Stotram - Sacred Scripture in malayalam

Shivananda Lahari

ശിവാനന്ദ ലഹരി

Shivananda Lahari

Stotram
Shiva
100 Verses
110%

ശിവാനന്ദ ലഹരി

ശ്ലോക 1

കലാഭ്യാം ചൂഡാലങ്കൃത-ശശികലാഭ്യാം നിജതപഃ-

-ഫലാഭ്യാം ഭക്തേഷു പ്രകടിത-ഫലാഭ്യാം ഭവതു മേ ।

ശിവാഭ്യാ-മസ്തോക-ത്രിഭുവന-ശിവാഭ്യാം ഹൃദി പുന-

-ര്ഭവാഭ്യാ-മാനന്ദ-സ്ഫുരദനുഭവാഭ്യാം നതിരിയമ്

ശ്ലോക 2

ഗലന്തീ ശമ്ഭോ ത്വച്ചരിത-സരിതഃ കില്ബിഷരജോ

ദലന്തീ ധീകുല്യാ-സരണിഷു പതന്തീ വിജയതാമ് ।

ദിശന്തീ സംസാര-ഭ്രമണ-പരിതാപോപശമനം

വസന്തീ മച്ചേതോഹ്രദഭുവി ശിവാനന്ദലഹരീ

॥ 1 ॥

ശ്ലോക 3

ത്രയീവേദ്യം ഹൃദ്യം ത്രിപുര-ഹരമാദ്യം ത്രിനയനം

ജടാഭാരോദാരം ചലദുരഗഹാരം മൃഗധരമ് ।

മഹാദേവം ദേവം മയി സദയഭാവം പശുപതിം

ചിദാലമ്ബം സാമ്ബം ശിവമതി-വിഡമ്ബം ഹൃദി ഭജേ

॥ 2 ॥

ശ്ലോക 4

സഹസ്രം വര്തന്തേ ജഗതി വിബുധാഃ ക്ഷുദ്രഫലദാ

ന മന്യേ സ്വപ്നേ വാ തദനുസരണം തത്കൃതഫലമ് ।

ഹരി-ബ്രഹ്മാദീനാ-മപി നികട-ഭാജാമസുലഭം

ചിരം യാചേ ശമ്ഭോ ശിവ തവ പദാമ്ഭോജ-ഭജനമ്

॥ 3 ॥

ശ്ലോക 5

സ്മൃതൌ ശാസ്ത്രേ വൈദ്യേ ശകുന-കവിതാ-ഗാനഫണിതൌ

പുരാണേ മന്ത്രേ വാ സ്തുതി-നടന-ഹാസ്യേഷ്വചതുരഃ ।

കഥം രാജ്ഞാം പ്രീതിര്ഭവതി മയി കോഽഹം പശുപതേ

പശും മാം സര്വജ്ഞ പ്രഥിത കൃപയാ പാലയ വിഭോ

॥ 4 ॥

ശ്ലോക 6

ഘടോ വാ മൃത്പിണ്ഡോ-ഽപ്യണുരപി ച ധൂമോഽഗ്നിരചലഃ

പടോ വാ തന്തുര്വാ പരിഹരതി കിം ഘോരശമനമ് ।

വൃഥാ കണ്ഠക്ഷോഭം വഹസി തരസാ തര്കവചസാ

പദാമ്ഭോജം ശമ്ഭോര്ഭജ പരമസൌഖ്യം വ്രജ സുധീഃ

॥ 5 ॥

ശ്ലോക 7

മനസ്തേ പാദാബ്ജേ നിവസതു വചഃ സ്തോത്രഫണിതൌ

കരൌ ചാഭ്യര്ചായാം ശ്രുതിരപി കഥാ കര്ണനവിധൌ ।

തവ ധ്യാനേ ബുദ്ധിര്നയനയുഗലം മൂര്തിവിഭവേ [ബുദ്ധിഃ നയനയുഗലം]

പര-ഗ്രന്ഥാന്കൈര്വാ പരമശിവ ജാനേ പരമതഃ

॥ 6 ॥

ശ്ലോക 8

യഥാ ബുദ്ധിഃ ശുക്തൌ രജതമിതി കാചാശ്മനി മണി- [മണിഃ ജലേ]

-ര്ജലേ പൈഷ്ടേ ക്ഷീരം ഭവതി മൃഗതൃഷ്ണാ-സു സലിലമ് ।

തഥാ ദേവഭ്രാന്ത്യാ ഭജതി ഭവദന്യം ജഡജനോ

മഹാദേവേശം ത്വാം മനസി ച ന മത്വാ പശുപതേ

॥ 7 ॥

ശ്ലോക 9

ഗഭീരേ കാസാരേ വിശതി വിജനേ ഘോരവിപിനേ

വിശാലേ ശൈലേ ച ഭ്രമതി കുസുമാര്ഥം ജഡമതിഃ ।

സമര്പ്യൈകം ചേതഃ സരസിജമു-മാനാഥ ഭവതേ

സുഖേ-നാവസ്ഥാതും ജന ഇഹ ന ജാനാതി കിമഹോ

॥ 8 ॥

ശ്ലോക 10

നരത്വം ദേവത്വം നഗവന-മൃഗത്വം മശകതാ

പശുത്വം കീടത്വം ഭവതു വിഹഗത്വാദി ജനനമ് ।

സദാ ത്വത്പാദാബ്ജ-സ്മരണ-പരമാനന്ദലഹരീ-

-വിഹാരാസക്തം ചേദ്ധൃദയമിഹ കിം തേന വപുഷാ

॥ 9 ॥

ശ്ലോക 11

വടുര്വാ ഗേഹീ വാ യതിരപി ജടീ വാ തദിതരോ

നരോ വാ യഃ കശ്ചിദ്ഭവതു ഭവ കിം തേന ഭവതി ।

യദീയം ഹൃത്പദ്മം യദി ഭവദധീനം പശുപതേ

തദീയസ്ത്വം ശമ്ഭോ ഭവസി ഭവഭാരം ച വഹസി

॥ 10 ॥

ശ്ലോക 12

ഗുഹായാം ഗേഹേ വാ ബഹിരപി വനേ വാഽദ്രിശിഖരേ

ജലേ വാ വഹ്നൌ വാ വസതു വസതേഃ കിം വദ ഫലമ് ।

സദാ യസ്യൈവാന്തഃ-കരണമപി ശമ്ഭോ തവ പദേ

സ്ഥിതം ചേദ്യോഗോഽസൌ സ ച പരമയോഗീ സ ച സുഖീ

॥ 11 ॥

ശ്ലോക 13

അസാരേ സംസാരേ നിജ-ഭജനദൂരേ ജഡധിയാ

ഭ്രമന്തം മാമന്ധം പരമകൃപയാ പാതുമുചിതമ് ।

മദന്യഃ കോ ദീനസ്തവ കൃപണ-രക്ഷാതിനിപുണ- [രക്ഷാതിനിപുണഃ ത്വദന്യഃ]

-സ്ത്വദന്യഃ കോ വാ മേ ത്രിജഗതി ശരണ്യഃ പശുപതേ

॥ 12 ॥

ശ്ലോക 14

പ്രഭുസ്ത്വം ദീനാനാം ഖലു പരമബന്ധുഃ പശുപതേ

പ്രമുഖ്യോഽഹം തേഷാമപി കിമുത ബന്ധുത്വമനയോഃ ।

ത്വയൈവ ക്ഷന്തവ്യാഃ ശിവ മദപരാധാശ്ച സകലാഃ

പ്രയത്നാ-ത്കര്തവ്യം മദവനമിയം ബന്ധുസരണിഃ

॥ 13 ॥

ശ്ലോക 15

ഉപേക്ഷാ നോ ചേത്കിം ന ഹരസി ഭവദ്ധ്യാന-വിമുഖാം

ദുരാശാ-ഭൂയിഷ്ഠാം വിധിലിപി-മശക്തോ യദി ഭവാന് ।

ശിരസ്തദ്വൈധാത്രം നനഖലു സുവൃത്തം പശുപതേ

കഥം വാ നിര്യത്നം കരനഖ-മുഖേനൈവ ലുലിതമ്

॥ 14 ॥

ശ്ലോക 16

വിരിഞ്ചി-ര്ദീര്ഘായു-ര്ഭവതു ഭവതാ തത്പരശിര- [തത്പരശിരഃ ചതുഷ്കം]

-ശ്ചതുഷ്കം സംരക്ഷ്യം സ ഖലു ഭുവി ദൈന്യം ലിഖിതവാന് ।

വിചാരഃ കോ വാ മാം വിശദ കൃപയാ പാതി ശിവ തേ

കടാക്ഷവ്യാപാരഃ സ്വയമപി ച ദീനാവനപരഃ

॥ 15 ॥

ശ്ലോക 17

ഫലാദ്വാ പുണ്യാനാം മയി കരുണയാ വാ ത്വയി വിഭോ

പ്രസന്നേഽപി സ്വാമിന് ഭവദമല-പാദാബ്ജ-യുഗലമ് ।

കഥം പശ്യേയം മാം സ്ഥഗയതി നമഃ സമ്ഭ്രമജുഷാം

നിലിമ്പാനാം ശ്രേണി-ര്നിജ-കനക-മാണിക്യ-മകുടൈഃ

॥ 16 ॥

ശ്ലോക 18

ത്വമേകോ ലോകാനാം പരമഫലദോ ദിവ്യപദവീം

വഹന്തസ്ത്വന്മൂലാം പുനരപി ഭജന്തേ ഹരിമുഖാഃ ।

കിയദ്വാ ദാക്ഷിണ്യം തവ ശിവ മദാശാ ച കിയതീ

കദാ വാ മദ്രക്ഷാം വഹസി കരുണാ-പൂരിതദൃശാ

॥ 17 ॥

ശ്ലോക 19

ദുരാശാ-ഭൂയിഷ്ഠേ ദുരധിപ-ഗൃഹദ്വാര-ഘടകേ

ദുരന്തേ സംസാരേ ദുരിതനിലയേ ദുഃഖജനകേ ।

മദായാസം കിം ന വ്യപനയസി കസ്യോപ-കൃതയേ

വദേയം പ്രീതിശ്ചേത്തവ ശിവ കൃതാര്ഥാഃ ഖലു വയമ്

॥ 18 ॥

ശ്ലോക 20

സദാ മോഹാടവ്യാം ചരതി യുവതീനാം കുചഗിരൌ

നടത്യാശാ-ശാഖാ-സ്വടതി ഝടിതി സ്വൈരമഭിതഃ ।

കപാലിന് ഭിക്ഷോ മേ ഹൃദയ-കപിമത്യന്ത-ചപലം

ദൃഢം ഭക്ത്യാ ബദ്ധ്വാ ശിവ ഭവദധീനം കുരു വിഭോ

॥ 19 ॥

ശ്ലോക 21

ധൃതി-സ്തമ്ഭാധാരാം ദൃഢ-ഗുണ-നിബദ്ധാം സഗമനാം

വിചിത്രാം പദ്മാഢ്യാം പ്രതിദിവസ-സന്മാര്ഗ-ഘടിതാമ് ।

സ്മരാരേ മച്ചേതഃ-സ്ഫുട-പടകുടീം പ്രാപ്യ വിശദാം

ജയ സ്വാമിന് ശക്ത്യാ സഹ ശിവ ഗണൈഃ സേവിത വിഭോ

॥ 20 ॥

ശ്ലോക 22

പ്രലോഭാദ്യൈരര്ഥാഹരണ-പരതന്ത്രോ ധനിഗൃഹേ [പ്രലോഭാദ്യൈഃ അര്ഥാഹരണ-പരതന്ത്രോ]

പ്രവേശോദ്യുക്തഃ സന് ഭ്രമതി ബഹുധാ തസ്കരപതേ ।

ഇമം ചേതശ്ചോരം കഥമിഹ സഹേ ശങ്കര വിഭോ

തവാധീനം കൃത്വാ മയി നിരപരാധേ കുരു കൃപാമ്

॥ 21 ॥

ശ്ലോക 23

കരോമി ത്വത്പൂജാം സപദി സുഖദോ മേ ഭവ വിഭോ

വിധിത്വം വിഷ്ണുത്വം ദിശസി ഖലു തസ്യാഃ ഫലമിതി ।

പുനശ്ച ത്വാം ദ്രഷ്ടും ദിവി ഭുവി വഹന്പക്ഷി-മൃഗതാ-

-മദൃഷ്ട്വാ തത്ഖേദം കഥമിഹ സഹേ ശങ്കര വിഭോ

॥ 22 ॥

ശ്ലോക 24

കദാ വാ കൈലാസേ കനകമണിസൌധേ സഹ ഗണൈ- [സഹ ഗണൈഃ വസന്]

-ര്വസന് ശമ്ഭോരഗ്രേ സ്ഫുട-ഘടിത-മൂര്ധാഞ്ജലിപുടഃ ।

വിഭോ സാമ്ബ സ്വാമി-ന്പരമശിവ പാഹീതി നിഗദ-

-ന്വിധാതൄണാം കല്പാന് ക്ഷണമിവ വിനേഷ്യാമി സുഖതഃ

॥ 23 ॥

ശ്ലോക 25

സ്തവൈ-ര്ബ്രഹ്മാദീനാം ജയജയ-വചോഭിര്നിയമിനാം

ഗണാനാം കേലീഭിര്മദകലമഹോക്ഷസ്യ കകുദി । [കേലീഭിഃ മദകല-മഹോക്ഷസ്യ]

സ്ഥിതം നീലഗ്രീവം ത്രിനയന-മുമാശ്ലിഷ്ട-വപുഷം

കദാ ത്വാം പശ്യേയം കരധൃത-മൃഗം ഖണ്ഡ-പരശുമ്

॥ 24 ॥

ശ്ലോക 26

കദാ വാ ത്വാം ദൃഷ്ട്വാ ഗിരിശ തവ ഭവ്യാങ്ഘ്രി യുഗലം

ഗൃഹീത്വാ ഹസ്താഭ്യാം ശിരസി നയനേ വക്ഷസി വഹന് ।

സമാ ശ്ലിഷ്യാ ഘ്രായ സ്ഫുട ജലജ ഗന്ധാന് പരിമലാ-

-നലാഭ്യാം ബ്രഹ്മാദ്യൈര്മുദമനുഭവിഷ്യാമി ഹൃദയേ

॥ 25 ॥

ശ്ലോക 27

॥ 26 ॥ [ബ്രഹ്മാദ്യൈഃ മുദ-മനുഭവിഷ്യാമി]

കരസ്ഥേ ഹേമാദ്രൌ ഗിരിശ നികടസ്ഥേ ധനപതൌ

ഗൃഹസ്ഥേ സ്വര്ഭൂജാ മര സുരഭി ചിന്താമണിഗണേ ।

ശിരഃസ്ഥേ ശീതാംശൌ ചരണയുഗലസ്ഥേഽഖിലശുഭേ

കമര്ഥം ദാസ്യേഽഹം ഭവതു ഭവദര്ഥം മമ മനഃ

ശ്ലോക 28

സാരൂപ്യം തവ പൂജനേ ശിവ മഹാദേവേതി സങ്കീര്തനേ

സാമീപ്യം ശിവഭക്തി-ധുര്യജനതാ-സാങ്ഗത്യ-സമ്ഭാഷണേ ॥

സാലോക്യം ച ചരാചരാത്മകതനുധ്യാനേ ഭവാനീപതേ

സായുജ്യം മമ സിദ്ധമത്ര ഭവതി സ്വാമിന് കൃതാര്ഥോഽസ്മ്യഹമ്

॥ 27 ॥

ശ്ലോക 29

ത്വത്പാദാമ്ബുജമര്ചയാമി പരമം ത്വാം ചിന്തയാമ്യന്വഹം

ത്വാമീശം ശരണം വ്രജാമി വചസാ ത്വാമേവ യാചേ വിഭോ ।

വീക്ഷാം മേ ദിശ ചാക്ഷുഷീം സകരുണാം ദിവ്യൈശ്ചിരം പ്രാര്ഥിതാം

ശമ്ഭോ ലോകഗുരോ മദീയമനസഃ സൌഖ്യോപദേശം കുരു

॥ 28 ॥

ശ്ലോക 30

വസ്ത്രോദ്ധൂതവിധൌ സഹസ്രകരതാ പുഷ്പാര്ചനേ വിഷ്ണുതാ

ഗന്ധേ ഗന്ധവഹാത്മതാഽന്നപചനേ ബര്ഹിര്മുഖാധ്യക്ഷതാ ।

പാത്രേ കാഞ്ചനഗര്ഭതാസ്തി മയി ചേദ്ബാലേന്ദുചൂഡാമണേ

ശുശ്രൂഷാം കരവാണി തേ പശുപതേ സ്വാമിംസ്ത്രിലോകീഗുരോ

॥ 29 ॥

ശ്ലോക 31

നാലം വാ പരമോപകാരകമിദം ത്വേകം പശൂനാം പതേ

പശ്യന് കുക്ഷിഗതാംശ്ചരാചരഗണാന് ബാഹ്യസ്ഥിതാന് രക്ഷിതുമ് ।

സര്വാമര്ത്യപലായനൌഷധമതിജ്വാലാകരം ഭീകരം

നിക്ഷിപ്തം ഗരലം ഗലേ ന ഗിലിതം നോദ്ഗീര്ണമേവ ത്വയാ

॥ 30 ॥

ശ്ലോക 32

ജ്വാലോഗ്രഃ സകലാമരാതിഭയദഃ ക്ഷ്വേലഃ കഥം വാ ത്വയാ

ദൃഷ്ടഃ കിം ച കരേ ധൃതഃ കരതലേ കിം പക്വജമ്ബൂഫലമ് ।

ജിഹ്വായാം നിഹിതശ്ച സിദ്ധഘുടികാ വാ കണ്ഠദേശേ ഭൃതഃ

കിം തേ നീലമണിര്വിഭൂഷണമയം ശമ്ഭോ മഹാത്മന് വദ

॥ 31 ॥

ശ്ലോക 33

നാലം വാ സകൃദേവ ദേവ ഭവതഃ സേവാ നതിര്വാ നുതിഃ

പൂജാ വാ സ്മരണം കഥാശ്രവണമപ്യാലോകനം മാദൃശാമ് ।

സ്വാമിന്നസ്ഥിരദേവതാനുസരണായാസേന കിം ലഭ്യതേ

കാ വാ മുക്തിരിതഃ കുതോ ഭവതി ചേത്കിം പ്രാര്ഥനീയം തദാ

॥ 32 ॥

ശ്ലോക 34

കിം ബ്രൂമസ്തവ സാഹസം പശുപതേ കസ്യാസ്തി ശമ്ഭോ ഭവ-

-ദ്ധൈര്യം ചേദൃശമാത്മനഃ സ്ഥിതിരിയം ചാന്യൈഃ കഥം ലഭ്യതേ ।

ഭ്രശ്യദ്ദേവഗണം ത്രസന്മുനിഗണം നശ്യത്പ്രപഞ്ചം ലയം

പശ്യന്നിര്ഭയ ഏക ഏവ വിഹരത്യാനന്ദസാന്ദ്രോ ഭവാന്

॥ 33 ॥

ശ്ലോക 35

യോഗക്ഷേമധുരന്ധരസ്യ സകലശ്രേയഃപ്രദോദ്യോഗിനോ

ദൃഷ്ടാദൃഷ്ടമതോപദേശകൃതിനോ ബാഹ്യാന്തരവ്യാപിനഃ ।

സര്വജ്ഞസ്യ ദയാകരസ്യ ഭവതഃ കിം വേദിതവ്യം മയാ

ശമ്ഭോ ത്വം പരമാന്തരങ്ഗ ഇതി മേ ചിത്തേ സ്മരാമ്യന്വഹമ്

॥ 34 ॥

ശ്ലോക 36

ഭക്തോ ഭക്തിഗുണാവൃതേ മുദമൃതാപൂര്ണേ പ്രസന്നേ മനഃ

കുമ്ഭേ സാമ്ബ തവാങ്ഘ്രിപല്ലവയുഗം സംസ്ഥാപ്യ സംവിത്ഫലമ് ।

സത്വം മന്ത്രമുദീരയന്നിജശരീരാഗാരശുദ്ധിം വഹന്

പുണ്യാഹം പ്രകടീകരോമി രുചിരം കല്യാണമാപാദയന്

॥ 35 ॥

ശ്ലോക 37

ആമ്നായാമ്ബുധിമാദരേണ സുമനഃസങ്ഘാഃ സമുദ്യന്മനോ [സമുദ്യന്മനഃ]

മന്ഥാനം ദൃഢഭക്തിരജ്ജുസഹിതം കൃത്വാ മഥിത്വാ തതഃ ।

സോമം കല്പതരും സുപര്വസുരഭിം ചിന്താമണിം ധീമതാം

നിത്യാനന്ദസുധാം നിരന്തരരമാസൌഭാഗ്യമാതന്വതേ

॥ 36 ॥

ശ്ലോക 38

പ്രാക്പുണ്യാചലമാര്ഗദര്ശിതസുധാമൂര്തിഃ പ്രസന്നഃ ശിവഃ

സോമഃ സദ്ഗണസേവിതോ മൃഗധരഃ പൂര്ണസ്തമോമോചകഃ ।

ചേതഃ പുഷ്കരലക്ഷിതോ ഭവതി ചേദാനന്ദപാഥോനിധിഃ

പ്രാഗല്ഭ്യേന വിജൃമ്ഭതേ സുമനസാം വൃത്തിസ്തദാ ജായതേ

॥ 37 ॥

ശ്ലോക 39

ധര്മോ മേ ചതുരങ്ഘ്രികഃ സുചരിതഃ പാപം വിനാശം ഗതം

കാമക്രോധമദാദയോ വിഗലിതാഃ കാലാഃ സുഖാവിഷ്കൃതാഃ ।

ജ്ഞാനാനന്ദമഹൌഷധിഃ സുഫലിതാ കൈവല്യനാഥേ സദാ

മാന്യേ മാനസപുണ്ഡരീകനഗരേ രാജാവതംസേ സ്ഥിതേ

॥ 38 ॥

ശ്ലോക 40

ധീയന്ത്രേണ വചോഘടേന കവിതാകുല്യോപകുല്യാക്രമൈ- [കവിതാകുല്യോപകുല്യാക്രമൈഃ]

-രാനീതൈശ്ച സദാശിവസ്യ ചരിതാമ്ഭോരാശിദിവ്യാമൃതൈഃ ।

ഹൃത്കേദാരയുതാശ്ച ഭക്തികലമാഃ സാഫല്യമാതന്വതേ

ദുര്ഭിക്ഷാന്മമ സേവകസ്യ ഭഗവന്വിശ്വേശ ഭീതിഃ കുതഃ

॥ 39 ॥

ശ്ലോക 41

പാപോത്പാതവിമോചനായ രുചിരൈശ്വര്യായ മൃത്യുഞ്ജയ

സ്തോത്രധ്യാനനതിപ്രദക്ഷിണസപര്യാലോകനാകര്ണനേ ।

ജിഹ്വാചിത്തശിരോങ്ഘ്രിഹസ്തനയനശ്രോത്രൈരഹം പ്രാര്ഥിതോ

മാമാജ്ഞാപയ തന്നിരൂപയ മുഹുര്മാമേവ മാ മേഽവചഃ

॥ 40 ॥

ശ്ലോക 42

ഗാമ്ഭീര്യം പരിഖാപദം ഘനധൃതിഃ പ്രാകാര ഉദ്യദ്ഗുണ- [ഉദ്യദ്ഗുണസ്തൊമഃ]

-സ്തോമശ്ചാപ്തബലം ഘനേന്ദ്രിയചയോ ദ്വാരാണി ദേഹേ സ്ഥിതഃ ।

വിദ്യാ വസ്തുസമൃദ്ധിരിത്യഖിലസാമഗ്രീസമേതേ സദാ

ദുര്ഗാതിപ്രിയദേവ മാമകമനോദുര്ഗേ നിവാസം കുരു

॥ 41 ॥

ശ്ലോക 43

മാ ഗച്ഛ ത്വമിതസ്തതോ ഗിരിശ ഭോ മയ്യേവ വാസം കുരു

സ്വാമിന്നാദികിരാത മാമകമനഃകാന്താരസീമാന്തരേ ।

വര്തന്തേ ബഹുശോ മൃഗാ മദജുഷോ മാത്സര്യമോഹാദയ- [ മാത്സര്യമോഹാദയഃ]

-സ്താന്ഹത്വാ മൃഗയാവിനോദരുചിതാ ലാഭം ച സമ്പ്രാപ്സ്യസി

॥ 42 ॥

ശ്ലോക 44

കരലഗ്നമൃഗഃ കരീന്ദ്രഭങ്ഗോ

ഘനശാര്ദൂലവിഖണ്ഡനോഽസ്തജന്തുഃ ।

ഗിരിശോ വിശദാകൃതിശ്ച ചേതഃ-

-കുഹരേ പഞ്ചമുഖോഽസ്തി മേ കുതോ ഭീഃ

॥ 43 ॥

ശ്ലോക 45

ഛന്ദഃ ശാഖിശിഖാന്വിതൈര് [ശാഖിശിഖാന്വിതൈരഃ] ദ്വിജവരൈഃ സംസേവിതേ ശാശ്വതേ

സൌഖ്യാപാദിനി ഖേദഭേദിനി സുധാസാരൈഃ ഫലൈര്ദീപിതേ ।

ചേതഃപക്ഷിശിഖാമണേ ത്യജ വൃഥാ അഞ്ചാരമന്യൈരലം

നിത്യം ശങ്കര പാദപദ്മയുഗലീനീഡേ വിഹാരം കുരു

॥ 44 ॥

ശ്ലോക 46

ആകീര്ണേ നഖരാജികാന്തിവിഭവൈ [നഖരാജികാന്തിവിഭവൈഃ] രുദ്യത്സുധാവൈഭവൈ-[രുദ്യത്സുധാവൈഭവൈഃ]

-രാധൌതേഽപി ച പദ്മരാഗലലിതേ ഹംസവ്രജൈരാശ്രിതേ ।

നിത്യം ഭക്തിവധൂഗണൈശ്ച രഹസി സ്വേച്ഛാവിഹാരം കുരു

സ്ഥിത്വാ മാനസരാജഹംസ ഗിരിജാനാഥാങ്ഘ്രിസൌധാന്തരേ

॥ 45 ॥

ശ്ലോക 47

ശമ്ഭുധ്യാന വസന്തസങ്ഗിനി ഹൃദാരാമേഽഘജീര്ണച്ഛദാഃ

സ്രസ്താ ഭക്തിലതാച്ഛടാ വിലസിതാഃ പുണ്യപ്രവാലശ്രിതാഃ ।

ദീപ്യന്തേ ഗുണകോരകാ ജപവചഃപുഷ്പാണി സദ്വാസനാ

ജ്ഞാനാനന്ദ സുധാമരന്ദലഹരീ സംവിത്ഫലാഭ്യുന്നതിഃ

॥ 46 ॥

ശ്ലോക 48

നിത്യാനന്ദരസാലയം സുരമുനിസ്വാന്താമ്ബുജാതാശ്രയം

സ്വച്ഛം സദ്ദ്വിജസേവിതം കലുഷഹൃത്സദ്വാസനാ വിഷ്കൃതമ് ।

ശമ്ഭുധ്യാന സരോവരം വ്രജ മനോഹം സാവതംസ സ്ഥിരം

കിം ക്ഷുദ്രാ ശ്രയപല്വല ഭ്രമണ സഞ്ജാതശ്രമം പ്രാപ്സ്യസി

॥ 47 ॥

ശ്ലോക 49

ആനന്ദാമൃത പൂരിതാ ഹരപദാം ഭോജാ ലവാലോദ്യതാ

സ്ഥൈര്യോപഘ്നമുപേത്യ ഭക്തിലതികാ ശാഖോപ ശാഖാന്വിതാ ।

ഉച്ഛൈര് മാനസ കായമാന പടലീമാക്രമ്യ നിഷ്കല്മഷാ

നിത്യാഭീഷ്ട ഫലപ്രദാ ഭവതു മേ സത്കര്മ സംവര്ധിതാ

॥ 48 ॥

ശ്ലോക 50

സന്ധ്യാ രമ്ഭ വിജൃമ്ഭിതം ശ്രുതിശിരഃ സ്ഥാനാന്തരാധി ഷ്ഠിതം

സപ്രേമ ഭ്രമരാഭിരാമം അസകൃത് സദ്വാസനാ ശോഭിതമ് ।

ഭോഗീന്ദ്രാ ഭരണം സമസ്തസുമനഃ പൂജ്യം ഗുണാവിഷ്കൃതം

സേവേ ശ്രീഗിരി മല്ലികാര്ജുന മഹാലിങ്ഗം ശിവാലിങ്ഗിതമ്

॥ 49 ॥

ശ്ലോക 51

ഭൃങ്ഗീച്ഛാ നടനോത്കടഃ കരമദഗ്രാഹീ സ്ഫുരന് മാധവാ- [സ്ഫുരന് മാധവാവ്ഹ്ലാദോ]

-ഹ്ലാദോ നാദയുതോ മഹാസിതവപുഃ പഞ്ചേഷുണാ ചാദൃതഃ ।

സത്പക്ഷഃ സുമനോ വനേഷു സ പുനഃ സാക്ഷാന്മദീയേ മനോ-

-രാജീവേ ഭ്രമരാധിപോ വിഹരതാം ശ്രീശൈലവാസീ വിഭുഃ

॥ 50 ॥

ശ്ലോക 52

കാരുണ്യാമൃത വര്ഷിണം ഘനവിപദ്ഗ്രീഷ്മച് ഛിദാകര്മഠം

വിദ്യാസസ്യ ഫലോദയായ സുമനഃ സംസേവ്യ മിച്ഛാകൃതിമ് ।

നൃത്യദ് ഭക്ത മയൂരമദ്രി നിലയം ചഞ്ചജ്ജടാമണ്ഡലം

ശമ്ഭോ വാഞ്ഛതി നീലകന്ധര സദാ ത്വാം മേ മനശ്ചാതകഃ

॥ 51 ॥

ശ്ലോക 53

ആകാശേന ശിഖീ സമസ്തഫണിനാം നേത്രാ കലാപീ നതാ-[നതാനുഗ്രാഹി]

-നുഗ്രാഹി പ്രണവോപദേ ശനിനദൈഃ കേകീതി യോ ഗീയതേ ।

ശ്യാമാം ശൈലസമുദ്ഭവാം ഘനരുചിം ദൃഷ്ട്വാ നടന്തം മുദാ

വേദാന്തോപവനേ വിഹാരരസികം തം നീലകണ്ഠം ഭജേ

॥ 52 ॥

ശ്ലോക 54

സന്ധ്യാ ഘര്മദിനാത്യയോ ഹരികരാഘാത പ്രഭൂതാനക- [പ്രഭൂതാനകധ്വാനോ ]

-ധ്വാനോ വാരിദഗര്ജിതം ദിവിഷദാം ദൃഷ്ടിച്ഛടാ ചഞ്ചലാ ।

ഭക്താനാം പരിതോഷബാഷ്പ വിതതിര് വൃഷ്ടിര് മയൂരീ ശിവാ

യസ്മിന്നുജ്ജ്വല താണ്ഡവം വിജയതേ തം നീലകണ്ഠം ഭജേ

॥ 53 ॥

ശ്ലോക 55

ആദ്യായാമിത തേജസേ ശ്രുതിപദൈര്വേദ്യായ സാധ്യായ തേ

വിദ്യാനന്ദമയാത്മനേ ത്രിജഗതഃ സംരക്ഷണോദ്യോഗിനേ ।

ധ്യേയായാഖിലയോഗിഭിഃ സുരഗണൈര്ഗേയായ മായാവിനേ

സമ്യക്താണ്ഡവ സമ്ഭ്രമായ ജടിനേ സേയം നതിഃ ശമ്ഭവേ

॥ 54 ॥

ശ്ലോക 56

നിത്യായ ത്രിഗുണാത്മനേ പുരജിതേ കാത്യായനീ ശ്രേയസേ

സത്യായാദി കുടുമ്ബിനേ മുനിമനഃ പ്രത്യക്ഷ ചിന്മൂര്തയേ ।

മായാസൃഷ്ട ജഗത്ത്രയായ സകലാമ്നായാന്തസഞ്ചാരിണേ

സായം താണ്ഡവ സമ്ഭ്രമായ ജടിനേ സേയം നതിഃ ശമ്ഭവേ

॥ 55 ॥

ശ്ലോക 57

നിത്യം സ്വോദരപോഷണായ സകലാനുദ്ദിശ്യ വിത്താശയാ

വ്യര്ഥം പര്യടനം കരോമി ഭവതഃ സേവാം ന ജാനേ വിഭോ ।

മജ്ജന്മാന്തര പുണ്യ പാക ബലതസ്ത്വം ശര്വ സര്വാന്തര- [സര്വാന്തരഃ]

-സ്തിഷ്ഠസ്യേവ ഹി തേന വാ പശുപതേ തേ രക്ഷണീയോഽസ്മ്യഹമ്

॥ 56 ॥

ശ്ലോക 58

ഏകോ വാരിജ ബാന്ധവഃ ക്ഷിതിനഭോ വ്യാപ്തം തമോ മണ്ഡലം

ഭിത്ത്വാ ലോചന ഗോചരോഽപി ഭവതി ത്വം കോടി സൂര്യപ്രഭഃ ।

വേദ്യഃ കിം ന ഭവസ്യഹോ ഘനതരം കീദൃഗ്ഭവേന്മത്തമ- [കീദൃഗ്ഭവേന്മത്തമഃ]

-സ്തത്സര്വം [തത്സര്വം] വ്യപനീയ മേ പശുപതേ സാക്ഷാത്പ്രസന്നോ ഭവ

॥ 57 ॥

ശ്ലോക 59

ഹംസഃ പദ്മവനം സമിച്ഛതി യഥാ നീലാമ്ബുദം ചാതകഃ

കോകഃ കോകനദപ്രിയം പ്രതിദിനം ചന്ദ്രം ചകോരസ്തഥാ ।

ചേതോ വാഞ്ഛതി മാമകം പശുപതേ ചിന്മാര്ഗമൃഗ്യം വിഭോ

ഗൌരീനാഥ ഭവത്പദാബ്ജ യുഗലം കൈവല്യ സൌഖ്യപ്രദമ്

॥ 58 ॥

ശ്ലോക 60

രോധസ്തോയഹൃതഃ ശ്രമേണ പഥികശ്ഛായാം തരോര്വൃഷ്ടിതോ [തരോര്വൃഷ്ടിതഃ]

ഭീതഃ സ്വസ്ഥഗൃഹം ഗൃഹസ്ഥമതിഥിര് ദീനഃ പ്രഭും ധാര്മികമ് ।

ദീപം സന്തമസാകുലശ്ച ശിഖിനം ശീതാ വൃതസ്ത്വം തഥാ

ചേതഃ സര്വഭയാപഹം വ്രജ സുഖം ശമ്ഭോഃ പദാമ്ഭോരുഹമ്

॥ 59 ॥

ശ്ലോക 61

അങ്കോലം നിജ-ബീജ-സന്തതിരയസ്കാന്തോപലം [സന്തതിഃ അയസ്കാന്തോപലം] സൂചികാ

സാധ്വീ നൈജവിഭും ലതാ ക്ഷിതിരുഹം സിന്ധുഃ സരിദ് വല്ലഭമ് ।

പ്രാപ്നോതീഹ യഥാ തഥാ പശുപതേഃ പാദാരവിന്ദ ദ്വയം

ചേതോവൃത്തി രുപേത്യ തിഷ്ഠതി സദാ സാ ഭക്തി രിത്യുച്യതേ

॥ 60 ॥

ശ്ലോക 62

ആനന്ദാശ്രുഭിരാതനോതി പുലകം നൈര്മല്യതശ്ഛാദനം

വാചാ-ശങ്ഖമുഖേ സ്ഥിതൈശ്ച ജഠരാപൂര്തിം ചരിത്രാമൃതൈഃ ।

രുദ്രാക്ഷൈര് ഹസിതേന ദേവ വപുഷോ രക്ഷാം ഭവദ്ഭാവനാ-

-പര്യങ്കേ വിനിവേശ്യ ഭക്തിജനനീ ഭക്താര്ഭകം രക്ഷതി

॥ 61 ॥

ശ്ലോക 63

മാര്ഗാവര്തിതപാദുകാ പശുപതേരങ്ഗസ്യ കൂര്ചായതേ

ഗണ്ഡൂഷാമ്ബുനിഷേചനം പുരരിപോര്ദിവ്യാഭിഷേകായതേ ।

കിഞ്ചി-ദ്ഭക്ഷിത-മാംസ-ശേഷകബലം നവ്യോപഹാരായതേ

ഭക്തിഃ കിം ന കരോത്യഹോ വനചരോ ഭക്താവതംസായതേ

॥ 62 ॥

ശ്ലോക 64

വക്ഷസ്താഡനമന്തകസ്യ കഠിനാപസ്മാരസമ്മര്ദനം

ഭൂഭൃത്പര്യടനം നമത്സുരശിരഃകോടീരസങ്ഘര്ഷണമ് ।

കര്മേദം മൃദുലസ്യ താവകപദദ്വന്ദ്വസ്യ കിം വോചിതം

മച്ചേതോമണിപാദുകാവിഹരണം ശമ്ഭോ സദാങ്ഗീകുരു

॥ 63 ॥

ശ്ലോക 65

വക്ഷസ്താഡനശങ്കയാ വിചലിതോ വൈവസ്വതോ നിര്ജരാഃ

കോടീരോജ്ജ്വലരത്നദീപകലികാനീരാജനം കുര്വതേ ।

ദൃഷ്ട്വാ മുക്തിവധൂസ്തനോതി നിഭൃതാശ്ലേഷം ഭവാനീപതേ

യച്ചേതസ്തവ പാദപദ്മഭജനം തസ്യേഹ കിം ദുര്ലഭമ്

॥ 64 ॥

ശ്ലോക 66

ക്രീഡാര്ഥം സൃജസി പ്രപഞ്ചമഖിലം ക്രീഡാമൃഗാസ്തേ ജനാഃ

യത്കര്മാചരിതം മയാ ച ഭവതഃ പ്രീത്യൈ ഭവത്യേവ തത് ।

ശമ്ഭോ സ്വസ്യ കുതൂഹലസ്യ കരണം മച്ചേഷ്ടിതം നിശ്ചിതം

തസ്മാന്മാമകരക്ഷണം പശുപതേ കര്തവ്യമേവ ത്വയാ

॥ 65 ॥

ശ്ലോക 67

ബഹുവിധപരിതോഷബാഷ്പപൂര-

-സ്ഫുടപുലകാങ്കിതചാരുഭോഗഭൂമിമ് ।

ചിരപദഫലകാങ്ക്ഷിസേവ്യമാനാം

പരമസദാശിവഭാവനാം പ്രപദ്യേ

॥ 66 ॥

ശ്ലോക 68

അമിതമുദമൃതം മുഹുര്ദുഹന്തീം

വിമലഭവത്പദഗോഷ്ഠമാവസന്തീമ് ।

സദയ പശുപതേ സുപുണ്യപാകാം

മമ പരിപാലയ ഭക്തിധേനുമേകാമ്

॥ 67 ॥

ശ്ലോക 69

ജഡതാ പശുതാ കലങ്കിതാ

കുടിലചരത്വം ച നാസ്തി മയി ദേവ ।

അസ്തി യദി രാജമൌലേ

ഭവദാഭരണസ്യ നാസ്മി കിം പാത്രമ്

॥ 68 ॥

ശ്ലോക 70

അരഹസി രഹസി സ്വതന്ത്രബുദ്ധ്യാ

വരിവസിതും സുലഭഃ പ്രസന്നമൂര്തിഃ ।

അഗണിതഫലദായകഃ പ്രഭുര്മേ

ജഗദധികോ ഹൃദി രാജശേഖരോഽസ്തി

॥ 69 ॥

ശ്ലോക 71

ആരൂഢഭക്തിഗുണകുഞ്ചിതഭാവചാപ-

-യുക്തൈഃ ശിവസ്മരണബാണഗണൈരമോഘൈഃ ।

നിര്ജിത്യ കില്ബിഷരിപൂന്വിജയീ സുധീന്ദ്രഃ

സാനന്ദമാവഹതി സുസ്ഥിരരാജലക്ഷ്മീമ്

॥ 70 ॥

ശ്ലോക 72

ധ്യാനാഞ്ജനേന സമവേക്ഷ്യ തമഃപ്രദേശം

ഭിത്ത്വാ മഹാബലിഭിരീശ്വരനാമമന്ത്രൈഃ ।

ദിവ്യാശ്രിതം ഭുജഗഭൂഷണമുദ്വഹന്തി

യേ പാദപദ്മമിഹ തേ ശിവ തേ കൃതാര്ഥാഃ

॥ 71 ॥

ശ്ലോക 73

ഭൂദാരതാമുദവഹദ്യദപേക്ഷയാ ശ്രീ-

-ഭൂദാര ഏവ കിമതഃ സുമതേ ലഭസ്വ ।

കേദാരമാകലിതമുക്തിമഹൌഷധീനാം

പാദാരവിന്ദഭജനം പരമേശ്വരസ്യ

॥ 72 ॥

ശ്ലോക 74

ആശാപാശക്ലേശദുര്വാസനാദി-

-ഭേദോദ്യുക്തൈര്ദിവ്യഗന്ധൈരമന്ദൈഃ ।

ആശാശാടീകസ്യ പാദാരവിന്ദം

ചേതഃപേടീം വാസിതാം മേ തനോതു

॥ 73 ॥

ശ്ലോക 75

കല്യാണിനം സരസചിത്രഗതിം സവേഗം

സര്വേങ്ഗിതജ്ഞമനഘം ധ്രുവലക്ഷണാഢ്യമ് ।

ചേതസ്തുരങ്ഗമധിരുഹ്യ ചര സ്മരാരേ

നേതഃ സമസ്തജഗതാം വൃഷഭാധിരൂഢ

॥ 74 ॥

ശ്ലോക 76

ഭക്തിര്മഹേശപദപുഷ്കരമാവസന്തീ

കാദമ്ബിനീവ കുരുതേ പരിതോഷവര്ഷമ് ।

സമ്പൂരിതോ ഭവതി യസ്യ മനസ്തടാക-

-സ്തജ്ജന്മസസ്യമഖിലം സഫലം ച നാന്യത്

॥ 75 ॥

ശ്ലോക 77

ബുദ്ധിഃ സ്ഥിരാ ഭവിതുമീശ്വരപാദപദ്മ-

-സക്താ വധൂര്വിരഹിണീവ സദാ സ്മരന്തീ ।

സദ്ഭാവനാസ്മരണദര്ശനകീര്തനാദി

സമ്മോഹിതേവ ശിവമന്ത്രജപേന വിന്തേ

॥ 76 ॥

ശ്ലോക 78

സദുപചാരവിധിഷ്വനുബോധിതാം

സവിനയാം സുഹൃദം സമുപാശ്രിതാമ് ।

മമ സമുദ്ധര ബുദ്ധിമിമാം പ്രഭോ

വരഗുണേന നവോഢവധൂമിവ

॥ 77 ॥

ശ്ലോക 79

നിത്യം യോഗിമനഃ സരോജദലസഞ്ചാരക്ഷമസ്ത്വത്ക്രമഃ

ശമ്ഭോ തേന കഥം കഠോരയമരാഡ്വക്ഷഃകവാടക്ഷതിഃ ।

അത്യന്തം മൃദുലം ത്വദങ്ഘ്രിയുഗലം ഹാ മേ മനശ്ചിന്തയ-

-ത്യേതല്ലോചനഗോചരം കുരു വിഭോ ഹസ്തേന സംവാഹയേ

॥ 78 ॥

ശ്ലോക 80

ഏഷ്യത്യേഷ ജനിം മനോഽസ്യ കഠിനം തസ്മിന്നടാനീതി മ-

-ദ്രക്ഷായൈ ഗിരിസീമ്നി കോമലപദന്യാസഃ പുരാഭ്യാസിതഃ ।

നോ ചേദ്ദിവ്യഗൃഹാന്തരേഷു സുമനസ്തല്പേഷു വേദ്യാദിഷു

പ്രായഃ സത്സു ശിലാതലേഷു നടനം ശമ്ഭോ കിമര്ഥം തവ

॥ 79 ॥

ശ്ലോക 81

കഞ്ചിത്കാലമുമാമഹേശ ഭവതഃ പാദാരവിന്ദാര്ചനൈഃ

കഞ്ചിദ്ധ്യാനസമാധിഭിശ്ച നതിഭിഃ കഞ്ചിത്കഥാകര്ണനൈഃ ।

കഞ്ചിത്കഞ്ചിദവേക്ഷണൈശ്ച നുതിഭിഃ കഞ്ചിദ്ദശാമീദൃശീം

യഃ പ്രാപ്നോതി മുദാ ത്വദര്പിതമനാ ജീവന് സ മുക്തഃ ഖലു

॥ 80 ॥

ശ്ലോക 82

ബാണത്വം വൃഷഭത്വമര്ധവപുഷാ ഭാര്യാത്വമാര്യാപതേ

ഘോണിത്വം സഖിതാ മൃദങ്ഗവഹതാ ചേത്യാദി രൂപം ദധൌ ।

ത്വത്പാദേ നയനാര്പണം ച കൃതവാംസ്ത്വദ്ദേഹഭാഗോ ഹരിഃ

പൂജ്യാത്പൂജ്യതരഃ സ ഏവ ഹി ന ചേത്കോ വാ തദന്യോഽധികഃ

॥ 81 ॥

ശ്ലോക 83

ജനനമൃതിയുതാനാം സേവയാ ദേവതാനാം

ന ഭവതി സുഖലേശഃ സംശയോ നാസ്തി തത്ര ।

അജനിമമൃതരൂപം സാമ്ബമീശം ഭജന്തേ

യ ഇഹ പരമസൌഖ്യം തേ ഹി ധന്യാ ലഭന്തേ

॥ 82 ॥

ശ്ലോക 84

ശിവ തവ പരിചര്യാസന്നിധാനായ ഗൌര്യാ

ഭവ മമ ഗുണധുര്യാം ബുദ്ധികന്യാം പ്രദാസ്യേ ।

സകലഭുവനബന്ധോ സച്ചിദാനന്ദസിന്ധോ

സദയ ഹൃദയഗേഹേ സര്വദാ സംവസ ത്വമ്

॥ 83 ॥

ശ്ലോക 85

ജലധിമഥനദക്ഷോ നൈവ പാതാലഭേദീ

ന ച വനമൃഗയായാം നൈവ ലുബ്ധഃ പ്രവീണഃ ।

അശനകുസുമഭൂഷാവസ്ത്രമുഖ്യാം സപര്യാം

കഥയ കഥമഹം തേ കല്പയാനീന്ദുമൌലേ

॥ 84 ॥

ശ്ലോക 86

പൂജാദ്രവ്യസമൃദ്ധയോ വിരചിതാഃ പൂജാം കഥം കുര്മഹേ

പക്ഷിത്വം ന ച വാ കിടിത്വമപി ന പ്രാപ്തം മയാ ദുര്ലഭമ് ।

ജാനേ മസ്തകമങ്ഘ്രിപല്ലവമുമാജാനേ ന തേഽഹം വിഭോ

ന ജ്ഞാതം ഹി പിതാമഹേന ഹരിണാ തത്ത്വേന തദ്രൂപിണാ

॥ 85 ॥

ശ്ലോക 87

അശനം ഗരലം ഫണീ കലാപോ

വസനം ചര്മ ച വാഹനം മഹോക്ഷഃ ।

മമ ദാസ്യസി കിം കിമസ്തി ശമ്ഭോ

തവ പാദാമ്ബുജഭക്തിമേവ ദേഹി

॥ 86 ॥

ശ്ലോക 88

യദാ കൃതാമ്ഭോനിധിസേതുബന്ധനഃ

കരസ്ഥലാധഃകൃതപര്വതാധിപഃ ।

ഭവാനി തേ ലങ്ഘിതപദ്മസമ്ഭവ-

-സ്തദാ ശിവാര്ചാസ്തവഭാവനക്ഷമഃ

॥ 87 ॥

ശ്ലോക 89

നതിഭിര്നുതിഭിസ്ത്വമീശ പൂജാ-

-വിധിഭിര്ധ്യാനസമാധിഭിര്ന തുഷ്ടഃ ।

ധനുഷാ മുസലേന ചാശ്മഭിര്വാ

വദ തേ പ്രീതികരം തഥാ കരോമി

॥ 88 ॥

ശ്ലോക 90

വചസാ ചരിതം വദാമി ശമ്ഭോ-

-രഹമുദ്യോഗവിധാസു തേഽപ്രസക്തഃ ।

മനസാകൃതിമീശ്വരസ്യ സേവേ

ശിരസാ ചൈവ സദാശിവം നമാമി

॥ 89 ॥

ശ്ലോക 91

ആദ്യാവിദ്യാ ഹൃദ്ഗതാ നിര്ഗതാസീ-

-ദ്വിദ്യാ ഹൃദ്യാ ഹൃദ്ഗതാ ത്വത്പ്രസാദാത് ।

സേവേ നിത്യം ശ്രീകരം ത്വത്പദാബ്ജം

ഭാവേ മുക്തേര്ഭാജനം രാജമൌലേ

॥ 90 ॥

ശ്ലോക 92

ദൂരീകൃതാനി ദുരിതാനി ദുരക്ഷരാണി

ദൌര്ഭാഗ്യദുഃഖദുരഹങ്കൃതിദുര്വചാംസി ।

സാരം ത്വദീയചരിതം നിതരാം പിബന്തം

ഗൌരീശ മാമിഹ സമുദ്ധര സത്കടാക്ഷൈഃ

॥ 91 ॥

ശ്ലോക 93

സോമകലാധരമൌലൌ

കോമലഘനകന്ധരേ മഹാമഹസി ।

സ്വാമിനി ഗിരിജാനാഥേ

മാമകഹൃദയം നിരന്തരം രമതാമ്

॥ 92 ॥

ശ്ലോക 94

സാ രസനാ തേ നയനേ

താവേവ കരൌ സ ഏവ കൃതകൃത്യഃ ।

യാ യേ യൌ യോ ഭര്ഗം

വദതീക്ഷേതേ സദാര്ചതഃ സ്മരതി

॥ 93 ॥

ശ്ലോക 95

അതിമൃദുലൌ മമ ചരണാ-

-വതികഠിനം തേ മനോ ഭവാനീശ ।

ഇതി വിചികിത്സാം സന്ത്യജ

ശിവ കഥമാസീദ്ഗിരൌ തഥാ വേശഃ

॥ 94 ॥

ശ്ലോക 96

ധൈര്യാങ്കുശേന നിഭൃതം

രഭസാദാകൃഷ്യ ഭക്തിശൃങ്ഖലയാ ।

പുരഹര ചരണാലാനേ

ഹൃദയമദേഭം ബധാന ചിദ്യന്ത്രൈഃ

॥ 95 ॥

ശ്ലോക 97

പ്രചരത്യഭിതഃ പ്രഗല്ഭവൃത്ത്യാ

മദവാനേഷ മനഃ കരീ ഗരീയാന് ।

രിഗൃഹ്യ നയേന ഭക്തിരജ്വാ

പരമ സ്ഥാണു പദം ദൃഢം നയാമുമ്

॥ 96 ॥

ശ്ലോക 98

സര്വാലങ്കാരയുക്താം സരലപദയുതാം സാധുവൃത്താം സുവര്ണാം

സദ്ഭിഃ സംസ്തൂയമാനാം സരസഗുണയുതാം ലക്ഷിതാം ലക്ഷണാഢ്യാമ് ।

ഉദ്യദ്ഭൂഷാവിശേഷാമുപഗതവിനയാം ദ്യോതമാനാര്ഥരേഖാം

കല്യാണീം ദേവ ഗൌരീപ്രിയ മമ കവിതാകന്യകാം ത്വം ഗൃഹാണ

॥ 97 ॥

ശ്ലോക 99

ഇദം തേ യുക്തം വാ പരമശിവ കാരുണ്യജലധേ

ഗതൌ തിര്യഗ്രൂപം തവ പദശിരോദര്ശനധിയാ ।

ഹരിബ്രഹ്മാണൌ തൌ ദിവി ഭുവി ചരന്തൌ ശ്രമയുതൌ

കഥം ശമ്ഭോ സ്വാമിന്കഥയ മമ വേദ്യോഽസി പുരതഃ

॥ 98 ॥

ശ്ലോക 100

സ്തോത്രേണാലമഹം പ്രവച്മി ന മൃഷാ ദേവാ വിരിഞ്ചാദയഃ

സ്തുത്യാനാം ഗണനാപ്രസങ്ഗസമയേ ത്വാമഗ്രഗണ്യം വിദുഃ ।

മാഹാത്മ്യാഗ്രവിചാരണപ്രകരണേ ധാനാതുഷസ്തോമവ-

-ദ്ധൂതാസ്ത്വാം വിദുരുത്തമോത്തമഫലം ശമ്ഭോ ഭവത്സേവകാഃ

॥ 99 ॥

ശ്ലോക 101

ഇതി ശ്രീമത്പരമഹംസപരിവ്രാജകാചാര്യസ്യ ശ്രീഗോവിന്ദഭഗവത്പൂജ്യപാദശിഷ്യസ്യ ശ്രീമച്ഛങ്കരഭഗവതഃ കൃതൌ ശിവാനന്ദലഹരീ ॥

ശിവാനന്ദ ലഹരി | Lyrics in Malayalam | Vedic Tithi