ഗണേശ കവചമ്

ഗണേശ കവചമ്

ശ്ലോക 1

ഏഷോതി ചപലോ ദൈത്യാന് ബാല്യേപി നാശയത്യഹോ ।

അഗ്രേ കിം കര്മ കര്തേതി ന ജാനേ മുനിസത്തമ

ശ്ലോക 2

ദൈത്യാ നാനാവിധാ ദുഷ്ടാസ്സാധു ദേവദ്രുമഃ ഖലാഃ ।

അതോസ്യ കണ്ഠേ കിഞ്ചിത്ത്യം രക്ഷാം സമ്ബദ്ധുമര്ഹസി

॥ 1 ॥

ശ്ലോക 3

ധ്യായേത് സിംഹഗതം വിനായകമമും ദിഗ്ബാഹു മാദ്യേ യുഗേ

ത്രേതായാം തു മയൂര വാഹനമമും ഷഡ്ബാഹുകം സിദ്ധിദമ് । ഈ

ദ്വാപരേതു ഗജാനനം യുഗഭുജം രക്താങ്ഗരാഗം വിഭും തുര്യേ

തു ദ്വിഭുജം സിതാങ്ഗരുചിരം സര്വാര്ഥദം സര്വദാ

॥ 2 ॥

ശ്ലോക 4

വിനായക ശ്ശിഖാമ്പാതു പരമാത്മാ പരാത്പരഃ ।

അതിസുന്ദര കായസ്തു മസ്തകം സുമഹോത്കടഃ

॥ 3 ॥

ശ്ലോക 5

ലലാടം കശ്യപഃ പാതു ഭ്രൂയുഗം തു മഹോദരഃ ।

നയനേ ബാലചന്ദ്രസ്തു ഗജാസ്യസ്ത്യോഷ്ഠ പല്ലവൌ

॥ 4 ॥

ശ്ലോക 6

ജിഹ്വാം പാതു ഗജക്രീഡശ്ചുബുകം ഗിരിജാസുതഃ ।

വാചം വിനായകഃ പാതു ദന്താന്​ രക്ഷതു ദുര്മുഖഃ

॥ 5 ॥

ശ്ലോക 7

ശ്രവണൌ പാശപാണിസ്തു നാസികാം ചിന്തിതാര്ഥദഃ ।

ഗണേശസ്തു മുഖം പാതു കണ്ഠം പാതു ഗണാധിപഃ

॥ 6 ॥

ശ്ലോക 8

സ്കന്ധൌ പാതു ഗജസ്കന്ധഃ സ്തനേ വിഘ്നവിനാശനഃ ।

ഹൃദയം ഗണനാഥസ്തു ഹേരമ്ബോ ജഠരം മഹാന്

॥ 7 ॥

ശ്ലോക 9

ധരാധരഃ പാതു പാര്ശ്വൌ പൃഷ്ഠം വിഘ്നഹരശ്ശുഭഃ ।

ലിങ്ഗം ഗുഹ്യം സദാ പാതു വക്രതുണ്ഡോ മഹാബലഃ

॥ 8 ॥

ശ്ലോക 10

ഗജക്രീഡോ ജാനു ജങ്ഘോ ഊരൂ മങ്ഗലകീര്തിമാന് ।

ഏകദന്തോ മഹാബുദ്ധിഃ പാദൌ ഗുല്ഫൌ സദാവതു

॥ 9 ॥

ശ്ലോക 11

ക്ഷിപ്ര പ്രസാദനോ ബാഹു പാണീ ആശാപ്രപൂരകഃ ।

അങ്ഗുലീശ്ച നഖാന് പാതു പദ്മഹസ്തോ രിനാശനഃ

॥ 10 ॥

ശ്ലോക 12

സര്വാങ്ഗാനി മയൂരേശോ വിശ്വവ്യാപീ സദാവതു ।

അനുക്തമപി യത് സ്ഥാനം ധൂമകേതുഃ സദാവതു

॥ 11 ॥

ശ്ലോക 13

ആമോദസ്ത്വഗ്രതഃ പാതു പ്രമോദഃ പൃഷ്ഠതോവതു ।

പ്രാച്യാം രക്ഷതു ബുദ്ധീശ ആഗ്നേയ്യാം സിദ്ധിദായകഃ

॥ 12 ॥

ശ്ലോക 14

ദക്ഷിണസ്യാമുമാപുത്രോ നൈഋത്യാം തു ഗണേശ്വരഃ ।

പ്രതീച്യാം വിഘ്നഹര്താ വ്യാദ്വായവ്യാം ഗജകര്ണകഃ

॥ 13 ॥

ശ്ലോക 15

കൌബേര്യാം നിധിപഃ പായാദീശാന്യാവിശനന്ദനഃ ।

ദിവാവ്യാദേകദന്ത സ്തു രാത്രൌ സന്ധ്യാസു യഃവിഘ്നഹൃത്

॥ 14 ॥

ശ്ലോക 16

രാക്ഷസാസുര ബേതാല ഗ്രഹ ഭൂത പിശാചതഃ ।

പാശാങ്കുശധരഃ പാതു രജസ്സത്ത്വതമസ്സ്മൃതീഃ

॥ 15 ॥

ശ്ലോക 17

ജ്ഞാനം ധര്മം ച ലക്ഷ്മീ ച ലജ്ജാം കീര്തിം തഥാ കുലമ് । ഈ

വപുര്ധനം ച ധാന്യം ച ഗൃഹം ദാരാസ്സുതാന്സഖീന്

॥ 16 ॥

ശ്ലോക 18

സര്വായുധ ധരഃ പൌത്രാന് മയൂരേശോ വതാത് സദാ ।

കപിലോ ജാനുകം പാതു ഗജാശ്വാന് വികടോവതു

॥ 17 ॥

ശ്ലോക 19

ഭൂര്ജപത്രേ ലിഖിത്വേദം യഃ കണ്ഠേ ധാരയേത് സുധീഃ ।

ന ഭയം ജായതേ തസ്യ യക്ഷ രക്ഷഃ പിശാചതഃ

॥ 18 ॥

ശ്ലോക 20

ത്രിസന്ധ്യം ജപതേ യസ്തു വജ്രസാര തനുര്ഭവേത് ।

യാത്രാകാലേ പഠേദ്യസ്തു നിര്വിഘ്നേന ഫലം ലഭേത്

॥ 19 ॥

ശ്ലോക 21

യുദ്ധകാലേ പഠേദ്യസ്തു വിജയം ചാപ്നുയാദ്ധ്രുവമ് ।

മാരണോച്ചാടനാകര്ഷ സ്തമ്ഭ മോഹന കര്മണി

॥ 20 ॥

ശ്ലോക 22

സപ്തവാരം ജപേദേതദ്ദനാനാമേകവിംശതിഃ ।

തത്തത്ഫലമവാപ്നോതി സാധകോ നാത്ര സംശയഃ

॥ 21 ॥

ശ്ലോക 23

ഏകവിംശതിവാരം ച പഠേത്താവദ്ദിനാനി യഃ ।

കാരാഗൃഹഗതം സദ്യോ രാജ്ഞാവധ്യം ച മോചയോത്

॥ 22 ॥

ശ്ലോക 24

രാജദര്ശന വേലായാം പഠേദേതത് ത്രിവാരതഃ ।

സ രാജാനം വശം നീത്വാ പ്രകൃതീശ്ച സഭാം ജയേത്

॥ 23 ॥

ശ്ലോക 25

ഇദം ഗണേശകവചം കശ്യപേന സവിരിതമ് ।

മുദ്ഗലായ ച തേ നാഥ മാണ്ഡവ്യായ മഹര്ഷയേ

॥ 24 ॥

ശ്ലോക 26

മഹ്യം സ പ്രാഹ കൃപയാ കവചം സര്വ സിദ്ധിദമ് ।

ന ദേയം ഭക്തിഹീനായ ദേയം ശ്രദ്ധാവതേ ശുഭമ്

॥ 25 ॥

ശ്ലോക 27

അനേനാസ്യ കൃതാ രക്ഷാ ന ബാധാസ്യ ഭവേത് വ്യാചിത് ।

രാക്ഷസാസുര ബേതാല ദൈത്യ ദാനവ സമ്ഭവാഃ

॥ 26 ॥

ശ്ലോക 28

॥ ഇതി ശ്രീ ഗണേശപുരാണേ ശ്രീ ഗണേശ കവചം സമ്പൂര്ണമ് ॥