Shri Hanuman
Jai Hanuman Gyaan Gun Sagar
Shri Hanuman
Jai Hanuman Gyaan Gun Sagar
ਸ਼੍ਲੋਕ 1
॥ ਦੋਹਾ ॥
ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੁ ਚਰਨ ਸਰੋਜ ਰਜ,
ਨਿਜ ਮਨੁ ਮੁਕੁਰ ਸੁਧਾਰਿ।
ਬਰਨਉਂ ਰਘੁਬਰ ਵਿਮਲ ਜਸੁ,
ਜੋ ਦਾਯਕੁ ਫਲ ਚਾਰਿ॥
ਬੁਦ੍ਧਿਹੀਨ ਤਨੁ ਜਾਨਿਕੈ,
ਸੁਮਿਰੌਂ ਪਵਨ-ਕੁਮਾਰ।
ਬਲ ਬੁਦ੍ਧਿ ਵਿਦ੍ਯਾ ਦੇਹੁ ਮੋਹਿਂ,
ਹਰਹੁ ਕਲੇਸ਼ ਵਿਕਾਰ॥
॥ ਚੌਪਾਈ ॥
ਜਯ ਹਨੁਮਾਨ ਜ੍ਞਾਨ ਗੁਣ ਸਾਗਰ।
ਜਯ ਕਪੀਸ ਤਿਹੁਁ ਲੋਕ ਉਜਾਗਰ॥
ਰਾਮ ਦੂਤ ਅਤੁਲਿਤ ਬਲ ਧਾਮਾ।
ਅਂਜਨਿ-ਪੁਤ੍ਰ ਪਵਨਸੁਤ ਨਾਮਾ॥
ਮਹਾਵੀਰ ਵਿਕ੍ਰਮ ਬਜਰਂਗੀ।
ਕੁਮਤਿ ਨਿਵਾਰ ਸੁਮਤਿ ਕੇ ਸਂਗੀ॥
ਕਂਚਨ ਬਰਨ ਬਿਰਾਜ ਸੁਵੇਸਾ।
ਕਾਨਨ ਕੁਣ੍ਡਲ ਕੁਂਚਿਤ ਕੇਸਾ॥
ਹਾਥ ਵਜ੍ਰ ਔ ਧ੍ਵਜਾ ਬਿਰਾਜੈ।
ਕਾਁਧੇ ਮੂਁਜ ਜਨੇਊ ਸਾਜੈ॥
ਸ਼ਂਕਰ ਸੁਵਨ ਕੇਸਰੀਨਨ੍ਦਨ।
ਤੇਜ ਪ੍ਰਤਾਪ ਮਹਾ ਜਗ ਵਨ੍ਦਨ॥
ਵਿਦ੍ਯਾਵਾਨ ਗੁਣੀ ਅਤਿ ਚਾਤੁਰ।
ਰਾਮ ਕਾਜ ਕਰਿਬੇ ਕੋ ਆਤੁਰ॥
ਪ੍ਰਭੁ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸੁਨਿਬੇ ਕੋ ਰਸਿਯਾ।
ਰਾਮ ਲਖਨ ਸੀਤਾ ਮਨ ਬਸਿਯਾ॥
ਸੂਕ੍ष੍ਮ ਰੁਪ ਧਰਿ ਸਿਯਹਿਂ ਦਿਖਾਵਾ।
ਵਿਕਟ ਰੁਪ ਧਰਿ ਲਂਕ ਜਰਾਵਾ॥
ਭੀਮ ਰੁਪ ਧਰਿ ਅਸੁਰ ਸਂਹਾਰੇ।
ਰਾਮਚਨ੍ਦ੍ਰ ਕੇ ਕਾਜ ਸਂਵਾਰੇ॥
ਲਾਯ ਸਜੀਵਨ ਲਖਨ ਜਿਯਾਯੇ।
ਸ਼੍ਰੀਰਘੁਵੀਰ ਹਰषਿ ਉਰ ਲਾਯੇ॥
ਰਘੁਪਤਿ ਕੀਨ੍ਹੀ ਬਹੁਤ ਬਡ़ਾਈ।
ਤੁਮ ਮਮ ਪ੍ਰਿਯ ਭਰਤਹਿ ਸਮ ਭਾਈ॥
ਸਹਸ ਬਦਨ ਤੁਮ੍ਹਰੋ ਯਸ਼ ਗਾਵੈਂ।
ਅਸ ਕਹਿ ਸ਼੍ਰੀ ਪਤਿ ਕਂਠ ਲਗਾਵੈਂ॥
ਸਨਕਾਦਿਕ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿ ਮੁਨੀਸਾ।
ਨਾਰਦ ਸਾਰਦ ਸਹਿਤ ਅਹੀਸਾ॥
ਜਮ ਕੁਬੇਰ ਦਿਕਪਾਲ ਜਹਾਂ ਤੇ।
ਕਵਿ ਕੋਬਿਦ ਕਹਿ ਸਕੇ ਕਹਾਂ ਤੇ॥
ਤੁਮ ਉਪਕਾਰ ਸੁਗ੍ਰੀਵਹਿਂ ਕੀਨ੍ਹਾ।
ਰਾਮ ਮਿਲਾਯ ਰਾਜ ਪਦ ਦੀਨ੍ਹਾ॥
ਤੁਮ੍ਹਰੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰ ਵਿਭੀषਨ ਮਾਨਾ।
ਲਂਕੇਸ਼੍ਵਰ ਭਯੇ ਸਬ ਜਗ ਜਾਨਾ॥
ਜੁਗ ਸਹਸ੍ਰ ਯੋਜਨ ਪਰ ਭਾਨੂ।
ਲੀਲ੍ਯੋ ਤਾਹਿ ਮਧੁਰ ਫ़ਲ ਜਾਨੂ॥
ਪ੍ਰਭੁ ਮੁਦ੍ਰਿਕਾ ਮੇਲਿ ਮੁਖ ਮਾਹੀਂ।
ਜਲਧਿ ਲਾਂਘਿ ਗਏ ਅਚਰਜ ਨਾਹੀਂ॥
ਦੁਰ੍ਗਮ ਕਾਜ ਜਗਤ ਕੇ ਜੇਤੇ।
ਸੁਗਮ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਤੁਮ੍ਹਰੇ ਤੇਤੇ॥
ਰਾਮ ਦੁਆਰੇ ਤੁਮ ਰਖਵਾਰੇ।
ਹੋਤ ਨ ਆਜ੍ਞਾ ਬਿਨੁ ਪੈਸਾਰੇ॥
ਸਬ ਸੁਖ ਲਹੈ ਤੁਮ੍ਹਾਰੀ ਸਰਨਾ।
ਤੁਮ ਰਕ੍षਕ ਕਾਹੂ ਕੋ ਡਰਨਾ॥
ਆਪਨ ਤੇਜ ਸਮ੍ਹਾਰੋ ਆਪੈ।
ਤੀਨੋਂ ਲੋਕ ਹਾਂਕ ਤੇਂ ਕਾਂਪੈ॥
ਭੂਤ ਪਿਸ਼ਾਚ ਨਿਕਟ ਨਹਿਂ ਆਵੈ।
ਮਹਾਵੀਰ ਜਬ ਨਾਮ ਸੁਨਾਵੈ॥
ਨਾਸੈ ਰੋਗ ਹਰੈ ਸਬ ਪੀਰਾ।
ਜਪਤ ਨਿਰਂਤਰ ਹਨੁਮਤ ਬੀਰਾ॥
ਸਂਕਟ ਤੇ ਹਨੁਮਾਨ ਛੁਡ़ਾਵੈ।
ਮਨ ਕ੍ਰਮ ਵਚਨ ਧ੍ਯਾਨ ਜੋ ਲਾਵੈ॥
ਸਬ ਪਰ ਰਾਮ ਤਪਸ੍ਵੀ ਰਾਜਾ।
ਤਿਨ ਕੇ ਕਾਜ ਸਕਲ ਤੁਮ ਸਾਜਾ॥
ਔਰ ਮਨੋਰਥ ਜੋ ਕੋਈ ਲਾਵੈ।
ਸੋਇ ਅਮਿਤ ਜੀਵਨ ਫ़ਲ ਪਾਵੈ॥
ਚਾਰੋਂ ਜੁਗ ਪਰਤਾਪ ਤੁਮ੍ਹਾਰਾ।
ਹੈ ਪਰਸਿਦ੍ਧ ਜਗਤ ਉਜਿਯਾਰਾ॥
ਸਾਧੁ ਸਨ੍ਤ ਕੇ ਤੁਮ ਰਖਵਾਰੇ।
ਅਸੁਰ ਨਿਕਨ੍ਦਨ ਰਾਮ ਦੁਲਾਰੇ॥
ਅष੍ਟ ਸਿਦ੍ਧਿ ਨਵਨਿਧਿ ਕੇ ਦਾਤਾ।
ਅਸ ਬਰ ਦੀਨ ਜਾਨਕੀ ਮਾਤਾ॥
ਰਾਮ ਰਸਾਯਨ ਤੁਮ੍ਹਰੇ ਪਾਸਾ।
ਸਦਾ ਰਹੋ ਰਘੁਪਤਿ ਕੇ ਦਾਸਾ॥
ਤੁਮ੍ਹਰੇ ਭਜਨ ਰਾਮ ਕੋ ਪਾਵੈ।
ਜਨਮ ਜਨਮ ਕੇ ਦੁਖ ਬਿਸਰਾਵੈ॥
ਅਨ੍ਤਕਾਲ ਰਘੁਬਰ ਪੁਰ ਜਾਈ।
ਜਹਾਁ ਜਨ੍ਮ ਹਰਿ-ਭਕ੍ਤ ਕਹਾਈ॥
ਔਰ ਦੇਵਤਾ ਚਿਤ੍ਤ ਨ ਧਰਈ।
ਹਨੁਮਤ ਸੇਈ ਸਰ੍ਵ ਸੁਖ ਕਰਈ॥
ਸਂਕਟ ਕਟੈ ਮਿਟੈ ਸਬ ਪੀਰਾ।
ਜੋ ਸੁਮਿਰੈ ਹਨੁਮਤ ਬਲਬੀਰਾ॥
ਜਯ ਜਯ ਜਯ ਹਨੁਮਾਨ ਗੋਸਾਈ।
ਕृਪਾ ਕਰਹੁ ਗੁਰੁਦੇਵ ਕੀ ਨਾਈ॥
ਜੋ ਸ਼ਤ ਬਾਰ ਪਾਠ ਕਰ ਕੋਈ।
ਛੂਟਹਿਂ ਬਂਦਿ ਮਹਾ ਸੁਖ ਹੋਈ॥
ਜੋ ਯਹ ਪਢ़ੈ ਹਨੁਮਾਨ ਚਾਲੀਸਾ।
ਹੋਯ ਸਿਦ੍ਧਿ ਸਾਖੀ ਗੌਰੀਸਾ॥
ਤੁਲਸੀਦਾਸ ਸਦਾ ਹਰਿ ਚੇਰਾ।
ਕੀਜੈ ਨਾਥ ਹृਦਯ ਮਹਁ ਡੇਰਾ॥
॥ ਦੋਹਾ ॥
ਪਵਨਤਨਯ ਸਂਕਟ ਹਰਨ,
ਮਂਗਲ ਮੂਰਤਿ ਰੁਪ।
ਰਾਮ ਲਖਨ ਸੀਤਾ ਸਹਿਤ,
ਹृਦਯ ਬਸਹੁ ਸੁਰ ਭੂਪ॥