രമുന മണുലു ഗ്രുച്ചബഡിനട്ലു യീ ജഗമന്തയൂ നായന്ദു നിക്ഷിപ്തമൈ ഉന്നദി.

042 ॥ പുണ്യോ ഗന്ധഃ പൃഥിവ്യാം ച തേജശ്ചാസ്മി വിഭാവസൌ ।

ജീവനം സര്വഭൂതേഷു തപശ്ചാസ്മി തപസ്വിഷു ॥ (07:09)

ഭൂമിയന്ദു സുഗന്ധമു, അഗ്നിയന്ദു തേജമു, യെല്ല ഭൂതമുലയന്ദു ആയുവു, തപസ്വുലയന്ദു തപസ്സു നേനുഗാ നെരുഗുമു.

043 ॥ ദൈവീ ഹ്യേഷാ ഗുണമയീ മമ മായാ ദുരത്യയാ ।

മാമേവ യേ പ്രപദ്യന്തേ മായാമേതാം തരന്തി തേ ॥ (07:14)

പാര്ഥാ! ത്രിഗുണാത്മകമു, ദൈവ സമ്ബന്ധമു അഗു നാ മായ അതിക്രമിമ്പ രാനിദി. കാനി, നന്നു ശരണുജൊച്ചിന വാരികി ഈ മായ സുലഭസാധ്യമു.

044 ॥ ചതുര്വിധാ ഭജന്തേ മാം ജനാഃ സുകൃതിനോര്ജുന ।

ആര്തോ ജിജ്ഞാസുരര്ഥാര്ഥീ ജ്ഞാനീ ച ഭരതര്ഷഭ ॥ (07:16)

ആര്തുലു, ജിജ്ഞാസുവുലു, അര്ഥകാമുലു, ജ്ഞാനുലു അനു നാലുഗു വിധമുലൈന പുണ്യാത്മുലു നന്നാശ്രയിഞ്ചുചുന്നാരു.

045 ॥ ബഹൂനാം ജന്മനാമന്തേ ജ്ഞാനവാന്മാം പ്രപദ്യതേ ।

വാസുദേവഃ സര്വമിതി സ മഹാത്മാ സുദുര്ലഭഃ ॥ (07:19)

ജ്ഞാന സമ്പന്നുഡൈന മാനവുഡു അനേക ജന്മമുലെത്തിന പിമ്മട, വിജ്ഞാനിയൈ നന്നു ശരണമു നൊന്ദുചുന്നാഡു.

046 ॥ അന്തകാലേ ച മാമേവ സ്മരന്മുക്ത്വാ കലേവരമ് ।

യഃ പ്രയാതി സ മദ്ഭാവം യാതി നാസ്ത്യത്ര സംശയഃ ॥ (08:05)

എവഡു അന്ത്യകാലമുന നന്നു സ്മരിഞ്ചുചൂ ശരീരമുനു വദലുചുന്നാഡോ, വാഡു നന്നേ ചെന്ദുചുന്നാഡു.

047 ॥ അഭ്യാസയോഗയുക്തേന ചേതസാ നാന്യഗാമിനാ ।

പരമം പുരുഷം ദിവ്യം യാതി പാര്ഥാനുചിന്തയന് ॥ (08:08)

കവിം പുരാണമനുശാസിതാരം

അണോരണീയംസമനുസ്മരേദ്യഃ ।

സര്വസ്യ ധാതാരമചിന്ത്യരൂപം

ആദിത്യവര്ണം തമസഃ പരസ്താത് ॥ (08:09)

അര്ജുനാ! എവഡു അഭ്യാസയോഗമുതോ, ഏകാഗ്ര ചിത്തമുന ദിവ്യരൂപുഡൈന മഹാപുരുഷുനി സ്മരിഞ്ചുനോ, അട്ടിവാഡു ആ പരമപുരുഷുനേ ചെന്ദുചുന്നാഡു. ആ മഹാപുരുഷുഡേ സര്വജ്ഞുഡു; പുരാണ പുരുഷുഡു; പ്രപഞ്ചമുനകു ശിക്ഷകുഡു; അണുവു കന്നാ അണുവു; അനൂഹ്യമൈന രൂപമു കലവാഡു; സൂര്യ കാന്തി തേജോമയുഡു; അജ്ഞാനാന്ധകാരമുനകന്ന ഇതരുഡു.

048 ॥ അവ്യക്തോക്ഷര ഇത്യുക്തസ്തമാഹുഃ പരമാം ഗതിമ് ।

യം പ്രാപ്യ ന നിവര്തന്തേ തദ്ധാമ പരമം മമ ॥ (08:21)

ഇന്ദ്രിയ ഗോചരമു കാനി പരബ്രഹ്മപദമു ശാശ്വതമൈനദി. പുനര്ജന്മ രഹിതമൈന ആ ഉത്തമപദമേ പരമപദമു.

049 ॥ ശുക്ലകൃഷ്ണേ ഗതീ ഹ്യേതേ ജഗതഃ ശാശ്വതേ മതേ ।

ഏകയാ യാത്യനാവൃത്തിമന്യയാവര്തതേ പുനഃ ॥ (08:26)

ജഗത്തുനന്ദു ശുക്ല കൃഷ്ണമു ലനെഡി രെണ്ഡു മാര്ഗമുലു നിത്യമുലുഗാ ഉന്നവി. അന്ദു മൊദടി മാര്ഗമു വലന ജന്മരാഹിത്യമു, രെണ്ഡവ ദാനിവലന പുനര്ജന്മമു കലുഗു ചുന്നവി.

050 ॥ വേദേഷു യജ്ഞേഷു തപഃസു ചൈവ

ദാനേഷു യത്പുണ്യഫലം പ്രദിഷ്ടമ് ।

അത്യേതി തത്സര്വമിദം വിദിത്വാ

യോഗീ പരം സ്ഥാനമുപൈതി ചാദ്യമ് ॥ (08:28)

യോഗിയൈനവാഡു വേദാധ്യയനമു വലന, യജ്ഞതപോദാനാദുല വലന കലുഗു പുണ്യഫലമുനു ആശിമ്പക, ഉത്തമ പദമൈന ബ്രഹ്മപദമുനു പൊന്ദഗലഡു.

051 ॥ സര്വഭൂതാനി കൌന്തേയ പ്രകൃതിം യാന്തി മാമികാമ് ।

കല്പക്ഷയേ പുനസ്താനി കല്പാദൌ വിസൃജാമ്യഹമ് ॥ (09:07)

പാര്ഥാ! പ്രലയകാലമുന സകല പ്രാണുലുനു നാ യന്ദു ലീനമഗുചുന്നവി. മരല കല്പാദി യന്ദു സകല പ്രാണുലനൂ നേനേ സൃഷ്ടിഞ്ചു ചുന്നാനു.

052 ॥ അനന്യാശ്ചിന്തയന്തോ മാം യേ ജനാഃ പര്യുപാസതേ ।

തേഷാം നിത്യാഭിയുക്താനാം യോഗക്ഷേമം വഹാമ്യഹമ് ॥ (09:22)

ഏ മാനവുഡു സര്വകാല സര്വാവസ്ഥലയന്ദു നന്നേ ധ്യാനിഞ്ചു ചുണ്ഡുനോ അട്ടിവാനി യോഗക്ഷേമമുലു നേനേ വഹിഞ്ചു ചുന്നാനു.

053 ॥ പത്രം പുഷ്പം ഫലം തോയം യോ മേ ഭക്ത്യാ പ്രയച്ഛതി ।

തദഹം ഭക്ത്യുപഹൃതമശ്നാമി പ്രയതാത്മനഃ ॥ (09:26)

എവഡു ഭക്തിതോ നാകു പത്രമൈനനു, പുഷ്പമൈനനു, ഫലമൈനനു, ഉദക മൈനനു ഫലാപേക്ഷ രഹിതമുഗാ സമര്പിഞ്ചുചുന്നാഡോ, അട്ടിവാനിനി നേനു പ്രീതിതോ സ്വീകരിഞ്ചുചുന്നാനു.

054 ॥ മന്മനാ ഭവ മദ്ഭക്തോ മദ്യാജീ മാം നമസ്കുരു ।

മാമേവൈഷ്യസി യുക്ത്വൈവമാത്മാനം മത്പരായണഃ ॥ (09:34)

പാര്ഥാ! നാ യന്ദു മനസ്സു ലഗ്നമു ചേസി യെല്ല കാലമുലയന്ദു ഭക്തി ശ്രദ്ധലതോ സ്ഥിരചിത്തുഡവൈ പൂജിഞ്ചിതിവേനി നന്നേ പൊന്ദഗലവു.

ഇദി ഉപനിഷത്തുല സാരാംശമൈന യോഗശാസ്ത്രമുന ശ്രീകൃഷ്ണുഡു അര്ജുനുനകുപ ദേശിഞ്ചിന കര്മസന്യാസ, ആത്മസംയമ, വിജ്ഞാന, അക്ഷര പരബ്രഹ്മ, രാജ വിദ്യാ രാജഗുഹ്യ യോഗമുലു സമാപ്തമു.

---

055 ॥ മഹര്ഷയഃ സപ്ത പൂര്വേ ചത്വാരോ മനവസ്തഥാ ।

മദ്ഭാവാ മാനസാ ജാതാ യേഷാം ലോക ഇമാഃ പ്രജാഃ ॥ (10:06)

കശ്യപാദി മഹര്ഷി സപ്തകമു, സനക സനന്ദനാദുലു, സ്വയമ്ഭൂവാദി മനുവുലു നാ വലനനേ ജന്മിഞ്ചിരി. പിമ്മട വാരി വലന എല്ല ലോകമുലന്ദലി സമസ്ത ഭൂതമുലുനു ജന്മിഞ്ചെനു.

056 ॥ മച്ചിത്താ മദ്ഗതപ്രാണാ ബോധയന്തഃ പരസ്പരമ് ।

കഥയന്തശ്ച മാം നിത്യം തുഷ്യന്തി ച രമന്തി ച ॥ (10:09)

പണ്ഡിതുലു നായന്ദു ചിത്തമുഗലവാരൈ നാ യന്ദേ തമ പ്രാണമുലുഞ്ചി നാ മഹിമാനുഭാവ മെരിങ്ഗി ഒകരികൊകരു ഉപദേശമുലു ഗാവിഞ്ചുകൊഞ്ചു ബ്രഹ്മാ നന്ദമുനു അനുഭവിഞ്ചുചുന്നാരു.

057 ॥ അഹമാത്മാ ഗുഡാകേശ സര്വഭൂതാശയസ്ഥിതഃ ।

അഹമാദിശ്ച മധ്യം ച ഭൂതാനാമന്ത ഏവ ച ॥ (10:20)

സമസ്ത ഭൂതമുല മനസ്സുലന്ദുന്ന പരമാത്മ സ്വരൂപുഡനു നേനേ. വാനി ഉത്പത്തി, പെമ്പു, നാശമുലകു നേനേ കാരകുഡനു.

058 ॥ വേദാനാം സാമവേദോസ്മി ദേവാനാമസ്മി വാസവഃ ।

ഇന്ദ്രിയാണാം മനശ്ചാസ്മി ഭൂതാനാമസ്മി ചേതനാ ॥ (10:22)

വേദമുലലോ സാമവേദമു, ദേവതലലോ ദേവേന്ദ്രുഡു, ഇന്ദ്രിയമുലലോ മനസ്സു, പ്രാണുലന്ദരി ബുദ്ധി നേനേ.

059 ॥ പ്രഹ്ലാദശ്ചാസ്മി ദൈത്യാനാം കാലഃ കലയതാമഹമ് ।

മൃഗാണാം ച മൃഗേന്ദ്രോഹം വൈനതേയശ്ച പക്ഷിണാമ് ॥ (10:30)

രാക്ഷസുലലോ പ്രഹ്ലാദുഡു, ഗണികുലലോ കാലമു, മൃഗമുലലോ സിംഹമു, പക്ഷുലലോ ഗരുത്മന്തുഡു നേനേ.

060 ॥ യദ്യദ്വിഭൂതിമത്സത്ത്വം ശ്രീമദൂര്ജിതമേവ വാ ।

തത്തദേവാവഗച്ഛ ത്വം മമ തേജോംശസമ്ഭവമ് ॥ (10:41)

ലോകമുനന്ദു ഐശ്വര്യ യുക്തമൈ, പരാക്രമ യുക്തമൈ, കാന്തി യുക്തമൈന സമസ്ത വസ്തുവുലു നാ തേജോ ഭാഗമു വലനനേ സമ്പ്രാപ്തമഗുനു.

061 ॥ പശ്യ മേ പാര്ഥ രൂപാണി ശതശോഥ സഹസ്രശഃ ।

നാനാവിധാനി ദിവ്യാനി നാനാവര്ണാകൃതീനി ച ॥ (11:05)

പാര്ഥാ! ദിവ്യമുലൈ, നാനാ വിധമുലൈ, അനേക വര്ണമുലൈ അനേക വിശേഷമുലഗു നാ സസ്വരൂപമുനു കന്നുലാരാ ദര്ശിമ്പുമു.

062 ॥ പശ്യാമി ദേവാംസ്തവ ദേവ ദേഹേ

സര്വാംസ്തഥാ ഭൂതവിശേഷസങ്ഘാന് ।

ബ്രഹ്മാണമീശം കമലാസനസ്ഥം

ഋഷീംശ്ച സര്വാനുരഗാംശ്ച ദിവ്യാന് ॥ (11:15)

അനേകബാഹൂദരവക്ത്രനേത്രം

പശ്യാമി ത്വാം സര്വതോനന്തരൂപമ് ।

നാന്തം ന മധ്യം ന പുനസ്തവാദിം

പശ്യാമി വിശ്വേശ്വര വിശ്വരൂപ ॥ (11:16)

ദംഷ്ട്രാകരാലാനി ച തേ മുഖാനി

ദൃഷ്ട്വൈവ കാലാനലസന്നിഭാനി ।

ദിശോ ന ജാനേ ന ലഭേ ച ശര്മ

പ്രസീദ ദേവേശ ജഗന്നിവാസ ॥ (11:25)

ദേവാ! എല്ല ദേവതലൂ, എല്ല പ്രാണുലൂ, ബ്രഹ്മാദുലൂ, ഋഷീശ്വരുലൂ, വാസുകീ മൊദലഗുഗാ ഗല സര്പമുലൂ നീയന്ദു നാകു ഗോചരമഗുചുന്നവി.

ഈശ്വരാ! നീ വിശ്വരൂപമു അനേക ബാഹുവുലതോ, ഉദരമുലതോ, മുഖമുലതോ ഒപ്പിയുന്നദി. അട്ലൈയൂ നീ ആകാരമുന ആദ്യന്ത മധ്യമുലനു ഗുര്തിമ്പ ജാല കുന്നാനു. കോരലചേ ഭയങ്കരമൈ പ്രലയാഗ്നി സമാനമുലൈന നീ മുഖമുലനു ചൂചുടവലന നാകു ദിക്കുലു തെലിയകുന്നവി. കാന പ്രഭോ! നായന്ദു ദയ യുഞ്ചി നാകു പ്രസന്നുഡവു ഗമ്മു. കൃഷ്ണാ! പ്രസന്നുഡവു ഗമ്മു.

അര്ജുനാ!

063 ॥ കാലോസ്മി ലോകക്ഷയകൃത്പ്രവൃദ്ധോ

ലോകാംസമാഹര്തുമിഹ പ്രവൃത്തഃ ।

ഋതേപി ത്വാം ന ഭവിഷ്യന്തി സര്വേ

യേവസ്ഥിതാഃ പ്രത്യനീകേഷു യോധാഃ ॥ (11:32)

അര്ജുനാ! ഈ പ്രപഞ്ചമുനെല്ല നശിമ്പജേയു ബലിഷ്ഠമൈന കാല സ്വരൂപുഡനു നേനേ. ഈ യുദ്ധമുനകു സിദ്ധപഡിന വാരിനി നീവു ചമ്പകുന്നനൂ - ബ്രതുക ഗലവാരിന്ദെവ്വരുനൂ ലേരു.

064 ॥ ദ്രോണം ച ഭീഷ്മം ച ജയദ്രഥം ച

കര്ണം തഥാന്യാനപി യോധവീരാന് ।

മയാ ഹതാംസ്ത്വം ജഹി മാവ്യഥിഷ്ഠാ

യുധ്യസ്വ ജേതാസി രണേ സപത്നാന് ॥ (11:34)

ഇപ്പടികേ ദ്രോണ, ഭീഷ്മ, ജയദ്രധ കര്ണാധി യോധ വീരുലു നാചേ സംഹരിമ്പബഡിരി. ഇക മിഗിലിന ശതൃ വീരുലനു നീവു സംഹരിമ്പുമു.

065 ॥ കിരീടിനം ഗദിനം ചക്രഹസ്തമ് ।

ഇച്ഛാമി ത്വാം ദ്രഷ്ടുമഹം തഥൈവ ।

തേനൈവ രൂപേണ ചതുര്ഭുജേന ।

സഹസ്രബാഹോ ഭവ വിശ്വമൂര്തേ ॥ (11:46)

അനേക ഭുജമുലുഗല നീ വിശ്വരൂപമുനു ഉപസംഹരിഞ്ചി കിരീടമു, ഗദ, ചക്രമു ധരിഞ്ചിന നീ സഹജ സുന്ദരമൈന സ്വരൂപമുനു ദര്ശിമ്പഗോരു ചുന്നാനു കൃഷ്ണാ!

066 ॥ സുദുര്ദര്ശമിദം രൂപം ദൃഷ്ട്വാനസി യന്മമ ।

ദേവാ അപ്യസ്യ രൂപസ്യ നിത്യം ദര്ശനകാങ്ക്ഷിണഃ ॥ (11:52)

അര്ജുനാ! നീവു ദര്ശിഞ്ചിന ഈ നാ സ്വരൂപമുനു എവ്വരുനൂ ചൂഡജാലരു. ഈ വിശ്വരൂപമുനു ദര്ശിമ്പ ദേവതലന്ദരുനൂ സദാ കോരുചുന്ദുരു.

067 ॥ മയ്യാവേശ്യ മനോ യേ മാം നിത്യയുക്താ ഉപാസതേ ।

ശ്രദ്ധയാ പരയോപേതാഃ തേ മേ യുക്തതമാ മതാഃ (12:02)

എവരു നായന്ദേ മനസ്സു ലഗ്നമു ചേസി, ശ്ര്ദ്ധാഭക്തുലതോ നന്നു ധ്യാനിഞ്ചു ചുന്നാരോ, അട്ടിവാരു അത്യന്തമൂ നാകു പ്രീതിപാത്രുലു. വാരേ ഉത്തമ പുരുഷുലു.

068 ॥ ശ്രേയോ ഹി ജ്ഞാനമഭ്യാസാജ്ജ്ഞാനാദ്-ധ്യാനം വിശിഷ്യതേ ।

ധ്യാനാത്കര്മഫലത്യാഗസ്ത്യാഗാച്ഛാന്തിരനന്തരമ് ॥ (12:12)

അഭ്യാസയോഗമുകന്ന ജ്ഞാനമു, ജ്ഞാനമു കന്ന ധ്യാനമു, ദാനികന്ന കര്മ ഫലത്യാഗമൂ ശ്രേഷ്ഠമു. അട്ടി ത്യാഗമുവല്ല സംസാര ബന്ധനമു തൊലഗി മോക്ഷപ്രാപ്തി സന്ഭവിഞ്ചുചുന്നദി.

069 ॥ അനപേക്ഷഃ ശുചിര്ദക്ഷ ഉദാസീനോ ഗതവ്യഥഃ ।

സര്വാരമ്ഭപരിത്യാഗീ യോ മദ്ഭക്തഃ സ മേ പ്രിയഃ ॥ (12:16)

എവഡു കോരികലു ലേനിവാഡൈ, പവിത്രുഡൈ, പക്ഷപാത രഹിതുഡൈ ഭയമുനു വീഡി കര്മഫ്ല ത്യാഗിയൈ നാകു ഭക്തുഡഗുനോ അട്ടിവാഡു നാകു മിക്കിലി പ്രീതിപാത്രുഡു.

070 ॥ സമഃ ശത്രൌ ച മിത്രേ ച തഥാ മാനാപമാനയോഃ ।

ശീതോഷ്ണസുഖദുഃഖേഷു സമഃ സങ്ഗവിവര്ജിതഃ ॥ (12:18)

തുല്യനിന്ദാസ്തുതിര്മൌനീ സന്തുഷ്ടോ യേന കേനചിത് ।

അനികേതഃ സ്ഥിരമതിര്ഭക്തിമാന്മേ പ്രിയോ നരഃ ॥ (12:19)

ശത്രുമിത്രുലയന്ദുനു, മാനാവ മാനമുലയന്ദുനു, ശീതോഷ്ണ സുഖ ദുഃഖാദുലയന്ദുനു സമബുദ്ധി കലിഗി, സങ്ഗരഹിതുഡൈ, നിത്യ സന്തുഷ്ടുഡൈ, ചലിഞ്ചനി മനസ്സു കലവാഡൈ, നായന്ദു ഭക്തി പ്രപത്തുലു ചൂപു മാനവുഡു നാകു പ്രീതിപാത്രുഡു.

071 ॥ ഇദം ശരീരം കൌന്തേയ ക്ഷേത്രമിത്യഭിധീയതേ ।

ഏതദ്യോ വേത്തി തം പ്രാഹുഃ ക്ഷേത്രജ്ഞ ഇതി തദ്വിദഃ ॥ (13:02)

അര്ജുനാ! ദേഹമു ക്ഷേത്രമനിയൂ, ദേഹമുനെരിഗിനവാഡു ക്ഷേത്രജ്ഞുഡനിയൂ പെദ്ദലു ചെപ്പുദുരു.

072 ॥ അധ്യാത്മജ്ഞാനനിത്യത്വം തത്ത്വജ്ഞാനാര്ഥദര്ശനമ് ।

ഏതജ്ജ്ഞാനമിതി പ്രോക്തമജ്ഞാനം യദതോന്യഥാ ॥ (13:12)

ആത്മ ജ്ഞാനമുനന്ദു മനസ്സു ലഗ്നമു ചേയുട, മൌക്ഷപ്രാപ്തി യന്ദു ദൃഷ്ടി കലിഗിയുണ്ഡുട ജ്ഞാന മാര്ഗമുലനൈയൂ, വാനികി ഇതരമുലൈനവി അജ്ഞാനമുലനിയൂ ചെപ്പബഡുനു.

073 ॥ കാര്യകാരണകര്തൃത്വേ ഹേതുഃ പ്രകൃതിരുച്യതേ ।

പുരുഷഃ സുഖദുഃഖാനാം ഭോക്തൃത്വേ ഹേതുരുച്യതേ ॥ (13:21)

പ്രകൃതിനി "മായ" യനി യന്ദുരു. അദി ശരീര സുഖദുഃഖാദുലനു തെലിയജേയുനു. ക്ഷേത്രജ്ഞുഡു ആ സുഖ ദുഃഖമുലനു അനുഭവിഞ്ചുചുണ്ഡുനു.

074 ॥ സമം സര്വേഷു ഭൂതേഷു തിഷ്ഠന്തം പരമേശ്വരമ് ।

വിനശ്യത്സ്വവിനശ്യന്തം യഃ പശ്യതി സ പശ്യതി ॥ (13:28)

ശരീരമു നശിഞ്ചിനനൂ താനു സശിമ്പക യെവഡു സമസ്ത ഭൂതമുലന്ദുന്ന പരമേശ്വരുനി ചൂചുനോ വാഡേ യെരിഗിനവാഡു.

075 ॥ അനാദിത്വാന്നിര്ഗുണത്വാത്പരമാത്മായമവ്യയഃ ।

ശരീരസ്ഥോപി കൌന്തേയ ന കരോതി ന ലിപ്യതേ ॥ (13:32)

അര്ജുനാ! ഗുണ നാശന രഹിതുഡൈനവാഡു പരമാത്മ. അട്ടി പരമാത്മ ദേഹാന്ത ര്ഗതുഡയ്യുനൂ കര്മല നാചരിഞ്ചുവാഡു കാഡു.

076 ॥ യഥാ പ്രകാശയത്യേകഃ കൃത്സ്നം ലോകമിമം രവിഃ ।

ക്ഷേത്രം ക്ഷേത്രീ തഥാ കൃത്സ്നം പ്രകാശയതി ഭാരത ॥ (13:34)

പാര്ഥാ! സൂര്യുഡൊക്കഡേ യെല്ല ജഗത്തുലനൂ ഏ വിധമുഗാ പ്രകാശിമ്പജേയുചുന്നാഡോ ആ വിധമുഗനേ ക്ഷേത്രജ്ഞുഡു യെല്ല ദേഹമുലനൂ പ്രകാശിമ്പജേയുചുന്നാഡു.

ഇദി ഉപനിഷത്തുല സാരാംശമൈന ഗീതാശാസ്ത്രമന്ദു ശ്രീകൃഷ്ണുഡു അര്ജുനുനകുപ ദേശിഞ്ചിന വിഭൂതി യോഗമു, വിശ്വരൂപ സന്ദര്ശന യോഗമു, ഭക്തി യോഗമു, ക്ഷേത്ര ക്ഷേത്രജ്ഞ വിഭാഗ യോഗമുലു സമാപ്തമു.

---

077 ॥ പരം ഭൂയഃ പ്രവക്ഷ്യാമി ജ്ഞാനാനാം ജ്ഞാനമുത്തമമ് ।

യജ്ജ്ഞാത്വാ മുനയഃ സര്വേ പരാം സിദ്ധിമിതോ ഗതാഃ ॥ (14:01)

ജ്ഞാനാര്ജനമുന മഹനീയുലൈന ഋഷീശ്വരുലു മോക്ഷ്മുനു പൊന്ദിരി. അട്ടി മഹത്തരമൈന ജ്ഞാനമുനു നീകു ഉപദേശിഞ്ചുചുന്നാനു.

078 ॥ സര്വയോനിഷു കൌന്തേയ മൂര്തയഃ സമ്ഭവന്തി യാഃ ।

താസാം ബ്രഹ്മ മഹദ്യോനിരഹം ബീജപ്രദഃ പിതാ ॥ (14:04)

അര്ജുനാ! പ്രപഞ്ചമുന ജന്മിഞ്ചു എല്ല ചരാചര സമൂഹമുലകു പ്രകൃതി തല്ലി വന്ടിദി. നേനു തണ്ഡ്രി വന്ടിവാഡനു.

079 ॥ തത്ര സത്ത്വം നിര്മലത്വാത്പ്രകാശകമനാമയമ് ।

സുഖസങ്ഗേന ബധ്നാതി ജ്ഞാനസങ്ഗേന ചാനഘ ॥ (14:06)

അര്ജുനാ! ത്രിഗുണമുലലോ സത്ത്വഗുണമു നിര്മലമഗുടന്ജേസി സുഖ ജ്ഞാനാഭി ലാഷലചേത ആത്മനു ദേഹമുനന്ദു ബന്ധിഞ്ചുചുന്നദി.

080 ॥ രജോ രാഗാത്മകം വിദ്ധി തൃഷ്ണാസങ്ഗസമുദ്ഭവമ് ।

തന്നിബധ്നാതി കൌന്തേയ കര്മസങ്ഗേന ദേഹിനമ് ॥ (14:07)

ഓ കൌന്തേയാ! രജോഗുണമു കോരികലയന്ദു അഭിമാനമൂ, അനുരാഗമൂ പുട്ടിഞ്ചി ആത്മനു ബന്ധിഞ്ചുചുന്നദി.

081 ॥ തമസ്ത്വജ്ഞാനജം വിദ്ധി മോഹനം സര്വദേഹിനാമ് ।

പ്രമാദാലസ്യനിദ്രാഭിസ്തന്നിബധ്നാതി ഭാരത ॥ (14:08)

അര്ജുനാ! അജ്ഞാനമുവലന പുട്ടുനദി തമോഗുണമു. അദി സര്വ പ്രാണുലനൂ മോഹിമ്പജേയുനദി. ആ ഗുണമു മനുജുനി ആലസ്യമുതോനൂ, അജാഗ്രത്തതോനൂ, നിദ്ര തോനൂ ബദ്ധുനി ചേയുനു.

082 ॥ മാനാപമാനയോസ്തുല്യസ്തുല്യോ മിത്രാരിപക്ഷയോഃ ।

സര്വാരമ്ഭപരിത്യാഗീ ഗുണാതീതഃ സ ഉച്യതേ ॥ (14:25)

മാനാവ മാനമുലയന്ദു, ശത്രുമിത്രുലയന്ദു സമമൈന മനസ്സു ഗലവാനിനി ത്രിഗുണാതീതുഡന്ദുരു.

083 ॥ ഊര്ധ്വമൂലമധഃശാഖമശ്വത്ഥം പ്രാഹുരവ്യയമ് ।

ഛന്ദാംസി യസ്യ പര്ണാനി യസ്തം വേദ സ വേദവിത് ॥ (15:01)

ബ്രഹ്മമേ മൂലമുഗാ, നികൃഷ്ണമൈന അഹങ്കാരമു കൊമ്മലുഗാഗല അശ്വത്ഥ വൃക്ഷമു അനാദി അയിനദി. അട്ടി സംസാര വൃക്ഷ്മുനകു വേദമുലു ആകുലുവന്ടിവി. അട്ടി ദാനി നെരിങ്ഗിനവാഡേ വേദാര്ഥ സാര മെരിങ്ഗിനവാഡു.

084 ॥ ന തദ്ഭാസയതേ സൂര്യോ ന ശശാങ്കോ ന പാവകഃ ।

യദ്ഗത്വാ ന നിവര്തന്തേ തദ്ധാമ പരമം മമ ॥ (15:06)

പുനരാവൃത്തി രഹിതമൈന മോക്ഷപഥമു, സൂര്യ ചന്ദ്രാഗ്നുല പ്രകാശമുന കതീതമൈ, നാ ഉത്തമ പഥമൈ യുന്നദി.

085 ॥ അഹം വൈശ്വാനരോ ഭൂത്വാ പ്രാണിനാം ദേഹമാശ്രിതഃ ।

പ്രാണാപാനസമായുക്തഃ പചാമ്യന്നം ചതുര്വിധമ് ॥ (15:14)

ദേഹുലന്ദു ജഠരാഗ്നി സ്വരൂപുഡനൈ വാരു ഭുജിഞ്ചു ഭക്ഷ്യ, ഭോജ്യ, ചോഷ്യ, ലേഹ്യ പദാര്ഥമുല ജീര്ണമു ചേയുചുന്നാനു.

086 ॥ തേജഃ ക്ഷമാ ധൃതിഃ ശൌചമദ്രോഹോ നാതിമാനിതാ ।

ഭവന്തി സമ്പദം ദൈവീമഭിജാതസ്യ ഭാരത ॥ (16:03)

ദമ്ഭോ ദര്പോഭിമാനശ്ച ക്രോധഃ പാരുഷ്യമേവ ച ।

അജ്ഞാനം ചാഭിജാതസ്യ പാര്ഥ സമ്പദമാസുരീമ് ॥ (16:04)

പാര്ഥാ! സാഹസമു, ഓര്പു, ധൈര്യമു, ശുദ്ധി, ഇതരുല വഞ്ചിമ്പകുണ്ഡുട, കാവരമു ലേകയുണ്ഡുട, മൊദലഗു ഗുണമുലു ദൈവാംശ സമ്ഭൂതുലകുണ്ഡുനു. അട്ലേ, ദമ്ബമു, ഗര്വമു, അഭിമാനമു, ക്രോധമു, കഠിനപു മാടലാഡുട, അവിവേകമു മൊദലഗു ഗുണമുലു രാക്ഷസാംശ സമ്ഭൂതുലകുണ്ഡുനു.

087 ॥ ത്രിവിധം നരകസ്യേദം ദ്വാരം നാശനമാത്മനഃ ।

കാമഃ ക്രോധസ്തഥാ ലോഭസ്തസ്മാദേതത്ത്രയം ത്യജേത് ॥ (16:21)

കാമ, ക്രോധ, ലോഭമുലു ആത്മനു നാശനമു ചേയുനു. അവി നരക പ്രാപ്തികി ഹേതുവുലു കാവുന വാനിനി വദിലി വേയ വലയുനു.

088 ॥ യഃ ശാസ്ത്രവിധിമുത്സൃജ്യ വര്തതേ കാമകാരതഃ ।

ന സ സിദ്ധിമവാപ്നോതി ന സുഖം ന പരാം ഗതിമ് ॥ (16:23)

ശാസ്ത്ര വിഷയമുല നനുസരിമ്പക ഇച്ഛാ മാര്ഗമുന പ്രവര്തിഞ്ചുവാഡു സുഖ സിദ്ധുലനു പൊന്ദജാലഡു. പരമപദമു നന്ദജാലഡു.

089 ॥ ത്രിവിധാ ഭവതി ശ്രദ്ധാ ദേഹിനാം സാ സ്വഭാവജാ ।

സാത്ത്വികീ രാജസീ ചൈവ താമസീ ചേതി താം ശൃണു ॥ (17:02)

ജീവുലകു ഗല ശ്രദ്ധ പൂര്വ ജന്മ വാസനാ ബലമു വലന ലഭ്യമു. അദി രാജസമു, സാത്ത്വികമു, താമസമുലനി മൂഡു വിധമുലഗാ ഉന്നദി.

090 ॥ യജന്തേ സാത്ത്വികാ ദേവാന്യക്ഷരക്ഷാംസി രാജസാഃ ।

പ്രേതാന്ഭൂതഗണാംശ്ചാന്യേ യജന്തേ താമസാ ജനാഃ ॥ (17:04)

സത്ത്വഗുണുലു ദേവതലനു, രജോഗുണുലു യക്ഷ രാക്ഷസുലനു, തമോഗുണുലു ഭൂത പ്രേത ഗണമ്ബുലനു ശ്രദ്ധാ ഭക്തുലതോ പൂജിഞ്ചുദുരു.

091 ॥ അനുദ്വേഗകരം വാക്യം സത്യം പ്രിയഹിതം ച യത് ।

സ്വാധ്യായാഭ്യസനം ചൈവ വാങ്മയം തപ ഉച്യതേ ॥ (17:15)

ഇതരുല മനസ്സുല നൊപ്പിമ്പനിദിയൂ, പ്രിയമൂ, ഹിതമുലതോ കൂഡിന സത്യ ഭാഷണമൂ, വേദാധ്യന മൊനര്ചുട വാചക തപസ്സനി ചെപ്പബഡുനു.

092 ॥ കാമ്യാനാം കര്മണാം ന്യാസം സന്ന്യാസം കവയോ വിദുഃ ।

സര്വകര്മഫലത്യാഗം പ്രാഹുസ്ത്യാഗം വിചക്ഷണാഃ ॥ (18:02)

ജ്യോതിഷ്ഠോമാദി കര്മല നാചരിമ്പകുണ്ഡുട സന്യാസമനിയൂ, കര്മഫലമു

യീശ്വരാര്പണ മൊനര്ചുട ത്യാഗമനിയൂ പെദ്ദലു ചെപ്പുദുരു.

093 ॥ അനിഷ്ടമിഷ്ടം മിശ്രം ച ത്രിവിധം കര്മണഃ ഫലമ് ।

ഭവത്യത്യാഗിനാം പ്രേത്യ ന തു സന്ന്യാസിനാം ക്വചിത് ॥ (18:12)

കര്മഫലമുലു പ്രിയമുലൂ, അപ്രിയമുലൂ, പ്രിയാതിപ്രിയമുലൂ അനി മൂഡു വിധമുലു. കര്മഫലമുനലു കോരിനവാരു ജന്മാന്തരമന്ദു ആ ഫലമുലനു പൊന്ദുചുന്നാരു. കോരനിവാരു ആ ഫലമുലനു ജന്മാന്തരമുന പൊന്ദജാല കുന്നാരു.

094 ॥ പ്രവൃത്തിം ച നിവൃത്തിം ച കാര്യാകാര്യേ ഭയാഭയേ ।

ബന്ധം മോക്ഷം ച യാ വേത്തി ബുദ്ധിഃ സാ പാര്ഥ സാത്ത്വികീ ॥ (18:30)

അര്ജുനാ! കര്മ മോക്ഷ മാര്ഗമുല, കര്തവ്യ ഭയാഭയമുല, ബന്ധ മോക്ഷമുല ഏ ജ്ഞാനമെരുഗുചുന്നദോ അദി സത്ത്വഗുണ സമുദ്ഭവമനി എരുഗുമു.

095 ॥ ഈശ്വരഃ സര്വഭൂതാനാം ഹൃദ്ദേശേര്ജുന തിഷ്ഠതി ।

ഭ്രാമയംസര്വഭൂതാനി യന്ത്രാരൂഢാനി മായയാ ॥ (18:61)

ഈശ്വരുഡു യെല്ല ഭൂതമുലകു നിയാമകുഡൈ, പ്രാണുല ഹൃദയമന്ദുന്നവാഡൈ, ജന്ത്രഗാഡു ബൊമ്മലനാഡിഞ്ചു രീതിഗാ പ്രാണുല ഭ്രമിമ്പജേയുചുന്നാഡു.

096 ॥ സര്വധര്മാമ്പരിത്യജ്യ മാമേകം ശരണം വ്രജ ।

അഹം ത്വാം സര്വപാപേഭ്യോ മോക്ഷ്യയിഷ്യാമി മാ ശുചഃ ॥ (18:66)

സമസ്ത കര്മലനു നാകര്പിഞ്ചി, നന്നേ ശരണു ബൊന്ദിന, എല്ല പാപമുലനുണ്ഡി നിന്നു വിമുക്തുനി ഗാവിന്തുനു. നീവു ചിന്തിമ്പകുമു.

097 ॥ യ ഇദം പരമം ഗുഹ്യം മദ്ഭക്തേഷ്വഭിധാസ്യതി ।

ഭക്തിം മയി പരാം കൃത്വാ മാമേവൈഷ്യത്യസംശയഃ ॥ (18:68)

എവഡു പരമോത്കൃഷ്ടമൈന, പരമ രഹസ്യമൈന യീ ഗീതാശാസ്ത്രമുനു നാ ഭക്തുല കുപദേശമു ചേയുചുന്നാഡോ, വാഡു മോക്ഷമുന കര്ഹുഡു.

098 ॥ കച്ചിദേതച്ഛ്രുതം പാര്ഥ ത്വയൈകാഗ്രേണ ചേതസാ ।

കച്ചിദജ്ഞാനസമ്മോഹഃ പ്രനഷ്ടസ്തേ ധനഞ്ജയ ॥ (18:72)

ധനന്ജയാ! പരമ ഗോപ്യമൈന യീ ഗീതാ ശാസ്ത്രമുനു ചക്കഗാ വിന്ടിവാ? നീ യജ്ഞാന ജനിതമൈന അവിവേകമു നശിഞ്ചിനദാ?

കൃഷ്ണാ!

099 ॥ നഷ്ടോ മോഹഃ സ്മൃതിര്ലബ്ധാ ത്വത്പ്രസാദാന്മയാച്യുത ।

സ്ഥിതോസ്മി ഗതസന്ദേഹഃ കരിഷ്യേ വചനം തവ ॥ (18:73)

അച്യുതാ! നാ അവിവേകമു നീ ദയ വലന തൊലഗെനു. നാകു സുജ്ഞാനമു ലഭിഞ്ചിനദി. നാകു സന്ദേഹമുലന്നിയൂ തൊലഗിനവി. നീ ആജ്ഞനു ശിരസാവഹിഞ്ചെദനു.

100 ॥ യത്ര യോഗേശ്വരഃ കൃഷ്ണോ യത്ര പാര്ഥോ ധനുര്ധരഃ ।

തത്ര ശ്രീര്വിജയോ ഭൂതിര്ധ്രുവാ നീതിര്മതിര്മമ ॥ (18:78)

യോഗീശ്വരുഡഗു ശ്രീകൃഷ്ണുഡു, ധനുര്ധാരിയഗു അര്ജുനുഡു യെചടനുന്ദുരോ അചട സമ്പദ, വിജയമു, ഐശ്വര്യമു, സ്ഥിരമഗു നീതിയുണ്ഡുനു.

ഗീതാശാസ്ത്രമിദം പുണ്യം യഃ പഠേത് പ്രയതഃ പുമാന് ।

വിഷ്ണൊഃ പദമവാപ്നോതി ഭയ ശോകാദി വര്ജിതഃ ॥

ഗീതാശാസ്ത്രമുനു എവരു പഠിന്തുരോ വാരു ഭയ ശോകാദി വര്ജിതുലൈ വിഷ്ണു സായുജ്യമുനു പൊന്ദുദുരു.

ഇദി ഉപനിഷത്തുല സാരാംശമൈന ഗീതാശാസ്ത്രമന്ദു ശ്രീകൃഷ്ണുഡു അര്ജുനുനകുപദേശിഞ്ചിന ഗുണത്രയ വിഭാഗ, പുരുഷോത്തമ പ്രാപ്തി, ദേവാസുര സമ്പദ്വിഭാഗ, ശ്രദ്ധാത്രയ വിഭാഗ, മോക്ഷസന്യാസ യോഗമുലു സര്വമൂ സമാപ്തമു.

ഓം സര്വേജനാഃ സുഖിനോ ഭവന്തു

സമസ്ത സന്മഗലാനി ഭവന്തു

അസതോമാ സദ്ഗമയ

തമസോമാ ജ്യോതിര്ഗമയ

മൃത്യോര്മാ അമൃതങ്ഗമയ

ഓം ശാന്തിഃ ശാന്തിഃ ശാന്തിഃ