Jai Mahavira Dayalu Swami

શ્લોક 1

॥ દોહા ॥

શીશ નવા અરિહન્ત કો,

સિદ્ધન કરૂઁ પ્રણામ।

ઉપાધ્યાય આચાર્ય કા,

લે સુખકારી નામ॥

સર્વ સાધુ ઔર સરસ્વતી,

જિન મન્દિર સુખકાર।

મહાવીર ભગવાન કો,

મન-મન્દિર મેં ધાર॥

॥ ચૌપાઈ ॥

જય મહાવીર દયાલુ સ્વામી।

વીર પ્રભુ તુમ જગ મેં નામી॥

વર્ધમાન હૈ નામ તુમ્હારા।

લગે હૃદય કો પ્યારા પ્યારા॥

શાંતિ છવિ ઔર મોહની મૂરત।

શાન હઁસીલી સોહની સૂરત॥

તુમને વેશ દિગમ્બર ધારા।

કર્મ-શત્રુ ભી તુમ સે હારા॥

ક્રોધ માન અરુ લોભ ભગાયા।

મહા-મોહ તમસે ડર ખાયા॥

તૂ સર્વજ્ઞ સર્વ કા જ્ઞાતા।

તુઝકો દુનિયા સે ક્યા નાતા॥

તુઝમેં નહીં રાગ ઔર દ્વેશ।

વીર રણ રાગ તૂ હિતોપદેશ॥

તેરા નામ જગત મેં સચ્ચા।

જિસકો જાને બચ્ચા બચ્ચા॥

ભૂત પ્રેત તુમ સે ભય ખાવેં।

વ્યન્તર રાક્ષસ સબ ભગ જાવેં॥

મહા વ્યાધ મારી ન સતાવે।

મહા વિકરાલ કાલ ડર ખાવે॥

કાલા નાગ હોય ફન-ધારી।

યા હો શેર ભયંકર ભારી॥

ના હો કોઈ બચાને વાલા।

સ્વામી તુમ્હીં કરો પ્રતિપાલા॥

અગ્નિ દાવાનલ સુલગ રહી હો।

તેજ હવા સે ભડ़ક રહી હો॥

નામ તુમ્હારા સબ દુખ ખોવે।

આગ એકદમ ઠણ્ડી હોવે॥

હિંસામય થા ભારત સારા।

તબ તુમને કીના નિસ્તારા॥

જન્મ લિયા કુણ્ડલપુર નગરી।

હુઈ સુખી તબ પ્રજા સગરી॥

સિદ્ધારથ જી પિતા તુમ્હારે।

ત્રિશલા કે આઁખોં કે તારે॥

છોડ़ સભી ઝંઝટ સંસારી।

સ્વામી હુએ બાલ-બ્રહ્મચારી॥

પંચમ કાલ મહા-દુખદાઈ।

ચાઁદનપુર મહિમા દિખલાઈ॥

ટીલે મેં અતિશય દિખલાયા।

એક ગાય કા દૂધ ગિરાયા॥

સોચ હુઆ મન મેં ગ્વાલે કે।

પહુઁચા એક ફાવડ़ા લેકે॥

સારા ટીલા ખોદ બગાયા।

તબ તુમને દર્શન દિખલાયા॥

જોધરાજ કો દુખ ને ઘેરા।

ઉસને નામ જપા જબ તેરા॥

ઠંડા હુઆ તોપ કા ગોલા।

તબ સબ ને જયકારા બોલા॥

મન્ત્રી ને મન્દિર બનવાયા।

રાજા ને ભી દ્રવ્ય લગાયા॥

બડ़ી ધર્મશાલા બનવાઈ।

તુમકો લાને કો ઠહરાઈ॥

તુમને તોડ़ી બીસોં ગાડ़ી।

પહિયા ખસકા નહીં અગાડ़ી॥

ગ્વાલે ને જો હાથ લગાયા।

ફિર તો રથ ચલતા હી પાયા॥

પહિલે દિન બૈશાખ વદી કે।

રથ જાતા હૈ તીર નદી કે॥

મીના ગૂજર સબ હી આતે।

નાચ-કૂદ સબ ચિત ઉમગાતે॥

સ્વામી તુમને પ્રેમ નિભાયા।

ગ્વાલે કા બહુ માન બઢ़ાયા॥

હાથ લગે ગ્વાલે કા જબ હી।

સ્વામી રથ ચલતા હૈ તબ હી॥

મેરી હૈ ટૂટી સી નૈયા।

તુમ બિન કોઈ નહીં ખિવૈયા॥

મુઝ પર સ્વામી જરા કૃપા કર।

મૈં હૂઁ પ્રભુ તુમ્હારા ચાકર॥

તુમ સે મૈં અરુ કછુ નહીં ચાહૂઁ।

જન્મ-જન્મ તેરે દર્શન પાઊઁ॥

ચાલીસે કો ચન્દ્ર બનાવે।

બીર પ્રભુ કો શીશ નવાવે॥

॥ સોરઠા ॥

નિત ચાલીસહિ બાર,

પાઠ કરે ચાલીસ દિન।

ખેય સુગન્ધ અપાર,

વર્ધમાન કે સામને।

હોય કુબેર સમાન,

જન્મ દરિદ્રી હોય જો।

જિસકે નહિં સન્તાન,

નામ વંશ જગ મેં ચલે।