ശിവ മഹിമ്നാ സ്തോത്രമ്

ശിവ മഹിമ്നാ സ്തോത്രമ്

ശ്ലോക 1

അഥ ശ്രീ ശിവമഹിമ്നസ്തോത്രമ് ॥

മഹിമ്നഃ പാരം തേ പരമവിദുഷോ യദ്യസദൃശീ

സ്തുതിര്ബ്രഹ്മാദീനാമപി തദവസന്നാസ്ത്വയി ഗിരഃ ।

അഥാഽവാച്യഃ സര്വഃ സ്വമതിപരിണാമാവധി ഗൃണന്

മമാപ്യേഷ സ്തോത്രേ ഹര നിരപവാദഃ പരികരഃ

ശ്ലോക 2

അതീതഃ പന്ഥാനം തവ ച മഹിമാ വാങ്മനസയോഃ

അതദ്വ്യാവൃത്ത്യാ യം ചകിതമഭിധത്തേ ശ്രുതിരപി ।

സ കസ്യ സ്തോതവ്യഃ കതിവിധഗുണഃ കസ്യ വിഷയഃ

പദേ ത്വര്വാചീനേ പതതി ന മനഃ കസ്യ ന വചഃ

॥ 1 ॥

ശ്ലോക 3

മധുസ്ഫീതാ വാചഃ പരമമമൃതം നിര്മിതവതഃ

തവ ബ്രഹ്മന്​ കിം വാഗപി സുരഗുരോര്വിസ്മയപദമ് ।

മമ ത്വേതാം വാണീം ഗുണകഥനപുണ്യേന ഭവതഃ

പുനാമീത്യര്ഥേഽസ്മിന് പുരമഥന ബുദ്ധിര്വ്യവസിതാ

॥ 2 ॥

ശ്ലോക 4

തവൈശ്വര്യം യത്തജ്ജഗദുദയരക്ഷാപ്രലയകൃത്

ത്രയീവസ്തു വ്യസ്തം തിസ്രുഷു ഗുണഭിന്നാസു തനുഷു ।

അഭവ്യാനാമസ്മിന് വരദ രമണീയാമരമണീം

വിഹന്തും വ്യാക്രോശീം വിദധത ഇഹൈകേ ജഡധിയഃ

॥ 3 ॥

ശ്ലോക 5

കിമീഹഃ കിങ്കായഃ സ ഖലു കിമുപായസ്ത്രിഭുവനം

കിമാധാരോ ധാതാ സൃജതി കിമുപാദാന ഇതി ച ।

അതര്ക്യൈശ്വര്യേ ത്വയ്യനവസര ദുഃസ്ഥോ ഹതധിയഃ

കുതര്കോഽയം കാംശ്ചിത് മുഖരയതി മോഹായ ജഗതഃ

॥ 4 ॥

ശ്ലോക 6

അജന്മാനോ ലോകാഃ കിമവയവവന്തോഽപി ജഗതാം

അധിഷ്ഠാതാരം കിം ഭവവിധിരനാദൃത്യ ഭവതി ।

അനീശോ വാ കുര്യാദ് ഭുവനജനനേ കഃ പരികരോ

യതോ മന്ദാസ്ത്വാം പ്രത്യമരവര സംശേരത ഇമേ

॥ 5 ॥

ശ്ലോക 7

ത്രയീ സാങ്ഖ്യം യോഗഃ പശുപതിമതം വൈഷ്ണവമിതി

പ്രഭിന്നേ പ്രസ്ഥാനേ പരമിദമദഃ പഥ്യമിതി ച ।

രുചീനാം വൈചിത്ര്യാദൃജുകുടില നാനാപഥജുഷാം

നൃണാമേകോ ഗമ്യസ്ത്വമസി പയസാമര്ണവ ഇവ

॥ 6 ॥

ശ്ലോക 8

മഹോക്ഷഃ ഖട്വാങ്ഗം പരശുരജിനം ഭസ്മ ഫണിനഃ

കപാലം ചേതീയത്തവ വരദ തന്ത്രോപകരണമ് ।

സുരാസ്താം താമൃദ്ധിം ദധതി തു ഭവദ്ഭൂപ്രണിഹിതാം

ന ഹി സ്വാത്മാരാമം വിഷയമൃഗതൃഷ്ണാ ഭ്രമയതി

॥ 7 ॥

ശ്ലോക 9

ധ്രുവം കശ്ചിത് സര്വം സകലമപരസ്ത്വധ്രുവമിദം

പരോ ധ്രൌവ്യാഽധ്രൌവ്യേ ജഗതി ഗദതി വ്യസ്തവിഷയേ ।

സമസ്തേഽപ്യേതസ്മിന് പുരമഥന തൈര്വിസ്മിത ഇവ

സ്തുവന്​ ജിഹ്രേമി ത്വാം ന ഖലു നനു ധൃഷ്ടാ മുഖരതാ

॥ 8 ॥

ശ്ലോക 10

തവൈശ്വര്യം യത്നാദ് യദുപരി വിരിഞ്ചിര്ഹരിരധഃ

പരിച്ഛേതും യാതാവനലമനലസ്കന്ധവപുഷഃ ।

തതോ ഭക്തിശ്രദ്ധാ-ഭരഗുരു-ഗൃണദ്ഭ്യാം ഗിരിശ യത്

സ്വയം തസ്ഥേ താഭ്യാം തവ കിമനുവൃത്തിര്ന ഫലതി

॥ 9 ॥

ശ്ലോക 11

അയത്നാദാസാദ്യ ത്രിഭുവനമവൈരവ്യതികരം

ദശാസ്യോ യദ്ബാഹൂനഭൃത രണകണ്ഡൂ-പരവശാന് ।

ശിരഃപദ്മശ്രേണീ-രചിതചരണാമ്ഭോരുഹ-ബലേഃ

സ്ഥിരായാസ്ത്വദ്ഭക്തേസ്ത്രിപുരഹര വിസ്ഫൂര്ജിതമിദമ്

॥ 10 ॥

ശ്ലോക 12

അമുഷ്യ ത്വത്സേവാ-സമധിഗതസാരം ഭുജവനം

ബലാത് കൈലാസേഽപി ത്വദധിവസതൌ വിക്രമയതഃ ।

അലഭ്യാ പാതാലേഽപ്യലസചലിതാങ്ഗുഷ്ഠശിരസി

പ്രതിഷ്ഠാ ത്വയ്യാസീദ് ധ്രുവമുപചിതോ മുഹ്യതി ഖലഃ

॥ 11 ॥

ശ്ലോക 13

യദൃദ്ധിം സുത്രാമ്ണോ വരദ പരമോച്ചൈരപി സതീം

അധശ്ചക്രേ ബാണഃ പരിജനവിധേയത്രിഭുവനഃ ।

ന തച്ചിത്രം തസ്മിന് വരിവസിതരി ത്വച്ചരണയോഃ

ന കസ്യാപ്യുന്നത്യൈ ഭവതി ശിരസസ്ത്വയ്യവനതിഃ

॥ 12 ॥

ശ്ലോക 14

അകാണ്ഡ-ബ്രഹ്മാണ്ഡ-ക്ഷയചകിത-ദേവാസുരകൃപാ

വിധേയസ്യാഽഽസീദ്​ യസ്ത്രിനയന വിഷം സംഹൃതവതഃ ।

സ കല്മാഷഃ കണ്ഠേ തവ ന കുരുതേ ന ശ്രിയമഹോ

വികാരോഽപി ശ്ലാഘ്യോ ഭുവന-ഭയ- ഭങ്ഗ- വ്യസനിനഃ

॥ 13 ॥

ശ്ലോക 15

അസിദ്ധാര്ഥാ നൈവ ക്വചിദപി സദേവാസുരനരേ

നിവര്തന്തേ നിത്യം ജഗതി ജയിനോ യസ്യ വിശിഖാഃ ।

സ പശ്യന്നീശ ത്വാമിതരസുരസാധാരണമഭൂത്

സ്മരഃ സ്മര്തവ്യാത്മാ ന ഹി വശിഷു പഥ്യഃ പരിഭവഃ

॥ 14 ॥

ശ്ലോക 16

മഹീ പാദാഘാതാദ് വ്രജതി സഹസാ സംശയപദം

പദം വിഷ്ണോര്ഭ്രാമ്യദ് ഭുജ-പരിഘ-രുഗ്ണ-ഗ്രഹ- ഗണമ് ।

മുഹുര്ദ്യൌര്ദൌസ്ഥ്യം യാത്യനിഭൃത-ജടാ-താഡിത-തടാ

ജഗദ്രക്ഷായൈ ത്വം നടസി നനു വാമൈവ വിഭുതാ

॥ 15 ॥

ശ്ലോക 17

വിയദ്വ്യാപീ താരാ-ഗണ-ഗുണിത-ഫേനോദ്ഗമ-രുചിഃ

പ്രവാഹോ വാരാം യഃ പൃഷതലഘുദൃഷ്ടഃ ശിരസി തേ ।

ജഗദ്ദ്വീപാകാരം ജലധിവലയം തേന കൃതമിതി

അനേനൈവോന്നേയം ധൃതമഹിമ ദിവ്യം തവ വപുഃ

॥ 16 ॥

ശ്ലോക 18

രഥഃ ക്ഷോണീ യന്താ ശതധൃതിരഗേന്ദ്രോ ധനുരഥോ

രഥാങ്ഗേ ചന്ദ്രാര്കൌ രഥ-ചരണ-പാണിഃ ശര ഇതി ।

ദിധക്ഷോസ്തേ കോഽയം ത്രിപുരതൃണമാഡമ്ബര-വിധിഃ

വിധേയൈഃ ക്രീഡന്ത്യോ ന ഖലു പരതന്ത്രാഃ പ്രഭുധിയഃ

॥ 17 ॥

ശ്ലോക 19

ഹരിസ്തേ സാഹസ്രം കമല ബലിമാധായ പദയോഃ

യദേകോനേ തസ്മിന്​ നിജമുദഹരന്നേത്രകമലമ് ।

ഗതോ ഭക്ത്യുദ്രേകഃ പരിണതിമസൌ ചക്രവപുഷഃ

ത്രയാണാം രക്ഷായൈ ത്രിപുരഹര ജാഗര്തി ജഗതാമ്

॥ 18 ॥

ശ്ലോക 20

ക്രതൌ സുപ്തേ ജാഗ്രത്​ ത്വമസി ഫലയോഗേ ക്രതുമതാം

ക്വ കര്മ പ്രധ്വസ്തം ഫലതി പുരുഷാരാധനമൃതേ ।

അതസ്ത്വാം സമ്പ്രേക്ഷ്യ ക്രതുഷു ഫലദാന-പ്രതിഭുവം

ശ്രുതൌ ശ്രദ്ധാം ബധ്വാ ദൃഢപരികരഃ കര്മസു ജനഃ

॥ 19 ॥

ശ്ലോക 21

ക്രിയാദക്ഷോ ദക്ഷഃ ക്രതുപതിരധീശസ്തനുഭൃതാം

ഋഷീണാമാര്ത്വിജ്യം ശരണദ സദസ്യാഃ സുര-ഗണാഃ ।

ക്രതുഭ്രംശസ്ത്വത്തഃ ക്രതുഫല-വിധാന-വ്യസനിനഃ

ധ്രുവം കര്തുഃ ശ്രദ്ധാ-വിധുരമഭിചാരായ ഹി മഖാഃ

॥ 20 ॥

ശ്ലോക 22

പ്രജാനാഥം നാഥ പ്രസഭമഭികം സ്വാം ദുഹിതരം

ഗതം രോഹിദ്​ ഭൂതാം രിരമയിഷുമൃഷ്യസ്യ വപുഷാ ।

ധനുഷ്പാണേര്യാതം ദിവമപി സപത്രാകൃതമമും

ത്രസന്തം തേഽദ്യാപി ത്യജതി ന മൃഗവ്യാധരഭസഃ

॥ 21 ॥

ശ്ലോക 23

സ്വലാവണ്യാശംസാ ധൃതധനുഷമഹ്നായ തൃണവത്

പുരഃ പ്ലുഷ്ടം ദൃഷ്ട്വാ പുരമഥന പുഷ്പായുധമപി ।

യദി സ്ത്രൈണം ദേവീ യമനിരത-ദേഹാര്ധ-ഘടനാത്

അവൈതി ത്വാമദ്ധാ ബത വരദ മുഗ്ധാ യുവതയഃ

॥ 22 ॥

ശ്ലോക 24

ശ്മശാനേഷ്വാക്രീഡാ സ്മരഹര പിശാചാഃ സഹചരാഃ

ചിതാ-ഭസ്മാലേപഃ സ്രഗപി നൃകരോടീ-പരികരഃ ।

അമങ്ഗല്യം ശീലം തവ ഭവതു നാമൈവമഖിലം

തഥാപി സ്മര്തൄണാം വരദ പരമം മങ്ഗലമസി

॥ 23 ॥

ശ്ലോക 25

മനഃ പ്രത്യക്ചിത്തേ സവിധമവിധായാത്ത-മരുതഃ

പ്രഹൃഷ്യദ്രോമാണഃ പ്രമദ-സലിലോത്സങ്ഗതി-ദൃശഃ ।

യദാലോക്യാഹ്ലാദം ഹ്രദ ഇവ നിമജ്യാമൃതമയേ

ദധത്യന്തസ്തത്ത്വം കിമപി യമിനസ്തത് കില ഭവാന്

॥ 24 ॥

ശ്ലോക 26

ത്വമര്കസ്ത്വം സോമസ്ത്വമസി പവനസ്ത്വം ഹുതവഹഃ

ത്വമാപസ്ത്വം വ്യോമ ത്വമു ധരണിരാത്മാ ത്വമിതി ച ।

പരിച്ഛിന്നാമേവം ത്വയി പരിണതാ ബിഭ്രതി ഗിരം

ന വിദ്മസ്തത്തത്ത്വം വയമിഹ തു യത് ത്വം ന ഭവസി

॥ 25 ॥

ശ്ലോക 27

ത്രയീം തിസ്രോ വൃത്തീസ്ത്രിഭുവനമഥോ ത്രീനപി സുരാന്

അകാരാദ്യൈര്വര്ണൈസ്ത്രിഭിരഭിദധത് തീര്ണവികൃതി ।

തുരീയം തേ ധാമ ധ്വനിഭിരവരുന്ധാനമണുഭിഃ

സമസ്തം വ്യസ്തം ത്വാം ശരണദ ഗൃണാത്യോമിതി പദമ്

॥ 26 ॥

ശ്ലോക 28

ഭവഃ ശര്വോ രുദ്രഃ പശുപതിരഥോഗ്രഃ സഹമഹാന്

തഥാ ഭീമേശാനാവിതി യദഭിധാനാഷ്ടകമിദമ് ।

അമുഷ്മിന് പ്രത്യേകം പ്രവിചരതി ദേവ ശ്രുതിരപി

പ്രിയായാസ്മൈധാമ്നേ പ്രണിഹിത-നമസ്യോഽസ്മി ഭവതേ

॥ 27 ॥

ശ്ലോക 29

നമോ നേദിഷ്ഠായ പ്രിയദവ ദവിഷ്ഠായ ച നമഃ

നമഃ ക്ഷോദിഷ്ഠായ സ്മരഹര മഹിഷ്ഠായ ച നമഃ ।

നമോ വര്ഷിഷ്ഠായ ത്രിനയന യവിഷ്ഠായ ച നമഃ

നമഃ സര്വസ്മൈ തേ തദിദമതിസര്വായ ച നമഃ

॥ 28 ॥

ശ്ലോക 30

ബഹുല-രജസേ വിശ്വോത്പത്തൌ ഭവായ നമോ നമഃ

പ്രബല-തമസേ തത് സംഹാരേ ഹരായ നമോ നമഃ ।

ജന-സുഖകൃതേ സത്ത്വോദ്രിക്തൌ മൃഡായ നമോ നമഃ

പ്രമഹസി പദേ നിസ്ത്രൈഗുണ്യേ ശിവായ നമോ നമഃ

॥ 29 ॥

ശ്ലോക 31

കൃശ-പരിണതി-ചേതഃ ക്ലേശവശ്യം ക്വ ചേദം

ക്വ ച തവ ഗുണ-സീമോല്ലങ്ഘിനീ ശശ്വദൃദ്ധിഃ ।

ഇതി ചകിതമമന്ദീകൃത്യ മാം ഭക്തിരാധാദ്

വരദ ചരണയോസ്തേ വാക്യ-പുഷ്പോപഹാരമ്

॥ 30 ॥

ശ്ലോക 32

അസിത-ഗിരി-സമം സ്യാത് കജ്ജലം സിന്ധു-പാത്രേ

സുര-തരുവര-ശാഖാ ലേഖനീ പത്രമുര്വീ ।

ലിഖതി യദി ഗൃഹീത്വാ ശാരദാ സര്വകാലം

തദപി തവ ഗുണാനാമീശ പാരം ന യാതി

॥ 31 ॥

ശ്ലോക 33

അസുര-സുര-മുനീന്ദ്രൈരര്ചിതസ്യേന്ദു-മൌലേഃ

ഗ്രഥിത-ഗുണമഹിമ്നോ നിര്ഗുണസ്യേശ്വരസ്യ ।

സകല-ഗണ-വരിഷ്ഠഃ പുഷ്പദന്താഭിധാനഃ

രുചിരമലഘുവൃത്തൈഃ സ്തോത്രമേതച്ചകാര

॥ 32 ॥

ശ്ലോക 34

അഹരഹരനവദ്യം ധൂര്ജടേഃ സ്തോത്രമേതത്

പഠതി പരമഭക്ത്യാ ശുദ്ധ-ചിത്തഃ പുമാന് യഃ ।

സ ഭവതി ശിവലോകേ രുദ്രതുല്യസ്തഥാഽത്ര

പ്രചുരതര-ധനായുഃ പുത്രവാന് കീര്തിമാംശ്ച

॥ 33 ॥

ശ്ലോക 35

മഹേശാന്നാപരോ ദേവോ മഹിമ്നോ നാപരാ സ്തുതിഃ ।

അഘോരാന്നാപരോ മന്ത്രോ നാസ്തി തത്ത്വം ഗുരോഃ പരമ്

॥ 34 ॥

ശ്ലോക 36

ദീക്ഷാ ദാനം തപസ്തീര്ഥം ജ്ഞാനം യാഗാദികാഃ ക്രിയാഃ ।

മഹിമ്നസ്തവ പാഠസ്യ കലാം നാര്ഹന്തി ഷോഡശീമ്

॥ 35 ॥

ശ്ലോക 37

കുസുമദശന-നാമാ സര്വ-ഗന്ധര്വ-രാജഃ

ശശിധരവര-മൌലേര്ദേവദേവസ്യ ദാസഃ ।

സ ഖലു നിജ-മഹിമ്നോ ഭ്രഷ്ട ഏവാസ്യ രോഷാത്

സ്തവനമിദമകാര്ഷീദ് ദിവ്യ-ദിവ്യം മഹിമ്നഃ

॥ 36 ॥

ശ്ലോക 38

സുരഗുരുമഭിപൂജ്യ സ്വര്ഗ-മോക്ഷൈക-ഹേതും [സുരവരമുനിപൂജ്യം]

പഠതി യദി മനുഷ്യഃ പ്രാഞ്ജലിര്നാന്യ-ചേതാഃ ।

വ്രജതി ശിവ-സമീപം കിന്നരൈഃ സ്തൂയമാനഃ

സ്തവനമിദമമോഘം പുഷ്പദന്തപ്രണീതമ്

॥ 37 ॥

ശ്ലോക 39

ശ്രീ പുഷ്പദന്ത-മുഖ-പങ്കജ-നിര്ഗതേന

സ്തോത്രേണ കില്ബിഷ-ഹരേണ ഹര-പ്രിയേണ ।

കണ്ഠസ്ഥിതേന പഠിതേന സമാഹിതേന

സുപ്രീണിതോ ഭവതി ഭൂതപതിര്മഹേശഃ

॥ 38 ॥

ശ്ലോക 40

ആസമാപ്തമിദം സ്തോത്രം പുണ്യം ഗന്ധര്വ-ഭാഷിതമ് ।

അനൌപമ്യം മനോഹാരി സര്വമീശ്വരവര്ണനമ്

॥ 43 ॥

ശ്ലോക 41

തവ തത്ത്വം ന ജാനാമി കീദൃശോഽസി മഹേശ്വര ।

യാദൃശോഽസി മഹാദേവ താദൃശായ നമോ നമഃ

॥ 39 ॥

ശ്ലോക 42

ഏകകാലം ദ്വികാലം വാ ത്രികാലം യഃ പഠേന്നരഃ ।

സര്വപാപ-വിനിര്മുക്തഃ ശിവ ലോകേ മഹീയതേ

॥ 41 ॥

ശ്ലോക 43

ഇത്യേഷാ വാങ്മയീ പൂജാ ശ്രീമച്ഛങ്കര-പാദയോഃ ।

അര്പിതാ തേന ദേവേശഃ പ്രീയതാം മേ സദാശിവഃ

॥ 42 ॥

ശ്ലോക 44

॥ ഇതി ശ്രീ പുഷ്പദന്ത വിരചിതം ശിവമഹിമ്ന-സ്തോത്രം സമാപ്തമ് ॥