Hanuman Bahuka (Batuka) Stotram
హనుమాన్ బాహుకా (బటుకా) స్తోత్రం
Hanuman Bahuka (Batuka) Stotram
హనుమాన్ బాహుకా (బటుకా) స్తోత్రం
చౌపాఈ
సిన్ధు తరన, సియ-సోచ హరన, రబి బాల బరన తను ।
భుజ బిసాల, మూరతి కరాల కాలహు కో కాల జను ॥
గహన-దహన-నిరదహన లఙ్క నిఃసఙ్క, బఙ్క-భువ ।
జాతుధాన-బలవాన మాన-మద-దవన పవనసువ ॥
కహ తులసిదాస సేవత సులభ సేవక హిత సన్తత నికట ।
గున గనత, నమత, సుమిరత జపత సమన సకల-సఙ్కట-వికట ॥1॥
స్వర్న-సైల-సఙ్కాస కోటి-రవి తరున తేజ ఘన ।
ఉర విసాల భుజ దణ్డ చణ్డ నఖ-వజ్రతన ॥
పిఙ్గ నయన, భృకుటీ కరాల రసనా దసనానన ।
కపిస కేస కరకస లఙ్గూర, ఖల-దల-బల-భానన ॥
కహ తులసిదాస బస జాసు ఉర మారుతసుత మూరతి వికట ।
సన్తాప పాప తేహి పురుష పహి సపనేహుఁ నహిం ఆవత నికట ॥2॥
ఝూలనా
పఞ్చముఖ-ఛఃముఖ భృగు ముఖ్య భట అసుర సుర, సర్వ సరి సమర సమరత్థ సూరో ।
బాఙ్కురో బీర బిరుదైత బిరుదావలీ, బేద బన్దీ బదత పైజపూరో ॥
జాసు గునగాథ రఘునాథ కహ జాసుబల, బిపుల జల భరిత జగ జలధి ఝూరో ।
దువన దల దమన కో కౌన తులసీస హై, పవన కో పూత రజపూత రురో ॥3॥
ఘనాక్షరీ
భానుసోం పఢన హనుమాన గే భానుమన, అనుమాని సిసు కేలి కియో ఫేర ఫారసో ।
పాఛిలే పగని గమ గగన మగన మన, క్రమ కో న భ్రమ కపి బాలక బిహార సో ॥
కౌతుక బిలోకి లోకపాల హరిహర విధి, లోచనని చకాచౌన్ధీ చిత్తని ఖబార సో।
బల కైన్ధో బీర రస ధీరజ కై, సాహస కై, తులసీ సరీర ధరే సబని సార సో ॥4॥
భారత మేం పారథ కే రథ కేథూ కపిరాజ, గాజ్యో సుని కురురాజ దల హల బల భో ।
కహ్యో ద్రోన భీషమ సమీర సుత మహాబీర, బీర-రస-బారి-నిధి జాకో బల జల భో ॥
బానర సుభాయ బాల కేలి భూమి భాను లాగి, ఫలఁగ ఫలాఁగ హూతేం ఘాటి నభ తల భో ।
నాఈ-నాఈ-మాథ జోరి-జోరి హాథ జోధా జో హైం, హనుమాన దేఖే జగజీవన కో ఫల భో ॥5॥
గో-పద పయోధి కరి, హోలికా జ్యోం లాఈ లఙ్క, నిపట నిఃసఙ్క పర పుర గల బల భో ।
ద్రోన సో పహార లియో ఖ్యాల హీ ఉఖారి కర, కన్దుక జ్యోం కపి ఖేల బేల కైసో ఫల భో ॥
సఙ్కట సమాజ అసమఞ్జస భో రామ రాజ, కాజ జుగ పూగని కో కరతల పల భో ।
సాహసీ సమత్థ తులసీ కో నాఈ జా కీ బాఁహ, లోక పాల పాలన కో ఫిర థిర థల భో ॥6॥
కమఠ కీ పీఠి జాకే గోడని కీ గాడైం మానో, నాప కే భాజన భరి జల నిధి జల భో ।
జాతుధాన దావన పరావన కో దుర్గ భయో, మహా మీన బాస తిమి తోమని కో థల భో ॥
కుమ్భకరన రావన పయోద నాద ఈధన కో, తులసీ ప్రతాప జాకో ప్రబల అనల భో ।
భీషమ కహత మేరే అనుమాన హనుమాన, సారిఖో త్రికాల న త్రిలోక మహాబల భో ॥7॥
దూత రామ రాయ కో సపూత పూత పౌనకో తూ, అఞ్జనీ కో నన్దన ప్రతాప భూరి భాను సో ।
సీయ-సోచ-సమన, దురిత దోష దమన, సరన ఆయే అవన లఖన ప్రియ ప్రాణ సో ॥
దసముఖ దుసహ దరిద్ర దరిబే కో భయో, ప్రకట తిలోక ఓక తులసీ నిధాన సో ।
జ్ఞాన గునవాన బలవాన సేవా సావధాన, సాహేబ సుజాన ఉర ఆను హనుమాన సో ॥8॥
దవన దువన దల భువన బిదిత బల, బేద జస గావత బిబుధ బన్దీ ఛోర కో ।
పాప తాప తిమిర తుహిన నిఘటన పటు, సేవక సరోరుహ సుఖద భాను భోర కో ॥
లోక పరలోక తేం బిసోక సపనే న సోక, తులసీ కే హియే హై భరోసో ఏక ఓర కో ।
రామ కో దులారో దాస బామదేవ కో నివాస। నామ కలి కామతరు కేసరీ కిసోర కో ॥9॥
మహాబల సీమ మహా భీమ మహాబాన ఇత, మహాబీర బిదిత బరాయో రఘుబీర కో ।
కులిస కఠోర తను జోర పరై రోర రన, కరునా కలిత మన ధారమిక ధీర కో ॥
దుర్జన కో కాలసో కరాల పాల సజ్జన కో, సుమిరే హరన హార తులసీ కీ పీర కో ।
సీయ-సుఖ-దాయక దులారో రఘునాయక కో, సేవక సహాయక హై సాహసీ సమీర కో ॥10॥
రచిబే కో బిధి జైసే, పాలిబే కో హరి హర, మీచ మారిబే కో, జ్యాఈబే కో సుధాపాన భో ।
ధరిబే కో ధరని, తరని తమ దలిబే కో, సోఖిబే కృసాను పోషిబే కో హిమ భాను భో ॥
ఖల దుఃఖ దోషిబే కో, జన పరితోషిబే కో, మాఁగిబో మలీనతా కో మోదక దుదాన భో ।
ఆరత కీ ఆరతి నివారిబే కో తిహుఁ పుర, తులసీ కో సాహేబ హఠీలో హనుమాన భో ॥11॥
సేవక స్యోకాఈ జాని జానకీస మానై కాని, సానుకూల సూలపాని నవై నాథ నాఁక కో ।
దేవీ దేవ దానవ దయావనే హ్వై జోరైం హాథ, బాపురే బరాక కహా ఔర రాజా రాఁక కో ॥
జాగత సోవత బైఠే బాగత బినోద మోద, తాకే జో అనర్థ సో సమర్థ ఏక ఆఁక కో ।
సబ దిన రురో పరై పూరో జహాఁ తహాఁ తాహి, జాకే హై భరోసో హియే హనుమాన హాఁక కో ॥12॥
సానుగ సగౌరి సానుకూల సూలపాని తాహి, లోకపాల సకల లఖన రామ జానకీ ।
లోక పరలోక కో బిసోక సో తిలోక తాహి, తులసీ తమాఇ కహా కాహూ బీర ఆనకీ ॥
కేసరీ కిసోర బన్దీఛోర కే నేవాజే సబ, కీరతి బిమల కపి కరునానిధాన కీ ।
బాలక జ్యోం పాలి హైం కృపాలు ముని సిద్ధతా కో, జాకే హియే హులసతి హాఁక హనుమాన కీ ॥13॥
కరునానిధాన బలబుద్ధి కే నిధాన హౌ, మహిమా నిధాన గునజ్ఞాన కే నిధాన హౌ ।
బామ దేవ రుప భూప రామ కే సనేహీ, నామ, లేత దేత అర్థ ధర్మ కామ నిరబాన హౌ ॥
ఆపనే ప్రభావ సీతారామ కే సుభావ సీల, లోక బేద బిధి కే బిదూష హనుమాన హౌ ।
మన కీ బచన కీ కరమ కీ తిహూఁ ప్రకార, తులసీ తిహారో తుమ సాహేబ సుజాన హౌ ॥14॥
మన కో అగమ తన సుగమ కియే కపీస, కాజ మహారాజ కే సమాజ సాజ సాజే హైమ్ ।
దేవబన్దీ ఛోర రనరోర కేసరీ కిసోర, జుగ జుగ జగ తేరే బిరద బిరాజే హైమ్ ।
బీర బరజోర ఘటి జోర తులసీ కీ ఓర, సుని సకుచానే సాధు ఖల గన గాజే హైమ్ ।
బిగరీ సఁవార అఞ్జనీ కుమార కీజే మోహిం, జైసే హోత ఆయే హనుమాన కే నివాజే హైమ్ ॥15॥
సవైయా
జాన సిరోమని హో హనుమాన సదా జన కే మన బాస తిహారో ।
ఢారో బిగారో మైం కాకో కహా కేహి కారన ఖీఝత హౌం తో తిహారో ॥
సాహేబ సేవక నాతే తో హాతో కియో సో తహాం తులసీ కో న చారో ।
దోష సునాయే తైం ఆగేహుఁ కో హోశియార హ్వైం హోం మన తో హియ హారో ॥16॥
తేరే థపై ఉథపై న మహేస, థపై థిర కో కపి జే ఉర ఘాలే ।
తేరే నిబాజే గరీబ నిబాజ బిరాజత బైరిన కే ఉర సాలే ॥
సఙ్కట సోచ సబై తులసీ లియే నామ ఫటై మకరీ కే సే జాలే ।
బూఢ భయే బలి మేరిహిం బార, కి హారి పరే బహుతై నత పాలే ॥17॥
సిన్ధు తరే బడే బీర దలే ఖల, జారే హైం లఙ్క సే బఙ్క మవాసే ।
తైం రని కేహరి కేహరి కే బిదలే అరి కుఞ్జర ఛైల ఛవాసే ॥
తోసో సమత్థ సుసాహేబ సేఈ సహై తులసీ దుఖ దోష దవా సే ।
బానరబాజ ! బఢే ఖల ఖేచర, లీజత క్యోం న లపేటి లవాసే ॥18॥
అచ్ఛ విమర్దన కానన భాని దసానన ఆనన భా న నిహారో ।
బారిదనాద అకమ్పన కుమ్భకరన సే కుఞ్జర కేహరి వారో ॥
రామ ప్రతాప హుతాసన, కచ్ఛ, విపచ్ఛ, సమీర సమీర దులారో ।
పాప తే సాప తే తాప తిహూఁ తేం సదా తులసీ కహ సో రఖవారో ॥19॥
ఘనాక్షరీ
జానత జహాన హనుమాన కో నివాజ్యో జన, మన అనుమాని బలి బోల న బిసారియే ।
సేవా జోగ తులసీ కబహుఁ కహా చూక పరీ, సాహేబ సుభావ కపి సాహిబీ సమ్భారియే ॥
అపరాధీ జాని కీజై సాసతి సహస భాన్తి, మోదక మరై జో తాహి మాహుర న మారియే ।
సాహసీ సమీర కే దులారే రఘుబీర జూ కే, బాఁహ పీర మహాబీర బేగి హీ నివారియే ॥20॥
బాలక బిలోకి, బలి బారేం తేం ఆపనో కియో, దీనబన్ధు దయా కీన్హీం నిరుపాధి న్యారియే ।
రావరో భరోసో తులసీ కే, రావరోఈ బల, ఆస రావరీయై దాస రావరో విచారియే ॥
బడో బికరాల కలి కాకో న బిహాల కియో, మాథే పగు బలి కో నిహారి సో నిబారియే ।
కేసరీ కిసోర రనరోర బరజోర బీర, బాఁహ పీర రాహు మాతు జ్యౌం పఛారి మారియే ॥21॥
ఉథపే థపనథిర థపే ఉథపనహార, కేసరీ కుమార బల ఆపనో సమ్బారియే ।
రామ కే గులామని కో కామ తరు రామదూత, మోసే దీన దూబరే కో తకియా తిహారియే ॥
సాహేబ సమర్థ తో సోం తులసీ కే మాథే పర, సోఊ అపరాధ బిను బీర, బాఁధి మారియే ।
పోఖరీ బిసాల బాఁహు, బలి, బారిచర పీర, మకరీ జ్యోం పకరి కే బదన బిదారియే ॥22॥
రామ కో సనేహ, రామ సాహస లఖన సియ, రామ కీ భగతి, సోచ సఙ్కట నివారియే ।
ముద మరకట రోగ బారినిధి హేరి హారే, జీవ జామవన్త కో భరోసో తేరో భారియే ॥
కూదియే కృపాల తులసీ సుప్రేమ పబ్బయతేం, సుథల సుబేల భాలూ బైఠి కై విచారియే ।
మహాబీర బాఁకురే బరాకీ బాఁహ పీర క్యోం న, లఙ్కినీ జ్యోం లాత ఘాత హీ మరోరి మారియే ॥23॥
లోక పరలోకహుఁ తిలోక న విలోకియత, తోసే సమరథ చష చారిహూఁ నిహారియే ।
కర్మ, కాల, లోకపాల, అగ జగ జీవజాల, నాథ హాథ సబ నిజ మహిమా బిచారియే ॥
ఖాస దాస రావరో, నివాస తేరో తాసు ఉర, తులసీ సో, దేవ దుఖీ దేఖిఅత భారియే ।
బాత తరుమూల బాఁహూసూల కపికచ్ఛు బేలి, ఉపజీ సకేలి కపి కేలి హీ ఉఖారియే ॥24॥
కరమ కరాల కంస భూమిపాల కే భరోసే, బకీ బక భగినీ కాహూ తేం కహా డరైగీ ।
బడీ బికరాల బాల ఘాతినీ న జాత కహి, బాఁహూ బల బాలక ఛబీలే ఛోటే ఛరైగీ ॥
ఆఈ హై బనాఈ బేష ఆప హీ బిచారి దేఖ, పాప జాయ సబ కో గునీ కే పాలే పరైగీ ।
పూతనా పిసాచినీ జ్యౌం కపి కాన్హ తులసీ కీ, బాఁహ పీర మహాబీర తేరే మారే మరైగీ ॥25॥
భాల కీ కి కాల కీ కి రోష కీ త్రిదోష కీ హై, బేదన బిషమ పాప తాప ఛల ఛాఁహ కీ ।
కరమన కూట కీ కి జన్త్ర మన్త్ర బూట కీ, పరాహి జాహి పాపినీ మలీన మన మాఁహ కీ ॥
పైహహి సజాయ, నత కహత బజాయ తోహి, బాబరీ న హోహి బాని జాని కపి నాఁహ కీ ।
ఆన హనుమాన కీ దుహాఈ బలవాన కీ, సపథ మహాబీర కీ జో రహై పీర బాఁహ కీ ॥26॥
సింహికా సఁహారి బల సురసా సుధారి ఛల, లఙ్కినీ పఛారి మారి బాటికా ఉజారీ హై ।
లఙ్క పరజారి మకరీ బిదారి బార బార, జాతుధాన ధారి ధూరి ధానీ కరి డారీ హై ॥
తోరి జమకాతరి మన్దోదరీ కఠోరి ఆనీ, రావన కీ రానీ మేఘనాద మహతారీ హై ।
భీర బాఁహ పీర కీ నిపట రాఖీ మహాబీర, కౌన కే సకోచ తులసీ కే సోచ భారీ హై ॥27॥
తేరో బాలి కేలి బీర సుని సహమత ధీర, భూలత సరీర సుధి సక్ర రవి రాహు కీ ।
తేరీ బాఁహ బసత బిసోక లోక పాల సబ, తేరో నామ లేత రహైం ఆరతి న కాహు కీ ॥
సామ దామ భేద విధి బేదహూ లబేద సిధి, హాథ కపినాథ హీ కే చోటీ చోర సాహు కీ ।
ఆలస అనఖ పరిహాస కై సిఖావన హై, ఏతే దిన రహీ పీర తులసీ కే బాహు కీ ॥28॥
టూకని కో ఘర ఘర డోలత కఁగాల బోలి, బాల జ్యోం కృపాల నత పాల పాలి పోసో హై ।
కీన్హీ హై సఁభార సార అఁజనీ కుమార బీర, ఆపనో బిసారి హైం న మేరేహూ భరోసో హై ॥
ఇతనో పరేఖో సబ భాన్తి సమరథ ఆజు, కపిరాజ సాఞ్చీ కహౌం కో తిలోక తోసో హై ।
సాసతి సహత దాస కీజే పేఖి పరిహాస, చీరీ కో మరన ఖేల బాలకని కోసో హై ॥29॥
ఆపనే హీ పాప తేం త్రిపాత తేం కి సాప తేం, బఢీ హై బాఁహ బేదన కహీ న సహి జాతి హై ।
ఔషధ అనేక జన్త్ర మన్త్ర టోటకాది కియే, బాది భయే దేవతా మనాయే అధీకాతి హై ॥
కరతార, భరతార, హరతార, కర్మ కాల, కో హై జగజాల జో న మానత ఇతాతి హై ।
చేరో తేరో తులసీ తూ మేరో కహ్యో రామ దూత, ఢీల తేరీ బీర మోహి పీర తేం పిరాతి హై ॥30॥
దూత రామ రాయ కో, సపూత పూత వాయ కో, సమత్వ హాథ పాయ కో సహాయ అసహాయ కో ।
బాఁకీ బిరదావలీ బిదిత బేద గాఇయత, రావన సో భట భయో ముఠికా కే ధాయ కో ॥
ఏతే బడే సాహేబ సమర్థ కో నివాజో ఆజ, సీదత సుసేవక బచన మన కాయ కో ।
థోరీ బాఁహ పీర కీ బడీ గలాని తులసీ కో, కౌన పాప కోప, లోప ప్రకట ప్రభాయ కో ॥31॥
దేవీ దేవ దనుజ మనుజ ముని సిద్ధ నాగ, ఛోటే బడే జీవ జేతే చేతన అచేత హైమ్ ।
పూతనా పిసాచీ జాతుధానీ జాతుధాన బాగ, రామ దూత కీ రజాఈ మాథే మాని లేత హైమ్ ॥
ఘోర జన్త్ర మన్త్ర కూట కపట కురోగ జోగ, హనుమాన ఆన సుని ఛాడత నికేత హైమ్ ।
క్రోధ కీజే కర్మ కో ప్రబోధ కీజే తులసీ కో, సోధ కీజే తినకో జో దోష దుఖ దేత హైమ్ ॥32॥
తేరే బల బానర జితాయే రన రావన సోం, తేరే ఘాలే జాతుధాన భయే ఘర ఘర కే ।
తేరే బల రామ రాజ కియే సబ సుర కాజ, సకల సమాజ సాజ సాజే రఘుబర కే ॥
తేరో గునగాన సుని గీరబాన పులకత, సజల బిలోచన బిరఞ్చి హరిహర కే ।
తులసీ కే మాథే పర హాథ ఫేరో కీస నాథ, దేఖియే న దాస దుఖీ తోసో కనిగర కే ॥33॥
పాలో తేరే టూక కో పరేహూ చూక మూకియే న, కూర కౌడీ దూకో హౌం ఆపనీ ఓర హేరియే ।
భోరానాథ భోరే హీ సరోష హోత థోరే దోష, పోషి తోషి థాపి ఆపనో న అవ డేరియే ॥
అఁబు తూ హౌం అఁబు చూర, అఁబు తూ హౌం డిమ్భ సో న, బూఝియే బిలమ్బ అవలమ్బ మేరే తేరియే ।
బాలక బికల జాని పాహి ప్రేమ పహిచాని, తులసీ కీ బాఁహ పర లామీ లూమ ఫేరియే ॥34॥
ఘేరి లియో రోగని, కుజోగని, కులోగని జ్యౌం, బాసర జలద ఘన ఘటా ధుకి ధాఈ హై ।
బరసత బారి పీర జారియే జవాసే జస, రోష బిను దోష ధూమ మూల మలినాఈ హై ॥
కరునానిధాన హనుమాన మహా బలవాన, హేరి హఁసి హాఁకి ఫూఙ్కి ఫౌఞ్జై తే ఉడాఈ హై ।
ఖాయే హుతో తులసీ కురోగ రాఢ రాకసని, కేసరీ కిసోర రాఖే బీర బరిఆఈ హై ॥35॥
సవైయా
రామ గులామ తు హీ హనుమాన గోసాఁఈ సుసాఁఈ సదా అనుకూలో ।
పాల్యో హౌం బాల జ్యోం ఆఖర దూ పితు మాతు సోం మఙ్గల మోద సమూలో ॥
బాఁహ కీ బేదన బాఁహ పగార పుకారత ఆరత ఆనఁద భూలో ।
శ్రీ రఘుబీర నివారియే పీర రహౌం దరబార పరో లటి లూలో ॥36॥
ఘనాక్షరీ
కాల కీ కరాలతా కరమ కఠినాఈ కీధౌ, పాప కే ప్రభావ కీ సుభాయ బాయ బావరే ।
బేదన కుభాఁతి సో సహీ న జాతి రాతి దిన, సోఈ బాఁహ గహీ జో గహీ సమీర డాబరే ॥
లాయో తరు తులసీ తిహారో సో నిహారి బారి, సీఞ్చియే మలీన భో తయో హై తిహుఁ తావరే ।
భూతని కీ ఆపనీ పరాయే కీ కృపా నిధాన, జానియత సబహీ కీ రీతి రామ రావరే ॥37॥
పాఁయ పీర పేట పీర బాఁహ పీర ముంహ పీర, జర జర సకల పీర మీ హై ।
దేవ భూత పితర కరమ ఖల కాల గ్రహ, మోహి పర దవరి దమానక సీ దీ హై ॥
హౌం తో బిను మోల కే బికానో బలి బారే హీతేం, ఓట రామ నామ కీ లలాట లిఖి లీ హై ।
కుఁభజ కే కిఙ్కర బికల బూఢే గోఖురని, హాయ రామ రాయ ఐసీ హాల కహూఁ భీ హై ॥38॥
బాహుక సుబాహు నీచ లీచర మరీచ మిలి, ముఁహ పీర కేతుజా కురోగ జాతుధాన హై ।
రామ నామ జప జాగ కియో చహోం సానురాగ, కాల కైసే దూత భూత కహా మేరే మాన హై ॥
సుమిరే సహాయ రామ లఖన ఆఖర దఊఉ, జినకే సమూహ సాకే జాగత జహాన హై ।
తులసీ సఁభారి తాడకా సఁహారి భారి భట, బేధే బరగద సే బనాఈ బానవాన హై ॥39॥
బాలపనే సూధే మన రామ సనముఖ భయో, రామ నామ లేత మాఁగి ఖాత టూక టాక హౌమ్ ।
పరయో లోక రీతి మేం పునీత ప్రీతి రామ రాయ, మోహ బస బైఠో తోరి తరకి తరాక హౌమ్ ॥
ఖోటే ఖోటే ఆచరన ఆచరత అపనాయో, అఞ్జనీ కుమార సోధ్యో రామపాని పాక హౌమ్ ।
తులసీ గుసాఁఈ భయో భోణ్డే దిన భూల గయో, తాకో ఫల పావత నిదాన పరిపాక హౌమ్ ॥40॥
అసన బసన హీన బిషమ బిషాద లీన, దేఖి దీన దూబరో కరై న హాయ హాయ కో ।
తులసీ అనాథ సో సనాథ రఘునాథ కియో, దియో ఫల సీల సిన్ధు ఆపనే సుభాయ కో ॥
నీచ యహి బీచ పతి పాఇ భరు హాఈగో, బిహాఇ ప్రభు భజన బచన మన కాయ కో ।
తా తేం తను పేషియత ఘోర బరతోర మిస, ఫూటి ఫూటి నికసత లోన రామ రాయ కో ॥41॥
జీఓ జగ జానకీ జీవన కో కహాఇ జన, మరిబే కో బారానసీ బారి సుర సరి కో ।
తులసీ కే దోహూఁ హాథ మోదక హైం ఐసే ఠాఁఊ, జాకే జియే ముయే సోచ కరిహైం న లరి కో ॥
మో కో ఝూఁటో సాఁచో లోగ రామ కౌ కహత సబ, మేరే మన మాన హై న హర కో న హరి కో ।
భారీ పీర దుసహ సరీర తేం బిహాల హోత, సోఊ రఘుబీర బిను సకై దూర కరి కో ॥42॥
సీతాపతి సాహేబ సహాయ హనుమాన నిత, హిత ఉపదేశ కో మహేస మానో గురు కై ।
మానస బచన కాయ సరన తిహారే పాఁయ, తుమ్హరే భరోసే సుర మైం న జానే సుర కై ॥
బ్యాధి భూత జనిత ఉపాధి కాహు ఖల కీ, సమాధి కీ జై తులసీ కో జాని జన ఫుర కై ।
కపినాథ రఘునాథ భోలానాథ భూతనాథ, రోగ సిన్ధు క్యోం న డారియత గాయ ఖుర కై ॥43॥
కహోం హనుమాన సోం సుజాన రామ రాయ సోం, కృపానిధాన సఙ్కర సోం సావధాన సునియే ।
హరష విషాద రాగ రోష గున దోష మీ, బిరచీ బిరఞ్చీ సబ దేఖియత దునియే ॥
మాయా జీవ కాల కే కరమ కే సుభాయ కే, కరైయా రామ బేద కహేం సాఁచీ మన గునియే ।
తుమ్హ తేం కహా న హోయ హా హా సో బుఝైయే మోహిం, హౌం హూఁ రహోం మౌనహీ వయో సో జాని లునియే ॥44॥
About This Stotram
Overview
The Hanuman Bahuka Stotram is a 44-verse devotional hymn in praise of Lord Hanuman, composed in the Hindi literary tradition associated with Awadhi devotional poetry. The title "Bahuka" (arm) indicates the text's particular association with seeking relief from physical suffering, especially ailments of the arms and shoulders, alongside general appeals for Hanuman's protection. The text is linked in its opening verses to Tulsidas, the 16th-century poet-saint of the Ramanandi tradition.
What are the benefits of chanting Hanuman Bahuka Stotram?
- Traditionally recited when seeking relief from physical illness, particularly ailments of the arms and upper body
- Said to provide protection from adversity and negative influences
- Fosters courage and mental steadiness in difficult circumstances
- Associated with Hanuman's grace for those in distress
When is the best time to recite this?
Morning and evening are the standard times for recitation. Hanuman Jayanti is the most appropriate annual occasion. The stotram is also recited during periods of illness or hardship as a direct appeal for Hanuman's aid.
What is the historical and traditional background?
Tulsidas (c. 1532–1623 CE) was a leading figure of the Bhakti movement in North India, principally known for the Ramcharitmanas and the Hanuman Chalisa. The Hanuman Bahuka is listed among texts composed by him or closely associated with his tradition, though scholarly attribution is not universally confirmed for this specific stotram. The text reflects the devotional conventions of the Ramanandi Sampradaya, which venerates Hanuman as the foremost devotee of Rama. It became part of the wider corpus of Hindi Hanuman devotional literature circulating in North India.
Available scripts
This text is available in 14 scripts: devanagari, tamil, telugu, kannada, malayalam, gujarati, bengali, iast, gurmukhi, oriya, assamese, sinhala, itrans, hk. Use the script selector above to switch between them.
Related Texts
- Hanuman Chalisa — the 40-verse hymn attributed to Tulsidas, the most widely recited Hanuman text
- Bajrang Baan — another Hindi Hanuman hymn from the same devotional milieu, used for protection