Shiva Sankalpa Upanishad (Shiva Sankalpamastu)

शिवसङ्कल्पोपनिषत् (शिव सङ्कल्पमस्तु)

श्लोक 1

येनेदं भूतं भुवनं भविष्यत् परिगृहीतममृतेन सर्वम् ।

येन यज्ञस्तायते सप्तहोता तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु

श्लोक 2

येन कर्माणि प्रचरन्ति धीरा यतो वाचा मनसा चारु यन्ति ।

यत्सम्मितमनु संयन्ति प्राणिनस्तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु

॥ 1॥

श्लोक 3

येन कर्माण्यपसो मनीषिणो यज्ञे कृण्वन्ति विदथेषु धीराः ।

यदपूर्वं यक्षमन्तः प्रजानां तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु

॥ 2॥

श्लोक 4

यत्प्रज्ञानमुत चेतो धृतिश्च यज्ज्योतिरन्तरमृतं प्रजासु ।

यस्मान्न ऋते किञ्चन कर्म क्रियते तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु

॥ 3॥

श्लोक 5

सुषारथिरश्वानिव यन्मनुष्यान्नेनीयतेऽभीशुभिर्वाजिन इव ।

हृत्प्रतिष्ठं यदजिरं जविष्ठं तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु

॥ 4॥

श्लोक 6

यस्मिन्नृचः साम यजूषि यस्मिन् प्रतिष्ठिता रथनाभाविवाराः ।

यस्मिंश्चित्तं सर्वमोतं प्रजानां तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु

॥ 5॥

श्लोक 7

यदत्र षष्ठं त्रिशतं सुवीरं यज्ञस्य गुह्यं नवनावमाय्यं (?) ।

दश पञ्च त्रिंशतं यत्परं च तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु

॥ 6॥

श्लोक 8

यज्जाग्रतो दूरमुदैति दैवं तदु सुप्तस्य तथैवैति ।

दूरङ्गमं ज्योतिषां ज्योतिरेकं तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु

॥ 7॥

श्लोक 9

येन द्यौः पृथिवी चान्तरिक्षं च ये पर्वताः प्रदिशो दिशश्च ।

येनेदं जगद्व्याप्तं प्रजानां तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु

॥ 8॥

श्लोक 10

येनेदं विश्वं जगतो बभूव ये देवा अपि महतो जातवेदाः ।

तदेवाग्निस्तमसो ज्योतिरेकं तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु

॥ 9॥

श्लोक 11

ये मनो हृदयं ये च देवा ये दिव्या आपो ये सूर्यरश्मिः ।

ते श्रोत्रे चक्षुषी सञ्चरन्तं तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु

॥ 10॥

श्लोक 12

अचिन्त्यं चाप्रमेयं च व्यक्ताव्यक्तपरं च यत ।

सूक्ष्मात्सूक्ष्मतरं ज्ञेयं तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु

॥ 11॥

श्लोक 13

एका च दश शतं च सहस्रं चायुतं च

नियुतं च प्रयुतं चार्बुदं च न्यर्बुदं च ।

समुद्रश्च मध्यं चान्तश्च परार्धश्च

तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु

॥ 12॥

श्लोक 14

ये पञ्च पञ्चदश शतं सहस्रमयुतं न्यर्बुदं च ।

तेऽग्निचित्येष्टकास्तं शरीरं तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु

॥ 13॥

श्लोक 15

वेदाहमेतं पुरुषं महान्तमादित्यवर्णं तमसः परस्तात् ।

यस्य योनिं परिपश्यन्ति धीरास्तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु ॥

यस्येदं धीराः पुनन्ति कवयो ब्रह्माणमेतं त्वा वृणुत इन्दुम् ।

स्थावरं जङ्गमं द्यौराकाशं तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु

॥ 14॥

श्लोक 16

परात् परतरं चैव यत्पराच्चैव यत्परम् ।

यत्परात् परतो ज्ञेयं तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु

॥ 16॥

श्लोक 17

परात् परतरो ब्रह्मा तत्परात् परतो हरिः ।

तत्परात् परतोऽधीशस्तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु

॥ 17॥

श्लोक 18

या वेदादिषु गायत्री सर्वव्यापी महेश्वरी ।

ऋग्यजुस्सामाथर्वैश्च तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु

॥ 18॥

श्लोक 19

यो वै देवं महादेवं प्रणवं पुरुषोत्तमम् ।

यः सर्वे सर्ववेदैश्च तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु

॥ 19॥

श्लोक 20

प्रयतः प्रणवोङ्कारं प्रणवं पुरुषोत्तमम् ।

ओङ्कारं प्रणवात्मानं तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु

॥ 20॥

श्लोक 21

योऽसौ सर्वेषु वेदेषु पठ्यते ह्यज इश्वरः ।

अकायो निर्गुणो ह्यात्मा तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु

॥ 21॥

श्लोक 22

गोभिर्जुष्टं धनेन ह्यायुषा च बलेन च ।

प्रजया पशुभिः पुष्कराक्षं तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु

॥ 22॥

श्लोक 23

त्रियम्बकं यजामहे सुगन्धिं पुष्टिवर्धनम् ।

उर्वारुकमिव बन्धनान्मृत्योर्मुक्षीय

माऽमृतात्तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु

॥ 23॥

श्लोक 24

कैलासशिखरे रम्ये शङ्करस्य शिवालये ।

देवतास्तत्र मोदन्ते तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु

॥ 24॥

श्लोक 25

विश्वतश्चक्षुरुत विश्वतोमुखो विश्वतोहस्त उत विश्वतस्पात् ।

सम्बाहुभ्यां नमति सम्पतत्रैर्द्यावापृथिवी

जनयन् देव एकस्तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु

॥ 25॥

श्लोक 26

चतुरो वेदानधीयीत सर्वशास्यमयं विदुः ।

इतिहासपुराणानां तन्मे मन शिवसङ्कन्ल्पमस्तु

॥ 26॥

श्लोक 27

मा नो महान्तमुत मा नो अर्भकं मा न उक्षन्तमुत मा न उक्षितम् ।

मा नो वधीः पितरं मोत मातरं प्रिया मा नः

तनुवो रुद्र रीरिषस्तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु

॥ 27॥

श्लोक 28

मा नस्तोके तनये मा न आयुषि मा नो गोषु मा नो अश्वेषु रीरिषः ।

वीरान्मा नो रुद्र भामितो वधीर्हविष्मन्तः

नमसा विधेम ते तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु

॥ 28॥

श्लोक 29

ऋतं सत्यं परं ब्रह्म पुरुषं कृष्णपिङ्गलम् ।

ऊर्ध्वरेतं विरूपाक्षं विश्वरूपाय वै नमो नमः

तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु

॥ 29॥

श्लोक 30

कद्रुद्राय प्रचेतसे मीढुष्टमाय तव्यसे ।

वोचेम शन्तमं हृदे । सर्वो ह्येष रुद्रस्तस्मै रुद्राय

नमो अस्तु तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु

॥ 30॥

श्लोक 31

ब्रह्म जज्ञानं प्रथमं पुरस्तात् वि सीमतः सुरुचो वेन आवः ।

स बुध्निया उपमा अस्य विष्ठाः सतश्च योनिं

असतश्च विवस्तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु

॥ 31॥

श्लोक 32

यः प्राणतो निमिषतो महित्वैक इद्राजा जगतो बभूव ।

य ईशे अस्य द्विपदश्चतुष्पदः कस्मै देवाय

हविषा विधेम तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु

॥ 32॥

श्लोक 33

य आत्मदा बलदा यस्य विश्वे उपासते प्रशिषं यस्य देवाः ।

यस्य छायाऽमृतं यस्य मृत्युः कस्मै देवाय

हविषा विधेम तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु

॥ 33॥

श्लोक 34

यो रुद्रो अग्नौ यो अप्सु य ओषधीषु यो रुद्रो विश्वा भुवनाऽऽविवेश ।

तस्मै रुद्राय नमो अस्तु तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु

॥ 34॥

श्लोक 35

गन्धद्वारां दुराधर्षां नित्यपुष्टां करीषिणीम् ।

ईश्वरीं सर्वभूतानां तामिहोपह्वये श्रियं

तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु

॥ 35॥

श्लोक 36

य इदं शिवसङ्कल्पं सदा ध्यायन्ति ब्राह्मणाः ।

ते परं मोक्षं गमिष्यन्ति तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु

॥ 36॥

श्लोक 37

इति शिवसङ्कल्पमन्त्राः समाप्ताः ।

(शैव-उपनिषदः)

इति शिवसङ्कल्पोपनिषत् समाप्त ।