Shivananda Lahari
ശിവാനന്ദ ലഹരി
Shivananda Lahari
ശിവാനന്ദ ലഹരി
കലാഭ്യാം ചൂഡാലങ്കൃത-ശശികലാഭ്യാം നിജതപഃ-
-ഫലാഭ്യാം ഭക്തേഷു പ്രകടിത-ഫലാഭ്യാം ഭവതു മേ ।
ശിവാഭ്യാ-മസ്തോക-ത്രിഭുവന-ശിവാഭ്യാം ഹൃദി പുന-
-ര്ഭവാഭ്യാ-മാനന്ദ-സ്ഫുരദനുഭവാഭ്യാം നതിരിയമ് ॥ 1 ॥
ഗലന്തീ ശമ്ഭോ ത്വച്ചരിത-സരിതഃ കില്ബിഷരജോ
ദലന്തീ ധീകുല്യാ-സരണിഷു പതന്തീ വിജയതാമ് ।
ദിശന്തീ സംസാര-ഭ്രമണ-പരിതാപോപശമനം
വസന്തീ മച്ചേതോഹ്രദഭുവി ശിവാനന്ദലഹരീ ॥ 2 ॥
ത്രയീവേദ്യം ഹൃദ്യം ത്രിപുര-ഹരമാദ്യം ത്രിനയനം
ജടാഭാരോദാരം ചലദുരഗഹാരം മൃഗധരമ് ।
മഹാദേവം ദേവം മയി സദയഭാവം പശുപതിം
ചിദാലമ്ബം സാമ്ബം ശിവമതി-വിഡമ്ബം ഹൃദി ഭജേ ॥ 3 ॥
സഹസ്രം വര്തന്തേ ജഗതി വിബുധാഃ ക്ഷുദ്രഫലദാ
ന മന്യേ സ്വപ്നേ വാ തദനുസരണം തത്കൃതഫലമ് ।
ഹരി-ബ്രഹ്മാദീനാ-മപി നികട-ഭാജാമസുലഭം
ചിരം യാചേ ശമ്ഭോ ശിവ തവ പദാമ്ഭോജ-ഭജനമ് ॥ 4 ॥
സ്മൃതൌ ശാസ്ത്രേ വൈദ്യേ ശകുന-കവിതാ-ഗാനഫണിതൌ
പുരാണേ മന്ത്രേ വാ സ്തുതി-നടന-ഹാസ്യേഷ്വചതുരഃ ।
കഥം രാജ്ഞാം പ്രീതിര്ഭവതി മയി കോഽഹം പശുപതേ
പശും മാം സര്വജ്ഞ പ്രഥിത കൃപയാ പാലയ വിഭോ ॥ 5 ॥
ഘടോ വാ മൃത്പിണ്ഡോ-ഽപ്യണുരപി ച ധൂമോഽഗ്നിരചലഃ
പടോ വാ തന്തുര്വാ പരിഹരതി കിം ഘോരശമനമ് ।
വൃഥാ കണ്ഠക്ഷോഭം വഹസി തരസാ തര്കവചസാ
പദാമ്ഭോജം ശമ്ഭോര്ഭജ പരമസൌഖ്യം വ്രജ സുധീഃ ॥ 6 ॥
മനസ്തേ പാദാബ്ജേ നിവസതു വചഃ സ്തോത്രഫണിതൌ
കരൌ ചാഭ്യര്ചായാം ശ്രുതിരപി കഥാ കര്ണനവിധൌ ।
തവ ധ്യാനേ ബുദ്ധിര്നയനയുഗലം മൂര്തിവിഭവേ [ബുദ്ധിഃ നയനയുഗലം]
പര-ഗ്രന്ഥാന്കൈര്വാ പരമശിവ ജാനേ പരമതഃ ॥ 7 ॥
യഥാ ബുദ്ധിഃ ശുക്തൌ രജതമിതി കാചാശ്മനി മണി- [മണിഃ ജലേ]
-ര്ജലേ പൈഷ്ടേ ക്ഷീരം ഭവതി മൃഗതൃഷ്ണാ-സു സലിലമ് ।
തഥാ ദേവഭ്രാന്ത്യാ ഭജതി ഭവദന്യം ജഡജനോ
മഹാദേവേശം ത്വാം മനസി ച ന മത്വാ പശുപതേ ॥ 8 ॥
ഗഭീരേ കാസാരേ വിശതി വിജനേ ഘോരവിപിനേ
വിശാലേ ശൈലേ ച ഭ്രമതി കുസുമാര്ഥം ജഡമതിഃ ।
സമര്പ്യൈകം ചേതഃ സരസിജമു-മാനാഥ ഭവതേ
സുഖേ-നാവസ്ഥാതും ജന ഇഹ ന ജാനാതി കിമഹോ ॥ 9 ॥
നരത്വം ദേവത്വം നഗവന-മൃഗത്വം മശകതാ
പശുത്വം കീടത്വം ഭവതു വിഹഗത്വാദി ജനനമ് ।
സദാ ത്വത്പാദാബ്ജ-സ്മരണ-പരമാനന്ദലഹരീ-
-വിഹാരാസക്തം ചേദ്ധൃദയമിഹ കിം തേന വപുഷാ ॥ 10 ॥
വടുര്വാ ഗേഹീ വാ യതിരപി ജടീ വാ തദിതരോ
നരോ വാ യഃ കശ്ചിദ്ഭവതു ഭവ കിം തേന ഭവതി ।
യദീയം ഹൃത്പദ്മം യദി ഭവദധീനം പശുപതേ
തദീയസ്ത്വം ശമ്ഭോ ഭവസി ഭവഭാരം ച വഹസി ॥ 11 ॥
ഗുഹായാം ഗേഹേ വാ ബഹിരപി വനേ വാഽദ്രിശിഖരേ
ജലേ വാ വഹ്നൌ വാ വസതു വസതേഃ കിം വദ ഫലമ് ।
സദാ യസ്യൈവാന്തഃ-കരണമപി ശമ്ഭോ തവ പദേ
സ്ഥിതം ചേദ്യോഗോഽസൌ സ ച പരമയോഗീ സ ച സുഖീ ॥ 12 ॥
അസാരേ സംസാരേ നിജ-ഭജനദൂരേ ജഡധിയാ
ഭ്രമന്തം മാമന്ധം പരമകൃപയാ പാതുമുചിതമ് ।
മദന്യഃ കോ ദീനസ്തവ കൃപണ-രക്ഷാതിനിപുണ- [രക്ഷാതിനിപുണഃ ത്വദന്യഃ]
-സ്ത്വദന്യഃ കോ വാ മേ ത്രിജഗതി ശരണ്യഃ പശുപതേ ॥ 13 ॥
പ്രഭുസ്ത്വം ദീനാനാം ഖലു പരമബന്ധുഃ പശുപതേ
പ്രമുഖ്യോഽഹം തേഷാമപി കിമുത ബന്ധുത്വമനയോഃ ।
ത്വയൈവ ക്ഷന്തവ്യാഃ ശിവ മദപരാധാശ്ച സകലാഃ
പ്രയത്നാ-ത്കര്തവ്യം മദവനമിയം ബന്ധുസരണിഃ ॥ 14 ॥
ഉപേക്ഷാ നോ ചേത്കിം ന ഹരസി ഭവദ്ധ്യാന-വിമുഖാം
ദുരാശാ-ഭൂയിഷ്ഠാം വിധിലിപി-മശക്തോ യദി ഭവാന് ।
ശിരസ്തദ്വൈധാത്രം നനഖലു സുവൃത്തം പശുപതേ
കഥം വാ നിര്യത്നം കരനഖ-മുഖേനൈവ ലുലിതമ് ॥ 15 ॥
വിരിഞ്ചി-ര്ദീര്ഘായു-ര്ഭവതു ഭവതാ തത്പരശിര- [തത്പരശിരഃ ചതുഷ്കം]
-ശ്ചതുഷ്കം സംരക്ഷ്യം സ ഖലു ഭുവി ദൈന്യം ലിഖിതവാന് ।
വിചാരഃ കോ വാ മാം വിശദ കൃപയാ പാതി ശിവ തേ
കടാക്ഷവ്യാപാരഃ സ്വയമപി ച ദീനാവനപരഃ ॥ 16 ॥
ഫലാദ്വാ പുണ്യാനാം മയി കരുണയാ വാ ത്വയി വിഭോ
പ്രസന്നേഽപി സ്വാമിന് ഭവദമല-പാദാബ്ജ-യുഗലമ് ।
കഥം പശ്യേയം മാം സ്ഥഗയതി നമഃ സമ്ഭ്രമജുഷാം
നിലിമ്പാനാം ശ്രേണി-ര്നിജ-കനക-മാണിക്യ-മകുടൈഃ ॥ 17 ॥
ത്വമേകോ ലോകാനാം പരമഫലദോ ദിവ്യപദവീം
വഹന്തസ്ത്വന്മൂലാം പുനരപി ഭജന്തേ ഹരിമുഖാഃ ।
കിയദ്വാ ദാക്ഷിണ്യം തവ ശിവ മദാശാ ച കിയതീ
കദാ വാ മദ്രക്ഷാം വഹസി കരുണാ-പൂരിതദൃശാ ॥ 18 ॥
ദുരാശാ-ഭൂയിഷ്ഠേ ദുരധിപ-ഗൃഹദ്വാര-ഘടകേ
ദുരന്തേ സംസാരേ ദുരിതനിലയേ ദുഃഖജനകേ ।
മദായാസം കിം ന വ്യപനയസി കസ്യോപ-കൃതയേ
വദേയം പ്രീതിശ്ചേത്തവ ശിവ കൃതാര്ഥാഃ ഖലു വയമ് ॥ 19 ॥
സദാ മോഹാടവ്യാം ചരതി യുവതീനാം കുചഗിരൌ
നടത്യാശാ-ശാഖാ-സ്വടതി ഝടിതി സ്വൈരമഭിതഃ ।
കപാലിന് ഭിക്ഷോ മേ ഹൃദയ-കപിമത്യന്ത-ചപലം
ദൃഢം ഭക്ത്യാ ബദ്ധ്വാ ശിവ ഭവദധീനം കുരു വിഭോ ॥ 20 ॥
ധൃതി-സ്തമ്ഭാധാരാം ദൃഢ-ഗുണ-നിബദ്ധാം സഗമനാം
വിചിത്രാം പദ്മാഢ്യാം പ്രതിദിവസ-സന്മാര്ഗ-ഘടിതാമ് ।
സ്മരാരേ മച്ചേതഃ-സ്ഫുട-പടകുടീം പ്രാപ്യ വിശദാം
ജയ സ്വാമിന് ശക്ത്യാ സഹ ശിവ ഗണൈഃ സേവിത വിഭോ ॥ 21 ॥
പ്രലോഭാദ്യൈരര്ഥാഹരണ-പരതന്ത്രോ ധനിഗൃഹേ [പ്രലോഭാദ്യൈഃ അര്ഥാഹരണ-പരതന്ത്രോ]
പ്രവേശോദ്യുക്തഃ സന് ഭ്രമതി ബഹുധാ തസ്കരപതേ ।
ഇമം ചേതശ്ചോരം കഥമിഹ സഹേ ശങ്കര വിഭോ
തവാധീനം കൃത്വാ മയി നിരപരാധേ കുരു കൃപാമ് ॥ 22 ॥
കരോമി ത്വത്പൂജാം സപദി സുഖദോ മേ ഭവ വിഭോ
വിധിത്വം വിഷ്ണുത്വം ദിശസി ഖലു തസ്യാഃ ഫലമിതി ।
പുനശ്ച ത്വാം ദ്രഷ്ടും ദിവി ഭുവി വഹന്പക്ഷി-മൃഗതാ-
-മദൃഷ്ട്വാ തത്ഖേദം കഥമിഹ സഹേ ശങ്കര വിഭോ ॥ 23 ॥
കദാ വാ കൈലാസേ കനകമണിസൌധേ സഹ ഗണൈ- [സഹ ഗണൈഃ വസന്]
-ര്വസന് ശമ്ഭോരഗ്രേ സ്ഫുട-ഘടിത-മൂര്ധാഞ്ജലിപുടഃ ।
വിഭോ സാമ്ബ സ്വാമി-ന്പരമശിവ പാഹീതി നിഗദ-
-ന്വിധാതൄണാം കല്പാന് ക്ഷണമിവ വിനേഷ്യാമി സുഖതഃ ॥ 24 ॥
സ്തവൈ-ര്ബ്രഹ്മാദീനാം ജയജയ-വചോഭിര്നിയമിനാം
ഗണാനാം കേലീഭിര്മദകലമഹോക്ഷസ്യ കകുദി । [കേലീഭിഃ മദകല-മഹോക്ഷസ്യ]
സ്ഥിതം നീലഗ്രീവം ത്രിനയന-മുമാശ്ലിഷ്ട-വപുഷം
കദാ ത്വാം പശ്യേയം കരധൃത-മൃഗം ഖണ്ഡ-പരശുമ് ॥ 25 ॥
കദാ വാ ത്വാം ദൃഷ്ട്വാ ഗിരിശ തവ ഭവ്യാങ്ഘ്രി യുഗലം
ഗൃഹീത്വാ ഹസ്താഭ്യാം ശിരസി നയനേ വക്ഷസി വഹന് ।
സമാ ശ്ലിഷ്യാ ഘ്രായ സ്ഫുട ജലജ ഗന്ധാന് പരിമലാ-
-നലാഭ്യാം ബ്രഹ്മാദ്യൈര്മുദമനുഭവിഷ്യാമി ഹൃദയേ ॥ 26 ॥ [ബ്രഹ്മാദ്യൈഃ മുദ-മനുഭവിഷ്യാമി]
കരസ്ഥേ ഹേമാദ്രൌ ഗിരിശ നികടസ്ഥേ ധനപതൌ
ഗൃഹസ്ഥേ സ്വര്ഭൂജാ മര സുരഭി ചിന്താമണിഗണേ ।
ശിരഃസ്ഥേ ശീതാംശൌ ചരണയുഗലസ്ഥേഽഖിലശുഭേ
കമര്ഥം ദാസ്യേഽഹം ഭവതു ഭവദര്ഥം മമ മനഃ ॥ 27 ॥
സാരൂപ്യം തവ പൂജനേ ശിവ മഹാദേവേതി സങ്കീര്തനേ
സാമീപ്യം ശിവഭക്തി-ധുര്യജനതാ-സാങ്ഗത്യ-സമ്ഭാഷണേ ॥
സാലോക്യം ച ചരാചരാത്മകതനുധ്യാനേ ഭവാനീപതേ
സായുജ്യം മമ സിദ്ധമത്ര ഭവതി സ്വാമിന് കൃതാര്ഥോഽസ്മ്യഹമ് ॥ 28 ॥
ത്വത്പാദാമ്ബുജമര്ചയാമി പരമം ത്വാം ചിന്തയാമ്യന്വഹം
ത്വാമീശം ശരണം വ്രജാമി വചസാ ത്വാമേവ യാചേ വിഭോ ।
വീക്ഷാം മേ ദിശ ചാക്ഷുഷീം സകരുണാം ദിവ്യൈശ്ചിരം പ്രാര്ഥിതാം
ശമ്ഭോ ലോകഗുരോ മദീയമനസഃ സൌഖ്യോപദേശം കുരു ॥ 29 ॥
വസ്ത്രോദ്ധൂതവിധൌ സഹസ്രകരതാ പുഷ്പാര്ചനേ വിഷ്ണുതാ
ഗന്ധേ ഗന്ധവഹാത്മതാഽന്നപചനേ ബര്ഹിര്മുഖാധ്യക്ഷതാ ।
പാത്രേ കാഞ്ചനഗര്ഭതാസ്തി മയി ചേദ്ബാലേന്ദുചൂഡാമണേ
ശുശ്രൂഷാം കരവാണി തേ പശുപതേ സ്വാമിംസ്ത്രിലോകീഗുരോ ॥ 30 ॥
നാലം വാ പരമോപകാരകമിദം ത്വേകം പശൂനാം പതേ
പശ്യന് കുക്ഷിഗതാംശ്ചരാചരഗണാന് ബാഹ്യസ്ഥിതാന് രക്ഷിതുമ് ।
സര്വാമര്ത്യപലായനൌഷധമതിജ്വാലാകരം ഭീകരം
നിക്ഷിപ്തം ഗരലം ഗലേ ന ഗിലിതം നോദ്ഗീര്ണമേവ ത്വയാ ॥ 31 ॥
ജ്വാലോഗ്രഃ സകലാമരാതിഭയദഃ ക്ഷ്വേലഃ കഥം വാ ത്വയാ
ദൃഷ്ടഃ കിം ച കരേ ധൃതഃ കരതലേ കിം പക്വജമ്ബൂഫലമ് ।
ജിഹ്വായാം നിഹിതശ്ച സിദ്ധഘുടികാ വാ കണ്ഠദേശേ ഭൃതഃ
കിം തേ നീലമണിര്വിഭൂഷണമയം ശമ്ഭോ മഹാത്മന് വദ ॥ 32 ॥
നാലം വാ സകൃദേവ ദേവ ഭവതഃ സേവാ നതിര്വാ നുതിഃ
പൂജാ വാ സ്മരണം കഥാശ്രവണമപ്യാലോകനം മാദൃശാമ് ।
സ്വാമിന്നസ്ഥിരദേവതാനുസരണായാസേന കിം ലഭ്യതേ
കാ വാ മുക്തിരിതഃ കുതോ ഭവതി ചേത്കിം പ്രാര്ഥനീയം തദാ ॥ 33 ॥
കിം ബ്രൂമസ്തവ സാഹസം പശുപതേ കസ്യാസ്തി ശമ്ഭോ ഭവ-
-ദ്ധൈര്യം ചേദൃശമാത്മനഃ സ്ഥിതിരിയം ചാന്യൈഃ കഥം ലഭ്യതേ ।
ഭ്രശ്യദ്ദേവഗണം ത്രസന്മുനിഗണം നശ്യത്പ്രപഞ്ചം ലയം
പശ്യന്നിര്ഭയ ഏക ഏവ വിഹരത്യാനന്ദസാന്ദ്രോ ഭവാന് ॥ 34 ॥
യോഗക്ഷേമധുരന്ധരസ്യ സകലശ്രേയഃപ്രദോദ്യോഗിനോ
ദൃഷ്ടാദൃഷ്ടമതോപദേശകൃതിനോ ബാഹ്യാന്തരവ്യാപിനഃ ।
സര്വജ്ഞസ്യ ദയാകരസ്യ ഭവതഃ കിം വേദിതവ്യം മയാ
ശമ്ഭോ ത്വം പരമാന്തരങ്ഗ ഇതി മേ ചിത്തേ സ്മരാമ്യന്വഹമ് ॥ 35 ॥
ഭക്തോ ഭക്തിഗുണാവൃതേ മുദമൃതാപൂര്ണേ പ്രസന്നേ മനഃ
കുമ്ഭേ സാമ്ബ തവാങ്ഘ്രിപല്ലവയുഗം സംസ്ഥാപ്യ സംവിത്ഫലമ് ।
സത്വം മന്ത്രമുദീരയന്നിജശരീരാഗാരശുദ്ധിം വഹന്
പുണ്യാഹം പ്രകടീകരോമി രുചിരം കല്യാണമാപാദയന് ॥ 36 ॥
ആമ്നായാമ്ബുധിമാദരേണ സുമനഃസങ്ഘാഃ സമുദ്യന്മനോ [സമുദ്യന്മനഃ]
മന്ഥാനം ദൃഢഭക്തിരജ്ജുസഹിതം കൃത്വാ മഥിത്വാ തതഃ ।
സോമം കല്പതരും സുപര്വസുരഭിം ചിന്താമണിം ധീമതാം
നിത്യാനന്ദസുധാം നിരന്തരരമാസൌഭാഗ്യമാതന്വതേ ॥ 37 ॥
പ്രാക്പുണ്യാചലമാര്ഗദര്ശിതസുധാമൂര്തിഃ പ്രസന്നഃ ശിവഃ
സോമഃ സദ്ഗണസേവിതോ മൃഗധരഃ പൂര്ണസ്തമോമോചകഃ ।
ചേതഃ പുഷ്കരലക്ഷിതോ ഭവതി ചേദാനന്ദപാഥോനിധിഃ
പ്രാഗല്ഭ്യേന വിജൃമ്ഭതേ സുമനസാം വൃത്തിസ്തദാ ജായതേ ॥ 38 ॥
ധര്മോ മേ ചതുരങ്ഘ്രികഃ സുചരിതഃ പാപം വിനാശം ഗതം
കാമക്രോധമദാദയോ വിഗലിതാഃ കാലാഃ സുഖാവിഷ്കൃതാഃ ।
ജ്ഞാനാനന്ദമഹൌഷധിഃ സുഫലിതാ കൈവല്യനാഥേ സദാ
മാന്യേ മാനസപുണ്ഡരീകനഗരേ രാജാവതംസേ സ്ഥിതേ ॥ 39 ॥
ധീയന്ത്രേണ വചോഘടേന കവിതാകുല്യോപകുല്യാക്രമൈ- [കവിതാകുല്യോപകുല്യാക്രമൈഃ]
-രാനീതൈശ്ച സദാശിവസ്യ ചരിതാമ്ഭോരാശിദിവ്യാമൃതൈഃ ।
ഹൃത്കേദാരയുതാശ്ച ഭക്തികലമാഃ സാഫല്യമാതന്വതേ
ദുര്ഭിക്ഷാന്മമ സേവകസ്യ ഭഗവന്വിശ്വേശ ഭീതിഃ കുതഃ ॥ 40 ॥
പാപോത്പാതവിമോചനായ രുചിരൈശ്വര്യായ മൃത്യുഞ്ജയ
സ്തോത്രധ്യാനനതിപ്രദക്ഷിണസപര്യാലോകനാകര്ണനേ ।
ജിഹ്വാചിത്തശിരോങ്ഘ്രിഹസ്തനയനശ്രോത്രൈരഹം പ്രാര്ഥിതോ
മാമാജ്ഞാപയ തന്നിരൂപയ മുഹുര്മാമേവ മാ മേഽവചഃ ॥ 41 ॥
ഗാമ്ഭീര്യം പരിഖാപദം ഘനധൃതിഃ പ്രാകാര ഉദ്യദ്ഗുണ- [ഉദ്യദ്ഗുണസ്തൊമഃ]
-സ്തോമശ്ചാപ്തബലം ഘനേന്ദ്രിയചയോ ദ്വാരാണി ദേഹേ സ്ഥിതഃ ।
വിദ്യാ വസ്തുസമൃദ്ധിരിത്യഖിലസാമഗ്രീസമേതേ സദാ
ദുര്ഗാതിപ്രിയദേവ മാമകമനോദുര്ഗേ നിവാസം കുരു ॥ 42 ॥
മാ ഗച്ഛ ത്വമിതസ്തതോ ഗിരിശ ഭോ മയ്യേവ വാസം കുരു
സ്വാമിന്നാദികിരാത മാമകമനഃകാന്താരസീമാന്തരേ ।
വര്തന്തേ ബഹുശോ മൃഗാ മദജുഷോ മാത്സര്യമോഹാദയ- [ മാത്സര്യമോഹാദയഃ]
-സ്താന്ഹത്വാ മൃഗയാവിനോദരുചിതാ ലാഭം ച സമ്പ്രാപ്സ്യസി ॥ 43 ॥
കരലഗ്നമൃഗഃ കരീന്ദ്രഭങ്ഗോ
ഘനശാര്ദൂലവിഖണ്ഡനോഽസ്തജന്തുഃ ।
ഗിരിശോ വിശദാകൃതിശ്ച ചേതഃ-
-കുഹരേ പഞ്ചമുഖോഽസ്തി മേ കുതോ ഭീഃ ॥ 44 ॥
ഛന്ദഃ ശാഖിശിഖാന്വിതൈര് [ശാഖിശിഖാന്വിതൈരഃ] ദ്വിജവരൈഃ സംസേവിതേ ശാശ്വതേ
സൌഖ്യാപാദിനി ഖേദഭേദിനി സുധാസാരൈഃ ഫലൈര്ദീപിതേ ।
ചേതഃപക്ഷിശിഖാമണേ ത്യജ വൃഥാ അഞ്ചാരമന്യൈരലം
നിത്യം ശങ്കര പാദപദ്മയുഗലീനീഡേ വിഹാരം കുരു ॥ 45 ॥
ആകീര്ണേ നഖരാജികാന്തിവിഭവൈ [നഖരാജികാന്തിവിഭവൈഃ] രുദ്യത്സുധാവൈഭവൈ-[രുദ്യത്സുധാവൈഭവൈഃ]
-രാധൌതേഽപി ച പദ്മരാഗലലിതേ ഹംസവ്രജൈരാശ്രിതേ ।
നിത്യം ഭക്തിവധൂഗണൈശ്ച രഹസി സ്വേച്ഛാവിഹാരം കുരു
സ്ഥിത്വാ മാനസരാജഹംസ ഗിരിജാനാഥാങ്ഘ്രിസൌധാന്തരേ ॥ 46 ॥
ശമ്ഭുധ്യാന വസന്തസങ്ഗിനി ഹൃദാരാമേഽഘജീര്ണച്ഛദാഃ
സ്രസ്താ ഭക്തിലതാച്ഛടാ വിലസിതാഃ പുണ്യപ്രവാലശ്രിതാഃ ।
ദീപ്യന്തേ ഗുണകോരകാ ജപവചഃപുഷ്പാണി സദ്വാസനാ
ജ്ഞാനാനന്ദ സുധാമരന്ദലഹരീ സംവിത്ഫലാഭ്യുന്നതിഃ ॥ 47 ॥
നിത്യാനന്ദരസാലയം സുരമുനിസ്വാന്താമ്ബുജാതാശ്രയം
സ്വച്ഛം സദ്ദ്വിജസേവിതം കലുഷഹൃത്സദ്വാസനാ വിഷ്കൃതമ് ।
ശമ്ഭുധ്യാന സരോവരം വ്രജ മനോഹം സാവതംസ സ്ഥിരം
കിം ക്ഷുദ്രാ ശ്രയപല്വല ഭ്രമണ സഞ്ജാതശ്രമം പ്രാപ്സ്യസി ॥ 48 ॥
ആനന്ദാമൃത പൂരിതാ ഹരപദാം ഭോജാ ലവാലോദ്യതാ
സ്ഥൈര്യോപഘ്നമുപേത്യ ഭക്തിലതികാ ശാഖോപ ശാഖാന്വിതാ ।
ഉച്ഛൈര് മാനസ കായമാന പടലീമാക്രമ്യ നിഷ്കല്മഷാ
നിത്യാഭീഷ്ട ഫലപ്രദാ ഭവതു മേ സത്കര്മ സംവര്ധിതാ ॥ 49 ॥
സന്ധ്യാ രമ്ഭ വിജൃമ്ഭിതം ശ്രുതിശിരഃ സ്ഥാനാന്തരാധി ഷ്ഠിതം
സപ്രേമ ഭ്രമരാഭിരാമം അസകൃത് സദ്വാസനാ ശോഭിതമ് ।
ഭോഗീന്ദ്രാ ഭരണം സമസ്തസുമനഃ പൂജ്യം ഗുണാവിഷ്കൃതം
സേവേ ശ്രീഗിരി മല്ലികാര്ജുന മഹാലിങ്ഗം ശിവാലിങ്ഗിതമ് ॥ 50 ॥
ഭൃങ്ഗീച്ഛാ നടനോത്കടഃ കരമദഗ്രാഹീ സ്ഫുരന് മാധവാ- [സ്ഫുരന് മാധവാവ്ഹ്ലാദോ]
-ഹ്ലാദോ നാദയുതോ മഹാസിതവപുഃ പഞ്ചേഷുണാ ചാദൃതഃ ।
സത്പക്ഷഃ സുമനോ വനേഷു സ പുനഃ സാക്ഷാന്മദീയേ മനോ-
-രാജീവേ ഭ്രമരാധിപോ വിഹരതാം ശ്രീശൈലവാസീ വിഭുഃ ॥ 51 ॥
കാരുണ്യാമൃത വര്ഷിണം ഘനവിപദ്ഗ്രീഷ്മച് ഛിദാകര്മഠം
വിദ്യാസസ്യ ഫലോദയായ സുമനഃ സംസേവ്യ മിച്ഛാകൃതിമ് ।
നൃത്യദ് ഭക്ത മയൂരമദ്രി നിലയം ചഞ്ചജ്ജടാമണ്ഡലം
ശമ്ഭോ വാഞ്ഛതി നീലകന്ധര സദാ ത്വാം മേ മനശ്ചാതകഃ ॥ 52 ॥
ആകാശേന ശിഖീ സമസ്തഫണിനാം നേത്രാ കലാപീ നതാ-[നതാനുഗ്രാഹി]
-നുഗ്രാഹി പ്രണവോപദേ ശനിനദൈഃ കേകീതി യോ ഗീയതേ ।
ശ്യാമാം ശൈലസമുദ്ഭവാം ഘനരുചിം ദൃഷ്ട്വാ നടന്തം മുദാ
വേദാന്തോപവനേ വിഹാരരസികം തം നീലകണ്ഠം ഭജേ ॥ 53 ॥
സന്ധ്യാ ഘര്മദിനാത്യയോ ഹരികരാഘാത പ്രഭൂതാനക- [പ്രഭൂതാനകധ്വാനോ ]
-ധ്വാനോ വാരിദഗര്ജിതം ദിവിഷദാം ദൃഷ്ടിച്ഛടാ ചഞ്ചലാ ।
ഭക്താനാം പരിതോഷബാഷ്പ വിതതിര് വൃഷ്ടിര് മയൂരീ ശിവാ
യസ്മിന്നുജ്ജ്വല താണ്ഡവം വിജയതേ തം നീലകണ്ഠം ഭജേ ॥ 54 ॥
ആദ്യായാമിത തേജസേ ശ്രുതിപദൈര്വേദ്യായ സാധ്യായ തേ
വിദ്യാനന്ദമയാത്മനേ ത്രിജഗതഃ സംരക്ഷണോദ്യോഗിനേ ।
ധ്യേയായാഖിലയോഗിഭിഃ സുരഗണൈര്ഗേയായ മായാവിനേ
സമ്യക്താണ്ഡവ സമ്ഭ്രമായ ജടിനേ സേയം നതിഃ ശമ്ഭവേ ॥ 55 ॥
നിത്യായ ത്രിഗുണാത്മനേ പുരജിതേ കാത്യായനീ ശ്രേയസേ
സത്യായാദി കുടുമ്ബിനേ മുനിമനഃ പ്രത്യക്ഷ ചിന്മൂര്തയേ ।
മായാസൃഷ്ട ജഗത്ത്രയായ സകലാമ്നായാന്തസഞ്ചാരിണേ
സായം താണ്ഡവ സമ്ഭ്രമായ ജടിനേ സേയം നതിഃ ശമ്ഭവേ ॥ 56 ॥
നിത്യം സ്വോദരപോഷണായ സകലാനുദ്ദിശ്യ വിത്താശയാ
വ്യര്ഥം പര്യടനം കരോമി ഭവതഃ സേവാം ന ജാനേ വിഭോ ।
മജ്ജന്മാന്തര പുണ്യ പാക ബലതസ്ത്വം ശര്വ സര്വാന്തര- [സര്വാന്തരഃ]
-സ്തിഷ്ഠസ്യേവ ഹി തേന വാ പശുപതേ തേ രക്ഷണീയോഽസ്മ്യഹമ് ॥ 57 ॥
ഏകോ വാരിജ ബാന്ധവഃ ക്ഷിതിനഭോ വ്യാപ്തം തമോ മണ്ഡലം
ഭിത്ത്വാ ലോചന ഗോചരോഽപി ഭവതി ത്വം കോടി സൂര്യപ്രഭഃ ।
വേദ്യഃ കിം ന ഭവസ്യഹോ ഘനതരം കീദൃഗ്ഭവേന്മത്തമ- [കീദൃഗ്ഭവേന്മത്തമഃ]
-സ്തത്സര്വം [തത്സര്വം] വ്യപനീയ മേ പശുപതേ സാക്ഷാത്പ്രസന്നോ ഭവ ॥ 58 ॥
ഹംസഃ പദ്മവനം സമിച്ഛതി യഥാ നീലാമ്ബുദം ചാതകഃ
കോകഃ കോകനദപ്രിയം പ്രതിദിനം ചന്ദ്രം ചകോരസ്തഥാ ।
ചേതോ വാഞ്ഛതി മാമകം പശുപതേ ചിന്മാര്ഗമൃഗ്യം വിഭോ
ഗൌരീനാഥ ഭവത്പദാബ്ജ യുഗലം കൈവല്യ സൌഖ്യപ്രദമ് ॥ 59 ॥
രോധസ്തോയഹൃതഃ ശ്രമേണ പഥികശ്ഛായാം തരോര്വൃഷ്ടിതോ [തരോര്വൃഷ്ടിതഃ]
ഭീതഃ സ്വസ്ഥഗൃഹം ഗൃഹസ്ഥമതിഥിര് ദീനഃ പ്രഭും ധാര്മികമ് ।
ദീപം സന്തമസാകുലശ്ച ശിഖിനം ശീതാ വൃതസ്ത്വം തഥാ
ചേതഃ സര്വഭയാപഹം വ്രജ സുഖം ശമ്ഭോഃ പദാമ്ഭോരുഹമ് ॥ 60 ॥
അങ്കോലം നിജ-ബീജ-സന്തതിരയസ്കാന്തോപലം [സന്തതിഃ അയസ്കാന്തോപലം] സൂചികാ
സാധ്വീ നൈജവിഭും ലതാ ക്ഷിതിരുഹം സിന്ധുഃ സരിദ് വല്ലഭമ് ।
പ്രാപ്നോതീഹ യഥാ തഥാ പശുപതേഃ പാദാരവിന്ദ ദ്വയം
ചേതോവൃത്തി രുപേത്യ തിഷ്ഠതി സദാ സാ ഭക്തി രിത്യുച്യതേ ॥ 61 ॥
ആനന്ദാശ്രുഭിരാതനോതി പുലകം നൈര്മല്യതശ്ഛാദനം
വാചാ-ശങ്ഖമുഖേ സ്ഥിതൈശ്ച ജഠരാപൂര്തിം ചരിത്രാമൃതൈഃ ।
രുദ്രാക്ഷൈര് ഹസിതേന ദേവ വപുഷോ രക്ഷാം ഭവദ്ഭാവനാ-
-പര്യങ്കേ വിനിവേശ്യ ഭക്തിജനനീ ഭക്താര്ഭകം രക്ഷതി ॥ 62 ॥
മാര്ഗാവര്തിതപാദുകാ പശുപതേരങ്ഗസ്യ കൂര്ചായതേ
ഗണ്ഡൂഷാമ്ബുനിഷേചനം പുരരിപോര്ദിവ്യാഭിഷേകായതേ ।
കിഞ്ചി-ദ്ഭക്ഷിത-മാംസ-ശേഷകബലം നവ്യോപഹാരായതേ
ഭക്തിഃ കിം ന കരോത്യഹോ വനചരോ ഭക്താവതംസായതേ ॥ 63 ॥
വക്ഷസ്താഡനമന്തകസ്യ കഠിനാപസ്മാരസമ്മര്ദനം
ഭൂഭൃത്പര്യടനം നമത്സുരശിരഃകോടീരസങ്ഘര്ഷണമ് ।
കര്മേദം മൃദുലസ്യ താവകപദദ്വന്ദ്വസ്യ കിം വോചിതം
മച്ചേതോമണിപാദുകാവിഹരണം ശമ്ഭോ സദാങ്ഗീകുരു ॥ 64 ॥
വക്ഷസ്താഡനശങ്കയാ വിചലിതോ വൈവസ്വതോ നിര്ജരാഃ
കോടീരോജ്ജ്വലരത്നദീപകലികാനീരാജനം കുര്വതേ ।
ദൃഷ്ട്വാ മുക്തിവധൂസ്തനോതി നിഭൃതാശ്ലേഷം ഭവാനീപതേ
യച്ചേതസ്തവ പാദപദ്മഭജനം തസ്യേഹ കിം ദുര്ലഭമ് ॥ 65 ॥
ക്രീഡാര്ഥം സൃജസി പ്രപഞ്ചമഖിലം ക്രീഡാമൃഗാസ്തേ ജനാഃ
യത്കര്മാചരിതം മയാ ച ഭവതഃ പ്രീത്യൈ ഭവത്യേവ തത് ।
ശമ്ഭോ സ്വസ്യ കുതൂഹലസ്യ കരണം മച്ചേഷ്ടിതം നിശ്ചിതം
തസ്മാന്മാമകരക്ഷണം പശുപതേ കര്തവ്യമേവ ത്വയാ ॥ 66 ॥
ബഹുവിധപരിതോഷബാഷ്പപൂര-
-സ്ഫുടപുലകാങ്കിതചാരുഭോഗഭൂമിമ് ।
ചിരപദഫലകാങ്ക്ഷിസേവ്യമാനാം
പരമസദാശിവഭാവനാം പ്രപദ്യേ ॥ 67 ॥
അമിതമുദമൃതം മുഹുര്ദുഹന്തീം
വിമലഭവത്പദഗോഷ്ഠമാവസന്തീമ് ।
സദയ പശുപതേ സുപുണ്യപാകാം
മമ പരിപാലയ ഭക്തിധേനുമേകാമ് ॥ 68 ॥
ജഡതാ പശുതാ കലങ്കിതാ
കുടിലചരത്വം ച നാസ്തി മയി ദേവ ।
അസ്തി യദി രാജമൌലേ
ഭവദാഭരണസ്യ നാസ്മി കിം പാത്രമ് ॥ 69 ॥
അരഹസി രഹസി സ്വതന്ത്രബുദ്ധ്യാ
വരിവസിതും സുലഭഃ പ്രസന്നമൂര്തിഃ ।
അഗണിതഫലദായകഃ പ്രഭുര്മേ
ജഗദധികോ ഹൃദി രാജശേഖരോഽസ്തി ॥ 70 ॥
ആരൂഢഭക്തിഗുണകുഞ്ചിതഭാവചാപ-
-യുക്തൈഃ ശിവസ്മരണബാണഗണൈരമോഘൈഃ ।
നിര്ജിത്യ കില്ബിഷരിപൂന്വിജയീ സുധീന്ദ്രഃ
സാനന്ദമാവഹതി സുസ്ഥിരരാജലക്ഷ്മീമ് ॥ 71 ॥
ധ്യാനാഞ്ജനേന സമവേക്ഷ്യ തമഃപ്രദേശം
ഭിത്ത്വാ മഹാബലിഭിരീശ്വരനാമമന്ത്രൈഃ ।
ദിവ്യാശ്രിതം ഭുജഗഭൂഷണമുദ്വഹന്തി
യേ പാദപദ്മമിഹ തേ ശിവ തേ കൃതാര്ഥാഃ ॥ 72 ॥
ഭൂദാരതാമുദവഹദ്യദപേക്ഷയാ ശ്രീ-
-ഭൂദാര ഏവ കിമതഃ സുമതേ ലഭസ്വ ।
കേദാരമാകലിതമുക്തിമഹൌഷധീനാം
പാദാരവിന്ദഭജനം പരമേശ്വരസ്യ ॥ 73 ॥
ആശാപാശക്ലേശദുര്വാസനാദി-
-ഭേദോദ്യുക്തൈര്ദിവ്യഗന്ധൈരമന്ദൈഃ ।
ആശാശാടീകസ്യ പാദാരവിന്ദം
ചേതഃപേടീം വാസിതാം മേ തനോതു ॥ 74 ॥
കല്യാണിനം സരസചിത്രഗതിം സവേഗം
സര്വേങ്ഗിതജ്ഞമനഘം ധ്രുവലക്ഷണാഢ്യമ് ।
ചേതസ്തുരങ്ഗമധിരുഹ്യ ചര സ്മരാരേ
നേതഃ സമസ്തജഗതാം വൃഷഭാധിരൂഢ ॥ 75 ॥
ഭക്തിര്മഹേശപദപുഷ്കരമാവസന്തീ
കാദമ്ബിനീവ കുരുതേ പരിതോഷവര്ഷമ് ।
സമ്പൂരിതോ ഭവതി യസ്യ മനസ്തടാക-
-സ്തജ്ജന്മസസ്യമഖിലം സഫലം ച നാന്യത് ॥ 76 ॥
ബുദ്ധിഃ സ്ഥിരാ ഭവിതുമീശ്വരപാദപദ്മ-
-സക്താ വധൂര്വിരഹിണീവ സദാ സ്മരന്തീ ।
സദ്ഭാവനാസ്മരണദര്ശനകീര്തനാദി
സമ്മോഹിതേവ ശിവമന്ത്രജപേന വിന്തേ ॥ 77 ॥
സദുപചാരവിധിഷ്വനുബോധിതാം
സവിനയാം സുഹൃദം സമുപാശ്രിതാമ് ।
മമ സമുദ്ധര ബുദ്ധിമിമാം പ്രഭോ
വരഗുണേന നവോഢവധൂമിവ ॥ 78 ॥
നിത്യം യോഗിമനഃ സരോജദലസഞ്ചാരക്ഷമസ്ത്വത്ക്രമഃ
ശമ്ഭോ തേന കഥം കഠോരയമരാഡ്വക്ഷഃകവാടക്ഷതിഃ ।
അത്യന്തം മൃദുലം ത്വദങ്ഘ്രിയുഗലം ഹാ മേ മനശ്ചിന്തയ-
-ത്യേതല്ലോചനഗോചരം കുരു വിഭോ ഹസ്തേന സംവാഹയേ ॥ 79 ॥
ഏഷ്യത്യേഷ ജനിം മനോഽസ്യ കഠിനം തസ്മിന്നടാനീതി മ-
-ദ്രക്ഷായൈ ഗിരിസീമ്നി കോമലപദന്യാസഃ പുരാഭ്യാസിതഃ ।
നോ ചേദ്ദിവ്യഗൃഹാന്തരേഷു സുമനസ്തല്പേഷു വേദ്യാദിഷു
പ്രായഃ സത്സു ശിലാതലേഷു നടനം ശമ്ഭോ കിമര്ഥം തവ ॥ 80 ॥
കഞ്ചിത്കാലമുമാമഹേശ ഭവതഃ പാദാരവിന്ദാര്ചനൈഃ
കഞ്ചിദ്ധ്യാനസമാധിഭിശ്ച നതിഭിഃ കഞ്ചിത്കഥാകര്ണനൈഃ ।
കഞ്ചിത്കഞ്ചിദവേക്ഷണൈശ്ച നുതിഭിഃ കഞ്ചിദ്ദശാമീദൃശീം
യഃ പ്രാപ്നോതി മുദാ ത്വദര്പിതമനാ ജീവന് സ മുക്തഃ ഖലു ॥ 81 ॥
ബാണത്വം വൃഷഭത്വമര്ധവപുഷാ ഭാര്യാത്വമാര്യാപതേ
ഘോണിത്വം സഖിതാ മൃദങ്ഗവഹതാ ചേത്യാദി രൂപം ദധൌ ।
ത്വത്പാദേ നയനാര്പണം ച കൃതവാംസ്ത്വദ്ദേഹഭാഗോ ഹരിഃ
പൂജ്യാത്പൂജ്യതരഃ സ ഏവ ഹി ന ചേത്കോ വാ തദന്യോഽധികഃ ॥ 82 ॥
ജനനമൃതിയുതാനാം സേവയാ ദേവതാനാം
ന ഭവതി സുഖലേശഃ സംശയോ നാസ്തി തത്ര ।
അജനിമമൃതരൂപം സാമ്ബമീശം ഭജന്തേ
യ ഇഹ പരമസൌഖ്യം തേ ഹി ധന്യാ ലഭന്തേ ॥ 83 ॥
ശിവ തവ പരിചര്യാസന്നിധാനായ ഗൌര്യാ
ഭവ മമ ഗുണധുര്യാം ബുദ്ധികന്യാം പ്രദാസ്യേ ।
സകലഭുവനബന്ധോ സച്ചിദാനന്ദസിന്ധോ
സദയ ഹൃദയഗേഹേ സര്വദാ സംവസ ത്വമ് ॥ 84 ॥
ജലധിമഥനദക്ഷോ നൈവ പാതാലഭേദീ
ന ച വനമൃഗയായാം നൈവ ലുബ്ധഃ പ്രവീണഃ ।
അശനകുസുമഭൂഷാവസ്ത്രമുഖ്യാം സപര്യാം
കഥയ കഥമഹം തേ കല്പയാനീന്ദുമൌലേ ॥ 85 ॥
പൂജാദ്രവ്യസമൃദ്ധയോ വിരചിതാഃ പൂജാം കഥം കുര്മഹേ
പക്ഷിത്വം ന ച വാ കിടിത്വമപി ന പ്രാപ്തം മയാ ദുര്ലഭമ് ।
ജാനേ മസ്തകമങ്ഘ്രിപല്ലവമുമാജാനേ ന തേഽഹം വിഭോ
ന ജ്ഞാതം ഹി പിതാമഹേന ഹരിണാ തത്ത്വേന തദ്രൂപിണാ ॥ 86 ॥
അശനം ഗരലം ഫണീ കലാപോ
വസനം ചര്മ ച വാഹനം മഹോക്ഷഃ ।
മമ ദാസ്യസി കിം കിമസ്തി ശമ്ഭോ
തവ പാദാമ്ബുജഭക്തിമേവ ദേഹി ॥ 87 ॥
യദാ കൃതാമ്ഭോനിധിസേതുബന്ധനഃ
കരസ്ഥലാധഃകൃതപര്വതാധിപഃ ।
ഭവാനി തേ ലങ്ഘിതപദ്മസമ്ഭവ-
-സ്തദാ ശിവാര്ചാസ്തവഭാവനക്ഷമഃ ॥ 88 ॥
നതിഭിര്നുതിഭിസ്ത്വമീശ പൂജാ-
-വിധിഭിര്ധ്യാനസമാധിഭിര്ന തുഷ്ടഃ ।
ധനുഷാ മുസലേന ചാശ്മഭിര്വാ
വദ തേ പ്രീതികരം തഥാ കരോമി ॥ 89 ॥
വചസാ ചരിതം വദാമി ശമ്ഭോ-
-രഹമുദ്യോഗവിധാസു തേഽപ്രസക്തഃ ।
മനസാകൃതിമീശ്വരസ്യ സേവേ
ശിരസാ ചൈവ സദാശിവം നമാമി ॥ 90 ॥
ആദ്യാവിദ്യാ ഹൃദ്ഗതാ നിര്ഗതാസീ-
-ദ്വിദ്യാ ഹൃദ്യാ ഹൃദ്ഗതാ ത്വത്പ്രസാദാത് ।
സേവേ നിത്യം ശ്രീകരം ത്വത്പദാബ്ജം
ഭാവേ മുക്തേര്ഭാജനം രാജമൌലേ ॥ 91 ॥
ദൂരീകൃതാനി ദുരിതാനി ദുരക്ഷരാണി
ദൌര്ഭാഗ്യദുഃഖദുരഹങ്കൃതിദുര്വചാംസി ।
സാരം ത്വദീയചരിതം നിതരാം പിബന്തം
ഗൌരീശ മാമിഹ സമുദ്ധര സത്കടാക്ഷൈഃ ॥ 92 ॥
സോമകലാധരമൌലൌ
കോമലഘനകന്ധരേ മഹാമഹസി ।
സ്വാമിനി ഗിരിജാനാഥേ
മാമകഹൃദയം നിരന്തരം രമതാമ് ॥ 93 ॥
സാ രസനാ തേ നയനേ
താവേവ കരൌ സ ഏവ കൃതകൃത്യഃ ।
യാ യേ യൌ യോ ഭര്ഗം
വദതീക്ഷേതേ സദാര്ചതഃ സ്മരതി ॥ 94 ॥
അതിമൃദുലൌ മമ ചരണാ-
-വതികഠിനം തേ മനോ ഭവാനീശ ।
ഇതി വിചികിത്സാം സന്ത്യജ
ശിവ കഥമാസീദ്ഗിരൌ തഥാ വേശഃ ॥ 95 ॥
ധൈര്യാങ്കുശേന നിഭൃതം
രഭസാദാകൃഷ്യ ഭക്തിശൃങ്ഖലയാ ।
പുരഹര ചരണാലാനേ
ഹൃദയമദേഭം ബധാന ചിദ്യന്ത്രൈഃ ॥ 96 ॥
പ്രചരത്യഭിതഃ പ്രഗല്ഭവൃത്ത്യാ
മദവാനേഷ മനഃ കരീ ഗരീയാന് ।
രിഗൃഹ്യ നയേന ഭക്തിരജ്വാ
പരമ സ്ഥാണു പദം ദൃഢം നയാമുമ് ॥ 97 ॥
സര്വാലങ്കാരയുക്താം സരലപദയുതാം സാധുവൃത്താം സുവര്ണാം
സദ്ഭിഃ സംസ്തൂയമാനാം സരസഗുണയുതാം ലക്ഷിതാം ലക്ഷണാഢ്യാമ് ।
ഉദ്യദ്ഭൂഷാവിശേഷാമുപഗതവിനയാം ദ്യോതമാനാര്ഥരേഖാം
കല്യാണീം ദേവ ഗൌരീപ്രിയ മമ കവിതാകന്യകാം ത്വം ഗൃഹാണ ॥ 98 ॥
ഇദം തേ യുക്തം വാ പരമശിവ കാരുണ്യജലധേ
ഗതൌ തിര്യഗ്രൂപം തവ പദശിരോദര്ശനധിയാ ।
ഹരിബ്രഹ്മാണൌ തൌ ദിവി ഭുവി ചരന്തൌ ശ്രമയുതൌ
കഥം ശമ്ഭോ സ്വാമിന്കഥയ മമ വേദ്യോഽസി പുരതഃ ॥ 99 ॥
സ്തോത്രേണാലമഹം പ്രവച്മി ന മൃഷാ ദേവാ വിരിഞ്ചാദയഃ
സ്തുത്യാനാം ഗണനാപ്രസങ്ഗസമയേ ത്വാമഗ്രഗണ്യം വിദുഃ ।
മാഹാത്മ്യാഗ്രവിചാരണപ്രകരണേ ധാനാതുഷസ്തോമവ-
-ദ്ധൂതാസ്ത്വാം വിദുരുത്തമോത്തമഫലം ശമ്ഭോ ഭവത്സേവകാഃ ॥ 100 ॥
ഇതി ശ്രീമത്പരമഹംസപരിവ്രാജകാചാര്യസ്യ ശ്രീഗോവിന്ദഭഗവത്പൂജ്യപാദശിഷ്യസ്യ ശ്രീമച്ഛങ്കരഭഗവതഃ കൃതൌ ശിവാനന്ദലഹരീ ॥
Related Scriptures
1000 Names of Shri Ardhanarishvara
1000 verses
कर्णाटक सङ्गीतं स्वरजति 2 (साम्ब शिव)
0 verses
दारिद्र्य दहन शिव स्तोत्रम्
9 verses
1000 Names of Lord Mahakala
1000 verses
100 Names of Lord Shiva
100 verses
Rudrayamala 1000 Names of Lord Shiva
1000 verses
About This Stotram
Overview
The Shivananda Lahari is a Sanskrit devotional hymn of 100 verses dedicated to Lord Shiva. The title translates as "Wave of Shiva's Bliss," indicating the text's aim to convey and induce devotional joy through praise of Shiva's forms, activities, and cosmic nature. The text is attributed to Adi Shankaracharya within the Advaita Vedanta and Shaiva tradition, though the attribution is held with varying degrees of certainty across scholarly sources.
What are the benefits of chanting Shivananda Lahari?
- Cultivates devotional absorption in Shiva's qualities through 100 sustained verses of praise
- Supports removal of sins and obstacles through regular recitation
- Associated with spiritual bliss (ananda) and liberation from the cycle of birth and death
- Fosters inner peace and contentment through meditative engagement with the text
When is the best time to recite this?
Morning and evening are the standard times for recitation. Maha Shivaratri, the Shravana month, and Mondays dedicated to Shiva are the most fitting occasions. Given its length, the text may be recited in portions over successive days.
What is the historical and traditional background?
The Shivananda Lahari is attributed to Adi Shankaracharya, the 8th-century philosopher and theologian, and circulates alongside his other Shaiva compositions such as the Shiva Manasa Puja and Dakshinamurti Stotram. Whether or not Shankaracharya is the actual author, the text belongs to the Advaita-inflected Shaiva devotional tradition that he systematized. Its 100-verse structure places it in a class of extended lyrical stotras composed to offer a complete act of praise in a single sitting. The text is recited in Shaiva temples and communities across India and among Shankaracharya's monastic lineages.
Available scripts
This text is available in 14 scripts: devanagari, tamil, telugu, kannada, malayalam, gujarati, bengali, iast, gurmukhi, oriya, assamese, sinhala, itrans, hk. Use the script selector above to switch between them.
Related Texts
- Shiva Manasa Puja — a 5-verse text also attributed to Shankaracharya, presenting worship through mental visualization rather than extended praise
- Shiva Mahimna Stotram — a 43-verse Shaiva hymn that shares the intent to express the totality of Shiva's greatness through verse